เล่ห์กฤษนล

  • 100% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 77,902 Views

  • 176 Comments

  • 442 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    82

    Overall
    77,902

ตอนที่ 17 : หรือประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย [อัพ 100 %]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 828
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    19 ก.ย. 60

 

ตอนที่ 6 หรือประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย (ต่อ)

 

หลังเสร็จสิ้นการทานอาหารมื้อเที่ยง ศลิษาก็เก็บจานชามไปล้างจนเรียบร้อย เพราะอยากตอบแทนเจ้าของบ้าน แม้เขาจะกวนอารมณ์ไปบ้าง แต่ศลิษาก็จงใจมองผ่าน หล่อนจะไม่ยอมให้ใครต่อว่าได้หรอกว่าอยู่บ้านคนอื่นแล้วนิ่งดูดาย อีกอย่างก็อยากตอบแทนน้ำใจของนายแทนที่คอยดูแลอย่างไม่เคยออกปากบ่น รวมถึงการพยายามช่วยตนให้รอดพ้นจากการจิกกัดของเจ้านายใจร้ายเมื่อสักครู่

หญิงสาวยังอยู่ในห้องครัวเล็กแคบ หากแต่เครื่องครัวดูทันสมัย แม้จะเป็นเพียงบ้านพักริมทะเลก็เถอะ ทว่าศลิษาไม่ได้แปลกใจ เพราะทุกสิ่งที่อยู่รอบตัวของทายาทพีเอจีกรุ๊ป มันจะธรรมดาสามัญแบบชาวบ้านได้อย่างไรกันล่ะ

เมื่อจัดการงานในครัวเสร็จ ศลิษาก็หันมองรอบเพื่อจะหาอะไรทำต่อไป แต่เธอไม่เห็นสิ่งน่าสนใจเลยสักอย่าง

งานที่หอบมาจากออฟฟิศก็เสร็จหมดแล้ว เหลือแต่นัดลูกค้าคุยรายละเอียดกัน แต่ตานั่นก็ไม่ยอมให้เราออกไป งานเลยค้างเติ่ง แต่ช่างเถอะ ขืนเราพูดมาก เดี๋ยวจะหาว่าขยันเกินเหตุอีก คนเข้าใจยากแบบนั้นอยู่ห่างๆ เข้าไว้ อย่าไปขัดใจ คงดีที่สุด

ศลิษาบ่นอยู่คนเดียว เมื่อมองออกนอกหน้าต่างจากห้องครัว พลันความคิดบางอย่างก็ผุดขึ้นมาในหัว

วันนี้อากาศดี น่าจะออกไปเล่นน้ำทะเล คราวก่อนเห็นน้ำใสทีเดียว แต่คงต้องบอกเจ้าของบ้านก่อน เพราะแค่เราลงไปเดินเล่นริมหาด เขาก็ทำท่าเหมือนเราทำเรื่องแปลกประหลาดไปแล้ว

ศลิษาเดินไปทางหน้าบ้านสู่ทิศทางที่รู้ว่าคนตัวโตยังนั่งอยู่ แต่ไม่ทันจะก้าวพ้นประตูเธอก็ได้ยินเสียงคุยโทรศัพท์ดังขึ้น หญิงสาวกำลังชักเท้ากลับเข้ามาข้างในดังเดิม หากถ้อยคำที่ได้ยินกลับทำให้เท้าบางชะงักอยู่กับที่

คุณพ่อจะไปเชื่ออะไรนายแทนครับ ผมไม่มีอารมณ์โรแมนติกแบบคุณพ่อหรอก อย่ามาเหมาว่าผมจะเดินตามรอยในเรื่องนี้เลย เรื่องอื่นผมเต็มใจอย่างยิ่ง แต่เรื่องจับตัวสาวสวยมาไว้ที่บ้านพักริมทะเลเพื่อเรียนรู้และดูใจกัน จนเกิดเป็นความรักที่ยิ่งใหญ่เหมือนคุณพ่อกับคุณแม่ ขอบอกว่าไม่มีทางเกิดขึ้นกับผม

แม้คำพูดนั้นจะไม่เอ่ยถึงเธอตรงๆ หากหญิงสาวเพียงหนึ่งเดียวในบ้านพักเชิงเขาที่อุตริตามเจ้าของบ้านหนุ่มมาพักพิงอยู่หลายวันก็ย่อมรู้แก่ใจดีว่าเป็นตนที่โดนพาดพิงถึง และกำลังถูกกฤษนลหยิบยกขึ้นมาเย้าแหย่คนปลายสาย ซึ่งคงเป็นบิดาของเขา

ก็แค่เรื่องเลยตามเลย เธอจะอยู่หรือไปก็ไม่เกี่ยวกับผม ขอร้องล่ะครับคุณพ่อ เรื่องนี้ห้ามให้คุณแม่รู้เด็ดขาด และผมเพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าคุณพ่อโทร.มาหานายแทนเพื่อสืบเรื่องของผมด้วย มิน่าล่ะมีเจ้านายใหญ่หนุนหลังอยู่ พักหลังเจ้านั่นถึงได้ทำตัวกวนอารมณ์ชะมัด

