เปิดจอง [FIC VIXX] LEON FIFTY SHADES OF TAEK

ตอนที่ 16 : FIFTY SHADES OF TAEK | CHAPTER FIFTEEN complete

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 567
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    14 ต.ค. 60

FIFTY SHADES OF TAEK

CHAPTER FIFTEEN

1 เดือนต่อมา

แม้วาสมองปลาทองอย่าจองแทคอุนจะจำอะไรได้ไม่นานแต่สำหรับเรื่องนี้คงเป็นข้อยกเว้นหลังจากที่แม่ของฮัคยอนออกจากโรพยาบาลได้ไม่นานกำหนดการแต่งงานของท่านประธานแห่งจองกรู๊ปเอ็นเตอร์เทรนด์เม้นก็เป็นข่าวโด่งดังเพียงชั่วข้ามคืน สำนักข่าวหลายสำนักขุดคุ้ยทั้งข่าวเก่าและข่าวใหม่หลายคนสงสัยว่าดาราสาวอดีตแฟนสาวคนล่าสุดนั้นจะมีปฏิกิริยากับข่าวอย่างไรแต่ทุกอย่างก็ดูเงียบสงบไม่มีท่าทีอะไรจากทางนั้น

แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดหลังจากที่ทุกคนได้รับรู้ข่าวกำหนดการแต่งานของคนทั้งสองคือพวกพนักงานบริษัท คนพวกนั้นเลิกที่จะสบฮัคยอนตรงๆหรือซุบซิบเมื่ออยู่ต่อหน้า ทุกคนรู้ว่าตำแหน่งภรรยาของท่านประธานมีความสำคัญกับพวกเขามากแค่ไหนเมื่อหุ้นส่วนที่เหลือของจองแทคอุนจะต้องตกเป็นของภรรยาของ และก็มากพอที่จะทำให้ฮัคยอนได้ตำแหน่งรองประธานบริษัทที่ยังว่างอยู่

“แม่ครับ วันนี้ผมจะไปลองชุดแต่งงานกับเลือกการ์ดแม่ไปด้วยไหมครับ” ฮัคยอนถามขึ้นในตอนเช้าวันหยุดที่เขากับแทคอุนมีนัดลองชุดและเลือกการ์ดแต่งงาน

“ไปกันสองคนเถอะแม่อยากอยู่บ้านมากกว่า” ผู้เป็นแม่บอกอย่างใจดี หลังจากที่ออกจากโรงพยาบาลและการมองเห็นกลับมาเป็นปกติเธอก็มักจะอยู่บ้านทำอาหารรอลูกชายและว่าที่ลูกเขยอยู่บ่อยๆ

“ทำไม่ไม่ไปด้วยกันครับไปเปิดหูเปิดตาหน่อย”

“คุณแทคอุนแม่แก่แล้วนะคะ ให้แม่อยู่บ้านทำอาหารอร่อยๆให้คุณกับฮัคยอนดีกว่า” ผู้เป็นแม่ของว่าที่ภรรยายังคงยืนยันคำเดิม

“ผมบอกคุณแม่แล้วนะครับว่าให้เรียกผมแบบที่เรียกฮัคยอน เรียกแบบนี้ห่างเหินแย่เลยครับ”

“แม่ชินแบบนี้ค่ะ ค่อยๆเปลี่ยนกันไปดีกว่าจะให้แม่เรียกคุณแบบฮัคยอนแม่ไม่ชิน”

“ตามใจครับ ว่าแต่คุณแม่อยากได้อะไรไหมครับผมจะได้ซื้อเข้ามาให้ด้วย” แทคอุนถามอีกครั้ง เขาอยากจะพาแม่ของคนรักไปด้วยจะแย่อยู่ในห้องแคบๆนี้คงอุดอู้

“เอาผักกาดมาให้แม่สักสามหัวก็พอค่ะแม่จะทำกิมจิไว้ให้”

