Legend of Strong Heart ลุ้นรักกองทัพสุดแกร่ง

ตอนที่ 66 : บอสที่รัก ตอนจบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,265
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    1 พ.ย. 59

 

66

 

บอสที่รัก

ตอนจบ

 

 

 

             หญิงสาวถูกขังอยู่ในห้องเพราะประตูห้องถูกชายหนุ่มจอมเผด็จการล็อคเอาไว้ ทำให้เธอไม่สามารถออกไปไหนได้จนกว่าเขาจะเป็นฝ่ายโผล่หน้ามาหาเธอเอง

             ติ๊ด! เสียงข้อความ

             แอเรียลรีบกดดูว่าใครส่งมา เมื่อเธอเปิดอ่านก็พบตัวอักษร SOS จากเนเน่ที่ส่งมาขอความช่วยเหลือ

             “เนเน่ไปทำภารกิจอยู่ที่ชิบุยะนิ แถวนั้นมันแหล่งสุมหัวของพวกคุนิโนบุ แย่แล้ว”

             หญิงสาวนึกได้ก็รีบโทรหาอากิระแต่ว่าโทรไม่ติดเธอจึงส่งข้อความไปหาเขาแทน และไม่รีรอที่จะออกไปช่วยเนเน่ เธอจึงมัดผ้าห่มเป็นเถาแล้วทิ้งห้อยยาวลงมาข้างล่าง และรีบขับรถมอเตอร์ไซค์แล่นออกไปโดยที่มีสายตาคมแอบมองอยู่ตลอดเวลาและเห็นทุกการกระทำของเธอ

             รถมอเตอร์ไซค์สีดำมาจอดยังด้านหลังผับแห่งหนึ่ง หญิงสาวเดินตรงไปยังกลุ่มชายที่มีกันอยู่ประมาณสี่คน เธอถอดหมวกันน็อคออกและเขวี้ยงมันใส่ไอ้หน้าหนวดเคราเฟิ้มที่เคยเป็นลูกกระจ๊อกติดตามนีลอยู่เสมอ

             “โอ๊ย ใครฟ่ะ”

             “ฉันเอง แอเรียล พวกแกจับเนเน่ไปไว้ไหน”

             “อ๋อ ที่แท้ก็ยัยผู้หญิงข้างถนนนี่หว่า นึกว่าใคร ได้ข่าวว่าแกไม่มีที่จะไปเลยต้องส่งพี่ชายไปอยู่ในคุก แล้วตัวเองก็มาลอยหน้าลอยตาใช้ชีวิตอย่างมีความสุขอยู่คนเดียว ไม่เห็นแก่ตัวไปหน่อยหรอ คุณแอเรียล”

             ปั้ก! ปั้ก!

             ยังไม่ทันที่แอเรียลจะได้ตั้งตัว หัวไหล่ทั้งสองข้างของเธอก็ถูกฟาดด้วยไม้หน้าสามขนาดยักษ์

             “อย่าทำอะไรแอเรียลนะ ไอ้พวกมนุษย์หิน”

             เสียงของเนเน่ตะโกนห้ามในขณะที่เธอเองก็ได้แต่กระเสือกกระสนคลานออกมาจากมุมมืดด้วยความลำบาก เพราะตามเนื้อตามตัวของเธอเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำดำเขียวมากกมายจากการถูกซ้อมด้วยเท้าและฝ่ามือ

             “เนเน่” แอเรียลทรุดคุกเข่าเอามือจับหัวไหล่ทั้งสองข้างเอาไว้และและพยายามจะลุกเดินไปหาเนเน่

             “จะไปไหนห๊ะ แกจำได้ไหมว่าพี่แกกับนังอายะมันทำอะไรกับพวกเราไว้บ้าง” ไอ้หน้าเคราแพะกระชากผมยาวของแอเรียลแล้วบีบคางของเธอให้ดูบาดแผลเป็นต่างๆตามตัวที่ถูกนีลใช้เป็นเครื่องระบายความโกรธแค้นต่างๆ นาๆ

