Sweet Fairy Tale เทพนิยายแสนหวานของฉันกับนายจอมป่วน

ตอนที่ 3 : ความรักของฮิบาริที่เริ่มต้นขึ้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 99
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    20 ก.ค. 55

“จับกลุ่ม สุ่มหัวกัน น่าขย้ำทิ้งจริงๆ” คำพูดนี้ยังคงดังก้องอยู่ในหูของฉันทำให้ฉันโกรธจนควันออกหู ฉันเดินตรงไปทันที และทันทีที่เดินไปถึงฉันก็เปิดฉากถามทันทีอย่างไม่รีรอ

“มีปัญหาอะไรกับร้านของฉันหรือค่ะ หรือพนักงานของเราทำอะไรให้ไม่เป็นที่พอใจหรือเปล่าค่ะ” ฉันกัดฟันข่มความโกรธแล้วถามออกไปด้วยเสียงสั่นๆ

“อ้อก็ไม่มีอะไรหรอกนะ เพียงแต่ร้านนี้มันหวานเกินไปจนเลี่ยน เห็นแล้วอารมณ์เสีย อยากขย้ำทิ้งก็เท่านั้นเอง”

นั้นคือชนวนจุดระเบิดอารมณ์ของฉันได้อย่างดี

“เพลี๊ยะ” ไม่ต้องบอกก็รู้ว่านั่นคือเสียงอะไร มันคือเสียงฝ่ามือของฉันที่ไปกระทบกับผิวหน้าของเขาคนนั้นนั่นเอง ทันทีที่เสียงนี้ดังขึ้นชายหนุ่มร่างสูงสมส่วนอย่างนักกีฬาเบสบอล   ใบหน้าคมเข้มรับกับนัยน์ตาคมสีเขียวขี้ม้าที่แลดูอบอุ่น และผิวสีแทนอย่างคนที่เล่นกีฬากลางแจ้งเป็นประจำ กับผมซอยสั้นสีดำนุ่มที่ดูยุ่งนิดๆอยู่เสมอ นิสัยร่าเริง อารมณ์ดี ไม่ค่อยคิดอะไรมากมาย ยิ้มแย้มอยู่เสมอซึ่งน่าจะเป็นเพื่อนของเขาคนก็เข้ามาจับแขนของเขาเอาไว้เมื่อเห็นเขาทำท่าลวงมือเข้าไปในเสื้อและกำลังจะดึงอะไรบ้างอย่างออกมา ก่อนจะกล่าวว่า

“ไม่เอาน่า ใจเย็นหน่อยซิฮิบาริ ที่นายทำก็ไม่ถูกเหมือนกันนะ ที่ไปว่าร้านเขาแบบนั้นน่ะ”

ชายหนุ่มกล่าวเตือนเพื่อนเสร็จก็หันมาแนะนำตัวกับฉัน

“สวัสดีครับ ผมชื่อยามาโมโตะ ทาเคชิ ครับ ผมต้องขอโทษแทนเพื่อนผมคนนี้ด้วย เขาไม่ค่อยชอบที่ๆ มีคนพลุกพล่านมากๆ แบบนี้น่ะครับ ยังไงผมต้องขอโทษด้วยจริงๆ ครับ” เขากล่าวจบก็โค้งตัวลงแสดงความขอโทษขอโพย

“คุณเป็นใครมาจากไหนฉันไม่สนหรอกนะ แต่กล้าดียังไงมาว่าร้านที่ฉันอุตส่าห์สร้างมาด้วยน้ำพักน้ำแรงของฉัน

“แล้วฉันก็ไม่ต้องการคำขอโทษจากคุณด้วย เพราะคุณไม่ได้เป็นคนพูด ตอนนี้ฉันต้องการคำขอโทษจากคนปากเสียคนนั้น”

“ต้องการคำขอโทษจากฉันงั้นหรอ แต่เสียใจด้วย ฉัน ไม่ - ขอโทษ อ้อแล้วก็จำชื่อฉันเอาไว้หน่อยก็ดีนะ ฉันชื่อ ฮิบาริ เคียวยะ ฉันคิดว่าเราคงจะต้องได้พบกันอีกบ่อยๆ แน่นอนสาวน้อย”

ว่าจบก็ก้มมาจูบแก้มของฉันเบาๆ แล้วก็เดินฮ่ำเพลงออกไปจากร้านอย่างอารมณ์ดี ส่วนฉันเองก็ได้แต่ยืนอึ้งอยู่กับที่พอรู้สึกตัวอีกที นายนั่นกับเพื่อนก็ขึ้น Pagani Huayra สีดำสุดหรูที่จอดอยู่หน้าร้านจากไปซะแล้ว ซึ่งนั่นคือสาเหตุที่ทำให้วันนี้ทั้งวันฉันเอาแต่หงุดหงิดใจและอารมณ์เสียอย่างที่สุด นำมาซึ่งความแปลกใจแก่เหล่าพนักงานที่ไม่เห็นเหตุการณ์