“แม่พูดเหมือนจะไอยู่กับพวกผมเลย” ฮัคยอนท้วงขึ้นพร้อมกับเดินไปกอดแม่ตนเองอย่างอ้อนๆ

“ก็ใช่น่ะสิ แม่จะกลับไปอยู่บ้านเรา” ผู้เป็นแม่วางมือลงบนแขนของลูกชายเบาๆ “ลูกก็อยู่ที่นี่กับคุณแทคอุนเขาโดนจนออกเย้าออกเรือนแล้วนะเรายังจะติดแม่อีก”

“งือออ เปล่าสักหน่อยผมแค่อยากให้แม่มาอยู่ด้วยกัน”

“นั่นสิครับ ฮัคยอนจะได้มีเพื่อนด้วย” แทคอุนพูดเสริม

“ไม่ล่ะค่ะ แม่สบายใจแบบนั้นมากกว่า”

“แม่พูดเหมือนว่าอยู่กับพวกผมแล้วอึดอัด” ลูกชายตัวน้อยของเธอพูดกระเง้ากระงอด

“ไม่ใช่แม่แค่อยากให้ฮัคยอนโตเป็นผู้ใหญ่ ออกเรือนดูแลสามีดูแลบ้านของฮัคยอนเอง เวลาคิดถึงลูกก็มาหาแม่ได้นี่นา แม่ไม่หนีไปไหนหรอก”

“ก็ได้ครับ ไว้ผมกับคุณแทคอุนจะไปหาบ่อยๆเลยดีไหมครับ” รอยยิ้มหวานปรากฎขึ้นบนใบหน้าของคนช่างอ้อนทำเอาทั้งผู้เป็นแม่และว่าที่สามียิ้มด้วยความเอ็นดู “ถ้าอย่างนั้นผมกับคุณแทคอุนไปก่อนนะครับ”

ฟอด

ฮัคยอนยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มแม่ตนเองฟอดใหญ่ก่อนที่จะออกไปพร้อมกับแทคอุน แทคอุนยื่นมือไปข้างหน้าเมื่อปิดประตูแล้ว มือเล็กสีน้ำผึ้งก็วางลงบนมือของคนรักอย่างรู้กัน แทคอุนกระชักมือเล็กแน่นขึ้นขณะที่ก้าวเดินไปข้างๆหน้าด้วยกัน ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาเขาได้เห็นรอยยิ้มของฮัคยอนในทุกๆวัน ถ้าวันไหนไม่ได้เห็นเขาก็มักจะถามเสมอว่าเป็นอะไร โกรธอะไรหรือเปล่า จนถูกคนตัวเล็กแกล้งทำหน้านิ่งๆใส่เสมอ

ร้านเวดดิ้งของเพื่อนที่รู้จักห่างที่แทคอุนใช้บริการตัดเสื้อผ้าบ่อยๆ และเขาก็ว่างใจให้เพื่อนคนนี้ดูแลงานครั้งสำคัญครั้งนี้ของเขาด้วย

ทันทีที่ประตูเปิดออกไม่ต้องรอนานพนักงานทุกคนพร้อมใจกันเข้ามาให้บริการและสอบถามความต้องการด้วยความเป็นมิตรเหมือนกับเจ้าของร้านที่มีรอยยิ้มเป็นมิตรกับทุกคน

“คุณเอ็นอยู่ในห้องทำงานค่ะ” พนักงานหญิงบอก เธอเคยเจอแทคอุนหลายครั้งจนจำได้ดีว่าเป็นเพื่อนกับเจ้านายของตน ก่อนที่จะสนใจกับคนตัวเล็กข้างกายของเพื่อนเจ้านายที่ยืนมองรอบๆร้าน “ไม่ทราบว่ามีให้ช่วยไหมคะ”

“เอ่อ...คือ” อยู่ๆก็เป็นใบ้ขึ้นมานี่เป็นครั้งแรกหรือเปล่านะที่เคยมาร้านตัดเสื้อที่หรูหราและใหญ่โตขนาดนี้

“อ๋อ นี่ว่าที่ภรรยาผมเองมาด้วยกัน”

