ตอนที่ 22 : เรื่องยุ่งยาก 19 คือการที่กรูไม่โง่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3561
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    27 ม.ค. 57




ไอ้โรมัน คนแบบไหนบ้างวะที่เมิงเกลียด”

หล่อแบบไอ้ออร์ดี้ โง่แบบเมิง โหดแบบไอ้เตี้ย แล้วก็ถึกแบบไอ้หมาแปง”

เดี๋ยวๆ แล้วเมิงมาเป็นเพื่อนกับพวกกรูได้ไงวะ!!”

...”

...”

.

.

.

ไม่รู้ว่ะ”

ไอ้...สรัด!!”

 

เชส คราวหน้าถ้าหากจะหายไปไหนก็ต้องบอกบ้างนะ หรือถ้านายไม่อยากทำจริงๆนายควรจะมาบอกเหตุผลกับเราก่อนไม่ใช่อยู่ๆก็หายไปแบบนี้...เฮ้อ แต่เอาเถอะ อย่าให้มีคราวหน้าก็แล้วกันนะ”

อา ครั้งนี้ขอโทษด้วยจริงๆนะ”

...ความยุติธรรมอยู่ไหนกัน...

ผมกำลังกัดผ้าเช็ดหน้ามองไอ้หัวหน้าห้องกับท่านรองผู้กุมอำนาจมืดด้วยสายตาอันเจ็บปวด...ความยุติธรรมมันอยู่ไหน! ทีกับผมคุณเธอนี่แทบอยากจะฉีกกระชากลากไส้ออกมา ทีกับมัน! กับมั๊น! กับมัน! ท่านรองพูดด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงแถมไม่เอาเรื่อง! ขณะที่ผมต้องขัดห้องน้ำพร้อมกับอดเหล้าหนึ่งเดือน!

ห้องนี้มันไม่มีความยุจิธรรมแล้ว!!

ไอ้เตี้ยตบบ่าผมอย่างแผ่วเบา ทำให้ผมต้องเงยหน้าขึ้นไปมองมันที่กำลังทำสีหน้าอารี...

มาจะกล่าวบทไปถึงไอ้เมฆหน้าจืดสะท้านปฐพี...” (ตองเอ)

หน้าเยี่ยงผี สตรี เก้ง กวางยังต้องเมิน...” (โรมัน)

เอินหรอ...เออ...ไม่มีใครเอาเป็นสกิลต้องสรรเสริญ...” (ลูแปง)

...ไอ้ออร์ดี้...เชรี่ยเอ๊ย งั้นกรูเอง...เออ...มันต้องเยินยอทำไมเมิงเกิดมาจืดบรรลัย...สัส ฮาชิบ!!” (ตองเอ)

ไอ้...เชรี่ย!!

ผมยกนิ้วกลางให้กับพวกมันที่อุตส่าห์แต่งกลอนสรรเสริญด้วยความรักยิ่ง...ความรักแบบนี้กรูไม่ต้องการเว้ย! คิดแล้วก็หันไปมองไอ้ออร์ดี้ พ่อพระประจำวันผู้แสนประเสริฐ หล่อเหลา แสนดี ไม่มีใครเกิน ที่ตอนนี้กำลังอ่านหนังสือแล้วเงยหน้ามองพวกผม ก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่...

ตัวประกอบ คือลักษณ์ ประจำมัน

ยิ่งพูดกัน ยิ่งถูก มันโคตรจืด

ไม่มีใคร เอามัน ต้องรอมืด

ให้ไอ้ชืด นี่ไป ออกล่าคน...เวลาแต่งกลอนพวกเมิงต้อง 3 2 3...” ไอ้ออร์ดี้เอ่ยออกมาเรียบๆก่อนที่จะอ่านนิยายฆาตกรรมของมันต่อ ท่ามกลางความเงียบของผมก่อนที่...

อะ ไอ้ออร์ดี้! กร๊ากกก เชรี่ยยย!!!”

ไอ้...สรัด!!

ผมเบ้หน้าใส่คุณชายก่อนจะแยกเขี้ยวใส่พวกไอ้เตี้ยที่ระเบิดหัวเราะอย่างไม่เกรงใจใคร เยี่ยม...เยี่ยมสรัด!! เพื่อนกรู พวกเมิงนี่รักกรูมาก! (ประชด!) ขอย้อนเวลากลับไปให้ไม่พบกับพวกแมร่งได้ไหมวะ?!

ผมถอนหายใจก่อนที่จะมองไอ้คุณชายที่แม้จะอ่านนิยายอยู่แต่ก็อมยิ้มน้อยๆ มันจะเหมือนคุณชายจุฑาเทพมากถ้าในมือเมิงไม่ได้มีนิยายฆาตกรรมอยู่น่ะไอ้ออร์ดี้...

