[Shokugeki no Soma] Mellifluous (Tsukasa x OC)

ตอนที่ 6 : Chapter 05 | การแข่งขัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 985
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    25 พ.ค. 61



Chapter 5


การแข่งขัน


กลางดึก ริเอะรู้ตัวว่ารินโดลุกออกจากเตียง แต่ด้วยความง่วงเธอจึงไม่ได้ลุกขึ้นดูว่าอีกฝ่ายไปไหน รู้แต่ว่าได้ยินเสียงเปิดและเสียงปิดประตู ตามมาด้วยเสียงพูดคุยเบาๆจากด้านนอก


“นายจะไม่บอกเธอเรื่อง ‘เขา’ เหรอ?” เสียงนี้เป็นเสียงของรินโด


“ไม่ว่ายังไงเธอจะไม่มีวันเข้าข้างเรา” ส่วนนี่เป็นเสียงของสึคาสะ


“นายมั่นใจ? ถึงฉันจะคิดแบบนั้นเหมือนกันแต่ถ้าเป็นนายพูด บางทีเธออาจจะเปลี่ยนใจ”


“เชื่อฉันเถอะ เธอจะไม่มีวันเปลี่ยนใจ ไม่ว่าฉันจะเป็นคนพูดหรืออะไรก็ตาม”


“เฮ้อ! เอาเถอะ ถึงยังไงฉันก็บอกแล้วนี่ว่าฉันจะตามนายไปและฉันจะไม่ผิดคำพูด”


เช้าวันต่อมา ริเอะไม่ได้ติดใจกับบทสนทนาเมื่อคืนมากนัก มันค่อนข้างรบกวนจิตใจแต่เธอก็พยายามจะลืมๆมันไปซะ หลังจากจบมื้อเช้าที่สึคาสะเป็นคนจัดการ พวกเธอก็นั่งรถมาที่ตึก 10 หัวกะทิพร้อมกัน สึคาสะและรินโดแยกไปที่ห้องทำงาน ส่วนเธอก็ไปที่ห้องนัดเจอผู้ผ่านการคัดเลือก 8 คน


“โอ๊ะ! ทำไมรุ่นพี่ริเอะถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะครับ?” โซมะทักอย่างงุนงง


“อืม...ฉันยังไม่ได้บอกเธอสินะว่าฉันก็ทำงานอยู่ที่นี่” ริเอะว่ายิ้มๆ เธอเหลือบสายตาไปเห็นซองเอกสารสีน้ำตาลในมือของโซมะก็รู้ทันทีว่าเขาได้โจทย์ในการแข่งขันมาเรียบร้อยแล้ว


“รุ่นพี่เองก็เป็น 10 หัวกะทิเหรอครับ!?”


“ฮ่าๆ ไม่ใช่หรอก” ริเอะรีบโบกมือปฏิสธ ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า


“ระวังเอย์ซันเอาไว้ให้ดี”


“รุ่นพี่เอย์ซัน? ก่อนหน้านี้ผมก็เพิ่งจะเจอเขาเหมือนกัน ดูเขาจะไม่ค่อยชอบหน้าผมซักเท่าไหร่” โซมะกล่าวด้วยสีหน้าครุ่นคิดเล็กน้อย ริเอะพยักหน้าพร้อมกล่าวว่า


“ฉันก็บอกไม่ได้ว่าเขาจะทำอะไร แต่ทางที่ดีคือระวังเขาเอาไว้ ระวังอะไรก็ตามที่มีเขาเกี่ยวข้อง”


ริเอะเดินผ่านโซมะไปไม่รอให้เขาตอบกลับ จุดหมายของเธอเปลี่ยนไปที่ห้องทำงานของเธอแทน แต่ยังไม่ทันจะเดินผ่านห้องนัดพบ ก็มีคนเรียกเธอไว้ก่อน


“คิดว่าจะรอดพ้นจากฉันไปได้อย่างนั้นเหรอ?”


