จอมนางเคียงหทัย ดวงใจจักรพรรดิ [จบ] ลบ 23 สค.

  • 98% Rating

  • 6 Vote(s)

  • 4,143,597 Views

  • 36,984 Comments

  • 37,485 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1,133

    Overall
    4,143,597

ตอนที่ 6 : วาสนาเจ้ามีไม่ถึง ฝืนไปก็ใช่เรื่อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 64980
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 304 ครั้ง
    2 มี.ค. 60


ร่างสูงใหญ่บนแท่นบรรทมขยับตัวช้าๆ เปลือกตาหนากระพริบน้อยๆก่อนที่น้ำเสียงแหบพร่าจะดังขึ้น

“น้ำ...”

“ฝ่าบาททรงฟื้นแล้ว ตามหมอหลวงกู้” เสียงข้างเตียงดังขึ้นพร้อมกับเสียงฝีเท้าอลม่านด้านนอก ขันทีเฒ่ารีบเข้าไปประคองพระวรกายสูงส่งขององค์ฮ่องเต้ขณะถวายน้ำให้พระองค์ทรงจิบ

“ใครพาเรากลับมา” หลังจากปรับสายตาอยู่พักหนึ่ง เสียงทรงอำนาจที่แม้จะแหบพร่า แต่ก็ทำให้คนฟังรู้สึกขนลุกเอ่ยถาม

“เป็นองครักษ์ลับพ่ะย่ะค่ะ”

“แล้ว ซิ่นหลิง เล่า...”

“ท่านซิ่นหลิงพักรักษาตัวอยู่ที่เรือนจู๋จื่อ1พ่ะย่ะค่ะ ทั่วทั้งตัวมีเพียงแผลที่แขนซ้าย ส่วนพิษในกายได้รับการขับออกมาแล้ว หมอหลวงแจ้งว่า ไม่เกินสิบวันก็จะหายดีพ่ะย่ะค่ะ”

“อืม...” เขาพยักหน้าอย่างพึงใจขณะปล่อยให้ขันทีค่อยๆประคองตัวลงนอนตะแคง

“กระหม่อม กู้หานเสียน...”

“ไม่ต้องมากพิธี”

“พ่ะย่ะค่ะ” หมอหลวงวัยกลางคนรีบเร่งฝีเท้าเข้ามาด้านในห้องบรรทม เมื่อเห็นพระอาการของฮ่องเต้ดีขึ้นแล้ว ใจที่แขวนค้างอยู่ทั้งคืนของเขาค่อยวางลงได้

“อาการของเราเป็นอย่างไรบ้าง”

“ทูลฝ่าบาท พิษในพระวรกายนั้น พวกข้ากระหม่อมได้ทำการขับออกมาจนสิ้นแล้ว เพียงบำรุงอย่างสม่ำเสมอ ไม่เกินหนึ่งเดือนก็จะทรงหายดีพ่ะย่ะค่ะ ส่วนรอยดาบที่พระขนองนั้น แม้จะค่อนข้างลึก แต่...เอ่อ”

พวกเขานั้นไม่กล้าตัดสินใจ หมอหลวงแต่ละคนพากันร้องอุทานเสียงหลงยามเปิดผ้าพันแผลเห็นรอยเย็บบิดๆเบี้ยวๆเช่นนี้ พวกเขาถึงกับหน้าเขียวคล้ำ ขนลุกเกรียวไปทั่วร่าง รู้สึกหน้ามืดวิงเวียนไปพักใหญ่ แม้รอยแผลจะถูกจัดการได้อย่างดี ทว่ายามฮ่องเต้ทรงทอดพระเนตรด้วยองค์เอง เกรงว่าหัวคนทั้งตระกูลคงไม่พอให้หลุดจากบ่า แต่ครั้นจะให้จัดการแก้ไขตอนนั้น ก็เกรงว่าจะเป็นอันตรายต่อพระวรกาย หลังจากตรวจสอบรอยแผลอย่างละเอียดถึงสามรอบแล้วจึงพบว่ามีเพียงหน้าตาที่น่าเกลียดยิ่ง อัปลักษณ์ยิ่งแล้ว ทุกสิ่งอย่างนอกจากนั้นถูกจัดการได้เรียบร้อย พวกเขาจึงคลายใจ สุดท้ายจึงลงความเห็นกันว่าควรรอให้พระองค์ฟื้นคืนสติก่อน ไม่ทำสิ่งใดเพิ่มที่จะเป็นการรบกวนพระวรกาย รอเพียงพระองค์ฟื้นแล้วค่อยตัดสินใจอีกครั้ง

