จอมนางเคียงหทัย ดวงใจจักรพรรดิ [จบ] ลบ 23 สค.

  • 98% Rating

  • 6 Vote(s)

  • 4,143,387 Views

  • 36,984 Comments

  • 37,493 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    923

    Overall
    4,143,387

ตอนที่ 5 : คำโฆษณาที่เกินจริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 64035
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 377 ครั้ง
    1 มี.ค. 60



ไม่ผิดจากที่คาด หากกลับมาช้ากว่านี้ครึ่งเค่อ ป้าหยูคงส่งคนไปแจ้งท่านยาย นางเอ่ยโป้ปดกับบ่าวเล็กน้อย หันหลังสับเท้าเผ่นเข้าห้อง เคราะห์ดีที่วคืนนี้เลือกแต่งชุดดำ บ่าวชราจึงไม่ทันสังเกตเห็นรอยเลือด เช่นนั้นอย่าหวังว่าคืนนี้จะได้นอน คงถูกซักฟอกจนตัวขาวซีดยันเช้า ทั้งวันเกิดแต่เรื่องยุ่งวุ่นวาย ทิ้งตัวลงเตียงจึงพบว่าทั่วทั้งร่างเมื่อยล้าจนสุดประมาณ หัวถึงหมอนจึงผล็อยหลับไปอย่างรวดเร็ว

มี่อิงตกใจตื่นอีกทียามแสงอาทิตย์แยงตา รีบกระวีกระวาดลุกขึ้น เรียกหาหนิงเจียวให้นำชุดเมื่อคืนไปเผาทำลาย อย่าได้ให้ป้าหยูเห็น สั่งบ่าวไพร่ให้เตรียมอาหารของแห้งเล็กน้อย จากนั้นจึงแต่งชุดบุรุษ แจ้งป้าหยูเสร็จสรรพว่าจะไปพบท่านยายและเข้าร้าน ไม่ทันรั้งรอฟังคำทักท้วงก็เร่งควบม้าออกไป ทิ้งเสียงบ่นของบ่าวชราไว้กับหนิงเจียวที่ได้แต่มองตามด้วยน้ำตาอาบแก้ม

โธ่...คุณหนู เหตุใดจึงทิ้งกันเยี่ยงนี้

หนิงเจียวจำต้องกล้ำกลืนฝืนทนฟังป้าหยูบ่นอยู่ครึ่งค่อนวันกว่าจะหาทางหลบหนีได้ ขณะที่นายสาวได้แต่หัวเราะร่า ควบม้าไปทางวัดร้าง ตัววัดตั้งอยู่ด้านเหนือของเมือง บริเวณนี้ในอดีตเคยเป็นที่ของสกุลหนึ่ง แต่หลังจากทำผิดโดนโทษประหารทั้งตระกูล พื้นที่แถบนี้จึงถูกปล่อยจนรกร้าง ตัววัดตั้งอยู่ตรงเนิน อาคารเหลือเพียงแต่ตัวอารามที่ไม่ผุพัง แผ่นกระเบื้องบนหลังคาหลุดล่อนออกมามาก หากเมื่อคืนฝนตก คาดว่าในตัวอารามอาจจะกลายเป็นหนองน้ำแทน

ประตูเก่าๆหลุดออกจากบานพับ เอียงกะเท่เล่จากวงกบ เมื่อก้าวเข้าไปด้านในก็พบรอยเลือดที่หยดลงบนพื้นเป็นดวงๆ ลากยาวไปจนถึงมุมหนึ่ง บนกองฟางนั้น ตอนนี้กลับว่างเปล่า ไม่มีแม้แต่ร่องรอยของร่างหนา

เฮ้อ...ศักดิ์ศรีของท่าน ช่างสูงส่งจนมิอาจทิ้งไว้แม้แต่คำขอบคุณ

นางส่ายหน้าเอ่ยประชดเขาแล้ว ก็ผินหน้าจากไป

ในใจทั้งรู้สึกห่วงพะวงและหงุดหงิด

ครึ่งหนึ่งก็กลัวว่าศัตรูนั้นจะตามมาจนพบที่ซ่อน

อีกครึ่งหนึ่งกลับหงุดหงิดที่เขาจากไปโดยไม่ร่ำลาสักคำ

 