             “ฉันขอโทษแทนพี่ด้วย ยกโทษให้พี่ชายของฉันด้วย”

             “ยกโทษงั้นหรอ ฮ่าๆ พวกเราได้ยินไหมว่าแอเรียลผู้ทะนงตน กำลังขอโทษเราอยู่ อืม งั้นจะยกโทษไงดีนะถึงจะหาย อ้อใช่ นึกอะไรมันส์ๆ ออกล่ะ” 

             ชายหนุ่มหัวโจกให้ลูกน้องอีกสามคนจับล็อคแขนของแอเรียลเอาไว้ แล้วมันก็เป็นฝ่ายใช้มีดสั้นกรีดปาดลงบนเนื้อผิวขาวอมชมพูของหญิงสาวไล่ตั้งแต่ต้นคอลงมายังช่วงกลางหลังเป็นแนวขวาง ทำให้เสื้อผ้าฉีกขาดเป็นวิ่นและเห็นแผ่นหลังเปลือยชัดเจนมากขึ้น

             “พวกแกมันซาดิสม์” แอเรียลสบถ

             “ก็ไม่ต่างกับพี่แก และแกหรอก”

             ผัวะ!!

             หมัดหนักถูกชกไปที่โหนกแก้มของหญิงสาว

             “ฆ่าฉันให้ตายไปเลยสิ มันจะได้สาสมกับสิ่งที่พี่ฉันทำไว้กับพวกแก”

             “แต่ฉันไม่อนุญาตให้เธอตาย” เสียงเข้มกร้าวแทรกเข้ามาทำให้ทุกสายตาหันไปมอง แล้วพบว่าพวกมันโดนหน่วยดับเบิ้ลเคบุกล้อมสกัดไว้หมดแล้ว

             “เฮ้ย ตำรวจมาโว้ย หนีสิฟ่ะ”

             “พวกแกหนีไม่ได้แล้ว จับพวกมันไปให้พ้นจากสายตาของฉัน เร็ว!” ทีออสหันไปตวาดลูกน้องของเขา และเดินตรงไปอุ้มแอเรียลขึ้นมา

             “ปล่อย…..ฉัน”

             “เงียบ ขืนเธอยังพูดอีกฉันจะทิ้งเธอไว้นี่แหละ” ทีออสบ่นและก้าวขาขึ้นรถไปในขณะที่สองมือของเขาก็ประคองร่างของแอเรียลจนแนบชิดตัวเขา

             “จะพาฉันไปไหน”

             “โรงพยาบาล”

             “ไม่ไป ฉันไม่ชอบ”

             “งั้นก็ไปนอนปวดแผลที่เซฟเฮาส์แล้วกัน” ทีออสพูดแบบเอาจริง

             ส่วนเนเน่เองก็สลบไป เมื่อรู้ตัวอีกทีเธอก็นอนอยู่บนเตียงที่โรงพยาบาลโดยมีอากิระนอนเท้าแขนหลับอยู่ด้านข้างเตียงของเธอ หญิงสาวเห็นก็เผลอยิ้มกว้าง

             “อากิระ ถ้าง่วงก็กลับไปนอนที่บ้านสิ” เนเน่ตีแขนของเขาเพื่อปลุกให้ตื่น

             “เธอนี่มันยังไง ฉันอุตส่าห์หวังดีเห็นว่าบาดเจ็บอยู่ก็เลยอาสามาเฝ้าให้ อีกอย่างเธอน่ะเป็นคู่หูของฉันจะให้ฉันทิ้งเธอไปได้ไงล่ะ” อากิระพูดจบก็ฟุบหลับต่อทันที

             “อ้าวนี่ ไอ้บ้าคอมตื่นก่อนสิ สงสัยมัวแต่เล่นคอมทั้งวี่ทั้งวันล่ะสิ” เนเน่อมยิ้มและหลับต่อ

 

             หัวหน้าหน่วยดับเบิ้ลเคอย่างทีออสไม่เคยต้องวิ่งเต้นไปมาเพราะใคร นอกจากไทเกอร์แล้วที่มักจะสร้างความเดือดร้อนเป็นงานอดิเรก ก็มีอีกคนคือแอเรียล ที่คอยสร้างปัญหาให้เขาว้าวุ่นใจไม่หยุดหย่อน

             “วางฉันลงได้แล้ว ถึงห้องแล้ว” แอเรียลสั่งทีออส

             “ซี๊ด!

