[Shokugeki no Soma] Mellifluous (Tsukasa x OC)

ตอนที่ 9 : Chapter 08 | ความสัมพันธ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 817
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    18 มิ.ย. 61



Chapter 8


ความสัมพันธ์


เป็นไปตามที่ริเอะคาด ในการประชุม พวกเขาทุกคนต่างใช้ไพ่ใบสำคัญของพวกเขาทั้งหมดอย่างไม่ยั้งมือ พยายามกีดกันทายาทบางคนออกไปและเสริมความน่าเชื่อถือให้กับตัวเอง ถึงอย่างนั้น ท่าทีของคุณปู่ต่อการแต่งตั้งทายาทก็ยังคงไม่แสดงออกมา คุณปู่ไม่ได้สนับสนุนใคร แต่ก็ไม่ได้กีดกันใครเช่นกัน


และแน่นอนว่าหลังจากจบการประชุม ยังมีงานเลี้ยงรับประทานอาหารอย่างพร้อมหน้าพร้อมตากันที่โต๊ะใหญ่อีก หากบอกว่าการประชุมจะเป็นเรื่องงาน งานเลี้ยงตอนเย็นก็ไม่ต่างจากงานรวมญาตินัก


ที่นั่งของริเอะอยู่ในลำดับที่ 4 ทางซ้ายมือของคุณปู่ที่นั่งในตำแหน่งประธาน ตรงข้ามคือชิวชานหรง เธอนั่งในตำแหน่งนี้มาหลายปี แต่ก็ต้องถอนหายใจทุกปีเพราะคนที่นั่งเยื้องซ้ายมือเธอคือชิวชานเยว่ ส่วนที่นั่งถัดจากเธอไปทางซ้ายคือซุนมู่ ถัดจากซุนมู่ไปยังมีทายาทที่ไม่ใช่สายเดียวกับคุณปู่อีกหลายคน มีทั้งชายทั้งหญิง หลากหลายอายุคละกันไป


การเสริฟอาหารจะเสริฟแบบเดียวกับโต๊ะจีน ไล่ไปทีละจานจนอาหารเต็มโต๊ะ ทั้งหมดล้วนแต่เป็นเมนูของภัตตาคารชิวชานจากหลากลายสาขาที่รังสรรค์ขึ้นมาโดยเชฟประจำภัตตาคารสาขาปักกิ่ง


ระหว่างมื้ออาหาร แน่นอนย่อมมีการพูดคุย ในเมื่อทุกคนต่างถือว่าเป็นญาติกัน ดังนั้นการถามไถ่เรื่องการเรียน การทำงานหรือชีวิตคู่ย่อมเป็นเรื่องที่พวกเขามองว่าสามารถทำได้ ริเอะเบื่อการสนทนาเช่นนี้ ทางเลือกที่ดีที่สุดของเธอคือการเงียบ ยิ่งเธอไม่ได้อาศัยอยู่ในประเทศจีน เรื่องของเธอจึงไม่ค่อยมีใครรู้มากนัก


“คุณหนูหลิงหลงอยู่ไกลถึงญี่ปุ่น ไม่ค่อยได้เจอกันบ่อยๆ คุณหนูกับครอบครัวคงจะสบายดีนะคะ?” เป็นคำถามจากญาติห่างๆที่เป็นคุณป้าคนหนึ่ง


“ค่ะ ทั้งป๊า คุณแม่และดิฉันสบายดีค่ะ” ริเอะเลือกตอบกลับสั้นๆเพื่อไม่ให้บทสนทนายืดเยื้อ


“ได้ยินอย่างนั้นก็ดีค่ะ ปีนี้คุณหนูหลิงหลงอายุ 17 แล้ว ยิ่งโตยิ่งสวยนะคะ” ญาติอีกคนหนึ่งเอ่ยชมด้วยรอยยิ้ม


“ได้ยินมาว่าเรียนที่โทสึกิใช่มั้ย? โรงเรียนทำอาหารอันดับ 1 น่ะ”


“ค่ะ” ริเอะไม่รู้ว่าทั้งโต๊ะจะหันมาสนใจคำถามของเธอกันทำไมนักหนา


“หลิงหลงก็เก่งนะ อายุแค่ 17 แต่ก็มีชื่อเสียงในฐานะนักเรียนแถวหน้าของโทสึกิ” คำชมนี้มาจากปู่สี่ เขาเป็นชายร่างอวบท่าทางใจดี ไว้เครายาวสีดอกเลา สีเดียวกับเส้นผม