โอ้ย ฮ่ะๆ ไม่ไหว กรูฮาว่ะ” ไอ้ตองเอเอ่ยออกมาก่อนที่จะปาดน้ำตาเพราะขำมากเกินไป ก่อนที่มันจะหยิบกระเป๋าตังก์แล้วควักแบงก์ยี่สิบออกมาแล้วปาดไปมาหน้าผม “โธ่ๆ ไอ้หนูเมฆ มามะถึงจะไม่มีใครเอาเมิงแต่ป๊าเองเมิงก็ได้นะจ๊ะ อ่ะ ยี่สิบบาท”

กวนส้นตีนสัส...

ผมหรี่ตาลงก่อนจะแยกเคี้ยว ก่อนจะคว้าเอาแบงก์ยี่สิบอย่างรวดเร็ว แต่ไอ้ตองเอสันมือใส่หัวผมเสียก่อน...ไอ้สรัด ไหนบอกว่าจะให้!

ยี่สิบนี่แพงไปเปล่าวะ อ่ะ สิบบาท” (ไอ้โรมัน)

เออ...หนึ่งบาทดีกว่ามั้ง” (ไอ้หมาแปง)

เชรี่ย พวกเมิงไปถามทั้งห้องดีกว่าใครมีเหรียญยี่สิบห้าสตางค์บ้าง คือตอนแรกกรูกะเอาหนึ่งสตางค์นะ แต่เพิ่งนึกได้ว่าหนึ่งสตางค์แมร่งเหรียญเก่า มีราคา...” (ไอ้เตี้ย)

ผมค่อยๆบรรจงยกนิ้วกลางสรรเสริญพวกแมร่งไปคนละทีอย่างอดไม่อยู่ เออ! หัวเราะกันเข้าไป! ใช่สิ! กรูมันไอ้เมฆชาวบ้านธรรมดา โคตรตัวประกอบที่โลกลืม หน้าตาไม่หล่อ เสียงไม่ให้ ใจไม่รัก แฟนยังทิ้ง...เออ ยิ่งพูดชักเริ่มอยากร้องไห้แล้วว่ะ

เออ พวกเมิงเลิกพูดความจริง แล้วมาฟังกรูก่อนดีกว่า...” ไอ้โรมันที่หยุดหัวเราะแล้วพูดออกมาก่อนจะทำสีหน้าที่...โคตรไม่น่าไว้ใจ “คือ...ไอ้เมฆ ไหนๆเมิงก็โดนเลสทิ้งไปแล้วกรูในฐานะเพื่อนที่แสนดี๊ แสนดี เลยอยากจะช่วยให้เมิงหาแฟน...”

หืม?” ไอ้เตี้ยเลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนจะหมุนเก้าอี้ไปทางไอ้โรมัน

คืองี้เว้ย กรูรู้จักพวกสาวในโรงเรียน XX...”

กิ๊กเมิงอีกล่ะสิ” (ไอ้เตี้ย)

แค่เกือบว่ะ” ไอ้โรมันรับอย่างไม่อายก่อนจะหันมาทางผมแล้วพูดต่อ “คืองี้นะ เด็กที่กรูเล็งน่ะตกลงจะไปสวนสนุกกับกรูแล้วเว้ยแต่เขาพาเพื่อนไปสองคน คือตอนแรกกรูกะหวังฟันทีเดียวสามคนเลยแต่ไม่สามารถ ระดับกรูสูงสุดได้แค่สอง...”

เพื่อนกรูแมร่งโคตรชั่ว...”

ไอ้หมาแปงเงียบเว้ย!” ไอ้โรมันหันไปโวย “คือแบบไอ้เตี้ยก็มีแฟน ไอ้หมาแปงก็มีแฟน ไอ้คุณชายก็มีแฟน เหลือแต่เมิงที่ไม่มีกรูในฐานเพื่อนที่แสนดี๊ แสนดีเลยพยายามหาแฟนให้เมิงนะเนี่ย ดูดิ กรูเนี่ยแสนดีขนาดไหน!”

เมิงไม่มีความสามารถมากกว่า” ไอ้เตี้ยปรายตาไปมองไอ้คาสโนาว่าตัวดีอย่างดูถูก “อีกอย่างที่เมิงเลือกไอ้เชรี่ยนี่สารภาพมาเถอะว่าความเอ๋อของมันจะอัพเกรดความหล่อของเมิงได้ ไอ้ชั่วอย่างเมิงอ้าปากก็เห็นลิ้นสองแฉกแล้วเว้ย!”

ไอ้โรมันทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอเมื่อเจอไอ้เตี้ยตอกหน้า แต่แน่นอนว่ามันไม่มีปัญญาทำอะไรไอ้เตี้ยกลับอย่างแน่นอน เพราะงั้นมันเลยเก็บความแค้น (ที่ไม่มีวันชำระ) ไว้ในใจ ก่อนจะหันมามองผมอย่างหงุดหงิด “แล้วเมิงตกลงเอาไง”

ผมเกาแก้ม เกาคาง ครุ่นคิด อืม...

น่ารักเปล่าวะ”

ผู้หญิงทุกคนถ้ายืนคู่กับเมิงก็สวยอย่างกับนางงามจักรวาล...”

งั้นกรูไม่ไปและไอ้สรัด...”