             เมื่อเขาวางเธอลงก็ตกใจที่เห็นเธอร้องซี๊ดซ๊าด แต่เขาก็ยังทำเมินไม่สนใจเหมือนเดิม

             “ไปได้แล้ว”

             แอเรียลสั่งอีกรอบ

             “คุณเห็นผมเป็นหัวหน้าของคุณจริงหรือเปล่า”

             “ไม่รู้สิ”  แอเรียลตอบในขณะที่เธอพยายามจะเอาเสื้อแจ็คเก็ตตัวนอก “โอ๊ย หัวไหล่ฉัน”

             “น่ารำคาญ มานี่ ผมทำเอง”  

             ทีออสเอื้อมมือไปจับไหล่ของแอเรียลเอาไว้

             “อย่ามาแตะต้องฉันอีก คุณขยะแขยงฉันไม่ใช่หรอ และฉันมันก็สกปรกเต็มไปด้วยมลทิน ถ้าคุณเกิดจับตัวฉันอีกหลายๆ ครั้ง ระวังคุณจะมีมลทินไปด้วยนะ”

             “สกปรกหรอ ฮึ! งั้นฉันจะล้างสิ่งสกปรกทั้งหลายให้เธอเอง” ทีออสพูดอย่างหมดความอดทน และฉุดกระชากลากแอเรียลที่ไม่ค่อยจะมีแรงขัดขืนไปที่ฝักบัว และเปิดน้ำฝักบัวเต็มที่ ทำให้น้ำพุ่งรดตัวของแอเรียลและเขาจนเปียกปอนด้วยกันทั้งคู่

             ชายหนุ่มหน้ามืดตามัวจึงฉีกกระชากเสื้อผ้าของหญิงสาวออกหมด จนเหลือแต่บราเซียที่ห่อหุ้มอกของเธอไว้เท่านั้น และเขาก็เตรียมจะกระชากมันออกไปให้พ้นด้วยโกรธ

             “อยากทำอะไรก็เชิญเพราะในเมื่อฉันเองก็เป็นแค่ของไร้มูลค่าที่คุณหยิบมาเท่านั้น"

             ทีออสหยุดชะงักมือทันที

             “คือฉัน……..

             “จับโจรมากจนเป็นบ้าไปแล้วหรอ ไอ้เด็กบ้า” แอเรียลดันอกของชายหนุ่มออกแต่เขากับดึงรั้งเอวของเธอเข้ามาหา และเผลอไปแตะโดนบาดแผลที่กลางหลังของเธอ

             “โอ๊ย เจ็บนะ” ทีออสก้มมองพื้นที่เจิ่งนองไปด้วยสายเลือดและสายน้ำผสมปนเปกันอยู่ เมื่อเขาเห็นเลือดของหญิงสาวที่ไหลไปกับสายน้ำเขาก็ยิ่งเจ็บปวดรวดร้าวในใจจนแทบทนไม่ไหว

             แอเรียลปล่อยให้น้ำตาหยดไหลด้วยความรู้สึกที่ทรมานกับการกระทำเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายของนายน้อยจอมเผด็จการ

             ทีออสรีบปิดน้ำและเช็ดคราบน้ำตาให้แอเรียลก่อนจะออกไปจากห้องน้ำและปล่อยทิ้งให้หญิงสาวจัดการกับสภาพของตนเอง

