Tale of Another world ตำนานบทใหม่ที่ต่างโลก

ตอนที่ 47 : ตอนที่ 46 การทดสอบขุนนางกลับกลายเป็นการประลองคัดเลือกแม่ทัพล่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,791
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    3 พ.ค. 59

การทดสอบขุนนางกลับกลายเป็นการประลองคัดเลือกแม่ทัพล่ะ




                ตอนนี้ผมอยู่หน้าตึกของกิลด์หาข่าวซึ่งคอยขายข้อมูลต่างๆให้แก่นักผจญภัยระดับสูงหรือบรรดาชนชั้นสูงต่างๆ เกี่ยวกับวัตถุดิบหรือสถานที่ล่ามอนสเตอร์ที่ทางกิลด์นักผจญภัยไม่สามารถระบุได้ ส่วนมากก็เป็นข่าวทั่วไปเพราะกิลด์หาข่าวเองก็ยังผลิตสิ่งที่พิมพ์ออกมาด้วย 

               ใช่แล้วครับ...

               หนังสือพิมพ์...

               โลกนี้มีหนังสือพิมพ์ด้วย แต่ว่าไม่ใช่หนังสือพิพ์รายวันหรอกนะเป็นหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์หรือรายปักษ์สำหรับในเมืองหลวงนะ แต่ถ้าเป็นต่างเมืองคงต้องบอกว่ารายเดือนครับ

                ทำไมโลกนี้มันแปลกๆนะ มีเทคโนโลยีการพิมพ์แต่การกระจายข้อมูลก็ยังน้อยอยู่ดีมันส่วนทางกันยังไงไม่รู้ ช่างมันก่อนเถอะ ตอนนี้ผมทำกลายเปลี่ยนแปลงชุดคลุมของผมให้ใหญ่ขึ้นเพื่อที่พอจะคลุมปิดหน้าตาตัวเองได้ 

                 ถามว่าทำไปทำไม...

                 ก็ข่าวที่ผมต้องการคราวนี้ไม่ใช่ข่าวทั่วไปนะสิ เลยต้องมีการปิดบังหน้าตาเข้าไปซื้อข่าวแถมยังต้องมีรหัสลับในการเข้าไปซื้อข่าวด้วยนะสิครับ

                 ผมรู้รหัสเหรอ.....

                 ไม่ยากนิครับ.......

                ก็ผมไปถามวิธีติดต่อกับกิลด์หาข่าวเบื้องหลังจากกิลด์มาสเตอร์มาแล้วตอนไปเยี่ยมเข้าที่กิลด์เมื่อเย็นวานไงครับ ซึ่งเขาก็บอกผมด้วยง่ายเลยล่ะ แถมยังมีเรื่องดีๆจากเขามาอีกด้วย แต่เอาไว้เล่าที่หลังเพราะตอนนี้ผมมายืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์เป็นที่เรียบร้อยแล้ว พนักงานหญิงที่เคาน์เตอร์จึงเอ่ยถามผมออกมา

                 " ไม่ทราบว่าต้องซื้อขายข่าวอะไรค่ะ "

                " กระจกสะท้อนจันทร์ "

                เมื่อผมเอ่ยตอบเธอไปด้วยเสียงที่ถูกกดให้ทุ้มต่ำกว่าเดิม เธอก็แสดงอาการขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะหายไป แล้วลุกขึ้นพร้อมกับผายมือเชิญผมไปทางห้องส่วนตัวด้านหลังอีกทาง 

                ผมจึงเดินตามเธอไป ที่หน้าห้องก่อนที่พนักงานสาวจะถอยหลังแล้วจากไป เหลือเพียงผมที่ยืนอยู่ตรงหน้าประตูห้องเท่านั้น หลังจากชั่งใจอยู่สักพักก่อนเปิดประตูห้องแล้วเดินเข้าไป เมื่อเข้ามาภายในห้องปรากฎเป็นเพียงทางเดินยาวๆที่มีเทียนจากผนังคอยส่องแสงเป็นทางเดินให้เห็น ผมจึงได้แต่ต้องเดินไปตามทางเท่านั้น 

