ตอนที่ 21 : The Deterview [[ 20 ]] ►::birthday of someone::◄

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 710
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    19 ก.ค. 58

 {{ 20 }}

….birthday of someone….





 

“นี่ยุนกิตื่นมาทานข้าวได้แล้ว และก็ไปเปลี่ยนชุดด้วย”โฮซอกที่นอนเฝ้ายุนกิทั้งคืนจนเช้าเดินเข้ามาในห้องหลังจากไปคุยกับคุณหมอ

“อืออะไรฉันกลับบ้านได้หรอ?”ยุนกิว่าพางขยี้ตา

“ก็ใช่น่ะสิ ไม่เป็นอะไรมากแล้วก็กลับบ้าได้”โฮซอกว่ายิ้มๆ ยุนกิรู้สึกดีข้นเมื่อเห็นรอยยิ้มของผู้ชายคนนี้ที่เอ่ยปากว่าชอบยุนกิ และยังบอกอีกว่าถ้ายุนกิไม่ชอบเค้า แต่เค้าก็จะชอบยุนกิต่อไปจนกว่ายุนกิจะยอมรับคนอย่างโฮซอก

“ฉัน….กลับไม่ได้หรอก ฉันไม่มีบ้านอยู่แล้ว”ยุนกิว่าน้ำตพรางจะไหล

“ฉันบอกแล้วว่าฉันจะดูแลเธอเพราะฉนั้นไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้นฉันจัดการให้เอง”โฮซอกว่าพรางตบมือให้ชายชุดดำและผู้หญิงอีกคนที่แต่งตัวดูเรียบร้อยเข้ามาในห้อง

“อะไร”ยุนกิถามปนงง

“เดี๋ยวช่วยพายุนกิไปพักที่ห้องของฉันน่ะแล้วก็อย่าให้ใครเข้าออกเด็ดขาด”โฮซอกว่า

“เฮ้ย!! ห้องของนาย จะบ้าหรอ ฉันไม่ไปๆๆ”ยุนกิว่าอย่างตกใจ

“ที่นั่นเป็นคอนโดของฉันใส่รหัสไว้ปลอดภัย ถ้าไม่อยู่ที่นั่นจะไปอยู่ข้างทางงั้นหรอ”โฮซอกว่ากวนๆ

“ใช่ฉันอยู่ข้างทางดีกว่าอยู่ร่วมห้องกับนาย”ยุนกิว่าพรางหันหน้าหนี

“ฉันไม่ได้พักที่นั่นฉันซื้อไว้ให้คนที่ฉันจะแต่งงานด้วยต่างหาก”โฮซอกว่ายิ้มเจ้าเล่ห์

คำพูดเมื่อกี้ทำเอายุนกิอึ้งไปสามวิ ซื้อไว้ให้คนที่จะแต่งงานด้วย….

“นายไม่ได้อยู่จริงๆน่ะ….งั้นฉันสามารถจะทำอะไรก็ได้สิน่ะ”ยุนกิว่าพรางคิดแผนในใจบางอย่าง

“อืม”โฮซอกตอบสั้นๆเพราะรู้สึกไม่ไว้ใจร่างบางที่นั่งยิ้มแฉ่งอยู่

“โอเค….”ยุนกิว่าพรางเดินลงไปเข้าห้องน้ำก่อนจะหันกลับมาถามโฮซอก

“นายจะออกโรงพยาบาลวันนี้หรอ..”ยุนกิถาม

“อ่อ ป่าวฉันคงอยู่อีกสองสามวัน”โฮซอกว่ายิ้มทุ่มปาก

“งั้นก็ขอให้หายเร็วๆน่ะ”ยุนกิว่าพรางเดินยิ้มอย่างพอใจที่โฮซอกยังไม่ออกจากโรงพยาบาล……

 

 

ณ คอนโดของโฮซอก

“นี่คือห้องของคุณชายคับเชิญคุณยุนกิเลยครับ”ชายชุดดำเปิดประตูห้องให้ยุนกิเข้าไป

“ฉันว่ามองคอนโดด้านนอกก็สวยพอแล้วน่ะแต่พอเข้ามาในคอนโดก็สวยมากพอแล้วแต่ห้องของอีตานี่ยังสวยกว่าอีก นี่มันห้องคนหรือวังว่ะเนี่ย!!”ยุนกิว่าเมื่อเห็นห้องของโฮซอกที่ตกแต่งด้วยสตายสีฟ้าและของตกแต่งสุดหรู

