เล่ห์กฤษนล

  • 100% Rating

  • 4 Vote(s)

  • 77,902 Views

  • 176 Comments

  • 442 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    82

    Overall
    77,902

ตอนที่ 50 : เมื่อความลับเผย [อัป 25%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 462
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    30 ธ.ค. 61

 

ตอนที่ 14 เมื่อความลับเผย

 

รถแล่นไปจนใกล้จะถึงจุดหมาย เจนจิราต้องออกปากเตือนคนที่นั่งนิ่งคล้ายใจลอยไปไหนเสียแล้วก็ไม่รู้ให้โทร.หาถามทางลูกสาว ศตวรรษถึงรู้สึกตัวตื่นขึ้นมารับรู้ จนเจนจิราอดไม่ได้ที่จะหลุดรอยยิ้มอย่างนึกขันในท่าทางเขา

น้องเพิร์ลบอกว่าขับตรงไป แล้วเลี้ยวซ้ายเข้าถนนหน้าเมืองเกือบหนึ่งกิโลก็จะเห็นทางแยกเป็นถนนเลียบริมหาด และเราขับเข้าไปเรื่อยๆ ก็จะถึงบ้านพักเชิงเขา น้องเพิร์ลกับนายคนนั้น เอ่อ...เจ้านายของแกรอเราอยู่

นายคนนั้นหรือเจ้านายของลูกสาว จะเรียกอะไรก็แล้วแต่ หากสำหรับศตวรรษล้วนเป็นหนามตำใจเสียทั้งสิ้น

เจนจิราเข้าถึงความรู้สึกของสามีดี ออกจะเห็นใจเสียด้วยซ้ำ สำหรับคนที่หวงและห่วงลูกสาวยิ่งกว่าอะไร มาเจอเรื่องปุบปับแบบไม่ทันรู้ล่วงหน้าไม่ช็อกเสียก็บุญแล้ว

รถแล่นไปตามเส้นทาง ไม่ถึงสิบนาทีบ้านชั้นเดียวหลังเล็กผิดจากภาพในความคิดของสองสามีภรรยาก็ปรากฏสู่สายตา พวกเขากวาดสายตารอบตัว เห็นภูเขาสูงทะมึนเป็นเงาอยู่เบื้องหลัง ช่างให้ความรู้สึกน่าเกรงขามและวังเวงระคนกัน แต่เมื่อหันมาทางด้านหน้าก็ปรากฏเป็นท้องทะเลกว้างในยามเย็นที่ให้ทั้งความรู้สึกร่มรื่นและผ่อนคลายแทน

รถจอดนิ่งเกือบนาที กว่าจะเห็นคนที่พวกเขามาหาเดินออกจากบริเวณหนึ่งของบ้านตรงมาสมทบ ศตวรรษเปิดประตูก้าวพรวดไปหาบุตรสาวที่วิ่งเข้ามากอดอย่างแสนดีใจ ลืมสิ้นซึ่งความน้อยใจและขุ่นข้องหมองมัวที่แบกมาตลอดทาง

เจนจิรามองสองพ่อลูกแล้วแย้มรอยยิ้มกว้าง ภาพตรงหน้าคงถือเป็นบทสรุปสั้นๆ ว่า ไม่ว่าจะมีสิ่งใดเกิดขึ้นก็ไม่อาจสั่นคลอนความรักและความเข้าใจในครอบครัวของเธอได้เลย

สายตาของคนผ่านชีวิตร้อนหนาวมาพอสมควรละจากภาพของสามีและลูกสาวมาทางชายหนุ่มวัยประมาณสามสิบปี เธอมองใบหน้าหล่อเหลาติดจะสำอางซึ่งดูขัดแย้งกับเรือนกายล่ำสันสูงใหญ่อย่างพิจารณา และเมื่อพินิจดวงตาดุวาวที่รอประสานกับเธอ หญิงวัยกลางคนก็นิ่งงันในทันที

สวัสดีครับ ผมกฤษนล เป็นเจ้านายของศลิษาชายหนุ่มยกมือไหว้แล้วแนะนำตัวไปทางเดียวกับที่ได้ยินศลิษาบอกบิดาเธอทางโทรศัพท์ก่อนพวกเขาจะมาถึงบ้านพัก

