ตอนที่ 7 : markbam ผิดที่ไว้ใจ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2341
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    31 ธ.ค. 60


#ขออนุญาติขัดอรรถรสในการอ่านค่ะ


สวัสดีแฟนฟิค #mb ทุกคนค่า 

วันนี้เรามีกิจกรรมมาเสนอส่งท้ายปี

เราเปิดซองสุ่ม  #ทอง ให้ลูกค้าได้ลุ้นยาวๆข้ามปี #mb คนไหนสนใจ แอดไลน์ถามรายละเอียดได้ที่ 

  • lucky_start99


มาร่วมสนุกลุ้นรางวัลใหญ่ไปพร้อมๆกันนะคะ 











"วันนี้กูมีแข่ง ไปดูด้วย จะชวนเพื่อนมึงก็ได้นะ"

"ไม่อะ วันนี้กูมีนัดรายงาน คงไม่ไปดูอะ"

"สำคัญกว่ากู ? "

"อือ"

"เดี่ยวมึงจะโดน" มาร์คว่าให้เมื่อเห้นผมปฎิเสธมัน

"ฮะฮ่าๆ มึงแก่งกุไม่ไปดูก็ชนะไหมวะ"

"ก็อยากให้เชียร์ไง"

"ครั้งหน้านะมึง"

"เออ แล้วนี่ไปห้องใคร"

"ห้องยูค"

"เอาอีกแล้ว ไอ้เด็กเวรนี้อีกแล้ว กูแหละกลัวใจมึงจริงๆแบม" มาร์คหงุดเมื่อพูดชื่ออีกคน 

"คุยกันรู้เรื่องแล้วไหม"

"มึงเห็นหน้ามันบ่อยกว่าเห็นกูอีก นี่แฟนป๊ะ"

"ก็ไปกับแจกับเนียร์ไหม"

"เออ ให้จริง"

"ไม่คุยกับมึงแล้ววว ไปหาเพื่อนกูดีกว่า"  ว่าเสร็จผมก็เดินหนีมัน


พอตกเย็นพวกเราก็เก็ยกระเป๋าเตรียมตัวไปห้องยูคกัน

"แวะซื้อไรไปก่อนดีวะ"  ไอ้ยูคพูดขึ้นพวกผมหันมองหน้า

"เอ่อ กูไปช้าได้ป๊ะ พอดีเจบีแข่งอะ จะเชียร์"


"เชียร์เหี้ยไร พี่มาร์คแข่งแบมมันยังไม่ไปดูเลย" ยูคพูดขึ้นเมือเห็นว่าเนียรฺพลีกตัวจะไปดูการแข่ง

"ก็กูอยากดูนี่น่า  นะแบมนะ" เนียร์ก้มหน้างอลๆ แล้วหันมาพูดกับผม เอ้ากูเกี่ยวไรด้วยวะเนี่ย

"เออๆ มึง ค่อยให้เนียร์ตามมาก็ได้"

"ตลอดอะมึง ใจดีตลอด มึงก็รู้วิชานี้เนียร์เก่ง ถ้ามันไปดู งานเสร็จช้า กูยิ่งโง่ๆ อย่าทิ้งกูสิ"  พวกผมเบะปากมองบน เหอะๆนึกว่าอะไร มันกลัวงานไม่เสร็จนี้อะนะ

"กู กับ แจ ก็อยู่ มึงจะซีไรเนี่ย"

"มึงคิดว่ากูโง่เหรอห๊ๆ" ยองแจเท้าเอวมองหน้ายูค

"เดี่ยวเลี้ยงขนม " จูเนียร์ต่อรองด้วยของกิน

"เห้ย สบาย รายงานแค่นี้ พวกกูจัดการได้เพื่อน" ยูคว่าขึ้นพร้อมพยักมองยิ้มไปทางเนียร์ พวกผมได้แต่หัวเราะส่ายหัวให้กับความตะกระของมัน

ความจริงผมจะไปดูก็ได้นะ แต่เอาจริงๆ โคตรเกลัยดเลย คนก็เยอะ เสียงกรี๊ดอีก รำคาญๆ คือผมเป็นคนหงุดมากนะ แต่อาจแค่ไม่แสดงออก แต่เอาจริงๆอะไรนิดอะไรหน่อยผมก็ไม่พอใจหรอก แต่ไม่อยากมีปัญหา เลยเลือกจะมองข้ามๆไป



