เล่ห์กฤษนล

  • 100% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 77,899 Views

  • 176 Comments

  • 441 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    79

    Overall
    77,899

ตอนที่ 44 : พี่นลงอนน้องเพิร์ล [อัป 20%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 473
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    18 ธ.ค. 61

 

ตอนที่ 13 พี่นลงอนน้องเพิร์ล (ต่อ)

 

บ่ายวันนั้น หลังจากขับรถกลับจากโรงเรียนประถมขนาดเล็กที่มัศยาย้ายมาประจำและอยู่ไม่ห่างจากบ้านพักเชิงเขาของกฤษนลนัก ศลิษาก็อาสาช่วยนายแทนพรวนดิน เตรียมลงเมล็ดผักในแปลงใหม่ ซึ่งนั่นทำให้กฤษนลนึกประหลาดใจไม่น้อย เพราะขนาดเขาเป็นเจ้าของบ้านแถมยังเป็นคนจ่ายเงินเดือนทุกบาททุกสตางค์ แต่เจ้านั่นก็ไม่เคยให้เขาแตะต้องแปลงผักเลยสักครั้ง แม้กระทั่งเดินเฉียดใกล้เห็นส่งสายตาขวางๆ ทุกที...ทว่ากับศลิษากลับต่างกัน นอกจากจะเต็มใจให้เข้าไปช่วยงานกันแล้ว ยังพูดคุยด้วยดีอีกต่างหาก นับเป็นปรากฏการณ์แปลกประหลาดของนายแทนเลยทีเดียว

กฤษนลชะงักสองเท้าที่กำลังเดินไปหาหญิงสาว เมื่อได้ยินโทรศัพท์มือถือดังจากข้างในบ้าน และเขาก็คิดว่าคงเป็นเสียงโทรศัพท์ของศลิษานั่นแหละ 

กฤษนลทำท่าจะบอกหญิงสาว แต่ดูว่าเจ้าตัวจะได้ยินเสียงเรียกนั้น จึงเดินตัวปลิวผ่านเขาเข้าไปข้างใน ทำให้คนยืนนิ่งอยู่ข้างนอกได้แต่ยืนเท้าสะเอวรอด้วยความอยากรู้

หลายนาทีทีเดียวที่เขาได้ยินเสียงเธอดังแว่วมา จับใจความได้ว่าเจ้าหล่อนกำลังพูดสายกับครูปลาเล็ก และหัวข้อสนทนาของสองสาวนั้นก็เป็นผู้ชายปริศนาที่เขาเพิ่งนึกขัดอกขัดใจว่าศลิษาดูจะให้ความสนใจจนออกนอกหน้ามาตั้งแต่ตอนเที่ยงนั่นเอง

กฤษนลเตร่อยู่ตรงหน้าบ้าน นานเกือบสิบนาที ก็เห็นหญิงสาวเดินตรงมาหา แสดงเจตนาว่าต้องการคุยกับเขาตรงๆ เลยเชียว

พี่ปลาเล็กอยากได้เสื้อผ้าให้คุณคนนั้น ไปขอแบ่งจากเพื่อนครูที่โรงเรียน แต่ว่าไม่มีใครมีเสื้อผ้าขนาดใหญ่พอๆ กับฝรั่งคนนั้นเลย

แล้วไง

พี่ปลาเล็กคิดจะเข้าเมืองไปซื้อให้ตอนวันหยุด แต่นั่นก็อีกหลายวัน เลยคิดจะขอแบ่งเสื้อผ้าจากคุณนลไปให้ก่อน พี่ปลาเล็กบอกว่าเขาน่าจะใส่เสื้อผ้าของคุณนลได้ เพราะคุณนลตัวใหญ่พอๆ กับเขา

ศลิษาบอกจริงจังจนคนมองเห็นถึงความตั้งใจของเธอ แม้เรื่องนี้จะถือว่าเล็กน้อยมากสำหรับเขา เล็กน้อยเสียจนเกิดความคิดพาลๆ ขึ้นว่าศลิษาไม่เห็นต้องมาให้เหตุผลถึงขนาดนี้ แค่จะขอเสื้อผ้าของเขาสักชิ้นสองชิ้น...แต่อีกใจหนึ่ง ชายหนุ่มก็บอกไม่ได้เช่นกันว่าทำไมถึงนึกอยากทำเรื่องง่ายให้มันยุ่งยากขึ้นอย่างกะทันหัน

