Legend of Strong Heart ลุ้นรักกองทัพสุดแกร่ง

ตอนที่ 40 : ใจแทบแตกสลาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 862
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    7 ก.พ. 59

40

 

ใจแทบแตกสลาย

 

 

 

บ้านตระกูลโทดะ

                ช่วงนี้ยากุซ่าหนุ่มมักจะติดสอยห้อยตามและพูดคุยกับคาลอส เคียวจิ พี่ชายของคนที่เขารักมากขึ้น ทำให้ทั้งสองได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนความคิดและแผนการของยากุซ่า

                “ฟูมะ มันตามตัวไอ้เอจิเจอยังว่ะ” เคียวจิพูดในขณะที่กำลังให้อาหารปลาคารฟ์

                “เจอแล้ว ที่ฮอกไกโด แต่ตอนนี้ไอ้ฟ๊อกจัดการส่งตัวให้ทีออสพิพากษาไปเรียบร้อยแล้ว คงไปไหนไม่รอด”

                “ไปแล้วหนึ่ง เหลืออีกหนึ่ง ไอ้นีล” เคียวจิถามกลับและชักสีหน้าสงสัย

                “นั่นสิ ตัวนี้แหละที่จับมาพิพากษายากที่สุด” ลูฟทำหน้าลำบากใจ

                “คุณลุฟ คุณเคียวครับ” ทากุโร่วิ่งหน้าตาตื่นมาที่บ่อปลาคารฟ์ ด้วยสภาพเหงื่อท่วมตัว หลังจากที่เพิ่งออกจากโรงพยาบาลได้ไม่กี่วัน

                “มีอะไรไอ้กุโร่ แกเดินมาก็ได้ จะวิ่งมาทำซากไรฟ่ะ เด๋วแผลก็แหกกันหมดพอดี” เคียวจิบ่นอุบ

                “ฮ่ะๆ ครับ เผอิญว่ามีพัสดุมาส่งเมื่อตะกี้นี้ครับ จ่าหน้าซองถึงคุณลูฟกับคุณเคียวโดยเฉพาะเลยครับ เหมือนกับว่าไอ้คนส่งมันรู้ว่าคุณลูฟอยู่กับคุณเคียว” เคียวจิรีบรับมาด้วยความแปลกใจ ก่อนจะฉีกซองสีน้ำตาลออกเพื่อแกะดูว่าข้างในมีอะไร

                “กล่องซีดีอะไรฟ่ะ” เคียวจิพลิกซ้ายพลิกขวา

                “ยังไงก็ลองเอาไปเช็คดูก่อน” ลูฟแนะนำ

                “อืม” เคียวจิพยักหน้าแล้วรีบเดินดุ่มๆ ไปเปิดแผ่นซีดีดูกับคอมพิวเตอร์ เมื่อกดเล่นภาพใบหน้าที่อิดโรยของน้องสาวก็โผล่ขึ้นมาอย่างแจ่มแจ้ง นั่นทำให้เคียวจิแทบช็อค

                “ไอ้ลูฟ แกมาดูนี่” เคียวจิกัดฟันกรอดก่อนจะรีบเดินออกไปเพราะไม่อยากเห็นภาพของน้องสาวที่กำลังถูกล่วงเกิน

                “แล้วนั่นแกจะไปไหน คาลอส” ลูฟเรียกห้ามแต่ก็ไม่ทัน เขาจึงหันไปสนใจบนหน้าขอคอมพิวเตอร์แทน และหัวใจของเขาก็แทบจะหยุดเต้น เมื่อวีดีโอที่กำลังเล่นเป็นภาพฉากที่คานะกำลังโดนมาซาโตะ นีล คู่อริของเขา กำลังจูบและโลมเลียร่างที่สลบไหลอยู่และนั่นทำให้ยากุซ่าหนุ่มรีบกดปิดวีดีโอทันที เขากัดฟันแน่นด้วยความเจ็บใจ ก่อนจะรีบกดเอาซีดีออกมาและหักทิ้งอย่างไม่ใยดี “ ไอ้สารเลว ฉันจะฆ่าแก” ลูฟพูดจบก็รีบกระชากประตูห้องและเดินออกไปจากบ้านโทดะอย่างคนไร้สติ

                “ใจเย็นก่อนสิไอ้ลูฟ ปกติแล้วแกจะมีสตินี่ว่ะ แล้วนี่แกจะเดินทะเล่อทะล่าฝ่าเข้าไปในดงปืนของไอ้พวกนั้นโดยไม่คิดไม่วางแผนก่อนน่ะ มันไม่ได้นะเฟ้ย” เคียวจิจับล็อคแขนทั้งสองข้างของลูฟเอาไว้ แต่ลูฟก็ยังคงยื้อแย่งไม่ยอมฟังเหมือนเดิม

