Legend of Strong Heart ลุ้นรักกองทัพสุดแกร่ง

ตอนที่ 33 : หยิ่งจนได้เรื่อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 852
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 พ.ย. 59

33

 

หยิ่งจนได้เรื่อง

 

 

 

                หลังจากวันที่หญิงสาวปฏิเสธว่าเธอไม่มีทางที่จะหลงรัก ไคยามะ ไทเกอร์ ก็เป็นเวลาสองอาทิตย์เต็มที่เรย์ได้แต่นั่งงุ่นง่านสับสนกับสิ่งที่ไทเกอร์พูดอยู่ที่สระว่ายน้ำประจำบ้านทาคาฮาชิ                                                                                     

                “บ้าบ้าที่สุด น่าเบื่อ ไปว่ายน้ำดีกว่า” เรย์สวมใส่ชุดว่ายน้ำวันพีชสีดำสนิทแล้วค่อยๆ หย่อนขาเรียวเล็ก ลงไปในน้ำใสสีฟ้า โดยที่เธอไม่รู้ตัวเลยว่ามีสายตาเจ้าเล่ห์ของเสือร้ายจ้องมองมาอยู่อย่างมีความสุขและระทึกตาระทึกใจของเขาเป็นอย่างมาก

                “ก็บอกแล้วไงว่าให้เปลือยไปเลย” ยากุซ่าหนุ่มผมสีน้ำตาลแดง ร่างสูงโปร่ง หน้าหล่อลูกครึ่งเดินตรงเข้ามายังสระว่ายน้ำกลางแจ้งแล้วคุกเข่าอยู่ข้างหลังหญิงสาวคู่ปรับ

                “เสียงนี้มัน” เรย์รีบหันไปเผชิญหน้ากับชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว

                กรี๊ด!! “ไอ้ไทเกอร์โรคจิต” เรย์ร้องโวยวายพร้อมกับควักน้ำใส่หน้าของชายหนุ่มจนเขาเปียกโชก

                “โรคจิตมันต้องอย่างนี้ต่างหากเล่า” ไทเกอร์พูดจบก็ถอดเสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกงสแลคสีดำจนเหลือเพียงบ็อคเซอร์สีดำตัวเดียว จากนั้นเขาก็กระโดดลงไปหาเรย์ในน้ำทันที ยากุซ่าหนุ่มพุ่งเข้าไปกระชากแขนของเรย์จนหน้าอกของเธอมากระแทกกับอกของเขาอย่างแรง

                “ไทเกอร์นายจะทำอะไรห๊ะ” เรย์เอาฝ่ามือดันหน้าอกของชายหนุ่มเอาไว้

                “ก็ทำโรคจิตอย่างที่เธอว่าไง” ไทเกอร์พูดพร้อมกับยักคิ้วล้อเลียนและก้มมองลงมาที่อกของเรย์อย่างฉาบฉวย “อืม พอดูใกล้ๆ แล้วก็ใหญ่กว่าที่คิดนินา”                                                                                                                                              “แล้วนายหายแล้วหรอ ถึงมาทำทุเรศกับฉันได้” เรย์เอากำปั้นทุบลงบนท่อนแขนของไทเกอร์อย่างหมันไส้

                “ปากขยะอีกแล้วนะ ไอ้เพลย์บอยวิตถาร ไอ้หัวหอมแดงปล่อยฉัน” เรย์ทั้งถีบทั้งเตะและใช้กำปั้นทุบลงไปตามอกและท่อนแขนขาวที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของไทเกอร์เพื่อให้เขายอมปล่อยเธอ แต่เพราะออกแรงมากไป ขาที่ใช้ฟาดเตะอยู่ใต้น้ำก็เกิดเป็นตะคริวขึ้นมา แต่เรย์ก็ยังทำหน้าเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

                เพี๊ยะ!

