[ Fic BTS] The Deterview [END ] Hope X Ga

ตอนที่ 12 : The Deterview [[ 11 ]] ►::The pain & pleasure::◄

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1204
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    18 มิ.ย. 60

 


 

[[ 11 ]]
....The pain & pleasure....


 



เสียงที่ดังมาจากชายคนหนึ่งที่เดินมาจากทางด้านหลังโฮซอกและยุนกิหันไปมองเจ้าของเสียงแล้วก็รู้ถึงความแตกต่างระหว่างยุนกิและโฮซอก

“นายนั่นเอง” ยุนกิว่ายิ้มๆ ซึ่งผิดกับโฮซอกที่มีสีหน้าไม่พอใจที่ได้เจอแทฮยองคนนี้

“แกหมายความว่ายังไง” โฮซอกถามหน้านิ่ง

“นายมันคนขี้ขลาด ถ้ายุนกิอยู่กับนายเธอก็คงไม่ปลอดภัย” แทฮยองพูดเรื่องที่ไม่ใช่คำตอบที่โฮซอกถาม

พลึ่บ!!

“ฉันถามเรื่องที่แกพูดก่อนหน้านั้น ไม่ได้ให้มาพูดเรื่องของฉัน” โฮซอกกำคอเสื้อของแทฮยองแล้วกัดฟันพูด

“วันที่โซอันตายนายไม่ได้ไปที่เกิดเหตุนายไม่กล้าเผชิญความจริงว่านายทำให้เธอต้องตาย….” แทฮยองผลักโฮซอกออกแล้วจัดคอเสื้อให้อยู่สภาพเดิมก่อนจะพูดต่อ

“บนดาดฟ้าอาคาร D ฉันขึ้นไปดูหลังจากที่เรื่องทุกอย่างเริ่มคลี่คลายและก็พบสัญลักษ์ที่เขียนด้วยเลือด ตัว Y” แทฮยองพูดแค่นี้แล้วเดินไปจับมือยุนกิ

“ฉันมีเรื่องบอกนายแค่นี้ ฉันขอตัว และยุนกิจะไม่ยุ่งกับนายอีก….” แทฮยองว่าก่อนจะเดินไปโดยไม่ลืมที่จะดึงยุนกิไปด้วย

“ปล่อยมือยุกิเดี๋ยวนี้!!” โฮซอกมองมือที่แทฮยองจับมือยุนกิอย่างไม่พอใจและเริ่มขึ้นเสียง

“ถ้ายุกิยังอยู่กับนายเธออาจจะต้องตาย

ผลั๊ว!!

ร่างของแทฮยองทรุดลงไปกับด้วยแรงหมัดของชายที่ชื่อว่าโฮซอก

“นี่!! หยุดน่ะ” ยุนกิที่เห็นว่าโฮกกำลังจะลงไปซ้ำแทฮยองก็รีบเข้าไปห้าม

“ออกไปฉันจะฆ่ามัน” โฮซอกว่าอารมณ์ของเค้าตอนนี้เดือดจนแทบจะฆ่าคนได้

“นายบ้าไปแล้วหรือไง” ยุนกิว่า

“มันว่าเธออาจจะตาย มันเป็นคำพูดที่ไม่สมควรที่จะพูด!!...” โฮซอกว่าพรางจะไปต่อยหน้าหล่อๆของแทฮยองอีกแต่ยุนกิก็ใช้มือยันตัวเค้าไว้

“นั่นมันก็อาจจะจริงก็ได้” ยุนกิว่ามือยังคงดันไว้ไม่ให้โฮซอกเข้าไปต่อยแทฮยอง

“เธอว่าไงน่ะ” โฮซอกว่าสายตาจับจ้องมาที่ร่างบางอย่างไม่ขาด

“สิ่งที่เค้าพูดมันก็จริงที่ฉันเป็นแบบนี้ก็เพราะฉันเมายุ่งกับนาย” ยุนกิว่าพรางหายใจหอบเหนื่อย