“อย่างนั้นหรอค่ะถ้าอย่างนั้นก็เชิญด้านในค่ะ”

ในห้องทำงานที่เปิดแอร์เย็นฉ่ำตลอดมีร่างสูงปราดเปียวทำลังง่วนกับการวัดตัวให้ลูกค้าที่เหมือนจะเป็นลูกค้าคนสำคัญ แททคอุนเคาะประตูกระจกเบาๆเป็นสัญญาณ เจ้าของห้องเมื่อเห็นว่าเป็นเพื่อนของตนเองก็พยักหน้าให้เข้ามาได้ ฮัคยอนอดมองร่างสูงโปร่งและปราดเปียวนั้นไม่ได้จริงๆ ทั้งรูปร่างกายการเคลื่อนไหวมีเสน่ห์อย่างบอกไม่ถูก

“เอ็นนี่ฮัคยอนแฟนฉัน ฮัคยอน” แทคอุนแนะนำฮัคยอนให้รู้จักกับเอ็นเพื่อนสมัยเรียนไฮสคูลที่ต่างประเทศ

“น่ารักแบบที่นายว่าจริงๆ ยินดีที่ได้รู้จักนะผมเอ็น เชิญนั่งก่อนนะ” รอยยิ้มเป็นมิตรผุดขึ้นทันทีอย่างไม่ได้เสแสร้ง “พี่เลโอครับขอเวลาคุณกับเพื่อนก่อนได้ไหมเดี๋ยวผมมาวัดตัวพี่ต่อ” เจ้าของห้องเอ่ยกับชายแปลกหน้าที่แทคอุนไม่ค่อยจะคุ้นหน้า

“อือ พี่รอในห้องส่วนตัวเราล่ะกัน” น้ำเสียงเรียบนิ่งเอ่ยขึ้นพร้อมกับปรายตามองคนทั้งสองที่มาขัดจังหวะ

“ครับ”

“หมอนั่นใคร” แทคอุนถาม เอ็นหันมองตามหลังร่างสูงที่ตนเองเรียกว่า พี่เลโอ เดินเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัวที่น้อยคนนักจะได้เข้าไป ขนาดแทคอุนเองยังไม่เคยเข้าไปไอ้หมอนี่ต้องมีอะไรพิเศษกว่าคนอื่นแน่ๆ

“หึงฉันหรือไง” เอ็นพูดทีเล่นที่จริงจนลืมไปว่าอีกคนพาใครมาด้วย

“ฉันกำลังจะแต่งงานจะหึงนายทำไม”

“นั่นสินะ คุณฮัคยอนไม่ต้องคิดมากครับผมกับแทคอุนก็แซวกันเล่นแบบนี้” เอ็นรีบแก้ต่างก่อนที่ทั้งสองคนจะเข้าใจกันผิดเพราะความขี้เล่นของตัวเอง “เมื่อกี้น่ะ พี่เลโอแฟนฉันเองแหละพึ่งคบกันเมื่อสามเดือนก่อนตอนไปฝรั่งเศส”

“อะไรไม่เคยบอกเพื่อนหรอกจริงๆคนเรา แต่ทำไมมันนิ่งจังวะดูเย็นชาจะตายนายชอบแบบนี้หรอ” แทคอุนอดที่จะสงสัยไม่ได้ เอ็นน่ะเป็นคนร่าเริงยิ้มง่ายเหมือนกับฮัคยอนแต่ที่ต่างออกไปคงจะเป็นความมั่นใจในตัวเองนี่แหละ แต่ถึงยังไงเอ็นก็ไม่น่าชอบผู้ชายแบบนี้

“อือ เขาเป็นแบบนี้กับคนที่ไม่สนิทน่ะ” เอ็นพูดไปด้วยยิ้มไปด้วยอย่างมีความสุขหลังจากแฟนคนล่าสุดทิ้งไปเอ็นก็โสดมานานจนแทคอุนเป็นห่วง ตอนนี้คงหมดห่วงสักทีที่เจ้าเพื่อนตัวดีมีคนมาดูแลหัวใจแล้ว “นายมาดูชุดนี่นาลืมเลย รอเดี๋ยวนะใส่หุ่นอยู่ในห้องตัดเย็บเดี๋ยวเอาออกมาให้ดูว่าชอบไหม”