จุดหมายต่อไปคือร้านเครื่องประดับนามมี่ฮวานี้ เป็นดอกไม้งามลึกลับสมกับชื่อ ร้านนี้เริ่มขายเครื่องประดับมาเมื่อสองปีก่อน แม้จะเป็นร้านใหม่ และไม่รู้ว่าเจ้าของคือใคร แต่ด้วยความประณีตและลวดลายที่งดงาม เปิดร้านได้ไม่กี่เดือนก็ทะยานเป็นร้านอันดับต้นๆที่คุณหนูและฮูหยินต่างๆ ต่างพากันเข้ามาอุดหนุน ขนาดล่ำลือกันว่าเมื่อท่านปักปิ่นที่ทำจากร้านมี่ฮวา แม้แต่ฮ่องเต้ก็ยังต้องเหลียวมอง

มี่อิงได้แต่ยิ้มรับกับคำล่ำลือนั้น ชอบเหลือเกินกับข่าวลือเกินจริง ยิ่งแพร่สะพัดไปไกลเท่าไร ร้านของนางยิ่งขายดีเท่านั้น คาดว่าอีกไม่นานคงมีคำกล่าวที่ว่า

สวมเครื่องประดับจากร้านมี่ฮวา แม้แต่เหง็กเซียนเห็นยังต้องตกตะลึง!!!

แต่หากพวกฮูหยินและคุณหนูทั้งหลายรู้ว่าผู้อยู่เบื้องหลังคือหอคณิกาอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวง คาดว่าพวกนางคงแค้นจนกระอักเลือด ให้พวกนางเค้นสมองคิดทั้งชาติคงยังนึกไม่ถึงว่าผู้ออกแบบเครื่องประดับเหล่านี้จะนำแนวความคิดและคำชี้แนะว่าจากหญิงคณิกาที่พวกนางนึกรังเกียจ เรื่องนี้พูดไปแล้วช่างน่าขันนัก

ร้านนี้นับเป็นสมบัติหนึ่งเดียวของนางยามนี้ เป็นแหล่งบ่อข้าวบ่อน้ำที่ใช้เลี้ยงคนในเรือน หาใช่เบี้ยหวัดจากบิดาที่ถูกมารดาเลี้ยงยึดไป แต่จะทำการค้าโดยอาศัยเพียงนางที่เป็นเด็กสาว มิต้องคาดหวัง ย่อมไม่มีผู้ใดเชื่อถือเป็นแน่แท้ จึงต้องให้ท่านยายช่วยออกหน้าจัดการให้ ด้วยความที่เห็นว่าหากขืนต้องอาศัยในจวนด้วยสภาพที่ถูกรังแก ริบรอนเบี้ยเช่นนี้ต่อไป ไม่ช้าจากคุณหนูคงจะกลายเป็นยาจก ทั้งถูกท่านพ่อทอดทิ้ง ถูกแม่เลี้ยงเมินเฉยกลั่นแกล้ง อายุย่างสิบเจ็ดยังไม่มีแม่สื่อมาทาบทาม อนาคตสาวแก่เถื้อคงหนีไม่พ้น หาทรัพย์สินไว้ประทังชีวิตยามแก่ย่อมจำเป็นต้องทำอย่างเร่งด่วน หารือกับท่านยายแล้ว อาศัยทรัพย์สินเงินทองที่ท่านพ่อเคยมอบให้ตลอดสิบกว่าปีมาตั้งร้านนี้ สอบถามความชอบจากเหล่าเจี่ยเจียในหอนางโลม ฝีมือวาดภาพของนางนั้นล้ำเลิศอยู่แล้ว ยุ่งยากเพียงหาช่างฝีมือดี ซึ่งก็ไม่เกินฝีมือของท่านยาย สามเดือนหลังจากตัดสินใจลงมือ ร้านของนางก็เป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา นางเพียงร่างแบบเครื่องประดับต่างๆออกมา ส่งให้หลงจู๊ช่วยดูแลกิจการ

