บทดี ชีวิตสวยงาม

(delay มานานเหลือเกิน 555+)


วันที่ 24-30 ตุลาคม 2549

...เนื่องจากสถานที่อบรมไกลบ้าน ก็เลยนั่งๆนอนๆบนรถไปสองชั่วโมง เข้ามาถึงบริเวณศูนย์อบรมวิทยุและโทรทัศน์เพื่อการศึกษา ก็ได้แต่เบิ่งตาโต...

...ทำไมมันดูโทรม จังวะ...

...ตึกสีขาวที่ดูคล้ายกับผ่านร้อนผ่านหนาวมาเป็นเวลานานตั้งตระหง่าน สูงเพียงสองชั้น เล่นเอาคุณพ่อกับคุณแม่หันมาพูดว่า "ถ้าอยู่ไปแล้วไม่ดี โทรมาเรียกนะ จะมารับกลับบ้าน"...

...ตัวเองรับคำไปเสียดิบดี ลงจากรถเพื่อไปเซ็นชื่อ ได้เจอเพื่อนใหม่คนแรก...

...อาย แห่งเผ่า What? นั่นเอง! เป็นเพื่อนที่ได้คุยเอ็มกันมาก่อนด้วยก็เลยสนิทกัน ตอนนั้นเค้าก็เรียกให้เอากระเป๋าไปเก็บ ก็เดินตามเข้าไปถึงข้างในห้องนอนหญิง...

...อะไรฟะ...ทำไมแคบขนาดนี้...กะแล้วเชียวว่านอนพื้น...ทำไมถึงให้มานอนในห้องแต่งตัวหญิงฟะเนี่ย...

...รู้สึกว่าผิดคาดไม่น้อย แต่ก็ไม่ได้ดูแย่ขนาดอยู่ไม่ได้ อย่างน้อยก็ยังเป็นห้องแอร์ คุณพ่อกับคุณแม่ก็เลยกลับบ้านไป ส่วนตัวเองออกมากินข้าว...

...วันนั้นได้เจอเพื่อนใหม่หลายๆคนทีเดียว กินข้าวด้วยกัน สนุกด้วยกันหลายๆอย่าง มีการเล่นเกม เต้นๆ จับบั๊ดดี้ และการรวมกลุ่ม...

...นั่นคือครั้งแรกของ Rhinosaurus...

...ทุกคนอยู่พร้อมหน้า พร้อมกับเฟิร์นที่หน้านิ่วคิ้วขมวดเพราะไม่รู้จักใครเลยในกลุ่ม ทุกคนเป็นเหมือนคนแปลกหน้า รู้สึกประหลาดไม่น้อยที่พบว่าตัวเองต้องมาอยู่กับคนกลุ่มนี้...พวกนี้มันเป็นใครกัน ท้องพ่อท้องแม่ที่ไหนก็ไม่รู้ ให้มาอยู่ร่วมกันเจ็ดวันเชียวหรือ...

...แต่เวลาผ่านไปเร็วมาก แต่ละวันเดี๋ยวก็ถึงเวลานอนอีกแล้ว ใจหายไม่น้อยที่รู้สึกว่าสุดท้ายต้องมาถึงวันกลับบ้านเสียเฉยๆ...

...ยังฟังวิทยากรพูดไม่สะใจเลย...
...ยังร่วมงานกับคนในกลุ่มได้ไม่เต็มที่...
...ยังไม่ได้โชว์บ้าตัวเองออกมาเวลาเล่นเกม...
...ยังไม่ได้ทำอะไรหลายๆอย่าง ที่คิดว่าน่าจะได้ทำ...


...จนตอนนี้ ถึงเสียดายเวลา เจ็ดวันมันสั้นเกินไป...