“มีอะไร” เขาจำเรื่องในคืนนั้นไม่ค่อยได้แล้วจึงเร่งถาม

“ทูลฝ่าบาท ผู้ที่ช่วยเหลือพระองค์ได้ช่วยถอนพิษทั้งยังทำการเย็บแผลให้แล้วพ่ะย่ะค่ะ เพียงแต่ เอ่อ..เพียงแต่ฝีมือมิค่อยปราณีตเท่าไหร่ เกรงว่า..เอ่อ..” หมอหลวงพูดไปขณะที่ถอนมือจากการตรวจชีพจร แอบยกแขนเสื้อขึ้นเช็ดเหงื่อ ไม่กล้าเดาความคิดของฮ่องเต้

อย่าเรียกว่าไม่ประณีตเลย เรียกว่าขี้ริ้วยังจะเหมาะสมยิ่งกว่า

“ปล่อยไว้เช่นนั้น ไม่ต้องทำสิ่งใดเพิ่มเติม” เป็นเพราะพระองค์ทรงหันหลังให้ จึงไม่มีผู้ใดเห็นแววพระเนตรที่แปรเปลี่ยนไป

“นอกเหนือจากนั้น จัดการตามที่พวกเจ้าเห็นควร” พระองค์สั่งเพียงแค่นั้นก็ปิดเปลือกตาลง ปล่อยให้แพทย์หลวงถวายการรักษา

ต้องขอบคุณสวรรค์ที่ทรงคุ้มครอง ผู้ที่ช่วยเหลือพระองค์นั้นนอกจากจะช่วยเย็บแผลแล้ว ยังช่วยถอนพิษอีกด้วย นับว่าทำคุณประโยชน์สูงสุดให้แก่แผ่นดินและราชวงศ์

หมอหลวงแทบจะรีบออกจากวังไปสักการะพระพุทธองค์ที่อย่างน้อยก็ยังเหลือทางรอดให้พวกเขา

เวลาผ่านไปเกือบหนึ่งก้านธูป สุดท้ายกลุ่มแพทย์หลวงที่เข้ามาสบทบจึงถวายการรักษาเสร็จสิ้น

เมื่อคณะแพทย์ล่าถอยออกไปแล้ว ฮ่องเต้จึงมีคำสั่งให้ให้ทุกคนออกไป หม่ากงกงเข้าใจดีจึงสั่งให้ขันทีที่รับใช้อยู่ด้านนอกถอยห่างออกจากบริเวณตำหนัก พระองค์หยิบนกหวีดขึ้นมาส่งสัญญาณ รอเพียงชั่วอึดใจ ประตูของตำหนักก็เปิดปิดอย่างแผ่วเบาแทบไม่ได้ยินเสียง เงาร่างสายหนึ่งก็ปรากฎ  หัวหน้าองคลักษณ์ลับคุกเข่าลงหน้าแท่นบรรทม

“กระหม่อมทำงานผิดพลาด ทำให้พระองค์ทรงได้รับบาดเจ็บ โปรดลงพระอาญาด้วยพ่ะย่ะค่ะ” เขาก้มหน้านิ่งรอรับโทษทัณฑ์

“ลุกขึ้นเถอะ นี่เป็นแผนของเราเอง หาใช่ความผิดของพวกเจ้า”

“แต่...” กฏขององครักษ์บัญญัติไว้ชัดเจนเข้มงวด ไม่เคยมีการละเว้นคนที่กระทำผิด

“จับคนร้ายได้หรือไม่” หย่งจื้อเอ่ยตัดบท

“ได้พ่ะย่ะค่ะ เสียดายพวกมันชิงลงมือฆ่าตัวตายเสียก่อน”

“ตามหาคนผู้นั้นด้วย”

“ทูลฝ่าบาท หลังจากเร่งติดตามหาพระองค์ พวกกระหม่อมก็ได้พบกับซิ่นหลิง ไม่นานจึงได้เห็นสัญญาณแจ้งเหตุที่พระองค์ส่ง จึงรีบเร่งตามไปที่วัดร้าง เพียงแต่ยามไปถึง พบเพียงพระองค์ที่นอนสลบอยู่พร้อมกับถุงน้ำและเสบียงเล็กน้อย ส่วนตัวคนนั้น พวกกระหม่อมไม่พบพ่ะย่ะค่ะ”

