[OS&SF] | ♞DIZZY♛ | Markson or AllJack

ตอนที่ 1 : Bottom Jackson 01 [Markson]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,905
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 85 ครั้ง
    3 มี.ค. 61

Bottom Jackson 01 




















          แจ็คสันคิดมาตลอดว่าเขาคือท็อปสุดหล่อขวัญใจสาวๆและชายหนุ่ม เขาคือไอดอลหนุ่มที่เป็นที่น่าจับตามองของทั่วโลก เขาคือผู้ชายสุดเพอร์เฟคที่สาวๆทุกคนต้องการ เขาคือพ่อของลูกที่เด็กๆทุกคนอยากได้ หวังแจ็คสัน คือผู้ชายที่เพียบพร้อมไปด้วยสิ่งดีๆแจ็คสันคือผู้ชายเกรดเอ

 


           พี่วันนี้ก็ออกไปอีกแล้วเหรอ?”แบมแบมรูมเมทคนปัจจุบันเอ่ยถามขณะจ้องมองร่างของพี่ชายตัวเองกำลังสวมเสื้อเตรียมท่องราตรีในคืนนี้ ทั้งๆที่พึ่งกลับจากจีนแท้ๆมาถึงก็เที่ยวเลยชีวิตเพลย์บอยนี่มันทำเสียสุขภาพจริงๆ แล้วแบบนี้ยังจะมีหน้าไปบอกให้คนอื่นเขาดูแลตัวเองดีๆอีก เตือนแต่ชาวบ้านแต่ไม่เคยดูตัวเองเลยจริงๆพี่ชายคนนี้

 

 

           เอาน่าห่างหายมานานไปจีนยังไม่ได้ปล่อยสักครั้ง วันนี้วันดีขอออกไปปลดปล่อยสักหน่อยก็แล้วกัน เจบีฮยองไม่รู้ก็ไม่มีใครว่าฉันได้หรอกน่าแจ็คสันยกยิ้มขณะหยิบเจลมาเซ็ทผมของตัวเองให้เป็นทรงยุ่งๆที่ต้องการ ลุควันนี้คือผู้ชายแบดบอยขวัญใจสาวๆ

 

 

           เจบีฮยองไม่ว่าแต่มาร์คฮยองอ่ะไม่แน่…”แบมแบมบ่น พอนึกถึงใบหน้าของพี่ใหญ่เวลาโมโหแล้วก็อดไม่ได้ที่จะสยองขึ้นมา

 

 

           มาร์คฮยองไม่กล้าหือกับฉันหรอก ถ้าบ่นมากก็จับกดซะจะไปยากอะไรแจ็คสันหันไปยักคิ้วใส่ ไอดอลชายมันก็ต้องมีกินกันเองบ้างนั่นแหล่ะเป็นธรรมดา ก็เพราะในวงมีแต่ผู้ชายคนไหนหน้าหวานสุดก็จะโดนหนักหน่อย ส่วนแจ็คสันที่มีร่างกายล่ำสันแล้วเขาเป็นฝ่ายกดเท่านั้นและแบมแบมก็รับหน้าที่เป็นฝ่ายโดนกดแทนคนอื่นๆในวง

 

 

          เพราะแบบนี้ไงแบมแบมถึงได้มีอาการเพลียเหมือนคนจะหลับตลอดเวลา เพราะเจ้าตัวต้องทนเหนื่อยกับเรื่องอย่างว่ามาทั้งคืนไม่สิตอนเช้าก็เป็นเหมือนกัน

 

 

           จ๊ะพ่อคนเก่ง เอาเถอะจะทำอะไรมันก็เรื่องของพี่ไม่ใช่เรื่องของผม หวังว่าพี่จะไม่เป็นไรนะแจ็คสันฮยองโชคดีฮะแบมแบมบอกก่อนฟุบหน้าลงกับหมอนใบโตของตนและหลับไป แจ็คสันเดินเข้าไปหาเด็กหนุ่มก้มลมหอมแก้มคนตัวเล็กแผ่วเบาแล้วออกจากห้องไปเงียบๆ

 

 

