ออมรักรัดร้อย

ตอนที่ 8 : ออมรักที่ 8 (70%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 141
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    23 ก.ค. 62




หลังจากที่เมื่อคืนได้คำตอบจากปากหมอธัน ปาณิสราก็อารมณ์ดีมาตั้งแต่เช้า กินข้าวก็อร่อยเดินมาทำงานก็ลั้นลาขนาดวันนี้อากาศร้อนจนเกือบ40องศายังอมยิ้มจนใครหลายคนทัก

**[ก็เห็นตอนเรียนแกดูสนิทกับเค้ามากอ่ะ แล้วแกก็ไม่ได้มีแฟนด้วยก็เลย]

[ว่าแต่แกถามทำไม] 

[ก็ถ้าแกชอบจะได้รู้ไง เผื่อมีอะไรจะได้ช่วยได้]

[ถ้าฉันชอบเค้า จะจีบเค้าฉันคงจีบไปนานแล้วปลา]**

จนพักกลางวันรอยยิ้มพิมพ์ใจก็ยังอยู่บนหน้ายัยปลาของเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ จนน้องในห้องยาอดไม่ได้ที่จะอัพเดทข่าวคราวว่าอะไรทำให้รุ่นพี่ของเธอสดใสยิ้มหน้าชื่นตาบานได้ทั้งวันแบบนี้

“พี่ปลายิ้มอะไรตั้งแต่เช้าอ่ะ ถูกหวยหรอ”   หลังจากที่ไปสั่งอาหารเสร็จแล้วบรรดาเหล่าพลพรรคนักใส่ใจประจำกลุ่มก็มาประกบข้างปลาทันที

“หวยบ้านแกออกอะไรวันนี้ยะยัยจิ๊บ”   ตาลพยาบาลสาวสวยสุดฮอตนางฟ้าประจำวอร์ดเด็กหักมาเอ็ดคนเพ้อนับวันผิดก่อนจะเริ่มดำเนินการกลุ่มกินไปเม้าท์ไป   “ว่าแต่แกเถอะยิ้มตั้งแต่เช้า อารมณ์ดีอะไรนักหนา”

“โอ๊ยพี่ถามอย่างนี้วันนี้จะรู้เรื่องไหมเนี่ย ดูหน้าคุณปาณิสราของเราสิคะ ยิ้มจนปากจะถึงแก้มอยู่แล้ว ตัวอยู่กับเราใจลอยไปไหนรึเปล่าก็ไม่รู้”

“คุยกันไปก่อนนะ เดี๋ยวไปสั่งข้าวแปป”   เธอเดินไปข้าวแกงร้านประจำ จิ้มเลือกกับมาสองสามอย่าง ซื้อน้ำสมุนไพรอีกแก้วแล้วก็กลับมานั่งที่โต๊ะ ยังไม่ทันจะได้ตักข้าวกินทุกคนก็กระชับพื้นที่เข้ามา พวกแกจะเลื่อนจานข้าวกันเบียดเข้ามาเพื่ออะไร!

“ก็จริงของกิ๊บมัน ยัยปลาฉันก็ไม่เคยเห็นแกอารมณ์ดีขนาดนี้ เนอะแกเนอะ”  

“จริงสิ เกี่ยวกับหมอใหม่ที่จะมาวันนี้ป่ะ”   เดี๋ยวๆ จริงอะไร “ชื่อหมอกานต์ใช่ไหม เห็นเค้าว่าหล่อตี๋ออป้าหน้าใสซารางเฮมากๆ”   เมื่อกี้ตอนเธอเดินไปซื้อข้าวเธอตกหล่นหัวข้อสนทนาอะไรไปรึเปล่าทำไมมันเหมือนไม่ปะติดปะต่อกับประโยคก่อนหน้านี้เลยอ่ะ ยัยตาลแกกลับมาก่อนฉันว่าฉันตามหัวข้อสนทนาของแกไม่ทัน!

