สเปเชียลลูกชายยอนิม [Yaoi]

  • 100% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 42,263 Views

  • 357 Comments

  • 1,181 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    75

    Overall
    42,263

ตอนที่ 7 : ตอนพิเศษ ออดี้พล (รักร้ายๆ...ของผู้ชายต้องห้าม!)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3160
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    6 ก.ย. 57




ออดี้พล

Author :    (ยอนิม)

                        

                                              

 

         

 

“พี่ออดี้ พลไม่อยากไปอ่ะ” พลพูดเสียงโอดครวญกับคนรักเมื่อออดี้     มาชวนให้ไปพบพ่อแม่ตนเองที่บ้านใหญ่ เนื่องจากญาติๆ ของออดี้มารวมตัวกันในวันเชงเม้ง

 

 

“ทำไมล่ะครับ” ออดี้ถามกลับไป

 

 

“ก็พลไม่กล้าไปอ่ะ” พลตอบออกมา

 

 

“กลัวใช่ไหม” ออดี้แกล้งถามขึ้นมา พลพยักหน้าหงึกหงัก ยอมรับตรงๆ เลยว่ากลัว ออดี้ยิ้มขำเมื่อรู้สาเหตุ

“กลัวทำไม พ่อแม่พี่ก็รักพลจะตาย” ออดี้พูดบอกออกมาอีก พลหน้ามุ่ย

 

 

“พ่อแม่พี่รักผม แต่ญาติพี่น้องของพี่จะรับผมได้รึเปล่านี่สิ พวกเค้ายังไม่รู้ไม่ใช่เหรอครับ ว่าพี่ออดี้มีแฟนเป็นผู้ชายน่ะ” พลถามกลับไป ออดี้นิ่งไปนิด เพราะจริงอย่างที่พลพูดบอก ญาติพี่น้องของเขายังไม่มีใครรู้เรื่องนี้ นอกจากพ่อแม่ของออดี้เอง

 

 

“แล้วไงครับ ใครจะรับได้หรือไม่ได้ ไม่เห็นต้องแคร์เลย พ่อแม่พี่รับเราได้ก็พอแล้ว อีกอย่าง ที่เค้าอยากให้เราไปเพราะอยากให้เราได้เห็นหน้าค่าตาญาติๆ ฝ่ายพี่มากกว่า ว่ามีใครบ้าง” ออดี้พูดอธิบาย พลยังมีสีหน้าลังเล

 

 

“มีอะไรกันจ๊ะ” แม่ของพลเดินเข้ามาถามเมื่อเห็นสีหน้ากังวลของลูกชาย

 

 

“แม่ มาพอดีเลย แม่ช่วยพลคิดหน่อยสิ ว่าพลจะไปบ้านพี่ออดี้ดีไหม เค้ารวมญาติกันอ่ะ แล้วญาติพี่ออดี้ส่วนใหญ่ไม่มีใครรู้ว่าพี่ออดี้คบกับพล พลกลัวเค้ารับไม่ได้อ่ะแม่” พลพูดถามแม่ตนเองขึ้นมาทันที แม่เลิกคิ้วขึ้นนิดๆ

 

 

“ตายจริงลูกชายจอมกล้าหาญของแม่หายไปไหนเนี่ย ทีกับพี่พัตน์แม่เห็นเราเถียงพี่เค้าฉอดๆ ตอนที่พี่เค้าทำท่าไม่ยอมรับออดี้อยู่เลย แล้วทำไมตอนนี้มานึกกลัวล่ะหืม” แม่แกล้งแซวขึ้นมา ออดี้นั่งขำส่วนพลก็นั่งหน้ามุ่ย

 

 

“แม่อ่ะ ก็นั่นคนในครอบครัวเราเองนี่นา” พลบอกกลับเสียงอุบอิบ

 

 

“แล้วทำไมถึงจะพาพลไปที่บ้านล่ะ” แม่หันไปถามออดี้บ้าง

 

