[ Fanfic Marvel l ??XOC ] Stay with US

ตอนที่ 21 : Chapter 19 - Continue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,030
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    8 พ.ย. 61






Chapter 19 - Continue




     "มีอะไรรึเปล่า" ชายในฝันของผู้หญิงทั่วทั้งอเมริกาที่นั่งอยู่บนโซฟาข้างๆเทเรซ่าเอ่ยถามเมื่อเห็นสีหน้าไม่สู้ดีนักของเด็กสาว มือหนาเลื่อนมากุมมือบอบบางเย็นเฉียบเอาไว้ นาตาชาที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามหันซ้ายหันขวานิดหน่อยด้วยเกรงว่าโทนี่ สตาร์คจะเดินออกมาจากห้องควบคุมเครื่องบินแล้วเห็นเข้า ตอนนี้เขาไม่ได้บาดเจ็บแล้ว หญิงสาวกลัวว่าจะเกิดซีวิลวอร์สองขึ้น "เทเรซ่า"

     "เขายื่นข้อเสนอให้ฉัน" รอยยิ้มเจื่อนๆปรากฎขึ้นบนริมฝีปากบาง เธอซบใบหน้าซีกนึงลงกับแขนเขาราวกับเด็กที่หาที่พึ่ง โดยไม่ต้องอธิบาย ทุกคนในที่นั้นเข้าใจได้ทันทีว่าเขาที่ว่าหมายถึงใคร ปีเตอร์มองเธอกับเขาด้วยสีหน้าที่พยายามจะทำให้เรียบเฉยที่สุด แวนด้าถอนหายใจ "ทีชาลาสามารถเอาอินฟินิตี้สโตนออกไปจากหัวใจฉันให้ได้ โดยการผ่าตัด"

     "แต่มันไม่ได้ปลอดภัยร้อยเปอเซ็นต์ใช่ไหม" สก็อตถามบ้าง ราวกับเขาอ่านแววตาของเธอออก

     "ใช่.. ก็มีโอกาสที่ฉันจะตายในการผ่าตัด" เทเรซ่าหัวเราะราวกับมันเป็นเรื่องตลก "มันอยู่ที่หัวใจมานาน การผ่าตัดก็เลยทำได้ยากและมีความเสี่ยงสูง แต่ถ้าไม่ผ่าตัดในปีนี้ มันจะกลายเป็นส่วนนึงของหัวใจฉันอย่างสมบูรณ์ และเอาออกมาไม่ได้อีก"

     "งั้นถ้าไม่ผ่าล่ะ"

     "เธอจะถูกพลังของเรียลลิตี้สโตนฆ่าเอาในสักวัน" วิชั่นเป็นคนตอบคำถามนั้นของแซม "พาวเวอร์สโตนไม่ใช่มณีที่ถือเอาไว้ได้เลยด้วยซ้ำ แม้ว่าเรียลลิตี้สโตนจะไม่ใช่พลังทำลายล้าง แต่หัวใจที่บอบบางแบบนั้นก็ไม่ควรมีมันฝังอยู่"

     "ยังไงก็ต้องผ่าสินะ" นาตาชาถอนหายใจยาว นั่งมองสตีฟที่เงียบอยู่นาน "ทางไหนก็เสี่ยงเท่ากัน สตีฟ"

     "ถามโทนี่รึยัง" ฝ่ายที่ถูกเรียกชื่อเลิกคิ้วขึ้น หันมามองหน้าเด็กสาวที่เขากุมมือเอาไว้ "ยังไงเขาก็เป็นพ่อนะ เทเรซ่า"

     "ฉันรู้.. แค่ยังไม่มีเวลาคุย"

     "แล้วนี่ฝ่าบาทเรียกพวกนายไปคุยอะไรงั้นเหรอ?" แซมมองหน้านาตาชากับกัปตันสลับกันไปมา "หมายถึง -- ที่ให้เลขามาคุยน่ะ"

     "กษัตริย์ทีชาลาต้องการกู้ความมั่นใจที่โลกมีต่อพวกเรากลับมา" แบล็กวิโดว์ขยับตัวเล็กน้อยด้วยความรู้สึกอึดอัด พิงหลังลงกับโซฟาหนังราคาเหยียบแสนของโทนี่ "ซึ่งจะทำแบบนั้นได้ ต้องพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่ารอสส์ผิด"

