รักสวมรอย

ตอนที่ 8 : #2.3 กับดักดวงดาว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,716
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    3 ส.ค. 62

รุ่งขึ้นข่าวพราวรุ้ง บุตรีนาวาอากาศเอกอาจหาญ เมฆาพยับ เตรียมเข้าพิธีวิวาห์กับเรืออากาศเอกธมกร พลเทพ กลายเป็นข่าวฮือฮาไปทั้งกองบินเมื่อราตรี มารดาพราวรุ้ง ว่าที่เจ้าสาวคนสวยของผู้กองหนุ่มหล่อขวัญใจสาวทั้งกองบินเดินออกจากร้านเสริมสวยของนางมยุรา หรือพี่ติ๋ม ฉายาฆ้องปากแตกประจำกองบิน


“อะไรนะแม่!” มยุเรศลุกขึ้นยืนเร็วจนเก้าอี้ครูดพื้นเกิดเสียงดังเพราะความตกใจแล้วร้องถามมารดาเสียงสูง “ผู้กองธามนะเหรอ จะแต่งงานกับนังพราวรุ้งลูกผู้พันหาญ เป็นไปไม่ได้ ในเมื่อมัน...” หล่อนกัดริมฝีปากตัวเอง ระงับประโยคที่ดังอยู่ในใจไว้ได้ทัน


เสียตัวให้กับนายหัวเพลิงไปแล้ว มันจะแต่งงานกับผู้กองธามได้ยังไง! ’


“ทำไมจะเป็นไปไม่ได้วะนังนกยูง”


นางมยุราที่กำลังเคี้ยวข้าวตุ้ย ๆ ในปากเพิ่งหมดคำ เอ่ยพลางตวัดตาผ่านใบหน้าบุตรสาวอย่างหมั่นไส้ก่อนเอ่ยต่อ


“ใคร ๆ เขาก็รู้ทั้งนั้นว่าผู้กองธามเทียวไปเทียวมาบ้านผู้พันหาญ ไม่ใช่แค่สนิทกับผู้พัน แต่แอบสนใจลูกสาวผู้พันอยู่ มีแต่เอ็งนั่นแหละที่ฝันลม ๆ แล้ง ๆ ว่าเขาจะหันมามองลูกสาวจ่าจน ๆ อย่างเอ็ง”


“ก็นังรุ้งมัน...”


มยุเรศรุ่มร้อนใจเหมือนถูกไฟสุม แต่ก็ไม่สามารถจะปริปากบอกอะไรกับใครได้ว่าพราวรุ้งนั้นมีมลทิน ไม่คู่ควรกับผู้กองหนุ่ม อดนึกถึงผู้ชายที่เธอขายพราวรุ้งให้อย่างเพลิงเพชร เปลวสุริยันขึ้นมาไม่ได้ ถือว่าเธอยังให้ความปรานีพราวรุ้งอยู่มากที่ขายมารหัวใจอย่างพราวรุ้งให้กับนายหัวทมิฬอย่างเพลิงเพชร เพราะถึงจะขึ้นชื่อว่าเลือดเย็น จนได้ฉายานายหัวทมิฬ แต่เขาก็ถือว่าเป็นผู้ชายที่สมบูรณ์แบบอีกคนหนึ่งเลยทีเดียว ในฐานะผู้บริหารรุ่นใหม่ของอาณาจักรP.S.Y.Sungroup


