ตอนที่ 3 : FIFTY SHADES OF TAEK | CHAPTER TWO complete

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1270
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    16 ก.ค. 60

FIFTY SHADES OF TAEK

CHAPTER TWO

เช้าวันแรกของการทำงานฮัคยอนตื่นสายอีกครั้งและจะต้องรีบมาขึ้นรถไฟฟ้าเกือบไม่ทัน ตอนนี้เขายืนอยู่หน้าตึกสูงที่เป็นสถานที่ทำงานของเขา ชายหนุ่มถอนหายใจและขยับเนคไทน์ให้เข้าทีแล้วเดินข้ามถนนเพื่อไปยังบริษัทที่ตั้งอยู่อีกฝั่ง

“สวัสดีค่ะ คุณชาฮัคยอนใช่ไหมคะ” พนักงานหญิงคนที่หนึ่งทักขึ้นเมื่อเขาเดินเข้ามา

“ครับ”

“คุณแทคอุนสั่งว่าถ้าคุณมาแล้วให้นำคุณไปขึ้นลิฟต์ส่วนตัวค่ะ”

“แต่ว่า...”

“เป็นคำสั่งค่ะ” พนักงานหญิงคนนั้นย้ำ ฮัคยอนกลอกตาแล้วเดินตามหลังเธอไปที่ลิฟต์ส่วนตัวที่มีเฉพาะจองแทคอุนผู้เป็นประธานบริษัทเท่านั้นที่ใช้

พนักงานหลายคนมองตามหลังชายหนุ่มที่ได้อภิสิทธิ์พิเศษใช้ลิฟต์ส่วนตัวของท่านประธานก็คงไม่ต้องบอกถานะตอนนี้ว่าเขาเป็นใครและแน่นอนว่าเขาจะต้องมีบทบาทในบริษัทนี้อีกไม่นาน และจนกว่าท่านประธานจะเบื่อและเขี่ยทิ้งพวกเขาจะต้องปฏิบัติกับคนๆให้เหมือนกับเป็นเจ้านายอีกคน

“ขอบคุณนะครับที่มาส่ง” รอยยิ้มกว้างถูกส่งในพนักงานหญิงที่ขึ้นลิฟต์มาส่งเขาถึงหน้าห้องของท่านประธานบ้ากาม

ความซื่อของฮัคยอนทำให้พนักงานหญิงคนนั้นยิ้มให้อ่อนๆ ไม่รู้ว่าเจ้าตัวจะรู้หรือเปล่าว่าคนอื่นคิดกับตัวเองยังไงแต่พนักงานหญิงคนนี้เห็นแล้วว่าคนตรงหน้าที่เจ้านายเลือกไม่ได้เป็นแบบที่คนอื่นๆคิดแน่นอน

“ฉันซังอาค่ะ ชิมซังอา ยินดีที่ได้พบนะคะ”

“ครับ” รอยยิ้มผุดขึ้นอีกครั้งบนใบหน้าเล็ก

“คุณแทคอุนรออยู่ ดิฉันขอตัวก่อนนะคะ” พนักงานหญิงชิมซังอากล่าวแล้วปล่อยให้ฮัคยอนยืนอยู่ที่หน้าประตูบานใหญ่เพียงลำพัง

ก๊อกๆ

ฮัคยอนเคาะประตูพอเป็นมารยาทแล้วเปิดเข้าไป เขาพบกับร่างสูงที่นั่งง่วนอยู่กับงานตรงหน้าพรางอดคิดไม่ได้ว่าเวลาที่แทคอุนเป็นปกติไม่แสดงอาการหื่นหรือบ้ากามออกมาอย่างโจ่งแจ้งนั้นก็ดูดีเหมือนกัน

“ขออนุญาตครับ”

“มาแล้วหรอ” เจ้าของห้องเงยหน้าขึ้นมาจากเอกสารและมองคนตรงหน้าด้วยสายตาที่ฮัคยอนเห็นทีไรก็อึดอัดทุกที “เข้ามานั่งสิ ผมมีงานให้คุณทำ”

“งาน...” คำว่างานของจองแทคอุนไม่น่าไว้วางใจเลยสักนิด ฮัคยอนเม้มปากและเดินเข้าไปใกล้ๆหยุดยื่นที่หลังเก้าอี้

