ตอนที่ 22 : SPECIAL CHAPTER NEW YEAR 2018

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 288
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    30 ธ.ค. 60

31 Dec 

 วันนี้เป็นวันที่หิมะตกอีกครั้งหลังจากที่หิมะแรกนั้นตกไปแล้วในช่วงคริสมาสต์ 

แม้ว่าจะเป็นช่วงเทศกาลใกล้จะหมดปีแต่แทคอุนก็คงโหมงานไม่ได้พักผ่อน บางวันก็แทบไม่ได้กลับบ้านทำให้ฮัคยอนต้องอยู่คนเดียวที่บ้านบ่อยๆ วันนี้ก็เช่นกัน 

ร่างบางนอนคว้ำหน้าอยู่บนโซฟานิ่มตัวใหญ่ภายในห้องทีมืดๆและมีเพียงแสงสว่างจะทีวีที่เปิดอยู่ ฮัคยอนเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รูตื่นขึ้นมาก็ค่ำแล้ว และถ้าบ้านมืดแบบนี้คงเดาได้ง่ายๆว่าคุณสามีสุดที่รักยังไม่กลับมา มือถือของเจ้าตัวถูกนำขึ้นมาโทรหาโดยทันทีด้วยความเป็นห่วง รอสายไม่นานปลายสายก็กดรับ 

 “ฮัลโหลครับ งานยังไม่เสร็จหรอ” น้ำเสียงหวานติดงัวเงียเล็กน้อยเอ่ยถาม  

“ยังเลย ยอนกินข้าวหรือยัง/เบาๆสิคะพี่แทค” ปลายสายตอบกลับมาพร้อมกับเสียงของหญิงสาวที่แทรกเข้ามา 

 อยู่กับใคร 

 ฮัคยอนอยากถามใจจะขาดแต่ก็ไม่กล้า กลัวจะก้าวก่ายกันมากเกินไป

 “เงียบทำไม มีอะไรหรือเปล่า” เมื่อเห็นว่าคนรักเงียบไม่ยอมตอบ น้ำเสียงทุ้มที่เป็นเอกลักษณ์ก็เอ่ยถามอย่างห่วงใย  

“ไม่มีอะไรครับ” น้ำเสียงนั้นอ่อนลงจนแทคอุนอดสงสัยไม่ได้ 

“อ่อ เสียงผู้หญิงหรอ” แทคอุนพูดขึ้นอย่างรู้ทัน “ไม่มีอะไร อย่าคิดมากนะเดี๋ยวผมจะกลับบ้านแล้ว” 

“ครับกลับดีนะ” 

“อืม อย่าติดอะไรไร้สาระล่ะผมรู้ทันคุณนะ” แทคอุนกล่าวอย่างรู้ทัน  

“ครับๆ รู้แล้ว” รอยยิ้มวาดขึ้นบนใบหน้าคนตัวเล็กอีกครั้ง แม้จะน้อยนิดก็ตาม 

ทางด้านของแทคอุนหลังจากที่วางสายจากคนรักก็หันมองหญิงสาวข้างกายที่ยืนยิ้มเผล่ทำหน้าขี้เล่นจนน่าตี ชายหนุ่มถอนหายใจแรงๆ จะกล่าวว่าอะไรก็ไม่ได้ดังใจเดี๋ยวจะไม่มีคนสอนห่อของขวัญสวยๆแล้วจะแย่ 

ชุดผลิตภัณฑ์บำรุงผิวที่เขาแอบซื้อมาในตอนที่ไปสัมมนาที่ต่างประเทศนั้นคือของขวัญปีใหม่ที่จะแก่คนรัก แต่มันติดที่ว่าง เขาอยากจะห่อหีบให้มันสวยงามให้มันดูตื่นเต้น แต่ลำพังตัวเขาผู้ชายห่ามๆจับแต่ปากกาวันๆทำแต่งานเอกสารจะเอาฝีมือที่ไหนไปทำของน่ารักๆแบบนั้น เลยร้อนไปถึงน้องสาวเพื่อนที่มีฝีมือด้านนี้ให้ช่วยสอน ครั้นจะให้เขาห่อให้เลยก็กลัวว่ามันจะไม่ประทับใจคนรับเลยอยากจะทำเองเสียมากกว่า 

 “ถึงไหนแล้ว” เสียงทุ้มของเพื่อนคนสนิทถามขึ้น 

“ไม่ไหวหรอกพี่ ดูสิห่ออะไรก็ไม่รู้อย่างกับห่อระเบิด” หญิงสาวผู้รับหน้าที่ครูสอนห่อของขวัญฟ้องพี่ชายและชี้ไปที่กล่องทสี่ี่เหลี่ยมห่อด้วยกระดาษยับๆบุบๆเบี้ยวๆที่นอนแอ้งแม้งอยู่บนโต๊ะ  

“ไม่ให้กำลังใจเลยว่ะ” คนโดนวิจารณ์งานบ่นปรายตามองผลงานตัวเองอย่างระเหี่ยใจ 

“ให้น้องห่อให้เถอะ” 

