ตอนที่ 18 : Doctor Is Mine : 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10486
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    3 ม.ค. 59







CHAPTER 17


แสงแดดยามเช้าในช่วงฤดูใบไม้ผลิเป็นสิ่งที่แบมแบมชอบมากที่สุด เพราะอากาศจะไม่ร้อนและไม่เย็นจนเกินไปเรียกได้ว่าอากาศกำลังดีเหมาะแก่การไปเที่ยวมากที่สุด แต่ด้วยหน้าที่การงานหลังจากที่เรียนจบและได้เข้าทำงานที่โรงพยาบาลสัตว์ M แห่งนี้ก็ลืมเรื่องเที่ยวไปได้เลยเพราะแค่เวลาจะนอนยังแทบไม่มีแล้วจะให้หาเวลาเที่ยวบอกเลยว่ายาก



แต่ตอนนี้คงต้องคิดใหม่ ทำใหม่แล้วล่ะ



" เสร็จรึยังครับหมอแบม "


" เสร็จแล้วครับคุณมาร์ค " เจ้าของร่างสูงที่โผล่หน้ามาพ้นจากขอบประตูห้องยิ้มส่งมาให้ ก่อนจะเดินเข้ามาหยิบกระเป๋าเป้ของแบมแบมขึ้นสะพายบนหลังอย่างที่ชอบทำประจำ


" แล้วของคุณมาร์คล่ะครับ " คนตัวเล็กเอ่ยถามแล้วกวาดตามองที่ตัวของคนตรงหน้าที่ไม่ได้ถืออะไรเอาไว้ในมือเลย


" อยู่ที่รถแล้วครับ ทุกคนออกไปรวมกันที่รถหมดแล้ว ผมเลยอาสาขึ้นมาตามหมอแบม "


" อ่า ผมทำให้คนอื่นๆ รอเหรอ ขอโทษนะครับ " ใบหน้าหวานทำหน้าเศร้าลงทันที มือเล็กรีบคว้ากระเป๋าถือใบเล็กมาไว้ในมือแล้วยื่นไปจับข้อมือหนาออกแรงลากคนตัวสูงให้รีบเดินออกมาจากห้อง



มาร์คมองตามมือของแบมแบมที่จับมือของตัวเองอยู่ก็ยิ้มออกมา ถ้ารู้ว่าบอกแบบนี้แล้วจะได้เห็นปฏิกิริยาน่ารักๆ แบบนี้ของแบมแบม สู้บอกไปตั้งนานแล้วไม่ต้องมัวยืนลังเลอยู่หน้าห้องว่าจะพูดยังไงดีอยู่ตั้งนานแบบนั้นหรอก



" อ้าว คุณหมอแบมจะรีบไปไหนครับ " เสียงยองแจตะโกนเรียกจากในครัวทำเอาคนตัวเล็กที่กำลังเร่งฝีเท้าต้องหยุดชะงักแล้วเดินถอยหลังกลับไปดูต้นเสียงที่เอ่ยทักเมื่อกี๊


" อ้าวยองแจ ไหนคุณมาร์คบอกว่าออกไปรอกันที่รถหมดแล้วไง "


" พี่มาร์คมันมั่ว "


" เงียบเลยยองแจ " เสียงคนตัวสูงเอ่ยดุกลับมา แต่เรื่องแค่นี้ยองแจไม่กลัวอยู่แล้ว เจ้าตัวหันมาแล่บลิ้นใส่แล้วอุ้มโคโค่ขึ้นมาไว้กับอก แกล้งเดินล้อเลียนมาร์คผ่านหน้าออกไป



ใบหน้าหวานของแบมแบมหันมามองคนตัวสูงด้านหลังที่หันมามองพอดี คนตัวเล็กยู่ปากลงแล้วปล่อยมือออกจากข้อแขนของมาร์ค เปลี่ยนเป็นยกสองแขนขึ้นกอดอกของตัวเองเอาไว้แทน



" คุณมาร์คหลอกผม "


" ไม่ได้หรอก เค้าเรียกว่าหาเรื่องคุย "


" คุยหรือแกล้งกันแน่ครับ "


" ก็มีเส้นบางๆ กั้นอยู่น่ะแหล่ะครับ " มาร์คตอบกลับแล้วยิ้มออกมา ส่วนแบมแบมก็แทบจะยกกำปั้นขึ้นทุบใส่อีกคนถ้าไม่ติดว่าไม่อยากทำนี่ทุบให้ไส้พังไปแล้ว!