             ชายหนุ่มไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังทำอะไรกับผู้หญิงคนนี้ ทั้งที่เขาเกลียดผู้หญิงร้ายกาจอย่างเธอที่ทำกับพี่ชายของเขาแต่ทำไมตอนนี้เขารู้สึกเอ็นดูเธอมากเหลือเกิน หลังจากออกจากห้องน้ำแอเรียลเองก็งงกับสิ่งที่ทีออสทำกับเธอ อ้อมกอดของเขาใต้สายน้ำเมื่อกี้ที่หนาวเย็นเฉียบแต่มันกลับอบอุ่นอย่างที่เธอไม่เคยได้รับมาก่อน แอเรียลสวมเสื้อผ้าเสร็จก็เดินออกจากห้องนอน

             “เสร็จแล้วหรอ มานั่งนี่สิ ผมจะทำแผลให้” ทีออสชูกล่องยาใบมหึมาให้เธอดู

             “ฉันจะทำแผลเอง คุณไม่ต้องมายุ่งย่ามกับฉันหรอก”

             แอเรียเดินไปนั่งที่โซฟาและคว้ากล่องยา แต่ทีออาก็ไวกว่าเขาคว้าตัวของเธอเข้ามาจนประชิดกับตัวของเข้า แอเรียลไม่เคยเห็นชายหนุ่มใส่เสื้อกล้ามสีดำมาก่อน เพราะปกติเห็นใส่แต่เสื้อเชิ้ตสีดำกับชุดสูท

             “นิ่งเงียบทำไม ผมจะทำแผลให้คุณแล้วนะ หันหลังสิ” ทีออสจับตัวของเธอพลิก

             “ฉัน….ฉันอาย”

             ทีออสไม่สนใจเขาถลกเสื้อกล้ามสีขาวของเธอขึ้นสูง เผยให้เห็นบาดแผลเลือดซิบจากรอยมีดที่กรีดฝังลงไปบนเนื้อของเธอเป็นทางขวางยาวกว้าง

             “แสบหน่อยนะ”

             “เจ็บกว่านี้ฉันก็เจอมาแล้ว”

             ในขณะที่ทำแผลเขาก็ได้เห็นสัดส่วนและเรือนรางของเธอที่เต็มไปด้วยบาดแผล ทีออสลูบแผลเป็นนูนที่เอวของเธอเขาก็รู้สึกเจ็บแทน เพราะขนาดเขาเป็นผู้ชายแท้ๆ บาดแผลยังไม่เคยมีแต่เธอเป็นผู้หญิงทำไมถึงมีแต่บาดแผลฉกรรจ์ เมื่อทำแผลเสร็จ แอเรียลเตรียมจะลุกขึ้น แต่ทีออสก็คว้าเอวของเธอจากด้านหลัง

             “คุณจะทำอะไร”

             “ขออยู่แบบนี้สักพักหนึ่งได้หรือเปล่า”

             “ฉันห้ามเด็กเอาแต่ใจอย่างคุณได้ด้วยหรอ”

             ทีออสนั่งกอดแอเรียลและใช้คางเกยกับหัวไหล่ของเธอเอาไว้แอเรียลเองที่กินยาไปก็เริ่มรู้สึกง่วง

             “คุณบอส ฉันง่วง ขอไปนอนก่อนได้ไหม”

             “นอนสิ”

             ทีออสตอบแต่เขากลับไม่ปล่อยเธอแถมยังกอดรัดเธอไว้แน่นกว่าเดิมอีก แอเรียลที่โดนคนนั่งสวมกอดอยู่จึงผล็อยหลับไป ทีออสเองก็หวังจะให้มันเป็นอย่างนั้นเขาจึงจับแอเรียลนอนเองตัวพิงตัวของเขาเอาไว้และเขาก็หลับไปพร้อมกับเธอ

             ตอนเช้ามาถึงแอเรียลที่นอนอยู่ในอ้อมกอดทีออสเมื่อตื่นขึ้นก็ตกใจเธอจึงกะจะพลิกตัวหันไปอีกทางแต่ก็ดันเจอพื้น

             “อ๊าย” 

             ทีออสที่ตื่นอยู่ก่อนแล้วคว้าตัวของเธอไว้ทันทำให้ใบหน้าของแอเรียลและเขาชนกัน

             แอเรียลรู้สึกร้อนผ่าวที่ใบหน้าเธอจึงเบือนหน้าหนี

              "อยู่เฉยๆ ห้ามหันหน้าหนีอีกนี่เป็นคำสั่งของฉัน"

