มื้อนี้เอ็ดดี้เลี้ยง! #Venom

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,036 Views

  • 6 Comments

  • 64 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    39

    Overall
    1,036

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ

''นายบอกจะเลี้ยง~''<br /> ''ไม่ใช่แบบนี้!''<br /> ''ฉันจะกินนายเอ็ดดี้''


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้



ฟิคสั้นตอนเดียวยาวๆจบ


เวน่อม&เอ็ดดี้


คิกๆอาจมีสปอยนะจ้ะ



.




.




.





.




.



เมาท์มอยคอยคนบาปกับไรท์เตอร์????


เชื่อว่าหลายๆคนที่เป็นแฟนคลับมาร์เวลคงไปดูกันตั้งแต่วันแรกแล้ว..ซึ่งไรท์เป็นหนึ่งในนั้น555ชอบมากกกยิ่งตอนที่เอ็ดดี้จูบเวน่อมนี่แบบกรี๊ดดดดดดแกถ้าไม่ติดที่เป็นร่างผู้หญิงนะเลือดหมดตัวคาโรงแน่5555ยังไงก็ถ้าชอบก็แชร์ไปบอกเพื่อนที่บาปเหมือนเราให้รู้กัน5555แชร์โลดดดดดดด


#กราบขอบพระคุณที่เข้ามาอ่านงามๆ






เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 17 ต.ค. 61 / 15:26

บันทึกเป็น Favorite




*คำเตือน นี่คือนิยายชายxชาย(ปรสิต)หากใครรับไม่ได้หรือรู้ตัวว่าเป็นเด็กดีควรปิดออกนะจ้ะ*










"เยส!"


มือหนากำหมัดแน่นยกขึ้นอย่างภูมิใจกระโดดไปมาอย่างกับคนบ้าก่อนจะขึ้นค่อมมอไซค์ของตน


"จะดีใจอะไรขนาดนั้น"


แต่บางสิ่งในหัวของเขาไม่ได้ยินดียินงามกับสิ่งที่เกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย


"ก็ต้องดีใจสิเงินเดือนขึ้นแถมได้โบนัสอีก!"


มือหนาบิดคันเร่งด้วยความเร็วอย่างไม่กลัวตาย


"อย่างนี้มันต้องฉลอง!"


"ก็คงจะเป็นร้านเหล้าเจ้าเก่าที่นายไปนั่งกินบ่อยๆเวลาตกงาน"


สิ่งมีชีวิตที่เปรียบเสมือนปรสิตพูดขึ้นในหัวของร่างหนาอย่างเหน็บๆ


"ก็แน่ละนายคงไม่คิดว่าฉันจะไปขย่ำหัวกองทัพเพื่อมาทำบุฟเฟ่ต์ให้นายหรอกใช่ไหม?"


"ทำได้ก็ดี"


"ฮ่าๆตลก"


"นายคงรู้นะว่าถูกเลื่อนขั้นเพราะอะไร?"


จี๊ดสิครับพี่เริ่มเข้าสู่การทวงบุญคุณเมื่อเจ้าปรสิตเจ้าเล่ห์ที่เป็นคนช่วยเขาในสถานการณ์เลวร้ายต่างๆในการหาข่าว


"โอเคๆงั้นมื้อนี้ฉันเลี้ยงเชิญคุณปรสิ-เอ้ย!เวน่อมบัญชามาเลยครับว่าต้องการเขมือบสิ่งใด?"


"ดูๆแล้วตับนายก็--"


"ยอมแล้วๆ..แต่ก่อนอื่นไปร้านเหล้า!"


.


.


.


.


.


ณ ร้านเหล้า
มือหนาคว้าแก้วใสที่ภายในมีน้ำสีอำพันอยู่กระดกจนหมดแก้ว  รินใหม่แล้วกระดกอยู่อย่างนั้นจนผ่านไปสามขวดติด


"เอ็ดดี้ฉันว่านายควรพอได้แล้ว"


"อะไรกันเล่าเพิ่งมาถึงนะเฟ้ย!"