                ฝ่ามือขาวของเรย์ฝาดลงมาที่แก้มของไทเกอร์อย่างแรง เพราะว่าเธอชักจะเก็บอาการตะคริวไม่ไหวแล้ว เรย์ไม่ต้องการให้ชายหนุ่มเห็นความอ่อนแอของเธอ เพราะเธอเยิ่งเป็นพวกประเภทต้องเอาชนะคนให้ได้อยู่ด้วย

                “รังเกียจฉันมากใช่ไหม ได้ฉันปล่อยก็ได้ยัยถึกเอ๊ย” ไทเกอร์ผลักเรย์ให้ออกห่างจากตัวเขาแล้วเขาก็กระโดดขึ้นจากสระ แต่เขาก็รู้สึกผิดสังเกตทำไมหญิงสาวจอมจุ้นไม่ตอบโต้เขากลับ แต่เธอกลับเงียบเฉียบไปซะงั้น ไทเกอร์รีบหันหน้ากลับไปหาเรย์ แล้วก็พบว่าร่างกายของเรย์นอนจมอยู่ใต้สระน้ำเรียบร้อยแล้ว ยากุซ่าหนุ่มจึงรีบกระโดดลงไปในสระว่ายน้ำและค่อยๆ แบกร่างของหญิงสาวขึ้นมาจากสระน้ำอย่างง่ายดาย

                แปะ! แปะ!

                “เรย์! เรย์! ลีอารีส เรย์! ได้ยินฉันไหม” ไทเกอร์ใช้ฝ่ามือใหญ่ตบที่ใบหน้าสีซีดของเรย์เพื่อเรียกสติของเธอ แต่เธอก็ยังไม่มีท่าทีที่จะลืมตา ยากุซ่าหนุ่มจึงตัดสินใจผายปอดหญิงสาว ยังไม่ทันที่ริมฝีปากของชายหนุ่มจะได้แตะโดนปากสีชมพูซีด หญิงสาวก็รู้สึกตัว

                กรี๊ด! “ไอ้บ้าไทเกอร์” เรย์ตบหน้าของไทเกอร์ฉาดใหญ่ จนใบหน้าของเขาแดงจนเป็นรอยฝ่ามือของเรย์

                “ยัยเสล่อ แหกตาแล้วพิจารณาดูซะบ้างสิ ฉันช่วยชีวิตเธอนะ แล้วเธอทำไมจมลงไปอยู่ใต้น้ำได้ห๊ะ ยัยต๊อง” ไทเกอร์บ่นและรีบตะปปแก้มของเขาด้วยความแสบจากการถูกฝ่ามือพิฆาตของเรย์เข้าอย่างจัง

                “ฉันเป็นตะคริว” เรย์ตะคอกกลับแล้วสะบัดหน้าหนีสายตาของไทเกอร์

                “แล้วทำไมไม่บอกฉัน ทำเป็นหยิ่งยโสอยู่ได้” ไทเกอร์บ่นพร้อมกับอุ้มตัวของเรย์ลอยขึ้นสูงไว้ในอ้อมอกแกร่ง

                “จะพาฉันไปไหนห๊ะ” เรย์ดิ้นพล่าน

                “หรือเธอจะแก้ผ้าใส่ไอ้ชุดว่ายน้ำโป๊ๆ อยู่แบบนี้ห๊ะ แล้วเธอน่ะเพิ่งจมน้ำไปนะ เดี๋ยวหวัดก็รับประทานหรอก ยัยสมองกลวง” ไทเกอร์พูดจบก็เดินอุ้มเรย์มาที่ห้องนอนของเธอเหมือนรู้เส้นทางในบ้านเป็นอย่างดี

                หลังจากที่ชายหนุ่มมาส่งหญิงสาวที่ห้องนอน เขาก็ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วก็กลับมาเคาะประตูเรียกหญิงสาว