“ฉันเคยบอกเธอไปแล้วว่าฉันจะไม่ยอมให้เธอเป็นอะไร เธอเชื่อสิ่งที่ผู้ชายคนนี้พูดมากกว่าฉันแสดงว่าเธอคงอยากจะไปกับมัน งั้นก็เชิญ!!” โฮซอกตะคอกเสียง

“โฮซอก..ฉันขอ

“ก็ดี ฉันเองก็ไม่ได้อยากมีภาระเหมือนกัน” โฮซอกว่าก่อนจะเดินผ่านร่างบางไป ยุนกิได้แค่ยืนนิ่งๆนึกถึงสิ่งที่เค้าพูดเป็นภาระงั้นหรอ ฉันเป็นภาระของนายสิน่ะ ขอโทษน่ะ……ยุนกิยืนก้มหน้ารู้สึกเจ็บปวดกับสิ่งที่ผู้ชายคนนั้นพูดและที่มือของยุนตอนนี้ผ้าสีขาวเปลี่ยนเป็นสีแดงเพราะยุนกิใช้มือดันร่างโฮซอกไว้

ที่ห้องพยาบาล

“นายเจ็บมากไหม..” ยุนกิถามแทฮยองหลังจากที่เค้าไปหยิบก่ลองประถมพยาบาลมาแล้วนั่งลงฝั่งตรงข้ามเพื่อจะทำแผลให้

“ฉันไม่เป็นไรหรอก แต่เธอหนะเลือดเต็มผ้าเลยน่ะ” แทฮยองว่าแล้วจับมืยุนกิข้นมาแกะผ้าออกอย่างเบามือแต่มันก็ยังคงรู้สึกเจ็บ ที่จริงเวลานี้ควรจะเป็นผู้ชายที่บอกว่าจะดูแลเธอเป็นที่ต้องมาทำแผลให้แต่เค้ากลับทิ้งคำสัญญาลงตั้งแต่ตอนนั้น ตอนที่บอกว่ายุนกิเป็นภาระสำหรับเค้า

 “ยุนกิ เธอโอเคดีน่ะ..” แทฮยองถามเมื่อเห็นสีหน้าของยุนกิดูไม่มีความสุขเลย

“ขอโทษน่ะที่ทำให้นายต้องโดยชกแบบนี้ หน้าหล่อๆของนายต้องช้ำหมด ฉันนี่มันเป็นภาระคนอื่นจริงๆเลย” ยุนกิว่าแล้วมองมือที่แทฮยองทำแผลให้แล้วก็อดนึกถึงเรื่องเมื่อเช้าไม่ได้

ยุนกินั่งมองคนที่ทำแผลให้อยู่ตรงหน้าที่โซฟาของบ้ายตัวเองโดยชายคนนั้นมีชื่อว่าโฮซอก ยุนกิที่นั่งยิ้มก่อนจะสดุ้งเพราะคนตรงหน้าทักขึ้น

“ยิ้มอะไรของเธอ..” โฮซอกถามขึ้น

“อ่อ ป่าวๆ” ยุนกิเมื่อโดนทักก็รีบหุบยิ้มทันที

“ฉันว่ายิ้มแบบเมื่อกี้น่ารักกว่าเวลาเธอโวยวายอีก” ในเวลาที่ยุนกิรู้สึกเขินกับสิ่งที่โฮซอกพูดแต่โฮซอกเองคงคิดว่ายุนกิเป็นภาระและไหนจะต้องมารับมาส่งอีก ยิ่งนึกหัวใจบอบบางของยุนกิก็ยิ่งเจ็บปวด

 