“เออ”

ไม่นานชุดสูทสีดำสั่งตัดตามเทรนด์สมัยใหม่ก็ออกมาให้เจ้าของได้ยลโฉม ฮัคยอนมองชุดของตัวเองอย่างสนใจเกิดมาไม่เคยใส่สูทที่ไหนสวยขนาดนี้มาก่อนเลยจริงๆ

“ชอบไหม” แทคอุนถามคนข้างๆที่ยื่นมือไปสัมผัสกับเนื้อผ้าตรงแขนเสื้อ

“ชอบ ชอบมากเลยครับ สวยจัง”

“แน่นอนครับงานแต่งงานเพื่อนรักก็ต้องทำออกมาให้ดีที่สุด” เอ็นยิ้มหวานให้กับฮัคยอน “สองตัวนี้เป็นคอลเลคชั่นใหม่ที่จะจัดแสดงในงานปารีสแฟชั่นวีคอาทิตย์หน้าแต่เห็นนายจะแต่งงานเลยตั้งใจให้เป็นของขวัญ”

“ขอบใจนะนายเป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ”

“ไปลองชุดดูสิทั้งสองคนเลยจะได้ดูว่าแก้ไขตรงไหนอีก”

แทคอุนและฮัคยอนเลือกห้องแต่งตัวที่อยู่ติดกันลองสวมชุดที่เอ็นตัดให้พิเศษ เป็นแทคอุนที่ออกมาก่อนร่างสูงยืนรอคนรักที่ทางออกไม่นานประตูห้องลองที่อยู่ข้างๆก็เปิดออก ฮัคยอนใจชุดสูทสีเดียวกันแต่ขนาดเล็กกว่าและพอดีตัวเข้ารูปมากกว่าทำให้แทคอุนมองจนตาค้าง ภายนอกก็เป็นแค่สูทธรรมดาแต่ทำพอมันไปอยู่บนตัวฮัคยอนแล้วมันถึงได้ดูเซ็กซี่ยั่วยวนมากขนาดนี้

“คุณแทคอุนครับ”

“หืม?”  แทคอุนขานรับเมื่อมือน้อยเขย่าแขนตัวเอง

“เป็นอะไรครับ ทำไมเงียบไปหรือว่ามันไม่เหมาะกับผมหรอมันน่าเกลียดหรือเปล่า” ฮัคยอนเริ่มไม่มั่นใจเมื่อแทคอุนมีท่าทีเฉยๆ

“เปล่าๆผมแค่กำลังอึ้ง ไม่คิดว่าคุณจะใส่ออกมาได้...” เซ็กซี่ แทคอุนกลืนคำๆนั่นลงคอก่อนที่จะใช้คำที่มีผลต่ออัตราการเต้นของหัวใจที่น้อยกว่า “ดูดีน่ะ”

“จริงหรอครับ”

“อือ ดูดีมากเลย”



 [loading...]

เพียงแค่คำชมธรรมดาจากแทคอุนก็ทำให้ฮัคยอนรู้สึกมั่นใจมากขึ้นสูทสีดำเข้ารูปกับกางเกงที่ยาวพอดีตัว แทคอุนยื่นมือออกไปข้างหน้าคว้าแนของคนรักให้เดินออกไปพร้อมกัน

“เป็นยังไงพอดีไหม” เอ็นเจ้าของผลงานชิ้นโบว์แดงถามขึ้น “ว้าว คุณดูดีมากเลยครับฮัคยอน เซ็กซี่มากๆเลย” ร่างสูงโปร่งเดินเข้าไปจับร่างน้อยหมุนราวกับได้บาร์บี้ตัวโปรดมาใส่ชุดที่ตนเองออกแบบ