“นายว่างงานมากถึงขนาดที่มาเที่ยวขู่คนอื่นแบบนี้ได้เลยเหรอ? เอย์ซัน”


“แล้วเธอจะรู้ว่าคำพูดของฉันไม่ใช่แค่การขู่ อากิยามะ” อีกฝ่ายกล่าวเสียงเย็น ดวงตาภายใต้กรอบแว่นแข็งกร้าว


“ฉันจะรอชมเหตุการณ์นั้นอย่างใจจดใจจ่อเลยล่ะ” ริเอะตอบกลับด้วยรอยยิ้ม หลังจากเดินออกไปเธอก็ชะงัก ก่อนจะเหลียวหลังกลับมากล่าวกับเอย์ซันว่า


“อ้อ! ฉันลืมบอกนายไปอีกเรื่องน่ะ ถือซะว่าเป็นของขวัญเล็กๆน้อยๆจากฉันก็ได้ นั่นคือไม่ว่านายจะเตรียมอะไรไว้ก็ตาม สิ่งนั้นจะไม่มีทางหยุดยูกิฮิระ โซมะได้ แม้กระทั่งจะเป็นตัวนายเองก็ตาม”


“อะ...ไอ้ของพวกนั้นมันอะไรกัน!?”


“บ้าไปแล้ว! ไอ้ของพวกนี้ฉันรู้จักไม่กี่เครื่องเอง!”


คนของหอโพลาร์ สตาร์วันนี้นั่งอยู่ในบริเวณติดขอบอัฒจรรย์กันทั้งหมด ทุกคนมาเพื่อเชียร์โซมะและเมกุมิในรอบ 8 คนสุดท้ายนี้ มีแค่อิชชิกิคนเดียวเท่านั้นที่ไม่ได้อยู่ตรงนี้


“ทั้งหมดนี้เป็นอุปกรณ์ที่สำคัญในวิธีทำอาหารของนากิริ อลิซที่อาศัยความรู้ความเข้าใจชั้นสูงที่มีต่อทั้งอาหารและวิทยาศาสตร์ ไม่ใช่เรื่องแปลกที่เชฟอย่างพวกเราที่อาศัยเฉพาะความรู้ที่มีต่ออาหารจะเข้าใจได้ง่ายๆ” ริเอะอธิบายอย่างใจเย็น เปิดมารอบแรกโซมะก็เจอกับของแข็งแล้ว นี่เป็นเรื่องบังเอิญหรือความตั้งใจของใครกันนะ?


อลิซเป็นผู้ชำนาญในการใช้อุปกรณ์ล้ำสมัยทุกชนิด ใช้เวลาไม่นาน เบนโตะของเธอก็เสร็จเรียบร้อยท่ามกลางสายตาสงสัยและตื่นเต้นของทั้งนักเรียนและกรรมการ


ระหว่างที่กรรมการกำลังชิมอาหารของอลิซ ริเอะก็โพล่งขึ้นมาเบาๆ


“นึกออกแล้ว! เขาเรียกว่า ‘อาหารโมเลกุล’ นี่เอง!”


“โนริเบนโตะครับ!” น้ำเสียงมั่นคงของโซมะที่แนะนำชื่ออาหารของเขาทำให้นักเรียนทั้งสนามมีสีหน้าตกตะลึง ตามมาด้วยเสียงโวยวายอย่างไม่เข้าใจ ในขณะที่คนที่สนิทกับโซมะต่างก็มีสีหน้าเหนื่อยใจพร้อมถอนหายใจ


หลังจากที่กรรมการและอลิซชิมอาหารของโซมะกันจนหมดแล้ว เซนซาเอม่อนก็ยกพู่กันขนาดใหญ่ขึ้นมา เขียนชื่อของผู้ชนะลงไปบนม้วนกระดาษขนาดใหญ่


‘ยูกิฮิระ โซมะ’


“อ๊ะ! ต่อไปเป็นตาของเมกุมิแล้ว...รุ่นพี่ริเอะคะ นี่ค่ะ” โยชิโนะขยับตัวยุกยิก แจกจ่ายของในถุงให้กับทุกคน นั่นคือพัดที่มีชื่อของเมกุมิอยู่นั่นเอง ริเอะรับมาด้วยรอยยิ้มพร้อมกับที่พิธีกรกล่าวออกมา


“โจทย์ก็คือ ‘ราเมง’!”


