Tale of Another world ตำนานบทใหม่ที่ต่างโลก

ตอนที่ 36 : เรื่องเล่าจากปากของเธอกับแก้ปัญหาเฉพาะหน้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,952
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    19 ก.พ. 59

เรื่องเล่าจากปากของเธอกับแก้ปัญหาเฉพาะหน้า




            " น้ามีชื่อว่า สเตล่า ดาวิเทีย เป็นภริยาของท่านเค้าท์วาเทีย ดาวิเทียจ๊ะ "

          แค่เปิดเรื่องก็เรียกความน่าสนใจได้ดีแล้ว แต่ผมยังสงสัยอยู่คือทำไมมีแค่พวกเธอสองแม่ลูกที่มาอยู่ที่นี่แหละ

            " แล้วทำไมพวกคุณน้าถึงต้องมาอยู่ที่นี่ล่ะครับ แล้วท่านเค้าท์ไปไหนครับ "

            เมื่อคุณสเตล่าได้ฟังคำถามของผมสีหน้าของเธอก็หม่นหมองลงอย่างเห็นได้ชัดก่อนที่เธอเงยหน้าแล้วยิ้มน้อยๆให้ผม ราวกับต้องการลืมความรู้สึกก่อนหน้านี้ แล้วตอบผมออกมา

             " เขาตายไปแล้วจ๊ะ ระหว่างที่พาพวกเราหลบหนีออกมาจากเมืองหลวงนะ "

            " ผมเสียใจด้วยนะครับ แต่ว่าทำไมต้องหนีออกมาจากเมืองหลวงล่ะครับ "

            " น้าเองก็ไม่ค่อยรู้หรอกนะ รู้แต่ว่าเป็นเพราะงานของสามี เพราะเขาได้ไปรู้บางอย่าง แล้วอีกฝ่ายก็เลยต้องการจะปิดปากเขานั่นเอง "

            " เป็นอย่างนี้เองเหรอครับ แล้วน้ากับอาเนียมาหลบอยู่ที่นี่นานแล้วเหรอครับ "

            " ก็ตั้งแต่อาเนียยังเป็นเด็กน้อยนั่นแหละจ๊ะ ใช้ชีวิตอยู่กับป่านี่แหละจ๊ะ "

           " แล้วมีใครรู้ว่าทั้งสองคนซ่อนตัวอยู่ที่นี่บางครับ "

           คุณสเตล่าเองก็ทำท่านึกอยู่สักครู่ ก่อนจะบอกชื่อคนคนหนึ่งออกมา

           " คงเป็นท่านเคาท์การาเทีย ละมั้ง เพราะเขาเป็นคนมาช่วยพวกเราให้หนีออกจากเมืองหลวงได้นะ "

           " อืมงั้นเหรอครับ ผมว่าตอนนี้น้าพักผ่อนก่อนดีกว่าครับ ขอโทษทีผมรบกวนแถมยังมาถามเรื่องส่วนตัวด้วย "

           " ไม่เป็นไรจ๊ะ ที่น้าเล่าให้ฟังเพราะน้าคิดว่าเราไว้ใจได้ ถ้าเกิดน้าเป็นอะไรขึ้นมาก็ฝากอาเนียด้วยนะจ๊ะ "

          เมื่อเธอพูดเสร็จ แต่ผมก็ไม่ได้ตอบรับอะไรเธอเพียงแค่ส่งยิ้มมาให้เธอเท่านั้น ก่อนจะเดินออกจากบ้านไป แล้วมาเผชิญกับคนที่ผมสตาฟฟ์ทิ้งเอาไว้หน้าบ้านหลังนี้ ก่อนจะเข้าไปคุยกับพวกเธอ แล้วเอ่ยปากถามมัน

         " ใครเป็นส่งพวกคุณมาที่นี่เหรอครับ "

         เมื่อผมถามออกไปคนในผ้าคลุมก็ยังไม่ตอบออกมา พร้อมกับหันหน้าไปทางอื่นแต่ในแววตาของเขาเองก็เต็มไปด้วยความกลัวต่อผมเหมือนกัน ผมจึงไม่ทำอะไรมากแค่ยิ้มให้เขาแล้ว กระตุ้นเวทย์พันธนาการแค่นั้นเอง จนมันรัดคนตรงหน้าผมซะแน่นเลย ในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหวร้องออกมา

          " อ๊ากกกก พอแล้ว ข้าจะบอกเจ้าแล้ว "

          " พูดแต่แรกก็ไม่เจ็บแล้วครับ  "