“อ่ะทำหน้าเหลอหลาอีกและ”   พี่ฟ้าที่นั่งเงียบมานานผลักไหล่เธอเบาๆก่อนจะกินข้าวต่ออีกสองสามคำ

“ก็ปลากำลังงงอ่ะ”

“งงอะไรยัยปลาทองหัวช้า”   ตาลทำหน้าเหม็นเบื่อใส่เธอหนึ่งที

“คือฉันอารมณ์ดีแล้วเกี่ยวอะไรกับเค้าหล่ะ”   คนฟังทำท่ายักไหล่เหมือนจะสื่อว่าเธอไม่รู้แล้วฉันจะรู้ได้ยังไง

“เห็นว่าเป็นเพื่อนของเพื่อนใช่ไหมพี่ปลา”   น้องหันมาถามเธอก็เลยตอบไป   “อื้อ เพื่อนรุ่นพี่ของเพื่อน”

“เออ ซับซ้อนดี ว่าแต่แกเคยเจอยังหล่อไหม”   พี่พยาบาลในแผนกเด็กอีกคนหันมาถาม   “ยังค่ะ เคยเห็นแต่ในรูป... จริงๆ”   อะไรของเจ้าพวกนี้กัน แค่เธออารมณ์ดีทุกคนก็พร้อมใจจับโยงซ้ายโยงขวาอย่างกับใยแมงมุม

“อื้อ แต่ว่าเค้าโสดนะพี่ได้ยินมา”

“แล้วเค้าหล่อน่ารักป่ะพี่”   จิ๊บยังคงถามไม่หยุด จะไม่จบจริงๆใช่ไหมเนี่ยเรื่องหมอกานต์เนี่ย เธออยากจะทานข้าวอย่างเป็นสุขแล้ว

“ก็หล่อดี ถามทำไมอ่ะ วันนี้พวกแกทำตัวแปลกๆแล้วนะไม่ใช่แค่ฉันแล้วฉันว่า”

“เอ้า! ที่ถามเนี่ยก็เผื่อจะได้ลุ้น เผื่อแกจะยอมอัญเชิญตัวเองลงจากคานทองนิเวศสักทีไง”  

“อะไรของพวกแกเนี่ย กินๆเข้าไปข้าวอ่ะ จะได้ไม่ต้องฟุ้งซ่าน”   โอ๊ย ไม่เกี่ยวโว้ยฉันไม่ลงก็เพราะไอ้คนที่อยากให้มันมาสอยลงมันยังไม่มาทำหน้าที่ไง ดังนั้นปล่อยฉันอยู่ไปเถอะไอ้คานทองฝังเพชรเนี่ย

บ่ายวันแรกที่พี่หมอกานต์(เค้าให้เรียกแบบนี้)เข้ามา น้องๆกรี๊ดกันห้องอาหารแทบแตก เพราะหมอใหม่หล่อออร่าพุ่งมาก ด้วยความไม่ลำเอียงเลยนะพี่หมอหล่อเกือบเท่าไอ้เจ้าธันแหนะสูสีกันสุดๆ

 ตอนที่เค้าแนะนำตัวนี่กวาดคะแนนจากใครๆได้เยอะเชียวหล่ะ จบจากมอดัง ใช้ทุนมาสามปี เรียนเฉพาะทางต่อแล้วก็ทำงานต่ออีกหลายปีแล้วถึงย้ายมาที่โรงพยาบาลในเครือเดิม ด้วยเหตุผลน่ารักน่าชื่นชมคืออยากกลับมากดูแลคุณแม่ และแน่นอนด้วยคำว่าโสดสนิทและวัยกำลังน่ากินที่ขึ้นต้นด้วยเลขสาม ทำให้คุณหมออายุ32ยิ่งดูอบอุ่นน่าพึ่งพาน่าซบและน่ากินเป็นอย่างยิ่ง

 


เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก แค่แปปเดียวคุณหมอคนใหม่ก็มาอยู่ที่โรงพยาบาลได้เกือบเดือนแล้ว และแน่นอนว่า คุณหมอกานต์เป็นขวัญใจของเหล่าแม่ยกสาวๆทั้งโสดจริงและโสดไม่จริง ไม่ว่าจะเดินทางทางไหนก็มีแต่คนทักและส่งยิ้มให้ เดี๋ยวก็มีขนมจากพี่แผนกนั้น น้องแผนกนี้ คนไข้วอร์ดนู้นวอร์นี้ฝากส่งให้กับคุณหมอสุดฮอต

แน่นอนว่าเป็นบรรยากาศการทำงานที่มีแต่ความสุข แต่ความสุขมักอยู่กับเราไม่นาน

ไม่รู้ว่าคนตัวโตทานยาผิดรึเปล่าช่วงนี้ เพราะโผล่มาที่โรงพยาบาลบ่อยมากจนผิดสังเกต เมื่อก่อนเจอกันเดือนละสามสี่ครั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วเจอกันสี่ครั้งแล้ว มากกว่าทั้งเดือนของเดือนที่แล้วรวมกันอีก

แรงสะกิดที่หลังทำให้เธอต้องหันหน้ากลับมามอง นั่นไงเธอว่าแล้ว นินทายังไม่ทันจะจบประโยคไอ้คนอายุยืนก็มาเกายิกๆที่ไหล่เธอแล้ว