มือหนาเอื้อมมือไปจับมือของแบมแบมมากุมเอาไว้ก่อนจะขยับตัวเข้าไปยืนใกล้มากขึ้น แบมแบมเงยหน้าขึ้นมองมาร์คที่ขยับเข้ามาจนหน้าแทบจะติดกัน มือนิ่มสอดประสานนิ้วเข้าหากันจับกระชับให้แน่นมากขึ้น พร้อมกับยกมือของแบมแบมขึ้นมาแนบไว้กับแก้มตัวเองแถมยังส่งสายตาออดอ้อนไปให้จนคนมองต้องเผลอกัดปากเพื่อเก็บอาการเขินนั่นอีก



" ไม่งอนผมนะครับหมอแบม "


" ถ้าคุณมาร์คสัญญาว่าจะไม่แกล้งผมอีก "


" ก็หมอแบมน่ารัก มันอดแกล้งไม่ได้ " ใบหน้าหวานขมวดคิ้วขึ้นมองทันที มือที่จับกระเป๋าใบเล็กไว้ยกขึ้นตีเข้าที่ข้างแขนแกร่งทันที


" ถ้าแกล้งนะ จะตีให้น่วมเลย " มาร์คยิ้มขำกลับไปให้ ดูก็รู้ว่าการขู่ของแบมแบมไมได้น่ากลัวเลยสักนิดซ้ำยังน่ารักกว่าปกติขึ้นอีก 10 เท่ามากกว่า



ก็บอกแล้วว่าแบมแบมน่ะน่ารัก ไม่ว่าจะทำอะไรมาร์คก็มองว่ามันน่ารักไปหมด



" หยุดสวีท แล้วไปขึ้นรถกันได้ละ " แจบอมตะโกนมาจากประตูหน้าบ้านทำเอาคนที่กำลังสร้างโลกส่วนตัวกันอยู่สองคนต้องหันไปมอง



แบมแบมรีบดึงมือกลับออกมาแล้วยกขึ้นเกาแก้มตัวเองแก้เขิน มาร์คก้มหน้ายิ้มกับพื้นบ้านก่อนจะเอื้อมไปจับมือของแบมแบมมากุมเอาไว้แล้วพาเดินออกมาด้านนอกตัวบ้านที่ตอนนี้ทั้งแจบอม ยองแจ ยูคยอมและฮันบินต่างก็มายืนรออยู่ก่อนแล้ว



" เดินทางกันดีๆ ถึงแล้วโทรมาบอกด้วย " แจ็คสันวางมือลงลูบผมนิ่มของยองแจก่อนจะหันไปฝากฝังแบมแบมกับมาร์คอีกครั้ง


" อย่าพาใครเข้ามานอนบ้านล่ะ " แจบอมเอ่ยแซวแล้วเดินยิ้มขึ้นไปบนรถตู้ก่อนตามด้วยยองแจที่หันมามองแล้วใช้นิ้วเล็กๆ นั่นจิ้มลงบนแก้มของแจ็คสันก่อนจะพูดเสียงเบา


" ถ้าพี่อยากโดนผมฆ่าทิ้งก็ลองดู "


" ดุจริงๆ เลย ตัวแค่นี้ " แจ็คสันยิ้มขำส่งไปให้ พอดีกับที่แบมแบมกับมาร์คเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า


" ขอบคุณมากนะครับพี่แจ็คสัน เดี๋ยวผมจะรีบกลับมาทำงานแทนให้นะ "


