สเปเชียลลูกชายยอนิม [Yaoi]

  • 100% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 42,273 Views

  • 357 Comments

  • 1,181 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    85

    Overall
    42,273

ตอนที่ 6 : ตอนพิเศษ เดย์อิฐ (รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5572
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    19 ส.ค. 57





 





ตอนเดย์อิฐ

Author :   (ยอนิม)

                        

                                              

 

         

 

“เดย์ กูออกไปรดน้ำต้นไม้ที่หน้าบ้านนะ” อิฐพูดบอกคนรักที่กำลังทำอาหารเช้าอยู่ในครัว

 

 

“แล้วอย่าลืมปิดน้ำเหมือนครั้งก่อนอีกล่ะ น้ำจะท่วมบ้านเอา” เดย์บอกกลับ อิฐย่นจมูกนิดๆ

 

 

“ก็วันนั้นมึงเร่งกูให้เข้ามาหามึงนี่ กูก็เลยรีบจนลืม” อิฐพูดบอกกลับไปบ้าง เดย์ยกยิ้มมุมปากนิดๆ

 

 

“โยนความผิดให้กูตลอด” เดย์บอกกลับ ก่อนที่อิฐจะเดินยิ้มไปรดน้ำต้นไม้ที่หน้าบ้าน ตั้งแต่ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านของเดย์ อิฐก็กลายเป็นคนตื่นเช้า เพราะต้องมีหน้าที่มารดน้ำต้นไม้ พอรดน้ำต้นไม้เสร็จ อิฐก็เอาถุงขยะออกไปทิ้งที่ถังขยะของหมู่บ้าน ที่ตั้งอยู่นอกรั้วบ้าน พอจะหันกลับเพื่อจะเดินเข้าบ้าน  อิฐก็มองเข้าไปในประตูรั้วบ้านข้างๆ เห็นเพื่อนบ้านที่คุ้นเคยกันดี กำลังหอบของพะรุงพะรังไปใส่ท้ายรถ อิฐจึงเดินไปทักทายตรงประตูรั้ว

 

 

“พี่จัน จะไปไหนครับ ไปเที่ยวเหรอครับ” อิฐทักขึ้นเพราะรู้ว่าหญิงสาวลาพักร้อน หญิงสาววัย 30 กว่าๆหันมามองก่อนจะส่งยิ้มเหนื่อยๆให้อิฐ

 

 

“ไม่ได้ไปเที่ยวหรอกอิฐ ไปที่โรงงานนั่นแหละ พอดีหัวหน้าพี่เค้าโทรมาตามให้เข้าไปช่วยงานด่วนวันหนึ่งน่ะ” หญิงสาวตอบกลับ

 

 

“แง.....แง...” เสียงร้องของเด็กดังขึ้นภายในบ้านของหญิงสาว ทำให้อิฐเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ เพราะรู้ว่าหญิงสาวยังโสดไม่มีสามีและไม่มีลูก

 

 

“ตายจริง ตื่นแล้วเหรอเนี่ย” หญิงสาวอุทานเบาๆ ก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปในบ้านของตัวเอง แล้วอุ้มเด็กน้อยวัยประมาณ 5 เดือนออกมากอดปลอบให้หยุดร้อง

 

 

“ลูกใครอ่ะครับ พี่จัน” อิฐถามขึ้นอย่างสงสัย หญิงสาวเดินมาเปิดประตูรั้วให้อิฐเดินเข้ามา

 

 

“ลูกน้องชายพี่น่ะ มาฝากเลี้ยงเมื่อวาน เพราะต้องบินไปดูงานต่างประเทศ น้องสะใภ้พี่ก็ไปด้วย แต่เอาลูกไปไม่ได้ พี่ถึงได้ลาพักร้อนเพื่อมาเลี้ยงหลานนี่ไง” จันพูดบอก

 

 

“แล้วพี่จันจะเอาหลานพี่ไปที่ทำงานด้วยเหรอครับ” อิฐถามอีก พร้อมกับเอานิ้วจิ้มแก้มเด็กน้อยเบาๆ ทำให้เด็กน้อยมองอิฐอย่างแปลกใจและเริ่มคลายอาการสะอื้นลง อิฐยิ้มนิดๆเมื่อเห็นเด็กน้องมองตนเองตาแป๋วทั้งๆที่ยังมีน้ำตาคลออยู่

 

 

“ก็ต้องเอาไปด้วยแหละ พี่บอกหัวหน้าแล้ว เค้าให้เอาไปเลี้ยงในออฟฟิศได้ พี่ถึงได้หอบของเจ้าตัวเล็กใส่ท้ายรถนี่ไง” จันพูดบอกออกมา

 

 

“อิฐ อิฐ” เสียงเรียกของเดย์ดังขึ้น เพราะเห็นว่าอิฐหายออกมานาน

 

 

“อยู่นี่เดย์ อยู่บ้านพี่จัน”  อิฐเดินไปเรียกคนรักที่ริมรั้ว เดย์จึงเดินเข้ามาหาอิฐในบ้านของหญิงสาว

 

 

“ลูกใครน่ะ” เดย์พูดทักขึ้นเมื่อเดินมาเห็นเด็กน้อย อิฐตาเบิกกว้างเมื่อนึกอะไรบางอย่างได้

 

 

“เดย์ วันนี้เราไม่ได้ไปไหนกันใช่มั้ย” อิฐถามขึ้น เดย์พยักหน้ารับ เพราะวันนี้เขากับอิฐตั้งใจจะหยุดพักผ่อนบ้าง

“งั้นเราช่วยกันเลี้ยงหลานให้พี่จันกันมั้ย พี่เค้าจะได้ไม่ต้องหอบหลานไปเลี้ยงที่ทำงาน”อิฐเสนอขึ้น เดย์มองคนรักอย่างงงๆ

 

 

“ยะ..อย่าเลยอิฐ เดย์ พี่เกรงใจ” จันรีบพูดบอกออกมาด้วยความเกรงใจจริงๆ อิฐอธิบายให้เดย์รู้ถึงปัญหาของหญิงสาว พร้อมกับมองเดย์ด้วยสายตาอ้อนๆ

 

 

“นะเดย์ แค่วันเดียวเองนะ ช่วยพี่จันเค้าหน่อย” อิฐพูดขอ เดย์มองเด็กน้อยในอ้อมกอดของหญิงสาวด้วยสายตาครุ่นคิด

 

 

“กี่เดือนน่ะครับพี่จัน” เดย์ถามขึ้น

 