“คุณชายโฮซอกครับ คุณชายไม่ได้ชื่ออีตานี่”ชายร่างดำว่า

“ฉันว่าคอนโดนี้จะสวยถ้าไม่มีชายชุดดำใส่แว่นเหมือนมาเฟีย ฮึ่ย!!”ยุนกิว่าสายตาจิกกัดก่อนจะเดินเข้าไปในห้องแล้วปิดประตูล็อกไว้

“เตียงสวยจังเลยขอนอนละน้า”ยุนกิว่าพรางกระโดดลงเตียงที่สุดจะนุ่ม

“อ่อจริงสิแดอารี่เล่มนั้นโอ๊ยโดนเผาไปแล้วแน่เลยแล้วฉันจะรู้ไหมว่าไอ่คนแปลกหน้า Y คือใคร บ้าชิบ!!”ยุนกิว่าพรางนอนกุมกะหมับ

ติ๊ด!!

เสียงข้อความเข้ายุนกิรู้ทันทีว่ามันเป็นของใคร คนที่ยุนกิกำลังนึกถึง

คนแปลกหน้า Y!!

ไดอารี่อยู่หน้าคอนโด

“ไดอารี่นั่น ทำไมถึงอยากให้ฉันอ่านน่ะ”ยุนกิว่าแล้วก็เปิดประตูออกไปแต่โดนอีตาชายชุดดำห้ามไว้

“คุณชายไม่ให้ออกไปไหนน่ะครับ”ชายชุดดำว่า

“ฉันออกไปแค่หน้าคอนโดเอง”

“ไม่ได้ครับคุณชายสั่งไว้ไม่ให้ออกจากห้อง”ชายชุดดำยังคงห้าม

“งั้นก็ได้ไม่ไปก็ได้….”หลังจากที่ยุนกิพูดชายชุดดำก็ลดแขนที่ยกขึ้นเพื่อห้ามยุนกิลง เพียงแค่วินาทีเดียวยุนกิก็ชิ่งวิ่งหนีไปขึ้นลิฟชายชุดดำมัวแต่อึ้งและตกใจจึงวิ่งไปไม่ทันก่อนลิฟจะปิด

 

“อยู่ไหนน่ะ…..”ยุนกิมองหาไดอารี่เมื่อลงมาถึงด้านล่าง

ตริ๊ง!!

คนแปลกหน้า Y : ‘อยู่ในกระถางต้นไม้….หวังว่าซักวันเราจะได้คุยกัน

“ใต้กระถางหรอ….อ่ะนั่นไง”ยุนกิว่าแล้วก็วิ่งไปหญิบไดอารี่ที่๔กซ่อนไว้ในกระถางต้นไม้ต้นหนึ่งของคอนโด

“คุณยุนกิครับกลับไปที่ห้องเถอะครับ….เป็นคำสั่งของคุณชาย”ชายชุดดำคนเดิมพูดอย่างหอบเหนื่อย

“ฉันบอกแล้วว่ามาแค่หน้าคอนโด วิ่งมาเหนื่อยป่าว..”ยุนกิว่าก่อนจะเดินไปขึ้นลิฟ โดยมีชายชุดดำเดินตามไปด้วย ชายชุดดำกำลังจะก้าวเข้าไปในลิฟแต่โดนยุนกิหยุดไว้ด้วยนิ้วชี้

“นายต้องรอไปทีหลังฉันสิ ฉันเป็นแขกของคุณชายนาย นายต้องให้เกียรติฉันโดนทำตามคำสั่ง

“แต่คุณไม่ใช่เจ้าของที่นี่”ชายชุดดำตอกกลับ

“งั้นฉันจะตามไปด่าคุณชายนายว่าลูกน้องไม่ได้เรื่องไม่ให้เกียรติแขก”ยุนกิว่าทำหน้ากวนก่อนจะปิดลิฟไป

 

ตกดึก

“ฮ้าว เมื่อไหร่จะจบเนี่ยอ่านมายังไม่รู้เลยว่าคนแปลกหน้าคือใคร?”ยุนกิว่าทั้งจะหลับ

“อีกกี่หน้าเนี่ย!! ไม่ไหวแล้วง่วงๆ นอนดีกว่า”ยุนกิว่าแล้วก็ทิ้งไดอารี่ไว้บนหัวแล้วปิดไปนอน

 

15 นาทีผ่านไป

ติด ติด ติด

เสียงคนที่กำลังกดรหัสผ่านห้องด้านนอกดังขึ้นทำให้ยุนกิที่หลับยังไม่ค่อยสนิทได้ยินเสียง

“ใคร หรือว่าจะเป็นคนมาตามทำลร้ายฉัน”ยุนกิว่าแล้วก็รีบลุกขึ้นไปหยิบของแข็งๆแถวๆนั้นแล้วเดินไปหลบข้างๆประตู

กึก!!

