[ Fanfic Marvel l ??XOC ] Stay with US

ตอนที่ 34 : [SS.2] Chapter 5 - On The Way

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 400
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    19 ม.ค. 62





[SS.2] Chapter 5 – On The Way



 

หลังจากวันนั้นที่พบกันกับเทเรซ่า มันก็ผ่านมาเป็นเดือนแล้ว แม้จะไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่ผ่านมา แต่นิโคลัสก็ไม่ได้แสดงอาการไม่เป็นมิตรอะไรออกมาอีก ปีเตอร์ยังคงใช้ชีวิตเหมือนเดิม ใส่ชุดเป็นสไปเดอร์แมนไปไล่จับผู้ร้ายที่มีแนวโน้มว่าจะมากขึ้นเรื่อยๆและไปช่วยงานนาตาชาหลังจากที่แยกจากเรเชลในทุกๆวัน ความสัมพันธ์ของพวกเขากำลังเป็นไปได้ดี อย่างน้อยปีเตอร์ก็คิดว่าแบบนั้น และในที่สุดวันนี้ก็มาถึง วันค่ายอำลาของนักเรียนเกรดสิบสอง

 

ปีเตอร์นั่งอยู่ส่วนหน้าๆของรถบัสกับเน็ด ลีดส์ ถัดจากเขาไปสองแถวด้านหลังคือนิโคลัส เดลตันที่นั่งอยู่ตามลำพังไม่ยุ่งเกี่ยวกับใคร นิโคลัสไม่ยุ่งกับใครเลยจริงๆในช่วงหนึ่งเดือนมานี้ รวมทั้งกับเรเชลด้วย ถัดไป ด้านหลังสุดคือเมดิสันกับเรเชลที่นั่งด้วยกันตามปกติของพวกหล่อน ถัดขึ้นมาอีกสามแถวคือโธมัส ฟิลท์ที่แอบมองเรเชลแทบตลอดเวลา ข้างๆเขาคือกัปตันทีมเชียร์ลีดเดอร์อย่างอเล็กเซีย วู้ดผู้มีเรือนผมสีรัตติกาลดำสนิทและใบหน้าสวยเฉียบคม ในค่ายนึง ปีเตอร์จำได้ว่าอเล็กเซียได้รับการโหวตให้เป็นผู้หญิงที่น่าจูบที่สุดในไฮสกูล

 

แน่นอน ทุกคนเห็นด้วย รวมทั้งโธมัส ฟิลท์ที่ตอนนั้นยังคบกับเรเชลด้วย

 

มีใครบอกไหมว่าช่วงนี้นายใจลอยนะเน็ดทักขึ้นมาหลังจากปีเตอร์หันไปสำรวจด้านหลังของตัวเองอยู่นาน เพื่อนร่างท้วมของเขามีรอยยิ้มแพรวพราวบนริมฝีปากประดับอยู่ เพื่อน เมื่อไหร่นายจะบอกเรเชลไปว่านายชอบเธอ

 

ชู่วปีเตอร์หันไปดุ อยากให้ได้ยินกันทั้งรถรึไง

 

เขาก็รู้กันทั้งโรงเรียนอยู่แล้วนี่ นอกจากเรเชลน่ะเด็กหนุ่มบอกอย่างไม่รู้สึกผิดแต่อย่างใดกับเสียงดุๆของเพื่อนสไปเดอร์แมนของเขา เพื่อน เรเชลไม่เหมือนลิซนะ เธอไม่มีวันรู้หรอกถ้านายไม่บอก

 

ฉันรู้น่า แต่ยังมีเวลาอีกนาน แถม.. ฉันอยากให้ตัวเองแน่ใจกว่านี้สักหน่อย

 

เอาล่ะเด็กๆ เราจะจอดพักกันที่ปั๊มน้ำมันนี้ยี่สิบนาที ใครจะเข้าห้องน้ำก็รีบไปนะ หรือใครจะไปซื้อของ ก็กลับมาให้ทันก่อนรถออกอาจารย์ประจำรถคันที่หนึ่งเอ่ย เธอเป็นอาจารย์สาวผู้แสนใจดีและมองโลกในแง่ดี นั่นแหละคือเหตุผลที่เด็กๆพวกนี้เลือกเธอมา อย่าลืมที่เราตกลงกันไว้ เครื่องดื่มมึนเมาทุกชนิดไม่อนุญาตให้ซื้อขึ้นมานะจ๊ะ

 

ฉันขี้เกียจลงอะ นายจะลงไหมเน็ดหันมาถามเพื่อนของตนที่เอาแต่มองไปข้างหลังเพื่อดูว่าเรเชลลงไหม แต่ไม่ เธอกำลังหลับอยู่ เมดิสันต่างหากที่กำลังเดินมาทางนี้จนเน็ดรีบหดหัวกลับไปแทบไม่ทัน เธอมาทางนี้แล้ว..