“นั่งลงสิ” บอกพรางใช้สายตาสำรวจเครื่องแต่งตัวของคนตรงหน้า

แทคอุนยอมรับกับตัวเองว่าฮัคยอนแต่งตัวไม่ได้น่าสนใจเลยสักนิด ออกจะเฉิมๆลุงๆด้วยซ้ำแต่เขากลับคิดว่ามันน่าค้นหาอย่างประหลาดเขาอยากจะเห็นร่างกายที่ถูกเสื้อผ้าตัวใหญ่หลวมโพลงพวกนี้บดบังอยู่ อยากรู้ว่ามันจะน่าหลงใหลแบบที่เขาคิดไว้หรือเปล่า

เอี๊ยด! เสียงลากเก้าอี้ทำให้คนที่กำลังใช้ความคิดจินตนาการถึงเรือนร่างแบบบางของคนตรงหน้าได้สติ เขาปรับสีหน้าให้เป็นปกติและมองอีกคนด้วยสายตาที่จริงจัง

“งานแรกของคุณคือ” แทคอุนเว้นจังหวะไปพักหนึ่ง แล้วยิ้มออกมาบางๆทำให้ฮัคยอนเสียวหลังวาบ “มานวดไหล่ให้ผมหน่อยนั่งอ่านเอกสารพวกนี้มาเป็นชั่วโมงแล้วปวดไหล่จะแย่”

ฟู่!

ฮัคยอนแอบโล่งออกที่งานแรกก็ไม่ใช่เรื่องอย่างว่าง แต่เป็นงานง่ายๆอย่างการบีบนวดแบบที่เขาเคยทำให้แม่บ่อยๆ เขารีบลุกเดินอ้อมไปข้างหลังวางมือลงบนไหล่ผู้เป็นเจ้านายอย่างระวัง

“ถ้าเจ็บก็บอกนะครับ” น้ำเสียงหวานที่พูดอยู่ข้างหูทำให้แทคอุนอยากจะจับคนที่อยู่ด้านหลังมาฉีกเสื้อผ้าออกและรวบหัวรวบหางให้รู้แล้วรู้รอด แต่ก็ต้องอดใจไว้ก่อนเพื่อไม่ให้ไก่ตื่น

เขานั่งอ่านเอกสารด้วยรอยยิ้มบางๆประดับริมฝีปากตลอดเวลาที่มือน้อยๆนั้นออกแรงบีบนวดไปตามไหล่และลำคอเพื่อคลายความเมื่อยล้าให้กับร่างกายที่ทำงานหนัก

“ขึ้นมาอีกหน่อยสิ” มือหนาคว้ามือของฮัคยอนที่บีบอยู่ที่เส้นคอด้านหลังให้ขึ้นมาตรงขมับของเขา คนถูกจับมือชะงักไปก่อนที่จะคิดได้ว่ามันก็แค่เป็นการบอกตำแหน่งเท่านั้นแหละไม่มีอะไรเสียหน่อย แต่ความจริงนั้นเปล่าเลยเมื่อจุดประสงค์แท้จริงคือคนบ้ากามหาเรื่องจับมือเขาต่างหาก

ผ่านไปเกือบยี่สิบนาทีแทคอุนจึงบอกให้เขาหยุดมือ ฮัคยอนเดินเลี่ยงออกมานั่งที่เดิมคือเก้าอี้ด้านหน้าของแทคอุน ดวงตาสวยเสมองไปทางอื่นเพราะไม่อยากสบตากับดวงตาคมคู่นั่นที่ทำให้หัวใจเต้นผิดจังหวะตลอดเวลา

“ผมอยากดื่มกาแฟ”

“สักครู่นะครับ”

“กาแฟสองน้ำตาลหนึ่งไม่ใส่ครีม”

“ครับ” ฮัคยอนพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้มและเดินไปยังมุมเล็กๆในห้องที่จัดไว้สำหรับชงกาแฟ

“เอาไว้ที่โต๊ะรับแขกนั่นแหละเดี๋ยวผมจะพักผ่อนแล้ว” ฮัคยอนวางแก้วกาแฟไว้ที่โต๊ะรับแขกตามคำสั่งและยืนเกๆกังๆ “นั่งลงสิ คิดซะว่าห้องนี้คุณเป็นเจ้าของ”

“แต่...”

“ขยับมานั่งใกล้ๆหน่อยสิ” แทคอุนบอกและยกแขนพาดไปกับพนักโซฟา ฮัคยอนขยับไปนั่งใกล้ๆแต่ก็เว้นช่องว่างไว้เล็กน้อย จองแทคอุนยิ้มขำรั้งใช้แขนที่พาดอยู่ด้านหลังรั้งร่างบางเข้ามาใกล้ๆ

“อ๊ะ!