เสียงคนเปิดประตูเข้ามายุนกิที่หลบอยู่ข้างประตูก็พุ่งออกมาแล้วตีไปที่คนที่เข้ามาเยือน

“โอ๊ย!! โอ๊ย เจ็บน่ะ!!”คนที่โดนตีว่าก่อนจะวิ่งไปเปิดไป

“โฮซอก!!”เมื่อไฟเปิดขึ้นยุนกิก็เห็นว่าคนที่มาเยือนคือใคร ยุนกิตกใจไปสามวิก่อนจะกลับไปตีโฮซอกต่อ

“เฮ้ย!! อะไรเนี่ย จะตีฉันอีกทำไม โอ๊ย!!”โฮซอกว่าพรางวิ่งหนี

“นายโกหกฉัน….นายแอบเข้ามาทำไมห๊ะ!! อ่ะ!!”ยุนกิที่ตีโฮซอกอยู่โดนโฮซอกจับมือไว้แล้วช้อนตัวขึ้นอุ้ม

“ถามได้ก็มานอนสิ นี่มันห้องฉันน่ะ”โฮซอกว่ายิ้มๆ

“โฮซอก!! นาย!!”ยุนกิตะหวาดเสียงใส่หน้าโฮซอกพรางดิ้นแล้วเอากำปั้นทุบที่ร่างของโฮซอก

พลุ่บ!!

โฮซอกโยนยุนกิลงเตียงก่อนจะค่อมตัวแล้วจับแขนสองข้างไว้

“ถ้าขยับฉันจะทำมากกว่านี้”โฮซอกว่าขู่

“ทำไมนายมันน่าเกลียดขนาดนี้ ไอ้คนโกหก แล้วยังมาบังคับขู้เข็นคนอื่น ฮึ่ย!!ฉันเกลียดคนอย่างนายจริงๆ”ยุนกิว่าแล้วก็หันหน้าหนีโฮซอก

พลึ่บ!!

“นายจะทำอะไรปล่อยน่ะ”ยุนกิตกใจที่จู่ๆโฮซอกก็เปลี่ยนจากคล้ำยุนกิไว้แล้วนอนลงข้างๆแล้วกอดร่างบางไว้

“ฉันบอกแล้วไงว่าถ้าขยับฉันจะทำมากกว่านี้….”โฮซอกว่าพรางหลับตา

“ฉันขยับตอนไหน ขยับไม่ได้ด้วยนายข่มฉันไว้”ยุนกิว่า

“ก็หันหน้าหนีฉันไงหรือว่ามันไม่ใช่การขยับ..”โฮซอกว่าพรางกอดร่างบางแล้วหลับตาพริ้ม

“ยุนกิหันไปมองคนที่นอนอยู่ข้างๆที่กำลังหลับแล้วก็ยิ้มขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ผู้ชายคนนี้เวลาหลับดูน่ารักมากเลยทีเดียว

 

30 นาทีผ่านไป

โฮซอกที่เห็นร่างบางหลับแล้วก็ลุกขึ้นแล้วมองร่างบางก่อนจะก้มลงไปจูบที่ริมผีปากนั่น ไม่ว่านี่จะเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วที่เค้าแอบขโมยจูบยุนกิแต่จูบนี่ก็ยังหอมหวานไม่เคยเปลี่ยน…..โฮซอกลูบผมยุนกิเบาๆก่อนจะเดินออกไปจากห้อง

 

“เธอมีอะไรหรอ?”โฮซอกเอ่ยถามหญิงสาวที่กำลังยืนมองวิวบนดาดฟ้า

“นายทักฉันแบบนี้หรอ?”ร่างบางละสายตาจาดวิวแล้วหันมาพูดกลับโฮซอก

“ขอโทษที”โฮซอกว่า

“ไม่เปนไรฉันเข้าใจดี นายไม่ใช่โฮซอกคนก่อน แต่ตอนนี้มันคือโฮซอกตัวจริงสิน่ะ”ร่างบางพูดสีหน้าดูเจ็บปวดไม่น้อย

“มีอะไร….”โฮซอกว่าเรียบๆ

“ไม่มีอะไรมากหรอกเรื่องไร้สาระ ฉันแค่จะบอกนายว่าพรุ่งนี้วันเกิดฉัน”รางบางว่าอย่างมีความหวัง

“อืม..ฉันรู้แต่….