 

5 เดือนจ้ะ” จันตอบกลับมา

 

 

“งั้นฝากพวกผมไว้ก่อนก็ได้ครับ ตอนเย็นค่อยมารับกลับ” เดย์บอกออกมา ทำให้อิฐยิ้มกว้างด้วยความดีใจ

 

 

“แต่เราสองคนจะเลี้ยงได้เหรอ” จันถามอย่างกังวลเพราะไม่อยากให้ชายหนุ่มทั้งสองต้องมีภาระลำบากเลี้ยงหลานของตนเอง

 

 

“ได้ครับ ผมเคยเลี้ยงน้องมาก่อน” เดย์ตอบกลับ จันยืนคิดอย่างลังเล ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบา

 

 

“งั้นพี่รบกวนหน่อยนะ ถ้าพี่เสร็จงานแล้วจะรีบกลับมารับ” จันบอกออกมาอย่างยินยอม เพราะไว้ใจเดย์กับอิฐอยู่แล้ว

 

 

“งั้นผมขออุ้มนะครับ” อิฐบอกในทันที ก่อนจะรับเด็กน้อยมาจากจัน

“ผู้ชายใช่มั้ยครับ ชื่ออะไรอะครับพี่จัน” อิฐถามทันที เด็กน้อยดิ้นยุกยิกไปมา แต่ก็ไม่ได้ร้องแต่อย่างไร

 

 

“ผู้ชายจ้ะ ชื่อน้องกันต์ เดี๋ยวพี่ช่วยขนของไปไว้ในบ้านนะ” จันบอกกลับ ก่อนที่เดย์จะช่วยหญิงสาวยกของใช้จำเป็นของเด็กน้อยเข้าไปไว้ในบ้านของเดย์เอง จันบอกเรื่องของใช้ของเด็กน้อยอย่างละเอียด

“น้องกันต์พึ่งตื่นเมื่อกี้นี้แหละ ยังไม่ได้อาบน้ำยังไม่ได้กินนมเลย พี่วานอิฐกับเดย์ช่วยหน่อยนะ พี่ต้องรีบไปแล้วเดี๋ยวรถติด” หญิงสาวบอกออกมาด้วยความเกรงใจ

 

 

“ไม่เป็นไรครับ พี่จันรีบไปเถอะครับ” เดย์บอกกลับเสียงเรียบ หญิงสาวหอมแก้มหลานชายก่อนจะรีบไปที่ทำงาน เดย์กับอิฐก็เข้ามาในบ้านเดย์เอาผ้านวมผืนใหญ่มาปูไว้กลางห้องรับแขกเพื่อให้เด็กน้อยได้นอนเล่น เดย์หยิบนมผงสำหรับเด็กออกมาชงใส่ขวดพร้อมกับวัดอุณหภูมิให้อุ่นพอดี ก่อนจะส่งให้อิฐ

 

 

“เอานมให้หลานกินก่อน” เดย์บอกกลับ อิฐก็คว้าขวดนมไปป้อนใส่ปากเด็กน้อย ซึ่งอ้าปากรับแต่โดยดี

 

 

“คึคึ ดูดใหญ่เลย สงสัยหิวจัด” อิฐบอกออกมายิ้มๆ ขาทั้งสองข้างของเด็กน้อยถีบขึ้นลงไปมามือทั้งสองข้างก็ประคองขวดนมแต่ยังจับไม่ได้ อิฐจึงจับเอาไว้ให้

 

 

“นึกยังไงถึงอยากรับเลี้ยง” เดย์ถามขึ้น

 

 

“ก็อยากช่วยพี่จันเค้า อีกอย่างน้องกันต์ก็น่ารักด้วย เห็นแล้วคิดถึงแซลมอนเลย” อิฐบอกยิ้มๆ พร้อมกับก้มลงไปยิ้มให้เด็กน้อย

 

 

“อยากมีลูกรึไง” เดย์ถามอีก อิฐเงยหน้ามามองคนรักอีกครั้ง

 

 

“บ้า ไม่ได้อยากมี แค่อยากลองเลี้ยงเด็กวัยแบบนี้บ้างเท่านั้นเอง” อิฐตอบกลับ

 

 

“หึหึ นึกว่าอยากมี กูจะได้ชวนไปทำลูก” เดย์พูดขึ้น ทำให้อิฐหน้าขึ้นสี

 

 

“ไปเตรียมน้ำให้น้องกันต์อาบเลย หื่นใส่อยู่ได้ เมื่อคืนก็พึ่งจะทำไป” อิฐบอกเสียงอ้อมแอ้ม เดย์ยกยิ้มมุมปากนิดๆ ก่อนจะเดินไปเตรียมน้ำอุ่นให้เด็กน้อย

“เดย์ น้องกันต์กินนมหมดแล้ว” อิฐตะโกนบอก เมื่อนมหมดขวด เดย์เดินออกมาจากห้องน้ำ

 

 

“อุ้มขึ้นมาพาดบ่าไว้ให้เรอออกมาก่อน” เดย์บอกกลับอิฐทำหน้างง

 

 

“ทำไมต้องทำให้เรออ่ะ” อิฐถามกลับ

 

 

“ท้องจะได้ไม่อืดไง” เดย์บอกอีก อิฐจึงค่อยๆอุ้มเด็กน้อยขึ้นมา เดย์ก็เดินมาช่วยจับให้อิฐอุ้มเด็กน้อยให้ถูกต้อง อิฐเขย่าเด็กน้อยในอ้อมกอดนิดๆ เดย์มองภาพตรงหน้ายิ้มๆ รู้ว่าคนรักของเขาตื่นเต้นไม่น้อยที่ได้เลี้ยงเด็กๆแบบนี้

 

 

“คึคึ เรอแล้วเดย์” อิฐพูดบอกเมื่อได้ยินเสียงเด็กน้อยเรอ

 

 

“แอะ..แอะ” เสียงร้องอ้อแอ้ของเด็กน้อยดังขึ้นเมื่อรู้สึกสบายตัว

 

 

“อาบน้ำกันดีกว่านะครับน้องกันต์ มาๆ เดี๋ยวน้าอิฐจะถอดเสื้อให้” อิฐพูดบอกก่อนจะจับเด็กน้อยมานั่งตักตนเอง แล้วค่อยๆถอดเสื้ออย่างระมัดระวัง

“ขาวโบ๊ะเลย อ่า เด็กผู้ชายจริงๆด้วย คึคึ” อิฐพูดยิ้มๆ เมื่อถอดเสื้อผ้าให้เด็กน้อยเรียบร้อยแล้ว

