ตอนที่ 18 : The Deterview [[ 17 ]] ►::Games::◄

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 732
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    19 ก.ค. 58

[[ 17 ]]

…..Games….

 

 

10 นาทีผ่านไป

“นี่ปล่อยฉันเลยน่ะ แล้วนายจะกินไม่กินถ้าจะกินก็รีบกินไม่งั้นฉันจะเอาไปทิ้ง”ยุนกิพยายามจะดันตัวให้ออกห่างจากโฮซอกแต่เจ้าตัวดันไม่มีแรงมากพอเพราะยิ่งขยับโฮซอกยิ่งดึงยุนกิเข้ามมาใกล้

“รับปากมาก่อนว่าจะป้อนฉัน แล้วฉันจะปล่อย”โฮซอกว่า

“เรื่องอะไรมือนายก็มี กินเองไม่ได้หรือไง”ยุนกิจิปากว่า

“เฮ้ย โอเคๆ ก็ได้ป้อนก็ป้อน”ยุนกิรีบตกลงทันทีเมื่อโฮซอกดันร่างของยุนกิให้เข้ามาหาเค้า

“ดี”โฮซอกพูดสั้นๆก่อนจะยิ้มแล้วทำหน้ากวน

“อ้าปาก”ยุนกิว่าก่อนจะตักข้าวเข้าปากโฮซอก

“อื้ออื้อ”เมื่อข้าวเข้าปากโฮซอกก็ถึงกับดิ้นรนหาถังขยะเพราะมันร้อน

“ร้อนไหม อย่าคายน่ะ ไม่งั้นนายอกกิน”ยุนกิว่าขู่พรางหัวเราะสะใจ

“ฮึ๋ยกินเองได้”หลังจากที่โฮซอกพยายามกลืนข้าวต้มแล้วกินน้ำก็นั่งลงอย่างแค้นใจแล้วดึงถ้วยข้าวต้มมาจากมือยุนกิ

“นี่รีบๆกินแล้วรีบๆกลับ”ยุนกิว่าก่อนจะเตรียมลุกไปทำการบ้านแต่อีตาโฮซอกดันดึงไว้

“ฉันไม่กลับ เรามาเล่นเกมส์กันดีไหม ถ้าฉันแพ้ฉันจะกลับบ้านแต่ถ้าเธอแพ้คืนนี้ฉันจะอยู่ที่นี่”โฮซอกว่าอย่างยิ้มเจ้าเล่ห์

“ทำไมฉันต้องเล่น นี่มันบ้านฉันนายไม่มีสิทธิออกคำสั่ง”ยุนกิว่า

“ป๊อดรึไงห๊ะ!! ไม่รู้หละถ้าไม่เล่นยังไงฉันก็จะอยู่ที่นี่ไม่กลับ”โฮซอกว่าพรางเอนหลังพิงโซฟา

“ก็ได้ถ้าแพ้แล้วอย่ามาเสียใจละกัน”ยุนกิตอบตกลงอย่างมั่นใจ

“งั้นมาเริ่มกันเลยเกมส์นี้ให้เขียนคำที่อยากให้ฝ่ายตรงข้ามพูดใสกระดาษโดยไม่ให้ฝ่ายตรงข้ามเห็นเขียนสามใบแล้วให้ฝ่ายตรงข้ามเลือกใบใดใบหนึ่งแต่มีคำที่ฝ่ายตรงข้ามได้พูดจะต้องออกมาจากใจจริงเท่านั้น และถ้าพูดไม่ครบทั้งสามใบถือว่าแพ้”โฮซอกอธิบายเกมของเค้าแล้วเดินไปหญิบกระดาษและปากกาเหมือนบ้านหลังนี้เป็นของเค้า