“ตามหานางให้พบ” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเฉียบขาดจนผู้ที่คุกเข่าอยู่ถึงกับสะดุ้ง

“นาง..มิใช่ว่า คนผู้นั้นเป็นจอมยุทธ์ผู้หนึ่งหรือพ่ะย่ะค่ะ”

“ผู้ที่ช่วยเราคือสตรี เรามั่นใจ”

เมื่อได้ยินคำสั่งแล้ว หัวหน้าองครักษ์ลับถึงกับลอบปาดเหงื่อ ตามหาจอมยุทธ์ผู้หนึ่งว่ายากแล้ว แต่หากคนผู้นั้นเป็นสตรีจริง นั่นยิ่งไม่ว่ายากกว่าการหาเข็มในมหาสมุทรหรอกหรือ

 


อย่างน้อยสวรรค์ก็ยังเมตตานาง เนื่องจากมีข่าวว่าฮ่องเต้ทรงพระประชวร การคัดเลือกสาวงามในปีนี้จึงเลื่อนกำหนดการออกไปอีกหนึ่งเดือน มี่อิงจึงใช้เวลาที่เหลืออยู่คลอเคลียปรนนิบัติอยู่ข้างกายบิดาไม่ยอมห่าง ท่านพ่อเองก็กลับมาเอ็นดูนางดังเดิม ฮูหยินทั้งหลายพากันคิดไปเองว่าท่านพ่อเพียงอยากเอาใจนางเนื่องจากกำลังส่งบุตรสาวคนนี้เข้าวัง จึงพอจะกัดฟันส่งเสริมได้ หน้าชื่นตาบานเอ่ยคุยด้วยทั้งๆที่หัวใจอาบเลือดกลัดหนอง อิจฉาริษาจนแทบจะปั้นหน้าไม่ได้ แต่ยังดีที่ยังพอมีความคิดสักเล็กน้อยว่า หากนางรุ่งเรือง ตระกูลเว่ยก็จะพลอยมีหน้ามีตาไปด้วย กล้ำกลืนฝืนทนแค่พอประมาณ อีกหน่อยจะได้เชิดหน้าชูตาต่อหน้าฮูหยินบ้านอื่น

ยามเช้านางฝึกยุทธ์ร่วมกับบิดา ร่ายรำดาบประสานกระบี่ ยามสายเล่นหมาก คล้อยบ่ายอ่านตำราในห้องหนังสือ ย่ำค่ำแม่ทัพใหญ่ร่ำสุราคลอเคล้ากับเสียงพิณหวานเสนาะหูของบุตรสาว แม้ฮูหยินทั้งหลายจะอิจฉาจนตาร้อนผ่าว แต่ก็ไม่สามารถเอ่ยสิ่งใดได้

หลังชนะศึกครานี้ แม่ทัพไร้พ่ายขอลาหยุดราชการหนึ่งเดือน คุณความดีที่สั่งสมมา มีหรือขุนนางคนใดจะกล้าเอ่ยคัดค้านหรือตำหนิติเตียน ยิ่งมีข่าวแว่วมาว่าฮ่องเต้ถูกลอบปลงพระชนม์ขณะปลอมตัวออกเยี่ยมราษฎร ภารกิจลับเช่นนี้ ยังมีนกรู้ลอบวางแผน ขุนนางทั้งหลายจึงได้แต่หลุบหูเก็บหาง ไม่กล้าออกมาสุงสิงกันเปิดเผย

ภายหลังหนึ่งเดือน ทัพใหญ่ก็เดินทางมาถึงเมืองหลวง ฮ่องเต้โปรดให้มีการจัดงานเลี้ยงเฉลิมฉลองถึงสามวันสามคืน แผ่นดินตอนนี้แบ่งออกเป็นหกแคว้น แค้วนเย่วและแคว้นฉู่คือสองแคว้นใหญ่ ก่อนขึ้นครองราษฏร์ ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันเคยรั้งตำแหน่งแม่ทัพประจำอยู่ชายแดนทักษิณ2 เป็นผู้นำทัพเข้ายึดครองแคว้นต้าเซี่ย สามารถผนึกแผ่นดินเข้ากับแคว้นเย่วได้สำเร็จ ยามนี้แม่ทัพเว่ย รับคำสั่งจากฮ่องเต้ สามารถรบชนะแคว้นเป่ยถัง รวบรวมแผ่นดินเข้ากับแคว้นเย่วไว้ได้ นับเป็นความชอบใหญ่หลวงพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น หวงเว่ยจิ้นเหอ ถือเป็นเกียรติประวัติสูงสุด ผู้คนต่างยกย่องยินดี ชาวบ้านแซ่สร้องสรรเสริญ