“แต่นายคงจะไปฉลองกับฉันไม่ได้เหมือนเมื่อก่อนสิน่ะ”ร่างบางว่า

“ขอโทษน่ะ”โฮซอกว่า

“ฉันต้องขอโทษนายต่างหากหละ….ที่ผ่านมาฉันมีแต่ทำให้นายต้องเจ็บปวดแต่ตอนนี้ฉันกลับต้องเจ็บปวดเอง….”ร่างบางพูดน้ำตาคลอ

…………..”โฮซอกไม่พูดอะไรได้แต่ยืนเงียบให้คนตรงหน้าพูดต่อ

“นายทำให้ฉันเสียใจเจ็บปวดแค่ไหนก็ได้….แต่นายอย่ารักคนอื่นไม่ได้หรอ?”คนตกหน้าโฮซอกพูดพรางน้ำตาที่หยดลงไม่หยุด

“ฉันขอโทษ….ฉันทำไม่ได้”โฮซอกว่าพรางมองคนตรงหน้าที่กำลังยืนร้องไห้ตัวสั่นอย่างรู้สึกผิด

“นายพูดแต่ว่าขอโทษทำไมนายไม่พูดว่าไม่ได้ฉันตอนที่ฉันยังไม่รักนายห๊ะ!!”ร่างบางว่าร้องไห้ไม่หยุด

“ทำไมหรอ….ฉันไม่เคยอยู่ในความรู้สึกนายเลยใช่ไหม ความรู้สึกที่เรียกว่ารักมันไม่มีเลยใช่ไหม นายทำไมไม่บอกฉันหละว่านายรักยุนกิไม่ใช่ฉัน นายใจร้ายเกินไปแล้วน่ะ….

พลุ่บ!!

ร่างบางนั่งลงอยางหมดเรี่ยวแรงก่อนจะพูดเบาๆ

“นายไม่ต้องสนใจฉันหรอก….กลับปเถอะ”ร่างบางว่าก่อนจะลุกข้นยืนแล้วเดินไปที่ประตูดาดฟ้าก่อนจะลงลิฟไป

โฮซอกได้แต่มองร่างบางอย่างสงสารแลละด้วยความรู้สึกผิด…….โดยที่ไม่สามารถจะทำทุกอย่างให้ดขึ้นได้เลยโฮซอกไม่สามารถรักใครได้นอกจาก      ยุนกิ…..
 

>>>>>>>>> To be continue >>>>>>>>

 
:: เม้นเป็นกำลังใจให้กันด้วยน้าาาาา ::
♔THE ORA♔

 
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

438 ความคิดเห็น

  1. #267 JAMJAM (@jamjamjiratchaya) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2557 / 15:31
    หนุกอ่าาาา รีบมาต่อนะ
    #267
    0
  2. #266 subaidah (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2557 / 10:10
    ยุนกิไปอยู่กับโฮซอกแล้ว

    รีบอัพนะคะ
    #266
    0
  3. #265 benza (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2557 / 00:21
    หนุกอ่ะ มาต่อเร็วๆน้าาไรท์>^
    #265
    0
  4. #264 benza (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2557 / 00:21
    หนุกอ่ะ มาต่อเร็วๆน้าาไรท์>^
    #264
    0
  5. #263 preaw eiei (@preawproudd) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2557 / 19:00
    ผู้ฟหขิงคนนี้คือใครอ่ะ? โอ๊ย โฮซอกคนบร้าา จะทำอะไรร >____< มาต่อเร็วๆนะคะไรท์~
    #263
    0
  6. #260 TiwBoon (@0883299691) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2557 / 21:15
    คิอไร? สงสัยมากอ่ะ รีบอัพนะคะ แล้วก็คือตอนนี้ฟินมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก >///<
    #260
    0