ไม่ว่าเปล่าพลางยกขวดที่สี่ขึ้นกระดกรัวๆ


"ถ้านายเมาฉันก็ลำบากนะสิ!"



เพล้ง!
เสียงแก้วกระทบพื้นดังลั่นเรียกสายตาของคนในร้านให้หันไปมองได้เป็นอย่างดี  ก่อนที่จะมีผู้ชายร่างหนาฉุดกระชากหญิงสาวร่างบางให้ตามเฮียแกไป


"เอ็ดดี้คนไม่ดี"


"รู้แล้วๆ"


เอ็ดดี้ตอบปัดก่อนจะซัดขวดที่สี่จนหมดแล้ววางตังค์ทิ้งไว้ก่อนจะเดินตามสองคนนั้นไป

"ยัยร่า*อย่างเธอคงจะคันมากสินะ!"
"ปล่อยฉันนะ!"

ตรงซอกตึกในมุมมืดที่ลับตาคนชายร่างสูงมีหนวดเคราลุงลังพยายามบังคับให้สาวสวยสุดเอ็กซ์ดื่มบางอย่างในขวดสีทึบ


"เฮ้ยแกน่ะ!"


เอ็ดดี้เดินเซๆมาหาทั้งสองอย่างคนเมาหาทางกลับไม่ได้


"เดินตรงๆไม่เป็นรึไง?!"


"ก็เดินอยู่นี่ไง  เฮ้ยแกน่ะ"


มือหนาชี้มายังเสาไฟฟ้า


"หันไปทางขวาเอ็ดดี้.."


ถ้าเป็นเวลาปกติเขาคงจะหน้าแตกแหกไม่เหลือชิ้นดีแล้วที่เห็นเสาเป็นคนแต่สำหรับเวลานี้ความละอายไม่เหลืออยู่อีกแล้วเมื่อเอ็ดดี้หันไปเจอผู้ชายหน้าตาน่าเกลียดที่ใช้มีดจี้สาวสวยพลางบังคับให้เธอดื่มบางอย่าง


"เรื่องของผัวเมียแกไม่เกี่ยว กินซะ!"


"ไม่!!!"


เมื่อพูดไม่รู้เรื่องมันก็ต้องใช้กำลังกันหน่อย


"เวน่อม"


"จัดให้"


ร่างสูงถูกของเหลวสีดำคลุมร่างทั้งร่างให้มีขนาดที่สูงขึ้น ใหญ่ขึ้น และน่ากลัวยิ่งขึ้น 



"กรี๊ดดดดด"


เสียงกรีดร้องของหญิงสาวที่มองมายังเอ็ดดี้ทำให้ชายที่มีหนวดเคราลุงลังหันตามมา  หนังตาเหี่ยวเบิกกว้างเมื่อเห็นสัตว์ประหลาดตรงหน้า  ลิ้นหนาและยาวของมันแลบออกมาปล่อยน้ำลายสีขุ่นที่เหนียวเหนอะหนะให้หยดลงมาถึงพื้นก่อนจะเลียไปทั่วทั้งริมฝีปากที่เต็มไปด้วยเขี้ยวของมันพลางจ้องมองมายังทั้งสองอย่างหิวกระหาย


"แกมันตัวอะไรวะ?!"


สัตว์ประหลาดตัวใหญ่สีดำทมิฬย่างกายเข้ามาอย่างช้าๆ


"ฉันคือ.."


ยังพูดไม่ทันจบมือใหญ่สากที่น่าขยะแขยงของมันก็บีบคอชายคนนั้นแล้วยกร่างทั้งร่างให้ลอยอยู่เหนือพื้น  ร่างของชายวัยสี่สิบดิ้นรนอย่างปลาโดนน้ำร้อนลวก  ดวงตาอันน่าสะพรึงกลัวจ้องมองเหยื่อด้วยความหิวโหย


"เวน่อม"


งับ!!!
"กรี๊ดดดดดดด!!!!"