แต่ขุนนางอาวุโสคนใดเล่าจะไม่ลอบถอนใจ ตำแหน่งใหญ่ครั้งนี้แม้จะดูเหมือนก้าวขึ้นอยู่เหนือผู้คน แต่ถูกพลักขึ้นสู่ยอดคลื่นเช่นนี้ หากไม่สามารถปูนบำเหน็จไปได้มากกว่านี้ หนทางเดียวที่ฮ่องเต้ในอดีตเคยปฏิบัติมาไม่แตกต่างคือกำจัดทิ้ง ไม่เช่นนั้นจะมีคำว่า เสร็จนาฆ่าโคถึก เสร็จศึกฆ่าขุนพล หรอกหรือ

ตระกูลเว่ยได้เดินทางมาถึงจุดสูงสุดแล้ว ต่อจากนี้ก็เหลือแต่เพียงว่า พระทัยฮ่องเต้จะตัดสินเช่นไร



มี่อิงยืนรอรับท่านพ่อของนางอยู่หน้าประตูจวน เมื่อเห็นท่านเดินลงจากรถม้าแล้ว ในใจก็ให้รู้สึกตระหนก บุคคลที่เพิ่งเข้ารับพระราชทานรางวัล เหตุใดจึงมีสีหน้าอมทุกข์เช่นนี้ แต่ไม่นานนางก็ได้คำตอบ

เมื่อได้ยินได้ฟังแล้วเด็กสาวถึงกับล้มทั้งยืน

ฮ่องเต้ชั่ว ท่านจะไม่เหลือรูตาข่ายให้ข้าลอดเลยหรือ

เดิมทีนางตั้งใจจะแสร้งป่วยในวันที่คัดตัวเข้าวัง ท่านพ่อเองก็เห็นด้วย อย่างน้อยการทำเช่นนี้ก็แสดงให้เห็นว่า ตระกูลเว่ยมีความตั้งใจจริงที่จะรับใช้ราชสำนัก หากแต่บุตรสาวเช่นนางเกิดคราวเคราะห์ ประสบอุบัติเหตุบางประการ ซึ่งอาจจะมีผลทำให้ถูกคัดตัวออก เช่นนี้ก็คงหมดคำครหาแล้ว

แต่เหตุใดทรราชผู้นั้น ถึงได้ปูนบำเน็จท่านพ่อด้วยการรับนางเข้าวังเป็นสนมขั้น ไฉเหริน พระราชทานทินนามว่า ซูหนี่ว์ ที่สื่อถึง หญิงสาวผู้เลอโฉม ท่านเคยเห็นหน้าข้าแล้วหรือไง ถึงได้ประทานชื่อนี้มา

ดี...ดีมาก ข้าจะใช้นามพระราชทานนี้ตอกหน้าท่าน

 


ลูกสี่ เจ้าช่างอาภัพนัก แต่เจ้าก็ต้องเข้าใจ ดังคำโบราณเคยกล่าวไว้ ในเมื่อวาสนาเจ้ามีไม่ถึง ฝืนไปก็ใช่เรื่อง

มี่อิงยกมุมปากขึ้นเย้ยหยันเมื่อนึกถึงคำพูดแม่สาม ผู้ซึ่งกำลังอิจฉานางจนแทบกระอักเลือด ความจริงตำแหน่งไฉเหรินนี้ ควรตกใส่หัวคุณหนูสาม มิใช่นาง เพียงแต่...

ดังคำโบราณเคยกล่าวไว้ ในเมื่อวาสนาเจ้ามีไม่ถึง ฝืนไปก็ใช่เรื่อง

แม่สามควรจะเก็บคำนี้ไปสอนใจตนจะดีกว่า

เอาเถอะ แต่ทำให้ท่านแม่สามได้ดีใจบ้าง ถือว่าเป็นความกตัญญูสุดท้ายที่นางจะมอบให้ เด็กสาวขยับผ้าขาวที่ปิดบังใบหน้าอีกครั้ง จากนั้นจึงเดินออกมาหน้าประตูจวน