“ขยับกระดุมเสื้อฮัคยอนให้สูงกว่านี้ได้ไหม ฉันไม่อยากให้ใครเห็นหน้าอกแฟนฉัน” มันช่างเป็นเรื่องน่าปวดหัวสำหรับแทคอุนไม่น้อยเมื่อคิดว่าแขกในงานหลายคนจะต้องจดจ้องหน้าอกเนียนที่โผล่พ้นคอเสื้อออกมา

“คอลึกไปสินะ”

“อือ”

“แล้วอย่างอื่นล่ะ” เอ็นถาม เจ้าของผลงานไล่สายตามองชุดที่สวมอยู่บนตัวฮัคยอนอย่างไม่ปิดบังเขาคิดว่ามันดีมากแล้วแท้ๆ แต่เจ้าเพื่อนนี่ก็หวงแฟนกว่าที่คิด

“ไม่มี”

“งั้นสักประมาณพรุ่งนี้เย็นฉันจะส่งของไปที่เพนท์เฮาส์นายแล้วกัน ไปเปลี่ยนชุดกันเถอะฉันจะได้รีบแก้ให้” เอ็นบอก

“รีบไล่เลยนะ ทำไม? กลัวหมอนั่นรอนานหรือไง” แทคอุนพูดแซวนิดๆ

“ก็นิดหน่อย พี่เขามาดังชุดน่ะ” เอ็ฯพูดไม่เต็มเสียงนัก “ไปเปลี่ยนชุดได้แล้วแซวอยู่ได้เขินเป็นนะเว้ย”

“ฮัคยอนเราไปเปลี่ยนชุดกันดีกว่า เดี๋ยวตรงนี้จะมีคนเขินจนตัวแตก” แทคอุนแซวทิ้งท้ายและโอบเอวคนรักกลับไปเปลี่ยนชุดออกมาคืนให้กับเอ็น

“จะกลับเลยหรอไม่อยู่กินขนมก่อน” เอ็นถามเมื่อแทคอุนจะพาฮัคยอนกลับเลย

“อือ จะไปซื้อของให้แม่ฮัคยอนต่อ แล้วก็ไม่อยกาอยู่เป็นก้างคนแถวนี้”

“ไปไหนก็ไปเลยไปถ้างั้นอะ” เอ็นแกล้งโวยวาย แทคอุนก็หัวเราะขำนิดๆและกลับออกไป

ระหว่างทางไปห้างสรรพสินค้าภายในรถเงียบกริบไม่มีเสียงคุยกันจนกระทั่งฮัคยอนเป็นคนทำลายความเงียบนั้นลงด้วยคำถามที่ทำให้แทคอุนยิ้มออกมา

“ทำไมต้องให้เอากระดุมขึ้นด้วยครับ ผมว่าแบบนั้นก็สวยดีแล้วผมก็ชอบด้วย”

“ก็ผมหวงน่ะสิ ถ้ามีใครมามองหน้าอกเนียนๆของคุณผมคงต้องไปตามฆ่ามันแน่ๆ” คำตอบที่ดูจริงจังของแทคอุนทำให้ฮัคยอนร้อนหน้าผ่าวจนเม้มปากเงียบไป “คุณรู้ไหมความจริงชุดนั้นมันโคตรจะเซ็กซี่เลย”

“...”

“ขนาดผมยังมองไม่ละลายตาแล้วคิดว่าคนอื่นมันจะไม่มองหรือไง”

“คุณหวงผม” ฮัคยอนพึมพำเบาๆ

“ใช่ หวง หวงมากด้วย”

“ไม่คุยกับคุณแทคอุนแล้วคุยด้วยแล้วเหนื่อยหัวใจเต้นแรงตลอดเลย” ฮัคยอนบอกและนั่งเงียบๆจนถึงห้างสรรพสินค้าที่จะมาซื้อของใช้ตามที่แม่ของตนเองบอก