“ขอบคุณค่ะ”


“เหอะ! ไปอยู่ไกลถึงต่างประเทศ ไม่รู้นิสัยใจคอ ไม่รู้ว่าประพฤติตัวยังไง ไหนจะเรื่องผู้ชายอีก!” คราวนี้น้ำเสียงกระทบกระเทียบเป็นของปู่สาม ชายแก่ร่างผอมคนนี้เป็นคนเจ้าอารมณ์และฝีปากคมกริบ


“คุณปู่คะ! พูดอย่างนั้นได้ยังไง มันไม่ดีนะคะ!” น้ำเสียงหวานของเด็กสาวท่าทางบอบบางยิ่งทำให้ผู้เป็นตาของเจ้าตัวส่งเสียงในลำคอพร้อมกล่าวต่ออีกประโยคว่า


“ทำไมจะไม่ได้!? ฉันเองก็เป็นปู่ของหล่อน!”


“ค่ะ ปู่สามเป็นปู่ของดิฉัน แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องส่วนตัว ดิฉันต้องขอไม่ตอบจะดีกว่าค่ะ” หญิงสาวตอบด้วยสีหน้านิ่งเรียบ โดยมีชิวชานหรงกลั้นหัวเราะกับท่าทีนั้น คันปากอยากบอกเหลือเกินว่าแฟนของหลานสาวคุณปู่คือเชฟที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลกในฉายา ‘อัศวินสีขาวแห่งโต๊ะอาหาร’ คนนั้น


เพราะคำตอบของเธอทำให้มีเสียงซุบซิบมากมาย แต่ริเอะเลือกที่จะเมินมันไป


“เกอล่ะคันปากยุบยิบ อยากบอกคุณปู่ว่าจริงๆแล้วแฟนของเธอคือใคร” ชิวชานหรงหยอกล้อด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ หลังจากการรับประทานมื้อเย็นจบลง เขาก็ชวนริเอะออกมาเดินเล่นย่อยอาหารที่สวน


“เกอรู้ใช่มั้ยว่าฉันอยากพาเอย์ชิไปเจอป๊ากับคุณแม่ก่อน ฉันอยากให้มันเป็นเรื่องในครอบครัวจริงๆ” ริเอะไม่กังวลเรื่องที่เธอจะพาสึคาสะไปโยโกฮาม่า แต่การบอกกับปู่สามว่าสึคาสะเป็นแฟนเธอ มันจะเป็นการกดดันทั้งสึคาสะและตัวเธอเอง มันไม่ใช่เรื่องดีสำหรับพวกเธอและครอบครัว


“เกอรู้อยู่แล้ว เห็นเกอเป็นคนแบบไหนกัน!?”


“ก็ไม่ได้คิดว่าเกอจะเป็นคนไม่รู้จักกาละเทศะขนาดนั้นหรอก” หญิงสาวหยอกกลับ


“ไปๆ เกอต้องเข้านอนก่อน 3 ทุ่ม หน้าตาและสุขภาพมีผลกับหน้าที่การงานของเกอ”


“ค่ะๆ คุณนักกีฬาฟิกเกอร์สเก็ตทีมชาติ”


ในเวลาบ่ายแก่ๆ บรรดาญาติก็ทยอยกลับกันจนหมด ริเอะเองก็ติดรถชิวชานหรงออกมาเช่นกัน เธอสั่งอาหารที่ภัตตาคารชิวชานเอาไว้ บอกให้พวกเขาแพ็คของให้ดีแล้วเอามาส่งที่คอนโดของชิวชานหรง เพราะว่าคืนสุดท้ายเธอจะนอนที่คอนโดของพี่ชาย ตั้งใจว่าคืนสุดท้ายจะไปซื้อของฝากให้คนที่ร้านแล้วก็คนที่หอ


วันถัดมา ไฟลท์บินของริเอะคือตอนเที่ยง ดังนั้นจึงตัดสินใจออกจากคอนโดพร้อมกับชิวชานหรงตั้งแต่เช้า ชิวชานหรงยืนกรานจะไปส่งเธอที่สนามบินก่อนแล้วค่อยไปที่ริงค์สเก็ต ริเอะก็ได้แต่เลยตามเลย


“แล้วเจอกันใหม่” ชายหนุ่มกล่าวพร้อมรวบเธอเข้าไปในอ้อมกอด ริเอะสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากทั้งร่างกายของเขาและน้ำเสียง เธอกอดตอบพร้อมตอบกลับไป


