Tale of Another world ตำนานบทใหม่ที่ต่างโลก

ตอนที่ 55 : ตอนที่ 54 แค่ชุดนะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,875
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    4 ส.ค. 59

ตอนที่ 54 แค่ชุดนะ



             หลังจากจบการออกกำลังกายหลังอาหารในช่วงสั้นๆ ตอนนี้ผมคิดว่าน่าจะได้เวลาที่ผมควรกลับไปเตรียมตัวเหมือนกันสินะ ดังนั้นเมื่อผมเดินมาถึงห้องที่ลุงอาเธอร์กับครอบครัวอยู่ จึงเตรียมบอกลาเหมือนกัน

               " ลุงอาเธอร์ครับ งั้นผมขอตัวกลับไปเตรียมตัวก่อนนะครับ "

               " เดี๋ยวก่อน เจ้ามีชุดสำหรับงานเลี้ยงในวังคืนนี้หรือยัง "

             ก่อนที่จะได้กลับ ดูเหมือนลุงอาเธอร์จะนึกอะไรออก จึงถามผมออกมา หลังจากที่ได้ฟังคำถามของลุงแกแล้วผมก็ยืนคิดอยู่สักพัก เพราะความจริงตัวผมเองก็ไม่ค่อยมีเสื้อผ้าใส่มากนัก ก่อนมีชุดแบบที่ใส่อยู่กับชุดนักเรียนที่เดินทางมาที่โลกนี้ นอกนั้นก็ไม่มีแล้วนี่นะ  ผมจึงส่ายหน้าให้กับลุงแก 

             พอผมส่ายหน้าให้ลุงแกเท่านั้นแหละ แต่ดูเหมือนจะไปสะกิดอะไรให้ป้าอมิเลีย เพราะสายตาของเธอก็ส่งมาให้ผมพร้อมรอยยิ้มแถมยังมีรังสีเป็นรูปดอกไม้แปลกๆออกมา ทำไมผมรู้สึกขนลุกพิกลเกี่ยวกับสายตานั่น แล้วก่อนที่จะได้ขอตัวออกมาก่อน ป้าอมิเลียก็พูดขึ้นมาช้าๆ

             " งั้นไปดูแบบเสื้อที่ป้าตัดไว้มั้ย ป้าใช้เวลาว่างทำเอาไว้หลายชุดเลย ถ้าไม่รังเกียจก็ไปลองดูก่อนก็ได้จ๊ะ "

             " เออ ครับ คงไม่ดีมั้งครับ อีกอย่างผมว่ามันรบกวนคุณป้านะครับ "

             " ไม่เป็นไรหรอกจ๊ะ อลิเซียจ๊ะ พาแพนไปที่ห้องตัดชุดของแม่ทีนะ "

             " ได้ค่ะ คุณแม่ "

             " ก็ได้ครับ "

             'ผมแพ้ทางคำขอคนแก่ใช่มั้ยเนี่ย เล่นซะ ไม่อยากปฏิเสธเลย'

             ผมก็ได้แต่รำพึงในใจก่อนจะเดินตามอลิเซียไปยังห้องชุดของแม่ของเธอซึ่งอยู่ด้านในเข้าไปอีก แล้วสรุปผมจะได้ออกจากที่นี่มั้ยเนี่ย ระหว่างเดินไปยังห้องนั่นเอง จู่ๆอลเซียก็หันหน้ามาคุยกับผม

              " ขอบคุณมากเลยนะ "

              " เรื่องอะไรเหรอครับ "

             " ก็เรื่องที่ช่วยฉันตอนแรก ถึงจะแปลกๆก็เถอะและเรื่องชุดของท่านแม่ด้วย "

             " ก็ป้าพูดซะขนาดนั้นนี่ จะปฏิเสธก็กระไรอยู่นะ "

             " แต่ถึงยังไง ก็ขอบคุณนายแหละที่ช่วยพวกเราหลายๆเรื่อง "

             " แต่ว่าแค่ลองชุดทำไม เธอต้องขอบคุณผมด้วยล่ะ "

             " ก็ท่านแม่นะ อยากได้ลูกชายมาก ถึงขนาดตัดชุดผู้ชายไว้เยอะแยะเลย แต่ท่านมีแค่ฉันคนเดียวนะสิ พอพ่อฉันชวนนายมากินข้าวด้วย เหมือนท่านได้ลูกชายเพิ่มมาด้วย ก็เลยดีใจนะสิ "

             " แค่นั้นเองเหรอ "

            " ฉันก็ไม่รู้มากกว่านี้หรอก แต่ไม่ต้องห่วงยังไง ชุดที่ท่านแม่ทำนะสวยมากเลยนะ รับรองนายใส่แล้วต้องออกมาดูดีแน่นอน "

            " ผมก็ยังไม่ได้อะไรเลยนิ "