เฮ้ย! อย่าทำอย่างงั้นสิวะไอ้เมฆ!” ไอ้โรมันรีบตาลีตาเหลือกมาเกาะแขนผมทันที “ถ้าเมิงไม่ไปกรูต้องชวนใครไปแทนฮะ? เฮียเฟอร์หรอ? เชรี่ย! แค่หน้าตากรูก็ไม่มีปัญญาแล้ว ลีลายิ่งไม่เหลือ! แบบนี้อย่าว่าแต่จะได้ฟันหนึ่งคนเลย เฮียแกแมร่งคงเหมาไปสามเลยเหอะ!!”

เวลาเมิงอ้อนวอนใครมันต้องพูดจาสุภาพ...” (ผม)

คือให้กรูชมเมิงแล้วกรูกระดากปากอ่ะ พุทธศาสนาสอนไว้ว่าไม่ควรโกหก เมิงจะให้เพื่อนเมิงผิดศีลแล้วตกนรกหมกไหม้หรอวะ ไอ้เชรี่ย เลวมาก จิตใจเมิงทำด้วยอะไรวะไอ้เมฆ” (ไอ้โรมัน)

ไอ้ตอแหล” ผมสบถออกมานิดหน่อย ทีนี้อย่างนี้แมร่งเอาพุทธศาสนามาอ้าง เวลาเมิงต้อยหญิงเมิงก็ผิดศีลเกือบครบ 5 ข้อแล้วเถอะไอ้เลวเอ๊ย! “ตอนนี้กรูยังไม่คิดมีแฟนเท่าไหร่ งวดนี้ขอผ่านแล้วกัน...”

เมิงเมินผู้หญิง...” ไอ้หมาแปงหันมามองก่อนจะทำหน้าตกใจ “เมิงคงไม่ได้อยากกินผู้ชายแทนใช่ไหมวะ”

ไอ้...สรัด!

ผมยกนิ้วกลางให้พวกแมร่งอีกสักทีก่อนที่จะหันไปมองไอ้โรมันที่บ่นหงุงหงิงเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ชักชวนอะไรต่ออีก...ช่วงนี้ผมมีอะไรให้คิดเยอะแยะอยู่เสียหน่อยหลักๆก็เรื่องของพี่สีน้ำกับไอ้เชส...

ถ้าถามว่าทำไมผมยังกล้าพอที่จะพูดกับไอ้ออร์ดี้แล้วก็ไอ้ตองเออาจจะเพราะคำพูดของเฮียหมอกที่บอกว่าเรื่องมันไม่เกี่ยวกับผม...อย่างน้อยก็ตอนนี้ อีกอย่างอาจจะเพราะบรรยากาศเดิมๆ ความกวนตีนเดิมๆ เสียงหัวเราะเดิมๆที่เวลาอยู่กับพวกมันทำให้ผมลืมเรื่องทุกอย่างแล้วเปลี่ยนมาเป็นปวดหัว หัวเราะแทนที่จะไปคิดถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นมา...

เพื่อน...

พวกผู้ใหญ่อาจจะมองว่าเพื่อนมัธยมเดี๋ยวพอขึ้นมหาลัยยังไงก็จากกันอยู่ดี อาจจะไม่ค่อยได้คุยกันด้วยซ้ำ เรื่องนั้นจริงหรือไม่ผมก็ไม่ค่อยรู้เท่าไหร่หรอก ผมไม่กล้าพอที่จะพูดว่าเออ กรูเมิงเพื่อนกันไปจนวันตาย อาจจะมีเรื่องทำให้ผมต้องแตกหักกับพวกมันอย่างที่ไม่อาจหัวเราะกัน กวนตีนกันได้แบบนี้ก็ได้ หรือไม่แน่อาจจะมีคนบางคนไปต่างประเทศหรือมีเหตุทำให้ไม่ค่อยได้ติดต่อกันอีกต่อไปแล้วก็ได้

แต่เรื่องนั้นมันเป็นเรื่องของอนาคตนี่...

ผมรู้แค่ว่าตอนนี้...วินาทีนี้...การไดัหัวเราะกัน ด่ากัน เล่นหัวกัน กวนตีนกัน

หงุดหงิดบ้าง โมโหบ้าง

แต่สุดท้ายมันก็สนุกที่สุด...เต็มไปด้วยรอยยิ้มมากที่สุด

ป๊อก!

เชรี่ย! ใครขัดอารมณ์พระเอกมิวสิกกรูวะ!

คิดแล้วก็หันไปหาไอ้คนที่บังอาจเอาสันหนังสือมาเคาะหัวผม ขัดอารมณ์พระเอกมิวสิกก่อนจะชะงักเมื่อเป็นของป๊าใจป้ำ สปอนเซอร์เหล้ารายใหญ่ของเรา...ไอ้คุณชาย

เป็นเมิงแล้วกรูจะทำอะไรได้...(น้ำตาไหลพราก)

มีอะไรวะ” ผมหันไปถามไอ้คุณชายก่อนจะมองมันที่ยืนขึ้นมาพร้อมกับเลิกคิ้วสูงเล็กน้อย “เมิงสูงขึ้นหรือเปล่าวะไอ้ออร์ดี้?”