" ไปพักผ่อนบ้างไป เจอแต่เรื่องแย่ๆ เข้ามาเยอะแล้วเราน่ะ " ใบหน้าหวานส่งยิ้มให้จนตาปิดพร้อมกับกอดร่างของพี่ชายตัวสูงเอาไว้ แจ็คสันลูบผมนิ่มของน้องชายซ้ำยังก้มลงหอมแก้มใสนั่นแรงๆ อีกครั้ง


" ดูแลตัวเองด้วย "


" พี่ก็เหมือนกัน อย่าลืมตามมานะ " แบมแบมโบกมือลาก่อนจะเดินขึ้นรถตู้ไป มาร์คเดินมาหยุดลงตรงหน้าของแจ็คสัน ใบหน้าคมหันมองซ้ายขวาพร้อมกับวางมือลงบนไหล่เพื่อนบีบไม่แรงอยู่หลายครั้ง


" ดูแลแบมแบมให้ดี อะไรที่อยากบอกอยากพูดก็ใช้เวลาช่วงนี้จัดการให้เสร็จซะ "


" ทำตัวเป็นพ่อสื่อตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย "


" ชี้ทางให้แล้วจะเดินไม่เดินก็ไปคิดเองแล้วกัน " มาร์คยักคิ้วกวนกลับไปให้ก่อนจะเดินขึ้นรถไปเป็นคนสุดท้าย



แจ็คสันมองตามรถตู้ของครอบครัวแจบอมที่ยืมมาใช้พร้อมคนขับรถให้เสร็จ ก็ถ้าวันนี้แจ็คสันไม่ติดเคสด่วนต้องทำการผ่าตัดสุนัขแสนรักของครอบครัวชเวที่ราคาตัวเฉียดแสนนั่นป่านนี้ก็คงจะทำเรื่องขอลาพักร้อนแบบแบมแบมไปแล้วเรียบร้อย



ก็นานๆ ทีจะได้เที่ยวแบบเป็นครอบครัวแบบนี้ มันไม่น่าจะต้องมามีใครเฝ้าบ้านแบบตอนนี้ไหมล่ะ








บรรยากาศลมเย็นๆ ที่พัดเข้ามาปะทะหน้าทำให้รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก ขาเล็กก้าวไปตามชายหาดเงียบสงบ เสียงคลื่นกระทบฝั่งเบาๆ เรียกรอยยิ้มน่ารักให้เกิดขึ้นบนใบหน้าได้ไม่อยาก คนตัวเล็กย่อตัวลงนั่งริมชายหาดแตะมือลงบนทรายสีขาวสะอาดที่มีน้ำทะเลสีใสพัดเข้ากระทบอยู่ตลอดเวลา



ใบหน้าหวานยิ้มกว้างออกมาแล้วขยับตัวลุกขึ้นยืน ค่อยก้าวขาลงเหยียบพื้นทรายชุ่มน้ำลัดเลาะไปตามทางเดินริมชายหาดเตะทรายเตะน้ำเล่นอยู่คนเดียว บางทีการอยู่คนเดียวก็ไม่ได้น่ากลัวจนเกินไป ซ้ำบางครั้งยังเหมือนเป็นการเตือนสติตัวเองให้รู้ในทุกการกระทำด้วยซ้ำ



" เดินคนเดียวไม่เหงาเหรอครับ หมอแบม "


" ถ้าคุณมาร์คจะมาเดินด้วยกันก็ไม่ว่าอะไรนะครับ "



เสียงใสเอ่ยตอบแล้วหันไปยิ้มให้คนตัวสูงด้านหลัง ใบหน้าคมส่งยิ้มกลับมาให้ก่อนจะถอดหมวกที่ตัวเองสวมอยู่มาสวมให้กับคนตัวเล็กตรงหน้า



แบมแบมหดคอลงทันทีที่อีกคนขยับตัวเข้ามายืนใกล้ มือหนาจัดการสวมหมวกลงกับหัวเล็กให้อย่างดีพร้อมกับก้มลงยื่นหน้าเข้าไปหา จนอีกคนต้องหดหน้าถอยออกห่างอีกครั้ง