P.S.Y.Sungroup ถือเป็นบริษัทฯใหญ่ที่แยกย่อยออกเป็น 5    บริษัทฯ ในเครือ เริ่มจากพี.เอส.วาย.ปิโตรเลี่ยมที่ดำเนินงานเกี่ยวกับการค้าปลีกส่งน้ำมันเชื้อเพลิงที่มีเรือขนส่งบรรทุกน้ำมัน และท่าเทียบเรือเป็นของตนเองภายใต้ชื่อบริษัทพี.เอส.วาย.ปิโตรเลี่ยม แอนด์ เทอมินอลจำกัด ส่วนบริษัทพี.เอส.วาย.ทาวเวอร์พร็อบเพอร์ตี้จำกัด ดำเนินกิจการเกี่ยวกับอาคารสำนักงานให้เช่าหลายแห่งที่กระจายอยู่ในหลายจังหวัดทางภาคใต้ ต่อด้วยอีกหนึ่งบริษัทฯในเครือพี.เอส.วาย.ซันกรุป อย่างบริษัท พี.เอส.วาย.ปาล์ม ที่เริ่มจากธุรกิจสวนปาล์มไปจนถึงโรงงานสกัดน้ำมันปาล์มกับโรงงานไฟฟ้าก๊าซชีวภาพและโรงไฟฟ้าชีวมวลชน ท้ายสุดเป็นธุรกิจเหมืองแร่ในนามพี.เอส.วาย.ยิปซั่มเทรดดิ้ง(ไทยแลนด์)จำกัด


“หนูรุ้งทำไม...จะพูดอะไรก็พูดออกมาสิวะ อ้ำ ๆ อึ้ง ๆ อยู่ได้ เอ็งนี่มันขี้อิจฉา ไม่รู้จะอะไรกับเขานักทั้งที่เอ็งกับเขาก็เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เล็ก ๆ จะไปผิดใจกันเพราะผู้ชายที่ไม่ได้สนใจในตัวเอ็งสักนิดทำไมวะนังนกยูง”    คนเป็นแม่ถามอย่างอิดหนาระอาใจ


“แม่น่ะไม่รู้อะไร...ถ้านังรุ้งมันไม่ให้ท่าเขาทั้ง ๆ ที่รู้ว่าฉันสนใจเขาอยู่ก่อน ฉันก็มีสิทธิ์จะชนะใจเขาได้เหมือนกันแหละในเมื่อฉันด้อยกว่ามันแค่ฉันเป็นลูกสาวจ่าจน ๆ แต่มันเป็นลูกสาวผู้พันเท่านั้นเองแหละแม่”


“ถุย!” คนเป็นแม่ถ่มน้ำประชดประโยคที่ลูกเอ่ยพร้อมกับแบะปากใส่และเอ่ยอย่างไม่เข้าข้างลูกสาวด้วยน้ำเสียงหมั่นไส้ “ไม่ใช่แค่กำพรืดเอ็งกับเขาต่างกันเท่านั้นหรอกนังนกยูงเอ๊ย สมอง หน้าตาหรือแม้กระทั่งสันดานของเอ็งมันก็เทียบกับหนูรุ้งเขาไม่ได้หรอกโว้ย เจียมตัวไว้ซะบ้างเถอะเอ็ง” 


“ไอ้สมอง หน้าตาและก็สันดานฉันมันก็ถ่ายทอดมาจากพันธุกรรมของแม่นั่นแหละ” คนเป็นลูกเถียงพลางปรายตาเหมือนจะค้อนมารดา


“เอ๊ะอีนี่ ลามปามเป็นขี้กลากเลยมึง” เมื่อโมโหสรรพนามของมยุเรศก็เริ่มเปลี่ยนเป็นมึงเป็นอีไปตามอารมณ์ฉุนเฉียวของผู้เป็นแม่


“โอ๊ย! ฉันไม่คุยกับแม่แล้ว” มยุเรศเอ่ยแล้วเดินสะบัดออกจากบ้านไปอย่างหงุดหงิด


“อ้าว ๆๆ อีนกยูง กินเสร็จก็จะสะบัดตูดทิ้งไปง่าย ๆ อย่างนี้เหรอมึง กลับมาล้างจานให้กูก่อนสิวะ” คนเป็นแม่ตะโกนเสียงดังโหวกเหวกไล่หลังไป