เมื่อเห็นอดีตคนรักถูกเขมือบโดยสัตว์ประหลาดตรงหน้าความหวาดกลัวจึงโลดแล่นเข้ามาในหัวสมอง  เสียงกรีดร้องของหญิงสาวดังลั่นก่อนจะรีบวิ่งหนีเจ้าตัวประหลาดสีดำสนิทที่ยืนเซไปเซมาอย่างขวัญเสีย  สิ่งมีชีวิตสีดำเมื่อรับประทานอาหารเสร็จก็ซึมซับกลับเข้าร่างของเอ็ดดี้


"ไงฉันเลี้ยงแล้วนะ"


"หึไม่เสียสักบาท"


"หืม?"


ดวงตาที่เริ่มพล่ามัวนิดๆสังเกตุเห็นบางอย่างบนพื้นมันคือขวดสีทึบที่ไอบ้านั่นพยายามบังคับให้ผู้หญิงกิน  มือหนาก้มลงคว้ามันขึ้นมาดม


"ไวน์?"


เมื่อกลิ่นพิสูจน์ได้ไม่หมดก็มีแต่ชิมเท่านั้น  มือหนายกขวดขึ้นมากระดกจนหมดไม่เหลือแม้แต่หยดเดียว


"เอ็ดดี้ฉันว่านายควรกลับบ้าน"


"อะไรกันเล่าาาา~~"


สภาพของเอ็ดดี้ตอนนี้คงจัดได้ว่าเมาเกือบจะสมบูรณ์แบบแล้ว และมันส่งผลต่อผู้ร่วมอาศัยอย่างเวน่อมด้วยเช่นกัน  หากไม่รีบกลับเจ้าตัวคงไม่อยากนึกสภาพตอนหายเมาแน่ๆ


"รู้แล้วๆ...เวน่อม"


"รู้แล้วหน่า"


เบื่อก็ไอตรงเนียะรู้ทันเค้าตลอด  ของเหลวสีดำคืบคลานออกมาจากตัวของเขาอีกครั้งแล้วคลุมร่างทั้งร่างก่อนจะไต่ขึ้นบนตึกแล้ววิ่งๆกระโดดไปเลื่อยจนถึงบ้านของเอ็ดดี้เพราะเจ้าตัวขับรถไม่ไหวแล้วตอนนี้


เพล้ง
"โอ๊ย"


ดูเหมือนเขาจะต้องเปลี่ยนกระจกหน้าต่างใหม่อีกเสียแล้วเมื่อเพื่อนร่วมอาศัยผู้เอาแต่ใจกระโจนเข้ามาทางหน้าต่างแทนที่จะเข้าทางประตูดีๆ  ร่างสูงนอนราบอยู่กับพื้นอุทานขึ้นด้วยความเจ็บปวด


"เดินเข้ามาดีๆไม่ได้รึไง?!"


"เพราะใครกันละ?! กลับบ้านถูกก็ดีแค่ไหนแล้ว!"


เมื่อรู้ว่าเถียงไปยังไงก็ไม่ชนะเขาจึงลากสังขารของตนมายังเตียงนอนที่ตอนนี้ดูเหมือนจะเป็นสวรรค์ของเขา


.


.