     "นั่นหมายความว่า เราต้องเปิดโปงทุกอย่างอีกครั้งนึง เผยแพร่ข้อมูลทุกอย่างลงอินเตอร์เน็ต จัดการกับเอลิส ควินน์และองค์กรของหล่อน จากนั้น.. ฝ่าบาทจะยุติสนธิสัญญาที่พวกนายเซ็นต์ตอนนั้น ให้อเวนเจอร์สกลับมาเป็นองค์กรอิสระอีกครั้ง" สตีฟอธิบาย สายตาของเขาดูเครียดขึงมากกว่าทุกครั้ง อาจจะเพราะกังวลเรื่องของเทเรซ่าอยู่ด้วย "แต่ก่อนอื่นเลย.. ต้องจัดการเอลิส ควินน์ที่หนีหายไปแล้วให้ได้"

     "พอมีไอเดียมั้ยว่าแม่เธออยู่ที่ไหน" คลินท์หันมาถามเทเรซ่า "เขามีเซฟเฮ้าส์ที่ไหนบ้างรึเปล่า"

     "เชื่อฉันเถอะว่าแม่ไม่ใช่คนแบบที่จะหนีเข้าไปอยู่ในเซฟเฮ้าส์" เด็กสาวถอนหายใจ พยายามคิดถึงความเป็นไปได้ทั้งหมด "ฉันเคยได้ยินว่าแม่มีเกาะส่วนตัวอยู่ที่ไหนสักที่ คงไว้ใช้ทดลองอะไรแบบนั้นล่ะมั้ง แต่.. ไม่รู้หรอกนะว่าที่ไหนน่ะ"

     "รอสส์รู้แน่"

     "ใช่ แต่เราจะทำยังไงต่อ เขาไม่มีทางบอกเราหรอก"

     นาตาชานิ่งไปพักนึง ก่อนจะหันไปมองหน้าคลินท์

     "เอลิซาเบธ รอสส์"

     "ใครนะ" สก็อตถามด้วยสีหน้างุนงง

     "ลูกสาวของรัฐมนตรีรอสส์" เธออธิบาย แต่ก็ดูไม่สบอารมณ์นัก "เป็นอาจารย์ของมหาลัยอะไรสักอย่าง แต่เธอไม่พูดกับเขามาหลายปีแล้ว ตั้งแต่.." ทุกคนหันไปมองเธออย่างงุนงงเมื่ออยู่ๆหญิงสาวก็เงียบไป "ตั้งแต่ที่รัฐมนตรีรอสส์ตามล่าบรูซ"

     "แฟนเก่าเขาเหรอ"

     "ใช่" คลินท์เป็นคนตอบคำถามนั้น "เธอรักเขามาก แล้วเขาก็เคยรักเธอมาก"

     "แล้วคุณเอลิซาเบธอะไรนี่จะยอมช่วยเรางั้นเหรอ" แวนด้าถามบ้าง

     "ถ้าเป็นเราคงไม่" นาตาชาบอกไปตามตรง "แต่ถ้าเป็นบรูซ ช่วยแน่"

     "ยังไง พวกคุณบอกเองไม่ใช่เหรอว่าเธอไม่คุยกับพ่อมาหลายปีแล้ว" ปีเตอร์ถามอย่างไม่เข้าใจ "อยู่ๆเธอเข้าไปถามเรื่องนี้ พ่อเธอคงไม่บอก"

     "พาสเวิร์ด" แบล็กวิโดว์กล่าว "เธอมีพาสเวิร์ดที่เข้าถึงความลับระดับสูงได้ สูงกว่าที่นิค ฟิวรี่เคยเข้าได้ด้วยซ้ำ -- ครั้งนึงเธอคือหนึ่งในผู้พัฒนาโครงการสุดยอดพลทหาร"

     "โครงการที่ผิดพลาด ที่ทำให้แบนเนอร์กลายเป็นฮัลค์"

     "ใช่"