 

 

“อุ้มไปที่ห้องน้ำสิ” เดย์พูดบอก อิฐก็อุ้มเด็กน้อยตามเดย์ไปที่ห้องน้ำ เดย์หยิบแชมพูและครีมอาบน้ำของเด็กมาวางเอาไว้ให้ เดย์เอาน้ำใส่กะละมังอาบน้ำของเด็กน้อยเตรียมไว้แล้ว

 

 

“เอ่อ..เดย์ กูไม่กล้าอ่ะ มึงช่วยหน่อยสิ” อิฐบอกเสียงอ้อมแอ้ม เดย์ส่ายหน้าไปมาก่อนจะรับเด็กน้อยมาอุ้ม

 

 

“แอะ แอะ” น้องกันต์ส่งเสียงออกมา พร้อมกับมองเดย์อย่างแปลกใจ

 

 

“ดีนะ ที่เด็กเข้ากับคนอื่นง่าย เด็กบางคนไม่เอาใครเลยนอกจากพ่อแม่ตัวเองก็มี” เดย์พูดบอก ก่อนจะประคองเด็กน้อยลงอ่าง อิฐก็ช่วยเอาฟองน้ำสำหรับเด็กมาช่วยเดย์ด้วย

 

 

ป๋อม แป๋ม

 

“อ๊ะ อย่าตีน้ำสิน้องกันต์ น้าเปียกหมดแล้ว” อิฐพูดไปหัวเราะไป เมื่อเห็นเด็กน้อยยิ้มกว้างพร้อมกับเอามือตีน้ำไปมาขาทั้งสองข้างก็ขยับอย่างชอบใจ แม้แต่เดย์ก็เปียกไปด้วยเหมือนกัน ทั้งสองช่วยกันอาบน้ำให้น้องกันต์จนเสร็จ แต่ก็ทุลักทุเลพอสมควร เนื่องจากเดย์เองก็ไม่ได้เลี้ยงเด็กมานานมาก ก็ยังรู้สึกเกร็งเช่นกัน

“ฟู่วว อาบน้ำให้เด็กตัวแค่นี้เหนื่อยเหมือนกันแหะ” อิฐถอนหายใจพร้อมกับพูดขึ้นมา แล้วคว้าผ้าขนหนูมาห่อร่างป้อมของเด็กน้อยแล้วอุ้มไปที่กลางบ้าน

“แหนมน้อย แหนมน้อย เอ่ หรือว่าหมูยอ คึคึ” อิฐพูดไปหัวเราะไป เมื่อพาน้องกันต์มานอนที่ผ้านวมกลางบ้านโดยที่มีผ้าขนหนูพันตัวเอาไว้

 

 

“อ้อ...แอะ แอะ” เสียงเด็กน้อยดังขึ้นพร้อมกับรอยยิ้ม อิฐค่อยๆเช็ดตัวให้ แล้วหันไปหยิบแป้งเด็กเพื่อมาทาตัวให้น้องกันต์

 

 

“เดย์ น้องกันต์คว่ำได้ด้วย.... เก่งจังเลยครับน้องกันต์” อิฐบอกออกมาอย่างตื่นเต้นเมื่อเห็นเด็กน้อยพลิกตัวคว่ำพร้อมกับทำท่าจะคืบไปข้างหน้า

 

 

“หึหึ รู้สึกว่ามึงจะตื่นเต้นยิ่งกว่าแม่เด็กอีกมั้ง” เดย์พูดแซว อิฐหันมามองค้อนคนรัก ก่อนจะจับเด็กน้อยนอนหงายอีกครั้ง แล้วทาแป้งให้ทั่วทั้งตัว เดย์หยิบผ้าอ้อมสำเร็จรูปกับเสื้อผ้าออกมาจากตะกร้า

“อิฐ มึงจะเอาหลานพี่จันไปทอดกรอบรึไง ทำไมทาแป้งซะขนาดนั้น” เดย์พูดขึ้นเมื่อเห็นว่าน้องกันต์ตัวขาวโพลนทั้งตัว

 

 

“ทาเยอะๆจะได้หอมๆไง ไหนทดสอบหน่อย ฮ้า หอมที่สุด ลองดมสิเดย์ ว่าหอมจริงรึเปล่า” อิฐก้มลงไปฟัดแก้มนิ่มของเด็กน้อย  พร้อมกับชวนให้คนรักหอมแก้มเด็กน้อย

 

ฟอด...

 

“อืม หอมจริงๆด้วย” เดย์บอกเสียงเรียบเมื่อยื่นหน้าไปหอมแก้มใสของอิฐ ทำให้อิฐร้อนหน้าวูบวาบ

 

 

“เดย์บ้า ให้หอมน้องกันต์ ไม่ได้ให้หอมกู” อิฐพูดว่าออกมาไม่เต็มเสียงนัก

 

 

“ก็กูอยากจะหอมมึง ไม่ได้อยากหอมเด็ก” เดย์ตอบหน้านิ่ง ทำให้อิฐพูดอะไรไม่ถูกกันเลยทีเดียว

“หึหึ อุ้มน้องกันต์มาใส่แพมเพริสก่อนมา” เดย์พูดขึ้น อิฐจึงรั้งใต้รักแร้ของน้องกันต์ให้ยืนขึ้น พอได้ยืน เด็กน้อยก็ขย่มตัวเองขึ้นลงไปมา พร้อมกับส่งเสียงใส

 

 

“อ่า น้องกันต์อย่าพึ่งเล่นสิครับ แต่งตัวก่อนเร็ว” อิฐพูดบอก แต่เด็กก็คือเด็กยังไม่รู้เรื่องอะไร กว่าจะใส่ผ้าอ้อมสำเร็จรูปและแต่งตัวได้ เดย์กับอิฐก็เหนื่อยไม่น้อย

 

 

“ไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนไป แล้วค่อยลงมากินข้าวเช้า” เดย์บอกขึ้น เพราะเขาทั้งสองคนยังไม่ได้อาบน้ำและกินข้าวเช้าเลย

 

 

“อืม มึงดูน้องกันต์ไปก่อนนะ อย่าทำน้องกันต์ร้องไห้นะ” อิฐพูดสั่งเอาไว้ก่อน

 

 

“คิดว่ากูเป็นคนชอบแกล้งให้เด็กร้องไห้รึไงกัน” เดย์ถามกลับ

 

 