แฮ่กๆ
ลมหายใจที่เริ่มร้อนและเริ่มติดๆขัดๆบวกกับร่างกายที่ตอนนี้อุณหภูมิสูงขึ้นเป็นทวีคูณสร้างความทรมานให้กับร่างสูงบนเตียงเป็นอย่างมาก


"เอ็ดดี้ตัวนายร้อน"


"ฉ ฉันคงต้องไปอาบน้ำ"


เมื่อยิ่งนอนยิ่งร้อนเอ็ดดี้จึงตัดสินใจลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินตรงไปยังห้องน้ำด้วยความยากลำบาก  เขาปลดเสื้อทุกอย่างออกจากตัวแล้วเปิดฝักบัวปล่อยให้สายน้ำที่เย็นเฉียบเคลื่อนผ่านผิวกายตั้งแต่หัวจรดเท้า


อาการมึนเมาจากพิษสุราทำให้มือหนาหนึ่งข้างต้องยันกำแพงด้านหน้าไว้ไม่ให้ล้ม  ส่วนอีกข้างลูบไล้ไปตามร่างกายเพื่อทำความสะอาดคาบเหงื่อและสิ่งสกปรกแต่...


แฮ่กๆๆ
ความร้อนภายในกลับไม่เย็นลงเลยยิ่งเขาลูบไล้ไปตามร่างกายอุณหภูมิในกายกลับยิ่งร้อน


"เอ็ดดี้ฉันร้อน!"


เจ้าตัวประหลาดสีดำที่ไม่ถูกกับความร้อนได้ยื่นตัวออกห่างเปลี่ยนเป็นส่วนหัวบอกร่างสูง


"จิบ้าเอ้ย!!!"


มือข้างที่ยันกำแพงกำหมัดแน่นเมื่อนึกขึ้นได้ว่าร่างกายของตนเป็นแบบนี้เพราะอะไร  'เป็นเพราะไวน์บ้าแน่ๆไม่สิ..ไวอะกร้าตั่งหาก!!!!'  พร้อมจิปากอย่างเจ็บใจ


"รีบๆทำให้ร่างกายนายหายร้อนซะ!"


"ทำได้ทำไปนานแล้ว!"


ถึงจะเป็นเพียงซิมไบโอตที่สถานะอาจจะคล้ายๆปรสิตที่อาศัยอยู่ในร่างกายของมนุษย์แต่เวน่อมนั้นสามารถรับรู้ได้มากกว่า มันสามารถรับรู้ได้ถึงอารมณ์ความรู้สึก เศร้า โกรธ ดีใจ เสียใจ หรือแม้กระทั่งตอนนี้ เอ็ดดี้มีอารมณ์ทาง เพศ 


แต่เป็นอารมณ์ที่ถูกเร่งโดยยาทำให้ร่างกายของเอ็ดดี้ตอนนี้ร้อนเป็นไฟเฉียบพลันจนเวน่อมเริ่มทนไม่ไหวและไม่รู้วิธีดับมันมีเพียงเจ้าปอดแหกหัวดื้อเท่านั้นที่รู้แต่ไม่ยอมทำสักที


"แล้วทำไมถึงทำไม่ได้?!"


"ถามได้ก็มีไอ้ปรสิตมองอยู่บนหลังใครจะไปทำลง!!"


"ฉันไม่ใช่ปรสิต! ขอโทษฉันเดี๋ยวนี้!"


"ไม่ใช่ตอนนี้เวน่อม!"


"เดี๋ยวนี้"


เวน่อมไม่ชอบให้ใครเรียกว่าปรสิต  เสียงของเจ้าสิ่งมีชีวิตสีดำที่ปกติเสียงก็น่ากลัวอยู่แล้วยิ่งตอนนี้กดเสียงของตนให้ต่ำลงมันยิ่งทวีคูณความน่ากลัวเข้าไปอีกแต่มันไม่ใช่ในเวลานี้  ในเวลาที่ร่างของทั้งคู่เหมือนจะโดนเผาทั้งเป็นหากไม่รีบปลดปล่อย


"เอ็ดดี้!"


แฮ่กๆๆๆๆอึก!!!!
เมื่อความอดทนหมดลงสัญชาตญาณของสัตว์ร้ายก็ครอบงำความคิดของเวน่อม  ฟันแหลมยาวนับร้อยซี่ถูกฝังอยู่บนไหล่กว้างของผู้ให้อาศัย  ของเหลวสีดำค่อยๆโอบรัดร่างกายที่ร้อนผ่าวของร่างหนา


"แกจะฆ่าฉันรึไง!!! อึก!"


