เล่ห์กฤษนล

  • 100% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 77,918 Views

  • 176 Comments

  • 441 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    98

    Overall
    77,918

ตอนที่ 34 : ความรู้สึกที่เปลี่ยนไป [อัป 20%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 520
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    8 ธ.ค. 61

 

ตอนที่ 11 ความรู้สึกที่เปลี่ยนไป

 

คุณเป็นอะไร ทำไมมายืนตรงนี้ ศลิษาทำใจดีสู้เสือมองดวงตา คมที่ยังทอประกายกร้าวแม้ยามสบตาหล่อน

ภาพร่างสูงใหญ่ที่ยืนตระหง่าน เบื้องหลังเป็นท้องทะเลกว้าง อาบไล้ด้วยแสงอาทิตย์ในยามเย็น ศลิษาเห็นแล้วเกิดเป็นมโนภาพที่น่ายำเกรงเหลือเกิน หล่อนไม่รู้ว่าเขายืนอยู่ตรงนี้นานแค่ไหน และกำลังคิดถึงเรื่องอะไรอยู่ หากมั่นใจอย่างหนึ่งคือ ตนไม่ได้อยู่ในลำดับภาพที่เกิดในหัวเขาแน่นอน...เพราะไม่อย่างนั้นม่านดวงตาของชายหนุ่มคงรับภาพของเธอปรับให้ดวงตาคมฉายความรู้สึกออกมาให้สัมผัสแล้วว่าเธอกำลังยืนอยู่ตรงนี้

คุณนล คุณสบายดีหรือเปล่า ตอบฉันสิมือเรียวบางจับลำแขนล่ำสัน หล่อนเพิ่งสัมผัสเนื้อตัวเขาเป็นครั้งแรก รับรู้ถึงความแข็งตึงและอุ่นร้อน ก่อให้เกิดความรู้สึกเหมือนในช่องท้องขมวดเป็นเกลียว ทว่าศลิษาต้องรีบสลัดความรู้สึกนี้ทิ้งเสียเมื่อคิดว่าตนเริ่มฟุ้งซ่านเกินไปแล้ว

คุณกำลังคิดอะไร มีอะไรเกิดขึ้น ทำไมถึงต้องยืนตัวแข็ง ตาแข็งทื่ออย่างนี้ด้วยล่ะ มันน่ากลัวนะเสียงเรียกรวมถึงแรงเขย่าทำให้คนตัวโตรู้สึกตัว ดวงตาคมแข็งกร้าวเมื่อครู่เริ่มกะพริบและทอความรู้สึกออกมา กฤษนลมองเธอ ชั่ววินาทีเหมือนยังงุนงง ก่อนจะแปรเปลี่ยนไปอย่างที่หล่อนพอจะคุ้นชิน

เธอเรียกฉันทำไม แล้วนี่มาจับแขนฉันไว้ทำไม คิดถึงหรือไงชายหนุ่มกลับมาเป็นคนเดิมในทันทีที่เรียกสติคืนกลับมาได้

บ้าสิ อย่าพูดบ้าๆ อย่างนี้นะ แล้วทีหลังอย่าทำท่าน่ากลัวแบบนี้ด้วย เพิร์ลไม่ชอบ

ฉันทำอะไร

คุณนลทำเหมือนโดนผีเข้า เพิร์ลเรียกก็ไม่รู้สึกตัว

เพ้อเจ้อน่ะ

แล้วเมื่อกี้คิดอะไรอยู่

ทำไมฉันต้องบอกเธอทุกเรื่องด้วย

ไม่อยากบอกก็ไม่เป็นไร ถามเพราะเป็นห่วง อุ๊ย! ไม่ใช่

ตกลงว่าห่วงหรือไม่ห่วงกฤษนลจ้องมองเธออย่างคาดคั้นหาคำตอบ ศลิษาอึกอักไปพักเดียวก็เงยหน้าสบตา ตอบอย่างมั่นคง

ห่วงก็ได้ ห่วงเพราะคุณนลดูผิดปกติ ใครเห็นก็ต้องห่วงทั้งนั้นว่าเกิดอะไรขึ้น และเมื่อกี้เพิร์ลถามคุณนลแล้ว แต่ถ้าคุณนลไม่อยากบอกก็ไม่เป็นไร แต่ถ้ามีอะไรให้ช่วย บอกเพิร์ลได้เลยนะ