" ลมมันแรงนะครับ เดี๋ยวพัดละอองน้ำมาโดนมากๆ เข้าจะป่วยเอา " แบมแบมยกมือขึ้นเกาแก้มตัวเองแล้วพยักหน้าให้



แบมแบมขยับตัวออกห่างแล้วเดินไปตามทางเดินริมชายหาดอีกครั้ง ข้างกันเป็นมาร์คที่เดินอยู่เงียบๆ แต่สายตาคนข้างตัวกลับมองมาที่คนตัวเล็กไม่ห่าง ไม่ว่าอีกคนจะขยับไปทางไหนมาร์คก็อดที่จะยิ้มตามกับท่าทางแบบนั้นไม่ได้แถมอัตราการเต้นของหัวใจยังดูจะทำงานหนักมากขึ้นทุกครั้งที่แบมแบมหันมามองแล้วส่งยิ้มสดใสมาให้ตลอดเวลา



" เล่นน้ำกันไหมครับหมอแบม "


" แล้วคุณมาร์คไม่ต้องไปช่วยคุณแจบอมจัดการมื้อเย็นเหรอครับ " แบมแบมยักคิ้วกวนกลับมาให้ มาร์คกลอกตามองไปอีกทางแล้วหันกลับมาส่ายหน้าไปให้แทนคำตอบ


" แจบอมมีคนช่วยเยอะแล้ว อีกอย่างนั้นไม่ใช่หน้าที่ผมครับ "


" แล้วหน้าที่ของคุณมาร์คต้องทำอะไรล่ะครับ ? "


" ดูแลหมอแบมไง หน้าที่ผม " แบมแบมส่งยิ้มน่ารักกลับไปให้



ขาเล็กหยุดเดินแล้วหันมายืนจ้องหน้ากับคนตัวสูงข้างตัว ใบหน้าหวานเงยขึ้นมองแล้วเม้มปากตัวเองเหมือนคนกำลังใช้ความคิดหรือไม่ก็กำลังสับสนตัวเองจนมาร์คอดไม่ได้ที่จะยื่นนิ้วมาจิ้มที่หว่างคิ้วคนตัวเล็กตรงหน้า



มือหนาเลื่อนลงจับข้อมือเล็กมากุมเอาไว้ แบมแบมมองตามมือของมาร์คแล้วเงยหน้าขึ้นมองอีกครั้ง ก่อนจะหันไปมองทะเลยามเย็นด้านหลังแล้วหันกลับมามองคนตัวสูงตรงหน้า



" ที่ดูแลผมอยู่ตอนนี้ มันเป็นแค่หน้าที่เองเหรอครับคุณมาร์ค ? " เสียงถอนหายใจดังออกมาไม่เบามากจากมาร์คทำเอาคนตัวเล็กเกร็งมือขึ้นมาทันที



นี่แบมแบมถามอะไรผิดไปใช่ไหม..



" จะตอบยังไงดีครับ " มาร์คพูดเสียงนิ่ง ใบหน้าคมจ้องคนตัวเล็กที่ยืนหันหน้ามองไปอีกทางเหมือนไม่อยากฟังคำตอบนั่น ก่อนที่มือบางจะขยับขืนออกจากการจับกุมของตัวเอง


" ไม่ต้องตอบก็ได้ครับ แต่ถ้าไม่ดูแลให้ดีผมจะไม่ให้ดูแลแล้วนะ " แบมแบมหันมาส่งยิ้มให้พร้อมกับขยับตัวเดินออกมาทันที



แบมแบมดันหมวกลงมาปิดหน้าตัวเองมากขึ้น ไม่คิดว่าจะได้ยินคำตอบแบบนี้จากมาร์ค คำตอบที่ว่าการที่มาร์คมาดูแลตัวเองมันคือหน้าที่ ถึงจะแอบคิดไปเองนิดหน่อยว่ามาร์คอาจจะมีใจให้แต่พอมาได้ยินแบบนี้แล้วก็แอบทำตัวไม่ถูกเหมือนกัน มันทั้งสับสน ทั้งเสียใจ



ถ้าไม่ใช่เพราะหน้าที่ มาร์คก็ไม่ดูแลแบมแบมใช่ไหม..



