เล่ห์กฤษนล

  • 100% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 77,898 Views

  • 176 Comments

  • 441 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    78

    Overall
    77,898

ตอนที่ 19 : ท่ามกลางเหตุชุลมุนวุ่นวาย [อัพ 60 %]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 846
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    27 ก.ย. 60

 

ตอนที่ 7 ท่ามกลางเหตุชุลมุนวุ่นวาย (ต่อ)

 

ไม่เกินห้านาที ศลิษาก็พาตัวเองในสภาพเปียกปอนเป็นลูกหมาตกน้ำตามสายตาคนที่นั่งจ้องเขม็งอยู่บนเก้าอี้ตรงระเบียงที่ดูจะเป็นที่นั่งประจำสำหรับเขา ผ่านหน้าตรงไปยังห้องส่วนตัวที่เธอครอบครองมาหลายวัน และนานเกือบยี่สิบนาที เจ้าหล่อนถึงออกมาสมทบในเสื้อผ้าชุดใหม่

ฉันเรียบร้อยแล้ว

ฉันเห็นแล้วชายหนุ่มโต้ ทำทีเหมือนไม่รู้ว่าหญิงสาวบอกเพียงจะแก้เก้อต่อสายตาคมกริบที่จ้องมองแน่วนิ่งอย่างจงใจ

เย็นนี้ คนของฉันเอารถมาคืนไม่ได้กฤษนลตัดสินใจบอกตรงๆ และสิ่งที่เกิดขึ้นก็ตรงตามที่เขานึกไว้ทุกประการเชียวล่ะ

ศลิษาผุดลุกยืน คล้ายกับว่าความอดทนต่ออะไรสักอย่างที่กฤษนลไม่อาจรู้ได้นั้นมันสิ้นสุดลงแล้ว

คุณมันคนสับปลับ หลอกลวง เอาของฉันไปแล้วไม่ยอมคืน แล้วยังบอกให้ฉันอยู่ที่นี่ ให้อยู่ช่วยทำงาน แต่เอาเข้าจริง คุณมองฉันเป็นตัวภาระ ไม่ได้อยากให้อยู่จริงสักหน่อย คนปากว่าตาขยิบ ปากกับใจไม่เคยตรงกัน

ฉันปากว่าตาขยิบตรงไหน ปากกับใจไม่ตรงกันยังไง พูดเป็นเล่นเลยนะศลิษา อย่าลืมนะว่าเธอเป็นแค่ลูกจ้างของฉัน รับเงินเดือนจากธุรกิจของฉันอยู่ การที่ฉันสั่งเธอให้อยู่ทำงานในช่วงนี้ มันเป็นสิทธิ์อันชอบธรรมที่ฉันจะทำได้ อย่าลืมความจริงข้อนี้สิ

ฉันไม่ลืม ฉันรู้ตัวเองว่าเป็นใคร คุณต่างหากที่ทำอะไรลงไปแล้วทำเหมือนจำไม่ได้ ฉันแสดงเจตนาตั้งแต่ต้นแล้วว่ายินดีช่วยทำงานในโรงกลั่น เพราะฉันเห็นงานในความรับผิดชอบสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด แต่เป็นคุณที่หาว่าฉันทำตัวขยันเกินเหตุ แล้วนี่อะไร สร้างเรื่องโน่นนี่จนฉันต้องมาอยู่บ้านคุณ แล้วคงคิดว่าจะทำอะไรก็ได้งั้นสิ เอาเลย จะบอกใครต่อใครว่าฉันหอบผ้าหอบผ่อนตามคุณมาเองก็เอาเลย

ศลิษาตะโกนสุดเสียง สีหน้าและดวงตาแดงก่ำ เหมือนพร้อมจะปล่อยโฮออกมาทุกวินาที หากมันก็ไม่ได้เกิดขึ้น เธอยังคงตั้งหน้าตั้งตาใส่ความเขาต่อ

มองตัวเองบ้างสิ สิ่งที่คุณทำ คุณเหลือทางให้ฉันบ้างหรือเปล่า ตอนนี้ฉันอยากกลับบ้าน ไม่อยากอยู่เป็นภาระของคุณอีกแล้ว แค่คุณคืนรถฉันมา ฉันก็จะออกจากที่นี่ทันทีเลย

ฉันบอกเธอแล้วไงว่าคนของฉันเอารถมาคืนให้ไม่ได้

ไม่ต้องโยนให้เป็นความผิดของคนอื่น ตัวคุณนั่นละที่ต้องรับผิดชอบ

ฉันโยนความผิดให้ใครเมื่อไหร่ล่ะ เธอถาม ฉันก็ตอบ ถึงเคยบอกว่าถ้ารถของเธอเป็นอะไรไป ฉันยินดีรับผิดชอบ ตอนนั้นฉันไม่เถียงว่าแค่พูดให้เธอสบายใจ ขณะเดียวกันฉันก็ยังสั่งลูกน้องให้ดูแลรถอย่างดี แต่ตอนนี้มันเกิดเรื่องขึ้น รถของเธอมันไม่เป็นเหมือนเดิมแล้ว

คุณว่าอะไรนะ รถฉันเป็นอะไร

ตอนที่คนของฉันขับรถมาคืนเธอ เขาดันไปจอดข้างทาง แล้วมีรถจากไหนไม่รู้พุ่งมาชน เขาพยายามจะขับหลบ แต่ไม่พ้น บั้นท้ายรถโดนชนเต็มๆ ยุบไปครึ่งคัน