“ทีกู มึงยังชอบแกล้งให้ร้องเลย” อิฐบอกเสียงแผ่ว

 

 

“หึหึ นั่นมันมึง กูแกล้งมึงแค่คนเดียวแหละน่า” เดย์พูดบอก อิฐยิ้มขำก่อนจะลุกขึ้นไปอาบน้ำบนห้องส่วนเดย์ก็จับน้องกันต์นอนเล่นบนผ้านวมพร้อมกับเอายางกัดสีฟ้ามาให้เด็กน้อยถือเล่นไว้ก่อน เดย์มองเด็กน้อยแล้วนึกดีใจที่น้องกันต์เป็นเด็กเลี้ยงง่าย ไม่งั้นเขาต้องปวดหัวเป็นสองเท่าแน่ เมื่ออิฐอาบน้ำเรียบร้อยแล้วเดย์ก็เป็นไปอาบบ้าง อิฐล้มตัวลงนอนเล่นกับน้องกันต์บนผ้า กลิ่นหอมแบบเด็กๆทำให้อิฐอดไม่ได้ที่จะก้มลงไปฟัดพุงน้อยๆของน้องกันต์

 

 

“เอิ๊กก..แอะ แอะ” น้องกันต์หัวเราะชอบใจเมื่ออิฐฟัดพุงอย่างหมั่นเขี้ยว อิฐยิ้มขำแล้วก็เล่นกับน้องกันต์ไปเรื่อยๆ เด็กน้อยเอื้อมมือจับจมูกของอิฐ อย่างสงสัย และทำท่าอ้าปากจะงับ

 

 

“คึคึ กัดไม่ได้น๊า” อิฐพูดเล่นกับเด็กน้อย สักพักเดย์ก็เดินลงมาพร้อมกับยืนมองอิฐที่เล่นกับน้องกันต์ยิ้มๆ

 

 

“อิฐ ไปกินข้าวก่อน เดี๋ยวปวดท้อง” เดย์พูดบอก

 

 

“แล้วมึงล่ะ” อิฐถามกลับ

 

 

“สลับกันไปกินล่ะกัน จะได้ดูน้องกันต์ด้วย” เดย์บอกอีก

 

 

“ได้สิ แล้วแบบนี้เวลาพี่จันเค้าเลี้ยงคนเดียว เค้าเอาเวลาที่ไหนกินข้าวเนี่ย” อิฐพูดถามขึ้น

 

 

“ก็ต้องกินไปเลี้ยงไปนั่นแหละ แต่กูคงไม่ให้มึงกินไปเลี้ยงไปหรอกนะ” เดย์บอกกลับ อิฐทำแก้มพองลมก่อนจะเดินเข้าไปในครัว เด็กน้อยชูมือทั้งสองข้างขึ้น พร้อมกับมองหน้าเดย์

 

 

“แอ้  แอ้” เด็กน้อยส่งเสียงเหมือนเรียก เดย์นั่งลงมอง

 

 

“จะให้อุ้มรึไง” เดย์ถามขึ้น และก็ช้อนตัวเด็กน้อยขึ้นมาอุ้มเอาไว้แนบอก น้องกันต์กอดซบไหล่ของเดย์นิ่งๆ เดย์จึงพาเดินเข้าไปในครัว

“อิฐ ค่อยๆกินไม่ต้องรีบ” เดย์ว่าเสียงดุ เมื่อเข้ามาเห็นคนรักทำท่ารีบกินข้าวเพื่อจะได้ออกมาเล่นกับเด็กน้อย

 

 

“มึงจะได้มากินบ้างไง” อิฐบอกเสียงอ่อย

 

 

“กูไม่ได้หิวขนาดนั้น มึงนั่นแหละค่อยๆกิน” เดย์ว่าออกมาอีก อิฐจึงกินข้าวเรื่อยๆ แล้วก็หันมาเล่นกับน้องกันต์เป็นระยะ เพราะเดย์พาเดินวนอยู่ในครัว พออิฐกินเสร็จก็เปลี่ยนให้เดย์มากินบ้าง  ส่วนอิฐก็อุ้มน้องกันต์ไปนอนเล่นที่กลางบ้านเหมือนเดิม

..

..

“แอ๊ๆๆๆ แอ๊” เสียงร้องไห้ของน้องกันต์ดังขึ้น ทำให้เดย์ที่พึ่งกินข้าวอิ่มรีบเอาจานไปเก็บแล้วออกมาดูอิฐกับน้องกันต์อย่างรวดเร็ว

 

 

“น้องกันต์เป็นอะไรอิฐ” เดย์ถามขึ้นทันที น้องกันต์นอนร้องไห้งอแงอยู่บนผ้า ส่วนอิฐนั่งลนลานอยู่ข้างๆ

 

 

“ไม่รูอ่ะเดย์ เมื่อกี้ก็เล่นอยู่ดีๆ แล้วก็ร้องขึ้นมาเฉยเลย” อิฐพูดบอกออกมา เขาเองก็ทำอะไรไม่ถูก

 

 

“อึรึเปล่า” เดย์ถามพร้อมกับเปิดผ้าอ้อมสำเร็จรูปดู

 

 

“อึเหรอ ไหนๆ อ๊ะ จริงด้วย” อิฐเปิดผ้าอ้อมของเด็กน้อยออกดู จึงรู้ว่าน้องกันต์อึออกมา

 

 

“พาไปล้างก้นที่ห้องน้ำก่อนล่ะกัน” เดย์พูดบอกพร้อมกับอุ้มน้องกันต์เดินไปที่ห้องน้ำ โดยมีอิฐตามไปด้วย

 

 

“ล้างยังไงอ่ะเดย์ บอกหน่อยๆ” อิฐถามด้วยความอยากรู้

 

 

“เดี๋ยวทำให้ดู กูเองก็ไม่ค่อยถนัดนักหรอก” เดย์บอกก่อนจะประคองน้องกันต์ให้คว่ำหน้าไปกับแขนของตนเอง แล้วถอดผ้าอ้อมออก อิฐเปิดน้ำอุ่นมาราดที่ก้นของเด็กน้อย โดยมีเดย์เป็นคนล้างก้นให้ เมื่อล้างเสร็จแล้ว เดย์ก็ให้อิฐอุ้มน้องกันต์ไปทาแป้งใส่ผ้าอ้อมผืนใหม่ ส่วนเดย์ก็ทำความสะอาดในห้องน้ำและเก็บผ้าอ้อมไปทิ้ง กลับเข้ามาที่กลางบ้านอีกทีพบว่าอิฐเช็ดก้น ทาแป้ง และใส่ผ้าอ้อมผืนใหม่ให้น้องกันต์เรียบร้อยแล้ว เด็กน้อยที่สบายตัวก็หยุดร้องและนอนเล่นเหมือนปกติ

