Legend of Strong Heart ลุ้นรักกองทัพสุดแกร่ง

ตอนที่ 47 : คู่กัดคู่ใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 765
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 พ.ย. 59

47

 

คู่กัดคู่ใหม่

 

 

 

                กลางคืนมีงานเลี้ยงต้อนรับน้องใหม่ของวิทยาลัยทำให้ทุกคนต่างก็แต่งตัวสวยหรูเลิศมากแข่งกันโอ้อวดความฟู่ฟ่าแสดงฐานะมั่งคั่งของตนเอง และรุ่นพี่เองก็ต้องมาร่วมงานเลี้ยงชุดราตรีในครั้งนี้ด้วย ซึ่งงานถูกกำหนดว่าทุกคนต้องมีคู่เต้นรำมาร่วมในงานด้วยและจะได้แต้มในการร่วมกิจกรรมของวิทยาลัย

                “ชาติที่แล้วเป็นทากหรือไงห๊ะ ยืดยาดสุดๆ” ลูฟยืนกอดอกทำหน้าหงิกงอแล้วใส่อารมณ์กับสาวสวยในชุดราตรีสีชมพูอ่อนที่กำลังเดินทอดน่องเข้างานอย่างประชดประชัน

                “นายมันไอ้ผู้ชายเฮงซวย” หญิงสาวโต้กลับไป

                พลั่ก!

                “หนวกหู เงียบไปเลย แล้วห้ามเธอปริปากพูดอีก” ลูฟผลักหญิงสาวเข้าไปประชิดกับต้นเสาใหญ่

                “ฮ่ะๆ พี่สาวเนี่ยน่ารักเสมอเลยนะครับ” 

                “นายก็ด้วย”

                เสียงสนทนาสนุกสนานของคู่ควงงานเต้นรำกำลังเดินหยอกล้อกันผ่านคู่ของยากุซ่าหนุ่มไป

                “อ้าวคุณคานะ”

                ยากุซ่าสาวที่ได้ยินเสียงเรียกจากด้านข้างจึงรีบหันไปมองตามต้นเสียงแล้วก็พบว่ายากุซ่าหนุ่มกำลังโน้มใบหน้าของเขาประชิดกับใบหน้าของหญิงสาวผู้ส่งเสียงทักทายเธออยู่

                “เธอหุบปากซะบ้างได้ไหม” ลูฟตะคอกใส่

                “อย่าไปว่าเธอเลย นายนั่นแหละที่ควรหุบปาก” ยากุซ่าสาวเดินปั้นหน้าปึ่งเข้ามาแล้วจ้องมองตาของคนรักแบบเคืองๆ กับพฤติกรรมไม่ตรงกับใจของเขา

                “เป็นบ้าอะไรของเธออีกคานะ อยู่ดีๆก็มาว่าฉัน” ลูฟตะคอกกลับและเดินไปยืนประจันหน้ากับชายหนุ่มแปลกหน้าที่เพิ่งเจอกันเมื่อเช้า

                “ฉันจะเป็นอะไรมันก็เรื่องของฉัน นายน่ะควรใส่ใจคู่หมั้นของนายซะบ้างนะ อีตาลูเซีย” คานะจิกหน้าใส่และเดินหนีออกมาจากการสนทนาที่น่าหงุดหงิดใจอย่างเร็วที่สุดเพราะเธอยังไม่อยากให้แผนการแตกซะก่อน

                “พี่หึงไอ้หมอนั่นแหงๆ” อากิระก้มลงกระซิบกับหูของพี่สาว โดยที่มีสายตาสาปแช่งของยากุซ่าหนุ่มเพ่งมองแบบสูบเลือดสูบเนื้ออยู่ตลอดเวลา

                “เปล่าซะหน่อย”

