[OS&SF] | ♞DIZZY♛ | Markson or AllJack

ตอนที่ 55 : I don't think I love you anymore - [Markson]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 231
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    12 ม.ค. 63



Short Fic

Mark x Jackson

I don't think I love you anymore

 



________________________________________________

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          แจ็คสัน!” 



          เสียงเข้มที่ตะโกนใส่หน้าผมนั่นดังจากริมฝีปากบางของคนหน้าหวานตรงหน้า เส้นเอ็นที่คอของเขาปรากฏแข็งขึ้นเด่นชัด ใบหน้าเกรี้ยวกราดพร้อมกับมือบางที่ขยับจับเข้าที่คอเสื้อของผมแน่น เขากระชากคอผมเข้าไปใกล้ๆ แววตาแข็งแกร้วจ้องกลับอย่างไม่ยอมแพ้ ผมเองก็ใช่ว่าจะยืนนิ่งๆให้เขาขย้ำคอเสื้ออยู่อย่างนั้น ใครมันจะไปยอมได้กันเล่า ต่อให้เราเป็นคนรักกันมากแค่ไหนก็ตามทีเถอะ

 

 

          พวกเราทะเลาะกัน ทะเลาะในเรื่องที่ไม่สมควรจะทะเลาะ ทะเลาะในเรื่องงี่เง่าด้วยเหตุผลที่ว่า

 

 

          ฉันไม่ชอบให้นายอยู่ใกล้ๆกับหมอนั่น ใช่ ก็ตามนั้นแหละ ทั้งที่ผมก็ไม่ได้คิดอะไรกับคนที่เขาไม่อยากให้ผมเข้าใกล้

 

 

          ทั้งที่เป็นคนห้ามผม แต่ทุกครั้งพี่ก็มักจะเข้าหาเขาแทนผมตลอด ผมมากกว่าไหมที่ควรจะโมโห ผมตวัดแววตาหันไปหา พี่มาร์คนิ่งไปในทันทีที่ผมพูดสวน ไม่ใช่ว่าผมไม่สนใจแฟนตัวเอง ผมเป็นคนที่ดีเชื่อคำแฟนทุกอย่างไม่ให้เข้าใกล้คนนั้นผมก็เลี่ยงไม่เข้าใกล้ แต่พอผมเลี่ยงหนีคนๆนั้นก็กลับกลายเป็นว่าพี่มาร์คเป็นคนเข้าหาเขาเสียเอง เพราะงั้นคนที่ควรจะโกรธไม่ใช่เขาแต่เป็นผมต่างหาก บอกให้ผมอยู่ห่างๆแต่ตัวเองกลับพุ่งเข้าใส่มันใช่เรื่องงั้นเหรอ?

 

 

          บางครั้งผมก็เหนื่อยนะที่ต้องมาทะเลาะกับเขาแบบนี้

 

 

          ครับ ผมกับเขาเราสองคนทะเลาะกันด้วยเรื่องพวกนี้

 

 

          มาได้ 6 ปี แล้ว

 

 

          เงียบทำไมล่ะครับ เถียงผมสิแบบที่พี่ชอบทำ

 

 

          แจ็คมันไม่ใช่แบบนั้น…”

 

 

          แล้วมันเป็นแบบไหนครับ มันเป็นยังไงทำไมถึงห้ามผมนักแล้วทำไมถึงมีแต่พี่ที่เข้าใกล้เขาได้ ผมชักจะหมดความอดทนกับพี่แล้วนะพี่มาร์คเราเลิกกันเถอะ

 

 

          ดวงตาสวยที่ผมชอบเบิกกว้าง พี่มาร์ครั้งมือของผมเอาไว้พร้อมกับกำแน่นไม่ปล่อย เขากระชับตัวผมเข้าไปโอบกอดใบหน้าซุกลงกับซอกคอของผมพร้อมกับพร้ำบอกเสียงแผ่วใกล้ๆกับใบหู เขาทำแบบนี้ทุกครั้งที่ผมบอกเลิก ใช่แล้วครับ ผมบอกเลิกพี่มาร์คมาหลายต่อลายครั้งในรอบ 6 ปี ที่เราคบเป็นแฟนกัน แต่ทุกครั้งก็จบลงด้วยการเข้าใจกันและกลับไปดีกันเหมือนเดิม และวิธีการที่เขาทำให้ผมใจอ่อนนั่นก็คือการทำเช่นนี้

 

