Legend of Strong Heart ลุ้นรักกองทัพสุดแกร่ง

ตอนที่ 35 : เพื่อคนที่รักจึงทำได้ทุกอย่าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 807
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 พ.ย. 59

35

 

เพื่อคนที่รักจึงทำได้ทุกอย่าง

 

 

 

                “พักผ่อนเยอะๆ นะไม แล้วผมจะมาเยี่ยมคุณ” ชายหนุ่มก้มลงจูบหน้าผากมนของแฟนสาว

                “ลูฟ ฉันขอถามอะไรคุณหน่อยได้ไหมคะ” ไมโกะจ้องมองดวงหน้าคมหยกของยากุซ่าหนุ่มด้วยสีหน้าซีดเซียว

                “ได้สิ คุณอยากถามผมเรื่องอะไรล่ะ” ชายหนุ่มนั่งลงบนข้างเตียงพร้อมกับลูบแก้มซีดของไมโกะด้วยความอ่อนโยน

                “คุณรักคุณคานะใช่ไหม” ไมโกะหลุบสายตาต่ำ

                “พูดอะไรของคุณ ถ้าผมรักเขาแล้วผมจะคบกับคุณทำไมล่ะ” ลูฟเชิดปรายคางแหลมของไมแล้วกระซิบกับริมฝีปากบาง

                “ที่ผ่านมาคุณมาคบกับฉันเพราะต้องการใช้ฉันเป็นเครื่องมือเพื่อเหตุผลอะไรบางอย่าง ฉันไม่รู้และไม่เคยสนใจมัน แค่ขอให้ฉันได้อยู่ใกล้ๆ คุณ นี่คือเหตุผลของฉันค่ะ”

                “ไมโกะ” ลูฟเรียกชื่อเธอแผ่วเบาและไล้มือไปตามเส้นผมของหญิงสาว เขาโอบกอดไมโกะเอาไว้แต่ไม่มีคำพูดใดออกมาจากปากของยากุซ่าหนุ่มเลยสักคำ ในใจของชายหนุ่มก็พลางคิดไปว่าเขาไม่น่าลากไมโกะ สาวสวยผู้ได้รับตำแหน่งให้เป็น sky princess คู่กับ sky prince อย่างเขามาพัวพันเรื่องของวงการยากุซ่าด้วยเลย เพราะบางทีต่อไปนี้ชีวิตของไมโกะ อาจจะไม่ปลอดภัยเนื่องจากเขาเป็นต้นเหตุ

                “คิดอะไรอยู่ค่ะ หรือว่าคิดเรื่องของคุณคานะอยู่” ไมโกะผลักอ้อมกอดของลูฟออกแล้วจ้องมองใบหน้าครุ่นคิดของลูฟ

                “เราเลิกพูดถึงผู้หญิงร้ายกาจเถอะ เขากับผมก็เป็นแค่คนในวงการยากุซ่าเหมือนกัน และการที่เราสองคนจะไม่ถูกกันมันก็เป็นเรื่องปกติ” ลูฟลูบแก้มนวลของไมโกะ

                “ค่ะ” ไมโกะส่งยิ้มให้ชายหนุ่มแล้วซบใบหน้าลงกับอกของเขาซึ่งผิดกับยากุซ่าหนุ่มที่ตอนนี้แสยะยิ้มไปด้วยพิษสงของจอมวายร้ายที่เพิ่งฟื้นคืนชีพกลับมาจากขุมนรกก็ไม่ปาน

                หลังจากที่ยากุซ่าสาวบุกยิงคนรักเก่ากับแฟนสาวจนเสร็จสิ้น เธอก็รีบพาสองขาที่สั่นเทามายังจุดเดิมที่ลูกน้องคนสนิท ทากุโร่และวาซาบินอนจมกองเลือด เนื้อตัวเต็มไปด้วยบาดแผลมากมายนับไม่ถ้วน

