ตอนที่ 7 : FIFTY SHADES OF TAEK | CHAPTER SIX complete

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 971
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    3 ส.ค. 60

FIFTY SHADES OF TAEK

CHAPTER SIX

“ขอร้อง ฮัคยอน” แทคอุนรั้งข้อมือนั้นบีบจนแน่นไม่ยอมปล่อยให้ฮัคยอนจากไปง่ายๆ “ได้โปรดฟังก่อน” แทคอุนขอร้องด้วยน้ำเสียงเว้าวอน

“...” ฮัคยอนก้มหน้าถอนหายใจ

แทคอุนปล่อยข้อมือน้อยให้เป็นอิสระแล้วหายใจเข้าลึกๆ สายตาคมมองเข้าไปในตาของคนตรงหน้าอย่างบริสุทธิ์ใจ ว่าเรื่องที่จะเล่านั้นไม่ได้มีอะไรเกินกว่านี้เลย

“คืออย่างนี้นะ” แทคอุนกลืนน้ำลายลงคออย่างประหม่า ไม่คิดเลยว่าคนๆนี้จะทำให้เอาประหม่าได้มากขนาดนี้ “เชบี จางเชบีเป็นเพื่อนผม มันไม่มีอะไรเลยจริงๆนะฮัคยอน”

“หรอครับ”

“โถ่! เชื่อผมหน่อยสิยัยนั่นไม่มีอะไรน่าสนใจด้วยซ้ำนี่คุณเห็นรสนิยมผมเป็นยังไงเนี่ย” แทคอุนโวยวายเมื่อฮัคยอนไม่ได้มีปฏิกิริยาเปลี่ยนไปจากเดิมเลย

“หรอครับ ปกติก็เห็นชอบนี่ครับไอ้หน้าอกคัพซีนั่นน่ะ”

“ไม่เอาน่า อย่าประชดแบบนิ้สิ” แทคอุนคว้าแขนของฮัคยอนไว้ไม่ยอมให้เดินจากไป ฮัคยอนมองด้วยความไม่พอใจเล็กๆ มันเรื่องบ้าบออะไรทำไมเขาต้องมารับฟังเรื่องแบบนี้จากแทคอุนด้วย ทำแบบนี้ก็ไม่ต่างจากคนรักกันหรอกนะ ในเมื่อไม่ได้คิดอะไรก็อย่ามาทำแบบนี้ให้ใจเต้นแรกสิ

คนบ้า

“อย่ามาทะเลาะกันตรงนี้เลยครับ” ฮัคยอนมองไปรอบๆลานจอดรถเริ่มมีคนมองมายังพวกเขาทั้งสองคนอย่างสนใจ

“ไปคุยกันที่รถ” แทคออุนมองรอบๆก็เห็นเช่นกัน

เขาจูงแขนฮัคยอนไปที่รถด้วยกันโดยไม่มีคำพูดใดๆระหว่างพวกเขาทั้งสองคน แทคอุนขับรถไปเงียบๆพลางมองฮัคยอนเป็นระยะๆ แต่คนตัวน้อยก็ไม่ได้สนใจเขาเลยสักนิด

“อย่าเงียบสิ”

“จะให้พูดอะไรล่ะครับ” น้เสียงเรียบตอบกลับ แทคอุนเม้มปากทันที

“...”

“เชบี คุณเชบีน่ะ” อยู่ๆฮัคยอนก็พูดขึ้นมาทำให้แทคอุนตีไฟลงข้างทางเพื่อจอดลด

“ถามสิ ถามต่อสิผมอยากตอบ”

“คุณเชบี เธอ...”

“เชบีเป็นเพื่อนผมสมัยมัธยมน่ะ เราไมได้พบกันนานก็เลยคุยกันเพลินไปหน่อย” แทคอุนเล่าด้วยน้ำเสียงสบายๆ “ยัยนั่นถามว่าผมมากับใคร มาทำอะไรถามอะไรวุ่นวายชะมัด”

“...”

“นี่ ฮัคยอน” แทคอุนหันหน้าไปมองคนข้างๆ

“ครับ”

อุ๊บ!!

