Legend of Strong Heart ลุ้นรักกองทัพสุดแกร่ง

ตอนที่ 4 : ผู้กุมความลับทั้งสอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,462
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    6 ก.พ. 59

4

 

ผู้กุมความลับทั้งสอง

 

 

 

               

                “อย่ามาแตะตัวฉัน” เขาเงยหน้าขึ้นมาพูดพร้อมกับกับปัดมือไล่ฉัน แต่ด้วยจังหวะการปัดมือของเขามันดันมาปัดไอ้หมวกแก๊ปบนหัวของฉันจนกระเด็นไปกองกับพื้นซะงั้น “เฮ้ย ! ซวยละสิยัยบื้อคานะ”ผมสีบลอนด์ของฉันสยายเต็มแผ่นหลังอย่างไม่ทันตั้งตัว

                “เธอ!! เป็นผู้หญิงงั้นหรอ”

                “เอ่อ….คือว่า”

                ฉับ ! ยังไม่ทันที่ฉันจะตอบ อีตาลูฟก็ฉกแว่นที่ฉันสวมอยู่ออกไป

                “โทดะ คานะ!!!

                “ใช่ฉันเอง ฮ่ะๆ นายไม่เป็นไรแล้วนะ ฉันไปล่ะ”

                “เธอห้ามไปไหนทั้งนั้น” เขากระชากแขนของฉันเข้าไปหา

                “อะไรของนาย ปล่อยฉันนะ”

                “กำไลนี่ใช่ไหม ที่พวกมันพูดถึงกัน แล้วทำไมมันถึงเหมือนของคาลอส”

                “เฮ้ยก็บอกแล้วไงว่าฉันไม่รู้จักไอ้คนชื่อคาลอสทอดกล้วยอะไรเนี่ย”

                “อย่ามาไร้เดียงสา บอกความจริงกับฉันมาเดี๋ยวนี้”

                “คุณหนู เกิดอะไรขึ้นครับ ใครทำร้ายคุณหนู แล้วเธอคนนี้….” ชายหนุ่มชุดดำคนหนึ่งวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาหาเราสองคน

                “พวกนายไปเตรียมรถ ฉันจะกลับเดี๋ยวนี้” เขาหันไปสั่งลูกน้องแล้วหันกลับมาจิกตาเป็นหมาล่าเนื้อใส่ฉันอย่างไม่ลดละ

                “คือนายจะกลับบ้านแล้วใช่ไหม งั้นเจอกันที่วิทยาลัยพรุ่งนี้นะ”

                “เธอยังไปไหมไม่ได้ทั้งนั้น.. มากับฉัน”

 

 

                คฤหาสน์ทาคาฮาชิ

                ฉันจำใจต้องนั่งรถกลับมาที่บ้านญี่ปุ่นโบราณหลังเบิ้อเริ่มเทิ่มของเขา กว่าจะถึงตัวบ้านก็ปาเข้าไปหลายเมตร บริเวณตัวคฤหาสน์รายล้อมไปด้วยพฤกษาหลากสีนานาชนิด จนไม่น่าเชื่อว่านี่จะเป็นบ้านของผู้ชายคนนี้ คนที่ฉันเกลียดขี้หน้าที่สุด

ฉันนั่งรอเขาอยู่ที่ห้องโถงขนาดใหญ่ จนกระทั่งเขาเดินเข้ามานั่งตรงโซฟาข้างฉัน ด้วยสภาพที่ต่างจากเมื่อตอนโดนรุมสกรรมอย่างมาก เขาใส่ชุดยูกาตะสีดำสนิท ทำให้ตัดกับผิวขาวของเขาจนดูหน้าเกรงขาม

                “อธิบายมา!

                “อะไรของนาย อยู่ดีๆ ก็ลากฉันมาที่บ้านนาย แล้วยังจะมาบังคับฉันอีก ขอบคุณสักคำก็ไม่มีคนอุตสาห์ช่วยแท้ๆ”

                “อันที่จริงเธอไม่ควรจะเข้ามายุ่งเรื่องของฉัน”

                “นายลูฟ พูดให้มันสวยๆ หน่อยสิ ถ้าฉันไม่เข้าไปช่วยนาย ป่านนี้นายคง ม่องเท่งไปแล้วมั้ง”

                “ถ้าฉันไม่โดนมันโปะยาสลบใส่ ฉันคงจะมีแรงสู้กับพวกมันอยู่หรอก”

                “หึ! ฉันว่านายมันพวกขี้แพ้ชวนตีมากกว่า”

                “ก็แล้วแต่เธอจะคิด สรุปเข้าเรื่องเลยละกัน ทำไมเธอถึงมีกำไลข้อมือแบบเดียวกับของคาลอส เคียวได้”

                “ฉันบอกนายไปแล้วนี่ว่าฉันไม่รู้รื่อง”

                “เธอรู้ใช่ไหมว่าฉันเป็นประธานนักเรียนปีสอง และฉันก็มีสิทธิ์ที่จะทำยังไงกับใครก็ได้ ถ้าคนๆนั้นเป็นพวกอันธพาล นิสัยไม่ดี แล้วก็ชอบหาเรื่องทะเลาะวิวาท”

                “อย่ามาท้าฉันนะ ลูเซีย!!