“อย่าลืมหน้าที่หลักตัวเองสิ” ใบหน้าหล่อเหลาขยับเข้ามากระซิบข้างๆใบหูพร้อมกับกดจมูกสูดกลิ่นหอมๆจะตัวอีกคนอย่าถือวิสาสะ แต่จะว่าแบบนั้นก้ไม่ได้เพราะเขาจ่ายเงินไปแล้วนี่นา

“แต่ว่าผม...” ฮัคยอนหดคอหนีอย่างกลัวๆ ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยถูกผู้ชายตัวกันถึงเนื้อถึงตัวขนาดนี้มาก่อนเลย แล้วคุณแทคอุนไม่รู้สึกอะไรบ้างหรอ

“แค่หอมแก้มขอกำลังใจเอง” ว่าแล้วก็กดจมูกลงบนแก้มนิ่มๆของฮัคยอน และมันก็หอมและนิ่มมากๆแบบที่เขาคิดไว้จริงๆจนอดไม่ได้ที่จะกดจมูกลงไปซ้ำๆ จนฮัคยอนต้องเอามือดันคางของคนบ้ากามไว้

“พอแล้วครับ แก้มผมช้ำหมดแล้ว”

“อ่า นั่นสิเดี๋ยวของดีๆจะเสียหมด” ถึงจะบอกแบบนั้นแต่ก็ฉวยโอกาสกดจมูกลงไปอีกครั้งจนได้ “ตอนเย็นจะเข้าไปเยี่ยมแม่หรือเปล่า”

“ไปครับ” ฮัคยอนพยักหน้า

“เดี๋ยวผมไปส่งแล้วกัน” แทคอุนบอกแล้วปล่อยให้ฮัคยอนได้นั่งสบายๆ

“เกรงใจเปล่าๆครับ”

“ไม่ต้องเกรงใจผมหรอก มันเป็นสิ่งที่คุณจะได้รับจากการทำงานนี้” แทคอุนบอก ฮัคยอนขมวดคิ้วมองหน้าคนพูดอย่างไม่เข้าใจ “อ่า จริงสิ ผมยังไม่ได้เอาข้อตกลงกับสัญญาจ้างให้คุณนี่นา”

แทคอุนวางแก้วกาแฟในมือลงและเดินไปหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลในโต๊ะออกมายื่นให้ฮัคยอนที่นั่งอยู่ ฮัคยอนรับมาแล้วเปิดออกอ่านทันที

ข้อตกลงและสัญญาจ้าง

ส่วนหัวของกระดาษยาวลงมาจนถึงครึ่งหน้าคือส่วนที่เขาจะต้องกรอกข้อมูลส่วนตัวและแน่นอนว่ามันอาจจะเป็นแบบฟอร์มที่ออกจะแปลกสักหน่อย และมีคำถามแปลกๆมากมายที่ปกติไม่มีถามเวลาสมัครงาน มือบางเปิดกระดาษผ่านไปหน้าที่สองที่เป็นส่วนของเนื้อหาข้อตกลงและรายละเอียดเกี่ยวกับงานทั้งหมด

ข้อตกลงระหว่างการทำงาน

ข้อที่หนึ่ง ลูกจ้างจะต้องตามใจนายจ้างทุกอย่าง ห้ามขัดใจ

ข้อที่สอง ลูกจ้างจะต้องตรวจเลือดทุกๆสามเดือนและนำผลเลือดมายืนยันแก่นายจ้าง

ข้อที่สาม ลูกจ้างจะต้องเก็บเรื่องของนายจ้างเป็นความลับ

ข้อที่สี่    หากลูกจ้างไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ด้วยเหตุจำเป็นให้บอกกับนายจ้างโดยตรง และจะต้องทำงานชดเชย

ข้อที่ห้า   นายจ้างสามารถยกเลิกสัญญาจ้างเมื่อใดก็ได้

ข้อที่หก  ห้ามรักนายจ้าง

ฮัคยอนไล่สายตาอ่านจนจบแล้วก็ต้องกลอกตาอย่างเบื่อๆกับข้อตกลงของอีกฝ่าย ยิ่งข้อสุดท้ายนี่ไร้สาระที่สุดเลย ใครมันจะมาหลงรักคนที่มองว่าตัวเองเป็นโสเภณีกัน

ไม่มีทาง

 




“มีแค่นี้หรอครับ” ฮัคยอนถามหลังจากที่อ่านจบ

“ยัง มีนี่อีก” แทคอุนยื่นเอกสารอีกซองให้ ฮัคยอนก็รับมาเปิดอ่านอย่างคร่าวๆเท่านั้น

เนื้อหาในเอกสารชุดนี้คือสิ่งที่ตอบแทนที่เขาจะได้จากการทำงานนี้ ซึ่งคงไม่ต้องบอกว่ามีอะไรบ้างตลอดเวลาการทำงานฮัคยอนจะมีสถานะเสมือเป็นคนรักของเขาเมื่ออยู่ต่อหน้าคนอื่นๆและได้รับอภิสิทธิ์ทุกอย่างที่ควรจะได้รับไม่ว่าจะเรื่องสวัสดิการต่างๆและเงินเดือนที่สูงลิบ

“อาทิตย์หน้าห้องชุดที่ผมซื้อไว้จำตกแต่งเสร็จคุณสามารถย้ายเข้าไปได้เลย”

“แต่ว่า...”