                “เรย์ เธอเป็นไงบ้าง” ไทเกอร์ตะโกนเรียกเรย์ แล้วลองบิดประลูกบิดประตูดู ผลปรากฏว่าเรย์ไม่ได้ล็อคห้องเอาไว้ เขาจึงถือวิสาสะเดินเข้ามาโดยไม่ขออนุญาต ไทเกอร์เดินเข้าไปหาเรย์ที่เตียงนอนแต่ก็ไม่เจอ เขาจึงเดินไปเปิดประตูห้องน้ำดูแล้วก็เห็นว่าเรย์นอนสลบเหมือดอยู่ที่พื้นห้องน้ำในสภาพร่างกายเปลือยเปล่า ไทเกอร์รีบหันหลังหลับตาปี๋ทันทีด้วยความตกใจ แล้วเขาก็นึกแปลกใจตัวเองว่าทีกับผู้หญิงคนอื่นเขากล้าจ้องมองอย่างไม่รู้สึกอะไร แต่ทำไมกับผู้หญิงที่เพิ่งเจอกันไม่นานแถมเจอกันทีไรก็กัดกันทุกรอบ ทำไมเขาถึงได้รู้สึกตื่นเต้นและไม่กล้าจ้องมองร่างกายของเธอ

                “คุณหนูคะ” ป้ายูคาริเรียกชื่อคุณหนูของเธอ

                “ป้าฮะ ให้ผมดูแลเธอได้ไหม” ไทเกอร์หันไปถามป้ายูคาริแล้วก็ส่งยิ้มหวานให้

                “ได้สิคะ ป้ารู้นะว่าคุณไทคิดไงกับคุณหนูของป้า” ป้ายูคาริยักคิ้วหลิ่วตาไปให้ชายหนุ่มอย่างรู้ทัน

                “ครับ” ไทเกอร์ตอบพร้อมกับเกาหัวด้วยความเขินอาย

 

                เมื่อป้ายูคาริไป ไทเกอร์ก็คอยเช็ดตัวให้เรย์ จนกระทั่งไข้ของเธอลดลง หญิงสาวจึงปรือตาขึ้น “โอ๊ย! เจ็บเนื้อเจ็บตัวไปหมดเลย” เรย์ขยับตัวแล้วใช้มือทุบตามท่อนแขนของเธอ ในจังหวะนั้นเธอก็รู้สึกว่ามีลมหายใจอุ่นลดอยู่ที่หัวไหล่ภายใต้ผ้าห่ม หญิงสาวหยุดชะงักชั่วขณะหนึ่งและแหวกผ้าด้านข้างดู แล้วเธอก็ต้องเบิกตาโพลงเพราะคนที่หลับอยู่ด้านข้างก็คือ ไคยามะ ไทเกอร์นั่นเอง

                กรี๊ด!! ปั้ก! เรย์ถีบไทเกอร์จนกระเด็นตกเตียงไป

                “โอ๊ย หลังฉัน ยัยบ้า ถีบฉันทำไมฟ่ะ” ไทเกอร์ลุกพรวดพราดขึ้นมาและชี้หน้าคู่กรณี

                “นายปล้ำฉันใช่ไหมไอ้ยากุซ่าวิตถาร” เรย์ชี้หน้าไทเกอร์

                “บ้าหรอ ใช่ซะที่ไหนเล่า เธอเป็นลมในห้องน้ำ ฉันก็เลยไปตามป้ายูคาริมาพาเธอออกมานอนตรงนี้ เธอน่ะเป็นไข้แล้วยังจะทำปากแข็งอีก” ไทเกอร์บ่นอุบอิบ

                “ไม่เชื่อหรอก นายมันไว้ใจไม่ได้” เรย์ลุกพรวดพราดขึ้นมาแล้วก็เดินตรงไปหยิบปืนกระบอกสั้นมาจ่อที่หน้าของไทเกอร์ด้วยความโมโห

                “นี่กะจะฆ่าฉันเลยหรือไง ได้งั้นก็ยิงเลยสิ ถ้าเธอไม่เชื่อก็ฆ่าฉันเลย เอาสิ” ไทเกอร์เดินเข้าไปจับข้อมือบางให้กดปืนลงมาที่อกของเขา

                “ฉันเชื่อนาย ไทเกอร์” เรย์พูดจบก็ดึงปืนเข้าไปเก็บไว้ในลิ้นชักเหมือนเดิม และเดินเข้าไปใกล้กับตัวของชายหนุ่ม จากนั้นก็เขย่งปลายเท้าหอมแก้มของยากุซ่าหนุ่มจอมกวน ทำให้ชายหนุ่มยืนอึ้งกับการกระทำของหญิงสาว