ฉันขอคิดดูก่อนเขาบอกพลางเดินไปทางริมหาด หมดความสนใจในแปลงผักของนายแทนเสียทันที จากเสียงย่ำเท้าตามหลังมาติดๆ ทำให้ริมฝีปากหยักกระตุกยิ้มอย่างสมใจ

คุณนลจะคิดนานไหมคะ พี่ปลาเล็กบอกว่าลุงภารโรงให้ผ้าขาวม้าเขาผืนเดียว และฝรั่งคนนั้นคงได้ใช้ตอนกลางคืน กลางวันก็ใส่เสื้อผ้าชุดเก่า ดูสภาพใกล้เน่าเต็มทนแล้วค่ะ

แล้วเธอไปเดือดร้อนอะไรกับเขาด้วย

คุณนลพูดอย่างนี้ได้ยังไงคะ คนกำลังเดือดร้อน ตกทุกข์ได้ยาก เราต้องช่วยเขา และสิ่งที่คุณนลจะช่วยได้ เพิร์ลก็ไม่เห็นว่าจะเหลือบ่ากว่าแรงกันตรงไหน

เธอคิดแทนฉันตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้ได้ไงว่าเรื่องนี้ไม่เหลือบ่ากว่าแรง

 คุณนลหวงแค่เสื้อผ้าชุดเดียวนี่เหรอคะ

หล่อนถามเสียงสูงแล้วออกวิ่งตึกตักไปยืนดักหน้าเขา จ้องมองด้วยดวงตากลมโต จนคนถูกมองนึกอยาก...อยากรวบร่างแน่งน้อยเข้ามากอดและหอมสักฟอดเป็นการทำโทษที่เธอให้ความสนใจผู้ชายอื่นมากกว่าเขา และเป็นไปอย่างออกหน้าออกตาจนน่าหมั่นไส้ด้วยสิ

ฉันไม่ชอบแบ่งของใช้ส่วนตัวให้ใคร ของของฉันทุกชิ้น ทุกอย่างและทุกคน ฉันหวง

งกสิไม่ว่าศลิษากระแทกเสียงใส่หน้า อย่างที่กฤษนลต้องชะงักงัน สาบานได้ว่าตั้งแต่เกิดมายังไม่มีใครต่อว่าเขาด้วยคำนี้เลย

เธอจะคิดยังไงก็ตามใจ แต่ฉันถือว่าบอกให้เธอรู้แล้วนะว่าของของฉัน ฉันหวง

พร้อมคำพูด กฤษนลก็จิ้มนิ้วเรียวแข็งแรงลงกลางหน้าผากเกลี้ยงนูนแรงๆ จนเจ้าหล่อนผงะถอยหลังด้วยแรงนั้นทีเดียว ก่อนเดินผ่านหน้าเธอไปยังท้องทะเลกว้าง มั่นใจว่าคนตัวเล็กรูปร่างแบบบางคงต้องตามมาอย่างไม่ยอมจบเรื่องเป็นแน่

และสิ่งที่กฤษนลคาด ก็เกิดขึ้นจริง

งั้นพาเพิร์ลออกไปซื้อหน่อยสิ เสื้อผ้าตัวใหญ่ๆ สักสองชุด พี่ปลาเล็กไปเองไม่ได้ ค่ำแล้ว ไม่มีรถยนต์ ถ้าขี่มอเตอร์ไซค์ค่ำมืดจะอันตราย ดีไม่ดีโดนรถบรรทุกเกี่ยวเอาง่ายๆ

ฉันต้องทำถึงขนาดนั้นเลยหรือ เพื่อคนเร่ร่อนเพียงคนเดียว

เขาก็เป็นคนเหมือนกัน มีหนึ่งชีวิตเหมือนกับเรา คุณลองคิดดูสิว่าถ้าตัวเองต้องหนีจากอะไรไม่รู้ อยู่ในชุดมอมแมมตั้งหลายวัน เนื้อตัวสกปรก จะหาใครช่วยก็ไม่มี คิดดูสิว่ามันจะทรมานแค่ไหน

ฉันไม่อยากเสียเวลาคิดกับเรื่องไร้สาระของเธอชายหนุ่มพูดขึ้น เมื่อเดินมาถึงริมหาด สายตาเพ่งมองไปยังเรือเร็วลำสีขาวที่เขาขับสำรวจอยู่เกือบทุกวันโดยมีคนหน้าหวานตามติดด้วยทุกครั้ง