ฮัคยอนให้แทคอุนไปเอารถเข็นใส่ของในขณะที่ตัวเองก็เดินไปยังแผนกของสดและผักผลไม้ ผักกาดขาวหัวใหญ่ขนาดเท่าตัวเด็กแรกเกิดถูกแขนเรียวอุ้มขึ้นมาอย่างถนอมและวางลงบนรถเข็นที่แทคอุนพึ่งจะเข็นมา แทคอุนมองร่างน้อยๆที่เดินไปมาหยิบจับเลือกซื้ออาหารอย่างใส่ใจ พลางนึกชมตัวเองว่าคิดไม่ผิดที่เลือกฮัคยอนมาเป็นภรรยา

“เอาอะไรอีกหรือเปล่า” แทคอุนถาม

“ไม่แล้วครับได้ครบแล้ว” ฮัคยอนบอกและเดินไปเกาะแขนคนรักข้างหนึ่ง “เกาะแขนไม่ได้หรอครับ” คนตัวเล็กถามขึ้นเมื่อแทคอุนหันมองพร้อมเลิกคิ้วสูง

“ได้สิ” เมื่อได้รับอนุญาตรอยยิ้มหวานก็วาดขึ้นบนใบหน้าคนตัวเล็กแทบจะทันที

เมื่อกลับมาถึงเพนท์เฮาส์ทั้งสองคนก็ช่วยแม่ทำกิมจิอย่างตั้งใจ “ฮัคยอนชิมสิได้หรือยัง” ผู้เป็นแม่หยิบหัวไชเท้าซอยที่ผสมไว้สำหรับหมักขึ้นไปป้อนลูกชาย

“อืม! อร่อยแล้วครับ” ฮัคยอนบอกและหยิบขึ้นไปให้แทคอุนที่นั่งบีบน้ำเกลือออกจากผักกาดอยู่ข้างๆชิมบ้าง

“อืม กำลังดีเลยครับ”

“งั้นก็เอาทาผักกาดเลย”

“แม่ไปพักเถอะครับเดี๋ยวตรงนี้ผมกับคุณแทคอุนทำเอง” ฮัคยอนบอกเมื่อเป็นแม่ตนเองยกมือขึ้นไปจับหลังคล้ายจะปวดเมื่อย

“เอางั้นหรอ ทำไปนะแม่จะไปเอนหลัง แก่แล้วกระดูกกระเดียวไม่ค่อยดีเลย”

“เดินระวังๆนะครับ”

“จ้าๆ”

“เหมือนเป็นครอบครัวจริงๆเลยนะครับ” อยู่ๆฮัคยอนก็พูดขึ้นโดยที่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นจากกิมจิที่กำลังทำ

“นั่นสินะ อีกไม่กี่วันเราก็จะเป็นครอบครัวจริงๆแล้วนะฮัคยอน ผมอยากให้ถึงวันนั้นเร็วๆจัง”

“ผมก็เหมือนกัน” ทั้งสองเงยหน้าขึ้นยิ้มให้กันบางๆก่อนที่แทคอุนจะเป็นฝ่ายยื่นหน้าเข้าไปประทับจุมพิตแผ่วเบาลงบนกลีบปากนิ่มของคนรักอย่างไม่ให้ตั้งตัว

“คนฉวยโอกาส”

“ก็ฮัคยอนของผมน่ะจะทำอะไรก็ดูน่ารักน่าฟัดไปหมดเลย ไหนจะแก้มป่องๆนี่อีก หืม”

ฟอด

ไม่ได้เปล่าแทคอุนยื่นหน้าเข้าไปกดจมูกลงข้างแก้มนิ่มแรงๆ จนหลับตาปี๋ด้วยความเขิน

“เดี๋ยวเถอะ” คนตัวเล็กโวยวายเสียงดังเมื่อไม่มีทางสู้ แทคอุนยักไหล่ไม่กลัวทำท่าจะเข้าไปหอมอีกครั้งหนึ่งฮัคยอนก็เอากำพริกกิมจิขึ้นมา “เข้ามาสิ”