             แอเรียลหันหน้ามาตามคำสั่งและพบว่าทีออสก้มลงจูบเธอ เขาจูบแอเรียลเนิ่นนานมาก และเป็นจูบแรกของเขา หลังจากที่โดนชายหนุ่มจูบแล้ว แอเรียลก็ไม่ยอมพูดอะไรกับทีออสเลย จนกระทั่งทีออสที่เพิ่งอาบน้ำแต่งตัวใหม่เดินออกมาจากห้องนอน

             “คุณบอสจอมเผด็จ กลับบ้านกลับช่องไปซะทีสิ ฉันสัญญาว่าจะไม่ไปป่วนที่ไหนอีก”

             “อะไร นี่ก็บ้านผมนะครับ”

             “อย่ามามั่ว คุณยกให้ฉันอยู่นะ”

             “แต่วันนี้ผมจะอยู่ที่นี่ทั้งวัน ทั้งคืน” ทีออสจิกตาใส่หญิงสาว

             แอเรียลรีบสะบัดหน้าหนีและชักใจไม่ดีเพราะไม่รู้ว่าทีออสจะบังคับทำร้ายจิตใจอะไรเธออีก แต่ตรงกันข้ามทีออสทำอาหาร ทำแผล เสร็จก็นั่งต่อโมเดลรถอย่างที่เขาชอบทำประจำ

             ในขณะเดียวกันแอเรียลก็รู้สึกอึดดัดทำอะไรไม่ถูกเพราะเขาเอาแต่จ้องเธอตลอดเหมือนกลัวว่าเธอจะหายไป

             “นี่คุณจ้องตาเป็นมันอยู่ได้ เป็นตำรวจโรคจิตก็ไม่บอกนะ”

             “ผมอยากจ้องผมก็จ้องสิทธิของผม และผมก็เป็นบอสของคุณ”

             “ไอ้เด็กเกรียน” เแอเรียลรู้สึกฉุนกึกกับความเผด็จการและความรั้นของเขา  “ก็ได้ อยากลองของกับฉันมากใช่ไหม”

             หญิงสาวคว้าโมเดลในมือของเขาเอาไว้ ทำให้ทีออสต้องตามเอาโมเดลรถคืน

             “นี่กวนผมหรอ เอาคืนมานะ”

             “ไม่ และฉันจะหักมันทิ้งให้ดู”

             “อย่านะ”

             ทีออสไม่ยอมเขารีบเข้าไปแย่งคืนทำให้ทั้งคู่ดูเหมือนเล่นวิ่งไล่จับกัน

             ฉึก!!

             “โอ๊ย อะไรเนี่ย”

             อยู่ดีๆทีออสก็วิ่งไปเหยียบคัตเตอร์ที่เขาวางไว้ที่พื้นจนเกิดเลือดออกทีเท้า

             “เป็นหัวหน้าหน่วยไปได้ไงเนี่ย”

             แอเรียลกับทีออสหยุดเล่น และเธอเองก็เลยต้องทำแผลให้เขา

             “คุณนี่มันเด็กน้อยง้องแง้ง”

             “อะไร ใครง้องแง้ง ผมไม่ได้เป็นแบบนั้นสักหน่อย ปีหน้าผมก็ยี่สิบแล้วนะคุณ”

             “ไงก็ห่างกับฉันสองปี สรุปก็เด็กอยู่ดี”

             “ผมไม่ได้เด็กแล้ว  ผมเป็นหนุ่มแล้ว”

             “ฮ่ะๆ”

             แอเรียลฟังก็อดขำไม่ได้

             “ขำหรอ งั้นผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็นว่าอายุเป็นเพียงจำนวนที่ขีดกั้นคนสองคน”

             ชายหนุ่ม ถอดเสื้อออกและให้แอเรียลดูความกำยำของร่างกายของเขาที่เทียบได้กับผู้ชายอายุมากหลายๆ คน

             “บ้าทำอะไรน่ะ”