          แล้วผมจึงคลายการรัดของเวทย์ให้ลดน้อยลง แต่ยังไม่ปลดเวทย์ออกกันการเล่นตุกติกที่หลัง ถึงจะทำอะไรผมไม่ได้ แต่สำหรับสองคนที่อยู่ในบ้านนั้น ไม่รอดชัวร์ 

          " เอาล่ะครับ ใครเป็นคนส่งพวกคุณมาครับ "

          " ข้าเองก็ไม่รู้ เพราะ คนที่รับงานมาคือคนที่เจ้าฆ่าทิ้งไป ข้าแค่มาร่วมงานด้วยเฉยๆ เท่านั้น "

          ในตอนที่ตอบคำถามผมนั้น เขาก็หันหน้าไปทางอื่นไม่มองมาที่ตาของผม ผมคิดว่าสงสัยการกระตุ้นแค่นั้นยังน้อยสินะ ผมจึงร่ายเวทย์อาณาเขตป้องกันเสียงออกมา แล้วจากนั้นก็พสานเวทย์หนามลงไปในเวทย์พันธนาการ แล้วกระตุ้นให้มันรัดชายคนนี้ให้แน่นขึ้นไปอีก จนหนามเริ่มบาดเข้าไปในผิวของเขา จงต้องร้องออกมา

            " อ๊ากกกกกกกกกก ข้าเล่าแล้วไง ทำไมเจ้ายังทรมานข้าอีก อึก "

            " ผมต้องการฟังเรื่องจริงไม่ใช่คำตอบอะไรก็ได้ครับ เอาใหม่ครับ "

            " ข้าไม่รู้จริงๆ อึก ปล่อยข้าไปเถอะ อ๊ากกกกก "

            " เล่าความจริงมาสิครับ ง่ายแค่นี้เอง "

           หลังจากที่ตอนแรก เขาปฏิเสธไม่รู้มาโดยตลอด แต่ผมรู้ว่าเขาโกหกเพราะยาที่อาเนียเอามาให้แม่ของเธอนั้นมีส่วนผสมของยาพิษด้วย แสดงว่าต้องเกี่ยวข้องกับคนที่เธอเคยไปพบที่ถ้ำแน่ๆ ผมจึงต้องทรมานเขาต่อไปจนกระทั่งผ่านไปได้ครึ่งชั่วโมง ในที่สุดชายในชุดคลุมที่ผมจับไว้ ก็สามารถตอบคำถามของผมได้สักที

             " พอแล้ว  ข้ายอมบอกแล้ว ข้ารู้แค่ว่าเป็นคนของขุนนางจากเมืองหลวงมาจ้างข้ากับเพื่อนให้ฆ่าสองแม่ลูกนั่น โดยติดต่อผ่านทางชายที่หลบอยู่ในป่าก็เท่านั้น "

             " แล้วคุณรู้ชื่อของขุนนางหรือคนที่มาจ้างคุณหรือป่าวครับ "

             " ข้าไม่รู้ ไม่รู้จริงๆ รู้แต่คนที่หลบอยู่ในป่า เขาชื่อเฟร็ด เป็นคนคอยส่งข่าวให้พวกเราลงมือ "

            " งั้นเหรอครับ ขอบคุณสำหรับข้อมูลนะครับ แต่เพื่อความปลอดภัยคุณช่วยนำทางผมไปหาเขาหน่อยได้มั้ยครับ "

           " ดะ ได้ ข้าจะนำเจ้าไปหาเขา แต่อย่าฆ่าข้าเลย "

           " ก็ได้ครับ แต่ถ้าเล่นตุกติกล่ะก็ อย่าว่าผมโหดเลยนะครับ" 

          แล้วจากนั้น ผมก็ปลดพันธนาการบริเวณขาของเขาออก แล้วก็เดินตามหลังของเขาเข้าไปในป่าไป ตลอดเส้นทางก็เป็นเส้นทางที่ผมเคยตามอาเนียเข้าไปในป่าตอนแรกเลย แทบจะผ่านจุดเดียวกันเลย จนกระทั่งถึงบริเวณหน้าถ้ำที่พบเคยตามอาเนียมา แสดงว่าไอ้คนที่เอายาพิษให้เธอไปให้แม่ก็คือไอ้หมอนี้สินะ แถมขายเอาเงินซะด้วย อย่างนี้คงปล่อยให้รอดไม่ได้แล้ว 