          แจ็คสันเดินออกจากห้องนอนของตนผ่านห้องของรีดเดอร์ของวงก่อนจะไปหยุดอยู่ที่ชั้นวางรองเท้า เขาก้มหน้าหยิบรองเท้าคู่ใจขึ้นมาสวมใส่ จังหวะที่กำลังก้มๆเงยๆอยู่นั้นก็รู้สึกได้ถึงเงาดำอะไรบางอย่างที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลังของตน

 

 

           มะมาร์คฮยองมาตอนไหนเนี้ย?”เด็กหนุ่มหน้าเหวอเกือบกรีดร้องด้วยความตกใจเสียแล้ว ร่างผอมเพรียวยืนเท้าเอวตรงหน้า ใบหน้าสวยเข้ากับรูปร่างนั่นจดจ้องมาที่เขาเรียบๆ

 

 

           จะไปไหน?”เสียงทุ่มที่ไม่เข้ากับรูปลักษณ์ของเจ้าตัวเอ่ยถาม

         

 

           “…..”แจ็คสันไม่ตอบเพราะถ้าบอกไปเขาไม่มีทางได้ออกไปเที่ยวแน่ๆ

 

 

           ฮยองถามว่าจะไปไหน?”มาร์คกดเสียงให้ต่ำลงกว่าเดิม ขยับกายเดินเข้าหาอีกฝ่ายช้าๆอย่างกดดัน ท่าทางเหมือนเสือจ้องตะครุบเหยื่อแบบนั้นทำแจ็คสันหวาดหวั่นเล็กน้อย แต่พอมานึกดูดีๆแล้วตัวเขาก็ใหญ่กว่าอีกฝ่ายแถมแรงเยอะกว่าด้วยเพราะงั้นเขาจะกลัวมาร์คไปทำไม

 

 

           เรื่องของผม ถ้าฮยองไม่อยากเจ็บตัวก็ถอยไปไกลๆแจ็คสันเถียงขู่เตือนมาร์คด้วยความหวังดี เขาเคยมีเซ็กส์กับแบมแบมมาหลายครั้งแล้ว จูเนียร์ก็ครั้งหนึ่งแต่กับฮยองคนนี้แจ็คสันยังไม่เคยที่จะได้ลิ้มลองรสชาติอีกฝ่ายเลยสักนิด ถ้าวันนี้มีบุญเห็นทีเขาอาจจะได้กดมาร์คฮยองแทนสาวๆสวยๆที่รออยู่ด้านนอก

 

 

           ใครกันแน่ที่จะเจ็บตัวแจ็คสันมาร์คกล่าว ไม่มีแววความกลัวคนตัวหนากว่าตนเลยสักนิด

 

 

           กะก็ฮยองไง!แจ็คสันเริ่มเสียงสั่นเมื่อมาร์คขยับเข้ามาใกล้กว่าเดิมเป็นเท่าตัว

 

 

           งั้นเหรอ?…ไม่ยักรู้ว่าฮยองจะต้องเจ็บตัวเพราะนายด้วย ทำไมกันนะนี่บอกฮยองหน่อยสิมาร์คขยับมาจนถึงตัวแจ็คสัน ริมฝีปากบางกระซิบข้างหูคนอายุน้อยกว่าตนแผ่วเบา ฟันคมอ้างับเข้าที่หลังใบหูแจ็คสันเล็กน้อย ก่อนที่คนตัวหนาจะผลักตัวเขาออกไปให้ไกลแล้วขยับถอยห่างโดยอัตโนมัติตามสัญชาติญาณ

 

 

           ก็พะเพราะว่าบัทอย่างฮยองต้องโดนกดไงเล่า! ถ้าไม่อยากให้ผมกดฮยองเหมือนแบมแบมล่ะก็อย่าเข้ามาใกล้ผมอีก!!แจ็คสันรีบเปิดประตูออกจากตึกไปด้วยความเร็ว หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะหลังโดนอีกฝ่ายกัดหลังหูตนเองแบบนั้น

 

 

          บ้าเอ้ย! เขาดันเกิดอารมณ์กับอีแค่โดนกัดหลังหูเนี้ยนะ! แล้วทำไมเขาจะต้องเขินอีกฝ่ายด้วยวะ!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เช้าวันต่อมา

 