            ต่อจากนั้นเราก็คุยเล่นกันไปตลอดทางจนถึงห้องตัดชุด เมื่ออลิเซียเดินมาที่หน้าประตูห้องแล้ว จึงเปิดประตูออกไป ภายในห้องมีชุดอยู่มากมายหลายแบบ ยังกับเป็นร้านขายเสื้อผ้างั้นแหละ อลิเซียเดินนำผมเข้าไปยังห้องนั้นก่อนจะมุ่งไปยังราวที่มีเสื้อผ้าของผู้ชายอยู่ ส่วนผมที่ตามเข้าไปก็ยังคงมึนงงกับเสื้อผ้าจำนวนมากในห้องนี้ ก่อนจะมีเสียงเรียกจากหญิงสาวในห้อง

             " แพน นายมาลองชุดนี้ดูสิ "

            เมื่อผมหันไปมองทางเสียงเรียก จากนั้นก็มองชุดที่อยู่ในมือของอีกฝ่าย เอาจริงๆจากใจเลยนะ เซนต์เรื่องการแต่งตัวของผมเนี่ยเท่ากับศูนย์เลยแหละ ทำไงล่ะก็ตอนอยู่ที่โลกเดิมจะใส่ชุดไหนมันก็เหมือนนี่นะ เลยไม่ค่อยได้สนใจเรื่องแฟชั่นกับการแต่งตัวสักเท่าไหร่ ( ไรท์ : ตูก็เหมือนเอ็งเลย 555 ) เลิกพร่ำเพ้อเกี่ยวกับตัวเอง ก่อนจะเดินไปเอาชุดในมือหญิงสาวมา ก่อนจะมองไปรอบๆห้องเพื่อหาที่เปลี่ยนชุด 

             " อยู่ทางซ้ายมือของนายไง "

             " ขอบคุณครับ "

             พอได้ยินเสียงของอลิเซียที่บอกตำแหน่งสิ่งที่ผมต้องการ พอผมหันตามทางที่เธอบอกก็เป็นห้องกั้นเล็กๆ ให้เปลี่ยนชุดอยู่ ผมจึงเดินไปตามทางนั้นก่อนจะเข้าไปเพื่อเปลี่ยนชุด 

             หลายคนอาจสงสัยว่าช่วงนี้ผมเลิกใส่ผ้าคลุมแล้วเหรอ บอกเลยครับยังใส่อยู่เพียงแต่ไม่ได้ปิดหน้าปิดตาแล้วก็เท่านั้น เพราะผมเองก็ไม่รู้จะปิดบังหน้าไปเพื่ออะไรด้วย แถมยังช่วยเมืองซะเอิกเริกขนาดนั้นอีก เพราะฉะนั้นตั้งแต่เมื่อวานจนถึงวันนี้ผมจึงใส่แค่คลุมตัวไว้ให้เหมือนเป็นนักเดินทางเฉยๆแค่นั้นเอง

             ในระหว่างที่ผมกำลังเปลี่ยนชุดอยู่ก็ได้ยินเสียงเหมือนมีใครเปิดประตูเข้ามาผมจึงแพ่สัมผัสออกไป จึงรู้ว่าเป็นคุณป้าอมิเลียนั่นเองที่เข้ามา ผมจึงเลิกสนใจก่อนจะเปลี่ยนชุดจนเสร็จ แล้วจึงเดินออกมาจากห้องเปลี่ยนชุด แล้วถามคนที่อยู่ในห้อง

              " เป็นยังไงบ้างครับ "

             สิ่งที่ตอบรับกลับมาคือความเงียบนั่นเอง ทั้งสองคนเงียบทำไมหรือผมใส่ชุดกลับด้านกันนะ อีกอย่างทั้งสองคนนอกจากไม่ตอบรับผมแล้ว ยังยืนตาค้างอีก แล้วสรุปวันนี้จะเสร็จมั้ยเนี่ย 

             หลังจากความเงียบโรยตัวอยู่ในเป็นเวลานานพอสมควรจึงเริ่มมีปฏิกิริยาตอบรับกลับมา โดยเริ่มจากที่อลิเซียหันหน้าหนีไปอีกทางหนึ่ง ต่อมาก็เป็นคุณป้าอมิเลียที่แสดงสีหน้าเป็นปลื้มออกมา ก่อนจะตอบผมกลับมา

              " ดูดีมากเลยจ๊ะเหลือแค่ทำผมนิดหน่อยเอง "

              " งั้นเหรอครับ แต่ผมว่าชุดนี้ใหญ่ไปหน่อยนะครับ "

              " ไม่มีปัญหาหรอกจ๊ะ ป้ามีอีกหลายชุดลองดูก่อนสิจ๊ะ "

               จากนั้นก็เป็นมหกรรมลองชุดครั้งยิ่งใหญ่สำหรับผมเลย เพราะต้องถอดชุดใส่ชุดหลายสิบตัว รวมมีการแก้ขนาดชุดอีกด้วย จนทำเอาสัตว์ประหลาดอย่างผมถึงกับออกอาการเหนื่อยออกมาได้เลยทีเดียว จนมาถึงชุดสุดท้าย ที่ตอนนี้ผมตัดสินใจว่า จะบอกป้าอมิเลียว่า จะไม่ลองอีกแล้ว 