“แล้วเจอกัน”


อีกฝ่ายถอนอ้อมกอดออกด้วยรอยยิ้ม เขารู้เสมอว่าน้องสาวคนนี้คอยสนับสนุนเขามาโดยตลอด หลังจากวางมือเขาจะไม่ทำให้เธอผิดหวัง ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม


“เกอจะพยายามสำหรับสิ่งที่เธออยากมอบให้เกอ”


“เกอไม่ต้องพยายาม เชื่อฉัน เกอเหมาะสมกับมันมากกว่าใครทั้งหมด มากกว่าฉันและมากกว่าทุกคน”


“ขอบใจ” เขากล่าวแล้วกอดเธออีกครั้ง คราวนี้จมูกโด่งหันไปซบที่แก้มเนียน หอมเสียงดังฟอดจนหญิงสาวหัวเราะคิกคัก คราวนี้เขาทำเหมือนสมัยที่พวกเธอยังเป็นเด็ก


“เชื่อมั่นในตัวเองหน่อย ฉันเชื่อมั่นในตัวเกอมาก”


“อื้อ!”


หลังจากกลับมาถึงญี่ปุ่น ริเอะก็เข้าไปเก็บของที่หอพัก แจกจ่ายของฝากให้ทุกคน มีแค่โซมะที่ยังไม่ได้รับของฝากเพราะริเอะเห็นว่าอีกฝ่ายยังยุ่งอยู่กับเรื่องปลาซันมะ จึงคว้าถุงของฝากมุ่งตรงไปที่ตึก 10 หัวกะทิ ทั้งที่ยังไม่ได้เปลี่ยนชุด ลืมไปสนิทว่ายังใส่เสื้อเชิร์ตกับกางเกงยีนส์ คลุมทับด้วยเสื้อโค้ทและยังใส่รองเท้าคัทชู


เธอแจกของฝากให้แต่ละคนอย่างละชิ้นๆ ยกเว้นเอย์ซันที่เธอไม่คิดสละเงินซักหยวนซื้อของให้เขา ตอนนี้ในถุงเหลือแค่ของรินโดที่ไม่รู้อยู่ที่ไหนกับสึคาสะที่อยู่ที่บ้านพัก


เพราะว่ารินโดและสึคาสะมักจะตัวติดกันอยู่เสมอ ดังนั้นริเอะจึงเลือกไปยังบ้านพักของสึคาสะก่อน


“เอย์ชิ กลับมาแล้ว!” หญิงสาวตะโกนเมื่อเปิดประตูเข้ามาในบ้าน เธอเห็นสึคาสะนั่งอยู่บนโซฟา ในมือมีสมาร์ทโฟนอยู่ สายตาจับจ้องอยู่ที่หน้าจอก่อนจะเปลี่ยนมาจ้องเธอแทน


ริเอะถอดรองเท้าไว้ที่ชั้นรองเท้าข้างประตู เดินตรงเข้ามาด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะชะงักเพราะสายตานิ่งของสึคาสะ ริมฝีปากของเขาเหยียดตรงไม่เหมือนปกติ เธอเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย


“มีอะไรรึเปล่า?” น้ำเสียงของริเอะแปร่งเล็กน้อย สึคาสะหรี่ตาลงก่อนจะถอนหายใจ หญิงสาวมีสีหน้างุนงง ตอนนี้เธอตามอารมณ์ของสึคาสะไม่ทันแล้ว


“รู้ตัวรึเปล่าว่าเป็นข่าวน่ะ?” ชายหนุ่มกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนใจ ตอนแรกเขาก็แอบใจเสียนิดหน่อยที่เห็นข่าว แต่พอเห็นท่าทางของริเอะตอนนี้แล้ว เขาก็คาดได้ว่าเธอคงจะยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้นบนโลกออนไลน์ตอนนี้


“เป็นข่าว?”


สึคาสะไม่ตอบแต่ส่งโทรศัพท์ของเขามาให้แทน ริเอะอ่านพาดหัวข่าวตัวหนาด้วยความตกใจ


‘สาวปริศนา! ใครกันที่กอดลากับนักกีฬาทีมชาติจีนที่สนามบิน!?’