...ขอบคุณ สสส. และ ETV ที่จัดตั้งโครงการนี้ขึ้นมา...
...ขอบคุณศูนย์อบรมฯ ที่เอื้อเฟื้อสถานที่และอุปกรณ์ในการถ่ายทำ...
...ขอบคุณวิทยากรทุกท่านที่สละเวลามาให้ความรู้...
...ขอบคุณพี่ๆทุกคนที่มาคอยดูแลน้องเสมอ โดยเฉพาะพี่แบงค์ที่เป็นที่ปรึกษามาตลอด นั่งฟังเฟิร์นร้องไห้ไปพูดไปในวันสุดท้าย ขอบคุณพี่เจี๊ยบหัวหน้าค่ายที่จับเฟิร์นได้เป็นบัดดี้ และวลี "สสส.คืออะไร"...
...ขอบคุณพี่ปิง เจ้าของวลีฮิตที่ได้ใช้กันติดปากจนถึงวันสุดท้าย "ตามหลักวิทยาศาสตร์"...
...ขอบคุณพี่เอฟ ที่ทำให้ลิลรู้ว่าคนที่อยากเป็นนักเขียนก็บ้ากับชีวิตได้...
...ขอบคุณน้องแอน คนเดียวที่ปลื้ม "hopeful heart" ให้พี่แอบฟังโดยที่ไม่รู้ว่าพี่เป็นคนเขียนเรื่องนี้...
...ขอบคุณอาย เมย์ เพิร์ล ที่มาสนิทกันตั้งแต่วันแรกโดยที่ไม่เคยเห็นหน้าค่าตากันมาก่อนเลย...
...ขอบคุณนัน พี่เมย์ พี่ปิง(อีกที) ที่ทำให้รู้ว่า เตรียมอุดม ไม่เคยจางหายจากหัวใจ...
...ขอบคุณ Rhinosaurus ที่ทำให้รู้ว่าเพื่อนรักแปลว่าอะไร...

...และ...

...ขอบคุณทุกๆคนในค่าย ที่ทำให้รู้ว่า คำว่า มิตรภาพ ยังมีอยู่จริงบนโลก...


...ไม่ขอยืนยัน ว่าถ้ามีบทดีฯครั้งต่อๆไป ตัวเองจะได้ไปร่วมกิจกรรม ได้ไปอยู่พร้อมหน้ากับชาวค่ายอีก...
...แต่ขอยืนยัน ว่าค่ายครั้งนี้ จะอยู่ในหัวใจไปอีกนานแน่นอน...



...สำหรับ Rhinosaurus...

...ไม่มีอะไรอยากจะพูดแล้วนอกจากคำว่า ขอบคุณ...
...ปลื้มทุกคนในกลุ่มมากๆ ทุกคนเป็นเพื่อนที่ดีมากๆและร่วมมือกันทำงานตลอดเวลา ผ่านช่วงเวลาที่ทุกข์และสุขมาด้วยกันในค่าย ทำงานด้วยกัน เล่นเกม คิดบท ถ่ายทำ วันหลังๆก็ต้องมากินนอนด้วยกันในห้องตัดต่อ ขอบคุณจริงๆสำหรับมิตรภาพที่มีให้เสมอและความสามัคคี...
...ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศมาในครั้งนี้ ไม่ได้ทำให้เฟิร์นภูมิใจเพราะได้เงิน แต่ทำให้เฟิร์นรู้ว่า ทุกคนในกลุ่ม คือคนที่ยอดเยี่ยมที่สุดแล้ว...
...ขอโทษถ้าทำให้ใครในกลุ่มเคืองไป บางทีเฟิร์นก็บ้าไปบ้าง ขอโทษที่ไม่ค่อยช่วยทำงานอะไร บทก็ไม่ได้คิดทั้งๆที่ตัวเองเป็นนักเขียน...

...ขอบคุณ "รักแท้" ที่ทำให้เรามีกันและกัน...

ถึงเพิ่ม...Kiser...
...สารภาพแต่แรกเลยว่าเฟิร์นเคยคิดว่าเพิ่มน่ารัก 555+ ก็ดีนะเป็นคนที่เฮฮา...เพิ่มทำให้เฟิร์นแอบขำเพราะเพิ่มเป็นคนตลก (แต่ก็ไม่คิดว่าจะมีตาที่มองเห็นอะไรๆอย่างนั้นได้นะเพิ่ม เฟิร์นซีเรียสเลย) เพิ่มเป็นหัวหน้ากลุ่มที่ดีนะ เล่นละครก็เก่งด้วยเวลาทำหน้าหื่นๆก็แอบฮาไปใหญ่...ขอให้เพิ่มสมหวังกับปลา เพิ่มทำให้กลุ่มมีสีสันมากๆที่ใส่เสื้อซ้ำเดิมทุกวัน อิอิ...