               เมื่อผมเดินออกมาโดยชุดนี้เป็นชุดคล้ายของขุนนางฝรั่งเศสในยุคกลาง เป็นชุดแขนยาวขลิบทองที่แขน ตัวเสื้อเป็นสีแดงทำจากผ้าชั้นดี ยาวถึงเข่าเลย กับกางเกงสีดำเนื้อผ้าดูมันวาว โดยรวมแล้วผมว่าคล้ายชุดทหารที่ยืนอยู่หน้าพระราชวัในอังกฤษที่โลกเดิมมากกว่า

               " ป้าว่าชุดนี้แหละ เข้ากับเธอที่สุดแล้วจ๊ะ แพน "

               " ฉันก็เห็นด้วยกับแม่นะ "

               " งั้นผมใส่ชุดนี้นะครับ "

               " ได้จ๊ะ ตามสบายเลย "

              เฮ้อ กว่าจะรอดมาได้ 

               ไม่ต้องสงสัยว่าทำไมผมถึงใช้คำนี้เพราะเล่นลองชุดหลายตัวขนาดนี้ จนพระอาทิตย์เริ่มตกดินแล้วด้วย แล้วผมจะกลับไปขึ้นรถที่ทางพระราชาเตรียมไว้ให้ทันมั้ยเนี่ย  แต่ดูเหมือนจะมีคนอ่านใจผมระยะไกลได้งั้นแหละ เพราะอยู่ๆลุงอาเธอร์แกก็เปิดประตูเข้ามาหา แล้วบอกว่า

                " ได้ชุดกันแล้วสินะ แพนนี่ก็ใกล้ได้เวลาแล้ว ข้าว่าเจ้าไปเตรียมตัวแล้วไปพร้อมกับข้าดีกว่า ข้าได้แจ้งทางวังให้แล้วว่าเจ้าจะเดินทางไปพร้อมข้านะ "

                " ทำไมเร็วขนาดนั้นล่ะครับ "

                " ไม่เห็นจะเร็วตรงไหน เอาล่ะ เจ้าไปอาบน้ำซะเตรียมซะตอนนี้เลย "

                'ทำไมคนบ้านนี้ ถึงทำอะไรไม่ถามความสมัครใจผมสักคำเลย'

                แต่ผมก็ไม่ได้บ่นออกไป ก่อนจะเริ่มเดินตามเมดที่มารับไปเตรียมตัวเพื่อจะไปงานเลี้ยงพร้อมกับลุงอาเธอร์อย่างหมดแรงทันที



...................................................................................................................

เสร็จแล้วววววววววว ตอนที่54 

ตอนนี้ก็สั้นอีกแล้ว พอดีผมตื่นสายไปหน่อยก็เลยเบลอๆ 55555

ตอนหน้าสัญญาเข้าวังแล้ว สปอยเลย จะเริ่มได้ข่าวคราวของเพื่อนๆบ้างนะ (ถ้าไม่ลืม)

มีคำผิด พิมพ์ตก พิมพ์ซ้ำบอกด้วยนะครับ เพราะยังงงๆอยู่

 1 Comment = 1 กำลังใจ เช่นเคย ไปแล้ววววววววววววววว เจอปืนครับผม


              
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

1,202 ความคิดเห็น

  1. #1105 Lnw boomGo (@freedomfeed) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 22:31
    สนุกดี. แต่หญิงเยอะไปหน่อย.
    #1105
    0
  2. #1103 MozartTx (@MozartTx) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 23:11
    เหมือนไรท์ไรท์เลย ลืมตอนเก่าไม่ได้เข้ามานาน 
    นึกว่าเลิกเขียนไปแล้ว ต้องกลับไปย้อนตอนเก่า
    #1103
    0
  3. #1102 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 09:16
    สนุกดีครับ
    #1102
    0
  4. #1100 cheta0071 (@cheta0071) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2559 / 04:53
    ขอบคุณครับ รออ่านอยู่น้า
    #1100
    0
  5. #1099 เรามากับลม (@rugzaa) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2559 / 21:17
    ขอบคุณครับ ^^
    #1099
    0
  6. #1098 Mome WhiteHoneysuckle (@may29558) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2559 / 18:37
    สั้นไปไหมมมมม
    #1098
    0
  7. #1097 wit000 (@wit000) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2559 / 18:30
    ขอบคุณครับ 
    #1097
    0
  8. #1096 patiphanpinkham (@patiphanpinkham) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2559 / 18:09
    สะ สะ สั้นนนนนนนนน
    #1096
    0
  9. #1095 Unibas (@icekiller3) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2559 / 18:07
    ตามติดชีวิตแพน
    #1095
    0
  10. #1094 nee-nee (@baslovezx) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2559 / 17:20
    อิอิ  ครุคริ มุมิ
    #1094
    0
  11. #1093 DarkCrows (@sppreem) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2559 / 16:52
    กลายเป็นตุ๊กตารองชุดซะงั้น
    ปล.สนุกมากเลยแล้วจะรอตอนต่อไปนะครับ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 4 สิงหาคม 2559 / 16:53
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 4 สิงหาคม 2559 / 16:54
    #1093
    0