 

           เฮ้ มีใครเห็นไอ้เตี้ยบ้าง?”เจบีเรียกถามสมาชิกในกลุ่มที่กำลังจัดการกับตัวเองอยู่ ตั้งแต่เขาตื่นมาเขายังไม่เห็นหน้าไอ้เด็กปากดีจอมโวยวายเลยสักนิด ปกติมันจะเป็นคนกวนตีนไปปลุกให้เขาตื่นถึงห้องแต่วันนี้มันกลับไม่มาแถมยังเงียบแปลกๆอีกด้วย

 


           คงอาบน้ำอยู่มั้งฮยองยูคยอมบอก

 

 

           แต่แจ็คสันฮยองไม่ได้อยู่ในห้องนะเมื่อคืนแบมแบมโต้แย้ง

 

 

           อ้าว? แล้วแจ็คสันไปไหนล่ะถ้างั้นเจบีขมวดคิ้วด้วยความสงสัย ถ้าไม่ได้นอนกับแบมแบมแล้วไอ้เตี้ยขี้โวยวายมันจะไปนอนอยู่ที่ไหนกันล่ะ?

 

 

           ไม่รู้สิฮยองฮยองลองโทรหาแจ็คสันฮยองดูสิจะได้รู้ยองแจแนะนำ นั่นทำให้เจบีหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดตัวเลขโทรหาไอ้ตัวแสบ ดีที่วันนี้ไม่มีงานไม่อย่างนั้นเป็นเรื่องยุ่งแน่

 

           [ฮัลโหลมีไรเจบีฮยอง”] ปลายเสียงกดรับสายพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนคนพึ่งตื่นหมาดๆ

 

 

           นายอยู่ไหนแจ็คสันเจบีเอ่ยถาม

         

 

           [ผมอยู่….เอ่อ..โรงแรมน่ะ”] แจ็คสันตอบเสียงแผ่วก่อนหัวเราะแห้งๆออกมา

 

 

           โรงแรม! นายไปทำบ้าอะไรที่โรงแรมไม่ทราบแจ็คสันรีบกลับมาซะก่อนที่ฉันจะโมโหนายหนักไปกว่านี้เจบีตะคอกใส่เสียงดัง เขาไม่รู้ว่าทำไมแจ็คสันจะต้องไปนอนที่โรงแรมด้วยทั้งๆที่ห้องตัวเองก็มีให้นอนแท้ๆ

 

 

           [“….เอ่อฮยอง….คือ….”] แจ็คสันพูดและก็หยุดเว้นวรรคไว้นิดๆ

         

 

           อะไร!เจบีถามเสียงห้วน

 

 

           ผมกลับเองไม่ได้อ่ะ ไม่มีรถแถมตอนนี้มันก็สายแล้วคนเยอะแน่ถ้าเกิดว่าผมออกไปโบกรถหน้าโรงแรมแบบนั้นฮยองมารับผมหน่อยดินะๆ”] แจ็คสันบอกพร้อมอ้อนเจบีไปด้วย เขากลัวว่าถ้าตัวเองไปยืนโบกรถหน้าโรงแรมจะทำให้นักข่าวหรือพวกปาปารัสซี่ที่ผ่านมาแถวนั้นจะเก็บภาพไปแล้วก็พาดหัวข่าวไม่ดีๆเกี่ยวกับเขาและทำให้วงเสื่อมเสีย

 

 

           เออๆ แม่งวุ่นวายจริงๆแค่นี้แหล่ะเจบีตอบปัดๆก่อนกดวางสายแล้วยัดโทรศัพท์เก็บใส่กระเป๋ากางเกงตัวเองด้วยความหงุดหงิด

 

 

           มีใครว่างบ้าง?”เขาถามขึ้นหลังจากอารมณ์เริ่มคงที่แล้ว

 

 

           ผมต้องไปนวดสปาอ่ะแบมแบมบอกพร้อมยกนิ้วตัวเองขึ้นดูหลังจากที่ใช้ตะไบขัดให้มันเนียนสวยแล้ว

 

 

           ผมต้องไปเรียนภาษาญี่ปุ่นครับยูคยอมพูดต่อพลางโชว์กระเป๋าที่ใส่หนังสือภาษาญี่ปุ่นเต็มใบให้เจบีดู