     "งั้นตอนนี้แบนเนอร์อยู่ไหน"

     คำถามของแซมทำให้คนอื่นๆอับจนคำพูด

     "อวกาศ" เทเรซ่าเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบ คนอื่นๆหันมามองเธออย่างสงสัย "เขาอยู่ในอวกาศ กับธอร์"





     "ฉันไม่เข้าใจเลย" โทนี่บ่นอย่างหงุดหงิดขณะเดินอยู่ในเมืองกับเทเรซ่า หลังจากเครื่องลงจอดที่สหรัฐได้ไม่ถึงชั่วโมง เธอเล่าให้เขาฟังเรื่องที่เธอคุยกับทีชาลา และใช่.. บรรยากาศระหว่างเธอกับเขาดีขึ้นนิดหน่อยหลังจากการเปิดใจคุยกันในวันนั้น "แต่.. ให้ฝ่าบาทจัดการให้ก็คงจะปลอดภัยที่สุดแล้วล่ะ"

     "ทุกอย่างจะโอเค ใช่ไหม" เด็กสาวเม้มริมฝีปากเข้าติดกัน รู้สึกเกลียดตัวเอง เพราะรู้ดีว่านี่เป็นอีกครั้ง.. อีกครั้งที่เธอเชื่อใจโทนี่ สตาร์ค พ่อที่เคยหักหลังเธอไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง "ช่างเถอะ ยังไงฉันก็เตรียมใจที่จะตายตั้งแต่กลับมาเหยียบอเมริกาแล้ว"

     "ทุกอย่างจะโอเค เทเรซ่า" ไอรอนแมนของทุกคนวางมือลงบนหัวเธอก่อนจะทำหน้าเหลอหลาใส่ "คิดมากรึไงช่วงนี้ ผมบางๆไปนะ"

     "ตลกตาย"

     เธอกลอกตาไปมาให้กับความเลินเล่อของพ่อตัวเอง ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ

     อย่างน้อยโทนี่ก็เก่งเรื่องสร้างเสียงหัวเราะให้คนอื่น

     ถึงจะแอบน่ารำคาญ แต่ก็ดีใจที่มีเขาอยู่ตรงนี้

     "แล้ว.. นี่โอเคใช่ไหม"

     "ถ้าหมายถึงเรื่องพอตส์" เทเรซ่าถอนหายใจก่อนจะเงยหน้ามองโรงพยาบาลเอกชนที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า "ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องโอเคไม่ใช่เหรอ"

     "ไม่จำเป็นต้องทำให้ฉันสบายใจนะ หมายถึง.. ถ้ายังโกรธ ไม่ต้องไปเจอก็ได้" โทนี่บอกอย่างสัตย์จริง เพราะหากเป็นเขาที่อยู่ในจุดที่เทเรซ่าอยู่ หลังจากเรื่องทุกอย่างที่ผ่านมา เขาอาจโทษว่าเป็นเพราะเพพเพอร์ที่เข้ามาในชีวิตเขาและเกลียดเธอก็ได้

     "ก็บอกเองไม่ใช่เหรอว่าอยากให้ฉันเจอพอตส์"

     "ก็ใช่.. แต่.."

     "ฉันโอเค พอตส์เองก็ไม่ได้ผิดอะไร จะช่วยเข้าไปเยี่ยมสักทีได้ไหม ยืนรอให้คนแห่กันมาจับรึไง" เทเรซ่าตัดบทอย่างหงุดหงิด รู้หรอกว่าแคร์เธอมาก แต่เธอไม่ใช่เด็กงี่เง่าขนาดนั้น โทนี่ไม่ได้พูดอะไร แค่เดินนำเข้าไปในโรงพยาบาล แจ้งชื่อเพพเพอร์ที่เคาน์ทเตอร์ ก่อนจะกดลิฟต์ขึ้นไปยังชั้นที่ยี่สิบสี่ ดูเหมือนชั้นนั้นทั้งชั้นจะถูกเคลียร์ให้ว่างเพื่อความปลอดภัยของเพพเพอร์โดยเฉพาะ