เพิร์ลคิดไม่ถึงเลยว่าคุณจะใจดำขนาดนี้

ผิดหวังหรือเปล่า นี่แหละตัวฉัน

ไม่ผิดหวัง เพราะไม่เคยหวัง รู้อยู่แล้วว่าคุณนลเป็นคนใจร้าย ใจดำหล่อนต่อว่าพร้อมดวงตาวาวๆ ในวินาทีนั้นภาพเรียวหน้าอ่อนวัยของเจ้าหล่อนก็ย้อนกลับไปเมื่อสิบเจ็ดปีก่อน เด็กหญิงที่ต่อว่าต่อขานเขาเมื่อโดนกลั่นแกล้งจนร้องไห้โฮครั้งแล้วครั้งเล่า และตอนนี้เหตุการณ์ดูจะซ้อนทับกัน จะต่างก็เพียงเจ้าหล่อนกำลังต่อว่าเขาด้วยสาเหตุจากผู้ชายคนอื่น


++++++

ฝาก เล่ห์ร้ายซาตาน นิยายรุ่นพ่อแม่ของ เล่ห์กฤษนล

เรื่องราวของพ่อหนึ่งและแม่นิลของคุณนลค่ะ

หล่อนช่างออดอ้อนดีนะ แปลกที่ไม่เห็นทำกับเขาสักครั้ง 
ลับตาคนอื่นมีแต่ขู่ฟ่อ โต้กลับเข้าบ้างก็น้ำตาตก
สรุปสั้นๆ ว่าเป็นผู้หญิงที่น่ากลัวที่สุดในโลก แต่เมื่อหลวมตัวมาแล้วก็ไม่คิดจะถอนตัวออกไป
--------------------------------
นิลอุบล สาวสวยชาติกำเนิดไม่สูงเด่น เธอเป็นคนมองโลกในแง่ดี จิตใจดี 
แล้วเรื่องวุ่นก็เกิดขึ้นเมื่อความน่ารักของเธอไปเตะตา วิศรุต หนุ่มนักธุรกิจใหญ่มาดเสเพลเข้าให้ 
ชีวิตที่ไม่เคยรู้จักกับคำว่าผิดหวัง เมื่อมาเจอหญิงสาว เขาจึงงัดทุกความได้เปรียบเพื่อจะได้เธอมา
... 
“คุณทำอย่างนี้ทำไม คุณทำทั้งหมดใช่ไหม” 
นิลอุบลรวบรวมความกล้าถามขึ้นมา แววตาที่มองใบหน้าหล่อเหลามีความหวาดกลัวและตัดพ้อ
วิศรุตเมินออกไปด้านนอกที่เห็นเพียงแสงจากโคมไฟประดับริมทางเดินหน้าบ้านพัก
“ผมทำอะไร”
แม้จะรู้แก่ใจแต่ยังแกล้งก้มลงถามใกล้ริมหูบาง สูดกลิ่นหอมอย่างต้องการเก็บเป็นกำไร
“คุณทำให้ฉันต้องมาที่นี่ แล้วฉันก็ไม่เชื่อด้วยว่ามีงานอย่างที่บอกจริงๆ” 
“งานสำหรับคุณ มีอีกเยอะจนรับไม่ไหวเชียวล่ะ”
เสียงหัวเราะในลำคอ มันข่มขวัญคนตัวเล็กได้ดีเกินคาด
นิลอุบลนิ่งงันเหมือนคนอยู่ในอาการช็อก วิศรุตก้มช้อนร่างเธอขึ้นอย่างง่ายดาย
แล้วโยนกลางเตียงกว้างอย่างไม่คิดถนอม กดตรึงไหล่บางจนไม่อาจขยับ
“ตอนแรกผมไม่คิดจะทำอะไรคุณในคืนนี้หรอกนะ แต่คุณมันหาเรื่องใส่ตัว ช่วยไม่ได้จริงๆ”
...
สองหนุ่มสาวที่มีความต่างทั้งความคิด ต่างที่มาและพื้นฐานชีวิต 
เมื่อต้องเผชิญกันจะเป็นอย่างไร เกมเดิมพันด้วยหัวใจครั้งนี้ ใครจะชนะหรือเพลี่ยงพล้ำก่อนกัน




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

0 ความคิดเห็น