[YAOI] เกิดใหม่ในโลกแห่งเทพกรีก [END]

ตอนที่ 22 : ความรู้สึกที่มันเหมือนกับมีอะไรมาอุดตันในอก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9216
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 181 ครั้ง
    27 ธ.ค. 59

 

 

 

 

 

                        "ท่าน... อา"

 

โลกิที่โถมร่างกายเข้ามาหาผมนั้นเอ่ยเรียกเบาๆ ดูอีกฝ่ายจะตกใจไม่น้อยเมื่อเห็นชายหนุ่มคนนั้นก่อนที่มันจะกอดผมเอาไว้แน่น บังไม่ให้อีกฝ่ายเห็นผมชายหนุ่มผมสีน้ำเงินตัดสั้นในชุดสูทสีดำราคาแพงนั้นยกยิ้มให้ผม

 

"อะ ไอ้เหี้ยพอร์ช! มึงพาเขามาทำไม กูกำลังอาบน้ำอยู่เนี่ย!?"

 

"แล้วกูจะรู้มั้ยว่า ว่าเขาตามมานะ"

 

ไอ้พอร์ชตอบผมเบาๆก่อนที่จะลากผู้ชายคนนั้นออกไปโดยที่ชายคนนั้นยังคงหันมามองผมจากทางด้านหลัง

 

 

 

 

 

 

 

 

ภายในห้องโถงห้องเดิม บรรยากาศอืมครืมเมื่อพวกเราพากันมาอยู่ที่นี่โลกิแทบจะเข้าไปกระโดดกัดอีกฝ่าย ถ้าทำได้น่ะนะ เจ้าตัวดูท่าจะไม่ชอบเอามากๆเลยที่เจอคนๆนี้

 

"คนนี้ใคร?"

 

"กูไม่รู้"

 

ผมตอบกลับไปเบาๆเมื่อชายคนนั้นยังคงเดินมองของในบ้านอยู่โดยที่ไม่ได้ลงมานั่ง ผมนั่งลงข้างๆไอ้พอร์ช และ โลกิส่วนเอเรสนั่งตักผมชายคนนั้นดูท่าจะเป็นน้องชายของพ่อโลกิ แต่เขารู้บ้านนี้ได้ยังไง? แล้วทำไมถึงมา...

 

"ท่านแม่ จำไม่ได้หรือ? นั่นมันอาโพไซดอน"

 

ผมเอียงคออย่างงุนงง จำได้? จำอะไรได้ ยังไม่เคยเจอกันเลยด้วยซ้ำ นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นไม่ใช่รึไง?

 

"หือ? ชื่อเหมือนเทพโพไซดอนเลยนะ แต่เขารวยมากเลยนี่จากที่เห็น"

 

"ก็... ท่านอาโดนท่านพ่อฆ่าตอนที่กำลังจะทำลายล้างโลกตอนที่จะปลุกท่านทวดโครนอส ไม่รู้ทำไม ถึงมาอยู่ที่นี่ แต่ที่แน่ๆ ท่านอาโพไซดอน มาหาท่านแม่แน่ๆ"

 

มาหา...? จริงด้วย... โพไซดอนถูกเฮดิสฆ่าตามตำนานก่อนที่จะได้ทำอะไร แล้วซุสก็ตายตามตอนที่ผนึกโครนอสเอาไว้อีกครั้งด้วยการช่วยเหลือของเพอร์ซีอุส แล้วคนที่เหลืออยู่ก็คือ เฮดิส ที่หลังจากนั้นมนุษย์เลิกที่จะเคารพนับถือเขาก็หายไป คนสุดท้ายที่อยู่บนเขาโอแลมปัส คือ เฮอร์มิสคนเดียว ตามที่โลกิบอกมา... ดูเหมือนเด็กคนนี้จะชอบตำนานกรีกเหมือนผมเลย

 

"เขาจะมาได้ยังไง แล้วมึงก็ พาคนแปลกหน้าเข้ามาเนี่ยนะ?"