พวกผมมารวมตัวกันที่ห้องยูค ก็เตรียมโน๊ตบุคขึ้นมาเพื่อหาข้อมูล

"เชี่ย ดอกไม้เหี้ยไรวะ ชีวิตกูหวานมากไงสัส"  ยูคเอามือขึ้นกุมขมับ 

"ก็เจ๊แกชอบอะเมิง มึงขัดจานได้งัย" ยองแจว่าขึ้น พร้อมขยับแว่วสายตาเพ่งเล็งไปที่หน้าจอ

"โอ้ยยยย กูจะรอจูเนียร์ ไม่หาแล้ว เหนื่อย" ยูคว่าก่อนจะวางมือลง และหาขนมกิน  "เชี่ย ของกินก็หมด" มันมองซ้ายมองขวาหาไรกิน
 "แบม ห้องมึงอะไปเอามา" 

"ไม่มี" ก็มันไม่มีจริงๆนั้นแหละ

"ไปซื้อ   นะแบมนะ " ผมถอนหายใจก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินไปหยิบกระเป๋าตัง "หูยย รักเมิงวะ" ผมแยกเขี้ยวไส่มันพร้อมเดินออกจากห้องเพื่อไปหาซื้อขนม


2 ชั่วโมง ผ่านไป

ผมเข้ามาในห้องพร้อมขนมเต็มไม้เต็มมือ

"เชี่ยแบม มึงข้ามฝากไปซื้อที่ไหนห๊ แค่ขนมมึงใช้เวลาเป็นชั่วโมงไง" ไอ้ยูคว่าผมทันทีที่ผมที่ผมก้าวขาเข้ามาในห้อง 

"มึงจะแดก ไม่แดก ไปซื้อให้ยังเสือกเรื่องมาก" ผมน่าทั้งที่หน้ายังหงุดหงิดไม่หาย ผมเหนื่อยนะเนี่ยแบกขนมมาให้ขนาดนี้ เงินก็ออกให้ เปลืองชิปหาย

"............" เงียบ ไม่มีใครพูดไรออกมานานๆเห็นผมเวี่ยง

"แบมใจเย็น มาเดี่ยวกูช่วย" เนียร์อาสาจะมาช่วยถือของในมือให้ผม

"ไม่ต้อง" ผมดึงของกลับ    เนียร์ชะงักเล็กน้อย ผมหันไปมองยูค "อยากแดกก็มาเอาเลยมึงวุ่นวายชิป" 

"แหะๆ มาๆกูถือเองมึงมาเหนื่อยพักเนอะๆ"  มันว่าพร้อมหิ้วถุงขนมในมือผมไป

"อ๊ อะไรนะ" ยองแจว่าขึ้นพร้อมมองมาที่มือของผม พร้อมกับสายตาของจูเนียร์กับยูค

"ดอกไม้แห้งอะ กว่าจะหาร้านซื้อได้ กูจะบ้า" ผมว่าขึ้น ก็ไอ้ดอกไม้แห้งในมือผมอะ หาร้านยากจริงๆ แต่มันก็สวยในแบบที่ผมต้องการ และแพงหรูสมกับความงามของมัน แต่กว่าจะได้มาเหนื่อยชิปหาย

"อ่อมาช้า เพราะหาร้านขายไอดอกนี้อยู่อะนะ" ไอ้ยูคชี้มาที่ดอกไม้

"เออ " ผมตอบมันก่อนจะเดินไปนั่ง

"ฮั่นแน่ของใครอะ" ยองแจถามขึ้นอีกรอ

"ไอ้มาร์ค ว่าแต่มันชนะป๊เนียร์"

"ชนะดิ อีเหี้ยมันมากมึงไม่ไปดูวะ" เนียร์พร้อมสีหน้าแสดงความดีใจ

"เออ กูไม่ไปมันก็ชนะได้ เนี่ยดอกไม้แค่นี้ก็พอแหละ มันจะชอบป่าววะ" ผมว่าพร้อมยกดอกไม้ในมือมาดู

"มึงให้ไรพี่มันก็ชอบทั้งนั้นแหละ" เนียร์พูดพร้อมหยักคิ้ว "หูย สวยนะเนี่ยชอบแน่มึง"