             “ดูซะให้เต็มตาว่าผมไม่ได้เป็นแค่เด็กน้อย”

             “นี่อะไร สวยจังเลย”

             แอเรียลเห็นรอยสักที่แผงอกขาวของเขาก็ขอดูใกล้ๆ แล้วพบว่ามันสวยดีเธอจึงลืมตัวเอามือลูบรอยสักชื่อว่าทีออสที่อกด้านซ้ายของเขา

             ทีออสเริ่มรู้สึกร้อนผ่าวที่หน้ากับฝ่ามืออุ่นนุ่มของเธอที่ลาดไล้ตัวอักษรบนอกของเขาเล่นอย่างลืมตัว แอเรียลเองก็รู้ตัวว่าเธอเผลอเล่นมากไปหน่อย

             “ทะ….ทำอะไร”

             “เอ่อ…..ฉันขอโทษนะ”

             หญิงสาวรีบชักมือออก แต่ถูกทีออสจับไว้ ชายหนุ่มดันแอเรียลจนติดกำแพงผนังห้อง

             “เฮ้ย นี่คุณโกรธฉันหรอ อย่าทำอะไรฉันนะ ฉันไม่แกล้งคุณแล้ว ฉันไม่เล่นอกของคุณโดยพละการอีก”

              แอเรียลร้องโวยวาย แต่ทีออสกลับดึงมือของเธออีกข้างขึ้นแล้วจับมือสองข้างของเธอมให้คล้องคอของเขาไว้ ชายหนุ่มจึงแสยะยิ้มเหมือนไอ้ตัวร้าย

             “ผมไม่โกรธคุณเลยสักนิด แอล!

             “แอลหรอ นี่คุณเมาเห็ดมาหรือเปล่า”

             “ใช่แต่ว่าไม่ได้เมาเห็ด แต่เมาคุณมากกว่า ที่สำคัญผมกำลังเกิดอารณ์แปลกๆ” แเอเรียลได้ยินก็ตกใจเธอจึงพยายามรีบดึงมือที่คล้องคอเขาไว้ออก

             “ห้ามเอามือออก ถ้าคุณดึงออกผมจะปล้ำคุณ”

             “โรคจิตชัดๆ” แอเรียลพูดบ่นจึงต้องคล้องคอเขาไว้อย่างนั้น แต่ว่าเขากลับผิดคำพูดเพราะคล้องไม่คล้องเขาก็เล่นพิเรนท์กับเธอยู่ดี

             ฟอด! ฟอด!

              ทีออสฟัดแก้มของแอเรียลสองข้างและรีบอุ้มเธอขึ้นจนตัวลอยสูง แอเรียลโมโหและงอนที่เขาทำตัวเหมือนเด็ก

             “กลับกลอก ผิดคำพูด ฉันเกลียดคุณ เด็กโกหก”

             “ฟังนะแอล” ชายหนุ่มพูดบางอย่างที่ทำให้แอเรียลเปิดใจและรู้ความรู้สึกของเขาและตัวเธอว่าเป็นเช่นไร

              "ผมไม่เคยเล่นกับใครแบบนี้มาก่อน คุณเป็นคนแรกที่ผมกอด เป็นคนแรกที่ผมจูบ และเป็นคนแรกที่ผม…..รัก แอเรียลคุณได้ยินชัดเจนแล้วใช่ไหม ว่าผมรักคุณ"

             “ทีออส คุณ!

             หญิงสาวอึ้งและไม่คิดว่าเขาจะบอกรักเธอ เธอเองก็รู้สึกหวั่นไหวกับเขามานาน และเรื่องอายุเธอเองก็ไม่เคยสนใจอยู่แล้ว แต่ที่เธอแคร์ก็คือ เธอเป็นคนไม่ดี และเป็นคนที่เคยทำร้ายพี่ชายของเขามาก่อน แล้วจะให้เธอรักเขาได้อย่างไร

             “แต่ฉันมันเลว ฉันมันไม่ดีพอ”