 

 

 

           ผมง่วงว่าจะไปนอนต่อสักหน่อยขอตัวนะยองแจปลีกตัวออกจากกลุ่มเพื่อกลับไปนอนหลังจากพูดจบ

 

 

 

           ผมจะไปเรียนภาษาญี่ปุ่นกับยูคยอมจินยองบอกพลางลากยูคยอมออกไปกับตน

 

 

            เฮ้ยผมไปด้วยดิจินยองฮยองแบมแบมวิ่งตามสองคนไปด้วยอีกคน ทำให้ตอนนี้ภายในห้องนั่งเล่นนั้นเหลือเพียงแค่มาร์คกับเจบีสองคนเท่านั้น

 

 

           เอ่อฮยองจะไปนอนต่อก็ได้นะผมไม่วะ-

 

 

           เดี๋ยวฉันไปรับเองนายไปทำอย่างอื่นต่อเถอะ

 

 

           มันจะดีเหรอฮยอง?”

 

 

           อืมไปนะ

 

 

          มาร์คพูดจบก็เดินออกจากห้องนั่งเล่นไปทันที เหลือเพียงเจบีที่ยืนเอ๋ออยู่คนเดียวอยู่อย่างนั้นจนกระทั่งได้สติจึงนึกขึ้นได้ว่าตัวเองนั้นก็มีอย่างอื่นที่ต้องไปทำเหมือนกัน หวังว่ามาร์คฮยองจะไม่ทำรุนแรงกับไอ้เด็กเตี้ยนั่นหรอกนะยิ่งว่าอารมณ์ร้อนง่ายๆอยู่ ใครไม่รู้แต่เจบีคนนี้รู้

 

 

          ความจริงแล้วมาร์คฮยองน่ะ….

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

@โรงแรม

 

 

          แจ็คสันลุกขึ้นจากเตียงด้วยสภาพร่างกายเปลือยเปล่า เหลือบตามองไปยังหญิงสาวที่ตนหิ้วมาเมื่อคืนแล้วก็ยกยิ้มให้กับหล่อนเล็กน้อย เซ็กส์น่ารักๆของเธอทำเอาเขารู้สึกเหมือนกลับไปเป็นวัยใสอีกครั้ง มือหนาจับลูบแผ่วเบาที่โครงหน้าหวานสวยนั่นก่อนจะก้มลงหอมแก้มเพื่อสูดดมความหอมหวานจากตัวหล่อน

 

 

          ….กลิ่นเมื่อคืนเป็นยังไงตอนเช้ามาก็ยังเป็นอย่างนั้นไม่เปลี่ยน

 

 

            เฮ้ สาวน้อยได้เวลาตื่นนอนแล้วนะครับแจ็คสันเรียกปลุกหญิงสาวที่นอนหลับไม่รู้เรื่องบนเตียงแผ่วเบา เขาลุกขึ้นค่อยๆคลานไปคร่อมร่างของเธอเอาไว้ก่อนจะโน้มใบหน้าลงจูบประทับริมฝีปากอิ่มนั่นเล็กน้อย

 

 

           อื้อออ….อ่ะ! แจ็คสัน!?”เธอดูตกใจมากที่เห็นใบหน้าของคนปลุก แจ็คสันทำเพียงหัวเราะอย่างขี้เล่นพลางขยับกายถอยออกห่างจากตัวเธอ

 

 

           ตื่นช้าจัง ลุกไปอาบน้ำแต่งตัวได้แล้วนะครับคุณบอกกับผมไม่ใช่เหรอว่าวันนี้คุณมีประชุมเขาบอกหญิงสาวขณะหยิบผ้าขึ้นมาคลุมร่างของเธอเอาไว้อย่างสุภาพ เมื่อคืนก็ส่วนเมื่อคืนพอเช้ามาแจ็คสันก็ยังคงให้เกียรติและเป็นสุภาพบุรุตสำหรับสาวๆอยู่เสมอสมกับตำแหน่งท็อปแห่งชาติจริงๆ

 

 

           “OMG! ฉันไม่คิดว่าฉันกับคุณเราจะมีอะไรกันนะนี่มันวิเศษเกินไปแล้วเธอทั้งตื่นเต้นทั้งตกใจไปตามๆกัน แจ็คสันมองภาพน่ารักๆนั่นยิ้มๆบนเตียงนอน

 

 

           ครับ แต่ว่ามันก็แค่เรื่องเมื่อคืนเท่านั้นแหล่ะลืมกฎระหว่างผมกับคุณไปแล้วเหรอสาวน้อย?”