" รออย่างนานสัส" ผมว่าก่อนจะยกน้ำขึ้นดื่ม " ว่าแต่รายงานถึงไหนเนี่ย"

"พูดแหละกูเหนื่อย สรุปคือรอกูไงสัส" เนี่ยรืว่าพร้อมนั่งลงหางานก่อน

"ก็มึงถนัดนี่" มันพูดที่ขณะขนมยังคาปากอยู่เลย

"เออๆ วันเสาร์ไปดูของจริงกัน กูอยากได้รูปที่ถ่ายเองไม่อิงเน็ต อีกอย่างอยากซื้อมาปลูกด้วย"

"หูยยยละเอียด คะแนนเต็มแน่กู" ยูคพูดขึ้นอย่างมั่นใจ  พวกผมเบ๊ะปากและก็ตังใจหางานกันต่อ อันที่จริงก็มรแค่เนียร์ครับที่ตั้งใจหา 

พอตกดึก พวกเราก็แยกย้ายกันกับ ผมกลับเข้ามาที่ห้องก็เหนมาร์คนั่งดูทีวีอยู่

"อ่าวแบม ไม่บอกกูจะได้ไปรับ" มาร์คว่าพร้อมเดินเข้ามาหาผม พร้อมกอดจนได้กินน้ำหอมเหม่นๆปนกลิ่นเหงื่อ ผมกำดอกไม้มือแน่น ไม่รู้จะให้มารืคยังไงดี ก่อนจะค่อยๆผลักคนร่างสูงออกไป

"เหม็น ไปอาบน้ำเลย" ผมว่าก่อนจะเดินไปนั่งตรงโซฟา    " เฮ่ย " ผมร้องขึ้นเมื่อมาร์คดึงดอกไม้ในมือผมไป

"มันเป็นใคร คนที่ให้มึงอะ บอกมากูจะไปกระทืบมัน"

"มึงไม่สงสารมันงั้ย"

"มันกล้ามายุ่งกับคนของกู กูคงสงสารมันมั้งแบม"

"ก็ดี  งั้นมึงก็กระทืบกูเลยมาร์ค อะ " ผมเดินก้าวเข้าไปหามัน พร้อมกับหน้างงของมาร์ค

"ยินดีด้วย กูไม่รู้จะให้ไร เอานี้ไปแหละกัน เหมาะกับมึงดี" เรามองหน้ากันก่อนมันจะดูดอกไม้ในมือพร้อมพยักหน้ายิ้มมากนิดหน่อย เดี่ยวๆคือมึงต้องเข้าใจอะไรมาร์ค กูเพลีย ผมส่ายหัวก่อนจะเดินไปนั่งที่โซฝา "เฮ่ย" ผมร้องขึ้นเมื่อมาร์คกระโดดเข้ามานั่งข้างพร้อมหอมแก้มผม

"ชื่นใจ ขอบใจนะแฟน นึกว่านอกใจกูซะอีก"

"หึหึ ไม่ต้อวห่วง กูไม่ได้เหี้ยนะมาร์ค" ผมเลิกคิ้วมองมาร์ค ก่อนมาร์คจะชักแล้วมองหน้าผมกลับ

"โหดวะ" ผมหยักไหล่ไม่สนใจก่อนจะนั่งดูทีวีต่อไป "ถ้ายังไม่อาบน้ำไม่ต้องมาใกล้เลยนะ " ผมว่าขึ้นจริงจังโดยที่ไม่ได้หันไปมองหน้ามัน

"ก็ได้ๆ" มันว่าก่อนจะลุกขึ้นเดินไปห้องเพื่ออาบน้ำ ผมมองตามแผ่นหลังที่เดินเข้าไปในห้อง พร้อมถอนหายใจ วันนี้ผมเหนื่อยโคตรๆ 
ผมนั้งดูทีวีได้ไม่นานมาร์คก็เรียกผมให้ไปนอนได้แล้ว ผมปิดหน้าจอก่อนจะเดินเข้าห้องไป พร้อมคนตัวสูงที่ดึงผมลงบนเตียง