                 หลังจากที่เดินมาได้สักพักหนึ่งก็มาถึงปลายทางเสียโดยที่ปลายทางมีประตูที่ทำจากเหล็กขนาดใหญ่ประกอบกับที่มันอยู่ในทางมืดๆแล้วทำเอาผมคิดถึงหลุมหลบภัยสมัยสงครามที่เคยเห็นจากในหนังสือเลย แต่ตอนนี้ช่างมันก่อน 

                 เมื่อผมเดินมาที่หน้าประตูเหล็ก ผมก็เคาะไปที่ประตูสามครั้ง จากนั้นก็มีช่องจะประตูเปิดออกมา จากนั้นก็มีเสียงแหบพล่าดังมาจากช่องนั้น

                  " รหัสผ่านคืออะไร "

                  " จันทราบดบัง "

                 " ถูกต้อง เชิญเข้ามาได้ "

                 หลังจากสิ้นสุดเสียงคำถาม ช่องตรงประตูก็ถูกปิดลง ก่อนที่จะมีเสียงเหมือนกลไกกำลังทำงาน เมื่อทุกอย่างเงียบลงประตูตรงหน้าของผมก็เปิดออก 

                 แต่ทันทีที่เดินเข้าไปข้างใน หลังจากประตูปิดลง จู่ๆก็มีมีดหลายสิบอันพุ่งมายังร่างของผมจากทุกทิศทาง ความจริงจะปล่อยให้มันโจมตีใส่โดยไม่ป้องกันก็ได้หรอกนะ ถึงยังไงก็ทิ่มไม่เข้าอยู่แล้ว แต่เพื่อไม่เป็นการหักหน้าอีกฝ่ายเกินไป ผมจึงใช้เวทย์เกราะออกมาแล้วกัน

                " ชิลด์ " ( ฟังเหมือนชิวๆ ไงไม่รู้ )

                เปร้ง 

               เปรี๊ยง เคว้ง 

               ตึก ตึก 

               ก็พอจะรู้กันนะครับ มีดที่ลอยมาหาผมทั้งหมดพอปะทะกับเกราาะเวทย์ก็หยุดลงก่อนจะร่วงลงพื้นรอบๆตัวของผม ผมจึงปลดเวทย์ออก แต่ตอนนั้นเองอยู่ๆก็มีลูกธนูพุ่งออกมาจากข้างหน้าตรงมาที่ใบหน้าของผม แต่สำหรับผมเหมือนมันค่อยๆลอยมาที่หน้าอย่างช้าๆ จนรู้สึกเหนื่อยใจเลย ก่อนจะเอามือคว้าลูกธนูที่พุ่งเข้ามา จากนั้นก็หักมันทิ้งลงพื้นไป แล้วพูดออกไปว่า

               " กิลด์นี้เขาต้อนรับลูกค้ากันแบบนี้เหรอ "

              แปะ แปะ แปะ 

               " ยอดเยี่ยมมากเลยครับ คุณสามารถป้องกันการโจมตีได้หมดเลยจริงด้วย "

               จากนั้นก็ร่างในชุดคลุมเดินออกมาจากในห้อง พร้อมกับปรบมือไปด้วย ฟังดูจากเสียงแล้วน่าจะเป็นผู้ชายอายุประมาณสามสิบสินะ เป็นคนที่ดูเหมือนจะเป็นคนอารมณ์ดี แต่ถ้าไม่ใช่แรงกดดันที่เขาปล่อยออกมาใส่ผมตอนนี้น่ะนะ ถึงจะไม่รู้สึกอะไรก็เถอะแต่มันน่ารำคาญยังไงไม่รู้ จนผมต้องถามออกไปอีกครั้ง

                 " สรุปที่นี่เขา รับลูกค้ากันแบบนี้เสมอเลยเหรอ "

                " โอ้ ขอประทานโทษจริงๆครับ แต่เป็นการป้องกันนะครับ เพื่อมีคนแฝงตัวตามมาด้วย ส่วนลูกธนูอันสุดท้ายแค่มือมันลั่นเฉยๆนะครับ "

                'อืมหือ คำตอบน่าทำมหาเวทย์ลั่นเหมือนกันครับ'

                " เอาล่ะครับเชิญตามผมเข้าไปด้านในได้เลยครับ "