อาหารที่คุโรกิบะและเมกุมิเลือกทำ แม้จะเป็นประเภทอาหารทะเลเหมือนกัน แต่ส่วนอื่นๆก็ต่างกันอย่างเห็นได้ชัด พวกเขาต่างคุ้นเคยกับอาหารในบ้านเกิดของตัวเอง ใช้เวลาไม่นาน คุโรกิบะก็ทำอาหารเสร็จก่อน


“ราเมงในน้ำซุปแบบฝรั่งเศส? ฟังดูแล้วน่ากินจัง” ริเอะกล่าวยิ้มๆ จมูกสูดกลิ่นหอมของอาหารทะเลเข้าไปเต็มปอด ยิ่งได้กลิ่นยิ่งเขยิบเข้าไปจนติดราวอัฒจรรย์


“รุ่นพี่ริเอะใจเย็นๆก่อนสิคะ!” โยชิโนะกล่าวพร้อมดึงร่างของรุ่นพี่สาวกลับมา


หลังจากที่กรรมการจัดการกับราเมงของคุโรกิบะจนเสร็จ ก็กลับมาต่อที่ราเมงของเมกุมิทันที แม้ว่ากลิ่นและรสชาติจะไม่หนักแน่นเท่าของคุโรกิบะ แต่กรรมการก็ชื่นชมราเมงของเมกุมิอยู่เหมือนกัน


“นั่นๆ ท่านผู้อำนวยการเตรียมเชียนชื่อแล้ว!”


‘คุโรกิบะ เรียว’


‘สวัสดีค่ะ คุณหนูหลิงหลง’ น้ำเสียงของหญิงวัยกลางคนจากปลายสายทำให้ริเอะต้องสูดหายใจเข้าลึกๆ ถ้าไม่ใช่คนใกล้ชิดในครอบครัวจะไม่มีทางรู้ชื้อนี้ของเธออย่างแน่นอน ไม่ต้องสงสัยว่าเธอคนนี้คือเลขาของคุณปู่


“สวัสดีค่ะ โทรมาแจ้งกำหนดการประชุมเหรอคะ?” ภาษาจีนที่ถูกใช้ไม่บ่อยนักถูกส่งกลับไป แม้จะไม่ได้ใช้บ่อยๆ แต่ก็เป็นภาษาที่ป๊าของเธอสอนมาตั้งแต่เด็ก


‘ค่ะ รายละเอียดเกี่ยวกับการประชุมทั้งหมดดิฉันได้ส่งให้คุณหนูทางเมลล์เรียบร้อยแล้ว คุณหนูต้องการให้ดิฉันจองตั๋วเครื่องบินให้ด้วยมั้ยคะ?’


“ไม่เป็นไรค่ะ เรื่องเครื่องบินฉันจะจัดการเอง”


‘คุณหนูจะพักที่คฤหาสน์ชิวชานรึเปล่าคะ?’


“ค่ะ รบกวนด้วย”


‘เรื่องที่พักดิฉันจะแจ้งให้ท่านประธานทราบเองค่ะ’


“มีเรื่อง…” ยังไม่ทันที่ริเอะจะกล่าวจบ คนที่ปลายสายก็แทรกขึ้นมา


‘ดิฉันไม่อยากให้คุณหนูลำบากใจ ดังนั้นดิฉันขอแจ้งคุณหนูไว้ก่อนนะคะว่าการประชุมรอบนี้มีหลายคนที่แจ้งความประสงค์ว่าต้องการเข้าพักที่คฤหาสน์ชิวชาน’ อีกฝ่ายกล่าวด้วยน้ำเสียงกังวล เลขาของคุณปู่สนิทกับเธอไม่น้อย ที่พูดอย่างนี้คงเป็นเพราะว่าคนที่จะเข้าพักที่คฤหาสน์ชิวชานคงมีแต่คนที่อยากจะนั่งตำแหน่งประธานต่อจากคุณปู่แทบจะทั้งนั้น