 

“พ่อกับแม่ผมเค้าให้มาพาไปน่ะครับ” ออดี้บอกกลับ แม่ของพล พยักหน้ารับรู้แล้วหันมาหาลูกตนเองต่อ

 

 

“แบบนี้พลยิ่งต้องไปใหญ่เลย พ่อแม่ของออดี้อยากให้เราไป ถ้าเราไม่ไปมันจะน่าเกลียดนะ ผู้ใหญ่เค้าตั้งใจชวน แล้วอีกอย่างนะพล อย่างน้อยก็มีผู้ใหญ่ตั้ง 2 คน ที่อยู่ข้างเรานะ” แม่พูดบอกออกมา ทำให้พลคิดตามไปด้วย

 

 

“ไม่ใช่แค่พ่อแม่ผมนะครับ ยายผมเค้ารักพลยังกะอะไรดี” ออดี้พูดเสริมขึ้นมาอีก

 

 

“นั่นยิ่งดีใหญ่เลย มีแบ็คดีแบบนี้ กลัวอะไรล่ะ” แม่พูดแซวขึ้นอีก ทำให้พลมีกำลังใจและนึกขึ้นได้ ว่าตนเองยังมียายของออดี้อีกคนที่รักและยอมรับความรักของออดี้กับพลได้

 

 

“จริงด้วย พลลืมยายมาลีไปได้ยังไง คึคึ งั้นพลไปด้วยก็ได้ครับพี่ออดี้” พลพูดบอกออกมายิ้มๆ ทำให้ออดี้ถอนหายใจอย่างโล่งอกที่คนรักยอมไปด้วยกัน

 

 

“แล้วจะไปเมื่อไร” แม่ถามขึ้นมาอีก

 

 

“พรุ่งนี้เช้าครับ พอดีพวกญาติๆ เค้ามาเที่ยวที่บ้าน ผมอาจจะมาส่งพลมืดหน่อยนะครับ” ออดี้พูดขอกับแม่ของพล

 

 

“ตามสบายจ้ะ” แม่บอกยิ้มๆ ก่อนจะปล่อยให้พลกับออดี้นั่งคุยกันไปเรื่อยๆ

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

“พล พี่ออดี้มารับแล้วนะ” เสียงเรียกของแม่ดังขึ้นในตอนเช้าของวันใหม่ ก่อนที่พลจะเปิดประตูห้องออกมา

 

 

“แม่ พลดูเป็นไงบ้าง” พลถามแม่ตนเองทันที แม่มองลูกชายตัวเองยิ้มๆ

 

 

“พลของแม่น่ารักที่สุด รับรองญาติๆ ของออดี้ต้องรักลูกชายแม่แน่ๆ”   แม่พูดให้กำลังใจลูกชาย พลยิ้มกว้างพร้อมกับหอมแก้มแม่ตนเอง

 

 

“งั้นพลไปนะแม่” พลบอกแม่ตนเองพร้อมกับวิ่งลงบันไดไปหาออดี้ที่รออยู่ ออดี้มองพลยิ้มๆ

“ยิ้มอะไรอ่า” พลถามคนรัก

 

 

“ยิ้มเพราะวันนี้แฟนพี่น่ารักเป็นพิเศษน่ะสิ” ออดี้พูดชม พลยิ้มรับก่อนจะขึ้นรถออดี้ทันที

 

 

“พี่ออดี้ ถ้าไปถึงบ้านพี่แล้ว พี่อย่าทิ้งพลให้อยู่คนเดียวนะ แล้วต้องแนะนำให้พลรู้ด้วยว่าใครเป็นใคร เดี๋ยวพลเรียกผิดเรียกถูกไม่รู้ด้วย” พลพูดบอกกับคนรัก

 

 

