[FIC EXO] REVENGE PLAN [KrisLay]

ตอนที่ 7 : [REVENGE PLAN] CHAPTER 6 : SUFFERING

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 831
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    7 เม.ย. 56

CHAPTER 6 : SUFFERING




� � � � � � � � � � � �







��������������� ร่างสูงก้าวเท้าลงจากรถนำเข้าราคาแพง� มือหนาดันประตูให้ปิดลงก่อนจะเดินเข้าไปในบริษัทของตระกูลจาง� วันนี้อู๋ฟานต้องเข้ามาดูงานในบริษัทที่ครอบครัวของเขาเป็นหุ้นส่วนอยู่ด้วย� อู๋ฟานยิ้มให้กับพนักงานหลายคนที่ก้มหัวทักทายเขาตลอดเส้นทางที่ร่างสูงเดินผ่าน

��������������� ร่างหนาเปิดประตูเข้าไปในห้องของเขาเอง� แฟ้มเอกสารมากมายวางซ้อนกันอยู่บนโต๊ะทำงาน� อู๋ฟานนั่งลงก่อนจะเช็คเอกสารพวกนั้นที่เขาสั่งให้พนักงานของที่นี่นำมาให้ก่อนที่เขาจะมาถึงบริษัท

��������������� เป็นเวลาพอสมควรที่ร่างสูงก้มหน้าก้มตาอ่านเอกสารพวกนั้น� ความล้าของสายตาที่เริ่มปรากฏอาการทำให้อู๋ฟานต้องละสายตาออกจากตัวหนาสือพวกนั้น� สายตาคมบังเอิญเห็นบุคคลที่เดินผ่านหน้าห้องของเขาไปเมื่อครู่� ทำให้มือหนาต้องปิดแฟ้มเอกสารลง� ก่อนร่างสูงลุกขึ้นเดินตามบุคคลเมื่อครู่ไป...โอ เซฮุน...

��������������� ดุเหมือนว่าคนข้างหน้าจะรู้สึกได้ว่ามีคนกำลังเดินตามตัวเองอยู่หันหลังมาหาเขา ร่างสูงชะงักฝีเท้าลงก่อนจะส่งยิ้มที่ดูเหมือนจะเป็นมิตรให้กับโอ เซฮุน

��������������� สวัสดีนะโอ เซฮุน� วันนี้ก็มาหาเสี่ยวลู่สินะอู๋ฟานพูดทักทายขึ้นก่อน� เขาเห็นไอ้สวะโอ เซฮุนกำลังขมวดคิ้วทั้งสองเข้าหากัน

��������������� คงจะรู้สึกไม่ไว้วางใจเขาสินะ...

��������������� แต่ก็ถูกแล้วล่ะที่จะรู้สึกแบบนั้น� ...เพราะเขาเองก็ไม่ได้มาดีเหมือนกัน...


��������������� ระวังเอาไว้หน่อยก็ดีนะ เสี่ยวลู่ของนายน่ะรอยยิ้มเย็นถูกส่งให้คนตรงหน้า

��������������� นายต้องการอะไร…?!”

� � � � � � � �“ป่าวนี่... ก็แค่เสี่ยวลู่น่ะเป็นว่าที่เจ้าสาวของฉัน มันจะดูไม่ดีที่นายจะอยู่ใกล้คนที่กำลังจะแต่งงานน่ะนะ

� � � � � � � “แกต้องการอะไร!” ดูเหมือนว่าคนตรงหน้าจะดูออกว่าเขาไม่ได้เป็นมิตรจริงๆ เพราะดูจากสรรพนามที่ใช้เรียกเขาที่เปลี่ยนไปจากในทีแรก� สายตาที่ดูไม่เป็นมิตรถูกส่งให้กันและกันอย่างไม่มีใครยอมใคร