ผ้าขาวบางนี้จำเป็นต้องใช้ปิดบังใบหน้าของนาง ข่าวลือว่าคุณหนูสี่แห่งจวนแม่ทัพเว่ย เพราะดีใจที่ได้รับแต่งตั้งเป็นพระสนม จึงขวนขวายหาเครื่องประทินผิวมาชะโลมกายเตรียมถวายตัว ไม่คาดว่าเกิดแพ้แป้งหอม เป็นเหตุให้มีผื่นขึ้นเต็มใบหน้า อัปลักษณ์ยิ่ง แต่ราชโองการก็ออกมาแล้ว สุดท้ายนางจึงต้องจำใจ แบกหน้าตาขี้ริ้วเข้าสู่วังหลัง เป็นที่ขบขันแก่ใครที่ได้ยิน

“อิงเอ๋อร์ ต่อไปนี้จะตัดสินใจทำสิ่งใดต้องรอบคอบ และจงจำเอาไว้ ไม่ว่าเจ้าจะตัดสินใจเช่นไร พ่อก็พร้อมจะสนับสนุน หากเกิดเรื่องร้ายให้ส่งข่าว พ่อจะไม่ทอดทิ้งเจ้า”

คำพูดของบิดาที่เอ่ยกับนางสลักแน่นอยู่ในจิต เด็กสาวลอบปาดน้ำตาขณะนั่งในรถม้ามุ่งสู่ประตูวัง

นางเข้าวังตัวเปล่าเล่าเปลือยจริงๆ ไม่ยินยอมนำพาหนิงเจียวหรือป้าหยูมาด้วย แม้ว่าทั้งสองจะร่ำไห้จนแทบขาดใจ นางก็ไม่อาจตัดใจพาคนทั้งสองมาด้วยได้ ในวังหลังนี้ หากก้าวผิดนั้นถึงกับต้องละทิ้งชีวิตได้ ลำพังตัวนางนั้นมิเท่าไหร่ อย่างน้อยก็ยังมีท่านพ่อคอยช่วยเหลือ แต่นางที่อัปลักษณ์เช่นนี้ คงไม่สามารถคุ้มครองบ่าวไพร่ได้

จัดแจงให้หนิงเจียวและป้าหยูไปช่วยงานที่ร้านมี่ฮวาแทน ฝากฝังท่านยายให้ช่วยดูแลทั้งสอง เพียงแค่นี้นางก็คลายใจ ส่วนที่ร้านนั้นโชคดี ได้แม่นางซูเจิ่นจากหอของท่ายายที่นางไถ่ตัวให้ ซูเจิ่นผู้นี้มีฝีมือวาดเขียน ทั้งยังสามารถออกแบบเครื่องประดับได้งดงาม ถูกใจนางยิ่งนัก งานในร้านช่วงแรกที่นางเข้าวังนี้ จึงพอจะฝากฝังไว้กับหญิงสาวผู้นี้ได้อยู่ เมื่อลงหลักปักฐานเรียบร้อยแล้ว นางจะหาทางขยับขยายเอง

---------------------------

1 จู๋จื่อ หมายถึงไผ่

2 ทักษิณ หมายถึงทิศใต้

++++++++++++++++++++++++++

วันนี้มาดึกไปหน่อย อาจจะมีคำผิดอยู่บ้างด้วยความเบลอและง่วง เดี๋ยวตอนหน้าไรท์จะพาเข้าวังแล้วนะคะ ไปตามดูความไร้ตัวตนของนางเอกที่จู่ๆก็โดนผู้หวังดีประสงค์ร้ายลากออกมาจากรูจนได้ อิอิ

ปล. ไรท์เปลี่ยนชื่อ พระราชทานของนางเอก ใครที่อ่านจากหน้าแนะนำตัวละครมาก่อนอาจจะงง พอดีมีนักอ่านใจดีท้วงติงมาว่าชื่อเดิมที่ไรท์ตั้งธรรมดาไปหน่อย ไม่ค่อยเหมาะสมกับเป็นชื่อพระราชทาน

ปล.2 ถ้าเพื่อนๆมีตรงไหนที่อยากแนะนำก้็เชิญได้เลยนะคะ ไรท์พร้อมรับฟังและนำไปแก้ไขค่า เรื่องนี้เป็นการแต่งนิยายจีนครั้งแรก ผิดพลาดประการใดก็ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 304 ครั้ง