“เดี๋ยวนี้สู้หรอก หืม” แทคอุนถอดถุงมือและพุ่งเข้าไปจับมือข้างที่มีพริกกิมจิของฮัคยอนและถอดถึงมือออกเช่นก่อนก่อนที่ทั้งคู่จะล้มลงไปนั้นราบกับพื้นข้างๆกะละมังกิมจิ

“ชอบความรุนแรงหรอ” แทคอุนใช้มือกดแขนเรียวไว้เหนือหัวในขณะที่ตนเองก็คร่อมร่างของฮัคยอนอยู่

“ค...คุณแทคอุน”

“หืม” ชายหนุ่มขานรับเสียงนุ่ม

“อ...ออกไปสิครับ” ฮัคยอนยกมือขึ้นดันอกแกร่งให้ขยับออกห่างแต่ร่างของอีกคนไม่ขยับออกไปเลยสักนิด “ฮื่อ ออกไปสิเดี๋ยวแม่มา”

“แม่ไม่มาหรอก”

จุ๊บ

“คุณแทคอุน!” ฮัคยอนฟาดสันมือลงบนหลังคอของร่างสูงที่ไม่ยอมขยับออกไปเสียที ถ้าอยู่นานกว่านี้ฮัคยอนต้องระเบิดตัวเองออกมาแน่ๆแค่นี้หัวใจก็เต้นรัวจนจะทะลุออกมาข้างนอกแล้ว

“บอกดีๆก็ได้ไม่เห็นต้องรุนแรงเลย”

“บอกดีแล้วเคยฟังกันไหม แบบคุณต้องเจอแบบนี้แหละถึงจะสาสม” ฮัคยอนลุกขึ้นหยิบถุงมือขึ้นมาใส่ทำกิมจิต่อ

 

 

 

[complete]

ยังไม่จบนะจ๊ะๆเหลือบทส่งท้ายอีกนิดหน่อย

เปิดลงชื่อจองเล่มแล้วจ้ารายละเอียดด้านในลิงก์คร้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

206 ความคิดเห็น

  1. #185 March_ST_LIGHT (@MarchMiko) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 17:33
    โง้ยยยยยยยย น่ารักกกก เขินแทนคร้าาาา มีแต่ความละมุนเต็มไปหมดเลยยย
    #185
    0
  2. #184 Cha_n (@Cha_n) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 15:25
    อ๊ายยย...ตัวจะแตก
    #184
    0
  3. #183 Faerwell_Blacker (@Faerwell_Blacker) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 15:16
    กรีดร้องงงง มันดีมากกก ฮืออ
    #183
    0
  4. #182 mojini (@pakwun) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 14:54
    เด้งปุ๊บจิ้มเข้ามาเลย 55555 แทคอุนต้องสงบสติอารมณ์หื่นต่อคุณว่าที่ภรรยาด้วยนะคะ เดี๋ยวก็ป่วยอีกรอบหรอกก
    #182
    0
  5. #181 March_ST_LIGHT (@MarchMiko) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 22:22
    แทคอุนควรระงับความกามไว้บ้างน่ะ รู้แหละว่ายอนเซ็กซี่แต่รอเข้าหอก่อนค่อยจัดหนักจัดเต็มก็ยังไม่สายหรอกกก ทำไมรู้สึกอยากอ่านตอนพิเศษของช่างตัดเสื้อ 555
    #181
    0
  6. #180 mineyminmin (@mineyminmin) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 19:07
    คุณแทคอุนกรุณาลดความกามลงสักนิดนะคะ เข้าใจว่าตัวน้อยเซะซี่แต่งานนี้จะปล้ำเจ้าสาวก่อนเข้าหอบ่ได้เด้อ แม้ว่าเราจะชอบก็เถอะ เดี๋ยววว ฮ่าๆๆ
    #180
    0
  7. #179 Faerwell_Blacker (@Faerwell_Blacker) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 16:41
    โว้ยยยย กามโว้ยยย แค่พาเมียมาเลือกชุดยะงจะกามอีก ตายแล้วๆๆ
    #179
    0