ไอ้ออร์ดี้เลิกคิ้วอย่างแปลกใจเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยตอบเรียบๆ “ตอนนี้ก็ราวๆ 185 แล้ว...”

เฮ้ย ไอ้ไงวะ!” ผมร้องออกมา “ตอนปลาย ม.4 เมิงห่างกับกรูแค่ 3 ซม. เท่านั้นเอง นี่เมิง 185 แล้วหรอ...”

ถึงแม้ว่าผมจะไม่ค่อยดื่มนมแต่ก็อดอิจฉาไม่ได้ว่ะ แมร่ง! 190 ในฝันของกรูเมิงจะสอยความฝันกรูได้อีกก่อนหรือไงเนี่ยไอ้คุณชาย!

ไอ้คุณชายเอาสันหนังสือมาเคาะหัวผมอีกรอบหนึ่ง...คือถ้าเมิงเป็นไอ้หมาแปงกับไอ้โรมันกรูสวนไปแล้วนะเนี่ย ข้อหาทำให้ความรู้ที่กรูหามีไม่เด้งออกไป แต่มันคือเดอะคุณชาย (?) เพราะงั้นสิ่งที่ไอ้เมฆคนดีศรีสังคมทำได้คือ...ต้องทน

เกิดเป็นเมฆต้องอดทน คุณชายมาชนต้องไม่ตาย (?)

ว่าแต่เมิงมีอะไรวะ” ผมเอ่ยถามก่อนที่สันหนังสือสลาตันรอบที่สามจะมาเพ่นกบาลต่อ ไม่เต็ม แต่โดนบ่อยกรูมีสิทธิ์เอ๋อถึงขั้นถามว่ากรูคือใครหว่าได้เลยทีเดียว

ไอ้คุณชายเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะกรอกตาคล้ายคนที่กำลังใช้ความคิด ก่อนที่สักพักหน้าตามันจะทำเหมือนบรรลุอะไรสักอย่าง ค่อยๆวางหนังสือของมันอย่างช้าๆแล้วเอามือมาอยู่ตรงหน้าผมก่อนจะ...

ป๊อก...

ดีดตรงหว่างคิ้ว...

ไอ้...เชรี่ย! (น้ำตาซึม)

คือ คุณชายที่เคารพครับ...” ผมยกมือขึ้นมากุมหน้าผากของตัวเองแน่นก่อนจะเริ่มถอยหนี “เมิงแค้นอะไรกรูหรือเปล่าครับคนดี...วันนี้เมิงใช้กำลังมากแปลกๆนะ” ก่อนหน้านี้ก็ใช้สันหนังสือจากนั้นก็ใช้วิชาดัชนีโลหิตอีก คือหน้าตาบรรลุตอนแรกของเมิงนี่เป็นแบบสันหนังสือยังเบาไปใช่หรือเปล่าวะเลยเปลี่ยนมาใช้วิชานิ้วแทนเนี่ย

เฮ้ยๆๆๆ อะไรวะ สนุกอ่ะ!” ไอ้เถื่อนร้องออกมาอย่างรวดเร็วก่อนจะมองผมกับไอ้ออร์ดี้แล้วก็หยุดที่นิ้วของไอ้ออร์ดี้ที่เพิ่งใช้วิชามารไป จากนั้นก็ยิ้มกรุ่มกริ่ม...ม่ะ...ไม่นะ ไอ้ออร์ดี้น่ะไม่เท่าไหร่ แต่ไอ้เถื่อนอย่างเมิงนี่มัน...

ราวกับว่าไอ้เถื่อนที่มีดีแค่หน้าตาได้ยินเสียงในผม “ไอ้หมาแปง! ไอ้โรมัน!”

เฮ้ย!!” ผมร้องออกมาอย่างรวดเร็วเมื่อไอ้หมาแปงกับไอ้โรมันล็อคแขนผมคนละข้าง พร้อมๆกับไอ้เตี้ยที่กำลังย่างก้าวเข้ามาอย่างช้าๆ...มะ...ไม่นะเว้ย!!

วันนี้ตัวประกอบอย่างกรูอัพเกรดเป็นตัวร้ายหรือไงวะ! แลดูถูกทรมาณทรกรรมเยอะสรัด!

สายตาของผมค่อยๆมองมือเล็กๆที่แฝงด้วยอังสังหารที่มีอย่างเด่นชัดค่อยๆเข้ามาใกล้อย่างช้าก่อนจะหยุดชะงักที่บริเวณหน้าผากและ...

ป๊อก!

อ๊ากก!!”