 

เมื่อเดือนที่แล้วนายยังดีใจที่ได้ยินเสียงเธออยู่เลยเน็ด

 

ก็ตอนนั้นฉันกลัวเดลตันนี่!”

 

พาร์คเกอร์เมดิสันที่เพิ่งจะเดินมาถึงเรียกเขา และตามเคย เธอดูไม่สบอารมณ์เท่าไหร่ ตาร้ายๆคู่นั้นจ้องมองไปที่คู่หูคู่เนิร์ดก่อนจะถอนหายใจออกมา(เน็ดหน้าซีด) ขอคุยด้วยหน่อยสิ แบบส่วนตัว

 

เธอคงไม่ฆ่าเขาใช่ไหมเน็ดถามเสียงเบาหวิว และนั่นทำให้เธอหันไปถลึงตาใส่เขาจนชายร่างท้วมสะดุ้ง ป.. ไปสิปีเตอร์ แม็กเวลล์แค่ขอเวลานายเองนะ!”

 

สไปเดอร์แมนของทุกคนถอนหายใจออกมาอย่างระอาในความขี้ขลาดของเพื่อนเขา ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินตามเมดิสันลงไปจากรถบัส โดยมีเน็ดสวดมนตร์ขอพร(?)ให้ปีเตอร์กลับมาอย่างปลอดภัยเงียบๆ เด็กสาวผู้เย่อหยิ่งคว้าแขนเขาแล้วลากให้ไปยืนคุยกันในจุดที่คนนอกแอบฟังไม่ได้ ก่อนจะพิงหลังลงกับต้นไม้อย่างเหนื่อยหน่าย

 

เอ่อ.. เธอโอเคมั้ย

 

คำถามของเขาได้รับคำตอบเป็นเพียงการพยักหน้ารับเท่านั้น

 

ฉันมีธุระต้องไปทำ คงตามไปเจอพวกนายที่ค่ายเลย เราต้องแยกกันตรงนี้ แต่ช่วยบอกเรเชลทีว่าฉันไปคุยธุระกับเพื่อนที่รถคันที่สามคำพูดของเมดิสันทำให้ปีเตอร์ขมวดคิ้วอย่างงุนงง ฉันไม่อยากให้เรเชลเป็นห่วงน่ะ แต่ก็ทิ้งไว้คนเดียวไม่ได้ นิโคลัส เดลตันไม่ใช่คนแบบที่จะนั่งรถมาค่ายแบบนี้ เขาน่าจะมีแผนอะไรสักอย่าง

 

แล้วเธอจะไปไหน

 

...ฉันไม่จำเป็นต้องบอกนาย

 

คำตอบที่แสนเย็นชาของเธอทำให้เขามองอย่างไม่เข้าใจ เด็กสาวถอนหายใจพรืด

 

ฉันหงุดหงิด โอเคมั้ย ฉันไม่ได้เกลียดนายหรอก แต่ฉันพยายามมากจริงๆปีเตอร์ ที่จะไม่ให้คนอย่างเรเชลเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับคนแบบนาย แล้วตอนนี้ พวกนาย.. ทุกคนคิดว่าพวกนายเดทกันอยู่ด้วยซ้ำ

 

ฉันรู้ปีเตอร์ยิ้มเจื่อนๆไปให้ เขารู้ถึงความแตกต่างนั้นมาตั้งแต่แรกแล้ว ฉันไม่มีอะไรคู่ควรกับเรเชลหรอกแม็กเวลล์ ฉันรู้ดี

 

อย่าโง่ไปหน่อยเลย ฉันไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น

 

คำพูดของเมดิสันทำให้ลมหายใจของเขาติดขัดไปช่วงนึง

 