 

ผมหันไปถามไอ้พอร์ชที่หน้าบึ้งนั่งอยู่ข้างๆ พร้อมกับอาการหวงเพื่อนของมันที่เริ่มจะกำเริบอีกครั้ง ชายคนนั้นเดินมานั่งที่ตรงข้าวกับผมพร้อมด้วยรอยยิ้มของอีกฝ่าย

 

"ข้า... ไม่สิ ฉัน ชื่อโพไซดอน เป็นอาของเด็กพวกนี้ เธอ...จะยอมรับน้ำใจของฉันได้ไหม? ด้วยการไปทานอาหารกับฉันเพราะเธอช่วยพวกเขาเอาไว้"

 

โพไซดอนเอ่ยอย่างเป็นกันเองก่อนที่จะยื่นมือของอีกฝ่ายมาหาผมยื่นตอบกลับเจ้าตัวจับหมับที่มือของผมก่อนที่จะกดจูบลงมา

 

"เฮ้ย!"

 

"ท่านอา!"

           

ทั้งโลกิ และ ไอ้พอร์ชต่างก็ร้องออกมาจนผมสะดุ้งดึงมือกลับแทบจะไม่ทัน โพไซดอนยิ้มให้ก่อนที่จะลุกขึ้นยืน

 

"เรา ไปกันเลยมั้ย?"

 

"เอ่อ... ไปไหน เหรอครับ?"

 

อีกฝ่ายยิ้ม

 

"ตอบแทน"

 

"มะ ไม่เป็นไรๆ พาเด็กพวกนี้ไปเถอะครับ เอาไว้คราวหน้าก็ได้"

 

ผมอุ้มเอเรสขึ้นมาก่อนที่จะให้เจ้าตัวยืนอยู่บนพึ้น พลางจับมือของโลกิดึงเพื่อที่จะให้ลุกขึ้น แต่ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่ยอมลุก เอาแต่นั่งนิ่ง มองมาทางผมอย่างขอร้อง

 

"ข้าจะอยู่กับท่านแม่"

 

"ข้าด้วยๆ"

 

ทั้งโลกิ และ เอเรสต่างก็พูดคำๆเดียวกัน โดริสที่นั่งห่างออกไปเธอไม่ได้พูดอะไรชักคำ เอาแต่ก้มหน้าก้มตาไม่พูดจาเลยชักนิดผมไม่ได้อยากจะให้พวกเขาไป ไม่รู้ว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น แต่ว่า... เด็กพวกนี้ ไม่ใช่ญาติของผม หรือ คนรู้จัก จู่ๆจะพามาอยู่ด้วยก็ไม่ใช่ เด็กมันมีพ่อมีแม่จะมาให้อยู่กับคนที่ไม่รู้จักไม่ได้หรอก

 

"ฉันไม่ใช่แม่ของพวกนาย ฉันยังไม่เคยแต่งงานเลยด้วยซ้ำอย่าพูดอะไรเลอะเทอะน่า รีบๆกลับบ้านได้แล้ว"

 

โลกิน้ำตาซึมมองมาที่ผมด้วยสีหน้าเศร้าสร้อยก่อนที่จะร้องไห้ออกมา

 

"ฮึก ท่านแม่ ลืมพวกข้าไปแล้วจริงๆ... ท่านแม่ใจร้าย"

 

"ฮืออ... ท่านแม่ ท่านแม่"

 

ผมถึงกับทำตัวไม่ถูกเมื่อเด็กสามคนนี้ถลาเข้ามากอดผมเอาไว้แน่นพร้อมกับปล่อยโฮสุดเสียงจะดึงออกก็ไม่ได้ เพราะทั้งสามคนนี้มีแรงเยอะเหลือเกิน ความอึดอัดนั้นทำเอาภายในใจปวดหนึบ ทำไมจะต้องทำเรื่องให้มันยุ่งยากแบบนี้?

 

"ขอโทษด้วย แต่ฉันเป็นผู้ชาย ฉันท้องไม่ได้ พวกเธออาจจะสับสนที่ฉันหน้าเหมือนแม่ของพวกเธอก็ได้"

 