และความเจ็บปวดอีกด้าน

ชายคนที่ยืนแอบมองไปยังคนสองคนที่นั่งทำแผลอยู่รู้สึกผิดที่เวลานี้ไม่ใช่เค้าที่ต้อเป็นคนทำแผลให้กับยุนกิ และไม่ใช่เค้าที่จะต้องคอยดูแลยุนกิและไม่ใช่เค้าที่จะถามความรู้สกหรือปลอบใจเวลาที่เธอมีสีหน้าแบบนี้สีหน้าที่เค้าไม่อยากจะเห็น เค้าอยากจะเห็นใบหน้าที่ยิ้ม และเขิลในบาครั้งแต่นั่นมันก็เป็นความผิดของใครล่ะถ้าไม่ใช่เค้าโฮซอกคนที่ทำให้ยุนกิต้องเจ็บปวดแบบนี้นี่เป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วที่เค้าใช้อารมณ์เป็นตัวนำทำให้พูดอะไรออกไปไม่คิด โฮซอกได้เพียงแค่ยืนแอบมองแทฮยองทำแผลให้ด้วยความเจ็บปวดและอยากจะบอกกับยุนกิว่าฉันขอโทษน่ะ…..

 

ที่ห้องพิเศษ

“ยุนกิ เธอพอจะรู้หรือยังว่าสองคนนั้นมาทำอะไร” จีมินถามยุนกิที่นั่งทำงานอยู่เบาๆ

“ฉันไม่รู้….และไม่อยากรู้” ยุนกิหันหน้ามาพูดกับจีมิน

“เธอไม่รู้จริงๆหรอ ฉันเห็นเธออยู่กับหมอนั่นแทบทุกวัน” จีมินยังคงเค้นหาคำตอบที่แท้จริง

“ฉันไม่รู้ เลิกถามแล้วก็เลิกพูดถึงเค้าด้วย ฉันไม่อยากยุ่งเรื่องของโฮซอก ฉันไม่ควรจริงๆ”ยุนกิว่าแบอารมณ์เสียนิดๆก่อนจะหันหน้ากลับไปทำงานต่อ ปล่อยให้จีมินมองยุนกิอย่าง งงๆ…..

 

“อ้าวเฮ้ยโฮซอกแกจะไปไหนว่ะ!!”เสียงจองกุกพูดขึ้นเมื่อเห็นโฮซอกลุกขึ้นแล้วเดินเตรียมจะออกไปนอกห้อง

“นายจอง โฮซอก!!”อาจาร์ที่กำลังสอนเรียกโฮซอกที่กำลังเดินออกไป  โฮซอกไม่แม้แต่จะสนคำพูดของใครเค้าเดินออกไปอย่างสบายอารมณ์

“ย่าห์เจ้าเด็กนี่!!”อาจารย์ไม่พอใจกับการกระทำของโฮซอกเป็นอย่างมากและกำลังโกรธจัด

 

“ทำอะไรของนายน่ะโฮซอก”ยุนกิพูดกับตัวเองเบาๆ

“ผมจะไปตามเค้ากลับมาเองครับ”จองกุกพูดขึ้น

“ฉันไปด้วยฉันเป็นหัวหน้าห้องต้องรับผิดชอบ”ยุนกิว่าแล้ววิ่งตามจองกุกออกไป

 

“เฮ้ย!!โฮซอกแกจะไปไหนว่ะ”จองกุกร้องตะโกนเมื่อเห็นโฮซอกกำลังจะขับรถออกไป

“นี่โฮซอกนายทำบ้าอะไรแล้วนายจะออกไปไหน”ยุนกิที่วิ่งตามมาด้านหลังจองกุกพูดขึ้น แต่คำพูดก็เหมือนอากาศโฮซอกยังคงจะออกไปเช่นเดิม

“ยุนกิ เธอจะไปไหน!!” จองกุกร้องถามเมื่อเห็นยุนกิวิ่งไปที่หน้าประตูโรงเรียนในขณะเดียวกันกับเวลาที่โฮซอกขับรถของเค้าเพื่อจะออกไปนอกโรงเรียนพอดี

“ยุนกิ!!” จองกุกตกใจกับการกระทำของยุนกิที่วิ่งไปขวางรถของโฮซอกไว้ในวินาทีนี้ร่างบางได้แค่หลับตาปี๋พรางรถที่วิ่งเข้ามาใกล้จองกุกวิ่งเข้าไปเพื่อที่จะดึงร่างยุนกิออกมาแต่ กลับไม่ทัน…..