 

 

“เฮ้อ เลี้ยงเด็กคนหนึ่งนี่เหนื่อยเหมือนกันนะ” อิฐพูดบอกออกมา ก่อนจะเอนหัวไปพิงไหล่แกร่งของเดย์ที่นั่งลงข้างๆ

 

 

“มึงเลี้ยงแค่นี้มึงยังบ่นเหนื่อย แล้วมึงคิดถึงพ่อแม่พวกเราที่เลี้ยงเรามาจนอายุขนาดนี้สิ ว่าเขาจะเหนื่อยมากแค่ไหน” เดย์พูดขึ้นเสียงเรียบ

 

 

“นั่นสินะ เข้าใจหัวอกพ่อแม่ก็ครั้งนี้แหละ” อิฐบอกเสียงแผ่ว ก่อนจะขยับไปเล่นกับน้องกัตน์อีกครั้ง พอใกล้เที่ยง อิฐก็ขอเป็นคนชงนมให้น้องกันต์ โดยมีเดย์คอยบอกและดูแลอยู่ใกล้ๆ อิฐอุ้มน้องกันต์มานอนกินนมบนตักของตนเอง เด็กน้อยก็ดูดนมจากขวดไปเรื่อยๆ อิฐก็ตบก้นเด็กน้อยเบาๆ พร้อมกับเขย่ากล่อมไปด้วย ส่วนเดย์ก็นั่งอ่านหนังสืออยู่ใกล้ๆ อิฐนั่งมองเด็กน้อยบนตักตนเองดูดนมพร้อมกับค่อยๆหลับตาลงทีละนิด

 

 

//เดย์ น้องกันต์หลับแล้ว// อิฐพูดเสียงไม่ดังมากนัก เพราะไม่อยากให้เด็กน้อยสะดุ้งตื่น เดย์หันมามองก่อนจะยิ้มรับ เด็กน้อยหลับคาตักของอิฐโดยที่ขวดนมยังคงคาปากอยู่ อิฐค่อยๆดึงขวดนมออก ปากเล็กขยับทำท่าดูดก่อนจะนิ่งไป อิฐก็นั่งนิ่งมองยิ้มๆ

 

 

“เอานอนลงบนผ้าสิ มึงจะได้ไม่เมื่อย” เดย์พูดบอก อิฐจึงขยับวางน้องกันต์ลงบนผ้านวมที่ตนเองปูเอาไว้ พร้อมกับเอาผ้าห่มคลุมเด็กน้อยไว้ด้วย

 

 

“เดย์ ถ้าน้องกันต์ตื่น เราพาน้องกันต์ไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะกันดีมั้ย” อิฐพูดชวน

 

 

“อืม แต่ดูก่อนนะ ว่าน้องกันต์จะตื่นตอนไหน” เดย์บอกกลับ อิฐก็พยักหน้ารับ ก่อนจะเอาหมอนมานอนข้างๆเด็กน้อยพร้อมกับนอนมองไปด้วย อิฐนอนมองน้องกันต์จนเผลอหลับตามไปด้วยอีกคน เดย์หันมาเห็นก็ยิ้มนิดๆ แล้วเดินขึ้นไปหยิบผ้าห่มบนห้องลงมาห่มให้คนรักเช่นเดียวกัน เดย์ก้มลงไปหอมแก้มใสของน้องกันต์ ก่อนจะหันมาหอมแก้มของคนรักด้วยอีกคน

..

..

..

..

..

“อืออ” อิฐส่งเสียงออกมาจากลำคอเมื่อรู้สึกเหมือนมีบางอย่างมายุกยิกที่หน้าตนเอง

 

 

“แอ๊ะ แอ๊ะ” เสียงของเด็กน้อยดังขึ้น พร้อมกับเอานิ้วจิ้มไปที่ปากและแก้มของอิฐ ทำให้อิฐลืมตาตื่นขึ้นมาทันที ก่อนจะยิ้มกว้างเมื่อเห็นน้องกันต์นอนคว่ำหน้าเอามือมาเล่นที่หน้าของอิฐด้วยความอยากรู้อยากเห็น

 

 

“ปลุกน้าอิฐเหรอครับ” อิฐพูดกับเด็กน้อยก่อนจะหันไปมองนาฬิกา พบว่า บ่าย 3 โมงกว่าแล้ว

 

 

“ตื่นแล้วเหรอ” เดย์ที่เดินออกมาจากในครัวทักขึ้น

 

 

“น้องกันต์ตื่นนานรึยังอ่ะเดย์” อิฐถามคนรักพร้อมกับลุกนั่ง

 

 

“ตอนบ่ายสองน่ะ” เดย์บอกกลับ

 

 

“แล้วทำไมมึงไม่ปลุกกูล่ะ” อิฐพูดว่าขึ้นมา

 

 

“เห็นมึงหลับสบายเลยไม่อยากปลุก อีกอย่างน้องกันต์ก็ไม่ได้งอแงอะไรด้วย” เดย์พูดบอก

 

 

“แล้วพี่จันจะมารับน้องกันต์ตอนไหน” อิฐถามอีกเมื่อนึกได้

 

 

“เมื่อกี้เค้าโทรมาแล้ว บอกว่าอาจจะกลับมาถึงนี่ก็ 6 โมงเย็นล่ะมั้ง เผื่อเวลารถติดไว้แล้ว” เดย์บอกกลับ อิฐพยักหน้ารับ

 

 

“แล้วเราจะพาน้องกันต์ไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะมั้ย” อิฐถามถึงที่คุยกันก่อนหน้าที่อิฐจะหลับ

 

 

“มึงไปล้างหน้าเตรียมตัวสิ กูเตรียมของของน้องกันต์ไว้แล้ว แต่ไม่ไปไกลนะ ไปแค่สวนสุขภาพของหมู่บ้านพอ” เดย์พูดบอก ทำให้อิฐยิ้มกว้างรีบลุกมาหอมแก้มเดย์แล้ววิ่งไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำทันที เดย์ได้แต่ยิ้มนิดๆ กับท่าทีดีใจของคนรัก

..

..

..

..