สมกับเป็นไอ้เตี้ย เถื่อนใจทราม...ไอ้เมฆ กรูจะไม่ลืมเมิงเลย...” (หมาแปง)

ไอ้เมฆ เมิงได้ตายอย่างยิ่งใหญ่แล้วแหละ...ลูกหลานจะต้องบูชาเมิงแน่...เออ ไม่สิ แมร่งไม่มีลูกหลานนี่เนอะ เสือ กไม่มีคนเอานี่หว่ากรูก็ลืมไป” (ไอ้โรมัน)

ผมน้ำตาไหลพราก...ไอ้ที่บอกว่าเพื่อนมีแต่เสียงหัวเราะและความสนุกกรูขอเถียงแล้วกัน! เปลี่ยนเป็นความเจ็บปวด ทุกข์ระทม ประสบการณ์อันแสนโหดร้ายดีกว่า!!

ผมยกมือมาลูบๆที่หน้าผากของตัวเอง กระโหลกกรูร้าวแล้วหรือเปล่าวะเนี่ย “วันนี้พวกเมิงแค้นอะไรกรูหรือเปล่าวะ...” วันนี้กรูเหมือนโดนยำเยอะหนักกว่าทุกๆวันที่ผ่านมา...

กรูเห็นเมิงทำหน้าตาฉลาด” ไอ้เตี้ยเอ่ยออกมาก่อนจะทำสีหน้าคล้ายพะอืดพะอม “มันทำให้กรูรู้สึกท้องไส้ปั่นป่วนคล้ายกับเป็นโรคกระเพาะ ต้องหาทางระบายความเครียดด้วยการทำให้เซลล์ฉลาดกระจายออกจากตัวเองแตกตัวเป็นไอ้เมฆโง่โกโก้ครันซ์”

เมิงไม่อยากมีเพื่อนฉลาดๆ?”

ไอ้หน้าที่ใช้หัวน่ะไอ้ออร์ดี้คนเดียวก็พอแล้วเว้ย ให้มันปวดหัวไปคนเดียว อีกอย่างถ้ามีพวกเราคนใดคนหนึ่งทำหน้าฉลาดกรูว่ายิ่งเห็นยิ่งปวดท้องเพราะพวกเรามันโง่...แต่ฉลาดกว่าเมิงหน่อยนะไอ้เมฆ” ไอ้เตี้ยเอ่ยออกมาก่อนจะทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอ ไอ้โรมันไหวไหล่เล็กน้อยขณะที่ไอ้ลูแปงก็พยักหน้าหงิกๆอย่างเห็นด้วย

...กรูขี้เกียจ” (คุณชาย)

ส่วนเพื่อนที่เจ้าชู้ก็มีกรูแค่คนเดียวพอ” ไอ้โรมันเอ่ยก่อนจะยกนิ้วโป้งไปทางไอ้ลูแปง “ไอ้ถึกติดเกมส์ก็มีไอ้หมาแปงคนเดียว”

ผมกระพริบตาปริบๆ พยายามมองว่าไอ้พวกนี้มันจะสื่ออะไร แว่วเห็นไอ้คุณชายถอนหายใจออกมา เป็นอะไรวะไอ้คุณชายหรือเพราะว่าคำขี้เกียจของเมิงถูกเมิน?

...เชรี่ย ทำไมมันโง่แบบนี้วะ” ไอ้โรมันทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอส่วนไอ้ลูแปงหันไปถามไอ้เถื่อน

ดีดมันอีกสักทีไหม?”

มันได้โง่กว่าเดิมดิ แค่นี้มันก็เอ๋อจะตายแล้ว...” ไอ้ตองเอเอ่ย “แต่อีกรอบก็ได้ โง่กว่านี้ไม่เป็นอะไรหรอก”

เออ คือ พวกเมิงเป็นอะไรกันวะ” ผมรีบเอ่ยออกมาอย่างรวดเร็วก่อนที่หัวสมองหัวจะโดนปะทุร้ายไปมากกว่านี้ สาบานได้เลยว่าถ้าโดนอีกรอบนี่กรูไม่เจ็บหรอก สลบเลยแหละ “คือถ้าพวกเมิงไม่พูดกรูไม่รู้หรอกนะ”

กรูไม่แปลกใจเลยที่แมร่งโดนทิ้งมาน่ะ...” (โรมัน)

เออ กรูก็ว่างั้น” (ตองเอ)

ไอ้ตองเอเกาหัวตัวเองคล้ายหงุดหงิดแล้วหาที่ระบายไม่ได้ทำให้ผมต้องเลิกคิ้วสูง มองดูไอ้โรมันที่มองผมด้วยความสมเพช กับไอ้ลูแปงที่คล้ายปลงตก...อะไรวะ

คิดแล้วก็หันไปมองคนฉลาดของกลุ่มที่มองผมอย่างโคตรสมเพช...อะไรวะ! คือกรูงงเข้าใจไหม กรูงงเว้ย!!

ท้ายที่สุดแล้วไอ้ออร์ดี้ก็ถอนหายใจออกมาอย่างปลงๆก่อนเปิดปาก “พวกกรูห่วงเมิง”

ห่ะ...ห๊ะ??” ผมหันไปมองไอ้ตองเอที่เบ้หน้า มองไอ้โรมันที่ถอนหายใจ มองไอ้หมาแปงที่ส่ายหัวไปก่อนจะกลับมามองที่ไอ้คุณชายอีกครั้งพร้อมกับชี้นิ้วที่ตัวเอง “ห่วงกรู?”