ฉันไม่รู้ว่าเธอพูดถึงเรื่องอะไร

 

ปีเตอร์ พาร์คเกอร์ร่างบางสาวเท้าเข้าไปใกล้เขากว่าปกติ เธอกดเสียงให้เบาลง ฉันรู้ว่านายเป็นใคร ไม่จำเป็นต้องมาปิดบังฉันหรอก

 

คำพูดของเธอยิ่งทำให้เขาไม่แน่ใจเข้าไปอีก

 

เธอรู้จริงๆว่าเขาเป็นใคร

 

หรือว่าเธอกำลังปั่นหัวเขา..?

 

ฉันรู้ว่านายน่ะ สไปเดอร์แมนตัวจริง เพราะงั้นฉันถึงพยายามกันเรเชลให้อยู่ห่างนายที่สุดเท่าที่จะทำได้ไงล่ะ แต่สุดท้ายยัยนั่นก็ไม่เคยจะเชื่ออะไรฉันเลยสักอย่างดวงตาของเธอมองสบกับเขาด้วยอารมณ์คุกรุ่น และเธอเดาได้ว่าเขาจะถามอะไรต่อ ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ได้บอกใครเรื่องนี้หรอก แม้แต่ตัวเรเชลเอง

 

ทำไม

 

เขาถาม คิดไม่ออกจริงๆว่าทำไมคนอย่างเมดิสัน แม็กเวลล์ถึงต้องช่วยเก็บความลับให้เขา

 

ไม่ใช่เรื่องที่จำเป็นต้องรู้ตอนนี้หรอก ฉันจะไปทำธุระของตัวเอง ส่วนนาย ฉันฝากเรเชลด้วยเธอหันหลังเดินออกไปจากตรงนั้น แล้วหายเข้าไปทางห้องน้ำ ปีเตอร์มองตามแผ่นหลังที่เย็นชานั่นจนมันลับหายไปอย่างคิดไม่ตก เขาไม่รู้จริงๆว่าเมดิสันรู้ได้ยังไง แล้วเธอช่วยเขาทำไม แค่เพราะเขาคือเพื่อนของเรเชลงั้นเหรอ..?

 

คิดจนปวดหัวปีเตอร์ก็คิดไม่ออก

 

เด็กหนุ่มเดินกลับขึ้นไปบนรถ เน็ดกำลังหลับอยู่ เขาเดินเข้าไปหยิบของส่วนตัวก่อนจะเดินเข้าไปทิ้งตัวลงนั่งข้างๆเรเชลที่เหมือนจะเริ่มรู้สึกตัว แต่ก็ยังไม่ยอมลืมตาขึ้นมา โธมัส ฟิลท์จ้องมองมาที่เขา ไม่ได้พูดอะไร แค่มองมาเหมือนอยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่อเล็กเซีย วู้ดก็กลับขึ้นมาบนรถเสียก่อน

 

เด็กสาวผมแดงที่นั่งอยู่ข้างๆเขาคงคิดว่าเป็นเมดิสันที่กลับมานั่งที่เดิม เธอเอนศีรษะลงมาซบบ่าเขา แขนนุ่มนิ่มเหมือนตุ๊กตายัดนุ่นกอดแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของเขา ก่อนที่เธอจะลืมตาขึ้นมาอย่างงุนงง ปีเตอร์รู้สึกทำอะไรไม่ถูกอย่างน่าประหลาด

 

การใช้เวลากับเรเชลเป็นเรื่องที่เขาไม่เคยจะคุ้นชินและทำตัวเป็นปกติได้เลย

 

ปีเตอร์..?พวงแก้มสีขาวเริ่มมีสีแดงระเรื่อขึ้นมา เธอตกใจ ตกใจมากที่เห็นเขา ที่จริง.. เธอตกใจตั้งแต่กอดแขนเมดิสันแล้วพบว่ามีกล้ามเนื้อแล้ว เรเชลปล่อยแขนเขา มือบางยกขึ้นขยี้ตาอย่างงัวเงีย เมดิสันไปไหนอะ

 

ไปคุยธุระกับเพื่อนที่รถคันที่สามน่ะ ก็เลยฝากให้ฉันมานั่งเป็นเพื่อนเธอแทน ง่วงก็นอนต่อก็ได้นะ