 

          เพราะพี่รักนาย พี่เลยห้ามไม่ให้เข้าใกล้

 

 

          อีกแล้ว

 

 

          เอาอีกแล้ว

 

 

          ผมเกลียดคำนี้

 

 

          คำพูดที่บอกว่า เพราะพี่รักนาย

 

 

          เฮอะ! ความรักของเขามันจะสักเท่าไหร่กันเชียว รักผมจริงหรือเปล่าแล้วทำไมถึงชอบพูดบอกรักในเวลาที่ตัวเองเถียงไม่ออกด้วย สำหรับผมนั่นอาจจะถือว่าเป็นข้อแก้ตัวข้อหนึ่ง ลูกไม้เดิมๆที่ใช้กับคนเดิมๆและใช้บ่อย แต่ถึงอย่างนั้นคนโง่แบบผมก็ไม่เคยที่จะเข็ด มันเหมือนแมลงปอที่เห็นแสงไฟเป็นแสงอาทิตย์ ยิ่งอันตรายก็ยิ่งอยากเข้าใกล้ ทั้งๆที่รู้ว่ามันจะเจ็บปวดจะทรมานแต่ก็ยังฝืนก้าวเข้าไป

 

 

          ผมรู้ ก็รู้จริงนั่นแหละ รู้ว่ารักแต่รักแบบไหนล่ะ แบบคนรัก หรือว่าจะเป็นแบบ

 

 

          ของตาย

 

 

          ดีกันนะ นิ้วก้อยสวยยื่นมาตรงหน้าผม ปมไม่ได้หันไปหาเขาไม่ได้แม้แต่จะหันไปสบตา เพราะผมรู้ว่าถ้าทำแบบนั้นผมจะแพ้ให้กับเขา ผมจะต้องยอมแพ้ให้กับคนที่ทำให้ผมเสียใจ เขาทำผมเสียใจมากลายต่อหลายครั้ง ทำให้ผมเจ็บปวดมาหลายต่อหลายหน แล้วทำไมผมถึงจะต้องยอมให้มันเป็นแบบนี้ไปตลอด

 

 

          พอแล้ว

 

 

          พอได้แล้ว

 

 

          ผมควรจะพอสักทีกับเรื่องแบบนี้

 

 

          พอเถอะครับอย่ารั้งผมไว้อีกเลยพี่มาร์ค ผมขยับตัวออกจากอ้อมกอดของเขา ผมหลุดออกมาอย่างง่ายดาย ฮ๊ะ! แค่นี้ก็รู้แล้วว่าเขาไม่ได้คิดที่จะรั้งผมไว้จริงๆ ที่เขาทำมันก็แค่การฝืนตัวเอง เขาไม่อยากทิ้งผมเพราะว่าความสัมพันธ์ของพวกเราสองคนมันสร้างมาร่วมกันอย่างยาวนาน ถ้าให้ตัดออกมันก็คงจะตัดไม่ง่ายเหมือนกับพวกที่คบกันมาแค่ไม่กี่ปี แต่เชื่อเถอะเวลาจะเยียวยาทุกสิ่งเอง

 

 

          ไม่เอาแบบนี้สิ ไม่เลิกได้ไหมอยู่กับพี่ต่อเถอะนะ พี่รักนายพี่รักนายแจ็คสัน เขาจับเอวผมไว้ โอบกอดตัวผม ร้องไห้ปล่อยให้น้ำตาไหลอย่างไม่นึกอาย ผมคงจะใจอ่อนถ้าลูกไม้พวกนี้ไม่ได้ถูกงัดออกมาใช้บ่อยจนมันชินชา น้ำตาของเขามันกลายเป็นสิ่งไร้ค่าสำหรับผม เสียงอ้อนอวอน คำร้องขอ ไหนจะมือที่รั้งตัวผมเอาไว้แน่นไม่ปล่อย ผมขยับแกะมือที่จับเอวตัวเองออก แต่พี่มาร์คก็ยังตามมากอดไม่ปล่อย เขาพยายามร้องให้ผมใจอ่อน

 

 

          แต่รู้อะไรไหม?