           'กล้าหลอกเด็กสาว ให้ซื้อยาพิษให้แม่ตัวเอง ไอ้สารเลวเอ๋ย'

           " นายเดินเข้าไปแล้วก็ให้ไอ้นั่นเปิดประตูให้นายซะ "

           พอผมบอกคนที่นำผมมาเสร็จแล้ว ผมก็ใช้เวทย์มายาปลอมร่างให้คล้ายเพื่อนของคนที่ผมให้นำทางให้ก่อนจะให้ ชายนั้นพูดเปิดประตูให้กับเขา เพราะอย่างไรเขาก็จะฆ่าไอ้บ้านั่นให้ได้ แล้วแบบทรมานด้วย  หลังจากชายในชุดคลุมที่นำผมมาหาไอ้ตัวต้นที่ถ้ำเห็นผมปลอมแปลงร่างก็ประหลาดใจ แต่ไม่ได้ถามออกมา พร้อมกับทำตามที่ผมสั่งไว้  เมื่อเราเดินมาที่หน้าหินก้อนใหญ่ที่อยู่ด้านในสุดของถ้ำ

            จากนั้นชายคนนี้ก็เอ่ยคำอะไรบ้างอย่างออกมา ซึ่งผมไม่ได้ใส่ใจจะฟังหนัก เพราะในหัวกำลังวางแผนจะรีดข้อมูลจากไอ้สวะข้างในยังไงดี แล้วจากนั้นก็มีแสงออกมาจากหลังก้อนหิน ที่ตอนนี้เคลื่อนที่ออกไป กลายเป็นทางเข้าให้พวกผมเดินเข้าไป หลังจากที่เดินเข้าไปแล้ว ก็ชายในชุดคลุมสีดำเดินออกมาจากข้างในหลังจากที่พวกเราเดินเข้าไปได้สักพัก แล้วถามออกมา

            " ไหนสองแม่ลูก ที่ข้าให้เจ้าเอามาที่นี่ล่ะ "

           ชายคนที่นำผมมาไม่รู้จะตอบยังไง ผมจึงได้แต่พยักหน้าให้เขาตอบตามแผนที่ผมเคยบอกเขาเอาไว้ก่อนเพื่อที่จะเข้าไปด้านใน

            " พวกข้าจัดการไปแล้ว ที่นั่นเลย ไม่อยากเสียเวลาแบกมานะ "

            " ไอ้โง่ ถ้าเกิดมีคนมาเจอศพจะทำยังไงเล่า "

            " ไม่เป็นไรหรอก เพราะพวกเราจัดการเผาที่นั่นทิ้งไปแล้ว "

            " ช่างเถอะ อย่างไรก็ฆ่าทั้งคู่ได้ตามเป้าหมายเดิม ตามข้ามาเดี๋ยวข้าจะจ่ายค่าแรงส่วนที่เหลือให้พวกเจ้า "

            จากนั้นชายในชุดคลุมสีดำก็เดินนำพวกผมเข้าไปด้านใน จนกระทั่งถึงห้องๆหนึ่งที่มีโต๊ะตั้งอยู่ตัวหนึ่ง โดยบนโต๊ะมีสมุนไพรที่เป็นพิษที่ยังคงไม่ได้ผสมเป็นตัวยาวางอยู่บนโต๊ะ ส่วนด้านข้างมีหม้อที่ใช้ต้มยา กับที่บดสมุนไพรวางอยู่ด้วย แสดงว่า ไอ้นี่มันเป็นคนทำเองทั้งหมดสินะ มีทั้งหมดหยุดเดินผมจึงเอ่ยถามชายในชุดคลุมสีดำออกไป โดยดัดเสียงให้แ่ขึ้นเล็กน้อย

              " ข้าแปลกใจว่าทำไม แม่ของเด็กนั่นถึงนอนป่วยอยู่บนเตียงล่ะ "

              " อ้อ ก็ข้าแค่ขายยาพิษให้คนลูกเอาไปให้คนแม่กินก็แค่นั้น เพราะข้าได้ยินว่าแม่ของเด็กนั่นถูกคำสาปบางอย่างมาก ข้าก็เลยปลอมเป็นหมอไปหลอกลูกสาว แล้วก็คอยขายยาพิษให้มันเอาไปป้อนแม่ตัวเอง พูดแล้วก็สะใจจริงๆ ฮ่าๆๆ "

              " แค่นั้นล่ะครับที่ผมอยากรู้ "

             " ทำไมเสียงของแกเปลี่ยนไปว่ะ "