เจ้าซิมไบโอตที่น่าขนลุกเลื้อยตัวสัมผัสกายภายนอกทุกซอกทุกมุมของร่างสูงจนในที่สุดมันก็เจอ.....


"อยู่ตรงนี้เอง"


"ไม่ ยะ อย่า อึก ยะ อา "


.....สิ่งที่จะดับไฟในตัวของเอ็ดดี้  เขี้ยวที่ถูกฝังอยู่นั้นถูกดึงออกเรียวลิ้มยาวไล่ชิมรสชาติของเลือดอันหอมหวานตามไรฟันอย่างติดใจก่อนจะสมานแผลให้  ขืนริ้มรสไปมากกว่านี้เอ็ดดี้ได้เป็นอาหารอันโอชะของมันแน่


"ตกลงนายจะจัดการเองหรือจะให้ฉันทำให้ หืม?"


เมือกสีดำเคลื่อนผ่านลำท่องตรงกลางตัวของเจ้าของร่างอย่างช้าๆ  เอ็ดดี้รู้สึกเหมือนสมองนั้นเป็นสีขาวโพนไร้ซึ่งความคิดใดใดมีเพียงความต้องการที่จะดับไฟในตัวเท่านั้น  


"ถ้านายไม่ทำฉันช่วยนายได้"


เจ้าตัวประหลาดยื่นส่วนหัวมากระซิบที่ข้างหูอย่างยี่ยวนกวนอารมณ์  มือหนากำหมัดแน่นพยายามความคุมสติแต่ไม่ว่าจะทำยังไงเขาก็ไม่สามารถอดทนต่อความอึดอัดนี้ได้อีกต่อไปแล้ว


"มันอึดอัดนะแถมแข็งมากแล้วด้วย"


"เวน่อม..."


เขาต้องการปลดปล่อย


"พูดมา"


"ช่วยฉัน"


เขี้ยวสีขาวแสยะยิ้มอย่างน่าขนลุก  ของเหลวสีดำย้ายมารวมตัวกันที่มือขวาที่เคยกำอยู่  บัดนี้คายออกแล้วเลื่อนต่ำลงไปสัมผัสกับท่อนเนื้อแท่งยาวกลางลำตัวของร่างหนา


"ออ~"


ใบหน้าขึ้นสีแดงไปจนถึงใบหู  ดวงตาที่ฉ่ำเยิ้มมองการกระทำที่ไม่ได้มาจากการควบคุมของสมองของตน  มันทำให้เขานึกอับอายอยู่ไม่น้อยที่ต้องให้ไอ้ปรสิตที่ยึดร่างเขามาช่วยทำอะไรแบบนี้  แต่ถ้าจะให้เขาปลดปล่อยเองคงทำไม่ไหวเพราะเขาตอนนี้ไม่สามารถควบคุมอะไรได้เลยโดยเฉพาะสติ 


มือดำค่อยๆรูดขึ้นลงอย่างช้าๆให้ร่างหนาได้ปรับตัวก่อนจะค่อยๆเร็วขึ้นเลื่อยๆ  ร่างที่ร้อนอยู่แล้วกลับยิ่งร้อนขึ้นไปอีก  สายน้ำเย็นที่ไหลอาบหัวอยู่นั้นไม่ได้ช่วยดับไฟในหัวของเขาเลยแม้แต่น้อย


"นายรู้สึกดีขึ้น"


"ทำไป..ซี๊ด.เงียบๆอ๊า"


เมื่อได้ยินดังนั้นผู้ครองมือขวาก็ได้เริ่มชักขึ้นลงให้เร็วกว่าเดิม  เรียกเสียงครางจากผู้ถูกกระทำได้เป็นอย่างดี


"เกือบ...เกือบแล้ว"