��������������� ถ้าแกจำสิ่งที่แกทำไว้เมื่อ 4 ปีก่อนได้ แกก็คงจะรู้ว่าฉันต้องการอะไรพูดทิ้งปริศนาไว้ให้อีกคนเก็บไปก่อนจะเดินจากไปทันที� ทิ้งไว้ให้มันคิดถึงสิ่งที่เคยทำเอาไว้กับผู้หญิงของเขา� แค่คิดถึงสายตาที่มันมองคนรักของเขาต้องตายลงต่อหน้าต่อตา� เพียงแค่คิดก็อยากจะตรงเขาไปฆ่ามันให้ตายซะเดี๋ยวนี้





���������������

��������������� เซฮุนยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิม� คำพูดของอู๋ อี้ฟานยังคงวนเวียนให้เขาต้องคิดย้อนไปถึงเหตุการณ์เมื่อ 4 ปีก่อน� เซฮุนยังคิดไม่ตกกับคำพูดเมื่อครู่� แต่สิ่งหนึ่งที่เซฮุนคิดได้คือเมื่อ 4 ปีที่แล้ว� ตระกูลอู๋เป็นตระกูลที่กำลังจะล้มละลาย� เนื่องจากธุรกิจที่ตกต่ำทำให้ตระกูลอู๋ซึ่งในอดีตเคยเป็นคู่ค้ากับตระกูลของเขามาก่อนต้องกู้ยืมเงินจากฝั่งของเขาไป� หนี้มหาศาลทำให้ตระกูลอู๋ถูกฟ้องล้มละลาย�

� � � � �และเมื่อ 4 ปีที่แล้วมีผู้หญิงคนหนึ่งที่แฝงตัวมาทำงานในฝั่งของเขา� แต่สุดท้ายเธอก็โดนจับได้และสารภาพว่าเธอมาหาข้อมูลเกี่ยวกับตระกูลอู๋� ข้อมูลที่เธอได้ไปเป็นข้อมูลที่สามารถช่วยให้ตระกูลอู๋ไม่ล้มละลายได้� หลังจากที่ผู้หญิงคนนั้นสารภาพออกมา� เธอก็ถูกฆ่าปิดปาก� เพราะข้อมูลที่เธอได้ไปอาจทำให้ตระกูลของเขาถูกฟ้องกลับ�

� ตระกูลอู๋จะไม่ล้มละลาย... แต่เป็นฝั่งของเขาที่จะได้รับโทษทางกฎหมายแทน

� ข้อมูลที่ทำให้ตระกูลอู๋ล้มละลาย ไม่ใช่เรื่องจริง!

� บริษัทของเขาปลอมแปลงเอกสารการกู้ยืมเงิน!!


� � � � ตอนนี้เป็นเพียงเรื่องที่เขาสันนิษฐานเอาไว้ก่อน �เขายังคงไม่แน่ใจว่าเรื่องทั้งสองจะเกี่ยวข้องกันหรือไม่ �เซฮุนต่อโทรศัพท์หาคนที่รู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ทันที ไม่นานปลายสายก็ตอบรับ

� � � �“เฉิน นายจำผู้หญิงที่แฝงตัวเข้ามาในบริษัทเมื่อ 4 ปีก่อนได้มั้ย?ไม่พูดพร่ำทำเพลงร่างสูงรีบพูดเข้าเรื่องทันที

(คนที่ถูกฆ่าปิดปาก?)

�“อืม... นายช่วยหาชื่อของเธอให้ฉันหน่อย

�(เดี๋ยวจะติดต่อกลับไปครับ) คนปลายสายพูดก่อนจะวางสายไป


� � � � �เฉินเป็นคนที่อยู่ในเหตุการณ์� เป็นลูกน้องที่ซื่อสัตย์� เขาจึงเชื่อใจและมอบหมายให้เฉินจัดการเรื่องสำคัญหลายๆเรื่องได้� เพียงไม่นานเฉินก็โทรกลับมา

� � � � � (เธอชื่อ สุ่ยจิงครับ)

� � � � � “เธอเกี่ยวข้องกับตระกูลอู๋ไหม

� � � � � (ดูเหมือนว่า... เธอจะเคยเป็นคนรักของอู๋ อี้ฟานนะครับ)