 

 

           แต่ฉันไม่อยากให้มันจบลงแค่คืนเดียวเลยค่ะ ให้ฉันเป็นคนของคุณไม่ได้เหรอแจ็คสัน

 

 

           คงไม่ได้หรอกครับ ผมเป็นไอดอลนะ

 

 

           “….นั่นสินะคะ ขอบคุณมากเลยนะคะ

 

 

          แจ็คสันมองตามใบหน้าเศร้าหมองของเธอก่อนจะถอนหายใจออกมา เอาเถอะเขาชินแล้วกับเรื่องพวกนี้คู่นอนของเขาก็เป็นแบบนี้ทุกรายนั่นแหล่ะ มักจะเสียดายที่ไม่ใช่ตัวจริงเขาแล้วก็ตีหน้าเศร้าเดินจากไป เชื่อสิพอผ่านไปได้สักสองสามวันเดี๋ยวพวกหล่อนก็ลืมมันไปเองนั่นแหล่ะ

 

 

          ชายหนุ่มลุกขึ้นเดินไปจัดแจงอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อยเพื่อรอให้เจบีขึ้นมาหาตนที่ห้อง ถ้าเกิดเขาลงไปข้างล่างตอนนี้ได้เป็นเรื่องใหญ่ถึงหูพีดีนัมแน่ แจ็คสันยังไม่อยากมีปัญหาตอนนี้หรอกนะ

 

 

10 นาทีผ่านไป

 

 

ก๊อก! ก๊อก!

 

 

          เสียงเคาะประตูทำให้แจ็คสันต้องเดินไปเปิดดูว่าใครมา แต่เมื่อเปิดออกไปแล้วเขาก็แทบอ้าปากค้างด้วยความตกใจ ก็ในเมื่อคนตรงหน้าเขาไม่ใช่เจบีฮยองแต่กลับเป็นมาร์คฮยองแทน

 

 

           ฮยองมาได้ไง?”

 

 

           เข้าไป

 

 

           เฮ้ยฮยองเดี๋ยว!!

 

 

           “….”

 

 

          ไม่มีแม้แต่คำพูด มาร์คผลักแจ็คสันให้เข้าไปด้านในก่อนหันหลังไปล็อคประตูไว้แน่นแล้วเดินตรงไปยังคนตัวเตี้ยตรงหน้าที่ล้มลงนอนกองกับพื้นอย่างหมดสภาพอยู่เรียบๆ ดวงตาคมปรายมองนิ่งๆมือข้างหนึ่งฉุดจับเข้าที่คอเสื้อของแจ็คสันแล้วลากไปยังห้องนอนในโรงแรมที่แจ็คสันพึ่งจะพับเก็บเสร็จไปก่อนหน้านี้

 

 

ปึก!

 

 

            โอ้ย! ทำบ้าอะไรของฮยองวะเนี้ย!?”แจ็คสันร้องโวยวายหลังโดนมาร์คโยนขึ้นเตียงใหญ่ มาร์คไม่ตอบเขาตามเคยแต่เปลี่ยนมาเป็นขึ้นคร่อมตัวเขาไว้แทน

 

 

           ชอบมากสินะไอ้เรื่องบนเตียงเนี้ย?”มาร์คพูดพลางสบตากับแจ็คสันนิ่ง

 

 

           แล้วฮยองยุ่งไรด้วยวะ! ชอบไม่ชอบมันก็เรื่องของผมปะละ!! ทำตัวอย่างกับเป็นเมียผมไปได้หึ!!!แจ็คสันกระแทกเสียงใส่มาร์ค เขาจ้องหน้าอีกฝ่ายอย่างเอาเรื่องส่วนตัวมาร์คนั้นก็ทำเพียงแค่จ้องกลับนิ่งๆไม่แสดงท่าทีโกรธเกรี้ยวหรืออาการใดๆที่บ่งบอกว่าเขากำลังไม่พอใจกับคำพูดของอีกฝ่ายอยู่

