Legend of Strong Heart ลุ้นรักกองทัพสุดแกร่ง

ตอนที่ 42 : ภารกิจฮอต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 804
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    7 ก.พ. 59

42

 

ภารกิจฮอต

 

 

 

                กรี๊ด!!

                “ได้ ถ้ายังงั้นคุณก็ดูเจ้าของหัวใจของคุณโดนย่ำยีก็แล้วกัน”  หญิงสาวโมโหและโกรธแค้นที่ยากุซ่าหนุ่มไม่ยอมโอนอ่อนตามเธอ เธอจึงเดินไปกระชากประตูห้องเชื่อมฝั่งตรงข้าม เผยให้เห็นร่างเกือบเปลือยของคานะที่มีเพียงผ้าห่มปิดทับร่างกายเอาไว้เท่านั้น

                “คานะ” ยากุซ่าหนุ่มตกตะลึงเขาจึงรีบพาสองขาพุ่งตรงเข้าไปยังห้องอีกฝั่งที่คานะนอนหลับอยู่ แต่ว่าก็ไม่สำเร็จเมื่อมาซาโตะ นีลเดินออกมายืนขวางหน้าประตูห้องและชกเข้าที่ใบหน้าเข้ายากุซ่าหนุ่ม ทำให้อาการที่มึนอยู่ๆของเขาหายเป็นปลิดทิ้ง

                “ไงไอ้ลูฟ ไอ้หมาจนตรอก วันนี้แฟนแกจะต้องเป็นของฉัน”

                “ฉันไม่ยอมให้แกแตะต้องคานะแน่” ลูฟลุกขึ้นและชกกลับไปบ้าง และตวัดขายาวตบที่ก้านคอของมาซาโตะ จนมันร่วงลงไป

                “แกมาคนเดียว อย่านึกนะว่าจะช่วยคานะออกไปได้ ฝันไปเหอะ เฮ้ย!! จับมันไว้” นีลบอกกับลูกน้องสามคนที่คอยยืนอารักขาอยู่อย่างเงียบๆ แต่ยากุซ่าหนุ่มไม่ยอมให้จับง่ายๆเขาจึงชักปืนออกมาและเล็งไปที่หัวของคู่อริ แต่โชคร้ายที่ไมโกะก็เล็งปืนไปที่ร่างของคานะอยู่พอดี

                “ถ้าคุณยิง นังนี่ก็ตายนะ” ไมโกะเดินเข้าไปประชิดข้างเตียงและกดปืนจ่อหัวของคานะ 

                “พวกแกมัน”

                “จับมันอย่าให้มันกระตุกกระติกได้” ลูกน้องสามคนเข้ามาล็อคแขนของลูฟและเอาปืนจ่อหัวของลูฟเป็นการข่มขู่

                “จัดการเลย ไมโกะ” นีลสั่งไมโกะให้ทำบางอย่าง หญิงสาวเองก็ไม่รีรอที่จะเดินไปรินน้ำในเหยือกใส่แก้ว และเทผงยาสีขาวลงในแก้วน้ำ และกรอกน้ำใส่ปากให้คานะดื่ม

                “นั่นเธอเทยาอะไรลงไป ไมโกะ” ลูฟเริ่มกระสับกระส่ายด้วยความหงุดหงิดที่เขาทำอะไรไม่ได้

                “ก็ยาที่จะทำให้แฟนของคุณรู้สึกสุขสุดๆไงล่ะ” ไมโกะอมยิ้มออกมาด้วยความสะใจ

                “ถึงเวลาของฉันแล้วสินะ” นีลรีบกระโดดขึ้นคร่อมร่างของคานะ

                “หยุดนะ ไอ้นีล หยุดสิว่ะไอ้สารเลว”

                “อืม หอมหวานไปทั้งตัวเลยนะ”

                “โถ่เฟ้ย” ลูฟใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดของเขาดึงแขนที่ถูกล็อคออก และรีบควักปืนเก็บเสียงคู่ใจสองกระบอกออกมายิงใส่ไอ้สุนัขรับใช้สามตัวจนตายคาที “ออกไปให้พ้นจากสายตาของฉัน” ลูฟสั่งไมโกะและเล็งปืนไปที่หน้าเธอ

                กรี๊ด!

                ไมโกะตกใจจึงวิ่งหน้าตาตื่นออกไปจากห้องด้วยความกลัวปล่อยทิ้งให้นีลอยู่ในห้องเพียงคนเดียวเท่านั้น

                “นังไมโกะ นังขี้ขลาด”

                “หยุดทำทุเรศกับร่างกายของคานะซะที” ลูฟเดินเข้าไปจ่อปืนและกดปลายกระบอกปืนลงไปที่หลังศรีษะของคู่อริ

                “ครั้งหน้าฉันก็จะฆ่าแกเหมือนกัน ฝากไว้ก่อนเถอะ ทาคาฮาชิ ลูเซีย” มาซาโตะ นีลพูดจบก็รีบหยิบเสื้อและเดินออกไปจากห้อง

                “คานะ คานะ” ลูฟตะโกนเรียกชื่อคานะหลายครั้งแต่เธอก็ไม่ได้ยิน

                “ร้อน ร้อนเหลือเกิน” คานะกลับหลับตาพริ้มและพูดเสียงแผ่วเบาแทน

                “ยาที่คานะกินคงจะเป็นยาปลุกเซ็กส์สินะ ไอ้พวกชั่วเอ๊ย” ยากุซ่าหนุ่มพูดจบก็รีบอุ้มร่างเปลือยในห่อผ้าแล้วพาออกจากโรงแรมไปทันที เมื่อเขาลงมาถึงข้างล่างก็พบว่าคิซานุกับเคนกำลังยืนขู่เจ้าหน้าที่โรงแรมอยู่เพื่อให้บอกหมายเลขห้องพักที่เจ้านายถูกล่อลวงไป