                “เอาเถอะ พี่น่ะปากแข็งจะตายไป แต่ผมว่าอีตานั่นมันหึงพี่มากๆ เลยล่ะ ดูสิตาลุกเป็นไฟแล้วอ่ะ ฮ่ะๆๆ”

                ป้าบ!                                                                          

                “พูดมาก มานี่เลย” คานะฟาดมือลงไปที่กลางหลังและคว้าข้อมือของน้องชายบังเกิดเกล้าไปที่ฟลอร์เต้นรำ

                “อย่าให้ฉันต้องใช้ไม้แข็งนะ” ลูฟบ่นและย่นจมูกด้วยความหมันไส้ของคู่เต้นหน้าระรื่น และรีบคว้าข้อมือของคู่หมั้นไปที่กลางฟลอร์เต้นรำบ้าง

                ผู้คนมากมายในงานต่างก็จับจองพื้นที่เต้นรำส่วนตัวของตัวเอง ครั้นเมื่อเสียงเพลงเริ่มบรรเลงขับคานในจังหวะวอลซ์ คู่เต้นชายหญิงก็เริ่มออกเสต็ปและลีลากันอย่างไม่มีใครยอมใคร

                “ทำตามที่ผมบอกนะพี่สาว” อากิระก้มลงกระซิบหูของพี่สาวและกระชับกอดเอวคอดกิ่วของเธอเอาไว้

                “อือ”

                อากิระน้องชายคนเล็กของตระกูลหันไปส่งสายตากวนบาทาหน้าโดนย่ำให้กับยากุซ่าหนุ่มจอมยโส โอหังอย่างไม่เกรงกลัวต่อสิ่งใด เขายักคิ้วหลิ่วตาให้ชายหนุ่มข้างหนึ่ง จากนั้นจึงก้มลงหอมแก้มของหญิงสาวคู่เต้น

                “แก!” ยากุซ่าหนุ่มทำท่าจะเข้าไปหาเรื่องแต่ก็โดนคู่เต้นของตัวเองคล้องคอเอาไว้ไม่ให้เขาไปไหนได้

                “นายจะไปไหน”

                “เอามือของเธอออกจากคอของฉัน”

                “ไม่อ่ะ”

                “ได้ ไม่ยอมเอาออกดีๆใช่ไหม” ยากุซ่าหนุ่มส่งเสียงคำรามในคออย่างฉุนเฉียวและดึงแขนของเนเน่ออก

                “นี่ ไอ้บ้าลูเซีย”

                “ใช่ฉันบ้า” ชายหนุ่มตอกกลับแบบห้วนๆ และด้วยความอดทนดูภาพของคู่เต้นของคนรักด้วยความอิจฉาตาร้อนมานานก็ถึงเวลาที่เขาต้องชิงคืนมา

                “นี่สำหรับแก” ลูฟเข้าไปตบบ่าของอากิระ

                ผัวะ!!

                ทันทีที่เขาหันมาก็จ๊ะเอ๋เข้ากับกำปั้นหนักเข้าเต็มๆ

                “ลูฟ นายทำอะไร” คานะเข้าไปกันยากุซ่าหนุ่มให้ออกห่างจากอากิระก่อนที่เขาจะโดนลูกเตะพญายมของยากุซ่าหนุ่มที่กำลังเตรียมยกทาบกับอกของชายหนุ่ม

                “ฉันจะกำจัดมันไง ถอยไป”

                “นายนั่นแหละที่ต้องเป็นฝ่ายถอย”

                “ทำไม มันสำคัญกว่าฉันมากขนาดเลยหรอ”

                “ใช่สำคัญมากที่สุด เพราะเขา”

                 “โอ๊ย! เจ็บจังครับ”

                ในขณะที่เสี้ยววินาทีสั้นๆ ที่คานะเกือบจะหลุดปากโพล่งความจริงที่ว่าเขาคือใคร อากิระจึงรีบเบี่ยงเบนความสนใจของพี่สาว