 

 

           เมีย?….นั่นสินะหึมาร์คขยับยกยิ้มหัวเราะอย่างขบขันกับคำพูดของแจ็คสัน แต่คนใต้ล่างนั้นไม่ได้รู้สึกตลกไปด้วยเลยสักนิด

 

 

           อยากเป็นเมียผมอีกคนไหมละ? เดี๋ยวจะเพิ่มตำแหน่งเมียหลวงให้ฮยองก็ได้นะถ้าฮยองต้องการ….แค่ฮยองยอมให้ผมกดแล้วนอนเฉยๆทำตัวเป็นเด็กดีให้ผมก็พอแจ็คสันมีท่าทีที่เปลี่ยนไป ดวงตาแววส่อประกายวิบวับเมื่อตนพลิกมาอยู่ด้านบนแล้วเป็นฝ่ายคร่อมมาร์คแทน

 

 

           จริงเหรอ? ถ้าฮยองยอมนายนายจะยกตำแหน่งนั้นให้ฮยองจริงๆใช่ไหม?”มาร์คถามเสียงแผ่ว เหลือบตามองแจ็คสันพร้อมยกมือขึ้นคล้องคออีกฝ่าย

 

 

           แน่นอนครับฮยองแจ็คสันตอบสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆไปพร้อมๆกับกลิ่นหอมจากตัวของมาร์ค

 

 

           ถ้ามีฮยองเพิ่มไปอีกคนแล้วสัญญานะครับว่าจะไม่ไปนอนกับใครอีกนอกจากฮยองแค่คนเดียว

 

 

           ฮะ ผมสัญญาด้วยเกียรติของลูกผู้ชายเลย

 

 

 

 

 

CUT

 

 

 

 

           ตอนนี้นายเป็นของฮยองแล้วนะแจ็คสันฮยองรักนายนะครับคนดี เดี๋ยวพอตื่นขึ้นมาอีกทีเราค่อยกลับหอกันเนอะ ตอนนี้ก็พักไปก่อนก็แล้วกัน ฝันดีนะครับมาร์คกระซิบบอกข้างหูอีกฝ่ายก่อนจะหลับตาลงและจมลงสู่ห่วงนิทราไป ปล่อยทิ้งไว้เพียงแค่แจ็คสันที่กำลังนอนร้องไห้ด้วยความเจ็บใจอยู่เพียงคนเดียว

 

 

          เขาผิดเองแหล่ะที่ไปไว้ใจมาร์คฮยองมันแบบนั้น

 

 

          เขาแม่ง!กลายเป็นเมียคนหน้าสวยแบบนั้นไปแล้วไง โคตรเจ็บใจเลย!!

 

 

 

 

TBC.

 

ตอนแรกก็ว่าจะเขียนเล่นๆเพลินๆนะแต่น่าจะเพลินไปหน่อยเขียนไปเขียนมาดันออกมาเป็นแบบนี้ซะงั้น555+ เอาเป็นว่าเรื่องนีเป็นเรื่องมันไม่กี่ตอนหรอกเดี๋ยวก็จบ(เหรอ?) ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ สามารถติดแท็กพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้ที่แท็ก #ฟิคพี่หวังเคะ ค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 85 ครั้ง

441 ความคิดเห็น

  1. #279 BabyFish2004 (@lookpa2547) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 22:49

    อ๊ากกกกกกกกก!! สืเนืเเืทกา่าสืาิยนาห งื้ออออออออออออ เขิลลลลลลลลลลล รู้สึกสะใจเบาๆตอนที่พี่มาร์คกดน้อง แจ็คคงเข้าใจแบมแบมแล้วละนะ ว่าการเป็นฝ่ายรับรู้สึกยังไง อะคริ

    #279
    0
  2. วันที่ 27 กันยายน 2561 / 07:46
    อ้าว โดนจับกดซะงั้น
    #98
    0
  3. #60 มินิ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 20:53

    น่ารัก

    #60
    0