“เออ ๆ เดี๋ยวฉันกลับมาล้างเองแหละน่า แม่เก็บเอาไปกอง ๆ ไว้ในกะละมังหลังบ้านก่อนเหอะ” คนเป็นลูกสะบัดหางเสียงตอบอย่างรำคาญ


“หน็อย...ให้กูเก็บไปกองก็มีหวังจานกูเน่าข้ามคืนละสิ อีนกยูง        อีสันหลังยาว สันดานมึงมันเป็นอย่างนี้ ยังจะกล้าเอาตัวไปเปรียบเทียบกับหนูรุ้งเขาอีกนะนังนี่ อย่างมึงใครได้ไปเป็นลูกเป็นเมียมีหวังซวยไปทั้งชาติแหละวะ”


 “อย่างนั้นแม่ก็ล้างเองก็แล้วกัน ในเมื่อฉันเป็นลูกแม่ ก็เป็นไปตามปากแม่นั่นแหละ”  เสียงตะโกนไล่หลังของมารดาทำให้คนที่เดินเกือบพ้นประตูบ้านหันไปเถียงอย่างไม่ไว้หน้าอินทร์หน้าพรหมยมยักษ์


“แหม ๆๆ อีนกยูง อีฉิบหาย”



รักสวมรอย
เตชิตา
www.mebmarket.com
“ไม่ต้องมาตัดบทด้วยคำว่าขอโทษแล้วเดินหนีแบบนี้เลย ฉันไปทำอะไรให้คุณไม่พอใจ ทำไมต้องหงุดหงิดใส่กันแบบนี้ด้วยฮะ”  “ไม่มีอะไร และอาก็ไม่ได้หงุดหงิดเพราะรุ้งจริง ๆ ที่สำคัญมันดึกมากแล้ว อาว่ารุ้งรีบจัดการทำธุระของตัวเองให้เรียบร้อย แล้วเข้านอนจะดีกว่า อาขอตัวลงไปทำงานข้างล่างสักครู่” “ไม่ต้องมาโกหกเลย มันต้องมีอะไรสักอย่าง ที่ฉันทำให้คุณไม่พอใจ  แน่ ๆ คุณถึงได้แสดงกิริยาแบบนี้ใส่ฉัน บอกมาสิคะว่าคุณไม่พอใจฉันเรื่องอะไร ฉันไปทำอะไรให้คุณโกรธตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมฉันไม่รู้ตัวมาก่อนเลยล่ะ”“พุทโธ่พราวรุ้ง! อาบอกว่าไม่ได้โกรธก็ไม่ได้โกรธสิ จะซักไซ้ให้เป็นเรื่องให้ได้หรือยังไงฮึ” เขาสบถเสียงขุ่น “นี่ยังไงล่ะ ไหนว่าไม่ได้โกรธ ถ้าไม่โกรธแล้วทำไมต้องดุกันด้วยล่ะ”  เธอส่งสายตามองเขาอย่างตัดพ้อพลางเถียงอย่างดื้อดึง“โอเค...รุ้งจะต้องรู้ให้ได้ใช่ไหมว่าอะไรเป็นต้นเหตุทำให้อาหงุดหงิด”   “ก็บอกมาสิคะ” เธอเชิดหน้ามองเขาอย่างมีโทสะแล่นขึ้นเป็นริ้ว ๆ เช่นเดียวกัน “อยากรู้นักอาก็จะบอก” เขาจ้องลึกลงไปในดวงตาอวดดี ที่จ้องเขา ตาไม่กะพริบพลางเอ่ยต่อช้า ๆ แต่ชัดเจนทุกถ้อยคำ “อาต้องการรุ้ง อย่างผู้ชายที่เป็นสามีเขาต้องการมีความสัมพันธ์กับภรรยาของตัวเอง รู้อย่างนี้แล้วรุ้งยังจะขวางทางอาอยู่อีกไหม”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

316 ความคิดเห็น