"หอม" มาร์คดมๆพร้อมดูดไซค์ตามซอกคอผมก่อนจะกระซิบเบาๆ

"มึงก็หอม" ผมว่าก่อนจะกดมาร์คลงมาพร้อมกัดเข้าที่หอมาร์คเบา นี่ผมนึกว่าตัวเองเป็นแวมไพร์มากอะ  "จูบ" ผมพูดขึ้น

"หึหึ" มาร์คหัวเราะเบาๆ ก่อนจะก้มลงมาจูบผม  มาร์คสอดลิ้นเข้ามาในขณะที่ผมเริ่มถอยห่าง มาร์คดึงผมเข้าไปไกล้ พร้อมจูบหนักๆกับลิ้นร้อนที่ที่กวาดไปทั่วปากของผม " อื้อ " ผมคางออกมาเมื่อมือหน้า เริ่มเคลื่อนต่ำลงขอบกางเกง
 
"พอเลยๆ มึงนี่" ผมผลักมาร์คออก

"หึหึ อย่าอ่อยกู จุ๊บ" มาร์คว่าก่อนจะก้มจุ๊บปากผม ก่อนจะนอนพร้อมดึงผมเข้าหาอกแกร่ง 




วันนี้ก่วันเสาร์แล้วครับ ผมมีนัดกับพวกเนียร์ที่ร้านดอกไม้ ผมเลยมาร์คมันไปด้วยซะเลย


"ป๊ๆ เข้าไปข้างในกัน" เนียร์กวักมือเรียกพวกผม ก่อนพวกเราจะเข่าไปในร้าน และมีพนักงานพาไปเดินดูสวนดอกไม้

"ไม่ทราบตรงส่วนไหนสอบถามได้นะคะ" พนักงานว่าขึ้นก่อนจะปล่อยให้พวกเราเดินดู สวยมากครับมีดอกไม้หลากหลายพันธ์มากๆละลานตาไปหมด
พวกผมแยกกันเดินดูจะได้ทั่วๆ

ผมดูไปเรื่อยๆจนมาหยุดที่ไฮเดรนเยียสีฟ้า ผมชอบมากมันสวยสายตาผมได้เป็นอย่างดี 

"ชอบมากเหรอ"

"อือ มันสวยดี" ผมหันไปพูดมาร์คพร้อมยิ้มเบาๆ

"มานี่" มาร์คว่าพร้อมจับมือผมเดินไปดูดอกไม้อีกโซน "เหมือนดอกที่มึงให้กูเลย ว่าแต่ดอกไรวะ" 


"อุชิโนะชิตะคุสะ" 

"ชื่อแปลกๆ มึงรู้ได้ไงวะ"  

"ป้ายก็มีไหมมึง หัดดูซะบ้าง "

"^_^" 

"เหมาะกับมึงดี"

"ดูดี ว่างั้น"

"ป่าวแปลก 55555 "

" มึงแล้วมั้ง เดี่ยวเถอะมึง" มันชี้หน้าด่าผม ฮะฮ่าคิดว่าผมกลัวหรือไง

."แบมแบม ทางนี้ๆ" ผมหันตามเสียงเรียกของยองแจ ก่อนที่ผมกับมาร์คจะเดินไปหามัน " มึงดูเนียร์ มันเลือกเป็น ชั่วโมงแหละ ยังไม่ได้อีก"

"มึงนี่ " เนียร์หันว่ายองแจ ก่อนจะมองมาที่ผม  " แบม ช่วยกูเลือกหน่อย เอาต้นสวยๆแต่ไม่ใหญ่มากๆ กูเลือกไม่ถูกอะมึง"

"มึงจะเอาอันไหนก็เอาดิวะ เลือกไม่ถูกใจ มึงก็ด่าพวกกูอีก" ยูคว่าขึ้นพร้อมน่าเซงๆเหนื่อย

"หุบปาก ดูมึงเลือกแต่ละอย่าง กูแบกกลับไหวไงห๊" เนียร์หันไปแว๊ดใส่ยูค ก่อนยูคจะเบ๊ะปากมองบนแล้วดูมันเลือกต่อ

"กูกะเลือกไม่เป็นอะ"

"เออๆ เลือกๆมาเหอะน่า"

ผมหันมองซ้ายมองขวาก่อนจะไปสะดุดตากับต้นไม้ตนนึง มันไม่สูงมากมากนัก เป็นไม้ประดับปลูกในกระถ่างแขวนได้

 "เฮ่ย" เนียร์ตกใจเมื่อผมยื่นดอกไม้ไปตรงหน้ามัน มันมองผมสลับกับดอกไม้

"อันนี้อะนะ" มันชี้มากระถ่างดอกไม้

" อือ พิทูเนีย ชื่อคล้ายมึงออก สวยด้วย เนี่ยมึงก็ไปแขวนตรงหน้าต่าง หรือตั้งตรงระเบียงก็ได้ เหมาะดีนะ."