“เกมส์อะไรของนายไม่เห็นจะรู้จักเลย”ยุนกิว่า

“เถอะน่าเขียนลงไปเถอะน่าสามใบคำทีอยากให้ฉันพูด”โฮซอกว่าพรางยื่นกระดาษให้

“ฉันไปเขียนหน้าทีวีล่ะกันเดี๋ยวนายจะหาว่าฉันขี้โกง”ยุนกิว่าพรางเดินหนีไป

“เร็วๆหละฉันใจร้อน”โฮซอกว่าก่อนจะรีบเขียนของตัวเอง

5 นาทีผ่านไป

“เสร็จแล้ว เตรียมตัวกลับบ้านได้เลยนาย”ยุนกิว่าอย่างภาคภูมิใจและยิ้มอย่างพอใจ

“หึ งั้นมาเริ่มกันเลยเลือกของฉันเลย”โฮซกว่าแล้วยื่นกระดาษทั้งสามใบที่พับเหมือนกันให้ยุนกิเลือดยุนกิเลือกใบตรงกลาง

“นายเลือกของฉันไปได้เลย”ยุนกิก็ทำเช่นเดียวกับโฮซอกหลังจากที่ทั้งคู่หยิบกระดาษไปแล้วก็ค่อยๆเปิดดูและสิ่งที่ต้องพูดนั้นมันหน้าตกใจ

โฮซอก / ฉันจะกลับบ้าน /

ยุนกิ / นายอยู่เป็นเพื่อนฉันหน่อยน่ะ /

“อะไรของนายนี่มันโกงชัดๆเลย”ยุนกิว่าโฮซอกทั้งที่ยังไม่เห็นสิ่งที่โฮซอกต้องพูด

“จะห็พูดก่อนหรือว่าพูดทีหลัง”โฮซอกถาม

“นายพูดก่อนบางทีสิ่งที่นายได้พูดนายอาจจะไม่กล้าพูดก็ได้”ยุนกิว่ายิ้มๆ

“โอเค ฉันได้คำว่า…..

“ฉันจะกลับบ้าน”โฮซอกว่าอย่างไม่ติดขัด

“อะไรน่ะ ถ้างั้นฉัน….”ยุนกิถึงกับพูดไม่ออกอุส่าโฮซอกพูดว่าจะกลับบ้านแล้วเชียวนี่ยังต้องได้มาชวนเค้าให้อยู่ต่อ

“เฮ้อ สิ่งที่ฉันจะพูดคือ นายอยู่เป็นเพื่อนฉันหน่อยน่ะ”ยุนกิว่าอย่างอึดอัดใจ

“ได้ไม่มีปัญหา”โฮซอกว่ายิ้มอย่างพอใจ

“หึ วันพระไม่ได้มีหนเดีย”.ยุนกิว่าอย่างมั่นใจ

“งั้นก็ต่อเลย”โฮซอกว่าแล้วทั้งสองก็เลือกใบตามที่ต้องการหนึ่งใบแล้วค่อยๆเปิดออก

“ดูเหมือนว่าทั้งคู่จะตกใจกับสิ่งที่เห็นในแผ่นกระดาษ”

“นายมัน….ฮึ่ย!!”ยุนกิพูดไม่ออกเป็นครั้งที่สอง

“นี่มันอะไรกัน”โฮซอกดูเหมือนจะยังค้างกับอาการตกใจ

“จะให้ใครเริ่มก่อน เธอล่ะกัน”โฮซอกว่า

“ไม่นายก่อนเลยยังไงโอกาสของฉันมันมีน้อยมากยากที่จะพูดเชิญนาย”ยุนกิว่า

“แต่….”โฮซอกเองก็ยังอ้ำอึ้งเค้าได้คำว่าอะไรกันแน่

“ทำไมคำถามมันน่าตกใจมากเลยหรอ ฉันบอกนายแล้วเตรียตัวกลับบ้านอย่าลืมน่ะสิ่งที่ต้องพูดมันต้องออกมาจากใจ”ยุนกิว่าและรู้สกเหมือนกับว่าเกมส์ครั้งนี้เค้าจะต้องชนะ