               เนื่องด้วยผมขี้เกียจจะพูดกับชายคนนี้ต่อแล้วจึงเงียบลง ก่อนจะเดินตามหลังชายในชุดคลุมเข้าไปด้านใน พอมาถึงด้านในก็ปรากฏเป็นห้องกว้างเช่นเคย แต่ที่ยังคงเหมือนกันตลอดทางที่ผ่านมาก็คือ ความเงียบกับแสงสลัวๆจากเทียนเท่านั้น แต่ห้องที่คนนำทางพาผมมาส่งนั้นเป็นห้องที่ดูกว้างกว่าห้องอื่นๆที่ผ่านมา ที่ในห้องก็เห็นเงาลางที่ดูจากลักษณะแล้วก็คงเป็นคนแน่นอน อยู่ในชุดคลุม หลังจากคนนำทางมาส่งผมที่ห้องแล้ว เขาก็เดินออกไปแต่ก็ยังส่งเสียงหัวเราะเบาๆให้ลอยมาเข้าหูของผมอยู่ดี 

                'น่าเอาดาบจิ่มมันสักทีเนาะ'
                 
               " ต้องการข้อมูลอะไร "

               เสียงถามดังมาจากคนชุดคลุมที่นั่งอยู่ในห้อง เมื่อผมได้ยินจึงเลิกคิดที่จะจัดการคนนำทางเมื่อกี้ แล้วกับเข้าจุดประสงค์ของตนที่มาที่นี้ทันที 

              " ผมต้องการข้อมูลของพ่อค้าใหญ่ของเมืองหลวงคนหนึ่ง "

             " คนไหนล่ะ "

             " มาร์โก้ ฟราย์ "

            " ต้องการแค่ไหน "

            " ทุกอย่างรวมไปถึงคนสนิท หรือคนที่ติดต่อกับมันด้วย "

           คนชุดคลุมในห้องเมื่อได้ยินความต้องการของข้อมูลของผมก็เงียบไปสักพักหนึ่งราวกับจะครุ่นคิดหรือไม่ก็กำลังคำนวณราคาของข่าวอยู่ล่ะมั้ง แต่ผมก็ปล่อยให้เขาคิดไปก่อนที่ เขาจะตอบออกมาเองว่า

           " ได้แน่นอน แต่ราคาย่อมสูงนะ เพราะคนรอบข้างพ่อค้าใหญ่เองก็คงมีขุนนางรวมอยู่ด้วย "

           " ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว สรุปค่าข่าวต้องการเท่าไหร่ "

          " 20,000,000 G แต่ให้วางมัดจำก่อนครึ่งหนึ่ง มีปัญหาหรือไม่ "

          " ไม่มีปัญหา ขอข่าวอย่างไวที่สุดก็พอ "

          เมื่อตกลงกันได้เรียบร้อยผมก็คว้าถุงเงินที่มีเหรียญทองอยู่สิบเหรียญออกมาจากไอเท็มบ็อคก่อนจะโยนถุงเงินไปบนโต๊ะของคนชุดคลุมที่ตกลงกันไว้ จากนั้นคนในชุดคลุมก็หยิบถุงออกมาเปิดดู เพื่อตรวจสอบจำนวนเงินเมื่อตรวจเสร็จแล้วจึงตอบกลับผมออกมา

           " เรียบร้อย ส่วนข้อมูลที่ต้องการหลังจากนี้อีกหกวัน มาเอาได้เลย "

           หลังจากพูดเสร็จคนในชุดคลุมก็หายตัวไปทันที ก่อนจะมีคนนำทางคนเดิมมานำผมออกไป แต่ตลอดทางคราวนี้ไม่มีการพูดคุยหรือหัวเราะออกมา เขานำทางมาส่งผมถึงหน้าประตูที่พนักงานสาวข้างหน้าเคยมาส่งผม ก่อนค่อมศีรษะให้พร้อมกับพูดว่า

             " ขอบคุณที่มาใช้บริการครับ "

            แล้วก็ตามด้วยเสียงหัวเราะอ้อนเท้าของคนนำทาง ผมพยายามไม่สนใจก่อนจะเปิดประตูข้างหน้าแล้วเดินออกไปโดยไม่สนใจเขาอีก จากนั้นผมก็เดินออกไปจากกิลด์หาข่าวทันที 



                            ...........................................................

