เล่ห์กฤษนล

  • 100% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 77,909 Views

  • 176 Comments

  • 442 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    89

    Overall
    77,909

ตอนที่ 47 : พี่นลงอนน้องเพิร์ล [อัป 70%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 440
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    25 ธ.ค. 61

 

ตอนที่ 13 พี่นลงอนน้องเพิร์ล (ต่อ)

 

ใบหน้าคร้ามคมเคลื่อนมาใกล้ ดวงตากลมโตที่ประดับบนเรียวหน้าหวานช้อนมอง ประกายตื่นๆ ที่ทอออกมาทำให้ชายหนุ่มตัดสินใจในวินาทีนั้นว่าจะไม่มีวันละโอกาสปลอบโยนเธอให้หายตื่นกลัวจากสิ่งใดก็ตามที่เธอกำลังประสบและพยายามต่อสู้กับมันอยู่

มือหนายกขึ้นจับเรียวคางมน แม้สัมผัสแผ่วเบาแต่สามารถยึดตรึงให้เธอนิ่งสงบและคล้อยตามเขา ริมฝีปากหยักหนาเคลื่อนประกบเรียวปากบาง เลาะเล็มความหอมหวาน มือหนาอีกข้างช้อนประคองท้ายทอยหล่อน ปิดกั้นหนทางดิ้นหนี แล้วส่งเรียวลิ้นอุ่นซ่านแตะชิม เย้าหยอก หลอกล่อ หวังจะสัมผัสเธออย่างถนัดถนี่ยิ่งกว่าเดิม

กฤษนลถอยจากริมฝีปากบางที่เจ้าตัวเม้มสนิทแน่น เปลี่ยนมาพรมจูบทั่วดวงหน้าหวาน ร่ายมนตร์ให้หล่อนลุ่มหลง พร้อมยกมือขึ้นดันแผ่นหลังบางเข้ามาหาจนร่างเธอเบียดชิดกับเรือนกายหนาแนบแน่น แล้วจึงตวัดลำแขนกำยำรัดเรือนกายหล่อนจนจมหายไปกับกายแกร่งของเขา

พื้นเรือกำลังหมุนเคว้ง...ความรู้สึกของศลิษาบอกว่าอย่างนั้น ความรู้สึกวูบไหวจู่โจมเข้ามาเป็นระลอก ก่อนร่างของเธอจะถูกโยนเข้าไปในมวลอากาศมหาศาลที่หมุนวนอย่างบ้าคลั่งจนยากจะทัดทานไหว เลือดในกายฉีดพล่านอย่างรุนแรง ส่งผลให้ชีพจรเต้นแรงกว่าเดิม ศลิษาเนื้อตัวสั่นเทา ตระหนกไปกับความรู้สึกที่เปลี่ยนแบบฉับพลันจนเธอตั้งรับมันไม่ทัน อีกทั้งหัวใจสาวที่กำลังเต้นโลด จนเธอเริ่มเหนื่อยล้า แต่อีกวินาทีถัดมากลับให้ความรู้สึกตื่นเต้นระคนวาบหวามอย่างน่าลุ่มหลง 

ศลิษาเผยอริมฝีปากปล่อยเสียงครางออกมา ด้วยอยากบรรเทาความรู้สึกแปลกประหลาดที่อัดอยู่ข้างใน ทว่าพลันรู้สึกถึงความอุ่นนุ่มประกบในทันที บางสิ่งชอนไชเข้ามาพร้อมกับแผ่ความร้อนไปทั่วโพรงปาก ก่อนแปรเปลี่ยนเป็นความวาบหวามกำซาบซึมทั่วทั้งกาย

เสียงครางดังแว่วเข้ามาในหู เมื่อบางสิ่งกำลังรุกล้ำเข้ามาสู่ตัวตนของเธอ พร้อมกับปรนเปรอให้หลงไปกับความหอมหวานที่เพิ่งได้ลิ้มลองครั้งแรก

กฤษนลมองดวงหน้าสวยแดงก่ำที่ปรือตามองเขาด้วยอารมณ์ที่ยังติดอยู่กับภวังค์ของความเพลิดเพลิน หลังจากเขาถอนใบหน้าคร้ามคมออกห่าง และมองตอบเธออย่างแสนเสน่หา อารมณ์และความรู้สึกรุนแรงที่แล่นปราดเข้ามาจับใจเขา

น้องเพิร์ลเสียงห้าวพร่าครางออกมา ดวงตาคมจับจ้องอยู่กับใบหน้าสวยที่กำลังแปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกต่างๆ จากเคลิ้มฝันล่องลอย จนเธอรู้สึกตัวตื่น แล้วกลายเป็นสีหน้าเก้อเขินหากยังเจือด้วยความตื่นกลัวไม่ต่างจากเดิมนัก

คุณนล เรากลับกันนะคะ กลับกันเถอะค่ะ

หล่อนละล่ำละลักบอกอย่างน่าสงสาร หลังจากพาตัวเองกระเถิบออกห่างจากเขาจนสุดจะเอื้อมถึง ชายหนุ่มจับตาดูปฏิกิริยา เฝ้ามองสิ่งที่หญิงสาวแสดงออกมา กระทั่งมั่นใจว่าความรู้สึกของเธอไม่มีความโกรธ หรือความรู้สึกผิดต่อตัวเองเจือปนอยู่...ซึ่งทั้งหมดล้วนเป็นสิ่งที่น่ายินดีสำหรับเขา

กฤษนลขับเรือเร็วพาศลิษากลับมาเทียบท่าตรงโขดหินใหญ่ตรงริมหาดหน้าบ้านพัก และเมื่อเขาดับเครื่องยนต์หญิงสาวก็ลุกยืนเตรียมจะลงจากเรือทันที หากพอมองต่ำจากขอบเรือแล้วจึงตีสีหน้าเก้อเขินขึ้นมา

ชายหนุ่มจัดการกับเรือเสร็จก็พาตัวเองลงมายืนด้านล่าง ระดับน้ำสูงเหนือเข่าซึมผ่านเนื้อผ้ากางเกงยีนจนเปียกชุ่ม หากชายหนุ่มกลับไม่อนาทรกับสภาพที่เป็น ใบหน้าหล่อเหลาแหงนมองหญิงสาวที่กำลังงกๆ เงิ่นๆ ก้าวจากขอบเรือเพื่อมาอยู่ในอ้อมแขนของเขาอย่างไม่อิดออด

กฤษนลพาคนร่างบางเดินลุยน้ำด้วยระยะทางเกือบสิบเมตรจึงปล่อยเธอยืนบนหินก้อนใหญ่ตรงริมหาด เพียงปลายเท้าแตะถึงเธอก็ผละห่างจากเขา ก่อนเดินก้มหน้างุดตรงไปยังบ้านพักที่ตั้งโดดเด่นอยู่เบื้องหน้า พร้อมกับโสตสัมผัสรับรู้ว่าคนร่างสูงก้าวตามมาติดๆ

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

0 ความคิดเห็น