 

 

          ผมไม่คิดว่าผมรักเขาอีกต่อไปแล้วล่ะ

 

 

          และผมก็เชื่อว่าเขาพูดว่า ฉันรักนาย เพื่อรั้งผมให้อยู่ต่อ

 

 

          นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายครับพี่มาร์ค ผมขยับตัวหันไปหาเขา ดวงตาของเราสบกัน นัยน์ตาผมสั่นไหวในขณะที่เขาเองก็ไม่ต่าง พวกเราเหมือนจะสื่อสารกันผ่านสายตารู้เรื่อง แต่มันก็ไม่เลยสักนิด

 

 

          นายจะไม่เลิกใช่ไหม รอยยิ้มของเขาค่อยๆปรากฏ มันเป็นรอยยิ้มที่สดใสเหมือนโลกทั้งใบกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งหนึ่ง แต่

 

 

          เราเลิกกันเถอะ จากหน้าที่เคยยิ้มกลับกลายเป็นใบหน้าที่เศร้าหมองลง มือขยับตัวเดินหนีพี่มาร์คออกไปจากห้อง เขาตามผมมาแต่ผมก็ตีมึนไม่สนใจ รีบหนรออกไปไกลให้ที่สุด และไม่ต้องห่วงว่าผมจะหนีเขาไม่รอด

 

 

          ผมติดต่อใครบางคนไว้แล้ว คิดว่าตอนผมลงลิฟต์ไปถึงเขาก็คงมารอผมอยู่หน้าคอนโดพอดี

 

 

          ขยับหันหลังมองผ่านไหล่ตัวเองไปยังด้านหลัง พี่มาร์คกำลังวิ่งตรงมาทางผมที่เข้าไปอยู่ในลิฟต์ เขาพยายามที่จะกดเปิดแต่มันไม่ทันแล้ว ลิฟต์ปิดลงทุกอย่างเงียบผมอยู่ภายในลิฟต์ ยืนอยู่ท่ามกลางความเงียบสงัด มีเพียงเสียงหายใจของผมที่ดังที่สุด มันจบแล้ว ผมเลิกกับพี่มาร์คแล้วพวกเราสถานะต่อจากนั้นเป็นได้แค่คนรู้จักกัน ผมตัดขาดความรู้สึกกับเขาอย่างสมบรูณ์แบบ

 

 

          แต่ทำไม

 

 

          แต่ทำไมผมถึงรู้สึกเข่าอ่อนแบบนี้?

 

 

          ทำไมน้ำตาผมถึงไหล

 

 

          ทำไมผมถึงต้องปวดหนึบที่หัวใจ

 

 

          ผมตัดความรู้สึกกับเขาได้แล้วผมควรจะไม่เป็นแบบนี้สิ แล้วทำไม

 

 

ติ๊ง!

 

 

          ลิฟต์เปิดออก ผมก้าวเท้าออกจากลิฟต์และเดินตรงไปยังประตูหน้าคอนโด เปิดมันออกก่อนพบเข้ากับรถเฟอร์รารี่สีดำสนิทที่จอดอยู่ คนด้านในกดเปิดกระจกรถลงเล็กน้อย ใบหน้าสวมแว่นตากันแดดสีชาถูกยื่นออกจากเบาะคนขับเล็กน้อย เขาขยับเอื้อมมือเปิดประตูออกให้ผมเข้าไปนั่งด้านใน

 

 

          ขอบคุณครับ

 

 

          อืม รีบเข้ามาเถอะจะได้ออกรถสักทีนายนั่นจะวิ่งมาถึงตัวนายแล้วนะ

 

 

          ครับ พี่จินยอง

         

 

 

 

 

 

End.

 

          อร๊ากกกกกก อย่าพึ่งต่อยเรานะคะ555555 พอดีเพลงมันเศร้าอารมณ์เลยไปตามเพลงแง๊งงงงง คือมันเป็นพล็อตสั้นๆไม่ได้ยาวมากความสามารถก็คือกาวได้แค่นี้จริงๆแง๊วววว ก็หวังว่าจะชอบกันนะคะ ขอบคุณที่ติดตามและอ่านผลงานของเราน้า สามารถพูดคุยกันได้ที่ #เก็บตกฟิคเดอะเจ แล้วเจอกันในตอนต่อไปบ๊ายยยยย

         
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

436 ความคิดเห็น

  1. #389 npraew1122 (@npraew1122) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 19:30
    แปลกใหม่ดีชอบมากเลยค่ะ สนุกกกก
    #389
    0
  2. #388 WangEn_Tuan (@WangEn_Tuan) (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 23:20

    แงงงงง คูมไรท์คะทะไมจบแบบงงๆอ่า ฮื่ออออ55555555555
    #388
    0