“ฉันยังคงยืนยันว่าจะเข้าพักที่คฤหาสน์ชิวชานค่ะ ถ้าคราวนี้ฉันจองโรงแรม ไม่เท่ากับว่าคนพวกนั้นจะคิดว่าฉัน ‘กลัว’ เหรอคะ?” ริเอะกล่าวด้วยรอยยิ้ม


‘ดิฉันยอมรับการตัดสินใจของคุณหนูค่ะ’


“ขอบคุณมากค่ะ”


‘ถ้าคุณหนูจองเครื่องบินเรียบร้อยแล้ว รบกวนช่วยส่งรายละเอียดของไฟลท์มาให้ดิฉันหน่อยได้มั้ยคะ? ดิฉันจะได้จัดรถไปรับคุณหนูที่สนามบิน’


“ได้ค่ะ ภายใน 2-3 วันนี้ฉันจะรีบส่งให้”


‘ค่ะ แล้วเจอกันที่คฤหาสน์นะคะ คุณหนูหลิงหลง’


“ค่ะ แล้วเจอกันค่ะ”


รายชื่อของผู้เข้าแข่งขันในรอบ 4 คนสุดท้ายถูกประกาศออกมาแล้ว ก่อนจะกลับไปที่หอ ริเอะเดินเข้าไปที่หลังเวที รอใครบางคนอย่างใจเย็น


เธอเตือนโซมะว่าให้ระวังเอย์ซัน แต่เธอดันไม่รอบคอบเอง เธอไม่ได้เอะใจซักนิดว่ามิมาซากะจะเป็นคนที่เอย์ซันเตรียมไว้จัดการโซมะ แม้ว่าเธอจะเชื่อมั่นว่าฝีมือของโซมะนั้นจะต้องเอาชนะมิมาซากะได้ แต่ว่าสิ่งที่เธอไม่คาดคิดว่าจะเกิดขึ้นคือบางทีแผนของเอย์ซันที่มีเธอและโซมะเป็นเป้าหมายอาจทำร้ายความรู้สึกในฐานะเชฟของคนที่อยู่นอกปัญหานี้อย่างพี่น้องอัลดินี่


โดยเฉพาะอัลดินี่คนพี่ โชคุเกคิครั้งนี้อาจทำให้เขารู้สึกผิดต่อน้องชายไปตลอดชีวิต!


“นายตั้งใจวางแผนนี้มาตั้งแต่คัดเลือกนักเรียนแล้วสินะ มิมาซากะคนนั้นคือคนที่นายเลือกเข้ามา นายหวังว่าจะใช้เขาเหยียบย่ำความภาคภูมิใจของโซมะคุงอย่างนั้นสินะ” ริเอะทักทันทีที่เอย์ซันเดินผ่านเธอที่หลังเวที


ริเอะไม่ชอบวิธีการก็อปปี้ของมิมาซากะ แต่ก็ต้องยอมรับว่าฝีมือการต่อยอดเมนูของเขาเหนือชั้นมาก


“ไร้สาระน่า เธอจะกังวลเรื่องพรรค์นี้ไปทำไม? เธอเป็นคนบอกฉันเองไม่ใช่เหรอว่าที่ฉันเคยพูดก็แค่คำขู่ แล้วก็ไม่ว่าจะด้วยอะไรก็ตาม ฉันไม่มีทางจะขัดขวางยูกิฮิระได้” เอย์ซันกล่าวด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย ดวงตาของเขาสั่นระริกอย่างตื่นเต้น คราวนี้ล่ะ เขาจะขยี้ทั้งความภาคภูมิใจของไอ้เด็กนั่นและความจองหองอวดดีของผู้หญิงคนนี้!