 

เรเชลส่ายหน้าไปมา ก่อนที่เธอจะปิดปากหาวแล้วเอียงศีรษะลงมาซบไหล่เขาอีกครั้ง ปีเตอร์อมยิ้มให้กับท่าทางแบบเด็กๆของเธอ เรเชลกอดแขนเขาก่อนจะถูหน้าไปมาบนไหลเขา เหมือนเด็กน้อยที่กำลังงอแงไม่ยอมลุกขึ้นจากที่นอน

 

เขาเข้าใจเมดิสันเลยว่าทำไมต้องหวงเรเชลขนาดนั้น

 

เพราะตัวเขาเองก็รู้สึกหวงเรเชลไม่ต่างกัน

 

นี่ๆ พวกนายได้ยินข่าวเมื่อคืนนี้ไหมเด็กผู้ชายที่นั่งอยู่ข้างหน้าเขาหันมาคุยด้วย ปีเตอร์จำชื่อไม่ได้ด้วยซ้ำ จำได้แค่เป็นนักบอลประจำโรงเรียนที่ซึ่งโดยปกติแล้วไม่เห็นเขาในสายตาด้วยซ้ำ แต่ตั้งแต่เขามาสนิทกับเรเชล หลายๆอย่างก็เริ่มเปลี่ยนไป ที่ว่าสไปเดอร์แมนสู้กับแก๊งค์ขายอาวุธผิดกฎหมายในแถบชานเมืองน่ะ ฉันได้ยินมาว่ามันเกี่ยวกับเขาด้วยนะเด็กหนุ่มคนนั้นกดเสียงให้เบาลงขณะส่งซิกให้เขากับเรเชลหันไปทางนิโคลัส มันเป็นแก๊งค์ขายอาวุธของพ่อเขาน่ะ

 

มีคนบาดเจ็บรึเปล่านั่นคือคำถามแรกที่เรเชลเลือกจะถามออกไป

 

เธอรู้จักความป่าเถื่อนของนิโคลัสดี

 

เธอรู้ว่าคนอย่างเขา และพ่อของเขา ไม่สนใจความปลอดภัยของใครหรอก

 

ได้ยินมาว่าไม่มีนะ แต่สไปเดอร์แมนน่ะโดนปืนเลเซอร์ยิงเข้าเต็มๆเลย ไม่รู้จะเป็นอะไรรึเปล่าพอเด็กคนนั้นพูดไปถึงตรงนั้น ปีเตอร์ก็รู้สึกจุกขึ้นมา ใช่ เมื่อคืนนี้เขาถูกยิงจากการต่อสู้ระหว่างเขากับนิโคลัส โชคดีที่สวมชุดที่โทนี่เป็นคนประดิษฐ์ให้ ก็เลยมีแค่รอยช้ำนิดหน่อยกับอาการเจ็บจุกๆกลางลำตัวเท่านั้น นิโคลัสไม่ใช่คนธรรมดา การต่อสู้เมื่อคืนทำให้ปีเตอร์รู้ซึ้งถึงตรงนั้น แต่เขาน่ะหนังเหนียวจะตาย อยู่ในทีมอเวนเจอร์ส เรื่องแค่นี้คงทำอะไรเขาไม่ได้หรอก

 

แต่เขาก็เป็นคนเหมือนกันนะเด็กสาวถอนหายใจอย่างไม่สบายใจ เธอคงไม่ค่อยสนเท่าไหร่หรอก ถ้าคนที่เกี่ยวข้องกับการต่อสู้เมื่อคืนนี้ไม่ใช่คนใกล้ๆตัวเธออย่างนิโคลัส เดลตัน

 

เรเชลเนี่ยแสนดีจังเลยนะนักบอลหนุ่มคนนั้นเอ่ยด้วยรอยยิ้ม และนั่นทำให้ปีเตอร์แอบคิ้วกระตุก ไม่ใช่ในแง่นั้นนะพาร์คเกอร์ อย่าเข้าใจผิด – เออ แล้วพวกนายจะมาร่วมงานปาร์ตี้คืนนี้ไหม

 

ปาร์ตี้เหรอ? ปีเตอร์เลิกคิ้วขึ้นอย่างงุนงง

 

ปาร์ตี้แบบไหนกัน?