เสียงของคนที่นั่งเอกเขนกบนเก้าอี้ตรงระเบียงหน้าบ้านยังลอยมาให้ได้ยิน ขณะที่คนในบ้านเริ่มสาวเท้าถอยห่างออกมา สุดท้ายเธอก็พาตัวเองเข้าไปในห้องนอน ก่อนปิดประตู ปิดกั้นเสียงนั้น

เรามาอยู่ที่นี่เพราะเป็นเรื่องเลยตามเลยงั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้นตอนนี้ก็ไม่มีเหตุผลที่จะดื้อด้านอยู่ต่อแล้วสิ

เจ้าของคำพูดกระแทกกายนั่งบนขอบเตียงแล้วกอดอก เม้มริมฝีปากแน่นเมื่อคำพูดของเจ้าของบ้านหนุ่มยังก้องอยู่ในหู ทุกคำล้วนตอกย้ำให้เธอรู้ตัวเองว่าไม่ได้สลักสำคัญอะไรกับเขาเลย ไม่ว่าเธอจะอยู่หรือไปก็ไม่เกี่ยวกับเขา...กฤษนลตอกย้ำชัดเจนแล้ว

หลายสิบนาทีที่ขังตัวเองอยู่ในห้องนอน อารมณ์โกรธที่คุกรุ่นอยู่ในอกก็ไม่จางหาย สุดท้ายศลิษาจึงตัดสินใจเปิดประตูเดินออกไปหาชายหนุ่มด้วยก้าวย่างที่มั่นคง

เย็นนี้เอารถมาคืนฉัน ฉันจะกลับบ้านหล่อนบอกชัดถ้อยชัดคำ ทำให้คนตัวโตหันมามอง ความประหลาดใจจุดขึ้นในดวงตาคู่คมเสี้ยววินาทีแล้วจางหายอย่างรวดเร็ว

อะไรของเธออีก เป็นเด็กสมาธิสั้นหรือไง ย้ำคิดย้ำทำอยู่แต่เรื่องเดิม

คุณนั่นแหละสมาธิสั้น ฉันถามเรื่องนี้มาหลายครั้งแล้ว แต่คุณยังไม่ให้คำตอบสักที ว่าไงล่ะ รถของฉัน คุณจะเอามาคืนหรือเปล่า

เธอไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉัน

ฉันไม่มีสิทธิ์สั่งคุณแน่นอน แต่ฉันกำลังพูดในฐานะเจ้าของทรัพย์สินที่ถูกคุณยึดไปโดยพลการ ถ้าไม่เอารถมาคืนเย็นนี้ ฉันจะโทร.บอกพ่อใหญ่ให้แจ้งความรถหาย

กฤษนลลุกพรวด หลังจากได้ยินวาจาของเจ้าหล่อนที่ฟังคล้ายกับว่าเขาได้โจรกรรมรถกระป๋องของเธอไปแล้วยังไงยังงั้น

ยายเพี้ยนเอ๊ย

อย่ามาว่าฉันนะ

ฉันจะว่า เธอจะทำไม ขอบอกให้รู้เลยนะ รถกระป๋องแบบนั้นไม่มีใครอยากได้หรอก สำหรับฉันมันมีประโยชน์แค่เอาไว้ปลูกสะระแหน่ เคยได้ยินไหม เอ...หรือจะให้นายแทนเอาไว้ปลูกผักคะน้าของมันด้วยดี

งั้นก็เอาคืนมาสิ เอาคืนมาตอนนี้เลย โทร.บอกคนของคุณเดี๋ยวนี้ว่าเอารถฉันคืนมา

หล่อนแหวกลับ ดวงหน้านวลแดงก่ำอย่างโกรธจัด อย่างที่คนมองเพิ่งรู้สึกตัวว่าได้ยั่วอารมณ์เธอมากเกินไปแล้ว เมื่อเขาอ้าปากจะกล่าวค้าน พลันก็เห็นดวงตาหวานทอประกายวาววับ จนต้องลอบถอนหายใจ จำยอมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทร.สั่งลูกน้องอย่างไม่บิดพลิ้ว

อาคม เย็นนี้เอารถของศลิษามาให้ด้วย

คำสั่งเรียบสั้นจากกฤษนลทำให้คนร่างบางเกิดความพอใจขึ้นทีเดียว หล่อนฟังเขาคุยกับปลายสายต่ออีกสองสามประโยค เมื่อจบการสนทนาเขาก็หันมาพยักหน้ากับเธอเพื่อบอกให้รู้ว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี

ศลิษายืดกายตรง เหลือบแลเขาด้วยหางตาอย่างให้รู้ว่าเธอก็ไม่แคร์ ไม่สนใจเขาเช่นเดียวกัน ก่อนเดินผ่านหน้า ตรงไปยังริมหาดที่ยังดึงดูดใจเธอเสมอ ไม่สนใจว่าคนข้างหลังจะมองตามด้วยสายตาเช่นไร

 

 






 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

0 ความคิดเห็น