ผมดันเด็กทั้งสามออกจากตัวก่อนที่จะยื่นส่งให้โพไซดอน ชายหนุ่มรูปร่างกำยำสมส่วนนั้นยังคงระบายยิ้มเช่นที่เคยทำเจ้าตัวลุกขึ้นยืนก่อนที่จะพาเด็กพวกนั้นออกไป ผมเดินตามมาส่งนอกรั้วบ้าน รถหรูคันสีขาวแวววาวสะท้อนแสงแดดตอนเย็นนั้นดูยังไง คนที่ชื่อโพไซดอนก็น่าจะเป็นมหาเศรษฐีเสียมากกว่า มีทั้งคนขับรถด้วย ดูสิ... แล้วทำไม เด็กสามคนนี้ถึงใส่เสื้อผ้าแบบนั้นเดินเล่นทั่วเมือง? ร้อนก็ร้อน แถมพูดจาแปลกๆ อาจจะเป็นการแกล้งเล่นของเด็กเดี๋ยวนี้ เพราะเห็นมีการเลียนแบบการ์ตูนอยู่เรื่อยๆเวลาไปตามห้าง บางทีเด็กพวกนี้คงจะทำเล่นๆ

 

"ลาก่อนนะ"

 

ผมโบกมือไปมาให้กับเด็กสามคนนั้น โลกิกัดฟันแน่นร้องไห้สะอึ้นพร้อมกับกอดโดริส และ เอเรสเอาไว้

 

"ท่านแม่... ฮึก จำไม่ได้ จริงๆหรือ? ทำไมละ... ทำไมจำไม่ได้ ทำไมกันเล่า!?"

 

ปัง

 

"อย่าเล่นน่าเด็กๆ เอาละ กลับบ้านกัน"

 

ราวกับถูกบีบที่หัวใจ ลมหายใจของผมสั่นสะท้านเหมือนกำลังรู้สึกแปลกๆ แต่ก็ไม่เข้าใจ อธิบายไม่ถูกว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ ประตูรถถูกปิดลงเด็กทั้งสามคนนั้นทุบกระจบเพราะอยากจะออกมาข้างนอกเหมือนกับสัตว์ที่ถูกขังไม่มีผิด

 

"เอ่อ... พวกเขาจะเป็นอะไรมั้ย?"

 

"ยังไงเด็กพวกนี้ก็เป็นหลานของฉัน... ถ้าจะลงโทษก็คงจะแค่กักบริเวณ"

 

ชายหนุ่มตอบกลับมานิ่งๆพร้อมกับยื่นนามบัตรมาให้ผม ผมรับมันมาอย่างงงๆ

 

"สัญญานะครับ ว่าจะไม่ทำอะไรเด็กพวกนั้น"

 

"สัญญา"

 

เขาพยักหน้าเบาๆ ก่อนที่จะเอ่ยลา แล้วขึ้นรถไป

 

ตึง ตึง

 

"ท่านแม่...! ท่านแม่! ฮือออ จำข้าไม่ได้รึไง!? จำพวกข้าไม่ได้รึไง!?"

 

เสียงทุบประตูรถนั้นดังขึ้นเรื่อยๆ ผมมองอย่างอ้ำอึ้ง ทะ ทำยังไงละ? เรื่องแบบนี้ มันต้องจัดการยังไง?

 

"ดะ..."

 

หมับ

 

"มึงจะใจอ่อนไม่ได้นะ"

 

ก่อนที่ผมจะได้ร้องห้ามมือหนาของชายที่ยืนอยู่ข้างๆก็จับลงมา แล้วรถคันนั้นก็แล่นออกไปโดยที่ผมยังไม่ทันที่จะได้ทำอะไร ภาพที่เด็กพวกนั้นร้องไห้ทำเอาผมอยากจะร้องตามเจ็บปวดไปทั้งในอกพร้อมกับความสับสนไปหมด

 

"แต่... เด็กพวกนั้น"

 

"มึงไม่เคยรู้จัก พวกนั้นอาจจะรวมหัวกันแกล้งมึงก็ได้ จู่ๆมึงจะไปมีลูกได้ยังไง?"

 

ไอ้พอร์ชมันเอ่ยออกมาก่อนที่จะพาผมกลับเข้าไปในบ้าน

 

"ก็จริงของมึง กูจะไปมีลูกได้ยังไง"

 

"ไปกินข้าวกัน"

 

มือหนาลูบหัวของผมเบาๆก่อนที่จะลากผมเข้ามาในห้องครัวผมชะงักไปเมื่อเดินเข้ามาภายในบ้าน อาหารสำหรับห้าที่ที่วางอยู่บนโต๊ะอาหารนั้นทำเอาผมทำตัวไม่ถูก ก่อนที่จะถูกไอ้พอร์ชมันเก็บไปไว้ที่ชั้นวาง