สวัสดีค่ะ

เจนจิรายกมือรับไหว้ หากสายตาก็ยังไม่ละจากดวงหน้าของหนุ่มรุ่นลูกที่เธอรู้สึกคุ้นตาเสียจริง กระทั่งสองพ่อลูกเดินมาสมทบหลังจากกอดทักทายจนหายคิดถึงแล้ว หญิงวัยกลางคนจึงหันสบตาคนตัวสูงเหมือนจะสื่ออะไรบางอย่าง

กฤษนลมองผู้มาใหม่สองคนอย่างจับสังเกตและแอบลุ้นตาม จนชายสูงวัยกว่าหันมาทางตน กฤษนลก็รีบยกมือไหว้โดยอัตโนมัติ ทว่าอีกฝ่ายเพียงมองนิ่งเฉยก่อนจะถามเป็นประโยคแรก

เราเคยเจอกันมาก่อนใช่ไหม

ใช่ครับ ผมเป็นลูกของคุณพ่อวิศรุตกับคุณแม่นิลอุบล หลานตาของคุณตาประชัย

กฤษนลบอกอย่างไม่อ้อมค้อม พร้อมกับอ้างไปถึงคุณตาในวัยแปดสิบกว่าปีที่เขารู้ตลอดมาว่าเคยอุปการะชายคนนี้ให้ได้รับการศึกษาจนจบปริญญาโทในต่างประเทศ จากนั้นก็ผลักดันเข้าทำงานในบริษัทฯ ก่อนจะเกิดเรื่องทุจริต จนต้องหนีหัวซุกหัวซุน ตามที่เขาถือเป็นเหตุต่อว่าต่อขานผ่านศลิษาให้เจ้าหล่อนเจ็บช้ำน้ำใจอยู่เสมอ

หากเมื่อเผชิญหน้าในวินาทีนี้ กฤษนลไม่รู้ว่าความจงเกลียดจงชังที่เคยมีหายไปไหนหมด จึงทำให้เห็นภาพชายตรงหน้าแค่ในฐานะผู้ให้กำเนิดและเลี้ยงดูศลิษา...ผู้หญิงที่อยู่ในหัวใจของเขามาตั้งแต่เล็ก จนกระทั่งได้เจอกันใหม่เมื่อไม่นานนี้

สายตาสองคู่จากผู้ชายต่างวัยสองคนที่สู้ประสานกัน ต่างก็เหมือนจะค้นหาความรู้สึกกันและกัน รวมถึงสัญชาตญาณในกายบางอย่างที่กำลังแล่นพล่านอยู่ภายใน แม้ผู้ด้อยอาวุโสกว่าจะแสดงตนว่ายอมให้ทุกอย่าง หากท่าทางมุ่งมั่นจริงจังที่เจือมาพร้อมกันก็ทำให้อีกฝ่ายสัมผัสได้ และนั่นก็เป็นเหตุให้บรรยากาศรอบตัวของคนทั้งคู่คุกรุ่นขึ้นทีเดียว

ศลิษามองบิดากับผู้ชายที่ทำให้ใจสาวของเธอหวั่นไหว เธอรู้ถึงสิ่งที่คนทั้งคู่แสดงออกมา หากอยู่ในวัยเยาว์เธอเชื่อเลยว่าพวกเขาคงปราดมาเล่นงัดข้อจนรู้แพ้รู้ชนะกันแล้ว แต่เมื่อมันไม่ใช่ ท่าทีหยั่งลึกของกันและกันจึงทำให้เธอไม่อาจอ่านได้อย่างทะลุปรุโปร่ง ดังนั้นคนเดียวที่จะช่วยเธอในสถานการณ์นี้เห็นจะเป็นผู้หญิงที่กำลังยืนเคียงเธอ และเป็นคนที่รู้ใจและเข้าใจศลิษาตลอดมา

เพิร์ลต้องกลับบ้านพร้อมกับพ่อและแม่ใช่ไหมคะ

ใช่จ้ะ พ่อคงไม่ยอมให้เพิร์ลอยู่ที่นี่ แต่สำหรับพวกเขา แม่คิดว่าสองหนุ่มคงมีเรื่องอยากคุยกันเป็นการส่วนตัว เพิร์ลจะพาแม่ไปช่วยเก็บของไหมจ๊ะ

ค่ะ ได้ค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

0 ความคิดเห็น