รถฉันโดนชน ยุบไปครึ่งคันงั้นเหรอศลิษาเบิกตาโต หลุดคำพูดออกมาเหมือนละเมอ หล่อนคงอยากให้มันเป็นฝันร้ายมากกว่าจะเป็นเรื่องจริงกระมัง หากเสียงของชายหนุ่มยังดังตอกย้ำ

ใช่ ไม่มีใครตั้งใจ คนของฉันบาดเจ็บอยู่ในโรงพยาบาล แต่พ้นขีดอันตรายแล้ว เดี๋ยวฉันจะแวะไปดูแล้วถามความคืบหน้าที่โรงพักด้วย แต่ยังไงต้องรอให้นายแทนกลับมาอยู่เป็นเพื่อนเธอเสียก่อน ฉันโทร.เรียกมาแล้ว สักพักคงมาถึง

ศลิษาตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน หล่อนนิ่งอึ้ง ทำอะไรไม่ถูก และเมื่อรู้สึกถึงความอุ่นร้อนที่กระชับตรงข้อมือบาง เรียวหน้าสวยก็เงยขึ้นเหมือนถูกมนต์สะกด

อยู่บ้านอีกสักระยะ สำหรับพรุ่งนี้ถ้าเธออยากไปพบพ่อใหญ่ ฉันจะพาไป ฉันจะรับผิดชอบทุกอย่างที่เกี่ยวกับเธอ

แต่รถคันนั้น ฉันรักมาก พ่อกับแม่ซื้อให้เป็นของขวัญตอนฉันเรียนจบ พวกเขาเก็บเงินมาตลอดช่วงที่ฉันยังเรียนอยู่ที่ออสเตรเลีย มันมีความหมายต่อฉัน เพราะฉันรู้ว่าพ่อกับแม่เตรียมไว้ให้เพราะอะไร

ศลิษาบอกเสียงสั่นเครือ จนคนตัวโตนึกอยากรวบร่างแน่งน้อยมาไว้ในอ้อมกอด ซึมซับความเศร้าและเสียใจที่ทอออกจากดวงตาคู่หวาน...หากก็ได้แต่คิด

ถึงฉันจะไม่อาจนำรถคันเดิมมาคืนเธอ แต่สัญญาว่าไม่ว่าพ่อกับแม่ของเธอตั้งใจอะไรไว้ ฉันจะไม่ทำให้พวกเขาต้องเสียแผนการ ฉันขอโทษที่เป็นต้นเหตุให้รถคันนั้นเสียไป มันคงเสียหายเกินกว่าจะซ่อมได้ ฉันจะซื้อคันใหม่มาคืนเธอ

กฤษนลบอกอย่างใจเย็น เขาเข้าใจถึงอารมณ์และความรู้สึกของคนที่สูญเสียของรัก คงบอกได้เพียงว่าเสียใจ แม้รู้ว่าไม่อาจชดเชยให้กับเธอได้ แต่ยังตั้งใจจะสร้างสิ่งใหม่ขึ้นมาทดแทน

ฉันต้องทำใจใช่ไหมว่าจะไม่มีวันได้รถคันนั้นคืนมาอีกแล้ว

ฉันเสียใจ

ฉันเกลียดคุณที่สุดเลย คุณมันปีศาจร้ายสำหรับฉันจริงๆ คุณรู้ตัวหรือเปล่าหล่อนปล่อยน้ำตาให้ไหลพราก ริมฝีปากสั่นระริกขณะเค้นคำพูดใส่หน้าเขา ถ้าคุณไม่วางอำนาจ ยึดรถฉันไป คนของคุณก็ไม่ต้องเจ็บตัว ฉันก็ไม่ต้องสูญเสียรถ แต่คุณทำมันจนแย่ แย่ไปหมดทุกอย่าง

กฤษนลยืนนิ่งขึง นับเป็นครั้งแรกที่รู้สึกจนหนทางและจนคำพูด เขาปล่อยให้เธอต่อว่าจนพอใจ และนั่นก็หลายนาทีผ่านไป กว่าคนตัวบางจะสะบัดหน้าจากเขาแล้วพาตัวเองไปขังไว้ในห้องส่วนตัว

 

เสียงรถมอเตอร์ไซค์แล่นมาจากถนนเลียบริมหาด จนมาจอดไม่ห่างจากบ้านพักเชิงเขา เมื่อเสียงนั้นเงียบลงก็ปรากฏชายผิวคล้ำเรือนกายล่ำสันที่คุ้นตาของกฤษนล ทว่าสิ่งที่เปลี่ยนไปคงเป็นสีหน้าจริงจัง ไร้แววล้อเลียนหรือกวนอารมณ์อย่างที่ผ่านมา

ก่อนกลับผมแวะไปดูรถคุณเพิร์ลที่จอดอยู่โรงพักด้วยครับ จุดเกิดเหตุใกล้โรงพักนิดเดียว ตำรวจกลัวจะขวางการจราจรเลยรีบเคลียร์พื้นที่ สภาพรถแบบนั้น ถ้าคนขับรอดปลอดภัยนับว่าโชคดีมาก

เย็นนี้นายอยู่เป็นเพื่อนศลิษา ถ้าเธอถามอะไรก็ไม่ต้องบอก ค่ำๆ ฉันจะกลับมา

ครับ

แล้วไม่ต้องบอกเรื่องนี้กับคนอื่น แม้แต่คนที่บ้านฉันถ้าพวกเขาโทร.มา

ได้ครับ คุณนล

กฤษนลตรงไปเปิดประตูรถหรูสีดำ สอดกายเข้าไปนั่งประจำเก้าอี้คนขับแล้วบังคับรถเคลื่อนออกไป







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

0 ความคิดเห็น