กิจการของนางดีวันดีคืน เปิดเพียงครึ่งปีก็ได้ทุนค่าตั้งร้านคืนอย่างรวดเร็ว ปีนี้นางเองก็มีแผนจะขยายสาขาไปต่างเมือง คาดว่าคงทำกำไรได้อีกไม่น้อย สินเดิมของมารดาก็อาศัยขนมาไว้ในร้านชั่วคราว หาไม่แล้ว คาดว่าคงไม่พ้นจากมือแม่สามเป็นแน่ ให้คิดแล้วก็น่าขำ แม่สามและคุณหนูสามของจวนแม่ทัพก็เป็นหนึ่งในลูกค้าชั้นดีของนาง ทำกำไรเข้ากระเป๋านางไม่น้อย

ทุกสิบวันนางจะต้องออกมาตรวจดูบัญชีของร้าน สอบถามความคืบหน้าของเครื่องประดับชุดใหม่ รายละเอียดต่างๆในร้าน รวมถึงลวดลายใหม่ๆที่ออกไปว่ามีชุดใดบ้างที่ได้รับความนิยมมากหรือน้อย ปิดท้ายด้วยการตบรางวัลหลงจู๊ที่สามารถเพิ่มยอดขายในสามเดือนที่ผ่านมา เถ้าแก่ตัวปลอมยิ้มรับอย่างหน้าบาน ค้อมตัวเคารพคุณชายตรงหน้าด้วยความซื่อสัตย์

งานดีเงินงามเช่นนี้ ไม่รู้ว่าตายไปอีกกี่ชาติถึงจะหาได้



วุ่นวายปวดหัวตั้งแต่เช้า กว่าจะถึงหอคณิกาฟางซินก็ล่วงเข้ายามบ่าย มี่อิงในนามคุณชายซือสือได้รับการต้อนรับอย่างดีจากสาวงาม พวกนางล้อมหน้าล้อมหลังชวนนางคุยไปตลอดทาง จวบจนขึ้นชั้นสองสุดปลายทางหน้าประตูบานใหญ่ คุณชายเจ้าสำราญจึงควักสินน้ำใจแจกจ่ายสาวงาม

ฐานะแท้จริงของนางนั้น มีเพียงไม่กี่คนในหอแห่งนี้ที่ได้รู้ ใจคนยากแท้หยั่งถึง หากความลับเรื่องคุณหนูสี่แห่งตระกูลเว่ยแวะเวียนมาหอนางโลมเป็นประจำ คาดว่าท่านพ่อคงต้องเอาถังคลุมหัวยามออกรบเสียแล้ว

“ท่านแม่...คุณชายซือสือขอพบเจ้าค่ะ”

“เชิญคุณชาย พวกเจ้าออกไปได้แล้ว”

เสียงทรงอำนาจดังขึ้นหลังบานประตู ไม่นานเด็กสาวหลายคนก็เปิดประตูออกมา ยอบกายคาราวะนางอย่างอ่อนช้อย ก้าวจากไปทิ้งไว้เพียงหญิงวัยกลางคนคนหนึ่งที่เดินเข้ามาเชื้อเชิญนาง

ก้าวพ้นประตูเข้าไปจะพบห้องขนาดใหญ่ที่ประดับประดาอย่างสวยงาม ภายในห้องกินบริเวณค่อนข้างกว้าง ด้านหน้าจรดประตูเป็นทางเดินยาว ด้านข้างสองฝั่งมีตั่งขนาดใหญ่ที่วางเครื่องดนตรีหลายชนิด สุดปลายทางเดินนั้นมีร่างๆหนึ่งนั่งพิงหมอนด้วยท่าทางเกียจคร้านทว่ากลับดูทรงอำนาจเย้ายวน