 “อยากห่อเอง” แม้ผลงานไม่ที่น่าพอใจแต่แทคอุนก็อยากจะทำมันเอง เพราะนี่เป็นของขวัญปีใหม่ชิ้นแรกของเขาที่จะมอบให้กับฮัคยอน 

“ตามใจเขาเถอะค่ะพี่ชาย”  

“ตามใจ อย่าดึกนักล่ะคนที่บ้านเขาจะเป็นห่วง วันนี้ก็วันสิ้นปีแล้วจะได้มีเวลาอยู่ด้วยกันนานๆ” ชายหนุ่มผู้เป็นพี่ชายตบไหล่น้องสาวเบาๆอย่างให้กำลังใจก่อนที่จะแยกออกไปอยู่กับครอบครัวเพื่อนรอเคาน์ดาวน์ 

 ฮัคยอนนั่งถอนหายใจทุกครั้งที่เงยหน้าขึ้นมองนาฬิกา ตอนนี้ก็เกือบๆจะเที่ยงคืนแล้ว แต่ก็ยังไม่ห็นแม้แต่เงาของแทคอุนที่จะกลับบ้าน ฮัคยอนอุตส่าตั้งใจออกไปซื้อของมาทำอาหารเตรียมฉลองปีใหม่ด้วยกันตั้งแต่ช่วงเย็น เขารอจนเผลอหลับไปตอนที่โทรไปถามก็แอบน้อยใจที่แทคอุนทำเหมือนไม่สนใจ ไม่ได้ตื่นเต้นกับวันสิ้นปีเลย  

“คนบ้า บ้าๆ” แล้วก็ระบายความอัดอั้นลงกับหมอนใบเล็กที่เคราะห์ร้าย ร่างบางทุบระบายอารมณ์จนพอใจถึงได้หยุด จนคนที่แอบเข้าอยู่ข้างหลังกลืนน้ำลายอึกใหญ่และคิดว่าถ้านั้นเป็นตนเองคงช้ำไปหลายวันแน่ๆ 

 หมับ!

วงแขนใหญ่โอบรัดร่างเล็กที่อารมณ์ฉุนเฉียวยังคงคุกกรุ่นไว้แน่น พร้อมกับหอมแก้มนิ่มฟอดใหญ่เอาให้ชุ่มปอด 

“ผมมาทันหรือเปล่า” น้ำเสียงทุ้มกระซิบ 

“งานเสร็จแล้วหรอครับ” ถามกลับด้วยน้ำเสียงประชดเล็กๆ จนน่ามันเขี้ยว  

“เสร็จแล้วครับ แต่มัวทำนี่ให้กับคนแถวนี้อยู่” กล่องของขวัญสภาพเหมือนผ่านสมรภูมิรบมาหมาดๆ 

“อย่าบอกนะว่าที่กลับค่ำๆเพราะไปทำไอ้นี่มา” ฮัคยอนถาม มองของขวัญในมือด้วยหัวใจพองโตไม่คิดเลยว่าคนแข็งๆห่ามๆอย่างแทคอุนจะทำแบบนี้เป็น 

“อาจจะไม่สวยมากแต่ผมตั้งใจทำให้เลยนะ”  

“ตั้งใจจนเกินไปหรือเปล่าครับ ว่าแต่คุณกินข้าวหรือยัง” ฮัคยอนวางของขวัญไว้และขยับหันกลับไปโอบรอคอของคนรักเอาไว้ 

 “ยังเลย หิวจังมีอะไรบ้าง” 

“ผมทำอาหารรอคุณกลับมาพร้อมกินพร้อมกันเยอะเลย เราไปกินข้าวกันเถอะครับ” 

“อือ” แทคอุนพยักหน้าและยกนาฬิกาที่แขนขึ้นมาดู 

“เดี๋ยวๆ รอก่อน10วิ เคาน์ดาวน์ก่อนค่อยกิน” 

 10 

 9 

 8 

 7 

 6 

 5 

 4 

 3 

 2 

 1 

 ปุ้ง!!!! เสียงนับเคาน์ดานว์ที่ด้านนอกขึ้นพร้อมกับเสียงของดอกไม้ไฟที่ถูกจุดขึ้นไปบนฟ้าเฉลิมฉลองศักราชใหม่สว่างเต็มท้องฟ้า ทั้งสองคนสบตากันอย่างลึกซึ้งและเคลื่อนใบหน้าเข้าหากันช้าๆจนริมฝีปากแนบชิดดูดดื่มเป็นของขวัญให้กันและกัน

 ------- 

อัพมาจากมือถือ ไม่รู้ว่ามันเป็นสภาพยังไง55555 อาจจะเละบ้าง ต้องขอโทษล่วงหน้านะคะ ตอนพิเศษปีใหม่2018ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันมาตลอดปี ขอให้รีดเดอร์มีความสุขมากๆ สวัสดีปีใหม่นะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

206 ความคิดเห็น

  1. #195 MobHop (@MobHop) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 13:31
    ขอบคุณมากคะ
    #195
    0
  2. #194 PandaPhung (@agisen4869) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 11:31
    แง้วววว น่ารักไปอีก ดีนะเข้าใจกัน ไว้ใจกัน ให้เกียรติกัน นี่แหละ มันถึงจะได้อยู่กันไปนานๆ
    #194
    0