� � � � � “...ขอบใจ� นายยังหาข้อมูลได้เร็วเหมือนเดิมเลยนะ


� � � � � เมื่อได้ข้อมูลมาแล้ว� เขาคิดว่าเรื่องสองเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกันอย่างแน่นอน� เซฮุนรับรู้ถึงเหตุผลที่อู๋ อี้ฟานต้องการตัวของลู่ฮานแล้ว� และสิ่งที่อู๋ อี้ฟานต้องการจริงๆ


� � � � � คงไม่พ้นเรื่องที่จะมาแก้แค้นเขาเป็นแน่...






� � � �ร่างบางมองลงไปที่โรงรถจากกระจกใสภายในห้องนอน� อี้ชิงมองตามร่างของร่างสูงจากชั้นสองของตัวบ้าน ร่างของคริสลงมาจากรถก่อนจะตรงเข้าบ้านทันที

� � � � บริเวณหน้าบ้านยังคงมีลูกน้องของคริส 3-4 คนประจำอยู่� เมื่อเห็นดังนั้นร่างบางก็อดที่จะถอนหายใจออกมาไม่ได้� ยากเหลือเกินที่จะหนีออกไปจากที่นี่

� � � �อี้ชิงเดินกลับไปนั่งลงบนเตียงสีขาวภายในห้อง� อาการไข้ของคนร่างบางหายไปแล้ว� เขาคิดถึงเสี่ยวลู่ผู้เป็นพี่ชายที่รักเขาที่สุด� อยากกลับบ้านใจจะขาด� หากแต่ไม่สามารถออกไปได้

� � � �การอยู่ที่นี่ไม่ได้เลวร้ายเท่าไหร่� อย่างน้อยเขาก็ยังสามารถเดินไปไหนมาไหนภายในบ้านหลังนี้ได้� ก็ยังดีกว่าที่ถูกขังให้อยู่แต่ในห้องๆนี้�


� � � � � �มันก็ไม่เลวร้ายเท่าไหร่�

� � � � � �หากไม่คิดถึงเรื่องที่คุณคริสทำกับเขาไว้...


� � � อี้ชิงเดินออกมาจากห้องที่เขาอยู่เพื่อจะไปกินน้ำที่ห้องครัว� แต่สายตากลับเหลือบไปเห็นห้องๆหนึ่งซะก่อน� ประตูห้องนั้นกูกเปิดแง้มเอาไว้� ร่างบางมองเข้าไปภายในห้องๆนั้น� ชั้นหนังสือมีหนังสือมากมายวางเรียงกันอยู่�

� � � �ร่างบางตัดสินใจเปิดประตูเข้าไปในห้องที่คาดว่าน่าจะเป็นห้องหนังสือ� เดินสำรวจไปทั่วก่อนจะพบว่านอกจากชั้นหนังสือในห้องนี้แล้ว� ที่มุมห้องยังมีโต๊ะทำงานพร้อมเก้าอี้บุหนังอย่างดีชุดหนึ่ง� และมีโซฟาตัวยาวตัวหนึ่งวางอยู่ที่มุมห้องตรงข้ามกัน� ฝั่งเดียวกับประตูที่ร่างบางเพิ่งผ่านเข้ามาเมื่อครู่

� � � บนโซฟาตัวยาวปรากฏร่างของอู๋ฟานที่นอนอยู่บนนั้น ขายาวพาดเกินออกมา� ใบหน้าหล่อเหลา ลมหายใจเข้าออกที่สม่ำเสมอบ่งบอกว่าร่างสูงตรงหน้ากำลังนอนหลับสนิทอยู่