คือ...ถ้าพวกเมิงห่วงกรูแบบนี้อย่าห่วงเลยดีกว่ากรูขอร้องแหละ

แมร่งฮาร์ดคอเกินไปแล้วเว้ย!

ว่าแต่ทำไมต้องห่วงกรูด้วยวะ”

เพราะเมิงทำหน้าไม่ปกติ” ไอ้คุณชายเอ่ยออกมาส่วนผมก็คิด...เออ ในที่นี้หมายถึงทำหน้าฉลาดหรือเปล่าวะ “พวกกรูก็เลยเป็นห่วงเมิง...เท่านั้นแหละ...”

ผมนั่งมองตาปริบๆ ก่อนที่จะขมวดคิ้ว เกาหัวเล็กน้อย “เออ...กรูควรขอบคุณใช่ไหมวะ?” หลังจากที่โดนพวกเมิงทะลวงสมองไปเนี่ย...

ถ้ากรูขอบคุณนี่กรูแลดูมาโซคิสม์ (พวกชื่นชอบความเจ็บปวด) มากไปหรือเปล่าวะ...

...กรูว่าเก็บความเป็นห่วงไปเถอะว่ะ” ไอ้โรมันเอ่ยออกมาก่อนที่มันจะนั่งท้าวคาง “มันโง่เกินกว่าจะรับรู้แล้ว แมร่งไม่ใช่โง่ธรรมดา นี่ระดับดักดานแล้ว...”

กรูเคยคิดว่ามันจะไม่หนักขนาดนี้...แต่กรูคงมองเมิงผิดไปสินะ” (ไอ้หมาแปง)

ใครแมร่งแอบหลงรักมันนี่ซวยสรัด...ซวยสรัดๆจริงๆ” (ไอ้ตองเอ)

ผมขมวดคิ้ว...ขมวดคิ้วมากขึ้นไปอีก...ก่อนจะหันไปมองคุณชายที่หยิบนิยายขึ้นมาอ่านแลคล้ายต้องการตัดขาดจากโลกปัจจุบันทำให้ไอ้เมฆได้แต่เกาหัวเล็กน้อย หรือว่าในวินาทีนี้ผมควรจะพูดแบบ...อา ขอบคุณมากนะ ลูกดีดของไอ้เตี้ยทำให้กรูบรรลุพระอรหันต์เลยทีเดียว กรูขอบคุณจริงๆ เมิงทำกรูหายเศร้าหมองคลายจิตซะไม่มี...

ดูโรคจิตไปนะบางที...

ถ้ากรูไม่เห็นว่าเมิงเป็นเพื่อนกรูก็คงไม่สนใจ...” ขณะที่ผมกำลังคิดอะไรเพลินๆไอ้คุณชายก็เอ่ยปากออกมาทำให้ผมหันไปมอง “เมิงจะเศร้าอะไรยังไงก็เรื่องของเมิง กรูก็คงไม่สนเพราะไม่ใช่ธุระของกรู”

...”

เวลากรูเครียดเมิงก็ช่วย...ถึงจะช่วยแบบโง่ๆ แต่ก็สมกับเป็นเมิงดี...” นิ้วของมันพลิกหน้าต่อไปเหมือนพูดเรื่อยเปื่อยไม่ได้คิดอะไรมาก “เมิงเครียด กรูขี้เกียจ...แต่เพราะเป็นเมิงกรูจะช่วย”

...”

เพราะงั้นจะโวยวายอะไรไร้สาระก็พูดมา”

...”

กรูห่วง”

...”

เพราะงั้นเมิง...หืม?” ไอ้ออร์ดี้เลิกคิ้วเล็กน้อยคล้ายแปลกใจตอนที่หันมาทางผม เรียกให้ไอ้ตองเอกับไอ้ลูแปงหันมา ไอ้โรมันที่นั่งข้างๆเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อยก่อนจะร้อง

อะ ไอ้เมฆ...เมิงหน้าแดง?!”

อะ...อะ...” ปากอยากจะปฏิเสธ กรูไม่ได้หน้าแดงเว้ย! คะ แค่ตกใจเท่านั้นแหละ! ตะ แต่เพื่อความไม่ประมาทเลยต้องเอามือปิดหน้าไว้ก่อนเท่านั้นน่ะเว้ย ไอ้เตี้ยเมิงอย่ามองเหมือนเห็นของแปลกได้ไหมวะ ไอ้สายตาวาวๆนั่นเก็บไปด้วยเลย!!

เออ...นี่แหละปฏิกิริยาของคนปกติที่ไม่โง่น่ะ!” ไอ้เตี้ยร้องออกมา...เมิงอย่าพูดเหมือนกรูบรรลุเลยหลักความโง่ขึ้นมาเป็นคนปกติได้ไหมวะ!