ปึง!!                                                                              

ร่างบางที่หลับตาอยู่ค่อยๆลืมตาขึ้นมาเมื่อไม่รู้สึกเจ็บอะไรเลยทั้งๆที่โดนชนเพราะรถที่มาเร็วของโฮซอกแบบนั้นคงจะไม่สามารถหยุดได้

“โฮซอก!!”สิ้นเสียของจองกุกยุนกิก็รีบลืมตาขึ้นมาอย่างรวดเร็วและเมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้าก็ถึงกับช็อกไปเลยที่เดียวรถคันหรูของโฮซอกที่ชนเข้ากับต้นไม้แทนที่จะชนยุนกิและตอนนี้คนที่อยู่ในรถได้นอนแน่นิ่งอยู่ข้างใน

“โฮซอก”ยุนกิว่าก่อนจะวิ่งเข้าไปดูร่างที่กำลังสลบ

“เฮ้โฮซอกๆ”จองกุกเรียกโฮซอกหวังให้เค้ารู้สึกตัว

“โทรตามรถพยาบาลเร็วเข้า”ยุนกิบอกจองกุกให้รีบตามรถพยาบาล

“ฉันขอทาน่ะอย่างเป็นอะไรไปน่ะโฮซอก”ยุนกกิว่าพรางน้ำตาที่กำลังจะไหลออกมา…..

 

 

ที่โรงพยาบาล

ร่างบางที่นั่งอยู่ที่โซฟาเพื่อรอให้คนที่นอนอยู่บนเตียงของโรงพยาบาลตื่นขึ้นมาแล้วมาด่าว่า เธอทำอะไรลงไปห๊ะ!!

“จองกุก โฮซอกเป็นบ้าง” จินกับนัมจุนเข้ามาในห้องถามจองกุกที่ยืนอยู่ใกล้ๆยุนกิ

“ไม่เป็นอะไรมากศรีษะได้รับการกระแทกบาดเจ็บเล็กน้อยฮ่ะ” จองกุกว่า

“ฉันบอกแกกี่ครั้งแล้วว่าไม่ให้ขับรถเร็ว”จินฮยองเดินไปที่เตียงแล้วต่อว่าคนที่หลับอยู่

“อ่อจองกุกใครกัน”นัมจุนถามจองกุกเบาๆ

“อ่อเพื่อนที่ห้องเรียนหน่ะ”จองกุกว่า

“อ่อ ฉนชื่อมินยุนกิเป็นเพื่อนของโฮซอก..”ยุนกิแนะนำตัวและยิ้มแห้งๆ

“อ่าผมเพิ่งสังเกตเห็นว่ามีแขกมาเยี่ยมขอโทษน่ะครับ” จินว่าอย่างสุภาพ

“พี่มาทำอะไรเนี่ย” เสียงของคนบนเตียงพูดขึ้นเมื่อเริ่มรู้สึกตัว

“ฮะ โฮซอก..” ยุนกิที่ดีใจที่โฮซอกรู้สกตัแต่ไม่สามรถที่จะเข้าไปหาโฮซอกได้เพราะคิดได้ว่าโฮซอกคงไม่อยากจะเห็นหน้ายุนกิเพราะยุนกิทำให้เค้าต้องมานอนโรงพยาบาลแบบนี้ อย่าลืมสิว่ายุนกิคือภาระสำหรับเค้าและมันก็จิงอย่างที่โฮซอกว่า….