“ห้ามขัดใจผม คู่นอนของผมจะต้องไปอยู่ที่บ้านโทรมๆนั่น” แทคอุนบอก

เขาให้ลูกน้องไปสืบมาแล้วห้องเช่าโทรมๆในตึกเก่าๆเป็นที่อยู่ของฮัคยอน ภาพแอบถ่ายจากหน้าต่างห้องที่ถูกส่งมาทำให้เขาทนไม่ได้ที่จะเห็นคู่นอนของเขาอยู่ในสภาพแบบนั้น ไม่แปลกใจเลยที่ฮัคยอนจะยอมรับทำงานนี้

“แล้วก็นี่ ผมให้คนไปจัดการมาให้แล้ว”

“อะไรครับ” มือน้อยยื่นไปรับซองสีขาวมาจากร่างสูงด้วยหัวใจเต้นแรง “นี่มันอะไรครับ” เงินเดือนของคุณผมให้คนสนิททำเรื่องลาออกให้จากมินิมาร์ทที่คุณทำงานอยู่แล้ว”

“แต่ว่า ถ้าผมไม่ทำงานที่นั่นเงินอาจจะไม่พอ” ฮัคยอนก้มหน้าหลบสายตาดุๆของอีกคน

“ก็บอกแล้วว่าจะดูแลเรื่องแม่ให้ไม่ต้องกังวลยังไง” แทคอุนยื่นมือเข้าไปจับไหล่ของฮัคยอนบีบเบาๆ “คุณแค่นอนกับผม อยู่ข้างๆผมปรนนิบัติรับใช้ผม”

“ผมคิดว่าผมอาจจะทำไมได้”

“ไม่เลย ทุกอย่างมันสอนกันได้” แทคอุนขยับเข้าไปกระซิบข้างหูของ “คุณอยากให้ผมสอนงานหรือเปล่า ตอนนี้ก็ได้นะ” ว่าพรางไล้ฝ่ามือลงบนแขนของอีกคนผ่านเนื้อผ้าของเสื้อเชิ้ตแขนยาว

“ผม...” ฮัคยอนอึกอัก ใจหนึ่งก็อยากจะทำงานนี้แต่อีกใจก็อยากจะบอกว่าไม่อยากทำแล้ว มือน้อยตะครุบมือปลาหมึกของคนบ้ากามไว้ก่อนที่มันจะเลื่อนลงไปจับบั้นท้ายกลมของตนเอง

“ทำไมล่ะ ผมกำลังจะสอนงานคุณนี่ไง”




CUT
ใครใจบาปตามไปที่ไบโอค่ะ
@SweetPotatoSP



ไม่นานหลังจากจบประโยคความอุ่นร้อนก็ถูกฉีดเข้ามาในร่างกาย แทคอุนหยุดหอบหายใจและถอนกายออกมาถอดเสื้อผ้าที่กักเก็บพิษของเจ้างูออกทิ้งขยะ

ฮัคยอนนอนหอบหายใจบนโต๊ะอย่าเหนื่อยอ่อนมองร่างกายที่แต็มไปด้วยกล้ามเนื้อและแสนใจฮ๊อตบอดี้ของอีกคนที่เดินไปมาในห้องทำงานอย่างไม่มีความอายเลยสักนิด

“ลุกไหวหรือเปล่า” ถามพร้อมกับยื่นกระดาษทิชชูให้เช็ดคราบคาวต่างๆออก

“...” ฮัคยอนทำได้แค่ส่ายหน้าและนอนทิ้งกายอยู่แบบนั้น แทคอุนยิ้มขำน้อยๆและช้อนร่างของคุณเลขาฯตัวน้อยไปนอนที่โซฟา

“นอนตรงนี้นะเดี๋ยวผมเช็ดตัวให้”








ไรท์เตอร์กลับมาแล้ว ฮือออหายไปนานมาก
ยิ่งใกล้เปิดเรียนงานยิ่งเยอะ 
ตอนนี้พี่แคก็คงคอนเซ็ปคนกามได้อย่างเหนียวแน่น(?) 
อย่าลืมคอมเม้นและไปเมาท์มอยที่ #เลขาฮัคยอน นะคะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

