Legend of Strong Heart ลุ้นรักกองทัพสุดแกร่ง

ตอนที่ 29 : สายลมเจ้าเสน่ห์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 854
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    1 พ.ย. 59

29

 

สายลมเจ้าเสน่ห์

 

 

 

                ร่างกายหนาแกร่งผิวสีแทนถูกอาบไปด้วยเลือดจำนวนมาก ท่อนบนของยากุซ่าหนุ่มเปลือยเปล่าและเต็มไปด้วยบาดแผลฉกรรจ์จากการถูกทุบตี ถูกเฆี่ยน สารพัดวีธีของการทำร้าย ชายหนุ่มที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นดั่งสายลมแห่งไคยามะ ตระกูลผู้นำด้านอุตสาหกรรมรถยนต์ของประเทศและเป็นหลานชายของผู้บริหารวิทยาลัยนานาชาติสกายยามะอีกด้วย ยากุซ่าหนุ่มถูกล่ามโซ่หนาที่ข้อมือและถูกขึงติดอยู่กับเสาต้นยักษ์กลางโกดังร้างทำให้อยากต่อการเคลื่อนไหวร่างกาย เมื่อถูกอัดด้วยไม้หรือฝ่าเท้า ร่างกายของชายหนุ่มก็ถูกแกว่งไปมาซ้ายทีขวาทีจากการถูกเตะและผลักของชายร่างใหญ่นับสิบเหมือนทว่าเขาเป็นกระสอบทราย บวกกับเสียงหัวเราะขบคันอย่างสะใจของชายร่างบึกบึนที่สามารถทำให้ยากุซ่าหนุ่มอยู่ในสภาพที่ทุเรศที่สุดได้

                ปั้ก!! ผัวะ!!

                “เนี่ยหรอ ไคยามะ ไทเกอร์ สายลมแห่งไค ก็มีดีแค่ชื่อแหละว่ะ”

                “อย่าให้โซ่เฮงซวยเนี่ยหลุดก็แล้วกัน ไม่อย่างนั้นพวกแกได้เหลือแค่วิญญาณแน่” ไทเกอร์เงยหน้าที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อและเลือดขึ้นมาท้าทายไอ้หน้าเหลี่ยม

                “ทำเป็นพูดไปเถอะ แกน่ะกำลังจะตายในอีกไม่ช้านี้แล้วนะ ไคยามะ” หญิงสาวร่างอวบอั๋นเดินผ่าเข้ามากลางฝูงลูกน้องนับสิบ

                “ถุย!! แอเรียล คาลเธอร์ อดีตเพื่อนคนดีของคานะจัง ไม่อยากจะเชื่อเลย ว่าคานะจะเคยคบกับผู้หญิงมารยา ชั่วช้าอย่างเธอมาก่อน” ไทเกอร์ถ่มน้ำลายลงไปที่รองเท้าบู๊ทหนังสีดำพร้อมกับสบถด่า

                เพี๊ยะ!! เพี๊ยะ!!

                แอเรียลฟาดฝ่ามือลงมายังแก้มบวมช้ำของเขาสองครั้ง ก่อนจะใช้มือและปลายเล็บจิกกดลงไปบนกรามสีแทนของไทเกอร์ด้วยความโกรธ “อย่างแกมันจะไปเข้าใจอะไร แกมันก็แค่ยากุซ่าเพลย์บอย”

                “ถึงฉันจะเพลย์บอย แต่ฉันก็เลือกนะ ที่แน่ๆ คงไม่ใช่เธอ” ไทเกอร์พูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

                “คุณแอเรียลครับ คุณนีลสั่งว่าให้จัดการเอามันไปทิ้งที่แม่น้ำเมะงุโระงาวะครับ” ลูกน้องคนหนึ่งบอกเล่าคำสั่งของนีลให้หญิงสาวฟัง

                “เวลาอำลาโลกของแกมาถึงแล้ว ไคยามะ ไทเกอร์ ลาก่อนนะ พวกแกจัดการทำให้มันสลบแล้วเอาไปทิ้งที่แม่น้ำซะ” แอเรียลบอกกับลูกน้องของเธอสามคนที่มักจะเดินตามเธอเหมือนกับปลิงดูดเลือดอยู่เป็นประจำ