“ฉัน….ฉัน”โฮซอกอ้ำอึ้งต่างจากยุนกิที่กำลังยิ้มเพื่อชัยชนะ

“ฉันชอบเธอ”ในที่สุดโฮซอกก็พูดออกมาอาการของทั้งสองตอนนี้มันได้สลับกันยุนกิตกใจไม่คิดว่าโฮซอกจะพูดมัน คำที่ยากจะพูด นี่มันผิดกว่าที่คาดไว้เยอะเลย

“เอ่อ คือว่าฉัน ฉัน”ในที่สุดยุนกิก็ไม่ไหวกับสิ่งที่โฮซอกพูดมารีบวิ่งเข้าห้องน้ำไป

 

 

“นี่มัน”ยุนกิพูดคนเดียวในห้องน้ำอย่างเบา

“ฉัน ได้ยินชัดหรือป่าว ทำไมตอนนี้หูมันอื้อไปหมดแล้วทำไมมันหายใจไม่ค่อยทั่วน่ะ”ยุนกิว่าพรางค่อยๆยกมือจับหัวใจตัวเองและก็สัมผัสได้ถึงการเต้นที่เร็วของหัวใจนี่เป็นครั้งที่เท่าไห่แล้วที่หัวใจของยุนกิเต้นผิดปกติ

“ฉันเป็นอะไรไปแค่คำพูดที่เป็นเกส์ทำไมต้องตื่นเต้นด้วย ยุนกิๆ ตื่นๆกลับมาเป็นปกติ”ยุนกิพยายามตั้งสติและหายใจเข้าลึกๆ

 

 

“ทำไมฉันถึงพูดมันออกไปน่ะ”โฮซอกว่าพรางกุมหัวใจตัวเองที่เต้นรัว

“มันออกมาจากใจของฉันจริงๆหรือว่าแค่ต้องการเอาชนะ….”โฮซอกว่ากับตัวเองและรู้สึกสับสน

“แล้วถ้าเป็นยุนกิจะยอมพูดมันออกมาเหมือนที่ฉันพูดหรือป่าวน่ะ”โฮซอกว่าก่อนจะหยิบเสื้อของเค้ามาใส่แล้วเดินออกไป…….

 

>>>>>>>>> To be continue >>>>>>>>

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

438 ความคิดเห็น

  1. #240 JAMJAM (@jamjamjiratchaya) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2557 / 15:03
    ฉันชอบเธอ หึ้ยยยยยน่ารักกกก อยากอ่านตอนต่อไปแล้ววววว รอไรต์น้าาาา
    #240
    0
  2. #238 preaw eiei (@preawproudd) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2557 / 19:08
    ยุนกิไม่คิดล่ะสิว่าโฮปจะกล้าพูด อิ้อิ้ >< โอยย ฟินค่ะฟินน ไรท์มาต่อด่วยเลยยย
    #238
    0
  3. #237 Malo (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 22:45
    "ฉันชอบเธอ" >////< #ฟินแปป

    นี่ยุนก้าเขียนให้โฮปพูดคำนี้จริงๆเหรอเนี่ย แล้วโฮปก็ดูจะเต็มใจพูดมากเนอะ (ถึงไม่ใช่ ฉันก็จะบังคับให้ใช่!!!)

    น่ารักเวอร์ๆอ่ะ แต่แบบนี้ยุนกิก็แพ้เกมนี้แล้วดิ งั้นก็ต้องโดนลงโทษชิมิ

    รอไรท์มาอัะต่อนะงับ เป็นกำลังใจให้
    #237
    0
  4. #234 Erza K. Sylvester (@popza3008) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 22:32
    "ฉันชอบเธอ" อร๊ายยยยยย >//<
    #234
    0
  5. #232 SeokyDear (@seokydear77) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 21:23
    งื้อออ เขินแทนนน >\< ลุ้นมากตอนเปิดกระดาษแผ่นที่สอง5555
    #232
    0
  6. #231 TiwBoon (@0883299691) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 17:19
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด /////////// น่ารักอ่ะ
    #231
    0
  7. #230 minswag_chubb (@vincent-reborn) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2557 / 17:04
    ยุนกิ พูดไปเลยยยยยย ㅜㅇㅜ
    #230
    0