ดวงตากลมโตของคนพูด ทำให้คนร่างสูงใหญ่ที่ยืนบนก้อนหินสูงกว่าเธอไปหลายนิ้ว ส่งผลให้ศีรษะของเจ้าหล่อนยามแหงนมองใบหน้าเขา อยู่ในระดับต่ำกว่าแผงอก มือหนายื่นออกไปทั้งที่สติสัมปชัญญะมีเต็มร้อย กฤษนลรู้ตัวทุกขณะเคลื่อนไหว แต่มโนสำนึกอีกด้านคอยแต่จะบอกให้เขาทำตามใจตัวเอง

ศลิษาตื่นตกใจ กายบางลอยขึ้นด้วยแรงกระชาก ใบหน้าหล่อเหลาอย่างร้ายกาจเคลื่อนต่ำลง ประกบเรียวปากบางแนบสนิท ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ในวินาทีนั้นเธอรู้ทันทีว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับตน ทว่าชีวิตที่ผ่านมาแม้จะเห็นและเรียนรู้มามาก หากก็ไม่เคยสัมผัสเรื่องแบบนี้ด้วยตัวเองสักครั้ง ดังนั้นเมื่อถูกจู่โจมจากคนที่เหนือกว่าทั้งประสบการณ์และเรี่ยวแรงมหาศาล สิ่งที่ศลิษาจะทำได้จึงมีเพียงการยืนตัวแข็ง ดวงตาเบิกค้าง รับสัมผัสจาบจ้วงอย่างไร้การทัดทาน

เรียวปากหนาร้อนรุ่มประทับจูบลงมา ในวินาทีแรกเป็นไปอย่างแผ่วเบา หากก็สะกดให้ศลิษาชะงักงัน สัมผัสต่อจากนั้นเริ่มทวีความหนักหน่วง เรียกร้องและเร่าร้อน จนเจ้าหล่อนคิดว่าคงทนต่อไม่ไหว เธอรู้สึกถึงขาทั้งสองข้างกำลังสั่นเทาและอ่อนแรงจนแทบพับกองลงกับพื้น แต่สิ่งที่นึกหวั่นก็ไม่ได้เกิดขึ้น ด้วยวงแขนแข็งแรงตวัดรัดร่างน้อยเข้ามาแนบชิดกับเรือนกายใหญ่จนแทบจะเป็นเนื้อเดียวกัน

คุณนล

เสียงแผ่วเบาหลุดจากริมฝีปากอิ่มบวมช้ำ หลังจากที่ริมฝีปากหนารุ่มร้อนค่อยๆ ผละออกห่าง ชายหนุ่มมองดวงหน้านวลลออที่ฉาบด้วยแสงสีส้มจากพระอาทิตย์ส่องทอมาทางด้านหลังอย่างหลงใหล ดวงตาเคลิ้มฝันของเธอค่อยๆ แปรเปลี่ยนไปอย่างน่ามอง

เพิร์ล

คนร่างนุ่มที่ถูกกักขังไว้ในอ้อมแขนแกร่งเริ่มรู้สึกตัว หล่อนคิดจะขยับเท้าถอยห่าง หากแผ่นหลังบางยังถูกตรึงไว้แน่น มือบางยกขึ้นวางทาบแผงอกหนา แล้วกลั้นใจผลักออกไปจนสุดแรง

ทว่านอกจากมันจะไม่ขยับเขยื้อน ตัวเธอเองกลับรู้สึกเหมือนถูกกระแสไฟฟ้าแล่นปราดจากกายใหญ่เข้ามาสู่เรือนร่างของเธอยังผลให้ชาวูบไปทั่วกาย

คุณนลปล่อยก่อนค่ะเสียงร้องขออย่างน่าสงสาร เจ้าหล่อนกำลังต่อต้านอยู่กับความรู้สึกหลากหลายที่เพิ่งได้สัมผัสเป็นครั้งแรก

กฤษนลคลายลำแขนกำยำอย่างช้าๆ ด้วยความรู้สึกสับสนระคนอาวรณ์ ดวงตาคมจับมองเรียวหน้าสวย ริมฝีปากอิ่มเต็มที่เขาเพิ่งลิ้มชิมรสชาติ และไม่อาจหลอกตัวเองว่าช่างหอมหวานและเชิญชวนให้ลิ้มลองอีกอย่างไม่มีวันเบื่อ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

0 ความคิดเห็น