                “ครับ คุณแอเรียล” ทั้งสามคนตอบรับพร้อมกันก่อนจะลงมืออัดไทเกอร์จนน็อคหมดสติไป ก่อนจะลากเขาขึ้นรถและพาไปยังสถานที่แห่งความตาย ยากุซ่าถูกมัดมือทั้งสองข้างในขณะที่ร่างกายของเขาก็ถูกโยนทิ้งจ๋อมลงไปในแม่น้ำใสนิ่ง หลังจากที่ชายหนุ่มหน้าเหี้ยมเกรียมทั้งสามคนทำภารกิจเสร็จลุล่วงแล้ว พวกเขาก็ขับรถจากไปอย่างรวดเร็ว เป็นจังหวะเดียวกันที่ชายชุดดำสองคนกระโดดลงไปงมหาร่างของเจ้านายขึ้นมาจากแม่น้ำได้ทันเวลา

                ยากุซ่าหนุ่มผมสีน้ำตาลแดงถูกหามส่งโรงพยาบาลได้ทันท่วงที  โดยการช่วยเหลือของหนุ่มน้อยหน้าหวานซึ่งเขาก็คือน้องชายแท้ๆ ของไทเกอร์นั่นเอง

                “คุณทีออสครับ คุณไทเกอร์ปลอดภัยแล้วครับ” ชายชุดดำผมสีน้ำตาลอ่อนใส่แว่นตาดำเดินเข้ามารายงานนายน้อยของตระกูลด้วยความสงบเสงี่ยม ซึ่งตอนนี้นายน้อยของตระกูลกำลังนั่งประกอบรถบังคับวิทยุราคาแพงอยู่อย่างใช้สมาธิ

                “แล้วนายได้ตัวแอเรียล คาลเธอร์มาไหม ไรอัน” หนุ่มน้อยพูดแต่ยังคงนั่งหันหลังให้กับลูกน้องของเขา

                “ได้มาเรียบร้อยแล้วครับ”

                “พาเธอมาหาผม” หนุ่มน้อยยังคงนั่งประกอบโมเดลต่อไปอย่างไม่สะทกสะท้านกับสิ่งที่เกิดขึ้น

                “ครับ” ลูกน้องฝรั่งก้มหัวคำนับก่อนจะเดินออกไปนอกห้องและเดินกลับเข้ามาพร้อมกับผู้หญิงที่ทำร้ายพี่ชายของเขา แอเรียล คาลเธอร์

                “พวกแก เป็นใคร ปล่อยฉันนะ ไม่งั้นฉันสั่งให้พี่มายิงหัวพวกแกแน่” แอเรียลดิ้นไปมาในขณะที่สองมือของเธอถูกมัดเอาไว้ด้วยเชือกป่านหลายทบ

                “ออกไปก่อนไรอัน” หนุ่มน้อยอออกคำสั่ง

                “ครับ คุณทีออส” เมื่อลูกน้องของเขาก้าวขาออกไป หนุ่มน้อยก็ประกอบรถบังคับเสร็จพอดี

                “แกต้องการอะไรจากฉัน แล้วแกเป็นใครห๊ะ” แอเรียลแหกปากตะโกนใส่คนตรงหน้าที่ยังคงนั่งหันหลังอยู่บนเก้าอี้ผ้าแบบหมุนอยู่เหมือนเดิม

                “ผมต้องการให้คุณชดใช้ในสิ่งที่คุณทำกับพี่ชายของผม” ทีออส พูดจบก็หมุนก้าวอี้มาเผชิญหน้ากับแอเรียล เผยให้เห็นใบหน้าหวานอย่างกับผู้หญิง แต่แฝงความหล่อบาดใจไว้ในเวลาเดียวกัน

                “ชดใช้ยังไงห๊ะ” แอเรียลตะคอกใส่

                “ด้วยชีวิตของคุณไง” หนุ่มน้อยพูดพร้อมกับลุกขึ้นและเดินไปหยิบมีดปลายแหลมมาจิกที่ต้นคอขาวของแอเรียล