เมื่อใกล้ถึงจุดสุดยอดร่างสูงจึงเงยหน้าขึ้นให้ใบหน้าปะทะกับสายน้ำจากฝักบัว  เวน่อมควบคุมมือหนาของเอ็ดดี้ให้ชักถี่ๆจนกระทั่ง


"อ๊า~"


ความอึดอัดภายในถูกปลดปล่อยออกมาเป็นน้ำสีขาวขุ่น  มือดำรูดมันออกมาจนหมดไม่ให้ตกค้างก่อนที่ลิ้นยาวของมันจะละโลมเลียน้ำเหนียวบนมือดำ  ความสุขสมที่ได้รับมันแทบจะทำให้ขาทั้งสองข้างทรุดลงซะตั่งแต่ตอนนี้


"นายกำลังมีความสุขหัวใจนายเต้นเร็วมากเอ็ดดี้"


"แฮ่กๆหุบ..ปาก"


เอ็ดดี้หอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อนตอบกลับด้วยใบหน้าที่แดงกล่ำทั้งเขินทั้งอายทั้งหงุดหงิดแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าความรู้สึกเมื่อกี้มันสุดยอดไปเลย


"แต่ฉันสงสัย"


"อะไรอีกเล่า?!"


"ถ้าด้านหน้ามันปลดปล่อยนายแล้วด้านหลัง..."


"หยุด!!!"


มือหนาสลัดคาบดำออกก่อนมันจะซึมเข้าผิวหนังของเขาไป  เอ็ดดี้ปิดฝักบัวหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วเดินออกจากห้องน้ำ


"ทำไมละนายยังไม่เคยลองหนิ?"


"ไม่ ไม่ ไม่!ไม่เคยแล้วก็ไม่คิดด้วย"


เอ็ดดี้ตอบอย่างหัวเสียพลางใส่ชุดนอนแล้วทิ้งตัวนอนลงบนเตียงเอาหน้าฟุบหมอนทันที


"ฉันเหนื่อยฉันอยากนอนโอเค๊?!"


เขาตอบเสียงอู้อี้


"ก็นอนไปสิ"


"อือ!"


อยู่ดีๆเจ้าปรสิตเจ้าเล่ห์ก็ใช้ของเหลวสีดำปิดปากเขาพร้อมกับตรึงแขนตรึงขาให้ติดเตียงในท่านอนคว่ำ


"แต่ร่างกายนายยังร้อนอยู่เดี๋ยวฉันจะทำให้มันเย็นลงเอง"


"ไอ่!!!" (ไม่)


"ชูวววว์"


หัวสีดำยื่นออกมาจากหลังของเขาแล้วกระซิบที่ข้างหู  เสียงที่ส่งออกมามันสยองจนรู้สึกเสียวสันหลังวาบ


"อีกอย่างนายไม่เคยลอง..บางทีการกระตุ้นจากข้างหลังอาจจะทำให้นายปลดปล่อยง่ายขึ้นก็ได้นะเอ็ดดี้♡"


ลิ้นยาวแลบเลียต้นคอไปจนถึงใบหูที่แดงกล่ำ  มันกระชากชุดนอนที่เขาเพิ่งใส่ออกเผยให้เห็นล่องหลังลากยาวมาจนถึงสะโพกงอนแน่นน่าหยิก


"อ่าย อึก อ่าย" (ไม่ อึก ไม่)


เสียงอ้อนวอนส่งออกมาพร้อมกับน้ำตา  ใบหน้าเพียงครึ่งซีกที่หันมาทางขวาทำให้เวน่อมเห็นหยดน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างชัดเจน


"ไม่ต้องกลัว"


เอ็ดดี้หลับตาแน่นเมื่อรู้สึกถึงบางอย่างที่วนเวียนอยู่แถวสะโพกของเขา


"นายจะรู้สึกดีเอ็ดดี้ฉันสัญญา"


.


.


.