             “คุณเปลี่ยนไปแล้วนี่ และที่ผมเคยบอกว่าจะส่งคุณไปที่อื่น ผมไม่ได้คิดจะทำจริง เพราะผมรักคุณตั้งแต่วันแรกที่เราเจอกัน ทั้งที่รู้ว่าคุณป็นคนไม่ดี แต่ผมก็รักคุณและคิดว่าจะเปลี่ยนคุณให้ได้ สุดท้ายแอเรียลของผมคนนี้ก็เปลี่ยนไปเพราะเนื้อแท้ของคุณเป็นคนดี”

             “แต่ว่าฉันก็ยังทำเรื่องเลวร้ายมากมายกับใครๆหลายคน รวมทั้งพี่ชายของคุณ”

             “ผมรู้ว่าที่คุณร้ายกาจเพราะพี่ชายบังคับและคุณเองก็ทำเพื่อคนที่คุณรักนี่แอล”

             “ฉันรักคุณ ทีออส  รักโดยที่ฉันเองก็ไม่รู้ตัวมาก่อน และเพราะรักฉันจึงแสร้งทำปิดบังมันไว้เพราะว่าฉันไม่กล้าพอที่จะรักบอสของตัวเอง แต่ฉันรักคนเผด็จการบ้าเลือดอย่างคุณไปแล้ว”

             “ผมดีใจที่คุณรักผมเหมือนกัน แอล งั้นสวมนี่เอาไว้นะ จากนี้ไปผมจะเป็นคนดูแลคุณ ผมเป็นของคุณ และคุณก็เป็นของผม และเป็นคู่หูหนึ่งเดียวของผมตลอดไป”

             ทีออสพูดจบก็ถอดแหวนที่นิ้วของเขาสวมให้แอเรียล จากนั้นเขาก็กอดเธอเอาไว้แนบแน่นด้วยความรัก

            

 

 

******ขออภัยในความไม่สะดวกนะคะ เพราะพี่ฮอร์นรีไรท์ใหม่ ก็เลยมีตอนเพิ่มขึ้น แล้วพี่ฮอร์นก็ปิดเรื่องไปเรียบ ทำให้เพิ่มตอนไม่ได้ สำหรับต่อจากตอนที่ 66 จะให้อ่านฟรีนะคะ  

ปอ.ลิงลองหาดูในหน้านิยาย ที่เขียนว่า Legendary of Strong Heart ต่อจากตอน 66 ได้เลยค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

30 ความคิดเห็น

  1. #18 Ba Low (@bowkhim3642) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 23:17
    สนุกมากเลยคร้าา
    #18
    0
  2. #10 bongaroundtheworld (@laurine) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 23:13
    ขอบคุณความคิดเห็นที่ 8 และ 9 นะค่ะ ไรเตอร์จะรีบปั่นเรื่องใหม่ให้นะค่ะ ตอนนี้กำลังวางโครงเรื่องอยู่ ขอบคุณมากๆค่ะ ทุกคน T___T ซึ้ง!
    ปล.นีโอจะได้เจอคนที่ใช่ในภาค 2 แต่ก็อายุมากไปแล้ว มีเมียตอนแก่ประมาณนั้นค่ะ ^^
    #10
    0
  3. #9 Mind (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:25
    สนุกมากค้าาา

    อยากให้นีโอได้เจอคนที่รักคนใหม่ซะที

    5555

    อยากอ่านรุ่นลูกอ่าาา >< คิคิ
    #9
    0
  4. #8 แอนนีื (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:13
    สนุ๊กมากๆเร้ยค่ะ รีบปั่นเรื่องใหม่มาน่ะค่ะ(จะติดตามตลอดไป)^^
    #8
    0
  5. #7 bongaroundtheworld (@laurine) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:01
    ขอบคุณจ้า ขอบคุณมากค่ะ 
    #7
    0
  6. #4 yotoye (@whithbang) (จากตอนที่ 66)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2557 / 20:26
    สนุกมากค่า
    อ่านตั้งเเต่ต้นจนจบวันเดียว^^
    เปนกำลังใจให้ไรเตอรเรื่องต่อไปค่า
    #4
    0