" เดินไวขนาดนี้ไม่กลัวล้มเหรอครับ หมอแบม "



แบมแบมเงยหน้าขึ้นมองพอดีกับที่อีกคนขยับตัวมายืนขวางทางจนใบหน้าหวานชนเข้ากับอกของมาร์คเต็มแรง คนตัวเล็กเซถอยหลังออกไปพอดีกับที่มือหนายกขึ้นโอบรอบเอวกันอีกคนล้มเอาไว้ได้ทัน



" ถ้าคุณมาร์คไม่มาขวาง ก็ไม่ล้มครับ "


" เย็นชาจังครับหมอแบม "


" เปล่าเลยครับ ปล่อยได้แล้ว มากอดทำไมเนี่ย " แบมแบมยกมือขึ้นดันอกอีกคนออกห่าง แต่มาร์คกลับยืนยิ้มส่งมาให้ซ้ำยังเพิ่มแรงกอดรัดรอบเอวแน่นขึ้นจนแบมแบมต้องขมวดคิ้วมอง



มาร์คก้มหน้าลงจนแทบชิดกับใบหน้าเล็ก มือหนาจับหมวกยกขึ้นสลับด้านเอาปีกหมวกไว้ด้านหลัง ใบหน้าหวานขมวดคิ้วมองจนเผลอกัดปากตัวเองออกมา รอยยิ้มหล่อถูกยกขึ้นประทับบนหน้าพร้อมกับแรงกอดกระชับที่เอวให้เข้ามาชิดมากขึ้น



ก็ในเมื่อแจ็คสันบอกว่ามีอะไรให้รีบบอก รีบทำก่อนที่จะไม่ได้บอกและจะไม่ได้ทำ มาร์คก็ไม่ลังเลเลยที่จะบอกความในใจนี้ ถึงจะต้องผิดหวังแต่ก็ทำใจมาแล้ว



" ที่ผมบอกว่าการดูแลหมอแบมมันคือหน้าที่นั่นจริงครับ เพราะมันเป็นหน้าที่ของคนแอบชอบที่จะต้องปกป้องคนที่ตัวเองชอบไม่ใช่เหรอครับ "


" ด.. เดี๋ยวนะคุณมาร์ค "


" ผมชอบหมอแบมครับ "



แบมแบมยืนนิ่งทันทีก่อนจะมองจ้องอีกคนพร้อมกับรอยริ้วแดงที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าหวาน ปากบางขยับเม้มเข้าหากันพยายามกลั้นรอยยิ้มของตัวเองที่กำลังระบายออกมาจนปวดแก้ม มือบางเผลอกำเสื้อคนตัวสูงแน่นจนเห็นเป็นรอยยับชัดเจน



มาร์คมองอาการของคนในอ้อมกอดแล้วก็ยิ้มออกมา ท่าทางประหม่าของแบมแบมมันน่ารักจนมาร์คไม่อยากละสายตาไปไหน คนตัวสูงค่อยยกมือขึ้นประคองที่แก้มนิ่มพร้อมกับใช้นิ้วโป้งกดลงเบาๆ ที่พวงแก้มขาวเกลี่ยไปมาช้าๆ



" ผมชอบหมอแบมนะครับ ชอบจริงๆ "


" คุณมาร์ค.. "


" ยังไม่ต้องตอบรับความรู้สึกผมตอนนี้ก็ได้ครับ ผมแค่อยากบอกให้หมอแบมรู้ ไม่อยากให้เข้าใจผิดในสิ่งที่ผมทำ " มาร์คยิ้มออกมาแล้วปล่อยมือออกจากแก้มนิ่มของคนตัวเล็ก พร้อมกับขยับตัวออกห่างเว้นที่ว่างให้คนตรงหน้ายืนได้สะดวกมากขึ้น



แบมแบมยื่นมือไปจับมือมาร์คมากุมเอาไว้ นิ้วเรียวสอดประสานเข้ากับมือหนาจับกระชับเอาไว้ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคนตัวสูงที่กำลังมองมาและสงสัยในการกระทำของตัวเอง