“ทำไมวันนี้ซึนะโยชิดูหงุดหงิด อารมณ์เสียผิดปกตินะ” โคลมจังที่กำลังเสิร์ฟน้ำชาให้กับลูกค้าเดินเข้ามากระซิบกับฮารุ

“นั่นซิไปโดนใครแกล้งเอาหรือเปล่านะ มีใครเห็นเหตุการณ์บ้างหรือป่าว” ฮารุแสดงความเป็นห่วงออกมา ด้วยไม่เคยเห็นซึนะโยชิเป็นเช่นนี้

“ไม่นะเมื่อกี้ยังร่าเริงดีอยู่เลยนะ หรือจะเป็นลูกค้าสองคนนั้นที่เพิ่งเดินออกไป ฉันเห็นซึนะโยชิเดินเข้าไปทักทาย แต่คิดว่าไม่มีอะไรเลยไม่ได้เดินเข้าไปดู” อี้พิงที่เพิ่งว่างจากการชงชาได้เดินเข้ามาร่วมวงสนทนาด้วย

“เอาเป็นว่าไว้เสร็จงานเมื่อไหร่ค่อยจับมานั่งซักก็แล้วกัน อีกอย่างถึงไปถามตอนนี้ก็คงยังไม่ยอมบอกหรอก ใจแข็งจะตายไป” เคียวโกะเอ่ยขึ้นมาซึ่งทุกคนเองก็เห็นด้วยและเก็บความสงสัยเอาไว้

“ฉันละหัวใจจะวายตาย นึกว่านายจะพังร้านนั้น หรือไม่ก็อัดคุณเจ้าของร้านคนสวยซะแล้วซิ“ ยามาโมโตะ พูดขึ้นหลังจากขับ Pagani Huayra สีดำสุดหรูออกมาจากร้าน

“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่าทำไมถึงไม่อัดคุณเจ้าร้าน คงเพราะฉันไม่เคยเจอคนแบบนั่นมาก่อนละมั่ง ว่าแต่คุณเจ้าของร้านนั่นน่ารักชะมัดแล้วก็ใจกล้ามากด้วย ฉันชักรู้สึกติดใจซะแล้วซิ นายช่วยสืบให้หน่อยว่าเจ้าของร้านตัวเล็กนั่นชื่ออะไร”

ชายหนุ่มนัยน์ตาคมกริบดุจใบมีดสีนิลเอ่ยขึ้น รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นที่ริมฝีปากบางเฉียบสีแดงระเรื่อยตามธรรมชาติจนหญิงสาวหลายๆ ยังต้องอิจฉา เป็นรอยยิ้มที่หาดูได้ยากยิ่งของชายหนุ่มที่แสนเย็นชาผู้นี้

 “ฮ่าๆๆ ไม่นึกนะเนี้ยว่าจะเป็นเอามากขนาดนี้ ก็ได้ฉันจะช่วย ฉันเองก็ชักติดใจเค้กอยากเห็นหน้าคนอบเหลือเกิน” ชายหนุ่มที่กำลังขับรถอยู่เอ่ยขึ้นหลังจากสังเกตเห็นรอยยิ้มที่หาดูได้ยากของชายหนุ่มจุดเดือดต่ำที่นั่งอยู่ด้านข้างเขา

“นายไปได้กินมาตอนไหน ฉันยังไม่เห็นนายได้แตะเลยสักคำ”

“เพื่อนซื้อมาฝากอ่ะ ฉันก็เลยชวนนายมาไง เพราะอยากเห็นหน้าคนอบขนมเค้ก แต่นายก็ดันทำเสียเรื่องหมด ไม่น่าชวนมาด้วยเลย”

ยามาโมโตะยังไม่วายบ่นออกมาอีกคำรบหนึ่งแต่เจ้าตัวคนถูกพาดพิงถึงนี้ซิ ดูเหมือนจะเข้าสู่โหมดโลกส่วนตัวไปซะแล้ว น่าสงสารเจ้าของร้านตัวเล็กน่ารักคนนั่นจังที่มาถูกคนอย่างฮิบาริ เคียวยะถูกใจ ยามาโมโตะได้แต่นึกในใจ แต่เขาไม่นึกหรอกว่าคนที่เขานึกถึงอยู่นั้นไม่ใช่คนที่จะยอมให้ใครมารังแกเอาได้ง่ายๆ ซะด้วย


 

7 ความคิดเห็น