เล่ห์กฤษนล

  • 100% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 77,918 Views

  • 176 Comments

  • 441 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    98

    Overall
    77,918

ตอนที่ 49 : พี่นลงอนน้องเพิร์ล [อัป 100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 418
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    27 ธ.ค. 61

 

ตอนที่ 13 พี่นลงอนน้องเพิร์ล (ต่อ)

 

มือใหญ่หยาบกร้านด้วยการทำงานอย่างหนักลดต่ำลงขณะยังกำโทรศัพท์ไว้แน่น ดวงตาคมที่เคยทอความกังวลมาเกือบชั่วโมงด้วยสาเหตุติดต่อคนปลายสายไม่ได้ บัดนี้หลังจากได้พูดคุยกัน แววตาก็เปลี่ยนเป็นโศกสลดอย่างเห็นได้ชัด จนคนที่นั่งประกบข้างซึ่งคอยเงี่ยหูฟังการสนทนามาตลอดต้องจับมือเขาไว้แน่น แล้วยื่นลำแขนข้างหนึ่งโอบรอบไหล่หนาที่กำลังสั่นเทาของสามีไว้

พี่ใหญ่อย่าคิดมากสิคะ ไหนเคยบอกว่ามั่นใจในตัวลูกสาวเรา พี่ใหญ่ต้องคิดและทำตามนั้นให้ได้จริงๆ

น้องเพิร์ลบอกว่าอยู่บ้านพักของนายจ้างที่ชื่อกฤษนล นายคนนี้เป็นใครก็ไม่รู้ แล้วลูกไว้ใจเขาได้ยังไง ถึงขนาดไปพักอยู่ด้วยกัน ถ้ามีปัญหาอะไรทำไมไม่กลับมาอยู่บ้านเรา...ไม่ได้แล้ว พี่ต้องไปหาน้องเพิร์ลเดี๋ยวนี้ พี่ต้องพาลูกกลับบ้าน

พูดจบคนร่างใหญ่ก็หยัดลุกขึ้น หมายจะออกจากร้านตรงไปยังรถที่จอดไว้ด้านหน้า หากยังช้ากว่าคนที่คุมเชิงอยู่ข้างๆ เธอรีบยึดร่างของเขา แล้วบอกอย่างเอาจริงชนิดที่เรียกว่าทั้งปลอบทั้งขู่กันเลยทีเดียว

พี่ใหญ่ สงบสติอารมณ์หน่อยค่ะ ลูกสาวเราเก่งและฉลาด ทำไมถึงคิดว่าแกจะทำอะไรให้เราต้องห่วงและอกแตกตายอย่างนั้นคะ

แต่น้องเพิร์ลบอกเองนะ พี่ไม่ได้คิดไปเอง

น้องเพิร์ลบอกแค่ไหนก็เชื่อแค่นั้นไปก่อนเถอะค่ะ อย่าเพิ่งคิดไปไกลจนกว่าเราจะเห็นกับตา หรือรู้เรื่องกันจริง ยังไงเจนก็ยังเชื่อว่าน้องเพิร์ลมีเหตุผลเพียงพอที่ตัดสินใจอย่างนั้น อีกอย่างพี่ใหญ่เห็นแล้วว่ารถของแกถูกชนพังยับ เมื่อกี้เราก็จะเป็นลมเสียให้ได้ เพราะคิดว่าเกิดอุบัติเหตุกับลูกสาวเรา จนผู้หมวดต้องมาเล่าเรื่องให้ฟัง เห็นไหมล่ะว่านั่นเพราะเราคิดไปเองทั้งนั้น ยังไงต้องฟังจากปากลูกสาวเราก่อนตีโพยตีพาย เข้าใจไหมคะ

เมื่อได้ยินถ้อยคำจริงจังพร้อมดวงตาขู่กำชับจากคนที่ทำตัวเป็นช้างเท้าหลังตลอดมา ทำให้ศตวรรษถึงกับพูดไม่ออก เขาได้แต่พยักหน้าจำใจยอมรับเหตุผลของเธอ

เอาตามนั้นก็ได้

หญิงชายวัยกลางคนเรียกเด็กเสิร์ฟเพื่อชำระค่าอาหาร ก่อนจะเดินออกไปทางหน้าร้าน และเมื่อมาหยุดตรงรถเก๋งกลางเก่ากลางใหม่ คนเป็นภรรยาก็แบมือออกมา จนอีกคนต้องขมวดคิ้วมุ่นด้วยไม่อยากทำตาม