ริมฝีปากบางหวานฉ่ำถูกครอบครองทันทีที่เจ้าตัวหันหน้ากลับไปหาคนเรียก แทคอุนให้มือรั้งท้ายทอยของฮัคยอนไว้ไม่ให้ขัดขืน เขาบดคลึงริมฝีปากนิ่มแสนหวานนั้นอย่างอ่อนโยนปลายนิ้วทั้งห้ามลูบไล้สัมผัสแผ่วเบาบนผิวคอด้านหลังและใบหู

“อื้ม แฮ่ก” ฮัคยอนดันร่างหน้าออกห่างกอบโกยอากาศเข้าปลอดเหมือนปลาที่กำลังจะขาดน้ำ

“ขอโทษ ผม...” แทคอุนกอดร่างบางไว้แนบอกฝ่ามืออุ่นลูบหลังปลอบประโลม “ก็ปากคุณนุ่มแล้วก็ยังหวานขนาดนี้มันเลยยากที่จะห้ามใจ”

“...” ฮัคยอนเผลอกัดริมฝีปากล่างของตัวเองอย่างไม่รู้ตัว นิ้วหัวแม่มือใหญ่ลูบริมฝีปากของฮัคยอนแผ่วเบา

“กลับบ้านกันดีกว่า” แทคอุนยิ้มบางๆและขับรถออกมุ่งหน้าไปยังเพนท์เฮาส์ของเขา

นิ้วเรียวยาวสีน้ำผึ้งกดรหัสหกตัวเพื่อเข้าห้องเพนท์เฮาส์ของตนเอง แทคอุนเดินตามหลังเข้าไปร่างสูงปลดกระดุมข้อมือออกถลกแขนเสื้อขึ้นมาจนถึงข้อศอก ทิ้งกายลงนั่งบนโซฟานุ่มกระดุมหน้าสองสามเม็ดถูกปลดออกเผยแผ่นอกกำยำที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อสมบูรณ์แบบ

“ดื่มน้ำครับ” น้ำเปล่าใสเย็นในแก้วทรงกระบอกสูงไม่มาที่บรรจุน้ำเกือบเต็มถูกวางลงตรงหน้าของร่างสูง “ขอโทษนะครับ”

“หืม?”

“ขอโทษเรื่องที่ทำให้วุ่นวาย แล้วก็ขอโทษเรื่องที่งี่เง่า” ฮัคยอนก้มหน้าขอโทษด้วยความรู้สึกผิด

“นั่งลง” แทคอุนตบลงบนโซฟาที่ว่างข้างตัว

ฮัคยอนพยักหน้าเดินเข้าไปนั่งข้างๆร่างสูง แทคอุนยกแขนขึ้นโอบรอบไหล่รั้งฮัคยอนเข้ามาโอบจนแทบจะขึ้นมาเกยอยู่บนตัก ฮัคยอนขัดขืนเล็กน้อยแต่ก็สู้แรงของแทคอุนไม่ไหว

“คุณแทคอุน มันอึดอัด” กำปั้นน้อยทั้งทุบและดันร่างออกห่างแต่ยิ่งขัดขืนแทคอุนก็ยิ่งโอบรัดแน่นขึ้น รอยยิ้มสนุกสนานปรากฏขึ้นที่มุมปาก

“ขัดขืนอีกสิ ผมชอบ” น้ำเสียงหื่นกระหายกระซิบข้างหู ลิ้นเย็นชื้นตวัดเลียติ่งหูนิ่มหยอกล้อจนฮัคยอนต้อหดคอหนี “หึๆ จะตรงไหนก็น่าสัมผัสไปหมดเลยนะ”

“อื้อ คุณแทคอุน” 


CUT

@SweetPotatoSP

ตามล่าขุมทรัพย์โจรใจบาป 555



แขนเรียวที่โอบรอบคอร่างหนาตกลงข้างกายด้วยความเหนื่อยอ่อนเสียงหายใจหอบดังข้างขึ้นข้างๆหูเป็นจังหวะ รอยยิ้มอ่อนผุดขึ้นบนใบหน้าของแทคอุนพร้อมกับแขนแกร่งที่โอบรัดร่างเปลือยเปล่าของคนบนตักไว้