“เอ้ยไอ้โฮซอกเป็นไงบ้างว่ะ” จินรีบถามอาการโฮซอกรวมถึงคนอื่นที่เข้ามาหาเค้าแต่ยุนกิกลับเดินออกจากห้องไปโดยที่ไม่มีใครรู้เพราะมัวแต่สนใจโฮซอก

“ยุนกิหายไปไหนแล้วน่ะ”จองกุกพูดเบาหลังจากที่หันไปด้านหลังไม่พบยุนกิแต่มันก็พอที่จทำให้คนป่วยอย่าโฮซอกได้ยิน..

“ยุนกิ….”โฮซอกว่าแล้วก็ลุกออกจากเตียงแล้ววิ่งออกจากห้องไปเพื่อไปหาใครบางคนคนที่เดินหนีเค้าไป

“โฮซอก แกจะไปไหนว่ะ” จินตะโกนถามเมื่อเห็นโฮซอกวิ่งอกไปรีบๆ

 

 

 

“ยุนกิ!!”เสียงเรียกจากคนด้านหลังทำให้ร่างบางหยุดเดินซึ่งมันเป็นเสียงที่ยุนกิคุ้นเคยเป็นอย่างดี โฮซอก….ยุนกิค่อยๆหันไปมองเจ้าของเสียงที่อยู่ในชุดของคนไข้

“โฮซอก”ยุนกิรู้สึกไม่ค่อยดีเลยที่ต้องมาสู้หน้าโฮซอกเพราะยุนกิเป็นคนทำให้เค้าเกือบตาย

“เธอทำบ้าอะไรห๊!!”โฮซอกเดินเข้ามาใกล้ยุนกิแล้วจับไหล่ยุนกิ

“คือฉันขอโทษน่ะ”ยุนกิว่าสีหน้ารู้สึกผิดและรู้ว่าตอนนี้โฮซอกคงจะโกรธมาก

พรึ่บ!!

“ถ้าตอนนั้นฉันเกิดชนเธอเข้ามาจริงๆ แล้วฉันจะอยู่ยังไงถ้าเธอเป็นอะไรไป”โฮซอกดึงร่างเล็กเข้ามากอดทำให้ยุนกิตกใจกับการกระทำของโฮซอกจนตั้งตัวไม่ถูกได้แค่ยืนแข็งทื่อและเบิกตากว้าง

“เธอต้องชดใช้”โฮซอกว่าพรางยิ้มเจ้าเล่ห์

“ยังไง”ยุนกิถามโฮซอกที่ยืนยิ้ม

“เปลี่ยนชุดเสร็จแล้วฉันจะบอก”โฮซอกว่า

 

 

 

“นี่นายจะให้ฉันทำอะไรแล้วจะพาฉันไปไหนเนี่ย!!”ยุนกิถามคนที่กำลังขับรถโดยไม่บอกว่าจะพาไปไหน

“เถอะน่าไม่ต้องถามอย่าลืมว่าเธอชดใช้ที่ทำให้ฉันต้องเจ็บตัว….”โฮซอกว่า

“ฉันขอร้องล่ะ ฉันไม่อยากได้รับข้อความบ้าๆนั่นเพราะมันเป็นอันตรายต่อฉันและฉันก็ไม่อยาก…..เป็นภาระของนาย”ยุนกิพูดประโยคสุดท้ายอย่างเบาที่สุด และสิ่งที่ยุนกิพูดก็ทำให้รถของโฮซอกหยุดทันที

“ขอบคุณน่ะที่ยอมจอดรถให้ฉัน”ยุนกิว่าแล้วเปิดประตูเตรียมจะออกจากรถแต่ประตูโดนล็อกโดยคนขับ

“อยู่นี่ห้ามไปไหนเด็ดขาด”โฮซอกว่าแล้วก็ออกไปแล้วขังยุนกิไว้ในรถก่อนจะเดินหายไปไหนก็ไม่รู้

 