              
              หลังจากเสร็จธุระที่กิลด์หาข่าวแล้วจุดหมายต่อไปของผมก็คือที่หน้าพระราชวังของเมืองนี้ ซึ่งมีการให้ลงสมัครการทดสอบคัดเลือกขุนนางตามที่ถามมาจากกิลด์มาสเตอร์ เมื่อผมมาถึงก็เป็นอย่างที่เขาว่ากันจริงๆ มีโต๊ะรับสมัครตั้งอยู่ ผมจึงรีบมุ่งหน้าไปยังโต๊ะรับสมัครทันที แล้วสอบถามเรื่องการสมัคร ตำแหน่งขุนนาง

               " ไม่ทราบว่าตอนนี้ยังมีการรับสมัครทดสอบตำแหน่งขุนนางอยู่หรือป่าวครับ "

               " มีอยู่ เจ้าจะลงสมัครด้วยเช่นนั้นหรือ "

               " ครับ ผมสมัครด้วย "

              " งั้นยืนบัตรประจำตัวของเจ้าออกมา พวกข้าจะได้บันทึกข้อมูลเอาไว้ "

             จากนั้นผมก็ยื่นบัตรประจำตัวออกไปทหารที่โต๊ะรับสมัครก็นำบัตรไปแตะที่ลูกแก้วเวทย์ข้างหน้า เพื่อตรวจสอบประวัติและดึงข้อมูลส่วนตัวมาบันทึกไว้ เมื่อเขาเห็นข้อมูลที่ปรากฏออกมา ก็ทำสีหน้าตกตะลึงเล็กน้อยก่อนที่พวกทหารจะถามออกมาว่า

             " นี่เป็นบัตรประจำตัวของเจ้าแน่นะ "

             " ใช่ครับ ทำไมเหรอ "

             " เจ้าเป็นนักผจญภัยระดับ X อยู่แล้วมิใช่เหรอ "

             " ใช่ครับ แต่พอดีผมอยากได้หลักประกันในชีวิตสักหน่อยนะครับ "

             " แล้วทำไมถึงไม่มีข้อมูลเรื่องค่าสถานะของเจ้าเลยล่ะ "

            " เออ พอดีผมยังไม่ได้บันทึกไว้นะครับ" 

           " งั้นเหรอ แต่ยังเมื่อสมัครการทดสอบจำเป็นต้องมีการบันทึกค่าสถานะเอาไว้ด้วย ยังไงก็ช่วยไปวัดมาด้วยแล้วกัน "

           " ผมสามารถทดสอบวัดที่นี่ได้เลยหรือป่าวครับ "

           " ก็ได้หรอก เจ้าเอามือแตะที่ลูกแก้วนี้ซะ มันจะวัดค่าสถานะออกมาให้เอง "

           เมื่อก่อนที่ผมไม่กล้าวัดบันทึกไว้ก็เพราะกลัวค่าสถานะที่แสดงออกมาจะทำให้คนหัวใจวายได้ แต่ตอนนี้ไม่ห่วงแล้วเพราะหลังจากที่ฝึกก็สามารถผนึกพลังแสดงค่าสถานะเท่าที่ต้องการให้เห็นได้ ตอนนี้ก็คือ

            " อืม ค่าสถานะอย่าง 100,000 พอกับท่านแม่ทัพองครักษ์เลยนะเนี่ย ก๋สมกับนักผจญภัยระดับ X ล่ะนะ "

           จากนั้นทหารที่คอยรับสมัครก็บันทึกข้อมูลลงไป ส่วนผมเองยังยืนคอยการสมัครอย่างใจเย็น หลังจากนั้นทหารที่คอยกรอกข้อมูลให้เรียบร้อยแล้ว ก็ส่งข้อมูลที่บันทึกได้ให้กับทหารอีกคน ก่อนที่นายทหารที่รับใบบันทึกจะนำมันเข้าไปที่กรมด้านใน แล้วทหารคนที่บันทึกข้อมูลให้ผม ก็หันกลับมาคุยกับผมอีกครั้ง 

           " การทดสอบจะเริ่มในอีก 2 วันถัดจากนี้ แล้วก็ตลอดการทดสอบ ทางเราจะไม่รับผิดชอบความเสียหายที่ไม่ถึงแก่ชีวิตของผู้ทดสอบในทุกกรณี เจ้าตกลงมั้ย "