                “ยะ…..อย่าทำอะไรฉันเลยนะ” แอเรียลพูดด้วยสีหน้าวิงวอนขอความเห็นใจ แต่นั่นก็ไม่ทำให้ทีออสใจอ่อนไปได้

                “ได้ผมจะปล่อยคุณ แต่ว่าคุณต้องไสหัวออกจากญี่ปุ่นไปซะ ทำได้ไหม” ทีออสบีบคอของแอเรียลจนเป็นรอยมือ

                “แล้วทำไมฉันต้องทำตามที่แกบอกด้วยห๊ะ” แอเรียลพยายามพูดในขณะที่เธอเริ่มหายใจไม่ออก

                “นี่ไงล่ะ ผมกะว่าจะส่งไปให้ตำรวจ” หนุ่มน้อยปล่อยมือออกจากคอของแอเรียล และโชว์คลิปวีดีโอในโทรศัพท์ที่แอเรียลกำลังสั่งให้ชายนับสิบคนอัดพี่ชายของเขา

                “ถ้าแกส่งมันไปให้ตำรวจ แกไม่กลัวว่าแกจะถูกจับหรือไง ไอ้หน้าโง่” แอเรียลพูดเสียงเบา

                “ฮ่ะๆ ก็ผมนี่ไงตำรวจ” ทีออสพูดอย่างขบขับ

                “แกจะไปเป็นตำรวจได้ยังไง แกดูเด็กขนาดนี้ แล้วอีกอย่างแกก็เป็นยากุซ่าแกไม่กลัวว่ามันจะทำให้บัลลังก์ของตระกูลแกพินาศย่อยยับหรือไง”

                “เอาเป็นว่าให้คุณรู้ว่าว่าผมเป็นผู้มีอำนาจทางกฏหมายโดยชอบธรรมก็แล้วกัน ถึงแม้ว่าผมจะไม่ได้เกิดและโตที่ญี่ปุ่นแต่การใช้ชีวิตอยู่ที่อเมริกาก็ทำให้ผมมีประสบการณ์โชกโชนตั้งแต่อายุน้อย เพราะฉะนั้นเรื่องยากุซ่า มาเฟียก็ไม่ได้น่ากลัวเลยสำหรับผม อีกอย่างยากุซ่าดีมีอยู่เยอะ กฎหมายที่นี่ก็แข็งแรงพอที่จะเอาผิดยากุซ่าไร้จรรยาบรรณอย่างพี่ชายคุณได้แน่นอน และถ้าคุณกลัวจะต้องติดร่างแหไปกับพี่คุณด้วย ผมก็เลยแนะนำให้คุณหยุดแต่เพียงเท่านี้ ก่อนที่คุณจะเข้าไปนอนขูดคู้อยู่ในลูกรงเหล็กอย่างไม่มีทางเลือก”

                “ก็ได้ถ้ามันจะทำให้ฉันไม่ต้องไปติดอยู่ในคุกกับพี่” แอเรียลพูดพร้อมกับทำสีหน้าเบื่อหน่าย

                “แต่ผมมีข้อแม้อยู่อย่างหนึ่งที่อยากให้คุณช่วย” หนุ่มน้อยหน้ามนตัวสูงชะลูดพูดพร้อมกับกอดอก

                “อะไรที่ว่าจะให้ฉันช่วย” หญิงสาวถามด้วยความสงสัย

                “ผมอยากให้คุณคอยส่งข้อมูลของพี่ชายคุณว่าเขามีแผนจะทำอะไร ที่ไหน เมื่อไหร่ให้กับผมและอย่าทำตัวให้มีพิรุธเพราะไม่อย่างนั้นคุณจะเป็นคนที่ซวยที่สุด” หนุ่มน้อยออกคำสั่งและกล่าวเตือน

                “ตกลง ฉันจะทำ!” แอเรียลตอบรับและยิ้มมุมปากส่งให้ยากุซ่าหน้าเด็กคนนี้แต่โดยดี มันเหมือนบางอย่างในตัวของเขาสะกดตัวของเธอเอาไว้ให้แน่นิ่งและโอนอ่อนตาม เหมือนกับว่าเขานิแหละจะช่วยให้เธอหลุดพ้นจากหนทางสู่นรกอเวจีนี้ไปได้สักที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

               

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

30 ความคิดเห็น