" ผมก็ชอบคุณมาร์คครับ "


" ชอบมากด้วย เพราะฉะนั้นอยู่ดูแลผมแบบนี้ไปนานๆ นะครับคุณมาร์ค " แบมแบมยกมือขึ้นเกาแก้มตัวเองแก้เขินทันที



ก็บอกแล้วว่าแบมแบมน่ะคนจริง ชอบก็บอกชอบ แต่ต้องรอให้อีกคนบอกก่อนนะถึงจะยอมบอกเหมือนกัน



มาร์คยิ้มกว้างออกมาแล้วดึงมือคนตัวเล็กเข้ามากอดแน่น แบมแบมยกมือขึ้นกอดตอบพร้อมซุกใบหน้าเข้ากับอกกว้างทันที แรงกระชับกอดจากคนตัวสูงมีมากขึ้นจนคนถูกกอดแทบจะจมหายเข้าไปในอกจนแบมแบมต้องยกมือขึ้นหยิกที่เอวของมาร์คเพื่อเรียกสติไปซะหลายที



" คุณมาร์คจะกอดให้ผมตายเลยเหรอครับ " แบมแบมพูดเสียงเบา แค่เห็นใบหน้าของมาร์คใกล้ๆ ไอ้ที่บอกว่าชอบเมื่อกี๊ก็ย้อนกลับมาให้คนพูดต้องได้เขินอีกครั้ง



ก็ดูสายตาที่มาร์คมองสิ ใครไม่ใช่แบมแบมคงไม่มีทางรู้หรอกว่าการถูกมองระยะประชิดขนาดนี้มันเหมือนจมน้ำ สำลักอากาศ หายใจเข้าได้ก็เหมือนจะหายใจออกไม่ได้แล้วแบบ.. มันรู้สึกว่าทำอะไรไม่ถูก..



" ถ้าหมอแบมตายแล้วผมจะอยู่ยังไงล่ะครับ "


" พอเลย ไม่พูดแล้วครับ " แบมแบมยกมือขึ้นตีที่ไหล่แล้วยิ้มออกมา ใบหน้าน่ารักส่งยิ้มกว้างให้จนคนมองอดไม่ได้ที่จะก้มตัวลงไปดึงคนตัวเล็กเข้ามากอดอีกครั้ง


" หมอแบมครับ "


" ครับ ? "


" เป็นแฟนกับผมนะครับ "


" ถ้าคุณมาร์คยอมเป็นแฟนผม ผมก็จะเป็นแฟนของคุณมาร์คครับ " แบมแบมยักคิ้วกวนกลับไปให้แทนคำตอบรับจนคนมองอดไม่ได้ที่จะก้มลงหอมแก้มใสนั่นแรงๆ


" เห้ยย!! "


" เป็นแฟนกันแล้วนะครับ หมอแบม " เจ้าของชื่อยกมือขึ้นเกาแก้มตัวเองแล้วพยักหน้ากลับไปให้



แขนยาวของมาร์คดึงแบมแบมเข้ามากอดเอาไว้แนบอกอีกครั้งพร้อมกับก้มลงสูดดมความหอมจากพวงแก้มใสนั่นหลายครั้งจนคนถูกหอมแก้มต้องบ่นออกมาว่าแก้มแทบจะพังอยู่แล้ว หอมเอาหอมเอาไม่ถามเจ้าของแก้มเลย!



แบมแบมเงยหน้าขึ้นมองคนตัวสูงแล้วยิ้มไปให้ ใบหน้าหวานขยับเลื่อนเข้าหาฝังจมูกลงบนแก้มของมาร์คบ้างทั้งซ้ายและขวาก่อนจะขยับตัวออกมายืนที่เดิม มือไม้ที่ดูจะเกะกะขึ้นทันทีหลังจากที่ตัดสินใจเอาคืนคนตรงหน้าด้วยการหอมแก้มกลับไปบ้าง



พอมาคิดดูอีกทีแล้ว แบมแบมกับมาร์คนี่ก็คนจริงทั้งคู่เลยนะ..



