เล่ห์กฤษนล

  • 100% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 77,899 Views

  • 176 Comments

  • 441 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    79

    Overall
    77,899

ตอนที่ 27 : เล่ห์ (รัก) ร้าย [อัป 80%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 549
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    13 ส.ค. 61

 

ตอนที่ 9 เล่ห์ (รัก) ร้าย

 

ขณะที่บิดามารดาของกฤษนลเริ่มจะคลายกังวล แต่สำหรับผู้ให้กำเนิดของคนที่อยู่ร่วมบ้านเดียวกันยังไม่ระแคะระคายข่าวเกี่ยวกับบุตรสาวของพวกเขาเลย ด้วยความไว้ใจในตัวหญิงสาว แถมช่วงนี้ยังยากที่พวกเขาจะปลีกตัวจากงานในสวนปาล์ม เพราะเป็นช่วงของการเก็บเกี่ยวผลผลิต พวกเขาต้องรับมือกับปัญหาการขาดแคลนแรงงานที่ยังมีให้เห็นกัน แถมยังมีฝนหลงฤดูเข้ามา จึงทำให้งานต้องล่าช้ากว่ากำหนด ซ้ำร้ายแหล่งส่งผลผลิตรายใหญ่อย่างโรงกลั่นของลูคัสก็ยังแจ้งปิดการรับซื้ออย่างไม่มีกำหนดอีกด้วย ดังนั้นในฐานะเจ้าของสวนปาล์มรายใหญ่จึงทำให้สองสามีภรรยามีเรื่องเข้ามาให้แก้ไขกันหลายอย่าง จนต้องละเลยบุตรสาวคนเดียวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

เหนื่อยไหมคะพี่ใหญ่ มานั่งพักก่อนมา ความจริงไม่ต้องเข้าไปคุมคนงานทั้งวันก็ได้ พี่โชติเขาคุมคนของเขาได้สบายอยู่แล้ว ไม่ปล่อยให้มีปัญหากับคนงานประจำของเราหรอก

เจนจิราบอกพร้อมกับยื่นแก้วน้ำดื่มเย็นเฉียบให้ผู้เป็นสามีที่เดินเข้ามาในบ้านซึ่งอยู่ห่างจากสวนปาล์มเกือบสามร้อยเมตร ในทุกวันช่วงเก็บเกี่ยวผลผลิต ศตวรรษจะเข้าไปดูแลอย่างใกล้ชิดเสมอ ด้วยความเอาใจใส่ สวนของเขาจึงให้ผลปาล์มต่อไร่ค่อนข้างสูง หากจะเทียบกับสวนข้างเคียง ทว่านั่นก็ต้องแลกด้วยหยาดเหงื่อแรงกาย แถมยังต้องคอยแก้ปัญหาในส่วนต่างๆ โดยเฉพาะเรื่องของคนงานที่มีเข้ามาไม่เว้นวัน ทั้งเรื่องการทำงานไม่เต็มที่ บางครั้งก็เป็นเรื่องค่าแรงที่ตกลงกันไม่ลงตัว หากสิ่งเหล่านี้ก็เกิดซ้ำๆ จนสองสามีภรรยาทำใจให้คุ้นเคยและเตรียมตั้งรับกับปัญหาไว้พร้อมเสมอ

พี่โชติก็ทำงานดี เพราะเขาเป็นเจ้าของสวน คงเข้าใจ ใจเขาใจเรา ผลปาล์มเลยไม่เสียมาก เก็บได้เต็มเม็ดเต็มหน่วย แถมยังเก็บเศษกิ่งใบปาล์มเข้าที่เข้าทางเรียบร้อย ถ้าได้เขามาช่วยตั้งแต่แรก งานก็เสร็จทันไปแล้ว วันนี้พี่คงออกไปหาน้องเพิร์ลได้