                “นีล ฉันทำตามที่นายบอกแล้ว ปล่อยสองคนนี้ไปสักทีสิ” คานะส่งปืนกลับไปให้นีลที่ยืนพิงต้นไม้สูบบุหรี่อยู่อย่างสบายใจ

                “แต่ไอ้ลูฟมันยังไม่ตายเลยนะ คานะ เธอทำพลาดเพราะฉะนั้นไอ้สองคนนี้ต้องตาย” นีลพูดพร้อมกับเล็งปืนไปที่ร่างของทากุโร่และวาซาบิ

                “ขอร้องเถอะ นายจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ แต่อย่าทำร้ายพวกเขาอีกเลย” คานะทรุดร่างลงกับพื้นและก้มหัวเชิงอ้อนวอนขอความเมตตาให้ลูกน้องทั้งสองคน

                “ฮึ! เธอแน่ใจนะว่าเธอทำได้ทุกอย่างตามที่ฉันต้องการน่ะ โทดะ คานะ” นีลนั่งคุกเข่าข้างหนึ่งแล้วลูบไล้ใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาของยากุซ่าสาว

                “ถ้ามันจะทำให้คนที่ฉันรักอยู่อย่างมีความสุข ฉันก็จะทำ” คานะเชิดใบหน้าขึ้นและสบตากับดวงตาเรียวยาวของของนีลอย่างเชื่อมั่น

                “ในเมื่อเธอกล้ายืนยัน งั้นก็ได้ พวกแกพาไอ้หมูตอนสองตัวไปทิ้งที่หน้าบ้านโทดะ” นีลออกคำสั่งและกระชากแขนของคานะให้ลุกเดินไปกับเขา ในขณะที่คานะได้แต่ปรายตาจ้องมองร่างของลูกน้องทั้งสองอย่างเจ็บปวดใจที่สุด

                คานะถูกพาตัวมายังคอนโดขนาดใหญ่ของยากุซ่าเถื่อน นีลจัดห้องพักให้เธออย่างดีทำให้เธอมีเวลาส่วนตัวบ้าง แต่ว่าเธอก็ไม่สามารถออกไปให้พ้นจากสายตาลูกน้องนับสิบที่ยืนล้อมไว้จนเต็มบ้านได้เลยแม้แต่วินาทีเดียว เธอจึงได้แต่เดินไปเดินมาอยู่ในห้องกว้างอย่างคนกระวนกระวาย

                ติ๊ด!! เสียงข้อความ

                เมื่อได้ยินเสียงข้อความเข้าทำให้ขาทั้งสองข้างของหญิงสาวหยุดชะงักและรีบเปิดอ่านข้อความด้วยความรีบเร่ง

                “ทากุโร่กับวาซาบิอยู่กับฉัน ทั้งสองคนปลอดภัยดี แกเองก็ดูแลตัวเองด้วย จากเคียวจิ”

                “ขอบคุณสวรรค์ที่นายสองคนไม่เป็นอะไร แล้วก็ขอบคุณนะพี่เคียวจิ” คานะอมยิ้มออกมากับข้อความที่ได้รับจากพี่ชาย

                ก๊อก! ก๊อก! “ฉันเข้าไปนะ”

                “เข้ามาสิ” ชายหนุ่มรีบเปิดประตูเข้าไปทันที                                                                                     

                “นีล นายมีอะไรจะให้ฉันทำอีก” 

                “วันนี้ฉันจะพาเธอไปเที่ยวที่ผับของฉัน ก็เลยจะมาบอกให้เธอแต่งตัวสวยๆ หน่อย” นีลเดินมานั่งฝั่งตรงข้ามโซฟาและเพ่งเอาคำตอบจากยากุซ่าสาว  “ถ้างั้นอีกหนึ่งชั่วโมงเจอกัน” นีเดินตรงมาจับปรายคางมนของคานะให้มองหน้าเขา

                “ได้สิ” คานะยิ้มรับและสบตากับฝ่ายตรงข้ามแต่โดยดี

                                                                                                                                                                              

                

30 ความคิดเห็น