“ดีจัง แดดไม่ค่อยร้อน” อิฐพูดบอกเมื่ออุ้มพาน้องกันต์เดินมาที่สวนสุขภาพของหมู่บ้าน ซึ่งมีร่มไม้ให้ความร่มรื่นเช่นเดียวกัน มีคนทยอยมาออกกำลังกายกันบ้างแล้ว พวกเด็กวัยรุ่นก็มาเตะฟุตซอลอยู่สนามใกล้ๆ เดย์ถือตะกร้าใส่ของใช้เล็กน้อยของน้องกันต์มาด้วย ทั้งสองพากันมานั่งที่ม้านั่งตัวยาวใต้ต้นไม้ มีพ่อแม่พาลูกๆมาปั่นจักรยานบ้าง วิ่งเล่นบ้าง น้องกันต์ก็ดูเหมือนจะแปลกที่ หันไปหันมามองรอบๆ อิฐจับน้องกันต์นั่งตักและให้เอนพิงอกของอิฐเอาไว้ ส่วนอิฐก็กอดโอบน้องกันต์เอาไว้ด้วย เด็กน้อยเล่นนิ้วของอิฐและทำท่าจะเอาไปอม อิฐก็ขืนเอาไว้

“อมไม่ได้นะครับ” อิฐพูดขึ้น ซึ่งก็รู้ดีว่าน้องกันต์ยังไม่รู้เรื่องอะไร

“เดย์ มึงทำซีรีแล็คมาด้วยใช่มั้ย เอามาป้อนน้องกันต์เลยก็ได้ ดูเหมือนจะหิวแล้ว” อิฐพูดบอก เดย์จึงหยิบผ้ากันเปื้อนมาผูกคอน้องกันต์เอาไว้ พร้อมกับหยิบอาหารเสริมสำหรับเด็กที่เตรียมใส่กระปุกมาคนให้เข้ากัน แล้วตักป้อนเด็กน้อย น้องกันต์อ้าปากรับพร้อมกับทำขยับปากเพื่อชิมรสแล้วค่อยๆกลืนลงไป

“อร่อยมั้ยครับน้องกันต์ ถ้าอร่อยต้องกินเยอะๆรู้มั้ย” อิฐพูดบอกกับเด็กน้อยที่นั่งบนตักตนเอง เดย์ก็คอยป้อนสลับกับน้ำเปล่า เพื่อไม่ให้ฝืดคอจนเกินไป

“มึงเลี้ยงเด็กเก่งจัง รู้ทุกอย่างเลยว่าต้องทำยังไง” อิฐพูดขึ้น

 

 

“กูเคยช่วยเลี้ยงลูกเพื่อนกูมาก่อน แล้วตอนเด็กๆ กูก็เคยช่วยแม่กูเลี้ยงไนท์ด้วย” เดย์บอกกลับ อิฐมองคนรักอย่างทึ่งๆ ใครจะไปคิดว่าคนอย่างเดย์ จะเลี้ยงเด็กเป็น เดย์ป้อนอาหาเสริมเด็กน้อยไปเรื่อยๆ น้องกันต์ก็อ้าปากรับตลอดพร้อมกับยิ้มหัวเราะเวลาที่อิฐเอาตุ๊กตามาหลอกล่อ

 

 

“น้องน่ารัก” เสียงเด็กชายวัยประมาณ 7 ขวบ วิ่งเข้ามาหาเดย์กับอิฐ เมื่อเห็นน้องกันต์

 

 

“อยากเล่นกับน้องเหรอครับ” อิฐถามยิ้มๆ เด็กน้อยพยักหน้า

 

 

“รอให้น้องกินให้อิ่มก่อนนะ” เดย์พูดบอกกลับไปบ้าง

 

 

“น้องปูนมากวนอะไรพี่เค้าลูก” เสียงของแม่เด็กน้อยดังขึ้นพร้อมกับเดินเข้ามาหาลูกชายตนเอง

 

 

“ปูนจะเล่นกับน้อง” เด็กน้อยตอบกลับ

 

 

“ไม่เอาค่ะ น้องกินข้าวอยู่เห็นมั้ย” แม่ของเด็กน้อยพูดบอกลูกชายตัวเอง พร้อมกับหันมายิ้มให้เดย์กับอิฐ อิฐยิ้มรับ

 

 

“แต่พ่อกับแม่น้องบอกว่ารอน้องกินอิ่มก่อนถึงจะยอมให้เล่นนี่ครับ” เด็กชายตัวน้อยพูดบอกออกมา ทำให้เดย์กับอิฐชะงักไปนิด อิฐหน้าขึ้นสีระเรื่อเมื่อคิดตามที่เด็กชายตัวน้อยพูด

 

 

“ตายจริง ขอโทษด้วยนะคะ” แม่ของเด็กรีบพูดขอโทษทันทีเมื่อรู้ว่าลูกชายตัวเองเข้าใจผิด

 

 

“ไม่เป็นไรครับ” อิฐตอบกลับยิ้มๆ และดูเหมือนว่าน้องกันต์จะไม่กินต่อแล้ว เด็กน้อยทำท่าอยากจะเล่นกับเด็กชายที่ชื่อปูน

“ให้น้องปูนนั่งเล่นกับน้องกันต์ก่อนก็ได้ครับ” อิฐบอกออกมาอีกเมื่อรู้ชื่อของเด็กชายแล้ว เด็กชายปูนก็จับมือของน้องกันต์โยกไปมาเบาๆ น้องกันต์ยิ้มร่าดีดตัวไปมาบนตักของอิฐ

 

 

“งั้นน้องปูนอย่าเกเรน้องนะคะ แม่นั่งอยู่ตรงนั้นกับพ่อนะ” แม่ของเด็กชายพูดบอกลูกชายตัวเอง ปูนพยักหน้าหงึกหงัก เดย์เอาเสื่อลงไปปูที่สนามหญ้า พร้อมกับเอาผ้าปูให้น้องกันต์นอนเล่นกับปูน

 

 

“ดูท่าเด็กปูนี่จะชอบเล่นกับน้องกันต์นะ” อิฐพูดบอกกับเดย์ขณะนั่งมองเด็กทั้งสอง

 

 

“อืม” เดย์ตอบรับในลำคอ

 

 

“แต่เมื่อกี้น้องปูนทำเอากูเหวอเลย ที่บอกว่าเราเป็นพ่อแม่น้องกันต์น่ะ” อิฐบอกออกมาอย่างขำๆ เดย์ลูบหัวคนรักเบาๆ

 

 