“คิดถึงท่านยายเหลือเกิน” มี่อิงในคราบคุณชายซือสือทิ้งตัวลงบนตั่งข้างกายนายหญิงใหญ่ของหอ ซุกหัวเล็กๆลงบนตัก ถูไปถูมาราวกับลูกแมวน้อย

“ฮึ...อย่ามาทำปากหวาน หายหน้าหายตาไปหลายวัน นี่หากข้าไม่ส่งจดหมายไป มีรึจะได้พบหน้าเจ้า”

“โธ่ ท่านยายเจ้าคะ ท่านพูดเช่นนี้มี่อิงน้อยใจนะเจ้าคะ” ว่าแล้วนางก็เริ่มบีบน้ำตา

“พอๆ อย่ามาแสดงละครต่อหน้าข้า เก็บกลับไปใช้ในจวนเจ้านู้น” แม้ปากจะเอ่ยบ่น แต่มือขาวที่เริ่มมีริ้วรอยเหี่ยวย่นก็อดไม่ได้ที่จะยกขึ้นมาลูบหัวคนตรงหน้าอย่างเอ็นดู หัวใจอ่อนละลายยามได้ยินถ้อยคำออดอ้อน สาวน้อยในอ้อมกอดจึงแอบเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ยกมือนั้นขึ้นถูแก้มเนียนของตนอย่างรักใคร่

ท่านยายไม่เคยใจแข็งกับลูกอ้อนของนางสักที

“ได้ข่าวว่าพ่อของเจ้ากลับมาแล้วรึ”

“หากท่านยายรับราชการเป็นเจ้ากรมข่าว ข้าว่า...โอ้ย” พูดยังไม่ทันจบ เด็กสาวก็ต้องยกมือขึ้นลูบแขนปอยๆ แสร้งทำหน้ายับยู่เมื่อถูกท่านยายหยิกเอา

“อย่ามาแสร้งทำเป็นร่าเริง นึกว่ายายไม่รู้รึ มีเรื่องทุกข์ใจอันใด” คนแก่ดุนางเสียงขรึมพลางเชยคางมน

“ท่านยายทราบใช่ไหมเจ้าคะว่าเหตุใดท่านพ่อจะต้องแสร้งทำเช่นนั้นกับข้า” นางหลุบตามองมือของตัวเองที่กำเสื้อท่านยายแน่น มือของนางสั่นน้อยๆขณะที่รู้สึกเหมือนมีก้อนแข็งๆจุกอยู่ที่คอ

“อืม...ในที่สุดเจ้าก็เข้าใจ”

“ข้าควรจะเชื่อท่านยายแต่แรก ไม่ควรทำตัวปั้นปึงกับท่านพ่อเลย”

“หลานยาย เจ้าเองก็เป็นมนุษย์ พ่อของเจ้าก็เป็นมนุษย์ผู้หนึ่ง ไม่มีใครจะสละรัก โลภ โกรธ หลงได้หรอก เฮ้อ...ตัวเจ้าเองก็อย่าได้คิดมาก” มือที่เริ่มเหี่ยวย่นนั้นลูบหลังหลานรักอย่างปลอบประโลม หยดน้ำกลิ้งกลอกในดวงตาหงส์ทำให้หัวใจของคนแก่เจ็บแปลบ ชีวิตนี้ นางรักคนเพียงสองคน แต่ตอนนี้ กลับเหลือเพียงหนึ่ง หนึ่งเดียวที่นางพยายามประคองไว้กลางฝ่ามืออย่างปกป้อง

“ข้าเข้าใจในสิ่งที่ท่านพ่อทำแล้ว แต่อย่างน้อยท่านพ่อยังสามารถพาข้าติดตามไปชายแดนด้วย”