              " เวทย์พันธนาการ "

              " เวทย์หนาม "

              " คำสาปกรีดแทง  "

              " คำสาปบาป7 ประการ "

              " อ๊ากกกกกกกกก  เจ้าทำอะไรข้า เจ้าเป็นใคร "

              " ผมก็แค่คนที่ช่วยสองแม่ลูกนั่น จากคนอำมหิตอย่างคุณไงครับ "

             " อึก แสดงว่าแกหลอกข้าเพื่อจะได้มาที่นี่สินะ "

             " แน่นอนครับ ใจจริงผมอยากฆ่าคุณซะตอนนี้เลย เพียงแต่ผมจำเป็นต้องได้ข้อมูลบางอย่างจากคุณก็เท่านั้น "

             " คิดเหรอว่าคนอย่างข้าจะบอกเจ้า หึๆๆ ฮ่าๆๆ "

            หลังจากที่ผมร่ายเวทย์และคำสาปใส่ชายเจ้าของห้องนี้ ผมก็คลายเวทย์มายาออกแล้วก็มาคุยกับไอ้สวะตัวนี้ก่อน เพื่อเชื่อมโยงไปหาตัวการข้างบน แล้วในเมื่อคำตอบที่มันตอบผมมา ดันไม่น่าฟังเท่าไหร่ ผมจึงเริ่มทรมานมันก่อนทันทีอันดับแรก คือกระตุ้นคำสาปให้ทำงานเร็วขึ้น จนมันส่งเสียงร้องน่ารำคาญออกมา ส่วนไอ้คนที่นำผมมาตอนนี้ไปหลบอยู่มุมห้องไม่กล้าเดินไปไหน

             ผมที่ตอนนี้รำคาญเสียงร้องของมันเพราะดันมาฟังตั้งแต่ไอ้คนที่หลบอยู่จึงเสริมเวทย์ไซเรนท์ไปด้วย จะได้ไม่น่ารำคาญ แล้วจากนั้นผมก็เริ่มเอามีดออกมาแทงมัน แล้วรักษา แล้วก็ทำเช่นนี้ไปเรื่อยๆ ถึงมันจะอยากให้ผมหยุดยังไงก็พูดไม่ได้โดนใบ้อยู่ ผมทำแบบนั้นอยู่ครึ่งชั่วโมง จึงปลดไซเรนท์ให้เพื่อต้องการจะพูดกับมัน

              " เอาล่ะครับ ตอนนี้พร้อมจะตอบคำถามของผมดีๆได้มั้ยครับ "

             " ขะ ข้าจะตอบคำถามเจ้าแล้ว เพราะฉะนั้น อย่าทรมานข้าอีกเลย "

             " ใครเป็นส่งคุณมาให้ฆ่าสองแม่ลูกครับ "

             " ท่านดยุกบรันฟอร์ด เป็นคนจ้างข้ามา "

             " แล้วเจ้ารู้ได้อย่างไร ว่าสองแม่ลูกนั่นอยู่ที่นี่ "

           " ท่านการาเทียบอกข้า เพราะท่านเคาน์การารเทียเป็นน้องของดยุกบรันฟอร์ด "

            " เรื่องเป็นอย่างนี้ นี่เอง แล้วเงินที่ได้จากการขายยาอยู่ไหนล่ะครับ "

            " ข้าใช้ไปหมดแล้ว "

           " เหรอครับ งั้นเงินค่าจ้างของพวกคุณล่ะครับ ที่คุณบอกจะให้นะ "

           " ไม่มีหรอก ข้าแค่ฆ่าพวกนั้นปิดปากก็เท่านั้นเอง "

           " อ๊า เหรอครับ งั้นผทมีคำถามต่อทำไมพวกดยุกจำเป็นต้องฆ่าสองแม่ลูกนั่นด้วยครับ ในเมื่อคนที่รู้เรื่องคือเคาน์ที่ตายไปแล้ว "

           " ข้าก็ไม่รู้ รู้แค่ว่า พวกมันมีหลักฐานอยู่กับตัวแค่นั้น "

           " เหรอครับ แล้วยังมีอะไรอีกมั้ยครับ "

           " ไม่มีแล้ว ข้ารู้แค่นี้จริงๆ "

           " งั้นก็ตายเถอะครับ เพราะผมเกียจคนแบบคุณมากเลย "

           " ไม่นะ อย่า ฆ่าข้า ขอร้อง อ๊ากกกก"