.


.


เช้าวันต่อมา


"ม  ไม่!!!"


อยู่ๆร่างหนาบนเตียงก็ตะโกนเสียงดังก่อนจะลืมตาตื่นขึ้นอย่างตกใจ  หยาดเหงื่อไหลพลากอาบใบหน้าที่เริ่มขึ้นสี


"ฝันร้ายชะมัด"


แฮ่กๆๆๆ


"โอ้ไม่ๆๆๆ"


เสียงหอบหายใจดังสลับกับเสียงอุทาน  เอ็ดดี้ก้มลงมองร่างกายของตนที่เปลือยเปล่าแต่โชคยังดีที่มีผ้าห่มคลุมท่อนล่างไว้อยู่....


"โวยวายอะไรแต่เช้า"


"เวน่อม! เวน่อมเมื่อคืนนี้นายทำอะไรฉัน!"


"หืม นี่นายจำอะไรไม่ได้จริงๆเหรอเอ็ดดี้~~"


ร่างหนานั่งทบทวนความจำอยู่บนเตียงอย่างคิดหนัก


"เมื่อวาน.....ไป...แล้ว........!!!!"


อยู่ๆภาพความทรงจำอันเลือนรางในห้องน้ำกับบนเตียงก็ปรากฏขึ้นในหัวของเขาพร้อมกับเสียงหอบหายใจที่ดังก้องกังวาน


"อ๊ากกกก"


มือหนาขยี้หัวอย่างหงุดหงิดปนอาย


"นี่ฉันต้องให้แกมาทำอะไรแบบนี้กับฉันด้วยเหรอ!"


"นายก็ดูมีความสุขดีนี่ร้องซะดังเชียว"


"เรื่องนี้เราต้องคุยกันอีกยาวเวน่อม!"


.


.


.


.


.


Eddie Talk
ไม่รู้ผมคิดไปเองหรือเปล่าหลังจากที่เราทะเลาะกันหนักถึงเรื่องวันที่ผมเมาแล้วโดนไอ้ปรสิตนี่ช่วยระบายความใคร่  อยู่ๆเวน่อมก็ยอมเชื่อฟังแล้วเป็นเด็กดีขึ้นเยอะ  และหลังจากวันนั้นผมรู้สึกเสียวสันหลังวาบแปลกๆยิ่งเวลาเวน่อมชอบโผล่หัวออกมากระซิบที่ข้างหูนะหลังผมนี่สั่นไปยันก้นเลย???


และวันนี้ก็เช่นกันที่ผมขอให้เวน่อมอยู่เงียบๆเขาก็อยู่เงียบ ไม่กวน ไม่ดื้อ ไม่ซน จนกระทั่งผมทำงานเสร็จจึงเดินเข้ามาในห้องน้ำแล้วเรียกหาเจ้าตัวปัญหาที่ปกติจะไม่ค่อยเชื่อฟังนี้



"เวน่อม"


"..."


"เฮ้นายยังอยู่รึเปล่า?"


"ก็ไหนนายบอกให้อยู่เงียบๆ?"


"ฉันแค่สงสัยว่านายคงไม่ออกจากร่างฉันไปไหน"


"ทำไมละกลัวฉันหนีไปไหนรึไง?"


"เปล่าถ้านายไม่อยู่นี่สิดี!!!"


"..."


"เฮ้"


"..."


"โอเคๆฉันขอโทษช่วงนี้นายเป็นอะไรห๊ะ?เดี๋ยวดีเดี๋ยวเงียบ?"


"เอ็ดดี้"


"อะไร?"


"ฉันก็เป็นเด็กดีแล้วไง"


"แล้ว???"


"ไหนรางวัลล่ะ?"


"อ๋ออออออ ฉันเข้าใจละนายมันทำดีหวังผลจริงๆสินะ"


"..."


"โอเคได้นายอยากได้อะไร?"