                “อากิระ เป็นอะไรหรือเปล่า” คานะวิ่งเข้าไปประคองน้องชายของตน

                “เจ็บครับ” อากิระซบหัวไหล่ของเธอ

                “หนอยแก!!!” ยากุซ่าหนุ่มกัดฟันกรอดและกระชากตัวของคานะกลับมาหาเขา

                “อย่ามาแสดงความเป็นเจ้าของ ฉันไม่ชอบ” คานะสะบัดข้อมือของชายหนุ่มและดึงรั้งแขนของอากิระออกมาจากงานด้วยความหงุดหงิด

                “รอก่อน คานะ” ลูฟรีบเดินตามไป ทำให้เนเน่ต้องเป็นฝ่ายเดินตามไปด้วย “ห้ามไปไหนทั้งนั้น” ยากุซ่าหนุ่มออกคำสั่งกับยากุซ่าสาวและกระชากแขนของเธอจนปะทะเข้ากับอกของเขา

                “เผด็จการ น่ารำคาญ!

                “ใช่ฉันมันจอมเผด็จการและน่ารำคาญ และที่ฉันเป็นแบบนี้ก็เพราะเธอไง” ยากุซ่าหนุ่มออกแรงดึงและลากคานะไปที่รถของเขา

                “หยุดนะ ทาคาฮาชิ ลูเซีย ปล่อยพี่สาวซะ” อากิระสั่งให้หยุดและเข้าไปคว้าข้อมือของคานะเอาไว้ทำให้ตอนนี้แขนทั้งสองข้างของหญิงสาวถูกทึ้งดึงจากชายหนุ่มคนละข้างอย่างสนุกมือ

                “ไม่ ยัยนี่ต้องไปกับฉัน ไม่ใช่ไอ้หน้ากร๊วกอย่างแก”

                “อ๋อหรอฮะ ผมมันกร๊วก งั้นคุณก็เกลื้อน”

                “ไอ้ปากด๊อก แก กวนโอ๊ยฉันอยู่นะ”

                “ครับ ผมรู้ตัว แต่ไอ้กิริยาของคุณมันก็ไม่ต่างจากด๊อกเลยนะครับ”

                “แกอยากโดนกระสุนทะลวงปากหรือไงห๊ะ”

                “หนวกหู! หุบปากทั้งคู่นั่นแหละ” คานะสบถ

                “เธอนั่นแหละ” ชายหนุ่มทั้งสองเผลอลืมตัวตะคอกใส่ โดยที่ไม่รู้ว่าชะตากำลังจะขาด

                ผัวะ!! ผัวะ!!

                หมัดจากกำปั้นของยากุซ่าสาวถูกปล่อยไปที่ปากของชายหนุ่มคู่กัด

                “ยัยบ้า ชกฉันทำเบื๊อกอะไรห๊ะ กินยาไม่เขย่าขวดหรือไงกัน”

                “พี่สาวทำร้ายผมทำไมอ่ะ”

                “ให้ตายเหอะ นายสองคนกัดอย่างกับหมาบ้า แล้วคนกลางอย่างฉันจะไปทนยืนฟังอยู่ได้ยังไง แล้วอีกอย่างนาย เลิกบ้าซะทีและกลับไปดูแลคู่หมั้นของนายที่ยืนงงอยู่นั่นได้แล้ว ส่วนนายอากิระกับบ้านกับฉันเดี๋ยวนี้เลย”

                “ไอ้บ้านี่จะกลับบ้านกับเธองั้นหรอ เธอจะพามันไปนอนด้วยหรือไงคานะ”

                “ถ้านายคิดได้แค่นี้ ฉันก็ไม่มีอะไรจะอธิบายแล้ว” คานะพูดอย่างหัวเสียและลากแขนของอากิระขึ้นรถไป โดยมีคำสบถด่ามากมายของยากุซ่าหนุ่มไล่หลัง

 

               

 

 

30 ความคิดเห็น