            ผมจัดการปิดชีวิตไอ้สวะเฟร็ดลงแต่เพียงเท่านี้ก่อนจะหันไปมองรอบๆ ผมก็บอกให้ไอ้คนที่พาผมมาออกไปก่อน ที่ผมจะเริ่มทำลายที่นี่ทิ้งทันที เพราะไม่ต้องการเห็นมันอีก แต่ดูมันจะรุนแรงไปหน่อยก็เลยทำให้ถ้ำถล่มลงมา แต่ด้วยระดับผมแล้วไม่มีปัญหา ผมจึงเดินกลับไปยังบ้านของสองแม่ลูก ก่อนจะทิ้งซากถ้ำนี้ไว้เบื้องหลัง





...................................................................................................................

เสร็จแล้วววววววววววว สำหรับตอนที่ 35

ขอโทษที่ตอนนี้มาช้าครับ เพราะผมต้องกลับไปทำบทนำใหม่ก่อน 555

หวังว่าจะชอบครับ ส่วนตอนหลังอาจจะน่าเบื่อนิดหนึ่งแต่ 

เดี๋ยวเข้าเมืองหลวงเมื่อไร ฮาครับบอกเลย 

เหมือนเดิมครับ มีข้อผิดพลาดตรงไหน คอมเม้นท์บอกด้วยในตอน 

ถ้าชอบมากๆฝากแชร์ด้วยครับ 5555

 1 Comment = 1 กำลังใจ ให้ไรท์ได้ไปต่อ อย่าลืมกลับไปอ่านบทนำใหม่นะครับ
            

           
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

1,202 ความคิดเห็น

  1. #821 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 13:06
    ขอบคุณครับ
    #821
    0
  2. #705 Apirat Thumarux (@123499589437) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2559 / 02:44
    เกียจ = เกลียด นะครับ
    #705
    0
  3. #704 negiharem (@negiharem) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:58
    แค่นี้ไม่พอ ครับไรท์จัดมาอีก 100 ตอน
    #704
    0
  4. #703 BlackComment (@kafil2006) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:40
    ต่อไปคงมีคาฑาเรียกผู้พิทักซินะ
    #703
    0
  5. #702 COUNUSE!! (@SikumaRika) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2559 / 15:22
    รู้สึก คุ้นๆ กับ คำสาปกรีดแทง!!
    -3- ....
    #702
    0
  6. #701 ดูกันยาวๆ (@JooBu777) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2559 / 15:18
    #701
    0
  7. #700 Zelho (@bgseller) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2559 / 13:01
    สู้ๆ รอตอนต่อไปอยู่ 
    #700
    0
  8. #699 Zelho (@bgseller) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2559 / 13:01
    สู้ๆ รอตอนต่อไปอยู่ 
    #699
    0
  9. #698 ✚[ Belphegor ]✚ (@Uchakorn) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:25
    โหดจริงๆ อิอิ 

    ดูแล้วเข้าเมืองหลวงครานี้น่าจะมีการนองเลือดครั้งใหญ่แน่...มั้ง 
    #698
    0
  10. #696 Wada Mizaki (@karno) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:04
    กำลังจะได้ฮาเร็มใหม่สินะ
    #696
    0
  11. วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:50
    ขอบคุณครับ
    #695
    0
  12. #694 zrabolover (@ployvspraew) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:21
    55555 พระเอกสายโหด
    #694
    0
  13. #693 DarKAEgiS (@DarKAEgiS) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:18
    โหดได้ใจ ขอบคุณมากๆๆครับ
    #693
    0
  14. #692 inasba (@nassang) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:15
    ขอบคุณครับสะใจจริงๆ
    #692
    0
  15. #691 CodeNamE (@codename-alpha) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:58
    เพิ่มสมาชิกฮาเร็มอีกคน
    #691
    0
  16. #690 jeeun (@jiiji) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 14:58
    ขอบคุณค่ะ รอนานจนจะลืมล่ะ สนุกมากค่ะ แต่ก็รออ่านอยู่ดี
    #690
    0
  17. #689 M200 (@blackmik) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:18
    ทำไมช่วงนิลงช้าจังครับ  หรือไกบล้ตันแล้วครับ
    #689
    0
  18. วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 12:03
    #688
    0
  19. #686 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 11:20
    สนุกดีครับ
    #686
    0
  20. #685 NeoGenesis (@nutthawat-tun) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:45
    ขอบคุณครับ ^^
    #685
    0
  21. #684 Cocoz (@aniroot1) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 10:09
    สนุกมากครับ
    #684
    0