� � � อี้ชิงค่อยๆสาวเท้าเดินเข้าไปใกล้ๆร่างหนาที่นอนหลับสนิท� ชะโงกหน้าไปมองใบหน้านั้นใกล้ๆ� ลมหายใจจากที่เคยผ่อนออกมาอย่างราบเรียบนั้น� เปลี่ยนเป็นรุนแรงขึ้นและดูเหมือนร่างสูงจะหายใจได้ลำบากมากขึ้น� เหงื่อเริ่มพราวขึ้นบนขมับ� แผ่นอกยกถี่ขึ้นเรื่อยๆ ร่างบางเผลอก้าวถอยหลังออกไปด้วยความตกใจ

� � � “สุ่ยจิง... สุ่ยจิง...ร่างสูงพูดชื่อๆหนึ่งออกมา� ก่อนจะเงียบไป� การหายใจเริ่มกลับมาเป็นปกติเมื่ออี้ชิงวางมือลงบนอกหนา�

� � � “ฝันร้ายหรือไงกันนะ...มือบางตบลงบนอกของคนร่างสูงเบาๆเป็นจังหวะ� บนหางตาของร่างสูงมีหยาดน้ำใสๆที่ค่อยๆไหลออกมา

� � � �น้ำตางั้นหรอ...?

� � � นิ้วเรียววาดลงปาดน้ำตาที่ไหลออกมาจากหางตาของคนที่หลับสนิทอยู่เบาๆ� ร่างสูงเองก็คงมีเรื่องที่ทำให้เจ็บปวดอยู่เหมือนกัน� เรื่องที่ตามหลอกหลอนแม้แต่ในความฝัน� คนที่ถูกความเจ็บปวดเล่นงานมักจะดูน่าสงสารเสมอ� แม้แต่ร่างบางเองก็มีความเจ็บปวดที่คอยเล่นงานจิตใจอยู่เหมือนกัน

� � � � ความเจ็บปวดที่ร่างสูงตรงหน้ายัดเยียดมันให้กับเขา...

� � � �ร่างบางที่ตอนนี้ฟุบหลับลงบนอกข้างคนร่างสูงไปแล้ว� ผ่อนลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ� ดวงตาคู่สวยปิดสนิท� ใบหน้ายามหลับใหลของคนร่างบางช่างดูสวยงาม



� � � �คริสที่รู้สึกหนักๆเหมือนมีบางสิ่งบางอย่างกดทับอยู่บนอกลืมตาตื่นขึ้น� มองดูสิ่งที่ทับอยู่ที่อกของเขา� ทำไมอี้ชิงถึงมานอนตรงนี้� ร่างสูงค่อยๆยกศีรษะของคนร่างบางที่หลับสนิทออกจากตัวเอง� ก็จะลุกขึ้นจากโซฟาแล้วอุ้มคนร่างบางขึ้นไปนอนบนโซฟาแทน�

� � � � ร่างบางยังคงหลับสนิทไม่รู้สึกถึงเหตุการณ์รอบๆตัว� ดวงตาหลับพริ้มราวกับเด็กน้อยที่นอนหลับสนิท� ร่างสูงนั่งลงบนพื้นใกล้กับโซฟา� มือหนาถูกส่งไปปัดปอยผมที่ปรกหน้าของอี้ชิงอยู่อย่างแผ่วเบา� กลัวว่าคนตรงหน้าจะตื่นขึ้นมา

� � � � ตอนที่นอนหลับไป� คริสฝันถึงสุ่ยจิง� เป็นความฝันเดิมๆ� เหตุการณ์เดิมตอนที่เขาได้เห็นคนรักของเขาตายลงต่อหน้าต่อหน้า� ร่างสูงถอนหายใจออกมา� เขารู้สึกเจ็บปวดทุกครั้งที่ฝันถึงเรื่องนี้� เจ็บปวดที่เขาช่วยเธอไว้ไม่ทัน

� � � � ร่างสูงนั่งมองใบหน้ายามหลับใหลของอี้ชิง� นิ้วยาวลากผ่านดวงตาสวย� จมูกโด่งรั้น� จนหยุดอยู่ที่ริมฝีปากสีระเรื่อ� ก่อนจะยกตัวขึ้นประทับริมฝีปากลงไปบนกลีบปากของคนร่างบาง� ไม่มีการรุกล้ำใดๆ� เป็นเพียงแค่จูบที่อ่อนโยนและแผ่วเบาจนคนที่ถูกลักหลับไม่รู้สึกตัว