มาร์คยื่นมือมาจับมือของแบมแบมเอาไว้แล้วหันมองส่งยิ้มไปให้ แบมแบมก็ส่งยิ้มกลับไปให้มาร์คพร้อมกับกระชับมือที่จับอยู่ของมาร์คให้แน่นขึ้น



" ผมจะดูแลหมอแบมด้วยชีวิตของผมเลยครับ "


" ผมก็จะดูแลคุณมาร์คให้ดีที่สุดเท่าที่ผมจะทำได้เหมือนกันครับ " มือหนากระชับจับกับมือเล็กเอาไว้แน่นพร้อมรอยยิ้มของคนทั้งสองคนที่ส่งให้กัน



ถึงจะไม่บอกออกมาตอนนี้ว่าชอบมากแค่ไหนแล้วตรงไหนถึงจะเปลี่ยนเป็นคำว่ารักได้ แต่แค่ได้ส่งผ่านให้อีกคนรับรู้ว่าทุกการกระทำที่ผ่านมามันเป็นสิ่งที่หัวใจบอกให้ทำ เป็นสิ่งที่บอกว่าพร้อมดูแลมากแค่ไหนและนี่คงจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดแล้วก็ชัดเจนที่สุดในการกระทำของมาร์คกับแบมแบมก็ได้













==========================================

ก๊อก ก๊อก! คิดถึงกันไหมมมมมมมม

เลาา อยาก จะ บอก ว่าาา " คิดถึงทุกคนมากเลยยย HAPPY NEW YEAR นะคร๊าบบบบบ"  *จุดพลุ ปุ้ง ปุ้ง!*

ถึงจะมาช้า แต่ดีกว่าไม่มาเลยนะ


ขอโทษที่หายไปนานนะ พอดีติดอะไรหลายๆ อย่าง มีกิจให้ต้องลากกระเป๋าออกจากบ้าน AF ไป HK

แต่ตอนนี้กลับมาละ กลับมานอนฟังเสียงพลุที่บ้าน มันครื้นเครงมากกก >.,<


รู้สึกว่าตอนนี้ที่เพิ่งลง มันดีกับใจมากเลย จนรู้สึกแบบนี่เราเขียนอะไรแบบนี้ได้ด้วยเหรอ - -"

ตอนเขียนนี่คิดอะไรอยู่??? อ๋อ นั่งดูคุณมาร์คกับหมอแบมกอดกันอยู่นี่เอง 555555555555


ฝากตอนนี้ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะครับ แล้วเดี๋ยวเราจะได้เจอกันในเรื่องใหม่ เร็วๆ นี้.. กิ กิ