“เจ้าเด็กโง่” มือขาวที่เริ่มเหี่ยวย่นเคาะลงบนศรีษะน้อยๆอย่างเอ็นดู “ตอนนั้นอายุเจ้าก็ย่างสิบสี่ ไม่ใช่เด็กน้อยเหมือนเมื่อก่อน จะปล่อยเจ้าไว้ในค่ายทหารได้อย่างไร เรื่องนี้หากหลุดออกไปภายนอก จะรักษาชื่อเสียงอันดีงามของเจ้าได้เยี่ยงไร”

“ถูกทิ้งอยู่ท้ายจวน ชื่อเสียงของข้าก็ป่นปี้ไปไม่น้อยเจ้าค่ะ” นางยื่นปาก

“เจ้าเด็กคนนี้ เถียงข้างๆคูๆไม่โตสักที”

“ก็ข้าอยากอยู่กับท่านพ่อ อยากปรนนิบัติท่านยายไปจนแก่เฒ่า”

“บางเรื่อง เราเองก็ไม่สามารถเลือกได้ แม้แต่ฮ่องเต้เอง บางครายังมิสามารถตามใจตนเองได้”

“เฮอะ...แต่พระองค์ก็ทรงเลือกที่จะปล่อยตระกูลเว่ยไปได้นี่เจ้าคะ เสียทีที่ข้าเคยชื่อชมในพระอัจริยะภาพ ที่ไหนได้ ก็แค่คนหนุ่มเลอะเลือน”

“เจ้านี่...ต่อไปอย่าได้กล่าวเช่นนี้ต่อหน้าผู้ใดอีกเชียวนะ”

“เจ้าค่ะ” นางแค่นเสียงขึ้นจมูกอย่างแง่งอน ขณะเช็ดน้ำตา จมูกแดงเรื่อราวกระต่าย ให้คนมองหัวใจอ่อนยวบอย่างสงสาร

“แล้วนี่ เจ้าคงหาทางออกเรื่องการคัดตัวเข้าวังหลวงไว้แล้วสิ ถึงได้ไม่เศร้าสร้อย”

“สมองน้อยๆของข้าจะคิดสิ่งใดได้ ก็ได้แต่หวังพึ่งท่านยายผู้เฉลียวฉลาดของข้าเท่านั้น”

“อย่ามาทำเป็นปากหวาน ไหน...เล่าแผนของเจ้ามาสิ ข้าจะได้ช่วยคิดอ่าน”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 377 ครั้ง