                “หลีกไป คาลอส”สิ้นคำพูดของยากุซ่าหนุ่มเขาก็กระทุ้งศอกใส่ที่ลำตัวของเคียวจิและควักปืนขึ้นมาจ่อที่ท้องของเขาอย่างไม่ลังเล “ฉันจะไม่ยอมให้คานะต้องไปพบเจอเรื่องพรรค์นี้อีกแล้ว” ว่าเสร็จชายหนุ่มเลือดเดือดพล่านด้วยความโกรธก็เดินฉับๆ ออกไปโดยไม่สนใจคำเตือนของเคียวจิแม้แต่นิดเดียว

               

                ในขณะเดียวกันย่านโกดังเก็บสินค้าลักลอบผิดกฎหมายของแก็งคุนิโนบุ มีชายชุดดำยืนล้อมรอบโกดังไว้อยู่เต็มไปหมด เพื่อป้องกันการบุกทลายคลังเก็บของและการโจมตีของฝ่ายคู่อริจากรอบทิศทาง แต่ในตรงกันข้ามด้านในของโกดังกลับไม่มีใครอยู่แม้แต่คนเดียว มีเพียงร่างของหญิงสาวที่สวมชุดเดรสในสภาพเนื้อตัวมอมแมม ตามเนื้อตามตัวแทบทุกส่วนมีแต่รอยบาดแผลที่ประทับอยู่บนผิวขาวอมชมพูเกือบซีด เปลือกตาที่หลับพริ้มจากความเจ็บปวดที่ได้รับค่อยๆปรือขึ้นช้าๆ และกวาดตามองดูภาพเบื้องหน้าจนถ้วนทั่ว เธอพยายามขยับตัวแต่กลับมีบางอย่างที่รั้งข้อมือทั้งสองข้างไว้จนแน่นปั้ก

                “ลูฟ”

                “พึมพำอะไรของแกแต่เช้าจ๊ะ คานะจัง” เสียงหวานสุดสยองเดินเข้ามาใกล้แล้วมองสำรวจร่างกายของคานะด้วยความสมเพช “สกปรก” ไมโกะสบถอย่างรังเกียจ

                “เธอมันก็น่ารังเกียจ” คานะเงยหน้าขึ้นและพูดพร้อมกับยิ้มมุมปาก

                “สภาพร่างกายที่เคยสวยสง่าใบหน้าเชิดหยิ่งของแกยิ่งดูตอนนี้มันก็ยิ่งโทรมและทุเรศ ลูฟน่ะเขาไม่มีวันไปหลงรูปลักษณ์ของแกอีกอย่างแน่นอน อ้อแล้วก็ตอนที่แกสลบอยู่น่ะ นีลคุงก็เลยช่วยบริการเช็ดคราบเลือดบนร่างกายของแกด้วยริมฝีปากของเขาเองเลยนะ” ไมโกะพูดพร้อมกับไล้นิ้วมือไปตามร่างกายของคานะ

                “ไม่จริง ไม่จริง” คานะส่ายหัวไปมาอย่างไม่อยากเชื่อและหยดน้ำตาก็ร่วงรินออกมา

                “จริงสิจ๊ะ คานะจังที่รักของฉัน อีกไม่นานร่างกายทุกส่วนของเธอก็จะเป็นของฉันแต่เพียงผู้เดียว” มาซาโตะ นีลเดินย่างสามขุมเข้ามาหาแล้วใช้สายตาแทะโลมอย่างเหยียดหยาม

                “แกสองคน มันไอ้พวกสวะ!” คานะสบถ

                หมับ!! ไมโกะจับลำคอของคานะและบีบหนักจนเธอหายใจไม่ออก “คนที่จะกลายเป็นเศษสวะน่ะมันแกต่างหาก”

                แค่ก! แค่ก!

                “พอก่อน ตอนนี้เราต้องรีบพาคานะไปที่โรงแรมนะ ไมโกะ” นีลกระซิบกับหูไมโกะ และสักพักสันมือของไมโกะก็สับลงมาที่หลังคอของคานะตามคำห้ามของนีล

                ปั้ก!

                “คานะจัง ฉันขออวยพรให้คืนส่งตัวของแกเป็นคืนที่เจ็บปวดที่สุด”ไมโกะพูดจบก็หันไปสบตากับนีลอย่างรู้ใจ ปีศาจร้ายทั้งสองส่งยิ้มให้กันก่อนจะรีบพาคานะไปยังโรงแรมเพื่อรอคอยให้เหยื่อคนสำคัญออกมา

               

               

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

30 ความคิดเห็น