 

"กูไม่หิวอะ"

 

"... แต่มึงควรกินข้าว"

 

ชายหนุ่มเอ่ยบอกเสียงนิ่ง ก่อนที่จะดึงผมให้นั่งลงกับที่นั่งของตัวเอง อีกฝ่ายนั่งลงข้างๆพร้อมกับตักกับข้าวใส่จานข้าวให้

 

"แดก"

 

"สัส พูดซะกูอิ่มเลยเนี่ย"

 

เสียงหัวเราะในลำคอนั้นดังขึ้นเบาๆ ก่อนที่ผมจะเริ่มกินข้าว ผัดหมูใส่ขิง อาหารแบบง่ายๆที่ผมทำไม่เป็นส่วนมากก็มันนี่แหละที่ทำให้กิน ตอนที่อยู่บ้านมันก็ไปทำให้พอมาที่นี่ เหมือนกับว่าไม่ได้ทำอะไรอยู่เฉยๆให้มันเลี้ยงอย่างกับเมียแนะ

           

"มึงทำอร่อยขึ้นนะ"

 

"ก็มึงชอบกินไม่ใช่เหรอ? กูเลยศึกษามาบ้าง"

 

ผมยิ้มเมื่อมันตอบออกมาแบบนั้น

 

"แหมๆ ถ้ากูเป็นผู้หญิงเนี่ย กูจะขอเป็นเมียมึงเลยนะ"

 

อีกฝ่ายเงียบไป หน้าแดงก่ำเมื่อผมพูดออกมา ก่อนที่ผมจะหัวเราะกร๊ากออกมาลั่นบ้าน

 

"เอาสิ"

 

"เอ๊ะ..."

 

ผมนิ่งไป ตอนที่ได้ยินคำนั้น

 

"กูจะเป็นให้มึงก็ได้"

 

ไอ้พอร์ชหันมามองผมด้วยสายตาที่จริงจังเกินปกติจนผมทำตัวไม่ถูก ก่อนที่จะก้มหน้าก้มตากินข้าวเข้าไปเรื่อยๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

ณ อีกที่

 

 

บ้านของโพไซดอน ชายหนุ่มร่างสูงวางรูปถ่ายที่ดูยังไงๆคนในภาพก็คงไม่ได้ยินยอมให้ถ่ายเสียด้วยซ้ำนั้นลงกับโต๊ะ สายตาคมกริบมองไปยังรูปอีกหลายๆใบที่วางเกลื่อนทุกอริยาบท ทุกการกระทำ โดนแอบถ่ายมาได้ทั้งหมด

 

"โอเมก้า... ข้าตามหาเจ้ามานานนัก แม้ว่ามันจะผ่านไปเพียงแค่เดือนกว่าก็ตามที มันนานจนข้ารอไม่ไหว"

 

มือหนายกขึ้นมาลูบแก้มของชายที่อยู่ในรูปนั้น รอยยิ้มสวยกับดวงตาที่พราวระยับทำให้หัวใจของเขาเต้นตูมตาม หลังจากที่อีกฝ่ายได้ตายจากไป เทพในโอแลมปัส รวมทั้งเฮดิสพี่ชายข้าต่างก็เศร้าหมองความเเค้นภายในใจของชายคนนั้นคิดนึกอยากจะปลุกโครนอสบิดาที่ชั่วช้าของพวกเขาขึ้นมาเพื่อที่จะกำจัดเหล่าเทพทั้งปวง เทพทั้งหลายได้หนีหายไปหมดเพราะความกลัว กลัวที่จะสลายหายไปเพราะเทพไม่มีทางเวียนว่ายตายเกิดแบบเฉกเช่นมนุษย์ได้เพราะแบบนั้นถึงได้กลัว ข้าโดนเฮดิสที่คลุ้มคลั่งฆ่าตายเมื่อห้าสิบปีให้หลัง หลังจากที่เจ้าตายไป และ ได้ค้นพบ... โลกใหม่ โลกที่มนุษย์ไม่เคารพเทพ โลกที่เทพสามารถมีชีวิตเช่นมนุษย์ได้ แลก กับการเสียพลังทั้งหมด มีชีวิตแบบมนุษย์ ใช้ชีวิตแบบมนุษย์

 

"พรหนึ่งข้อ และ คำถามสามข้อ..."