                “เรย์” ไทเกอร์เรียกชื่อหญิงสาวเสียงแผ่วเบา และก่อนที่เรย์จะผละออกจากตัวของเขา ชายหนุ่มก็รั้งเอวของหญิงสาวร่างเล็กให้แนบชิดกับตัวของเขา ก่อนจะก้มลงมาจุมพิตริมฝีปากสีชมพูระเรื่ออย่างนุ่มนวล เมื่อยากุซ่าหนุ่มจูบหญิงสาวจนพอใจแล้วเขาก็ถอนริมฝีปากออก แต่ทว่าร่างเล็กกลับเข่าอ่อนเพราะหอบเหนื่อยกับการจูบตอบรับครั้งแรกในชีวิต

                “ทำไมเธอถึงเชื่อฉัน” ไทเกอร์หันหน้าไปถามหญิงสาวที่นั่งพิงอกของเขาอยู่ที่โซฟาภายในห้องนั่งเล่นประจำบ้าน

                “เชื่อก็คือเชื่อ ฉันไม่มีเหตุผลหรอก” เรย์เงยหน้าไปพูดกับยากุซ่าหนุ่มแล้วหลับตาพริ้มเอียงหัวไปซบกับอกของชายหนุ่มต่อ

                “ขอบคุณที่เธอปกป้องฉันนะ ฉันยังไม่ได้บอกเธอเลยตั้งแต่เธอออกไปจากห้องที่โรงพยาบาลวันนั้น” ไทเกอร์จูบเรือนผมนุ่มลื่นของเรย์

                “คนอย่างนายขอบคุณใครเป็นด้วยหรอเนี่ย” เรย์เงยหน้าแล้วดึงแก้มของไทเกอร์ทั้งสองข้างออกจนเป็นยางยืด

                “เจ็บนะ” ไทเกอร์ทำแก้มป่อง

                “เอ่อ ใช่ฉันตบหน้าไปนินา นายแสบไหม” เรย์จับใบหน้าของชายหนุ่มพลิกไปมา

                “หายตั้งแต่เห็นเธอไปนอนจมอยู่ใต้น้ำแล้วล่ะ เธอน่ะรู้ไหมว่าทำฉันช็อคแค่ไหน ถ้าเกิดว่าฉันไม่เอะใจแล้วไม่ตัดสินใจหันหน้ากลับมา แล้วจะเกิดอะไรขึ้นเธอเคยคิดบ้างไหม เรย์” ไทเกอร์ลูบผมของเรย์แล้วจ้องเข้าไปในดวงตากลมโตของหญิงสาว

                “ก็ฉันไม่ชอบขอความช่วยเหลือ” หญิงสาวสะบัดหน้าหนีแล้วลุกเดินไปยืนที่หน้าต่าง

                “แต่ฉันเป็นห่วงเธอนะ” ไทเกอร์เดินเข้าไปกอดหญิงสาวจากทางด้านหลัง และในจังหวะนั้นประตูห้องนอนก็ถูกเปิดออก

                “เรย์! ไอ้ไท!” ชายหนุ่มในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวเดินอาดๆเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าเป็นกังวล

                “ไอ้ลูฟ พี่ลูฟ” เรย์กับไทเกอร์ผละออกจากอ้อมกอดแล้วหันไปมองบุคคลผู้มาเยือน

                “ไอ้ไทฉันฝากให้แกดูแลเรย์พักหนึ่ง ช่วงนี้ฉันคงไม่ได้กลับมาที่บ้านพักใหญ่ แล้วอีกอย่างฉันเพิ่งได้รับข่าวไม่ดีมาจากเคนว่า ไอ้นีลจ้องจะเอาเรื่องยัยเรย์กับแกอยู่ หลังจากที่มันรู้ว่าแกยังมีชีวิต รวมทั้งเรื่องที่ยัยเรย์ไปทำร้ายคนของมันที่โรงพยาบาลอีก ตอนนี้ฉันได้ข่าวใหญ่อีกเรื่องมาว่า แก็งคุนิโนบุของไอ้นีลไปรวมแก็งกับพวกมุราคามิคู่อริทางเกียวโตเรียบร้อยแล้ว”