57 ความคิดเห็น

  1. #36959 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มกราคม 2562 / 18:05
    ก้าวไปยืนขอบผาซะแล้ว วังหลวงนี่มีเก้าชีวิตก็ยังยาก
    #36959
    0
  2. #36947 porporjb (@porporjb) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 10:16
    พึ่งเขามาอ่าน ยิ่งอ่านยิ่งสนุก เปิดตอนให้อ่านอีกได้ไหมคร้า อิอิ
    #36947
    0
  3. #35472 chuthamani (@chuthamani) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 11:27
    เพิ่งมาอ่านไม่คิดว่าจะสนุกขนาดนี้
    #35472
    0
  4. #29635 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 16:57
    น่าสงสาร
    #29635
    0
  5. #25994 Sriprathum (@Sriprathum) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2560 / 19:18
    เริ่มเรื่องน่าจะสนุก กำลังติดตาม
    #25994
    0
  6. #24098 ant-moxdy (@december32) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 02:06
    โอ้ว ดีย์ค่ะ
    #24098
    0
  7. #23456 fanajaks (@fanajaks) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2560 / 13:33
    สนุกมากกกก ฮ่องเต้ตามหาตัวนางเองแล้ว
    #23456
    0
  8. #21778 conan_tkd (@conan_xoxo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 17:10
    น่าสงสารแพ้แป้ง นี่คือกลลวงใช่หรือไม่
    #21778
    0
  9. #19225 ปรารถนา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 18:20
    ยิ่งอ่านยิ่งติด
    #19225
    0
  10. #18322 9namfon (@9namfon) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2560 / 15:10
    เข้าวังแล้วววว
    #18322
    0
  11. #16702 kik-kik-saranung (@watptr45) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 10:20
    ขอบคุณครับ
    #16702
    0
  12. #16088 เกดแก้ว (@noo_rana) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 16:16
    เฮ่ยยย พลาดนิยายดีๆๆไปได้ยังไง
    เห็นติดท้อปหลายรอบๆแล้วยังไม่อ่าน
    แต่วันนี้ไม่พลาดแล้ว
    #16088
    0
  13. #14985 fahnatee (@fahnatee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 21:57
    สนุกอ่ะติดงอมแงม
    #14985
    0
  14. #14660 yellow doll (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 15:46
    เอาคืนสักนิดก็ยังดีสินะ 555
    #14660
    0
  15. #9255 BB oi (@miyabijungds2mm) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 12:05
    ขอบคุณจ้าา
    #9255
    0
  16. #9061 Chandra and Clover (@0867513471) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 18:38
    เอาตนงๆ คือขำฮ่องเต้ // หม่อมฉันขออภัยเพคะ
    #9061
    0
  17. #8566 witchberry (@witchberry) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 01:25
    นางเอกเก่งรอบด้านจริงๆ รวมถึงการแต่งหน้าด้วยXD
    #8566
    0
  18. #7039 aviana (@aviana) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 00:05
    อันนี้ข้อความก็ไม่ขึ้นอีกเหมือนกัน  T_T
    #7039
    1
  19. #7036 aviana (@aviana) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 23:41
    องคลักษณ์ ==> องครักษ์ 
    หลุบหู ==> หุบหู ?
    ท่ายาย ==> ท่านยาย
    #7036
    0
  20. #7033 aviana (@aviana) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 23:32
    องคลักษณ์ ==> องครักษ์
    หลุบหูเก็บหาง ==> หุบหู ? 
    ท่ายาย ==> ท่านยาย

    #7033
    0
  21. #6214 tongta_xx (@tongta278) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 10:27
    ร้ายมาก
    #6214
    0
  22. #6158 มูตี้ (@mutiie13) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 เมษายน 2560 / 18:44
    ^______^
    #6158
    0
  23. #5737 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 21:18
    มี่อิง ใจนางช่างเข้มเเข็งเด็ดเดี่่วนัก ถึงเเม้การพาคนสนิทไปด้วยจะอันตราย เเต่ไม่พาไปอาจอันตรายยิ่งกว่า หวังว่ามี่อิงจะสามารถใช้ทักษะการเเสดงบวกจืดจางเอาตัวรอดจากวังหลังให้ได้นะ
    ฮ่องเต้ทรงวางเเผนอะไรไว้กัน พระองค์ไม่น่าจะรู้ว่าผู้ที่ช่วยคือมี่อิง หรือว่าทรงไม่ไว้ใจตระกูลเว่ยจริงๆ จึงทรงทำเช่นนี้
    #5737
    0
  24. #5691 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 14:42
    งานดีๆ เดี๋ยวจะมีผู้หวังดีประสงค์ร้ายลากนางออกจากรูสินะ จะรอดู~
    #5691
    0
  25. #5333 ob9ik (@wrfi0on) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 14:41
    พึ่งได้มาอ่าน สนุกมากกกก ภาษาสวย โอ่ยย ;___;
    #5333
    0