� � � �คริสไม่เข้าใจว่าทำไมถึงทำแบบนี้� เพียงแต่รู้สึกว่าอยากจะจูบร่างบางตรงหน้าเพียงแค่นั้น� มือหนาทาบทับลงบนหน้าอกของตนเอง� ก่อนจะพบว่ามีก้อนเนื้อที่เรียกว่าหัวใจเต้นรัวเร็วอยู่ภายใน� เขาไม่ได้รู้สึกหัวใจเต้นแรงเมื่อได้จูบใครสักคนแบบนี้มานานมากแล้ว� ก็คงตั้งแต่ตอนที่เธอผู้เป็นที่รักจากไป�




� � � � �ไม่เคยลืมวันที่เธอตายจากเขาไป

� � � � �ไม่ลืมว่าใครที่พรากดวงใจของเขาไป

� � � � � และเขายังคงตามล้างแค้นมันผู้นั้นอยู่...!

� � � � ร่างบางตรงหน้าช่างน่าสงสารเหลือเกิน� น่าสงสารที่ต้องกลายมาเป็นเครื่องมือที่เขาใช้ในการแก้แค้น� เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับอี้ชิงเลย� เขารู้ดี� แต่เมื่อในการแก้แค้นครั้งนี้ต้องมีลู่ฮานเข้ามาเกี่ยวข้อง� เขาจึงต้องทำทุกทางเพื่อที่จะได้ตัวของลู่ฮานมา� ก่อนจะใช้ลู่ฮานเป็นเครื่องมือเพื่อทำให้โอ เซฮุนเจ็บปวด� เหมือนที่เขาเป็นอยู่ตอนนี้




� � � �สิ่งหนึ่งมักนำไปพบกับอีกสิ่งหนึ่งเสมอ...

� � � �ความรักเองก็นำให้พบกับความเจ็บปวดเช่นกัน...













message from writer :

ตอนที่ 6 มาเสิร์ฟแล้วค่า!! ^^' �เกินเดือนมีนาคมมา 7 วันแล้ว ฮ่าๆๆ ไรต์ขอโทษที่ผิดสัญญา (อีกแล้ว)

แต่ก็ลงให้อีกตอนแล้วนะค่ะ ไรต์ว่าเซฮุนดูไม่ค่อยเหมาะกับบทแบบนี้เท่าไหร่(รึป่าว??) แต่ก็อยากจะให้มันเป็นฮุนฮานน่ะนะ

ข่าวดีคือไรต์ประดิดประต่อเรื่องทั้งหมดพอจะได้แล้ว ไอ้ที่ผูกๆเอาไว้ปมใหญ่เบ้อเร่อ ตอนนี้แก้ได้บ้างแล้ว ฮ่าๆๆ มันจะเป็นฟิคเรื่องแรกที่ไรต์แต่งจบ เย้! � � � �

� � � � � �แต่ก็อาจจะจบแบบที่รีดไม่ค่อยโอเครึป่าวไม่รู้นะ แบบ... อ่านมาตั้งนาน จบแบบนี้น่ะหรอ ฮ่าๆๆ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจางอี้จะตายหรอกนะ

ฝากรีดติดตามต่อจนจบด้วยนะค่ะ ติชมกันได้นะค่ะ ให้ไรต์แก้อะไร ตรงไหนก็บอกกันได้ อยากจะให้มันออกมาดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ค่ะ

� � � �Ps.ไรต์ขอบคุณรีดทุกคนที่ติดตามนะค่ะ แม้จะน้อยนิด แต่ก็ดีใจค่ะที่ยังมี ทุกครั้งที่ไรต์เข้ามาส่องคอมเม้น ส่องยอดเฟบ ไรตืจะดีใจมากที่มันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ดีใจจังที่คอมเม้นถึง 100 แล้ว .....ขอบคุณนะค่ะ.....