     ตลอดทางเดินมีหุ่นยนต์ของโทนี่ยืนเฝ้าอยู่ตลอดสองฟากฝั่ง เด็กสาวแอบกลอกตาไปมาให้กับความโอเว่อร์ของคนเป็นพ่อ แฮปปี้ยืนรออยู่ก่อนแล้ว หน้าห้องที่หญิงสาวพักผ่อนอยู่ "หายไปนานเลยนะ"

     "ไม่นานนะ แต่ก็.. ศึกหนักน่ะ" โทนี่บอกปัด "ขอเข้าไปเจอแฟนได้ยัง"

     ชายร่างอ้วนเปิดประตูออกก่อนจะหลีกทางให้ทั้งสองคนเดินเข้าไปในห้อง เพพเพอร์ดูไม่เป็นอะไรมาก นอนอ่านนิตยสารอยู่บนเตียง มีแผลไฟลวกนิดหน่อยบนร่างกาย ดูก็รู้ว่าเอลิส ควินน์แค่ตั้งใจจะส่งคำขู่มาให้พวกเขา ไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายเธอจริงๆ

     ถ้าหากผู้หญิงคนนั้นตั้งใจจะทำร้ายเธอจริงๆ เพพเพอร์คงไม่ได้มานอนอ่านนิตยสารอยู่ตรงนี้แน่

     "ไง"

     ทันทีที่โทนี่ร้องทัก นิตยสารในมือเธอก็ลอยละล่องมาสู่หัวของเขาจนหลบแทบไม่ทัน สายตาของเพพเพอร์ดูโกรธจัด ดูเหมือนตอนนี้เธอมองไม่เห็นเทเรซ่าด้วยซ้ำจนโทนี่รู้สึกงงไปหมด "ไงเหรอ? -- กล้าดียังไงโทนี่ สตาร์ค!"

     "เดือดอะไรเนี่ย? เมนส์มาเหรอ?"

     "นายมันทุเรศ! คนเป็นห่วงก็เป็นห่วงไปสิ คิดจะหายก็หายไปเฉยๆงั้นเหรอ ถ้านายเป็นอะไรไปขึ้นมา คิดบ้างไหมว่าฉันจะอยู่ยังไง" จากที่โกรธ ตอนนี้น้ำตาเม็ดโตไหลรินลงมาจากดวงตาของเธอ โทนี่ทำอะไรไม่ถูก "คราวที่แล้วก็กลับมาพรัอมแผลเต็มตัว ฉันต้องภาวนาใช่ไหมว่าทุกๆครั้งที่นายออกจากบ้านไปนายจะกลับมาน่ะ!"

     "ไปปลอบเธอสิ ยืนรออะไรเล่า" เทเรซ่าผลักหลังพ่อตัวเองอย่างหงุดหงิด โทนี่ถึงได้ได้สติแล้วเข้าไปขอโทษ กลอดปลอบเพพเพอร์ที่ทำให้เธอไม่สบายใจขนาดนั้น สำหรับคนที่ไม่ได้สนิทสนมอะไรกันเป็นพิเศษ แค่มาดูว่าเพพเพอร์ยังปลอดภัยก็ดีพอแล้วสำหรับเทเรซ่า เธอหมุนตัวเดินออกมาจากห้องอย่างเงียบเชียบ บอกแฮปปี้ให้บอกโทนี่ว่าเดี๋ยวเธอกลับมา ก่อนจะลงไปชั้นล่าง

     เป็นช่วงเวลาพักใหญ่ๆแล้วที่เทเรซ่าแทบไม่ได้ไปไหนมาไหนคนเดียวเลย มันก็เป็นความรู้สึกเหงาแปลกๆที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับเธอมาก่อนเลยเหมือนกัน ตลอดมาเธอมักจะมีสตีฟ ไม่ก็ปีเตอร์ ไม่ก็ใครสักคนไปไหนมาไหนด้วยเสมอ

     เมืองนี้สงบกว่านิวยอร์ก อากาศเย็นสบาย ผู้คนไม่แออัด แต่ในความรู้สึกสบายๆยามที่อยู่ที่นี่มันกลับทำให้เธอกลัว