ช่างเถอะค่ะ น้องเพิร์ลไม่หายไปไหนหรอก ยังรอพ่อใหญ่ทำงานเก็บเงินจากสวนปาล์มไว้เลี้ยงดูแกทั้งชีวิต แกเคยบอกไว้อย่างนั้นพ่อใหญ่ลืมไปแล้วหรือคะ

เจนจิรากระเซ้าสามี และเป็นเช่นทุกครั้ง สีหน้าที่มีริ้วรอยจากการทำงานอย่างหนักและบ่มด้วยความเครียดจนชินตาของเธอก็แย้มยิ้มได้เสมอ เมื่อพูดถึงลูกสาวคนเดียว หากการพูดถึงทุกครั้งเจนจิราก็ยังคงระมัดระวังไม่ให้กระทบไปถึงเลือดเนื้อเชื้อไขอีกก้อนซึ่งควรจะเกิดตามศลิษา หากว่าพวกเขาคงบุญน้อยเกินไป จึงไม่ได้อุ้มชูทารกเพศชายคนนั้น เหตุการณ์ครั้งนั้นยังสร้างรอยแผลในใจให้เกิดกับศตวรรษตลอดมา เขาโทษตัวเองว่าเป็นเพราะความประมาท คิดน้อยไปว่าคงไม่มีใครมีจิตใจโหดเหี้ยมถึงขนาดคิดทำร้ายหญิงท้องแก่ใกล้คลอดอย่างเธอในตอนนั้น ทว่าเพียงคล้อยหลังเหตุการณ์ที่คาดไม่ถึงก็เกิดขึ้น

แม้เจนจิราจะเป็นผู้ประสบเคราะห์กรรมโดยตรง หลังจากรักษาตัวจนหาย จิตใจของเธอยังได้รับการฟื้นฟูเยียวยาจากหมอเจ้าของไข้ รวมถึงจิตแพทย์ประจำโรงพยาบาลจังหวัด แถมยังมีศตวรรษและศลิษามาเป็นกำลังใจ หากเจนจิราไม่รู้เลยว่าในช่วงเวลาที่สามีกำลังปลุกปลอบตนให้กลับมาเข้มแข็ง ลุกยืนขึ้นเพื่อจะเดินหน้าต่อไป ในใจของเขากลับมืดมิด ทั้งยังเกิดเป็นรอยแผลเหวอะหวะที่ยากจะเยียวยารักษาให้หาย ทั้งหมดก็เป็นผลจากเรื่องเศร้าสะเทือนใจ แถมยังแบกรับความรู้สึกผิดว่าเขาไม่สามารถปกป้องลูกเมียได้ดี จนถึงตอนนี้ความรู้สึกนั้นจึงยังฝังแน่น ไม่ยอมหลุดออกไปง่ายๆ เจนจิรายังอยู่ด้วยความหวังว่าวันเวลาจะช่วยคลายความทรงจำเลวร้ายให้จางหายไปจากเขาเสียบ้าง

และท่าทางนิ่งเงียบของเธอก็สะดุดตาคนที่นั่งบนตั่งไม้เนื้อดีข้างๆ เจนจิราสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงทัก

เป็นอะไรไปเจน นั่งเงียบเชียว หรือว่าทำงานบ้านเหนื่อย พี่จะให้ลูกสาวคนงานในสวนมาช่วยก็ไม่ยอม

ไม่ใช่หรอกค่ะ เจนกำลังคิดถึงน้องเพิร์ลต่างหาก ส่วนเรื่องคนช่วยทำงานบ้าน ไม่จำเป็นหรอก แค่จ้างให้มาทำความสะอาดใหญ่สัปดาห์ละครั้งอย่างที่เป็นก็ดีถมไปแล้ว บ้านเราไม่ใช่ว่าจะใหญ่โต แถมอาหารการกินแต่ละมื้อของเราสองคนก็จะสักเท่าไหร่กันเชียว