“เหนื่อยหรอ”

“อือ” ใบหน้าเล็กพยักขึ้นลงกับไหล่กว้างอย่าอ่อนเพลีย

“หึ นอนซะเดี๋ยวผมเช็ดตัวให้” ฝ่ามือใหญ่ลูบลงบนเส้นผมนิ่มที่ซบบนไหล่ 




แทคอุนถอนกายออกมาช้อนกายบางขึ้นแนบอกพาไปที่ห้องน้ำ เขาหย่อนร่างของฮัคยอนลงในอ่างน้ำวนและเปิดน้ำใส่เข้าขยับเข้าไปนั่งซ้อนที่ด้านหลังโอบรัดวงแขนแกร่งรอบเอวของคนที่หลับด้วยความเพลีย มือร้อนกวักน้ำขึ้นราดลงบนไหล่ลาดเนียนลูบไล้ทำความสะอาดให้อย่างเบามือ สบู่เหลวกลิ่นหอมหวานคล้ายกลิ่นดอกไม้ถูกบีบใส่มือและชะโลมทั่วเรือนกายสีสวยจนเกิดฟองนุ่มๆจนเต็มอ่าง กลิ่นหอมจากสบู่ทำให้จมูกโด่งก้มลงจรดปลายจมูกกับผิวเนียมสูดกลิ่นหอมให้ชุ่มปอด ลูบไล้ทั่วผิวเนียน

แชมพูแบรนด์ดังที่ถูกส่งมาแทนคำขอบคุณหลังจากที่เป็นสปอร์นเซอร์ให้ถูกบีบใส่มือ ปลายนิ้วยาวสัมผัสเส้นผมนิ่มขยับนวดคลึงให้ผ่อนคลาย ร่างสูงล้างฟองโฟมออกให้ร่างบางก่อนที่จะจัดการกับร่างกายของตัวเอง

วงแขนแกร่งช้อนร่างเปลือยเปล่าของชายหนุ่มวางลงบนเตียงและดึงผ้าห่มแสนอบอุ่นขึ้นคลุมให้ อุ่นภูมิต่ำถูกปรับให้สูงขึ้นเล็กน้อยเพื่อไม่ให้คนในห้องไม่สบาย แทคอุนอ้อมขึ้นเตียงอีกฝั่งและสอดกายเข้าใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน แขนแกร่งรั้งร่างบางของฮัคยอนเข้ามากอดไว้แนบอกบรรจงประทับจูบบนผิวเนียนและซุกหน้าลงกับซอกคอหอมแล้วหลับไป

ในตอนแขนร่างสูงควานมือหาคนข้างกายที่กกกอดกันมาตั้งแต่เมื่อคืน คิ้วเรียวขมวดมุ่นอย่างหงุดหงิดเมื่อไม่พบคนข้างกาย แทคอุนใช้แขนยันตัวขึ้นจากที่นอนหันมองซ้ายมองขวาด้วยผมเผ้ายุ่งเหยิง สายตาคมกลวาดมองไปรอบๆเพื่อหาคนที่หายไป

“ตื่นแล้วหรือครับ”

“อือ ไปไหนมาแต่เช้า” แทคอุนเสยผมขึ้นหันมองคนที่เข้ามาพร้อมกับถ้วยกาแฟที่ส่งกลิ่นหอมอย่าเอาเรื่อง

“ยังไม่ชินอีกหรือครับ ผมเองก็ตื่นเช้าทุกวัน กาแฟครับ” ฮัคยอนวาดยิ้มหวานและส่งถ้วยกาแฟให้กับคนบนเตียง แทคอุนรับมาและยกขึ้นดื่มด้วยท่าทางปกติ “เช้านี้รับอะไรดีครับ”

“ขอชา”