======================================================================

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

1,097 ความคิดเห็น

  1. #1090 Ning_GMB9397 (@Ningnara) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 10:35
    ฟินนนกว่าจะบอกได้เน้ออออ
    #1090
    0
  2. #1044 SSM (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 22:03
    หู๊ยยยยยคนจริงอะ
    #1044
    0
  3. #1023 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 09:44
    งื้อออออ หวานได้อีกกก
    #1023
    0
  4. #1003 เก๊าลักน้อย (@zmany) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 19:07
    ทำไมมดเต็มบ้านเลย ????
    #1003
    0
  5. #930 newvy550775 (@sataangg) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 17:46
    บทจะบอกชอบก็บอกเลย ถึงทะเลปุ้บ จัดเลยจ้า
    #930
    0
  6. #901 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 เมษายน 2559 / 21:28
    เป็นแฟนกันแล้วดีจริงเลยยยยยยยยยย
    #901
    0
  7. #867 annar_junior (@annar_junior) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 22:57
    คนจริง>\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\<
    #867
    0
  8. #864 NCNMS. (@nutchanard) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 22:18
    อร๊ายยยยยยยหมอแบมคนจริง 
    #864
    0
  9. #810 mbbjsk_ (@mbbjsk_) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 11:07
    มันดีกับใจที่สุดอ่ะไรททท์
    #810
    0
  10. #779 saмв☪ (@sasikanr_) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มีนาคม 2559 / 07:41
    คนจริงทั้งคู่ ฟินนน>\\\\\\>
    #779
    0
  11. #606 KimYooMin (@jarja_love) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2559 / 02:25
    กรี๊ดดดดดดฟินค่ะ ชอบมากที่ยอมรับความรู้สึกของตัวเอง น่ารักฟรุ้งฟริ้ง
    #606
    0
  12. #602 nun__nutty (@nun000nutty) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:33
    งึ้ยยยยยมันดีกะใ7ละมุนมุ้งมิ้งมากๆๆๆๆ
    #602
    0
  13. #484 mellow_aa (@mellow-aa) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 21:38
    กรี้ดดดดดด ในที่สุด ฮรึก #ปาดน้ำตาแพรบ ก็ลงเอยเชยชื่นกันซะทีนะ >< ดีจายยยย มาร์คตัดสินใจบอกซะที แบมก็รอตั้งนาน55555
    #484
    0
  14. #463 FFFFF (@fuan) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 20:31
    โอ้ยยตายแล้ววว น้ำทะเลหวานไปเลยนาจาาา
    #463
    0
  15. #418 Ningzz (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 มกราคม 2559 / 22:47
    ในที่สุด เค้าก็ได้เป็นแฟนกันแล้ว ลุ้นแทบตาย
    #418
    0
  16. #417 UnZand (@ringrangrung) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 22:06
    ในที่สุดก็เป็นแฟนแล้ว~~
    แบบนี้เลิกเรียกคุณได้แล้ว
    ต่อไปก็แจ็คแจๆกับบีเนียร์
    #417
    0
  17. #416 ran (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 21:03
    เป็นแฟนกันแล้วต้าาาาาาาาาาาา
    #416
    0
  18. #415 Always.HunHan (@alway-hunhan) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 20:05
    กรี๊ดดดด เป็นแฟนกันแล้นนน พี่มาร์คดูแลแบมดีๆน้าาา
    #415
    0
  19. #411 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 17:24
    ฟินจัง เค้าเป็นแฟนกันแล้ว
    #411
    0
  20. #396 dolphy (@dolphy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มกราคม 2559 / 15:47
    โอยยยยยยหัวใจจะวาย เขินนนนนนนนนนน
    ทำไมน่ารักแบบนี้>_< ทั้งคู่เลยยยย แอบเชียร์พี่แจ็คกับน้องแจด้วยค่ะ55555555
    #396
    0
  21. #395 Chiaki04 (@Chiaki04) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มกราคม 2559 / 15:14
    หวานกันจริงๆเลยน๊าาา
    #395
    0
  22. #394 Nalin Tip (@nalinnalar) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มกราคม 2559 / 14:20
    เค้าเป็นแฟนกันแล้วง่า...จุดพลุด้วยคนเย้ๆ หวานเกิน ถมทะเลด้วยน้ำตาลเถอะครับ
    #394
    0
  23. #393 yadara (@yadara) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มกราคม 2559 / 19:14
    น้ำทะเลที่ว่าเค็มๆนี่หวานไปเลย โอ๊ยยยยยยดีกับใจเป็นแฟนกันแล้วด้วย
    ทั้งคุณมาร์คและหมอแบมนี่คนจริง จริงๆๆ555 น่ารักกกกกกกกกกกกกก
    #393
    0
  24. #392 PiPoTweeTy (@PiPoTweeTy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มกราคม 2559 / 11:57
    งื้อออ มันละมุมม เค้าเป็นแฟนกันแล้ว 55555 อ่านไปยิ้มไปเขินแทน คนจริงทั้งคู่เลยนะเนี่ย คึคึ มาต่อไวๆนะค่า รออยู่ๆ
    #392
    0
  25. #391 noiynaa (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 มกราคม 2559 / 09:43
    มันดีกับใจที่ซู๊ดเลนค่ะไรท์ชอบมากมายบรรยายไม่ถูกเลยชอบมั่กมาก ไฟท์ติ้งค่ะไรท์คนเก่ง
    #391
    0