20 นาทีผ่านไป

โฮซอกที่เดินกลับมาที่รถเปิดประตูเข้ามาก่อนจะยื่นช่อดอกไม้ให้กับยุนกิที่นั่งหน้าบึ้งอยู่ในรถ และเมื่อเห็นช่อดอกกุหลาบสีขาวที่ไม่ใหญ่มากสีหน้าที่บึ้งตึงก็เปลี่ยนเป็นสีหน้าอ้งและตกใจ

“อะ อะไรของนาย..”ยุนกิถามทั้งที่ยัง งงๆ

“ก็ดอกไม้ไง..”โฮซอกตอบกวนๆทำให้ยุนกิหมดอารมณืที่จะคุยกับเค้า

“ฉันขอโทษน่ะที่พูดอะไรแบบนั้นฉันเองแค่อยากให้เธอเชื่อใจฉันว่าฉันสามารถปกป้องดูแลเธอได้”โฮซอกเริ่มพูดสิ่งที่เค้าอยากจะพูด

“แต่

“ไม่มีแต่เอาเป็นว่าเธอเลิกคิดว่าเป็นภาระฉันแล้วเธอก็ยกโทษให้ฉันเราไปกันต่อเถอะ” โฮซอกพูดเองเออเองเพราะความเขินก่อนจะขับรถออกไปต่อ

“ ไม่อยากเชื่อเลยว่านายจะทำอะไรแบบนี้เป็น….”ร่างบางพูดขึ้นยิ้มๆข้างๆคนร่างสูงที่กำลังขับรถ

“เธอเองก็เหมือนกัน ไม่คิดว่าเธอจะทำกับฉันแบบนี้” โฮซอกว่าขณะขับรถอยู่

“ฉะ ฉันทำอะไรนายหรอ” ยุนกิถามอย่าง งงๆ ถ้าเป็นเรื่องที่ทำให้เค้าต้องเจ็บตัวก็ขอโทษไปแล้วหนิ

“ก็ทำให้ฉันคิดว่าเธอเป็นภาระ…...” โฮซอกเว้นวรรคำพูด

“เป็นภาระที่ฉันอยากจะแบกไว้ไม่ว่าสถานการ์ใดๆก็ตาม”โฮซอกว่าทำเอาคนนั่งข้างๆหน้าแดงเหมือนมะเขือเทศ…..นับวันยิ่งรู้สึกเหมือนผู้ชายนี้จะเปลี่ยนไปมากจริงๆ….


 

>>>>>>>>> To be continue  >>>>>>>>


 




themy butter








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

438 ความคิดเห็น

  1. #405 Pim black (@winmon123) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 21:37
    ฟินมากอะบอกเลย
    #405
    0
  2. #223 preaw eiei (@preawproudd) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2557 / 19:33
    โฮปเสี่ยวจุงเบยค่ะ 555555
    #223
    0
  3. #162 dedahdadown (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2557 / 02:41
    โฮปเสี่ยวมากพูดเล้ออออ55555555
    #162
    0
  4. #156 FanNamjun (@eye00110) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 01:45
    มาอัพเร็วๆนะค่ะรออ่านอยู่
    #156
    0
  5. #155 rapmonster (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 21:56
    ฟินนนนนนนนนนนนน
    #155
    0
  6. #154 pimba (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 15:51
    โอ้ยยย อารมค้างค่ะ มาต่อเร็วๆนะค่ะ
    #154
    0
  7. #153 ยุนกิที่รัก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2557 / 22:34
    โอ้ยยย น่ารักอ้าชอบมากอ้ากกกก มาอัปต่อไว้ๆน้าา
    #153
    0
  8. #152 army pran (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2557 / 20:48
    ขุ่นพร้าาาาา อัลลัยเอ่ยฟินที่สุด...ก็คู่นี้งัยยย5555+ ทำไมมันฟินขนาดน้านนน กรี๊ดดด อัพต่อไวไวน้าค้าไรต์ เป็นกำลังใจห้าย ลาไปดิ้นแปบส์ค่ะ แอร้ยยย
    #152
    0
  9. #151 TiwBoon (@0883299691) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2557 / 20:09
    ฟินอ่ะ อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยย! ภาระที่อยากจะแบกไว้ ชอบๆ มาอัพไวๆนะคะ 
    #151
    0
  10. #150 myyyyk. (@kaniisone) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2557 / 19:57
    ตู้มมมมมม ระเบิดตัวตายเเป้บ -///- โฮซอก.. ตาบ้าาา เง้ยยย เขินๆๆ มาต่อไวๆนะคะไรท์ 5555555
    #150
    0
  11. #149 Charence (@shu-sakamaki17) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2557 / 16:49
    มาต่อเร็วๆน๊า ไฟท์ติ้งค่ะ ชยู๊บ
    #149
    0
  12. #148 Malo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2557 / 15:24
    หวาน น้ำตาลขึ้น หวานมดไต่จอ >///<