“แต่ว่าดื่มกาแฟไปแล้วนะครับ” ฮัคยอนบอกอย่างซื่อๆ

“ผมหมายถึง ชาฮัคยอนน่ะ” แทคอุนพูดด้วยน้ำเสียงและสายตาเจ้าเล่ห์ ฮัคยอนชะงักค้างไปก่อนที่จะถูกแทคอุนคว้าตัวเข้านั่งบนเตียงด้วยกัน

“คุณแทคอุน” ฮัคยอนเรียกชื่อร่างสูงเสียงอ้อมแอ้ม

ฟอด

“อาบน้ำแล้วนี่” แทคอุนถามเสียงนุ่มหลังจากที่จรดจมูกลงบนไหล่เนียนของคนในอ้อมแขน “วันนี้ผมมีงานให้คุณช่วยด้วยนะ”

“ผมจะได้ทำงานหรอครับ”

“ใช่”

พรึ่บ

แทคอุนรั้งร่างฮัคยอนให้ล้มลงบนเตียงและคร่อมไว้ นิ้วยาวแตะลงบนจมูกรั้นของคนใต้ร่างอย่างหยอกล้อ

“ดีใจล่ะสิ ทำหน้าแบบนั้น”

“ดีใจสิครับ สมัครงานมาตั้งเกือบเดือนยังไม่ได้จับเอกสารอะไรกับเขาสักใบ”  ฮัคยอนแกล้งพูดเหน็บ จนแทคอุนก้มลงไปฟัดแก้มยุ้ยๆทั้งสองข้างอย่างหมั่นเขี้ยว

“เดี๋ยวก็ไม่ได้ไปทำงาน”

“คุณแทคอุน!!” ฮัคยอนยกมือขึ้นดันใบหน้าหล่ออกห่าง “ไปอาบน้ำเลย!

“อาบพร้อมกันสิ” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นมาและชุดร่างของฮัคยอนให้เดินตามไปด้วย

"ผมอาบแล้ว!!"

คนทั้งสองกอดรัดฟัดเหวี่ยงอยู่นานกว่าจะได้อาบน้ำก็เล่นเอาเหนื่อย ตอนนี้ฮัคยอนกำลังนั่งเช็ดผมเปียกให้กับร่างสูงที่นั่งพื้นอยู่ตรงระหว่างขอของตนเอง มือน้อยเช็ดผมนิ่มของร่างสูงอย่างเบามือ นิ้วยาวกดนวดคลึงหนักเบาสลับกันให้ความรู้สึกผ่อนคลาย

“ฮัคยอน” แทคอุนเงยหน้าขึ้นมองคนที่นั่งอยู่ตำแหน่งสูงกว่าทำให้ฮัคยอนหยุดมือและก้มลงหาจนจมูกห่างกันแค่นิดเดียว “ตอนเย็นนี้ไปดินเนอร์กัน”

“ก็ได้ครับ” ฮัคยอนพยักหน้า

หมับ!

แต่ระหว่างที่กำลังจะเงยหน้าขึ้นมือใหญ่ก็ยกขึ้นรั้งต้นคอของฮัคยอนให้โน้มลงไปรับจุมพิตของตนเอง ริมฝีปากร้อนบดคลึงกลีบปากนิ่มดูดดื่ม ลิ้นชื้นส่งเข้าไปในโพรงปากอุ่นกวาดต้อนลิ้นนุ่มที่มีลักษณะคล้ายเยลลี่

ตึกๆ

หัวใจดวงน้อยเต้นโรมครามทุกครั้งที่ได้รับจุมพิตแสนเร้าร้อนของร่างสูง ผ้าขนหนูผืนเล็กร่วงลงบนตักร่างกายอ่อนปวกเปียกเหมือนขี้ผึ้งลนไฟ ไม่ใช่แค่ฮัคยอนเท่านั้นแทคอุนเองก็เช่นกันเพียงแค่เขาไม่อยากจะยอมรับเท่านั้นว่ารู้สึกยังไงกับร่างบาง ทั้งที่รู้สึกต้องการมากแค่ไหนแต่ก็ต้องย้ำกับตัวเองเสมอๆว่าฮัคยอนเป็นเพียงลูกจ้างเท่านั้นสักวันฮัคยอนก็ต้องลาออกไปอยู่ดี เขาไม่เสี่ยงรักกับใครที่ทำให้หัวใจแตกสลายอีกแล้ว เพราะแบบนี้เขาถึงได้ใช้ชีวิตที่มีแต่เซ็กส์เท่านั้น