"ฉันหิว"


"จริงสินะนายไม่ได้กินอะไรมาหลายวันแล้วงั้น...ได้มื้อนี้ฉันเลี้ยง!"


"จริงนะ!"


อยู่ๆเวน่อมก็โผล่ออกมาจากส่วนขาของผมทำเอาซะผมแทบสดุ้ง


"เอ่อ...ใช่.......นายมีอะไรรึเปล่า?"


เจ้าสิ่งมีชีวิตสีดำเลื่อนตัวขึ้นมาด้านหน้าแล้วจ้องมองผม


"ฉันกำลังจะกินอยู่นี่ไง"


ของเหลวสีดำบริเวณเอวกำลังดึงกางเกงของผมลง


"เฮ้ยๆๆๆนายจะทำอะไร?!!!"


"นายบอกจะเลี้ยง~"


"ไม่ใช่แบบนี้!"


"ฉันจะกินนายเอ็ดดี้♡"


"ไม่เวน่อมม่ายยยยยยยยยยย"




























The End





เครดิตรูป c.es15_ester



ฉาก NC บนเตียงติดตามอ่านได้ที่ธัญวลัยนะคะ





ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ lceice จากทั้งหมด 6 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

6 ความคิดเห็น

  1. #6 pnderr. (@happueann) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 02:49
    เขินเวน่อมมมม ทีหลังเอ็ดดี้ต้องขยายความคำว่าเลี้ยงนะ งื้อ
    #6
    0
  2. วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 15:39
    โง้ยยยย ตายค่ะ ตาย แต่แอบขำเอ็ดดี้ช่วงบนๆ ให้ตายเถอะหนูเอ้ย เห็นเสาไฟเป็นคนเนี่ยนะ จังหวะซิสคอมมากค่ะ 55555555
    #5
    0
  3. วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 17:52

    อร๊ายยยยยยยยย!!!!!!!!!!! ในธัญวลัยก็ติดตามนะไรต์~~~ มาเร็วๆน้าาาาาา~~~ จิกหมอนขาดดดดด!!!!!

    #4
    1
    • 18 ตุลาคม 2561 / 18:04
      กำลังแต่งอยู่ค่ะจะรีบอัพนะคะ*_*
      #4-1
  4. #3 fantaQwQ (@fantaQwQ) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 22:14

    กรี๊ดดดดดดดดดดด
    ดีต่อจายย
    #3
    1
    • #3-1 lceice (@lcelcelce) (จากตอนที่ 1)
      18 ตุลาคม 2561 / 00:28
      กรี๊ดดดดดมีคนชอบขอบคุณค่ะ
      #3-1
  5. วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 19:14

    อ้ากกกกกก---//กัดหมอนดิ้นๆๆๆ//แม่: เป็นบ้าอะไร! ไปโรงบาลมั้ย? //แรงส์อะแม่~~~


    ชอบมากๆชอบสุดๆคู่นี้ อ้ากกก ขอบคุณที่เรื่องดีๆ(ดิบๆ)​ให้นะค่ะ ชอบมาก><

    #2
    1
    • 17 ตุลาคม 2561 / 21:29
      ดีใจที่ชอบนะคะ^_^ ---จุ๊ๆมีNCอีกนะคะอยู่ในธัญวลัย
      #2-1
  6. #1 Aly-chan (@Aly-chan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 17:27
    ตายอย่างสงบค่ะ--&#128149;&#128149;&#128149;
    #1
    2
    • #1-1 lceice (@lcelcelce) (จากตอนที่ 1)
      17 ตุลาคม 2561 / 17:31
      ไรท์รู้สึกบาป555555&#128520;&#10084;&#10084;&#10084;
      #1-1
    • #1-2 Aly-chan (@Aly-chan) (จากตอนที่ 1)
      17 ตุลาคม 2561 / 19:53
      อยากอ่านในธนวลัยอยู่นะคะแต่อ่านไม่ได้ถถถ
      #1-2