:)� Shalunla
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

179 ความคิดเห็น

  1. #177 putita_wanida (@beetoban) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มีนาคม 2557 / 10:38
    เซฮุนทำไมกลายเป็นแบบนี้ละ อี้ฟานเริ่มรู้สึกดีกับอี้ชิงแล้ว
    #177
    0
  2. #169 fang_fang (@fang_khaw) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มกราคม 2557 / 05:42
    เฮียคงจิแค้นฝังใจสิน่ะ
    #169
    0
  3. #156 M-A-I -3- (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2556 / 23:09
    เฮียหวั่นไหว ฮิ้ววววววววววววว-3-
    #156
    0
  4. #153 คนมันเรียล (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 เมษายน 2556 / 07:50
    ชอบตอนนี้ที่สุดอ่ะไรท์

    ทำให้เหนด้านเฮียแบบ น่าสงสารรร

    :(

    จบดีๆได้มั้ย ฮ่าๆๆ
    #153
    0
  5. #149 lay's kris (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 เมษายน 2556 / 11:34
    อี้ชิงที่แสนอ่อนโยน ทำไมต้องเจอเรื่องแบบนี้นะ

    แกเพิ่งรู้สินะว่าไม่ควรเอาอี้มาเกี่ยวนะคริส!

    โฮ้วววว โมโหแกจัง !!!!
    #149
    0
  6. วันที่ 17 เมษายน 2556 / 19:29
    พี่คริสหวั่นไหวกับอาอี้เเล้วอะดิ
    พี่คริสอีกมุมหนึ่งก็น่าสงสารเหมือนกันนะเนี่ย
    #137
    0
  7. #129 SandraCeleb (@o-leag) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 00:16
    อะไรค่ะ อะร๊ายยยยยยยยย!!
    มีหวั่นไหวด้วย แต่ไม่เมคเซ้นต์นะ อพค.
    จะแก้แค้นฮุน จับฮานมาก็จบ แต่นี้ไม่นะ
    ดันเอาน้องชายเค้ามาก่อน
    อย่าตกหลุมรักอี้หล่ะ!!!!
    #129
    0
  8. #123 BangMin (@minbang) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 23:17
    โอ้ววว ชอบเฮียตอนนี้อ่า
    หวั่นไหวกับม๊าเค้าแล้วอ่าดิ ครุคริ

    ฮุนรู้สาเหตุแล้วชิมิ
    ฟินตอนนี้อ่าาา
    คริสเลย์ๆๆๆ
    #123
    0
  9. #114 `KissLay° (@llllay) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 12:12
    เฮียมีแต่แค้นๆ เดี๋ยวจะพลาดสิ่งที่สำคัญที่สุดไปซะหรอก
    ลืมๆเรื่องราวในอดีตบ้างเถอะ 
    #114
    0
  10. #113 MANGZOG (@tanvalai) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 10:41
    ดูๆไปก็ไม่ได้จะเลวร้ายไปซะหมด
    แต่ก็นะ ปล่อยอี้ชิงไปได้มั้ยละ
    สงสารน้อง
    #113
    0
  11. #109 Zer Ben~ (@noobensocute) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 เมษายน 2556 / 01:44
    เฮียชอบน้องอี้เค้าแล้วอ่ะ ลืมยัยนั่นไปเหอะนะ อี้เค้าดีกว่าเยอะ เชื่อเค้าเหอะ *0*
    #109
    0
  12. #106 beever (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2556 / 23:38
    อาอี้อ่อนโยนกะเฮียมากอ่ะ แต่เฮียเหมือนเป็นอะไรเลย
    #106
    0
  13. #104 pkl---- (@ploy9822) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2556 / 20:09
    แกชอบน้องอี้แล้วช่ายไหมมมมมมมมมมม

    อพค.ลืมสุ่ยจง สุ่ยจิงอะไรนั่นไปเถอะ
    #104
    0