 

โพไซดินยกยิ้มออกมา เขาได้ตามหาคนๆนี้ ค้นหาคนๆนี้ไปทั่ว ขอความสามร่ำรวย  คำถามเกี่ยวกับโลกนี้ การดำเนินชีวิต และ คนที่ชื่อ โอเมก้า

 

"ในที่สุด... ข้าก็เจอเจ้า"

 

ก๊อก ก๊อก

 

ในระหว่างที่กำลังคิดถึงเรื่องนั้นเสียงเคาะประตูหน้าห้องก็ดังขึ้นมาชายหนุ่มหันไปมองบานประตูใหญ่หนาแกะสลักลวดลายสวยงาม ถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

"เข้ามา"

 

"ท่านครับ... หลานๆของท่าน"

 

เสียงกรีดร้อง และ เสียงโวยวายของเด็กสามคนนั้นดังเข้ามาทันทีเมื่อประตูเปิดออกร่างสูงเดินตามคนสนิทไป

 

ฟุ่บ

 

ทันทีที่ประตูห้องนอนอีกห้องปิดลง ข้าวของเครื่องใช้ก็ปลิวว่อนผ่านหน้าเขาไปทันที โพไซดอนหลบได้อย่างหวุดหวิด

 

"ท่านอา! ท่านอาขังพวกข้าไว้ไม่ได้นะ! พวกข้าจะไปหาท่านแม่!!"

 

โลกิที่อายุมากกว่าคนในห้อง เป็นทั้งพ่อ และ พี่ชายนั้นโมโหสุดขีดตามร่างกายมีกลุ่มควันสีดำทะลักออกมาตามร่างกายดูน่ากลัวถ้าเป็นคนที่นี่มอง และ จะถูกจับไปทดลองถ้าคนที่นี่รู้ว่ามีเด็กแบบนี้

 

"ฮือออ แม่... จ๋า ท่านแม่ ข้าอยากไปหาท่านแม่"

 

โดริสที่กอดเอเรสเอาไว้นั้นก็สะอึ้นออกมาเบาๆจ้องชายหนุ่มอย่างอาฆาตแค้น

 

"ถ้าพวกเจ้ามา แสดงว่าเฮดิสก็มาสินะ แต่ดูเหมือนจะพัดหลงกัน วิ่งวุ่นไปทั่วทั้งเมืองกรุงเทพแบบนั้น ทำให้ข้าหาเจอได้ง่าย"

 

"ท่าน... โดนท่านพ่อฆ่าไปแล้วไม่ใช่รึไง"

 

โลกิกัดฟันกรอด ถลึงตาจ้องมองมาด้วยความคับแค้นใจ

 

"ข้าก็มาที่นี่เหมือนพวกเจ้านั่นแหละ และ ตอนนี้ข้าจะไม่ยอมแพ้พวกเจ้าหรอกนะ"

 

"ท่านแม่เป็นของข้า ของข้า! ท่านอาที่บังคับให้ท่านแม่อภิเษกด้วยโดยที่ท่านแม่ไม่รู้นั่น มันไม่ใช่ข้ออ้าง!"

 

เด็กหนุ่มเถียงกลับอย่างไม่ยอมแพ้เมื่อได้บินคำพูดของอาตัวเองที่พูดออกมา

 

"หึหึ งั้นเจ้าก็คงจะสายสัมพันธ์กับท่านแม่ของเจ้าไม่ได้หรอก เพราะที่นี่การที่เจ้าร่วมหลับนอนกับคนในสายเลือด เจ้าจะถูกกำจัด การที่ถูกกำจัด"

 

"...อึก"

 

เขาชะงักไป ก่อนที่จะฟึดฟัดเป็นช้างตกมันแล้วเดินไปนั่งลงกับโซฟาตัวสวย

 

"ขนาดเจ้ายังรักท่านแม่ของเจ้าได้ แล้วทำไมข้าจะรักเขาไม่ได้? เรามาทำสัญญากันมั้ย โลกิ"

 

"สัญญา...?"