ริเอะเลื่อนข่าวลงมาก่อนจะพบกับรูปภาพขนาดใหญ่ ภาพนี้สามารถเห็นหน้าของชิวชานหรงได้อย่างชัดเจน นั่นหมายความว่าภาพนี้จะเห็นเฉพาะด้านหลังของเธอเท่านั้น มีภาพกอด ภาพจับมือถือแขนกันและภาพที่อีกฝ่ายหอมแก้มเธอ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมสึคาสะถึงอารมณ์ไม่ดี เป็นเพราะเรื่องนี้นี่เอง


“ยังมีอีกนะ” สึคาสะกล่าวก่อนจะรับโทรศัพท์กลับมา จากหน้าจอข่าวถูกแทนที่ด้วยหน้าฟีดของโซเชี่ยลเน็ตเวิร์คในแฮชแท็ก #สาวปริศนานักกีฬาจีน


‘ฉันเห็นพวกเขาตั้งแต่เดินเข้ามาพร้อมกันที่สนามบินเลยล่ะ! พวกเขาดูสนิทกันมากๆ น่าจะรู้จักกันมาซักพักแล้ว ไม่อย่างนั้นคงไม่กล้าหอมแก้มกัน ถึงจะเป็นที่ค่อนข้างส่วนตัวก็เถอะ’


‘ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร!? คงไม่ใช่ว่าเป็นแฟนตั้งแต่ก่อนลงเล่นทีมชาติหรอกนะ!’


‘ฉันเสียใจ ฮือ ผู้หญิงในรูปเป็นใครกัน!?’


ริเอะอยากจะกุมขมับ ไม่รู้ว่าเรื่องนี้คนจะเข้าใจผิดกันไปถึงไหน ตัวเธอก็ขี้เกียจจะแก้ข่าวอยู่หรอก แต่ถ้าไม่แก้ข่าวมันก็อาจจะกระทบกับการงานของพี่ชายเธอ หรือว่าเธอจะต้องตั้งโต๊ะแถลงข่าวเหมือนที่พวกดาราชอบทำกันนะ?


“อ่า...นี่เป็นเรื่องเข้าใจผิดนะ เป็นเรื่องเข้าใจผิดอย่างใหญ่หลวงเลยล่ะ”


“ผมรอฟังอยู่” น้ำเสียงของสึคาสะฟังดูแข็งกระด้างกว่าปกติ แต่ก็ถือว่าเขาเป็นคนที่ใจเย็นกับข่าวทำนองนี้มากสำหรับฐานะแฟน ถ้าเปลี่ยนเป็นคนอื่น คงจะตวาดใส่เธอชุดใหญ่ก่อนจะได้อธิบาย หรือไม่ก็ตวาดเสร็จต่อด้วยการเลิกรา


“จริงๆแล้วพวกเราเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน”


“ถ้าผมอยากได้คำอธิบายมากกว่านี้ ริเอะจะถือว่าผมละลาบละล้วงเกินไปรึเปล่า?” สึคาสะเอ่ยอย่างเกรงใจ ริเอะอดยิ้มไม่ได้ สึคาสะมักจะทำตัวอย่างนี้อยู่เสมอ ก็ถือว่าเป็นสิ่งที่เธอชอบในตัวเขาอย่างหนึ่งล่ะนะ


“ป๊าของฉันเป็นพี่ของป๊าของหรงเกอ นามสกุล ‘อากิยามะ’ ในภาษาจีนก็คือ ‘ชิวชาน’ หมายความว่าทั้งฉันแล้วก็หรงเกอใช้นามสกุลเดียวกัน แต่คนละภาษาก็เท่านั้น”


สึคาสะพยักหน้าอย่างเข้าใจ เป็นเขาที่น้อยใจไปเองจริงๆ


ระหว่างที่สึคาสะยังครุ่นคิดกับตัวเอง ริเอะก็วางถุงของฝากไว้ที่พื้น ก่อนจะทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาตัวเดียวกับสึคาสะ โผเข้ากอดอีกฝ่ายอย่างรวดเร็วจนสึคาสะตั้งตัวไม่ทัน


“อ๊ะ!” ชายหนุ่มอุทาน มือรวบร่างโปร่งเข้ามาไว้ในอ้อมกอดตามสัญชาติญาณ ริเอะไม่ใช่ผู้หญิงที่ชอบอ้อน แต่เธอมักจะเป็นฝ่ายโถมตัวเข้าหาเขาก่อน ดังนั้นเขาถึงต้องเอื้อมมือไปรับเธอไว้จนติดเป็นนิสัยที่มักจะเอื้อมมือไปรวบตัวเธอไว้ทุกครั้งที่เธอโถมตัวเข้ามาหา


“น้อยใจหรือว่าโกรธ? หืม?” หญิงสาวกระซิบถามที่ข้างหู คางแนบกับบ่ากว้างของชายหนุ่ม ดวงตาปิดสนิท


“ริเอะก็รู้ว่าผมไม่เคยโกรธเธอ”


“หายน้อยใจแล้วรึยัง?”