มือของผมปิดหน้าของตัวเองอย่างรวดเร็ว รู้สึกร้อน...ร้อนไปหมดทุกอย่าง...

กรูห่วง”

ตึก...

กะ กรู กรูไม่ได้อายเว้ยย อ๊ากก!!

หูได้ยินเสียงหัวเราะของไอ้เตี้ย เสียงจุ๊ปากของไอ้โรมัน เสียงปรบมือของไอ้ลูแปงราวกับต้องการสรรเสริญการค้นพบอะไรบางอย่าง กรู-ไม่-ได้-อาย

แต่กรูทำอะไรไม่ถูก

เท่านั้นแหละ!

มือที่ปิดหน้าอยู่นั้นปิดแน่นกว่าเดิมตอนนี้เริ่มอยากจะเอาหน้าสักกับโต๊ะไม่ต้องออกมาสู้โลกแล้ว ทว่าก่อนที่จะได้ทำแบบนั้นมือของใครบางคนก็กระชากข้อมือของผมซะก่อนทำให้ผมต้องมองดูไอ้คนกระชากที่เลิกคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยปากออกมาคล้ายแปลกใจสุดๆ

หน้าเมิงแดงจริงๆด้วยสินะ”

อะ...อะ...”

พิสูจน์แบบนี้ไม่ต้องก็ได้นะไอ้คุณชาย!!

ตัวเมิงแดง?”

สะ สะ...”

ปึงๆ!!

เสียงทุบโต๊ะที่ดังขึ้นตรงหน้าห้องเรียกสายตาของคนทั้งห้องให้หันไปมองอย่างรวดเร็วราวกับมนต์สะกด หรือสัญญาณว่าท่านรองหัวหน้ามีเรื่องจะประกาศ นั่นทำให้ทุกคนรีบหันไปที่หน้ากระดานอย่างรวดเร็วก่อนจะเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ...

ครูคณิตกำลังจะมาน่ะ นั่งที่กันเถอะ...”

ไอ้หัวหน้าห้องผู้ห่วงว่าเพื่อนในห้องอาจจะโดนอาจารย์ว่าเพราะความทโมนพูดออกมาพร้อมรอยยิ้มบางๆ แต่ก็ทำให้ทุกคนค่อยๆเคลื่อนๆย้ายไปนั่งที่ของตัวเองอย่างช้าๆ รวมถึงกลุ่มของพวกผมเองที่เริ่มสลายโต๋...คะ ค่อยโล่งขึ้นมาหน่อย...

ผมหันไปทางไอ้เชสที่ยืนอยู่หน้าห้อง ที่หยิบบันทึกการเรียนการสอนขึ้นมาแล้วยกนิ้วโป้งให้มัน...ถึงกรูจะรู้ว่าเป็นความบังเอิญแต่ความดีความชอบนี้กรูยกให้เมิงอย่างเต็มที่เลยพลทหารเชส!

ซึ่งไอ้เชสก็หันมามองผมพร้อมรอยยิ้มบางๆบนใบหน้าก่อนจะยกนิ้วโป้งให้...

แต่คว่ำลง

ไอ้...สรัด!

ผมเบ้หน้าใส่มันก่อนจะหันไปมองออกนอกหน้าต่าง เม้มริมฝีปากแน่น ไม่รู้หรอกว่าตอนนี้จะหน้าแดง ตัวแดงอย่างที่มันบอกหรือเปล่า แต่รู้แค่ว่าตอนนี้มันแย่...แย่สุดๆ...

กรูห่วง”

ตึก...

...

กรูไม่ได้ใจเต้น

ไม่ใจเต้นอย่างเด็ดขาด...

.

.

.

อย่าหวั่นไหวนะ”

เพราะเมิงไม่มีสิทธิ์

ไม่มีสิทธิ์เลย

 

 

[Delete Screen]

 

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

27-01-57

อนึ่งตอนนี้เพิ่งโดนแบนไป

ลูซเลยขอตัดไปครึ่งนึงเพื่อไม่ให้ขัดอารมณ์แล้วกันนะฮะ Xd

 

Linea-Lucifer

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

4,708 ความคิดเห็น

  1. #4697 Nualdakrak (@Nualdakrak) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:29
    อยากได้เหมือน กัน ค่ะ diana0970876582@gmail.com
    #4697
    0
  2. #4669 0.0 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 17:40