 

"ยังไงซะพวกเจ้าก็เป็นลูก และ หลานของข้า ระหว่างนี้ข้าจะรับเลี้ยงดูพวกเจ้าแทนเฮดิสไปก่อน เจ้าจะต้องไม่ขัดขวางข้าในการเข้าหาท่านแม่ของเจ้า ข้าจะส่งพวกเจ้าเรียน ศึกษาวิชาที่เรียกว่า หนังสือ  ข้าคิดว่าพวกเจ้าคงจะฉลาดพอที่จะรู้ ว่าต้องทำยังไง ระหว่างการที่เร่ร่อนไปทั่วเมืองให้คนบนโลกนี้รังเกียจ หรือ มีที่อยู่ที่กินตามความต้องการ... ข้อเสนอนี้ ดีใช่มั้ย?"

 

โลกินิ่ง... คิดไปชักพัก ก่อนที่จะตัดสินใจตอบออกไปเมื่อหันไปมองเด็กสองคนที่อยู่ข้างๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"มึง... หลับรึยัง?"

 

"... ยัง"

 

เสียงทุ้มเอ่ยถามขึ้นเมื่อเสียงนาฬิกาที่ปัดมาถึงสี่ทุ่มนั้นส่งเสียงรบกวนแทรกความเงียบจนนอนไม่หลับ จะให้บอกตามตรง ก็คือยังคิดเรื่องของเพื่อนตัวเอง

 

"นอนได้แล้ว"

 

"ไม่ได้เขียนนิยาย นอนดึก ไม่เป็นไรหรอก"

 

ผมตอบกลับไปเบาๆ ก่อนที่มือหนาจะคว้าเอาตัวผมไปกอดหน้าผมซุกลงกับแผ่นอกกว้าง

 

"มึงคิดมากเรื่องเมื่อตอนเย็น?"

 

"นิดหน่อย..."

 

ใครๆก็ตกใจทั้งนั้นแหละ ที่จู่ๆก็พูดออกมาแบบนั้นนะ กับเพื่อนที่สนิทกันมากๆมาตั้งแต่เด็กมาเจอคำพูดจริงจังแบบนี้ทำเอาไปไม่เป็นเลยเหมือนกัน

 

"กูขอโทษ..."

 

"ไม่เป็นไร มึงคงรักกูมากเลยสินะ"

 

ไม่ใช่ว่าไม่รู้หรอกว่าอีกฝ่ายนั้นชอบผม แต่เพราะรู้ถึงได้ไม่อยากทำให้อีกฝ่ายมาจมปรักกับผม

 

"มึงรักกูจริงๆเหรอ?"

 

"... อืม"

 

อีกฝ่ายตอบกลับเบาๆหลังจากที่เงียบไปนาน ก่อนที่ผมจะหาวหวอดออกมาเงยหน้ามองมันนิ่งๆแล้วยิ้มให้

 

"แล้วกูจะให้คำตอบนะ"

 

แต่ตอนนี้กูง่วงมาก... กูเหนื่อย กูอยากนอน ผมหลับตาลงก่อนจะซุกๆเข้าไปในอกอุ่นของมัน เรานอนกันแบบนี้ประจำนั่นแหละ ตั้งแต่เด็กที่มันกล่อมผมนอน ยิ่งกว่าเเม่ผมอีก

 

ชายหนุ่มแทบจะหุบยิ้มไม่ได้ กอดคนที่หลับตาลงแน่นด้วยความรู้สึกที่ตื้นตัน ไม่มีทาง ไม่มีทางที่จะยอมเด็กนั่นหรอก... ในเมื่อความหวังมันอยู่ตรงหน้านี้แล้ว

 

 

 

 

 

 

 

................................................................................................................

 

ยาวเนอะ... วันนี้ปวดหัวมาก ปวดท้อง เจ็บกระเพาะ ปวด ปวดไปหมดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ถ้าวันไหนไม่อัพ แสดงว่าอัพเรื่องอื่นนะ คนเริ่มทวงกันละ55555 ไม่ต้องรอหลังอาหารสามเวลาหรอก อาหารเย็นเนี่ย... อัพลงอาหารเย็นเนี่ย เสิฟตอนนี้เนี่ยทุกวัน! เเก้ปมปริศนาไปหมดแล้วนะ ถถถ ไปละ ฝันดี


 


    ---



T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 181 ครั้ง

6,567 ความคิดเห็น

  1. #6525 JutakanWhanyan (@JutakanWhanyan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 21:55
    เเล้วเบสตายยังอ่ะ?????