                “เฮ้ย แก็งของมุราคามิ เอจิที่โด่งดังเรื่องธุรกิจรถเถื่อนน่ะหรอ”

                “เออใช่ แก็งนั้นแหละ ว่าแต่แกทำอะไรน้องสาวฉันหรือเปล่าไอ้ไท เห็นป้ายูคาริบอกว่าแกอยู่กับเรย์ในห้องตั้งนานแล้ว” ลูฟถามพร้อมกับขมวดคิ้วกันจนขมวดเป็นปม

                “ก็น้องแกเป็นตะคริว แล้วก็จมน้ำไป ฉันก็เลยอาสาช่วยดูแลให้เฉยๆ เอง” ไทเกอร์พูดไปก็หลบตาของเพื่อนซี้ไป

                “แกแน่ใจนะไอ้ไทว่าแกไม่ได้ล่วงเกินน้องฉันน่ะห๊ะ” ลูฟเดินเข้ามากระชากปกคอเสื้อของเพื่อนรัก

                “พี่ลูฟ อย่าทำอะไรหมอนี่นะ” เรย์เข้ามากระชากไทเกอร์กลับไปให้ยืนอยู่ข้างเธอ

                “แล้วนี่น้องยอมปกป้องไอ้หน้าหม้อนี่ตั้งแต่เมื่อไหร่” ลูฟเลิกคิ้วข้างหนึ่งพร้อมกับตวัดดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลลึกจ้องไปที่เพื่อนรักอีกรอบด้วยความอยากรู้

                “ช่างฉันเถอะน่า พี่น่ะบอกให้เรย์ดูแลเขาไม่ใช่หรือไง ตอนนี้เรย์ก็กำลังทำหน้าที่นั้นอยู่ ในระหว่างที่เรย์ดูแลเขาอยู่ห้ามพี่เข้ามายุ่งวุ่นวาย”

                “แต่ไอ้เสือร้ายอย่างไอ้ไทมันก็หายแล้วนี่เรย์ ความจริงหน้าที่นั้นของน้องมันจบไปตั้งนานแล้ว ดังนั้นก็ถึงเวลาที่น้องต้องกลับสวีเดนแล้ว” ลูฟเข้ามากระชากแขนของเรย์ให้เดินตามเขาออกไป

                “ไอ้ลูฟ ฉันรักน้องแกว่ะ” ไทเกอร์หลุดโพล่งความรู้สึกในใจออกไป

                “เฮ้อ! ก็แค่นั้น แกน่ะทำมาผลุบๆ โผล่ๆ ที่บ้านฉันอย่างไร้เหตุผลมาหลายวัน ฉันเห็นแล้วมันรำคาญลูกกะตาว่ะ” ลูฟพูดจบก็ปล่อยแขนของน้องสาว

                “นายหัวหอมแดง นี่นายอย่าบอกนะ ว่านายมาถ้ำมองฉันนานแล้ว” เรย์พูดแล้วจ้องหน้าของไทเกอร์ด้วยความอึ้ง

                “อืม ก็ประมาณนั้นแหละ แต่ฉันว่ามันแปลกนี่หว่าที่อยู่ดีๆ จะมาชอบน้องสาวเพื่อนที่เป็นผีดิบดูดเลือดอย่างยัยนี่” ไทเกอร์เกาหัวแกรกๆแก้อาการเขินของตัวเอง

                “ไอ้บ้าไทเกอร์ นายกำลังด่าฉันอยู่นะ” เรย์เดินฉับๆ ข้าไปหาไทเกอร์แล้วก็เอามือดึงหูของเขา

                “โอ๊ย ยัยบ้าฉันเจ็บนะ เธอนี่มันซาดิสม์หรือไงห๊ะ” ไทเกอร์กวนเรย์กลับไปและยื่นมือไปดึงแก้มของเรย์บ้าง

                “ให้ตายเหอะ เหมือนเลี้ยงหมาบ้าสองตัวเอาไว้ในบ้านเลย” ยากุซ่าหนุ่มส่ายหน้าและอมยิ้มกับพฤติกรรมต๊องของผู้เป็นเพื่อนและน้องสาว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

30 ความคิดเห็น