     เหมือนความสงบก่อนพายุเข้า

     แสงสว่างวาบจากในสวนสาธารณะที่ไร้ผู้คนในตอนนี้ทำให้เทเรซ่าสะดุ้งเฮือก ดวงตาของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดง พร้อมที่จะเผชิญหน้าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม เธอรู้แค่ว่าเธอจะต้องเอาตัวรอดให้ได้ แม้จะไม่มีช่องทางไหนที่จะติดต่อขอความช่วยเหลือจากพวกสตีฟได้เลยก็ตาม

     หลังจากแสงนั้นหายไป คนสามคนที่นั่งหอบจับก้อนลูกบาศก์สี่เหลี่ยมที่ชื่อเทสเซอแรคกันอยู่บนพื้นทำให้เทเรซ่าเบิกตากว้าง ดวงตาของเธอกลับไปเป็นสีเทาอีกครั้ง

     โลกิ ธอร์ และแบนเนอร์ แต่ทำไมล่ะ..?

     ยานของพวกเขาหายไปไหนกัน?

     "เฮ้ คุณ จะไปตึกอเวนเจอร์ต้องไปทางไหนเหรอ" แบนเนอร์เป็นคนแรกที่หันมาเห็นเธอแล้วร้องทักขึ้นมา เทเรซ่ายกมือขึ้นแตะริมฝีปากให้พวกเขาเงียบเสียงลงก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ๆ

     "อย่าพูดว่าอเวนเจอร์สดังๆดีกว่า ถ้าไม่อยากถูกจับ"

     "เจ้าหมายความว่าไง" ธอร์หันมาถามเธอ "เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา"

     "เรื่องมันยาวน่ะ จะพาไปหาสตาร์ค แต่ก่อนอื่น.. ไม่ใช่ในชุดแบบนี้แน่ๆ" เธอมองไปที่ธอร์กับโลกิ แอบสะดุดกับสายตาของโลกิที่มองมาอย่างฉงนใจ เขารู้สึกราวกับเคยพบเธอที่ไหน "ช่วยเปลี่ยนเป็นชุดคนธรรมดาได้ไหม"

     "ตามคำขอ สาวมิดการ์ด" โลกิใช้เวทมนตร์เปลี่ยนชุดเป็นสูทสีดำสนิท ในขณะที่ธอร์ใส่ชุดธรรมดาๆทั่วไป "เจ้าเป็นใคร"

     "เทเรซ่า ควินน์" เธอเอ่ย "ฉันเป็นลูกสาวของสตาร์ค"

     "ว่าไงนะ!" แบนเนอร์หลุดโวยวายเสียงดังขึ้นมา "เธอ.. จะเป็นไปได้ยังไง ไม่ยักรู้ว่าเขามีลูกด้วย"

     "ตอนพวกโรมานอฟรู้ก็อาการประมาณนี้แหละ"

     "นาตาชา.."

     "เธอคิดถึงคุณมากนะ ด็อกเตอร์แบนเนอร์" เทเรซ่ายิ้มบางๆให้เขา "ทีนี้ ตามมาเถอะ มีอะไรต้องทำอีกมาก"

     "เดี๋ยว" ไม่พูดเปล่า โลกิคว้าแขนเทเรซ่าไว้พลางมองเธอด้วยสายตากะประเมิณ "เราจะรู้ได้ยังไงว่าเจ้าไม่ได้โกหก"

     "ถ้าไม่เชื่อใจฉันก็ไปหาทางเอง"

     "ไม่เอาน่าโลกิ เจ้าจะงี่เง่าทำไม" ธอร์ตบบ่าอนุชาของตนด้วยสีหน้างุนงง "เราต้องตามหาพวกนั้น บอกข่าวร้ายที่ทั้งจักรวาลควรหวาดกลัว"

     "ยานของพวกคุณไปไหน" เทเรซ่าถาม มองหน้าธอร์ที่ดูจะคุยง่ายที่สุดรองจากแบนเนอร์ หรืออีกอย่างก็คือ โลกิคือตัวปัญหาเดียวที่เธอไม่อยากพูดด้วย "คนอื่นๆล่ะ"