    สงสัยมากกกกกก
    #6525
    0
  2. #6374 MitsukiCarto (@MitsukiCarto) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 21:05
    จับคุณเพื่อนเข้าฮาเร็มเลย!
    #6374
    0
  3. #6128 pimza22032547 (@pimza22032547) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 22:07
    รู้สึกว่าพี่พอร์ชมาทีหลังแต่ความหล่อและระยะการประชิดตัวกินขาด5555555
    #6128
    0
  4. #5952 MonnPK (@MonnPK) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 01:16
    เฮดิสกับมาร์คอสไปไหนนน
    #5952
    0
  5. #4978 mangpor43 (@por2543) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 22:47
    มาร์คอสคนดีมามั้ย ฮืออออ อยากให้มา
    #4978
    0
  6. #4875 Narakorn Kaewka (@narakorn-kaewka) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 16:01
    ง่อววววววว จะมีใครมาอีกไหมเอ่ยยยยย
    #4875
    0
  7. #3106 Radtida เธ612557 (@songkhamlue) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 15:40
    ทั้งมนุษย์ทั้งเทพ ตีกันให้วุ่น>๐<
    #3106
    0
  8. #2995 Mina_Chu+Chu (@lovelyztk) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มกราคม 2560 / 11:27
    อวยพอร์ชครับ
    #2995
    0
  9. #2755 POSTION (@kkkpit0009) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 15:37
    ฮาเร็ม~~~???
    #2755
    0
  10. #2703 Fhai Cotton (@fhai1995) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 21:20
    ไม่อยากให้โลกิเรียกท่านแม่เลย แปลกๆ
    #2703
    0
  11. #2698 bb31888 (@bb31888) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 20:20
    อ่านรวดเดียว สนุกมากกกกกก 55555
    #2698
    0
  12. #2679 VivianGray (@VivianGray) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 11:29
    ขอบคุณค่าา
    #2679
    0
  13. #2677 dreammono (@dreamworldland) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 01:37
    ศึกชิงนายยกสองงงง
    #2677
    0
  14. #2669 Rynge (@ryneyz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 00:10
    ขอบคุณค่าาาาา
    #2669
    0
  15. #2666 Gray0 (@Gray0) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 23:41
    ไรน์ รออยู่น้าาาาาา
    #2666
    0
  16. #2647 nannan282 (@nannan28) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 20:56
    ฮาเร็มป้ะเนี่ยยย???
    #2647
    0
  17. #2630 deers2 (@deers) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 18:02
    เฮดีสไม่น่าจะเสียพลังนะ ถ้าเสียพลังยมโลกจะอยู่ยังไง #ทีมเฮดีส
    #2630
    0
  18. #2619 Beemie'k 75321 (@beam75321) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 12:41
    สับสนนิดหนึ่ง ว่าลูกใครกับใคร แต่โดยรวมสนุกเหลือเกินนนน รอติดตามตอนต่อไปนะคะ
    #2619
    0
  19. #2613 Araciera (@Araciera) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 11:58
    มาคอสอ่ะ?
    #2613
    0
  20. #2605 Bornfreeonekiss (@ployjea) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 07:17
    เฮดิสสสส อยู้ไหน
    #2605
    0
  21. #2600 แฝดจอมซน (@mook59) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 06:00
    งือออออ จำได้สักทีเซ่!!~~
    #2600
    0
  22. #2587 Miyakochan (@miyakojan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 00:46
    โลกิจ๋า ฟุๆ
    #2587
    0
  23. #2584 sararai (@cinmijika) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 00:10
    แหม่ดีงามค่ะ หนูทรายอย่ารีบ เราสวย หาตัวเลือกได้อีกเย๊อะแยะ
    #2584
    0
  24. #2580 Emerald 33 (@pimpa-rucknakorn) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 23:31
    งานนี้เทพเจ้ายกก๊วนมาโลกนี้หมดเลยไหมเนี่ยยยย
    สงสัยจังว่าเฮดีสยอมเสียพลังไปไหม ลุ้นๆๆๆๆ ว่าจะเป็นไงต่ออ
    รอนะคะ ><

    #2580
    0
  25. #2579 คนผ่านมา (@ras21) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 23:28
    ปวดตับสงสารเหล่าลูกๆ
    #2579
    0