“ไม่ต้องคิดอยากจะมีลูกนะ มีแซลมอนคนเดียวพอแล้ว” เดย์พูดแซว

 

 

“รู้แล้วน่า ทุกวันนี้กูยังไม่รู้เลยว่า ตกลงแซลมอนเป็นลูกเจ๊หรือว่าลูกเราสองคนกันแน่” อิฐพูดบอกอย่างขำๆ เพราะทุกวันนี้เวลาคุยสไกป์กับแซลมอน เด็กน้อยมักจะเชื่อฟังเดย์กับอิฐมากกว่าพ่อแม่ตนเองเสียด้วยซ้ำ

 

 

“มึงก็ชอบให้ท้ายหลาน” เดย์พูดว่าไม่จริงจังนัก

 

 

“ก็มึงชอบดุแซลมอนอ่ะ” อิฐเถียงกลับขำๆ

“วันนี้กูรู้สึกดียังไงไม่รู้ว่ะ” อิฐมองน้องกันต์พร้อมกับยิ้มอ่อนๆ

 

 

“ที่ได้เลี้ยงน้องกันต์น่ะเหรอ” เดย์ถามกลับ

 

 

“อืม ถือว่าเป็นประสบการณ์อีกเรื่องหนึ่งเลยนะ ต่างจากตอนเลี้ยงแซลมอนเลย แซลมอนโตพอที่จะพูดบอกและช่วยเหลือตัวเองได้แล้ว แต่น้องกันต์ยังเล็กมาก เราต้องคอยดูแลมากกว่าเด็กโตอย่างแซลมอน” อิฐพูดขึ้น

 

 

“มีความคิดเหมือนกันนี่” เดย์พูดเสียงเรียบแซวคนรัก อิฐหันไปมองค้อน ก่อนจะนึกบางอย่างได้

 

 

“มีน้องกันต์มาอยู่ด้วยแบบนี้ก็ดีนะ” อิฐพูดยิ้มๆ

 

 

“ทำไม” เดย์ถามกลับ

 

 

“ก็วันนี้ทั้งวัน มึงไม่ได้แตะบุหรี่เลยนี่ คึคึ ดีมาก เลี้ยงเด็กห้ามมีกลิ่นบุหรี่ติดตัวรู้มั้ย" อิฐชี้หน้าคนรักเล่นๆ

 

 

“เดี๋ยวพี่จันมารับน้องกันต์กลับ กูค่อยสูบ” เดย์พูดขึ้น อิฐหุบยิ้มทันที

 

 

“พูดถึงไม่ได้เลยนะ เดี๋ยวกูจะฟ้องแซลมอน” อิฐพูดขู่ ก่อนจะหันไปเล่นกับน้องกันต์บ้าง เดย์จับเอวคนรักอย่างเอาใจ

 

 

“เดี๋ยวนี้หัดขู่นะ” เดย์พูดไม่ดังมากนัก อิฐหันมาย่นจมูกใส่คนรักอย่างหมั่นไส้ ก่อนจะนั่งคุยนั่งเล่นกับน้องกันต์น้องปูนไปเรื่อยๆ พอใกล้จะ 5 โมงเย็น เดย์ก็ชวนกลับ อิฐรับหน้าที่อุ้มเด็กน้อยเหมือนเคย ทั้งสองพากันเดินกลับบ้าน อิฐก็หยอกล้อกับน้องกันต์ไปตลอดทาง พอถึงบ้าน เดย์กับอิฐก็ช่วยกันอาบน้ำแต่งตัวให้น้องกันต์ใหม่ แล้วชงนมให้กินอีกขวดจนน้องกันต์หลับคาตักของอิฐอีกครั้ง

 

 

“อิฐ เดย์” เสียงเรียกของจันดังขึ้นที่หน้าบ้าน เดย์จึงลุกไปเปิดประตูให้หญิงสาว

“ขอโทษทีที่กลับมาช้านะจ้ะ รถมันติดน่ะ น้องกันต์เป็นไงบ้าง งอแงรึเปล่า” จันถามขึ้นพร้อมกับชะโงกดูหลานชายที่หลับอยู่กับอกของอิฐ

 

 

“ไม่เลยครับ น้องกันต์เลี้ยงง่ายมากเลย” อิฐตอบยิ้มๆ รู้สึกใจหายนิดๆ ที่ต้องคืนเด็กน้อยไปให้จัน

 

 

“อิฐกับเดย์คงเหนื่อยแย่เลย” จันพูดบอกออกมาอย่างเกรงใจ ก่อนจะส่งของกินที่ตนเองแวะซื้อมาให้เดย์กับอิฐ เดย์รับไปวางไว้

 

 

“เหนื่อยแต่ก็สนุกดีครับ” อิฐตอบยิ้มๆ เดย์ช่วยขนของของน้องกันต์กลับไปที่บ้านของจัน ส่วนอิฐก็อุ้มน้องกันต์เดินไปที่บ้านของจันเช่นเดียวกัน จันรับหลานชายตัวเองไปนอนบนที่นอนกลางบ้าน

 

 

“ขอบใจเราสองคนมากนะ ถ้าไม่ได้เดย์กับอิฐ พี่คงเหนื่อยแย่เลย” จันพูดบอกออกมายิ้มๆ

 

 

“ไม่เป็นไรครับ” เดย์ตอบกลับไป อิฐไปนั่งข้างๆน้องกันต์ที่นอนหลับก่อนจะหอมแก้มใสเบาๆ แล้วเดินมาหาเดย์

 

 

“น้องกันต์อยู่กับพี่อีกหลายวัน ถ้าอิฐว่างก็มาเล่นกับหลานได้นะ” จันบอกยิ้มๆ อิฐยิ้มรับ

 

 

“ครับ มาแน่นอนครับ” อิฐตอบกลับ ก่อนที่เดย์กับอิฐจะขอตัวกลับบ้านตนเอง เดย์โอบเอวบางของอิฐเข้าไปนั่งเล่นที่โซฟาหน้าทีวี อิฐเอนตัวไปซบไหล่แกร่งของเดย์

“เดย์ พรุ่งนี้ไปหาป๊ากับม๊ากันนะ” อิฐพูดเสียงแผ่ว

 

 

“ก็ต้องไปร้านอยู่แล้วนี่” เดย์พูดบอก อิฐพยักหน้ารับ

“นึกยังไงถึงคิดถึงป๊ากับม๊า” เดย์ถามขึ้น

 

 