“อื้อ” ฮัคยอนทุบกำปั้นลงบนไหล่เมื่อเริ่มที่จะหายใจไม่ทัน แทคอุนผละออกมองดวงตากลมเข้าไปลึกราวกับต้องการจะสื่ออะไรบางอย่าง

“...”

“เป็นอะไรหรือเปล่าครับ” ฮัคยอนถามอย่างเป็นห่วงแวบหนึ่งเขาเห็นอะไรบางอย่างในตาของแทคอุน ฮัคยอนหยิบผ้าขึ้นเช็ดผมให้กับแทคอุนต่อเมื่อไม่ได้รับคำตอบ

ฮัคยอนเดินตามหลังแทคอุนด้วยสีหน้าครุ่นคิด เขาคิดเรื่องนั้นตั้งแต่ที่นั่งรถมาด้วยกันแล้ว แต่ก็คิดไม่ออกว่าว่าแววตาแบบนั้นของแทคอุนหมายถึงอะไร

“อรุณสวัสดิ์ค่ะ ท่านประธาน คุณฮัคยอน”

“อย่าเรียกแบบนั้นสิครับซังอา” เป็นฮัคยอนที่ยิ้มหวานให้แบบทุกวัน ส่วนแทคอุนนั้นไม่ได้สนใจเธอด้วยซ้ำทำเพียงแค่พยักหน้าตอบรับเป็นมารยาทและเดินเข้าห้องทำงานไป

“อะไรกันคะ ก็คุณฮัคยอนเป็นคนสำคัญของท่าประธานนี่นา”

“สำคัญอะไรล่ะครับ” ฮัคยอนมีสีหน้าหม่นลงจนซังอาใจเสีย

“พูดจริงๆนะคะ” ซังอายกนิ้วชี้ขึ้นทาบแก้มอย่างใช้ความคิด “ฉันไม่เห็นใครที่ท่านประธานทุ่มด้วยขนาดนี้เลยนะคะ ทั้งเพนท์เฮาส์ ทั้งเรื่องรักษาแม่ อ๊ะ!” เธอร้องออกมาเมื่อรู้ตัวว่าพูดมากเกินไป

“คนก่อนๆทำไมครับ”

“จะดีหรอคะ” ซังอาส่ายหน้า เธอเห็นเลขาฯหน้าห้องคนก่อนโดนไล่ออกเพราะสอดรู้เรื่องเจ้านายมากเกินไป “ฉันยังไม่อยากโดนไล่ออกเพราะปากมากนะคะคุณฮัคยอน”

“ไม่ต้องห่วงหรอกครับรู้กันสองคน สัญญา” ฮัคยอนแล้วยิ้มขำ เรื่องนี้อะไรจะบอกแทคอุนให้เล่า

“งั้นก็เอาหูมาค่ะ” ฮัคยอนเอียงหูไปหาซังอาเขย่งเท้าขึ้นป้องมือกับหูของฮัคยอน

สิ่งที่ชิมซังอาเล่าทำให้หัวใจของฮัคยอนเต้นรัวขึ้นมาทั้งที่เป็นเรื่องที่ไม่ได้ทำให้ใจเต้นสักนิด ก็แค่จองแทคอุนไม่เคยวุ่นวายกับคู่นอนคนไหนไปจนถึงเรื่องดูแลครอบครัวหรือจัดหาที่พักให้แค่เงินค่าจ้างจำนวนมากนั้นก็มากพอแล้วแต่สำหรับฮัคยอนต่างออกไป แทคอุนเข้ามาวุ่นวายในชีวิตครอบครัวและชีวิตส่วนตัว จนบางครั้งผู้ที่ยืนมองสถานะการณ์อยู่ห่างอย่างชิมซังอายังอดคิดไม่ได้ว่าทั้งสองเหมือนคู่รักที่พึ่งแต่งงานกัน

“ดิฉันพูดจริงๆนะ คนในบริษัทก็คิดแบบนั้น”

“อาจจะช่วงโปรโมชั่นมั้งครับ พอเขาเบื่อเดี๋ยวเขาก็เลิกวุ่นวายกับผมเองแหละ” ฮัคยอนพูดปลอบใจตัวเองที่เต้นรัว

กริ๊ง!

เสียงโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานดังขึ้นซังอาจึงต้องผละออกมาเพื่อรับโทรศัพท์

“ฮัคยอนเข้ามาได้แล้ว” น้ำเสียงหงุดหงิดดังออกมาจากสปีคเกอร์โฟนที่ซังอากดรับ

“ผมไปก่อนนะครับ” ฮัคยอนยิ้มหวานและขอตัวเข้าไปในห้องซังอาทำได้เพียงยิ้มแห้งๆให้เท่านั้น

คุณแทคอุนเนี่ยขี้หึงจังเลยนะ

 



นั่นน่ะสิ คุณแทคอุนเนี่ยขี้หึงจังเลย >////<



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

206 ความคิดเห็น

  1. #203 BK-To-ey (@BK-To-ey) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 23:06
    นอนอ่านไปนอนบิดไปป รักก็บอกว่ารักสิคะ แต่กลัวอดีตของคุณแทคอุนเบาๆค่ะ
    #203
    0
  2. #104 ana julia (@anajulianovela) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 09:03
    อ้อๆ คุณจองท่านมีปมนี่เอง โถ....
    #104
    0
  3. #87 Noon Pacharapan (@noonfairytail) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 07:40
    เชิญแต่งงานกันเถอะค่ะ 555
    #87
    0
  4. #83 PandaPhung (@agisen4869) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 22:03
    หมั่นใส้โว้ยยยยย ยอมรับใจตัวเองแล้วฉีกกฎกันไปได้แล้วโว้ยยยยยย เต้าดูออกกันทั้งบริษัทแล้วย่ะ!
    เลิกๆ ลูกจ้างอะไร เลิกๆ
    #83
    0
  5. #80 thelittelheart (@exoyodnam2000) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 06:22
    โว้ยยยยย ฆ่ามันเลยยย หมั่นไส้พลอ. อยากเอามีดไปจ้วงให้ตายเลย รักก็บอกรักสิ เก็กอยู่ได้ คิดว่าหล่อหรอ ลำไยยยยยยยยย
    #80
    0
  6. #79 FeelingInlove (@FeelingInlove) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 02:33
    จดทะเบียนสมรสเลยเหอะ หวานเกิน ก็ยอนน่ารัก ทั้งน่าดม 555555 รักคุณเข้าแล้วววว
    #79
    0
  7. #78 MyThunDerBoltz (@i-moofahzkung) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 23:02
    สัญญาอะ ยกเลิกได้เเล้ว ฉีกทิ้งเถอะ ฉีกทิ้งไปเลย โยนทิ้งซะ รู้ใจตัวเองกันได้เเล้วทั้งคู่งะ // พี่แทคคนหื่น (>///<)
    #78
    0
  8. #76 Noon Pacharapan (@noonfairytail) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 04:38
    พี่แทคคนกามจริงๆค่ะ 555
    #76
    0
  9. #75 MyThunDerBoltz (@i-moofahzkung) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 23:53
    มันต้องมีต่อที่สมบูรณ์กว่านี่แน่เลย พี่แทคอุนหนะหรอ จะหยุดที่เช็ดตัวหึ ไม่มีทาง =^^=
    #75
    0
  10. #74 YourBlueRose (@MarchMiko) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 23:34
    แทคอุนคนกาม ยังคงคอนเซ็ปต์นี่ไม่เสื่อมคลาย ถ้าจะยอนกดบ่อยขนาดนี้แต่งงานกันไปเลยก็ได้น่ะ
    #74
    0