“มาทำไมเนี่ย”   มาบ่อยจนเธอจะแอบคิดว่าธนากรณ์จะย้ายที่ทำงานมาอยู่ที่นี่แล้วนะ

“เพิ่งกลับจากดูงานที่สิงคโปร์เลยเอาของฝากมาให้”   ถุงกระดาษสองใบถูกยื่นมาตรงหน้า ก่อนที่เค้าจะส่งอีกสองใบให้กับพี่ในแผนกที่อยู่ข้างๆกัน

“ของฝากครับผมซื้อมาคละๆแบบกันฝากให้ทีเดียวเลยนะครับ”   ธันยิ้มนิดๆก่อนจะกันมาหาเธอ   “เมื่อกี้แวะเอาให้พวกตาลที่วอร์ดแล้ว”

“อ่อ ขอบใจนะ”   เธอแอบแง้มดูถุงใบแรกช็อกโกแล็ตเต็มถุงเลยส่วนอีกใบใส่กล่องขนมเล็กๆน้อยๆซึ่งไม่รู้ว่าเป็นอะไรอยู่

คุยอีกสองสามประโยคธนากรณ์ก็ขอตัวกลับก่อน คล้อยหลังจากที่คนตัวโตหายไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเพื่อนเธอก็เดินมาสอดส่องข่าวทันที

“เจอหมอธันยัง”   ยัยนางฟ้าของเด็กๆ คุณพยาบาลตาลนั่งเอง

“เจอกันแล้ว”   อะไรจะมาแอบส่องขนมในถุงหรือไง ได้ข่าวว่าเค้าเอาขนมไปให้แกก่อนอีกไม่ใช่หรือไงยะ

“อ่อ... แล้ววันนี้เจอหมอกานต์ยังเห็นว่าตัดผมใหม่งี้หล่อเชียว”

“ดูแกพูดถึงเค้าบ่อยจังเลย มีอะไรป่ะเนี่ย”

“ก็เชียร์แกไง เห็นพวกที่อายุรกรรมบอกว่าหมอกานต์เหมือนชมแกบ่อยๆว่าน่ารักดี”

“ชมฉัน เออก็ต้องชมตามมารยาทป่ะ ดิฉันซื้อขนมไปฝากเค้าสองสามทีแล้วไหมคะคุณ”   บอกเลยว่าขนมที่ว่าครึ่งนึงเป็นของเพื่อนเธอฝากมาอีกทีส่วนอีกครึ่งก็เป็นเธอที่ต้องควักตังค์จ่าย ทำไงได้ไปรับปากเค้าแล้วไงว่าจะช่วยดูแลเทคแคร์ให้ช่วงครึ่งปีแรก ยังดีที่พี่หมอกินได้ทุกอย่าง ดังนั้นอย่างมากเธอก็เอาผลไม้ ไม่ก็ขนมปังหรือชานมไข่มุกไปฝากซึ่งแน่นอนว่าทุกอย่างเป็นร้านแถวสถานีรถไฟฟ้านั่นแหละ

“โอ๊ยไม่ใช่ดิ ที่พูดเนี่ยหมายถึงว่าพวกฉันเชียร์แกกับหมอกานต์อยู่ไง”

“เชียร์! เพื่อ!”   ไม่ได้ชอบเค้าโว้ยเชียร์ทำไม

“อ้าวพอแกได้เป็นแฟนกับหมอกานต์ หมอธันคนดีคนหล่อเพื่อนสนิทแกจะได้ว่างแล้วพวกฉันจะได้จีบได้ไง แต่ถึงจีบไม่ได้ก็ขอกระชุ่มกระชวยหัวใจก็ยังดี 55555”   นั่นไงฉันว่าแล้วว่าเพื่อนเอยน้องเอยแต่ละคนของฉันมันไม่ธรรมดา

“ฮัลโหล! ยัยคุณลูกตาลคะ แกแต่งงานแล้วนะ”

“ก็ถึงได้บอกว่าถึงจีบไม่ได้ก็ขอกระชุ่มกระชวยหัวใจก็ยังดีไงยะ”   จ๊ะ เพื่อนฉันเองไงจะใครหล่ะ



 -   -   -   *   -   -   -   *   -   -   -   *   -   -   -   *   -   -   -   *   -   -   -   *   -   -   - 




ด้วยรักจากก้อนขน



ㅇㅅㅇ***
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #4 Mook (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2562 / 22:27

    รอน้าาา

    #4
    0