โอ้ว มายก๊อด นี่ฉันหลงยุค

ตอนที่ 6 : บทที่สาม สหาย(1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 229
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    6 เม.ย. 62





กริ๊ด~ด!!!

ในขณะที่เจ้าชายอัลฟากำลังจับกุมกลุ่มคนชาวอัสซีเรียที่ลอบเข้ามาในแดนอียิปต์อย่างไม่เกรงกลัวอำนาจ

อีกทั้งยังหาญกล้าเข้ามาทำร้ายพระองค์เองสงสัยพวกมันคงไม่อยากมีลมหายใจ

ท่ามกลางชายชาติทหารบังเกิดเสียงแหลมเล็กดังไปทั่วสยบทุกความเคลื่อนไหว

เหล่าทหารของเจ้าชายอัลฟาหันมองไปทั่วบริเวณเพื่อหาที่มาของเสียงแหลมเล็กอย่างฉงนเพราะที่ตรงนี้เป็นทะเลทรายแห้งแล้งอีกทั้งก่อนน่านี้ได้มีการปะทะกันจึงเป็นที่ๆไม่ควรมีสตรียิ่งอยู่ที่นี่ยิ่งไม่ควรแล้วใหญ่


ยังไม่ทันที่ทุกคนจะได้คิดอะไรไปมากกว่านี้ก็เกิดอาการอึ้งปนประหลาดใจ

เพราะเพียงไม่กี่วินาทีต่อมาร่างแบบบางของสตรีนางหนึ่งก็โผล่พรวดวิ่งมาจากอีกด้านของพีระมิดโดยที่ด้านหลังหญิงปริศนามีชาวอัสซีเรียกำลังง้ามดาบไล่ล่า


ทันทีที่เห็นใครอีกคนที่ไม่ใช่คาลีดลีนะก็เกิดอาการตกใจเมื่อเหลือบไม่เห็นดาบที่อีกฝ่ายถือฉับพลันนั้นเหมือนลีนะจะสติหลุดไปชั่วขณะ

หันหลังวิ่งไปข้างหน้าสุดฝีเท้าด้วยเกียร์หมาทำเอาอีกฝ่ายตะลึงงันก่อนจะเรียกสติวิ่งตามไป

ลีนะเห็นกลุ่มคนมากมายอยู่ตรงหน้ามองมาที่ตนอย่างตะลึงพอๆกับเธอที่มองบรรดาคนเหล่านั้นบังเอิญสายตาเธอดันไปสะดุดกับคนที่อยู่ใกล้เธอที่สุด

เธอรู้สึกคุ้นๆกับใบหน้าของอีกฝ่ายเเต่เมื่อสบกับนัยน์ตาคมดุที่มองเธออย่างไม่เป็นมิตร

ลีนะเปือนไปมองข้างๆก็เห็นว่ามีใครอีกคนที่มองเธออย่างตะลึงวินาทีนั้นเธอกลับได้ยินเสียงคำรามดังตามหลังมา

ลีนะเร่งฝีเท้าไปหลบด้านหลังของผู้ชายคนนั้นทันทีอย่างไม่ต้องคิดยิ่งสร้างความตะลึงให้กับชายคนนั้น

“ช่วยข้าด้วย..ข้ากลัว..”

ลีนะเงยหน้าขึ้นไปสบตาอีกฝ่ายก่อนจะกระพริบตาปริบๆเรียกความเห็นใจเพราะเธอไม่คิดว่าชายที่ไล่ล่าเธอจะเป็นคนดีหรอกนะ


ลีนะที่มัวแต่สนใจชายที่ตนหลบหลังจนลืมสังเกตใครอีกคนที่ยืนอยู่ข้างๆว่าเขาคนนั้นกำลังมองมาที่ลีนะอย่างเครือบแครงใจ

แต่เมื่อเห็นว่าผู้มาใหม่เป็นพวกเดียวกับพวกที่โดนจับก็รีบสั่งทหารของตนทันที

“ไปจับมัน”

จบคำสั่งทหารบางส่วนก็รีบกรูดไปทำตามคำสั่งเพียงไม่กี่วินาทีต่อมาชายผู้นั้นก็ถูกทหารจับกุมเป็นที่เรียบร้อย

“ปล่อยข้านะโว้ย”

อัลฟามองหญิงที่หลบหลังองครักษ์ของตนนางแม้มีสีหน้าตื่นกลัวแต่ก็ไม่อาจวางใจได้ก่อนจะทอดสายตามองบรรดาชาวของอัสซีเรียที่กล้ามามาเหยียบแดนอียิปต์อีกทั้งยังลอบทำร้ายพระองค์
เห็นได้ชัดแล้วว่าอีกฝ่ายจงใจเช่นนี้ไม่จำเป็นที่จะต้องเกรงใจอีกฝ่าย


“จับตัวพวกมันกลับไปยังเมืองหลวงให้หมด “

ทหารทุกคนรับคำสั่งก่อนจะเตรียมทุกอย่างให้เสร็จสิ้นพร้อมเดินกลับ

ลีนะเหลือบไปมองคนข้างๆที่เดินไปข้างหน้าความรู้สึกคลับคล้ายคลับคาเหมือนจะนึกออกแต่กลับนึกไม่ออกก่อนจะสลัดความคิดนั้นออก

เหลือบมามองแผ่นหลังของชายที่ตนหลบพลางกระพริบตาไล่ความมึนงง

นี่เธอเอาความกล้าจากไหนมาหลบอยู่หลังผู้ชายกันล่ะเนี่ย
ก่อนจะก้มหน้าลง คนด้านหน้าหันมามองหญิงที่วิ่งมาหลบหลังตนด้วยความนึกเอ็นดู

“เจ้าไม่ต้องกลัว ปลอดภัยแล้ว”

ลีนะได้ยินจึงเงยหน้าขึ้นไปสบกับรอยยิ้มบางๆที่คนตรงหน้าส่งมาให้ก่อนจะยิ้มบางๆส่งกลับไปให้ก่อนจะถอยหลังสองก้าว

“ขอบคุณเจ้าค่ะ หากข้า..”

“เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร??”

ลีนะพลันสะดุ้งกับเสียงเย็นเยียบที่โคตรขัดกับอาการรอบตัวก่อนจะหันไปมองสบตากับคนตรงหน้าพลันสีหน้าตื่นตระหนกตกใจ

เธอมาอยู่นี่แล้วคาลีดล่ะ?

ในขณะที่ยิ่งเห็นใบหน้าแย่ลงทุกทีของหญิงสาวอัลฟาก็กระหยิ่มยิ้มในใจที่เเท้เธอคนนี้ก็เป็นคนแฝงตัวมา

“ไปง่ายไปมั้งเจ้าชาย”
คิ้วขมวดแทบชนกันก่อนจะมองคนมาใหม่สองคนอีกคนถือดาบจ่อคออีกคน

ซึ่งแน่นอนว่าคนที่โดนจ่อคอคงหนีไม่พ้นบรรดาชาวอียิปต์ประชากรของพระองค์เอง

ลีนะมองไปตรงหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา

“ท่านพ่อ!!”











——


มาให้เเค่สั้น(ซึ่งปกติอยู่แล้ว)

แค่นี้ก่อนนะช่วงนี้ไรท์ยุ่งๆน่ะ^^






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #6 Juneya (@matthaya) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 11:56
    รีบมาต่อเด้ออ
    #6
    0