    โฮปน่ารักจังเค้าอยากเป็นภาระของพีโฮปบ้าง #โดนโฮปเตะ

    อยากรู้ว่ายุนก้าจะต้องชดใช้ยังไง

    รอค่ะไรท์ เป็นกำลังใจให้น้า
    #148
    0
  13. #146 rap monster (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2557 / 22:09
    คู่นี้น่าสงสารจัง
    #146
    0
  14. #144 TiwBoon (@0883299691) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 22:52
    อัพด่วนคร๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา 
    #144
    0
  15. #143 minswag_chubb (@vincent-reborn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 21:59
    โฮซอกน่าจะคิดก่อนพูดนิ้สๆ 5555 เป็นไงล่ะ เจ็บปวดเลย T___T
    รออีก 50 % นะคะไรท์
    #143
    0
  16. #142 Chi-chi-Za (@anchisa47) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 14:24
    อัพไวๆน่ะ เค้าค้างอ่ะ
    #142
    0
  17. #140 SeokyDear (@seokydear77) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 23:21
    ไรท์ทำเค้าค้างอ่า อยากอ่านต่อไวๆแล้ว ><
    #140
    0
  18. #139 Malo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 22:07
    เรื่องมันักจะซับซ้อนซ่อนเงื่อนเข้าไปใหญ่แล้ว

    โฮปอ่าไปพูดแบบนั้นยุนกิจังก็น้อยใจสิ

    ค้างค่ะไรท์ รีบมาต่อเลยน้า
    #139
    0
  19. #137 army (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 22:01
    ไรต์ทำฟิน....ฮัลโหลสวัสดีค่ะ ขอจองตั๋วไปฟินแลนด์ที่นึงค่าา ลงต่อไวไวนร้าไรต์น้าา สู้ๆค่ะ
    #137
    0
  20. #132 pimba (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 00:31
    เอ่อไรท์ค้ะ มาทำให้อารมณ์หนูค้างแล้วใครจะรับผิดชอบค้ะ

    มาต่อเร็วๆน้ะค้ะ รอยุๆ

    #132
    0
  21. #131 zoos (@bubble_soo) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 23:41
    ไรท์ค้างมากกกกกกกมาต่อไวๆนะคะรออยู่
    #131
    0
  22. #129 JAMJAM (@jamjamjiratchaya) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 18:54
    ไรท์ต่อเร็วๆน้าา มันค้างคา นอนไม่หลับกระสับกระสายกินไม่ได้นอนไม่หลับ (ไม่ใช่ละ:3) มาต่อเร็วๆนะไรท์ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #129
    0
  23. #128 minswag_chubb (@vincent-reborn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 17:55
    โอ้ยยยย ค้างงงง TOT
    #128
    0
  24. #127 FanNamjun (@eye00110) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 16:25
    มาอัพเร็วๆนะค่ะรออ่านอยู่
    #127
    0
  25. #126 kobkab (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 15:49
    มาอัพต่อเร่วๆนะค่ะ
    #126
    0