    ขอบ้างงง ทันมั้ยคะ แล้วจะมีออกเล่มให้เก็บอีกมั้ย อยากได้มาอ่านที่บ้านจัง

    ktheewara21@gmail.com

    #4669
    0
  3. #4645 Exo8412 (@ladyovoki) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 07:01
    คืออยากได้จริงๆๆๆๆ อ่าาาสนุกมาก ladyovoki@gmail.com
    #4645
    0
  4. #4619 Silver Hope_deta (@kasehayakamito) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 21:11
    อึก... ขอโทษค่ะ พึ่งมาอ่าน
    kinomoto_o@hotmail.com
    #4619
    0
  5. #4507 NANEWKawaii (@59278027) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 23:03
    เอ่อ... ช้าไปไหมงะ พึ่งเจอ
    nanewkiyomi@hotmail.com
    #4507
    0
  6. #4486 pathamawadi2544 (@pathamawadi2544) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2559 / 00:36
    คืออยากอ่านจิงอ่ะ ค่ะ ยังทันไหมอ่ะ
    pathamawadi2544@gmail.com
    #4486
    0
  7. #4395 BM'mhon (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2559 / 13:58
    ยังทันมั้ยคะ

    salanyoo1829@gmail.com
    #4395
    0
  8. #4308 loveless000006 (@loveless000006) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 22 เมษายน 2559 / 13:21
    aungaung.254513@gmail.com
    ยังทันไมค่ะ
    #4308
    0
  9. #4286 Cookie (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 เมษายน 2559 / 13:44
    รบกวนขอด้วยคนค่าอยากอ่านจริงๆค่ะ TT

    korea-cookie@hotmail.com

    ขอบคุณมากค่า
    #4286
    0
  10. #4284 painia (@pairda) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 22:52
    แง ทำไมโดนแบนละคะ แต่สนุกมากจริงๆนะ ขอตอนนี้จะทันมั้ยคะ pane_da@hotmail.com
    #4284
    0
  11. #4278 Lyяaiи (@lyrain) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 13:45
    ยังทันไหมค่ะ;-; 

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 3 เมษายน 2559 / 18:40
    #4278
    0
  12. #4272 buccaneerbcn (@buccaneerbcn) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 มีนาคม 2559 / 11:12
    ไม่รู้ว่ายังทันไหม แต่วานท่านโปรดเมตตาส่งใหข้าน้อยหน่อย
    Buccaneer.bcn@gmail.com
    #4272
    0
  13. #4269 sukhita3667 (@sukhita3667) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 19:13
    ทันไหมค่ะเนี่ย sukhita3667@gmail.com
    #4269
    0
  14. #4251 Shirayuuki Hime (@Yuukitan) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 03:40
    ทันไหม..... zeref.ploy2545@gmail.com
    #4251
    0
  15. #4247 Ymint Seedajan (@rntt1238) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 15:45
    มาขอตอนนี้จะทันไหม 55555 mymint.vgl@outlook.com
    #4247
    0
  16. #4242 Dream (@monnatt) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 มีนาคม 2559 / 14:54
    ....ทันมั้ย5555555 ขอแม่มมมม
    Monnatt@gmail.com
    #4242
    0
  17. #4205 moon_s (@moon_s) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 02:18
    ตอนนี้ยังทันมั้ยค่ะ งื้ออแ .ทำไมไม่เจอเรื่องนี้ให้เร็วกว่านี้ ขอเถอะค่ะ moonv8018@gmail.com
    #4205
    0
  18. #3955 Knom_Jean™ (@jeanphorka) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กันยายน 2558 / 20:32
    อ้ากกกพี่หนูอีกครึ่งที่โดนแบนนะค่ะจะรีบเก็บตัง jeanphorka@gmail.com 
    #3955
    0
  19. #3895 Minara IA (@minla-maylody-49) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 กันยายน 2558 / 00:05
    ขอที่โดนด้วยนะคะมันค้างๆยังไงก็ไม่รู้อ่า ทำไมโดนแบนละคะ? เราว่าที่ผ่านมาก็สนุกออก น่ารักด้วย?
    minara201122@gmail.com
    ทันมั้ยคะ ขอบคุณล่วงหน้านะคะ^^
    #3895
    0
  20. #3892 ... (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 กันยายน 2558 / 23:24
    ขอส่วนที่โดนแบนได้มั้ยอ่าา panprach_wy@hotmail.com
    #3892
    0
  21. #3579 phoenixrin3113 (@potterrinplus) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2558 / 18:15
    ....คนที่คนชายได้คงไม่ใช่หนูเมฆใช่มั้ยคะ?!!! #พรหมจรรย์นุ้งเมฆ รู้สึกเหมือนแต้มเชสนี่นำโด่ง... #ทีมคุณชายเมฆ
    #3579
    0
  22. #2976 bam (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2557 / 17:42
    ขอส่วนที่โดนมั้งนะค่ะ จะทันไมอ่าา party-zaa@hotmail.com
    #2976
    0
  23. #2960 luners (@rsmoo) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2557 / 20:36
    ขอที่โดนแบนค่ะ
    lookmoors@yahoo.com
    #2960
    0
  24. #2957 RUBBY GIRLD >> (@longtime2345) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2557 / 17:32
    อยากได้ที่โดนแบนอะ ยังทันมั้ย Sarocha2248@gmail.com อาจจะไม่ได้เม้นทุกตอน แต่ขอบอก สนุกมากๆๆ
    #2957
    0
  25. #2943 Aniinocent_14 (@aniinocent) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2557 / 04:24
    เรื่องนี้รวมเล่มยังอ่ะ อยากได้ 

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 19 ตุลาคม 2557 / 05:56
    #2943
    0