"หะห๊ะ อะ เออ ก็ได้ เชื่อมึง มึงชอบกูก็ชอบ"

."เห้ยได้ไง เอาที่มึงชอบดิ เปลี่ยนก็ได้นะ กูแค่แนะนำ"

"ไม่อะ อันนี้ดีแหละ." เนียร์หยิบต้นไม้ในมือผมไปพร้อมกับเข้าไปในร้าน ซึ่งพวกผมก็เดินตามกันเข้าไป

"พวกมึงกลับไงอะ ให้กูไปส่งป่าว"

"เดี่ยวกูกับแจให้เจบีมารับ มึงส่งแค่ยูคอะ"

"พี่ไปส่งทุกคนได้นะ ไม่ได้ลำบากอะไร"

"ไม่เป็นพี่มาร์คส่งยูคก้พอเดี่ยวผมรอเจบีนี่แหละ" มารค์พยักหน้าเข้าใจ

"เออๆ เจอกันมึง ป๊ยูค "
 
หลังจากนั้นพวกผมก็แยกย้ายกันกลับ

"หรือกูจะนอนกับมึงวะยูค มาถึงนี้แหละ"

"มีผัวแล้ว กูไม่ให้นอน" ยูคว่าพร้อมหันหน้ามองออกไปนอกรถ

"โอ้ย เจ็บนะแบม ตีไมเนี่ย" มาร์คร้องขึ้นเมื่อผมเอามือไปตีไหล่มัน

"ก็ดูมึงมองเพื่อนกูดิ มึงก็เหมือนกัน จะกลัวมาร์คมันไม " ผมว่าขึ้นก็มาร์คมันส่งสายตาดุๆผ่านกระจกไปให้ยูคมันและคิดว่ายูคมันจะกล้าให้ผมนอนด้วยไหมแหละครับ

"มาเป็นกูไหมแหละ เคียกันเองนะมึง เรื่องนี้ยูคจะไม่ยุ่ง"

"ชิ " ผมแสดงหน้าเซงออกมาก ไม่นานก็ถึงหอยูคมัน ผมกับพี่มาร์คเลยกับคอนโดกัน

"งอลอ่อ"

"ก็ป่าว"

"ก็มึงมะไม่.... จุ๊บ" ผมหันไปจู๊บปากมาร์คในขณะที่มันยังพูดไม่จบด้วยซ้ำ

"หยุดพูด แบมขี้เกียจฟัง อาบน้ำนอนกันเนอะ ไม่เหี้ยก็คือไม่เหี้ย แบมบอกแล้วไง" มาร์คพยักหน้านิ่งๆเพราะยังอิ้งอยู่

"ฮะฮ่า" ผมหัวเราะกับท่าทางงงของมันก่อนจะเดินไปเอาผ้าเช็ดตัวอาบน้ำด้วยความสบายใจ

"แบมมมมมมมม จูบอีก" 

"ไอ้บ้า" ผมร้องด่ามันออกไปคนอะไรทะลึ่ง

















 



 

 








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

932 ความคิดเห็น

  1. #847 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 21:31
    นี่แบมรู้ความหมายของดอกไม้ทีให้มาร์คไหมอ่ะ
    #847
    0
  2. #283 varinthorn47 (@varinthorn47) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 เมษายน 2559 / 15:11
    ชอบความหมายดอกไม้ที่แบมให้มาร์คมากอ่า
    #283
    0
  3. #46 P.G.N (@neoy-neoy-neoy) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 มีนาคม 2559 / 04:18
    หาความหมายของดอกไม้แล้วน้ำตาจะไหล งืออออออ เฮ้ออออ
    #46
    0
  4. #6 YNaranan (@YNaranan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มีนาคม 2559 / 06:04
    ตอนแรกเหมือนจะม่าเลยอะ
    #6
    0