     "ตายหมดแล้ว.." แบนเนอร์ตอบคำถามนั้น สีหน้าเศร้าสลด "เราถูกยักษ์ที่ชื่อธานอสโจมตี ไฮม์ดัลกับเพ็ท-- วัลคีริเออร์ที่มากับเราถ่วงเวลาไว้ให้เราหนี กว่าเราจะล็อกธอร์แล้วใช้เทสเซอแรคพาหนีมาที่นี่ได้.. ก็เกือบแย่เหมือนกัน"

     "ต่อให้มีฮัลค์ก็คงต่อกรด้วยได้ยาก พาวเวอร์สโตนอยู่ในมือของมันแล้ว" โลกิบอกตามตรง ชายตามองธอร์ที่ดูโกรธแค้น "ท่านที่ไม่มีค้อนทำอะไรมันไม่ได้หรอกธอร์ เมื่อก่อนนี้เรามีพ่อ พอพ่อตาย เราก็มีเฮล่า พอเฮล่าตายไปอีกคน ไม่มีใครอีกแล้วที่ธานอสเกรงกลัว"

     "ไว้ค่อยคุยได้ไหม" เทเรซ่าตัดบท เธอมองไปรอบๆ เริ่มรู้สึกได้ถึงอะไรแปลกๆ

     "ลางสังหรณ์ดีเหมือนเดิมเลยนะ" เป็นอีกครั้งที่เอ็ดมันเดินเข้ามาหาพวกเธอ สามหน่อที่เพิ่งกลับมาโลกมองไปที่พวกเขาอย่างงงงวย "หาตัวจับยากจริงๆ เทเรซ่า"

     "ไอ้ลิเกนี่ใคร"

     "นอกจากจะมีพ่อมดแล้ว โลกมีลิเกโรคจิตเพิ่มมาด้วยรึ"

     "เมย์ พาร์คเกอร์อยู่ที่ไหน" เทเรซ่าถามชายตรงหน้าอย่างไม่สบอารมณ์ ดวงตาของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน เด็กสาวเดินออกมาอยู่ด้านหน้าของพวกธอร์ที่ยังคงไม่เข้าใจ "แกจับเธอไปไว้ที่ไหน"

     "รู้มั้ยฉันต้องไปตามหาพวกเธอถึงไอซ์แลนด์เชียวนะ แต่กลับคว้าน้ำเหลว น่าเสียใจจัง"

     "ฉันถามว่า.. เมย์ พาร์คเกอร์อยู่ไหน!" พื้นที่ใต้เท้าของเอ็ดมันระเบิดออก รากไม้อันใหญ่ยักษ์งอกขึ้นมาจากตรงนั้น บีบรัดตัวเขาเอาไว้ "อย่ายั่วโมโหกันจะดีกว่า"

     "เมื่อกี้เจ้าบอกว่านางเป็นใครนะ..?"

     โลกิหันไปถามแบนเนอร์

     "เห็นบอกว่า.. ลูกของโทนี่ สตาร์คนะ"

     "ช่างเป็นหญิงที่แข็งแกร่งอย่างน่าชื่นชม" ธอร์เอ่ย "แถมดูเป็นงานเป็นการกว่าพ่อ"

     "มีแค่นี้เองเหรอ เทเรซ่า ควินน์ ผลงานที่น่าภาคภูมิใจที่สุดขององค์กร"

     ดวงตาของเอ็ดมันมีสีม่วงรำไรอยู่ในนั้น รากไม้ระเบิดออกอย่างรุนแรง ก่อนที่เขาจะสาวเท้าเข้ามาหาเธอ

     "แม่เธอสั่งให้ฉันควักหัวใจเธอไปให้น่ะ"

     "แม่นางคือใคร?" ธอร์หันไปถามแบนเนอร์

     "จะรู้มั้ยเนี่ย ก็กลับโลกมาพร้อมกัน"

     ขาสองข้างของเอ็ดมันจมลงไปในดินที่อยู่ๆก็กลายเป็นโคลนดูด เธอเดินหันหลังกลับมาหาสามคนนั้น "รีบหนีดีกว่า" ลำพังตัวเธอคงเอาชนะเอ็ดมันไม่ได้ ถ้าหากต้องพะวงเรื่องพลังแบบนี้ เพียงแค่นี้หัวใจก็เจ็บแสบไปหมดจนแทบจะยืนไม่ไหวอยู่แล้ว