“ก็พอเลี้ยงน้องกันต์วันนี้ ทำให้กูคิดถึงป๊ากับม๊าอ่ะ กูอยากรู้ว่าตอนกูเด็กๆกูเลี้ยงยากมั้ย” อิฐบอกออกมาอีก

 

 

“หึหึ ให้กูทายนะ คงเลี้ยงยากแบบสุดๆอ่ะ มึงต้องงอแงร้องไห้เก่งแน่นอน” เดย์หัวเราะในลำคอพร้อมกับพูดบอกออกมา อิฐขยับนั่งมองหน้าคนรัก

 

 

“รู้ได้ไง” อิฐถามกลับ

 

 

“ก็มึงติดนิสัยชอบงอแงมาถึงตอนโตนี่ไง” เดย์พูดว่าออกมาไม่จริงจังนัก

 

 

“ไม่จริงสักหน่อย มึงนั่นแหละชอบทำให้กูงอแงเอง” อิฐพูดว่าพร้อมกับกัดไหล่แกร่งของคนรักอย่างหมั่นไส้ เดย์จึงรั้งคนรักเข้ามากอดอีกครั้ง พร้อมกับกระซิบเบาๆข้างหูของอิฐ

..

..

..

..

“เอาน่า งอแงยังไงกูก็รัก”

 

 

 

 

++++++++++++++++++++++++++ เดย์อิฐ +++++++++++++++++++++++++

 

 

เอาเดย์อิฐมาเสริฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

57 ความคิดเห็น

  1. #348 พิซ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2558 / 20:51
    จะน่ารักไปถึงหนายยยยยยยยยยยยยยยเนี่ย
    #348
    0
  2. #347 ไรโนซีรัส (@nattush) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 17:59
    งอแงยังไงกูก็รัก ฮึ้ยยยยยย
    #347
    0
  3. วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 08:17
    อิฐรักเด็ก เดย์ก็อ่อนโยนมากๆเวลาอยู่กับเด็ก ทำไงดีอยากให้มีลูกด้วยกัน
    #337
    0
  4. #334 valentineloza (@zattlecaramel) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2558 / 17:35
    น่ารักมากเลยข่าาาา=///=
    #334
    0
  5. #332 zizi11 (@fonloveza) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2558 / 21:22
    อ๊ายยยย ชอบๆๆ ฟิน ><
    #332
    0
  6. #329 Malon n (@varisa_daw) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 เมษายน 2558 / 16:49
    ฟินนนนนนน
    #329
    0
  7. #328 ReJane Zee (@j-scopioz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 12:26
    โอ๊ยมี๊ มี๊เป็นไรท์เตอร์ที่ใช้คำให้คนอ่านเขินได้อะ คือยังไงดี อ่านแล้วเขินง่ะมี๊ #ทีมยอนิม 55555555555555
    #328
    0
  8. #318 cat (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 20:13
    ได้เห็นอีกมุมของเฮียเดย์เลยย

    อ่อนโยนมากๆ
    #318
    0
  9. #302 may (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2557 / 04:06
    เฮียเดย์ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    ชอบอ่ะชอบเฮียจัง
    #302
    0
  10. #294 ทาสรักวาย #สาววายเลือดผสม (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 กันยายน 2557 / 11:20
    เดย์อิฐโครตหวานเลยอ่ะ



    ชวนกับผลิตลูกบ่อยๆนะเดี่ยวก็ติดเอง



    55555555555
    #294
    0
  11. #272 momo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 กันยายน 2557 / 13:04
    พี่เดย์><

    อยากได้พี่เดย์จังเลยยยย
    #272
    0
  12. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  13. #250 cerberus (@khontharos) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กันยายน 2557 / 22:24
    อยากได้แบบพี่เดย์สักคนจังเลยยยยยย..ฟินฟินฟิน
    #250
    0
  14. #232 Vanilla (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 10:08
    งื้ออออออออออคิดถึงเฮียกะซ้อที่สุดเลย ยังคงหวานกันเหมือนเดิม
    #232
    0
  15. #229 SZ.'O (@som-jomkamol) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 01:20
    เอ๊ะๆ ในสต๊อกของมี๊จะมี ปูนกันต์ กันต์ปูนหรือเปล่าน้าาา
    #229
    0
  16. #225 pafe_love (@pafe_love) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กันยายน 2557 / 21:53
    ฮิ้ววววววววววววววววววคำสุดท้ายพาสตั้นส์กันไปแถบๆเรยยยย
    น่ารักมุ้งมิ้งอ่ะ
    #225
    0
  17. #222 เมียอาลู๋ (@nutluky12) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2557 / 14:02
    อ๊ากกกกกก งอแงยังไงก็รัก เขิลลลแปบ อิอิ ฟินรักอิฐเดย์จุ๊บๆ
    #222
    0
  18. #220 Aommy (@writerqueen) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2557 / 12:37
    ชอบเดย์อิฐมากที่สุดแล้วมี๊อยากอ่านภาค3แล้วอ่าาาาาาา
    #220
    0
  19. #214 mytknk (@mytknk) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2557 / 17:11
    กรี๊ดดดด คิดถึงคู่นี้สุดๆ อ่ะ
    ภาคสาม ภาคสาม ภาคสามมมมม
    #214
    0
  20. #213 Zevaress (@anontaporn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2557 / 14:17
    โอ้ยยย คิดถึงคู่นี้สุด
    #213
    0
  21. #211 white (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2557 / 19:46
    รักเดย์กับอิฐจัง..หวานซะ
    #211
    0
  22. #210 sosozee (@sosozee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2557 / 00:31
    ฟินนนนนนนนนนนนนนนนจัง
    เดย์ยังตามใจอิฐไม่เปลี่ยนนะ
    #210
    0
  23. #209 โอรี' โอ้ (@bmmm3) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2557 / 22:38
    เฮียเดย์เก่งมากอ่ะเลี้ยงเด็กก็เป็นด้วย
    ชอบโมเมนต์แบบนี้จังเลย
    อ่านแล้วคิดถึงแซลมอนเลยอ่ะ
    รออ่านภาค3อยู่น้าาพี่ยอนิม
    #209
    0
  24. #205 Noname_BMP (@nunamebmp) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2557 / 22:02
    ประโยคสุดท้ายยยยยยยย คือตายคาจอคอมม ฟินนนนน งื้ออออออออ>///<
    #205
    0
  25. #202 sim simi (@unique223) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2557 / 21:16
    คิดถึงเดย์อิฐ อร้ายยยยย 
    #202
    0