ถึงปลา...Kisinee...
...ปลาเป็นคนที่ทำให้เฟิร์นรู้สึกถึงความอบอุ่นนะ แต่ก็ดูเป็นคนที่จริงจังในชีวิตไม่น้อย ปลาเป็นคนเขียนพล๊อตรักแท้ออกมา ถึงเฟิร์นจะคิดว่ามันดูจำเจ แต่มันก็ทำออกมาได้ดีมากๆ ปลาแสดงเก่งมาก...เฟิร์นเห็นความพยายามของปลาที่จะทำให้กลุ่มดีขึ้น ปลาเป็นเหมือนผู้ใหญ่ในกลุ่ม มีความคิดอะไรที่ไม่เหมือนคนอื่น ขอบคุณปลาที่อยู่ร่วมกับกลุ่มไรโนฯมาตลอด ขอให้มีความสุขกับเพิ่มมากๆ ^^...

ถึงแก๊ป...Fighter...
...เจ้าของฉายาเด็กอนามัย...แก๊ปเป็นคนแรกในกลุ่มที่เฟิร์นเห็นตั้งแต่มาถึงค่าย แต่ก็ไม่กล้าเข้าไปทัก แก๊ปเป็นคนเงียบๆนะแต่เวลาแก๊ปยิ้ม น่ารักอะรู้ตัวเปล่า แอบทำหน้านิ่งให้คนในกลุ่มขำได้ตลอดนะแก๊ป...แก๊ปเป็นช่างกล้องที่ดีมากๆ เฟิร์นรู้สึกเหมือน อ.ที่ศูนย์ฯเลย ที่บอกว่า นี่คนที่ถ่ายทำเป็นเด็กชายอยู่เหรอเนี่ย...ฝีมือดีมาก อนาคตไกลนะไอ้น้อง สู้ๆ...

ถึงพี่มด...Magician...
...พี่มดเป็นคนที่สนิทกับเฟิร์นที่สุดคนหนึ่งในกลุ่มนะ ก็ขอบคุณพี่มดมากๆที่อยู่ร่วมหัวจมท้ายกันมาตลอด...พี่มดเป็นพี่ที่ดี คอยให้คำปรึกษา แล้วพี่มดก็เล่นเป็นคุณแม่ของปิ่นได้ดีมากๆในรักแท้ อยากจะบอกว่าไม่คิดว่าพี่มดอยู่ปี 4 แล้ว (ปี 5?)...เวลาพี่มดยิ้มนะพี่มดดูเป็นคนใจดีมากๆเลย ขอให้พี่มดเรียนเก่งๆ มีโอกาสได้เจอกันอีกแน่นอน...

ถึงพี่ต้าร์...Star...
...สารภาพอีกคนเพราะเฟิร์นเห็นพี่ต้าร์หน้าแก่ (อ๊ะ โทดที 555) ก็เลยรู้สึกแปลกๆที่เห็นอยู่ในกลุ่มเดียวกัน พี่ต้าร์ดูเป็นคนรักสวยรักงามไม่น้อยเลยในสายตาเฟิร์น...แต่พี่ต้าร์ก็เป็นพี่สาวที่เฮฮาคนหนึ่งในกลุ่ม ทำให้กลุ่มขำๆได้ตลอด พี่ต้าร์ดูเข้ากันได้ดีกับต้นน้ำ...พี่ต้าร์แสดงเป็น ปิ่น ในรักแท้ได้ดีมากๆ ถ้าไม่มีพี่ต้าร์ คงไม่มีรักแท้...อนาคตดาราไม่ไกลเกินเอื้อมเลยนะพี่...