 

พวกนายก็รู้ใช่ไหมว่าโรงเรียนเช่ารีสอร์ทนี้ให้เราอยู่กันอย่างเป็นส่วนตัวน่ะอีกฝ่ายบอกมาตามตรง ทีนี้ เราก็เลยจะไปจัดปาร์ตี้ริมน้ำตกในรีสอร์ทกันไงล่ะ อเล็กเซียสาบานเลยนะ ว่าปาร์ตี้นี้จะต้องสนุกสุดเหวี่ยงแบบที่พวกนายไม่มีวันลืมแน่ๆ

 

แต่.. ยังไงล่ะ แอลกอฮอล์ก็ถูกห้ามไม่ให้เอามาไม่ใช่เหรอเรเชลถามอย่างไม่เข้าใจ ถึงค่ายนี้จะเป็นค่ายอำลาของพวกเธอ แต่กฎต่างๆก็ค่อนข้างเข้มงวดมากทีเดียว เป็นไปได้ยากมากที่ปาร์ตี้สนุกๆแบบที่ว่าจะเกิดขึ้นได้ อีกอย่าง ถ้าพวกเธอเอะอะเสียงดังกัน พวกอาจารย์จะต้องออกมาดุแน่ๆ

 

เรื่องนั้นไม่ใช่ปัญหาหรอก โธมัส ฟิลท์เป็นคนที่เอ่ยคำนั้น เขาเดินมาหยุดยืนข้างๆเบาะที่ปีเตอร์นั่งอยู่ สายตาที่มองเรเชลบ่งบอกอย่างชัดเจนว่าต้องการเธอมากขนาดไหน และเรเชลแกล้งทำเป็นไม่รับรู้ เชื่อเถอะว่าฉันจัดการได้

 

อเล็กเซียไปไหนล่ะพวกหนุ่มนักบอลคนนั้นตบบ่าโธมัสเบาๆ และนั่นทำให้เรเชลหันไปมองน่าเขา บรรยากาศดูน่าอึดอัดขึ้นมาทันทีจนคนที่ทำให้บรรยากาศเป็นแบบนั้นรีบเปลี่ยนเรื่อง หวังว่าปาร์ตี้จะสนุกสมราคาคุยนะ

 

เอาล่ะเด็กๆ กลับมานั่งที่กันได้แล้วอาจารย์ประจำรถกล่าว ทุกคนเลยกลับไปนั่งดีๆ รวมทั้งโธมัสด้วย ปีเตอร์ไม่ได้พูดอะไรถึงเรื่องโธมัส เรเชลเองก็ด้วย เธอทำแค่เอนศีรษะลงไปซบบ่าเขาอีกครั้งแล้วเริ่มชวนคุยเรื่องอื่นแทน พร้อมกันกับที่บนรถเริ่มเปิดเพลงขึ้นมาอีกครั้งแล้วเดินทางต่อ

 




Pulls me in enough to keep me guessing
And maybe I should stop and start confessing
Confessing

เธอดึงผมเข้ามาให้พอที่จะทำให้ผมนั้นคาดเดาไป
และบางทีผมควรจะหยุด และเริ่มสารภาพ
สารภาพกับเธอ



Oh, I’ve been shaking
I love it when you go crazy
You take all my inhibitions
Baby, there’s nothing holding me back
You take me places that tear up my reputation
Manipulate my decisions
Baby, there’s nothing holding me back
There’s nothing holding me back

ผมนั้นสั่นไหว
ผมรักในตอนที่เธอนั้นบ้าคลั่ง
เธอทำให้ผมหักห้ามใจไม่ได้
ที่รัก ไม่มีสิ่งใดที่ดึงผมย้อนกลับไปได้
เธอทำให้ผมทำลายชื่อเสียงของผม
ล่อลวงการตัดสินใจของผม
ที่รัก ไม่มีสิ่งใดที่ดึงผมย้อนกลับไปได้
ไม่มีสิ่งใดที่ดึงผมย้อนกลับไปได้
ไม่มีสิ่งใดที่ดึงผมหันหลังกลับไปได้

 

 

 

 