“หึ! คนอย่างฉันเหรอจะกังวล? ด้วยการก็อปปี้ของมิมาซากะ นายคงไม่คิดว่าจะชนะโซมะคุงได้หรอกนะ? ถ้านายคิดอย่างนั้นจริงฉันคงต้องขอบอกว่าผิดหวังในความสามารถในการดูคนของนายมาก”


“หมายความว่ายังไง?” ประกายตาของเอย์ซันเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบ


“เชฟที่ดีจะไม่หยุดพัฒนา นายเข้าใจใช่มั้ยว่าฉันหมายความว่ายังไง?” ริเอะกล่าวด้วยรอยยิ้มมุมปาก


“แล้วยังไง? ฉันก็คิดว่าเธอกำลังดูถูกความสามารถของมิมาซากะอยู่เหมือนกัน”


“มิมาซากะอาจจะก็อปปี้เมนูของโซมะคุงได้ก็จริง แต่ไม่คิดบ้างเหรอว่าบางทีสูตรมันก็ปรับเปลี่ยนกันได้ ยิ่งกับโซมะคุงที่เป็นคนยืดหยุ่นในการทำอาหารขนาดนั้น?”


“ฉันจะคอยดูการแข่งขันครั้งต่อไป เธอเองก็เหมือนกัน เตรียมตัวให้ดีเถอะ!” เอย์ซันไม่ตอบคำถามของริเอะ เขาตัดบทก่อนจะเดินออกไปทันที


‘คราวนี้ฉันทุ่มให้นายหมดหน้าตักเลย โซมะคุง!’


ในที่สุดเราก็สามารถลากสังขารตัวเองมาอัพตอนใหม่ได้สำเร็จค่ะ
ฮือออออออออออออ ร่างแหลกแล้วค่ะ เหนื่อยเหลือเกิน

เอาเป็นว่าพักเรื่องการบ่นขิงข่าของเราไปก่อนค่ะ
มาพูดถึงฟิคกันก่อนดีกว่า
ตั้งแต่ตอนที่แล้ว สืบเนื่องมาจนถึงตอนนี้
นักอ่านคงจะสัมผัสได้กันแล้วใช่มั๊ยคะว่าริเอะกับเอย์ซังชังน้ำหน้ากันขนาดไหน
ปะทะฝีปากกันทีนี่อื้อหือออออออออออออออ
บลัฟมา บลัฟกลับ ไม่โกงจ้าาาาาาาา
สำหรับ 'บุคคลปริศนา' ที่รินโดพูดถึง
ทุกคนน่าจะพอกันเดาได้นะคะว่าเป็นใคร
ก็ตามมังงะนะคะท่านผู้ชม ถ้า 'เขา' โผล่มา
พังจ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
แต่อะไรพังก็ต้องรอติดตามกันต่อไปนะคะ

ขอบคุณสำหรับการติดตามฟิคเรื่องนี้ค่ะ
หวังว่าจะติดตามกันต่อไปเรื่อยๆนะคะ
ขอบคุณค่ะ

1st : 25.05.2018
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

135 ความคิดเห็น

  1. #105 โคมวิเศษ (@nali-rabanos) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 19:01
    อาซามิ?? พ่อของเอรินะรึเปล่าคะ ฮีจะมาทำให้คนรักแตกแยกไม่ด้ายยยย!!?
    #105
    0
  2. #39 นังอ้วนเอ้ยยย (@baifurn27) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 22:16
    สนุกค่า
    #39
    0
  3. #38 Som_smile36 (@Som_smile36) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 02:42
    อย่ามาเล๊ยยยยยขุ่นพ่อออออออ =_=
    #38
    0
  4. #37 pimpikachimon (@pimpikachimon) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 22:37
    ไม่เอาม่า
    #37
    0
  5. #36 Lunafreaya (@Lunafreaya) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 18:04
    นางเอกเล่นพนัน ผลั่ว!!!//โดรไรท์ตบ
    #36
    0