         " เออทำไม แค่ทดสอบขุนนางถึงต้องมีความเสียหายด้วยล่ะครับ"

         " อ้าว นี่เจ้าไม่รู้เหรอว่า การทดสอบขุนนางที่ว่า เป็นการคัดเลือกตำแหน่งแม่ทัพของกองทัพนะ  "

         เมื่อผมได้ยินคำพูดของนายทหารรับสมัครก็ทำเอาตัวผมสตั้นไปเลยทีเดียว ว่าทำไมไม่คิดได้ก่อนหน้านี้ว่าขุนนางตำแหน่งบ้าอะไร ต้องปราบมอนสเตอร์ลึกลับ จะได้ตำแหน่งขุนนางนั่งโต๊ะสบายๆ ก่อนจะถอนหายใจ พร้อมกับรำพึงในใจ

          " เฮ้อ "

          'ทำไมตูรู้สึกว่า ชีวิตตูมักจะพลาดเล็กพลาดน้อยจนกลายเป็นเรื่องแบบนี้บ่อยจัง'



.............................................................................................................................

 เสร็จตอนที่ 46 แล้ววววววววววว

 ตอนนี้ ไม่รู้ว่า สั้นหรือ ยาว แต่สุดทางที่จะเค้นออกมาแล้วครับ

 มีหลายอย่าง ผิดพลาด บอกได้นะครับ 

 หลังจากที่ช่วงนี้มาใช้ชีวิตแบบงานน้อยลง เวลามากขึ้นบอกเลยครับว่ารู้สึกดีมาก 555

 1 Comment = 1 กำลังใจเช่นเคย  

 ส่วนใครที่ลืมตัวละครผมแนะนำให้กลับไปอ่านได้เลยครับ 55555
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

1,202 ความคิดเห็น

  1. #1170 TANATOS LOVE VER (@yasimin) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 09:06
    ค่าโชคนี้ไม่ช่วยอะไรเลยใช่ไหมเนี้ย 555555+
    #1170
    0
  2. #1047 negiharem (@negiharem) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2559 / 16:14
    #1047
    0
  3. วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 17:28
    ถ้าคนธรรมดาไปซื้อข่าว... คงตายไปแล้ว
    #972
    0
  4. #954 lnwsaa (@popsaa123) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 15:04
    กิลบ้าไรจะฆ่าลูกค้าถ้าเป็นพวกกากๆอยากหาข่าวไม่ตายฟรีเหรอ ไม่ขายก็บอกดิเหอะๆ ทำลีลาเยอะ
    หรืออย่างน้อยน่าจะมีมาตรฐานที่ลูกค้าควรรู้บอกไว้หน่อยเล่นตัว สลัด กิลแม้งน่าถล่มทิ้ง
    #954
    0
  5. #950 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2559 / 16:11
    ขอบคุณครับ
    #950
    0
  6. #948 EchizenRyoma (@siriwanphanpa) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2559 / 01:41
    55 ต่ออๆๆๆ
    #948
    0
  7. #947 คาเรย์ (@hiphop464) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 22:49
    สนุกมากครับ
    #947
    0
  8. #946 @''-''@ 555 (@0899026024) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 21:43
    สนุกมากครับ 

    #946
    0
  9. #945 สโนว์ดราก้อน (@0824193354) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 18:33
    ทำไม่กิลหาข่าวถึงโจมตีคนซื้อข่าวถ้าคนธรรมดาแต่มีเงินมาซื้อไม่ตายฟรีหรอ
    #945
    0
  10. #944 Kaineth (@Verdellen) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 18:17
    ขอบคุณครับ ตอนหน้า โชว์เทพๆ
    #944
    0
  11. #943 2345555 (@2345555) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 16:06
    อยากเห็นพระเอกโชว์มหาเวทย์เเบบคิดค้นบ้างงงงงงงงงงครัช.
    #943
    0
  12. #942 chonticha04042cb (@chonticha04042cb) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 15:53
    ต่ออีกกำลังสนุกเลยอ่ะ
    #942
    0
  13. #941 Cocoz (@aniroot1) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 14:08
    ขอบคุณครับ
    #941
    0