ถึงต้นน้ำ...Critic...
...ต้นน้ำเป็นผู้กำกับที่ยอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่เฟิร์นเห็นมา ความตลกของต้นน้ำทำให้ทุกคนในเผ่ามีความสุขมาก...ต้นน้ำทำให้กองถ่ายไม่เครียด เวลาเล่นเกมต้นน้ำก็จะเป็นคนออกหน้าตลอด ต้นน้ำเป็นคนที่ตัดต่อรักแท้เกือบทั้งหมด...ต้นน้ำเป็นเหมือนหัวใจของคนในกลุ่ม ถ้าขาดต้นน้ำไป ไม่รู้ว่าไรโนฯจะเป็นยังไงบ้าง เฟิร์นดีใจที่มีต้นน้ำอยู่ในกลุ่มนะ เพื่อนร่วมสถาบันภาคเหนือ ^^...

ถึงหยก...Thinker...
...ตลอดเวลาเฟิร์นคิดว่าหยกเป็นคนที่เงียบมากๆในกลุ่ม (แต่ทุกคนแอบฮาหยกที่เมลหยกยาวเหลือเกิน) หยกดูเหมือนเป็นคนมีโลกส่วนตัว จนเฟิร์นไม่ค่อยกล้าคุยกับหยกเลย...แต่พอมาวันหลังๆ หยกเริ่มออกอการติงต๊อง เฟิร์นถึงรู้สึกว่าหยกไม่ได้แตกต่างจากคนอื่นเลย...หยกเป็นเพื่อนที่ดีมากๆของเฟิร์นนะ คอยเป็นกำลังใจและอยู่ข้างๆเฟิร์นตลอด เฟิร์นคิดถึงหยกมากๆ จุ๊บๆ...

ถึงโปเต้...Creative...
...อืมตอนแรกเฟิร์นก็เห็นโปเต้เป็นเหมือนเด็กหงิมๆอะนะ (555) พออยู่ด้วยกันมาหลายวันเลยรู้ว่าโปเต้เป็นเด็กที่ฉลาดมากคนหนึ่ง หัวไวอะ แล้วก็ดูเป็นคนที่มีความคิดเป็นผู้ใหญ่...ปากจัดน่ะลดลงมั่งนะเอ็ง เดี๋ยวไปตบตีกับน้องฮิสแล้วจะเป็นเรื่อง ฮ่าๆ...ก็ขอบคุณที่เป็นเพื่อนสนิทมากเหมือนกันในค่าย เป็นเหมือนน้องชายที่พี่สาวอย่างเฟิร์นแอบขำกับความสามารถ ถ้ายังไงมีโอกาสอีกก็คงได้เจอกัน...

ถึงจ๋อม...Parasite...
...จ๋อมเป็นคนแรกมั้งนะที่เฟิร์นเห็นว่าอยู่กลุ่มเดียวกันแล้วได้คุยกัน จ๋อมเป็นเพื่อนที่ดีนะ หลายๆครั้งที่เฟิร์นเห็นจ๋อมรู้สึกเคว้งที่เหมือนคนในเผ่าไม่ต้องการงานของจ๋อมและให้จ๋อมเป็นปรสิต...จ๋อม คราวหน้าถ้ามีโอกาสหรือไปที่ไหน จ๋อมอยากทำอะไร จ๋อมทำเลย ทุกคนเต็มใจให้จ๋อมช่วยเพราะความจริงจ๋อมเป็นคนดีและมีความสามารถมากๆด้วย จ๋อมสู้ๆนะ...ถ้าไม่มีจ๋อม ไรโนฯก็ไม่สมบูรณ์หรอก...

ถึงเฟิร์น...Observer...(ตัวเอง)
...ขอบคุณว่ะที่แกฝ่าฟันจนได้เข้ามาอยู่ในค่ายนี้...ทำในสิ่งที่รัก รักในสิ่งที่ทำ...มีความสุขกับ Rhinosaurus มากๆ ยังไงก็ไม่มีวันทิ้งกันแน่นอน...


คิดถึงนะ...

ปล. Rhinosaurus จงเจริญ