28 ความคิดเห็น

  1. #36958 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 18:00
    ถ้าน้องไม่มีท่านยายนี่ไม่อยากจะนึกเลย โศกนาฏกรรมดีๆนี่เอง
    #36958
    0
  2. #36945 ppploycb (@ppployployju) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 21:30
    อย่างน้อยไม่มีใครก็มีท่านยาย
    #36945
    0
  3. #35646 double.n (@one-girl) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2560 / 09:34
    กลัวอ่านไม่ทันค่ะ เพิ่งมาอ่านเหมือนกัน พลาดได้ยังไง T___T
    #35646
    0
  4. #30784 Coffee_in_love (@an_anlee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 23:26
    เราพึ่งเข้ามาอ่าน สนุกมากเลย เดี๋ยวต้องรีบอ่านแล้วล่ะ เดี๋ยวจะไม่ทัน
    #30784
    0
  5. #21775 conan_tkd (@conan_xoxo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 16:54
    รักท่านยาย
    #21775
    0
  6. #18320 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 14:49
    ยัยตัวแสบ
    #18320
    0
  7. วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 15:00
    จะไปก่อเรื่องอะไร หนอออ 
    #17224
    0
  8. #15791 Wanz Luvz (@narakstory) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 21:47
    ตอนก่อนๆบอกนางเอกอายุ 17. ตอนนี้บอก 14. ตกลงอายุเท่าไหร่กันแน่คะ
    #15791
    1
    • #15791-1 Unii (จากตอนที่ 5)
      26 มิถุนายน 2560 / 13:52
      หมายถึงก่อนพ่อไปรบหรือเปล่าคะ ไปสามปี กลับมาก็ 17 ก็ถูกแล้วนะ
      #15791-1
  9. #8565 witchberry (@witchberry) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 01:10
    ท่านยายช่างรู้ใจหลานรัก
    #8565
    0
  10. #7038 aviana (@aviana) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 00:01
    5
    ที่วคืนนี้
    เอียงกะเท่เล่ ==> กระเท่เร่
    สาวแก่เถื้อ ==> เทื้อ
    พระอัจริยภาพ ==> อัจฉริยภาพ
    #7038
    2
    • #7038-1 aviana (@aviana) (จากตอนที่ 5)
      10 เมษายน 2560 / 00:03
      ขออภัยค่ะไรท์ที่ข้อความมันเด้งขึ้นมาเยอะมาก แบบว่าเม้นแล้วมันไม่ขึ้น เลยต้องกดส่งใหม่ แบบว่าอยากช่วยหาคำพิมพ์ผิดค่ะ ไม่มีเจตนาเป็นอย่างอื่นแต่อย่างใด 😅😅😅
      #7038-1
    • #7038-2 พันธนาการรัก (@lachanas) (จากตอนที่ 5)
      10 เมษายน 2560 / 11:51
      ไม่เป็นไรค่ะ ไรท์ต่างหากต้องขอบคุณที่ช่วยดูคำผิดให้ ขอบคุณค่ะ
      #7038-2
  11. #7035 aviana (@aviana) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 23:37
    ที่วคืนนี้
    เอียงกะเท่เล่ ==> กระเท่เร่
    สาวแก่เถื้อ ==> เทื้อ
    พระอัจริยภาพ ==> อัจฉริยภาพ
    #7035
    0
  12. #7032 aviana (@aviana) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 23:22
    ที่วคืนนี้
    เอียงกะเท่เล่ ==> กระเท่เร่
    สาวแก่เถื้อ ==> เทื้อ
    พระอัจริยภาพ ==> อัจฉริยภาพ
    #7032
    0
  13. #7027 aviana (@aviana) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 22:44
    ที่วคืนนี้
    เอียงกะเท่เล่ ==> กระเท่เร่
    สาวแก่เถื้อ ==> เทื้อ
    พระอัจริยภาพ ==> อัจฉริยภาพ

    #7027
    0
  14. #6155 มูตี้ (@mutiie13) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 18:12
    ^_____^
    #6155
    0
  15. #5736 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 21:12
    ดีใจเเทนมี่อิงที่ในยามที่นึกว่าตนเองไม่มีใคร ก็ยังมีท่านยายผู้นี้คอบค้ำจุน ช่วยเหลือ 
    #5736
    0
  16. #5681 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 12:56
    อยากเห็นยายยยย
    #5681
    0
  17. #4998 MindGmini (@mind654mind) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 15:46
    ชอบเวลามี่อิงคุยกับยายจังง
    #4998
    0
  18. วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 11:32
    เริ่มๆสนุกขอบคุณค่าาา
    #2003
    0
  19. #1292 แอล (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 20:16
    น่ารักทั้งคู่เลยค่ะ
    #1292
    0
  20. #1125 Know-Are (@Know-Are) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 01:27
    เราเชื่อในตัวท่านพ่อได้สินะคะ -^-
    #1125
    0
  21. #1090 mimee9friends (@mimee9friends) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 20:12
    ตกลงนางเอกอายุย่าง17หลือ14กันงง
    #1090
    0
  22. #940 ASYS (@attaya38) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 18:01
    ท่านยายน่ารัก
    #940
    0
  23. #930 moonlight-neko (@moonlight-neko) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 13:54
    ท่านยายจะมีแผนอะไรน้อ
    #930
    0
  24. #748 fairy (@game_) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 15:09
    ชอบบบบบ คุยกับยายน่ารักกกกก
    #748
    0
  25. #721 ปอมเป (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 09:04
    -v('0')v- ขอบคุณที่แต่งนิยายสนุกๆ ให้ได้อ่านค่ะ -v('0')v-
    #721
    0