     "หยุดอยู่ตรงนั้นแล้วยกมือขึ้น เทเรซ่า ควินน์!" ทหารกลุ่มหนึ่งที่ไม่แน่ใจว่ามาล้อมไว้ตั้งแต่ตอนไหนหันปืนมาทางพวกเธอ "อย่าคิดตุกติกพาใครเทเลพอร์ทหนีไปล่ะ"

     "นี่มันเรื่องอะไรกัน" ดร.แบนเนอร์ถามอย่างไม่เข้าใจ "เกิดบ้าอะไรขึ้นเต็มไปหมด ตอนเราหายไปมัน.. เหวอออ!"

     "เอาอีกแล้วไง" โลกิถอนหายใจ ก่อนที่ทั้งสี่คนจะร่วงลงไปในประตูมิติที่อยู่ๆก็มาโผล่ที่ใต้เท้าของพวกเธอ ทุกคนหล่นตุบลงไปนั่งบนโซฟารับแขกอย่างพอดิบพอดี

     "ชาหน่อยมั้ย?" เจ้าของบ้านที่กำลังนั่งจิบชารอต้อนรับอยู่ถามราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แบนเนอร์พยายามบอกตัวเองให้ไม่สติแตก เพราะไม่อยากจะให้ฮัลค์ออกมาพังบ้านคนอื่นในตอนนี้ "จำได้หรอกว่าคุณไม่ดื่มชา" แล้วแก้วข้างหน้าธอร์ก็กลายเป็นแก้วเบียร์ "ที่เหลือล่ะ?"

     "หมอแปลก" เทเรซ่าเรียก ถอนหายใจอย่างโล่งอก "ขอบคุณที่ช่วย"

     "ก็บอกแล้วไงเทเรซ่า เรามีเรื่องต้องคุยกัน" สตีเฟน สเตรนจ์กล่าว "ระหว่างนั้นคงไม่ยอมให้เธอโดนจับตัวไปก่อน"

     "นี่ทุกคนจะรู้จักเธอไปหมดเลยรึไง" ธอร์หันไปมองเทเรซ่าอย่างฉงนใจ

     "ก็แน่สิ เทเรซ่าเป็นผู้ครอบครองเรียลลิตี้สโตน"

     "เรียลลิตี้สโตน..?"

     "อานุภาพพอๆกันกับเทสเซอแรค และพาวเวอร์สโตนของธานอส" โลกิอธิบายให้บรูซฟัง ก่อนจะหันมามองเทเรซ่าอย่างฉงนใจ "ไปเอามาได้ยังไง จำได้ว่าธอร์นำไปฝากไว้ที่เดอะคอลเลคเตอร์ไม่ใช่รึ"






คุยกับไรท์

แง จริงๆตอนนี้อัพไปแล้วเมื่อบ่าย แต่ไฟล์เสีย ก็เลยมาอัพใหม่อีกรอบค่ะ
ขอบคุณที่ยังติดตามกันอยู่น้า น้อมรับทุกคำติชมค่ะ ขอบคุณมากจริงๆ
โลกิได้ฤกษ์โผล่มาแล้วค่ะคู้นนนนน มาท้ายเรื่องเลย ฮือ


.


.


.


แปะคู่รองอย่างเป็นทางการ



วิชั่น X แวนด้า

....



บรูซ  X นาตาชา

....



โทนี่ x เพพเพอร์


แง ไว้แค่นี้ก่อนเนอะ ฝากด้วยนะค้า ในซีซั่น2อาจจะมีเพิ่มน้า ถ้าแต่งถึง T^T
ว่างๆเลยแวะมาแปะรูปไว้ให้ดูกันเล่นๆ รักส์




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

308 ความคิดเห็น

  1. #267 Jitlada Jakthong (@fha333777) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 20:23

    พี่โลกิมาแย้วว

    #267
    0
  2. #113 นังอ้วนเอ้ยยย (@baifurn27) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 17:17
    ไรท์มาถี่เเล้วดีใจมากค่ะ
    #113
    0