“ถ้าผมบอกว่ายัง คืนนี้ริเอะจะค้างที่นี่มั้ย?” สึคาสะกระซิบด้วยรอยยิ้ม ดวงตาของริเอะเบิกกว้างอย่างตกใจ


“ยังจะอุตส่าห์พูดแบบนี้อีกนะ!”


มาอัพในวันจันทร์เนื่องจากพรุ่งนี้ไม่ว่างค่ะ
เราจะไปช็อป 555

ตอนนี้ทุกคนก็จะได้อ่านซีนเดียวกับที่อยู่ในหน้าหลักนะคะ
ในที่สุดก็รู้ซะทีว่าอะไรที่ทำให้ริเอะคิดว่าสึคาสะโกรธ
จริงๆบริบทตรงนี้สามารถเปลี่ยนเป็น 'หึง' ได้ค่ะ
แต่ว่าเพราะว่าเป็นสึคาสะกับริเอะ
ใช้คำว่าน้อยใจกับโกรธฟังดูน่ารักกว่า 555
นี่ล่ะค่ะ เหตุผล

ขอบคุณทุกคนสำหรับคอมเมนต์
ขอบคุณสำหรับการกดหัวใจ
ทุกคนสามารถเตือนเราเรื่องคำผิดหรือสกรีมได้ที่คอมเมนต์เลยนะคะ
หรือว่าจะตามไปหวีดที่แอคทวิตของเราก็ได้ค่ะ
เพราะเรารู้สึกว่าหวีดในทวิตมันได้ฟีลมากกว่า 555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

135 ความคิดเห็น

  1. #127 Valentiara Raphaelle (@karalla) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 18:02
    ฮือออ มีแฟนแบบสึคาสะสัญญาจะเข้าวัดทุกอาทิตย์...ละมุนเหลือเกิน มีถามก่อนงอน แงงงง
    //เหลือบมองแต้มบุญ
    #127
    0
  2. #50 mikazu (@mikazu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 06:42
    น่ารักๆๆๆๆๆๆๆๆ​ อ๊ากกกก! อยากมีแฟนน่ารักแบบสึคาสะบ้างงงง!!
    #50
    3
    • #50-1 Kaya S. Valentia (@likeniyay) (จากตอนที่ 9)
      19 มิถุนายน 2561 / 10:07
      เราก็อยากได้แฟนแบบสึคาสะค่ะ ได้ซักคนจะตั้งใจเรียน 555
      #50-1
    • #50-3 Kaya S. Valentia (@likeniyay) (จากตอนที่ 9)
      19 มิถุนายน 2561 / 16:02
      ตั้งใจค่ะ! แต่เราจะตั้งใจขึ้นไปอีก 555
      #50-3
  3. #49 Lunafreaya (@Lunafreaya) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 06:31
    อ๊ากกกกก.....แบบนี้เขินอ่ะ//แล้วเอ็งจะเขินแทนเขาทำไม
    #49
    1
    • #49-1 Kaya S. Valentia (@likeniyay) (จากตอนที่ 9)
      19 มิถุนายน 2561 / 10:06
      เราเองก็เขินค่ะ และเชื่อว่ายังมีอีกหลายคนที่เป็นเหมือนกัน 555
      #49-1
  4. #48 Freshtangerine (@Freshtangerine) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 23:08
    โอ๊ยอยากบอกเหลือเกินแฟนคือใคร555 หึ่ม ประกาศๆๆ!!!
    #48
    1
    • #48-1 Kaya S. Valentia (@likeniyay) (จากตอนที่ 9)
      19 มิถุนายน 2561 / 10:05
      เขียนไปก็มีความรู้สึกแบบหรงเกอเลยค่ะ คันปากอยากบอก 555
      #48-1
  5. #47 Rakol (@pornparwee-23-46) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 22:24
    ละมุนแต้ๆ
    #47
    1
    • #47-1 Kaya S. Valentia (@likeniyay) (จากตอนที่ 9)
      19 มิถุนายน 2561 / 10:04
      สึคาสะสายละมุน สายโรแมนติกค่ะ
      #47-1