ไหนบอกว่าไม่ให้พี่คิดถึงน้องเพิร์ล แต่ตัวเองดันนั่งใจลอย ตามติดลูกไปถึงไหนแล้วศตวรรษกระเซ้าพลางแย้มใบหน้าสดใสขึ้น เพียงเท่านี้เจนจิราก็พอใจมากแล้ว

คิดถึง แต่ไม่ได้เป็นห่วงอะไรมาก ลูกสาวเราถึงจะทำตัวติดพ่อติดแม่ ท่าทางเหมือนเด็กขี้แย แต่แกก็เข้มแข็งน่าดูนะคะ เจนเชื่อว่าพี่ใหญ่ก็มองออก ถึงยอมให้แกไปอยู่กับคุณยายที่ออสเตรเลียตั้งแต่จบมัธยมปลาย

เชื่อสิ เชื่ออย่างมากว่าลูกเราเก่ง แต่แกเป็นสาวและสวยซะด้วย พี่ไม่ได้คิดเข้าข้างลูกตัวเองนะ แต่ใครเห็นก็ต้องยอมรับล่ะ ไปอยู่ไกลหูไกลตามันก็ต้องมีห่วงกันบ้าง เออ...ว่าแต่เจนพอรู้ไหมว่าลูกเราคบใครอยู่บ้าง แล้วลูกชาย สจ.วิบูลย์ที่มานั่งเลียบเคียงเป็นชั่วโมงเมื่อวาน เขาเป็นยังไงกัน

โอ๊ย สำหรับรายนั้นถ้ายายหนูจะชอบแกคงไม่ทอดเวลามาจนถึงตอนนี้หรอกค่ะ ในโรงกลั่นก็คงไม่มีใคร ไปกี่ทีก็มีแต่เพื่อนผู้หญิงไม่ใช่หรือคะ เจนจิราโบกมือเป็นเชิงปฏิเสธว่อนพร้อมคำอธิบายกลั้วหัวเราะ

นั่นน่ะสิ พี่ก็ว่าลูกสาวเรายังเด็กอยู่ คงไม่คิดเรื่องพวกนี้หรอก

คำรำพึงของสามีทำให้หญิงวัยกลางคนใบหน้าคมสวยถึงกับลอบยิ้ม เธอไม่อยากคิดเลยว่าหากศตวรรษรู้ความจริงว่าลูกสาวคนเดียวมีใจผูกสมัครรักใคร่กับชายคนหนึ่งตั้งแต่ตัวเท่ากะเปี๊ยก กระทั่งเริ่มเป็นสาวก็ยังรักมั่นคง คอยติดตามข่าวสารอยู่เสมอ แล้วจะว่ายังไง

พี่ใหญ่ลืมไปหรือเปล่าว่าน้องเพิร์ลอายุย่างยี่สิบสี่แล้ว วัยนี้ถ้าแกจะมีแฟน มีคนรักก็ไม่แปลกหรอกค่ะ

เจนพูดเหมือนรู้อะไรที่พี่ไม่รู้ศตวรรษหรี่ตามอง ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับลูกสาว เขาไม่อาจทำใจให้มองข้ามไปได้จริงๆ

เจนกลัวพี่ใหญ่จะคิดมากน่ะสิ ถ้าบอกไปว่าน้องเพิร์ลชอบใคร หรือไม่ก็พี่ใหญ่อาจห้ามน้องเพิร์ล

เจนจิราบอกว่า กลัวทว่าสีหน้าของเธอกลับเกลื่อนด้วยรอยยิ้ม แถมแววตายังดูมีเลศนัยอย่างนึกสนุกเมื่อเห็นท่าทางของสามี

นี่แสดงว่าน้องเพิร์ลมีแฟนแล้วจริงๆ หรือศตวรรษอุทานถาม ทั้งสีหน้าและแววตาของเขาไม่ผิดจากที่เจนจิราคาดไว้สักเท่าไหร่ มันมีทั้งความตกใจ แปลกใจและอยากรู้เจือให้เห็น

ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ แกชอบของแกตั้งนานแล้ว น้องเพิร์ลก็ไม่ได้ทำอะไรเสียหาย อีกอย่างก็เป็นการปลื้มฝ่ายเดียว ฝ่ายชายดูจะไม่รู้เรื่องด้วยล่ะมั้ง

เจนหมายถึงน้องเพิร์ลจะอกหักหรือ บอกมาเลยว่าไอ้หนุ่มคนนั้นมันเป็นใคร

ถึงตอนนี้ใจของศตวรรษเอนเอียงไปทางที่ว่าจะมีไอ้หนุ่มหน้าไหนบังอาจคิดว่าลูกสาวตนไม่คู่ควร

ถูกล่ะ แม้ศลิษาจะไม่พรั่งพร้อมด้วยชาติตระกูลและฐานะ เขายอมรับว่าทั้งหมดที่กล่าวมายังห่างไกลจากคำว่าสมบูรณ์แบบ ทว่าทั้งเขาและเจนจิราก็สนับสนุนลูกสาวคนเดียวเป็นอย่างดี พวกเขาโอบอุ้มและดูแลศลิษาไม่ต่างจากไข่ในหิน...ดังนั้นศตวรรษถึงมองไม่เห็นเลยว่าลูกสาวที่แสนน่ารักของเขาจะต่ำต้อยด้อยค่าในสายตาของใครไปได้

ท่าทางฮึดฮัดของศตวรรษก็อยู่ในสายตาของเจนจิรา เธอถึงกับส่ายหน้าให้กับการคิดเข้าข้างลูกตัวเองอย่างคงเส้นคงวา แถมหลายครั้งยังเหมือนไม่ลืมหูลืมตา จนเธอต้องคอยคานความคิดเขาพร้อมชี้ให้เห็นรอบด้านมากขึ้น

ถึงตอนนี้ เจนจิราทำใจแล้วว่าศตวรรษผู้มองการณ์ไกลและเข้าใจในทุกเรื่องราวเสมอ จะกลายเป็นคนมีมุมมองแคบ เห็นเพียงด้านเดียว หากเรื่องนั้นจะเกี่ยวพันถึงลูกสาวคนเดียวของพวกตน

ไม่มีอะไรน่ากังวลหรอกค่ะ น้องเพิร์ลประทับใจเด็กคนนั้นมาตั้งแต่เด็ก แต่เจนก็ปล่อยแก เพราะเจนมองว่าเหมือนการคลั่งไคล้ดารามากกว่า แกมีความสุขที่ได้ติดตามและฝันหวานไปตามวัยของแก แต่เอาเข้าจริง สมมุติถ้าเส้นทางของสองคนมาเจอกัน และพ่อหนุ่มคนนั้นเกิดชอบแกและอยากจริงจังด้วย อาจเป็นน้องเพิร์ลเองที่วิ่งหนี ความจริงกับความฝันมันมีหลายอย่างที่ต่างกันนะคะเจนจิราบอกพร้อมรอยยิ้ม ขณะมองสามี เธอมั่นใจว่าตอนนี้เขาคงนึกภาพชายเดียวในดวงใจของลูกสาวออกแล้ว

เจนหมายถึงเด็กผู้ชายตัวโต ผิวขาว ตาดุๆ ที่ชอบแกล้งน้องเพิร์ลจนร้องไห้หรือเปล่า เด็กที่เป็นหลานของคนที่ผมไม่อยากเกี่ยวข้องด้วย

เมื่อสามีทายมาถึงขั้นนี้ เจนจิราก็ไม่คิดจะเลี่ยง เธอพยักหน้ายืนยัน ตอกย้ำว่าที่เขาคิดนั้น...เป็นจริง!



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

0 ความคิดเห็น