                เขาย่างสามขุมเข้ามาใกล้ฉัน แล้วเอามือกอดอกพร้อมเดินวนไปรอบๆ ตัวฉันแล้วเพ่งสายตามาที่ฉันอย่างคนรู้ทัน แล้วย้อนเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะรับแขก

                ป้าบ!

                เสียงตบโต๊ะของเขาเรียกสติที่กำลังเหม่อลอยของฉัน

                “อะไรกัน ถึงกับวิญญาณหลุดออกจากร่างเลยหรือไงห๊ะ”

                “คุณหนูครับ ข้อมูลของคุณโทดะ คานะครับ”

                ลูกน้องของเขาส่งเอกสารบางอย่างมาให้ เขารีบรับมันมาอ่าน       สักพัก และทำสีหน้าอึ้งทึ่งใส่ฉันเล็กน้อย

                “งั้นให้ฉันลองบอกไหมล่ะ ว่าเธอเป็นใคร แล้วเกี่ยวข้องยังไงกับคาลอส เพื่อสติสตังค์ของเธอมันจะกลับมา”

                 “คาลอส เคียว เป็นฉายาในวงการที่พี่ชายของเธอใช้ แล้วเขาก็คือโทดะ เคียวจิ ประธานนักเรียนปีสุดท้าย ตระกูลของเธอเป็นตระกูลยากุซ่าเก่าแก่ที่อำลาวงการที่ญี่ปุ่นไปนานแล้ว แต่ก็ยังมีตัวตนและมีอำนาจอยู่ในต่างประเทศ เพราะเปิดธุรกิจศิลปะการต่อสู้ Heart Fighter Academy เธอเป็นลูกสาวคนเล็กของตระกูลโทดะ ฮึ! มีอะไรจะอธิบายเพิ่มอีกไหมล่ะ คุณหนูยากุซ่าผู้ลวงโลก”

                “แล้วนายล่ะ ไปมีเรื่องกับยากุซ่าเถื่อนแบบนั้นได้ยังไง ถ้านายเองไม่ได้อยู่ในวงการยากุซ่าเหมือนกับฉัน  อ้อแล้วนามสกุลทาคาฮาชิ ใครๆ ในวงการยากุซ่าต่างก็รู้กันดีว่ากำลังเป็นตระกูลยากุซ่าสายเลือดใหม่ที่กำลังเป็นที่จับตามองมากที่สุดในขณะนี้นินา ตั้งแต่ฉันเข้ามาในคฤหาสน์แห่งนี้ แล้วได้เห็นรูปถ่ายพ่อนาย คุทาคาฮาชิ ลูกะ เจ้าพ่อยากุซ่าคนดัง ฉันก็รู้แล้วว่านายก็เป็นคุณหนูยากุซ่าเหมือนกับฉัน เราสองคนต่างก็มีเรื่องที่ต้องปิดบังไม่ต่างกันหรอก”

                “ถ้าเธอรู้แล้วก็ช่วยเอากาวติดปากไว้ด้วยล่ะ ไม่งั้นฉันเล่นงานเธอแน่”

                “นายเองก็ควรจะเก็บความลับของครอบครัวฉันให้มิดชิดด้วยล่ะ เพราะถ้าพี่ชายของฉันรู้ขึ้นมา นายเองก็อาจจะโดนคมดาบของพี่ฉันได้นะ ลูเซีย”

                “พี่เธอกับฉันเราอาจเป็นคู่แข่งเรื่องรักบี้ แต่เรื่องของแก็งถ้าไม่มีเหตุจำเป็นอะไร ฉันก็ไม่อยากเข้าไปยุ่งอยู่แล้ว”

                “ก็ดี ถ้างั้นถือว่าเราสองคนตกลงกันแล้วนะ เพราะต่อจากนี้ไปชีวิตของฉันก็อยู่ในกำมือนาย แล้วชีวิตของนายก็อยู่ในกำมือของฉันเช่นเดียวกัน”

                เราสองคนตกลงกันเรื่องจะช่วยปกปิดความลับระหว่างเรา เพื่อไม่ให้ใครรู้ว่า ทาคาฮาชิ ลูเซีย หนุ่มฮอตประจำวิทยาลัยเป็นยากุซ่า และนักเรียนเข้าใหม่อย่างฉันเองก็เป็นคุณหนูตระกูลยากุซ่า เพราะถ้าเราทั้งสองไม่ช่วยกันรักษาความลับสุดอันตรายนี้ไว้ ภัยทั้งหลายก็จะวิ่งเข้ามาหาเราอย่างไม่มีที่สิ้นสุดแน่

               

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

30 ความคิดเห็น