                “คิซานุ เคน เตรียมเอารถออก”

                “คุณลูฟ ปลอดภัยนะครับ” ลูกน้องทั้งสองเดินเข้ามาประกบข้างเจ้านายแล้วมองผู้หญิงในอ้อมอกของลูฟ

                “อืม แต่คานะนี่สิกำลังแย่”

                ยากุซ่าหนุ่มรีบเดินอุ้มพาร่างสั่นระริกกลับมายังคฤหาสน์ทาคาฮาชิ ในอ้อมอกของเขามาวางลงบนเตียงนอนในห้องของเขาอย่างเบามือ

                “ช่วยด้วย ลูฟ ลูฟ” คานะคว้าอากาศไปมาอย่างคนละเมอและหายใจหอบแรงกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยหยาดเงื่อมากมายจากฤทธิ์ยาที่ได้รับ ทำให้ร่างกายของหญิงสาวร้อนรุ่มจนควบคุมตัวเองไม่ได้

                “คานะ คือว่าฉัน” ยากุซ่าหนุ่มก้มลงกระซิบข้างหูและประทับริมฝีปากลงไปบนหน้าผากมนของหญิงสาวผู้เป็นที่รัก และจูบประทับริมฝีปากลงบนปากสีซีดของเธอเพื่อช่วยผ่อนลมหายใจของหญิงสาวให้เบาลง

                “อื้อ ร้อน”

                ยากุซ่าหนุ่มเผลอลืมตัวควบคุมสติสัมปะชัญญะของตัวเอง เมื่อมือของเขาเริ่มปัดป่ายผ้าห่มที่ห่อหุ้มตัวของคานะออกไป ชายหนุ่มรู้สึกว่าจิตใจของเขาตอนนี้คงไม่เข็มแข็งพอที่จะระงับความคิดอันร้อนรุ่มเอาไว้ได้อีกต่อไป เขาจูบไล้ตามซอกคอระหง และเนินอกก่อนจะแกะกระดุมเสื้อของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว และกระโดดขึ้นคร่อมร่างของคานะ และยังไม่ทันที่เขาจะก้มลงไปสูดดมความหอมหวานจากร่างกายของหญิงสาว คานะก็ดึงรั้งคอของเขาลงมาและเป็นฝ่ายจูบก่อนอย่างต้องการคนเติมเต็มและเพราะคานะเป็นฝ่ายดึงเขาเข้าไประดมจูบนั่นทำให้เขาได้สติขึ้นมา

                “ฉันทำไม่ได้ โดยเฉพาะตอนที่เธอไม่มีสติพอๆ กับฉัน” ลูฟกระชากตัวเองออกมาจากร่างไร้สติที่นอนทุรนทุรายอยู่บนเตียง ชายหนุ่มจึงตัดสินใจใส่ชุดคลุมอาบน้ำให้คานะและพาเธอไปนอนแช่ในอ่างจากุซชี่ที่ถูกเติมน้ำเย็นจนเต็มทั้งอ่าง “เธอจะหายคานะ” ลูฟลงไปนอนแช่ในสภาพท่อนบนเปลือยและกอดร่างของคนรักเอาไว้จนแน่นเพื่อไม่ให้ไหลจมลงไปในน้ำ เขามองไล้ตามร่างกายที่เต็มไปด้วยบาดแผลจำนวนมาก พลันน้ำตาของลูกผู้ชายก็หยดไหลออกมา

                กลิ่นหอมของน้ำหอมปรับอากาศโชยไปทั่วทั้งห้อง เสียงลมด้านนอกหน้าต่างปลิวพัดเอาใบไม้หลุดร่วงออกจากต้น สักพักพายุหิมะก็โหมกระหน่ำลงมาอย่างบ้าคลั่ง ตรงกันข้ามกับร่างของหนุ่มสาวที่นอนกอดกันกลมอยู่บนเตียงหนาอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาวกับสภาพอากาศข้างนอกเลยสักนิดเดียว

                ขนตาสีน้ำตาลอ่อนงอนยาวของหญิงสาวเริ่มขยับและเปิดขึ้นกวาดมองภาพบริเวณรอบตัวเธอ แต่แล้วหางตาของเธอก็ค่อยๆ เหลียวไปชำเลืองมองคนด้านข้างที่ยังคงนอนผ่อนลมหายใจเข้าออก นั่นทำให้หญิงสาวอยากที่จะสัมผัสใบหน้าทุกส่วนที่ห่างหายไปนาน คานะลูบแก้มอมชมพูของยากุซ่าหนุ่มและอมยิ้มออกมาอย่างมีความสุข ก่อนจะหยุดชะงักและเหลือบมองร่างกายที่อยู่ในห่อผ้าของตัวเอง หญิงสาวเลิกผ้าออกช้าๆแล้วก็พบว่าเธอนอนเปลือยอยู่กับยากุซ่าหนุ่มโดยที่ไร้เสื้อผ้าที่ใช้ปกปิกร่างกาย นั่นทำให้คานะรู้สึกฉุนกึกคนที่นอนกอดเธอยู่ขึ้นมา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

30 ความคิดเห็น