206 ความคิดเห็น

  1. #199 BK-To-ey (@BK-To-ey) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 22:30
    เขินนน เขินน เขินนน เหมือนกำเดาตะพุ่งทั้งที่ยังไม่อ่านฉากนั้น แง้งงงง กลัสตรงห้ามรักนายจ้าง แต่นายจ้างรักได้ใช่ไหมคะคุณเลโอ
    #199
    0
  2. #100 ana julia (@anajulianovela) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 08:08
    นี่ยังไม่ได้ตามไปแต่ก็รู้สึกได้ถึงความฮ็อตยังกะไฟร์แล้วค่ะ ฮื่อ
    อ่านถึงตอนพี่เอ็นอ่านสัญญาแล้วก็พยักหน้ารัว
    พี่เอ็นต้องใจแข็งไว้นะคะ อย่าไปรักเขาเชียว
    นายเอกฟิคที่ชีวิตดีต้องเป็นฝ่ายถูกรักค่ะ ไม่ใช่ฝ่ายไปรักเขาก่อน
    #100
    0
  3. #70 jsmt2804 (@phonnaree) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 16:35
    ว้ายยยตายล้าวว
    #70
    0
  4. #39 thaidarat25 (@thaidarat25) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 22:17
    ต่อๆ????????
    #39
    0
  5. #38 SS_nightmare34 (@SS_nightmare34) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 18:16
    อิพี่คนบ้าาาาาาาาา สอนงานอะไรแบบนี้ว้อยยยยยยย .กัดหมอนเช็ดเลือดกำเดา
    #38
    0
  6. #37 PandaPhung (@agisen4869) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 17:40
    โอ้โห ตอนสองก็มาเลยจ้า ว้ายยยย สอนงานกันตั้งแต่วันแรก ขยันจังเลยนะคะบอสสสสสสสส /กรอกตา
    #37
    0
  7. วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 10:59
    แน่ใจหรอ แทคอุนที่ตั้งกฎแบบนั้น
    #36
    0
  8. #33 Moo_k (@mysomook) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 09:37
    ตั้งกฏฆ่าตัวเองใช่ไหมแทคอุน
    #33
    0
  9. #32 Faerwell_Blacker (@Faerwell_Blacker) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 06:41
    อ้อๆๆๆ ตั้งกฏข้อสุดท้ายมาฆ่าตัวเองป่าวน่ะะะ
    #32
    0
  10. #31 MMRMhew'Slp (@MMRMhew) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 04:33
    กูว่าอีบอสเนี้ยแหละฝ่ากฎ 555555
    #31
    0
  11. #30 lexi0617 (@lexi0617) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 01:32
    ติดใจกับข้อสุดท้ายเหมือนกันถ้วนหน้า555555555 ถ้าต่างคนต่างรักนี่เป็นโมฆะแล้วเป็นเมีย----คนรักแทนเลยป่ะคะบอสสสสอิอิ
    #30
    0
  12. #29 PandaPhung (@agisen4869) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 20:18
    ระวังเถอะ อิสัญญาข้อสุดท้ายนั่นน่ะจะคืนสนองตัวเอง
    ห้ามไม่ให้รักนายจ้าง แต่ถ้านายจ้างรัก ก็อีกเรื่องสินะ หึหึ
    #29
    0
  13. #28 YrYToP (@frickung) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 19:29
    แล้วอย่าบังคับให้รักเจ้านายตลอดเวลานะ คุณเจ้านายจอมหื่น
    #28
    0
  14. #27 Cha_n (@Cha_n) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 15:37
    อย่ามาหลงรักยอนก็แล้วกัน!
    #27
    0
  15. #26 March_Miko (@MarchMiko) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 15:21
    ข้อสุดท้ายห้ามหลงรักนายจ้าง แต่นายจ้างหลงรักลูกจ้างได้สิน่ะ 555 กฏแต่ละข้อนี่ออกแนวเอาแต่ใจนายจ้างสุดๆโดยเฉพาะข้อแรก ห้ามขัดใจ นอกจากสายเปย์ สายหื่น แล้วยังชอบวางอำนาจอีกน่ะจองแทคอุน รออ่านต่อไปนะคะสู้ๆ
    #26
    0
  16. #25 FeelingInlove (@FeelingInlove) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 15:18
    กฏข้อสุดท้ายนี้ เกรงว่านายจ้างจะแหกกฏเสียเองหน่ะสิคะ จึ๋ยๆ
    #25
    0