ส่งกุญแจรถมาค่ะพี่ใหญ่ เจนไม่ให้พี่ใหญ่ขับทั้งที่มือสั่นเพราะห่วงลูกแบบนี้เด็ดขาด

แต่พี่ขับรถได้ พี่หายตกใจแล้ว

ไม่ได้ค่ะ เอากุญแจมา ไม่อย่างนั้นเจนจะบอกลูกทั้งหมดเลยว่าพ่อของแกจะเป็นจะตายเพราะน้อยใจแก คิดไปเองว่าแกทำตัวเหลวไหล

เจอคำขู่ไม้นี้เข้าศตวรรษได้แต่ยอมทำตาม ชายร่างใหญ่ หน้าตาดุ ผิวคล้ำแดด ส่งกุญแจให้ก่อนเดินอ้อมไปเปิดประตูรถฝั่งผู้โดยสาร เขาขยับเก้าอี้สองสามทีเพื่อให้เหมาะกับคนตัวใหญ่อย่างเขานั่งได้สบาย ครั้นเสร็จสรรพก็เป็นจังหวะที่สารถีคนใหม่เลื่อนรถออกพอดี

เมื่อกี้น้องเพิร์ลบอกทางแล้วใช่ไหมคะ

ใช่ พี่พอรู้ แต่พอใกล้จะถึงน้องเพิร์ลให้โทร.ถามอีกที

แหม ถ้าถึงขนาดนี้แล้วไม่น่าห่วงอะไร

เจนหมายความว่ายังไง

ลูกพร้อมจะบอกเราอย่างเปิดเผยทุกอย่าง ตัดความกังวลใจไปเปลาะหนึ่ง เจนยอมรับนะว่าตอนแรกก็กลัวเหมือนพี่ใหญ่ แต่พอตั้งสติคิดดีๆ มันอาจไม่มีอะไรที่เราต้องกลัว ยังไงเจนก็ไว้ใจลูกค่ะ

พูดอย่างนี้เหมือนจะต่อว่าพี่ที่ปากบอกไว้ใจน้องเพิร์ล แต่เอาเข้าจริงก็คิดกังวลไปสารพัด

ไม่หรอกค่ะ เจนไม่ว่าพี่ใหญ่อย่างนั้นหรอก พ่อแม่ต้องห่วงลูกเป็นธรรมดาและลูกก็จะเข้าใจเรา

เจนจิราหันมายิ้มให้คู่ชีวิตที่อยู่กินกันมาเท่าอายุของศลิษา แต่หากจะนับรวมช่วงเวลาที่เริ่มรู้จักและล้มลุกคลุกคลานมาด้วยกัน ก่อนตัดสินใจร่วมชีวิตก็นับรวมถึงสามสิบปี

ในช่วงแรกมารดาที่ยังใช้ชีวิตอยู่ที่ออสเตรเลียพยายามชี้บอกว่าศตวรรษเป็นผู้ชายไร้อนาคต เป็นการโง่สิ้นดีที่เธอยังตามติดเขา และหากหวังจะฝากอนาคตด้วยก็ถือเป็นความคิดของคนไร้สติ

แต่สำหรับเจนจิรา เธอใช้หัวใจเป็นเดิมพัน ทุกลมหายใจถูกขับเคลื่อนด้วยความรักและความหวัง และสิ่งเหล่านั้นเคลือบอยู่ทั่วทั้งตัวของผู้ชายไร้อนาคตในสายตาของหลายคน หากเขาคนนี้ก็คือคนที่เธอเลือกด้วยหัวใจ

ความรู้สึกเหล่านี้เจนจิรารู้ดีว่ามันถูกถ่ายทอดไปสู่ลูกสาวคนเดียวของเธอและเขา เธอไม่อยากบอกศตวรรษว่าเข้าใจลูกสาวดี หากว่าถึงวันหนึ่งศลิษาจะเลือกผู้ชายที่อาจทำให้ศตวรรษต้องคัดค้านอย่างหัวชนฝา เธอก็รู้ว่าสุดท้ายพวกตนก็ทำได้เพียงทำใจยอมรับ...เพราะความคิดและความรู้สึกของศลิษานั้น หลายๆ ครั้งที่เจนจิราเฝ้าสังเกตดู มันทำให้เธอรู้ว่าลูกสาวถอดแบบมาจากเธออย่างไม่ผิดเพี้ยนทีเดียว

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

0 ความคิดเห็น