เฮ้เทเรซ่าเดินเข้าไปในห้องทำงานของสตีฟ ภายในสตาร์คทาวเวอร์ พบเขา นาตาชา และสก็อตนั่งคุยกันอยู่บนโซฟาอย่างไม่สบายใจเท่าไหร่นัก บนโต๊ะมีเอกสารรายงานต่างๆวางอยู่เต็มไปหมด เทเรซ่านั่งลงข้างๆสตีฟที่มีสีหน้าเคร่งเครียดกว่าใครๆ มีอะไรกันเหรอ

 

ดูนี่สิสก็อตคลี่เอกสารที่วางอยู่บนโต๊ะให้ดู ข้อมูลเกี่ยวกับอาวุธผิดกฎหมายต่างๆ

 

เทเรซ่าสะดุดไปกับรูปภาพนึง

 

อาวุธแบบที่เอ็ดมัน เรเจียน ตัวทดลองของแม่เธอเคยใช้ยิงเธอมาก่อน

 

นี่หมายความว่าไง

 

 เทเรซ่าเริ่มรู้สึกเหมือนหายใจติดขัดขึ้นมา เธอรู้มาตลอดว่าแม่เธอวิจัยเรื่องอาวุธไฮเทคต่างๆ แต่ไม่คิดว่าจะเป็นแม่ค้าขายอาวุธด้วย หรือบางทีอาจจะไม่ใช่

 

สตีฟเลื่อนมือมากุมมือเธอไว้ ราวกับจะบอกให้ใจเย็นก่อน

 

เทเรซ่าชอบความใจเย็นของเขา มันทำให้เธอเย็นลงด้วยเสมอ

 

ดูเหมือนว่าผังพัฒนาอาวุธของเอลิส ควินน์จะถูกส่งต่อให้ใครสักคนก่อนที่เธอจะตาย และตอนนี้มันตกไปอยู่ในมือของครอบครัวเดลตันนาตาชาถอนหายใจยาว เธอรู้สึกล้าอย่างบอกไม่ถูก เมื่อคืนนี้พาร์คเกอร์ถูกยิง แต่ไม่ได้เป็นอะไรมาก – ชุดขาดเฉยๆน่ะ ขาดวิ่นเลย โทนี่กำลังไปทำชุดใหม่ให้อยู่

 

ครอบครัวเดลตันที่ขายอาวุธเถื่อนน่ะเหรอ? นี่ควรจะเป็นงานของพวกเอฟบีไอไม่ใช่รึไง

 

เทเรซ่าสตีฟเอ่ย เอฟบีไอถูกฆ่าไปหลายศพแล้วเพราะไปยุ่งเกี่ยวกับครอบครัวเดลตัน มือพระกาฬขนาดไหนก็ทำอะไรมันไม่ได้ ฉันไม่รู้ว่าพวกมันมีพวกยอดมนุษย์อยู่ด้วยบ้างรึเปล่า พาร์คเกอร์คงบอกได้ แต่ตอนนี้เขาไปค่ายที่ต่างเมือง

 

พวกนั้นคิดบ้าอะไรอยู่กันแน่นะ เด็กสาวถอนหายใจอย่างหงุดหงิด อาวุธพวกนั้น ตั้งใจจะขายให้ใครกัน

 

บัญชีฟอกเงินเป็นของชายชาวเยอรมันคนนึง ซึ่งตายไปหลายปีแล้วนาตาชาบอกถึงข้อมูลที่เธอได้รับมาตอนไปสืบเรื่องที่เยอรมัน ดูเหมือนจะเป็นการขายอาวุธเถื่อนให้ผู้ก่อการร้าย เหมือนกันกับที่อาของโทนี่เคยแอบทำ

 

พวกนั้นตั้งใจจะสร้างกองทัพ ไม่รู้หรอกว่าครอบครัวเดลตันได้ประโยชน์อะไรกับการทำเรื่องนี้ แต่มันไม่ใช่เรื่องดีแน่





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

308 ความคิดเห็น

  1. #279 Jitlada Jakthong (@fha333777) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 22:17

    ลุ่นมากตอนนี้

    #279
    0
  2. #153 MILOLY (@jinnapat1200) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 22:01
    ดูท่าจะเป็นเรื่องใหญ่แล้วสิ นิโคลัสมีความสามารถอะไรกัน แล้วแม่นางเมดิสันจะต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ เป็นกำลังใจให้ไรต์น้าาาา สู้ๆค่าาา
    #153
    0