“ครับๆ” ออดี้รับคำยิ้มๆ เพราะเห็นท่าทางของพลแลจะตื่นเต้นไม่น้อย

“หึหึ ทำตัวตามสบายสิพล ตื่นเต้นทำไม” ออดี้แกล้งถาม

 

 

“ไม่รู้อ่ะพี่ออดี้ มันตื่นเต้นไปเอง ว่าแต่ พี่ออดี้มีอะไรจะเตือนพลก่อนไหม แบบให้พลเตรียมตัวก่อนน่ะ” พลถามอีก ออดี้ทำหน้างง

 

 

“เตือนอะไรล่ะครับ” ออดี้ถามอีก

 

 

“ก็แบบว่ามีญาติคนไหนต้องระวังคำพูดเป็นพิเศษไหม หรือใครชอบอะไรไม่ชอบอะไรอ่ะ พี่ก็รู้อยู่ว่าพลเป็นพวกปากไว” เด็กหนุ่มบอกเสียงอ้อมแอ้ม ออดี้ยิ้มขำ

 

 

“พลเป็นตัวของตัวเองดีที่สุดครับ แต่ถ้าจะให้พี่เตือน ก็เห็นจะมีป้าพิศพี่สาวแม่พี่น่ะ” ออดี้พูดขึ้น ทำให้พลรีบหันมามองอย่างสนใจ

 

 

“ทำไมเหรอ” พลรีบถาม

 

 

“ป้าพี่ รายนั้นเค้าชอบเยินยอลูกตัวเอง แบบชอบพูดจาทับถมลูกๆของพี่น้องคนอื่นน่ะ พี่คิดว่าถ้าพลได้ยิน คงไม่ค่อยชอบเท่าไร แต่พวกพี่ชินกันแล้วล่ะ” ออดี้บอกยิ้มๆ

 

 

“ฟังดูแล้วนิสัยไม่ค่อยดีเลยนะครับ แล้วพี่ออดี้เคยโดนว่าไหม” พลพูดถามเสียงอ่อยๆ

 

 

“เมื่อก่อนน่ะโดนประจำ ตอนแรกแกไม่ค่อยเห็นด้วยที่พี่เปลี่ยนร้านจากร้านอาหารนั่งกินปกติ ให้เป็นผับเปิดไปด้วย แกก็บ่นไปตามเรื่องตามราว แต่พี่ก็ไม่สนใจอ่ะนะ เพราะมันเป็นธุรกิจของพี่ ตอนแรกป้าเค้าอยากให้พี่ไปทำงานรับราชการ แต่พี่ไม่ชอบ แล้วอีกอย่างพ่อแม่พี่ก็ไม่ได้บ้าจี้ตามป้า พี่ก็เลยสบาย” ออดี้บอกยิ้มๆ พลก็พยักหน้ารับรู้

“อ่อ อีกเรื่องหนึ่ง เค้าชอบหาคู่ให้ลูกหลานด้วยนะ” ออดี้บอกเพิ่มมาอีก ทำให้พลชะงักไปนิด

 

 

“ลองมาหาคู่ให้พี่ออดี้ต่อหน้าพลสิ พลจะตอกให้หน้าหงายเลย” พลพูดบอกออกมาในทันที ทำให้ออดี้ยิ้มกว้าง

 

 

“อั๊ยย่ะ! ต้องแบบนั้นสิครับ แฟนพี่ต้องไม่กลัวอะไรอยู่แล้ว” ออดี้พูดแซวขึ้น พลยิ้มแหยๆ

 

 

“พลก็พูดไปอย่างนั้นแหละพี่ออดี้ ใครจะกล้า เกรงใจพ่อแม่พี่ แล้วก็ญาติๆ พี่ด้วยถ้าพลไปตอกหน้าป้าของพี่ มีหวังเค้าได้เกลียดพลกันหมด” พลว่าเสียงอุบอิบ ออดี้ยิ้มขำ

 

 

“แล้วพี่จะคอยดูนะ” ออดี้พูดทิ้งท้ายยิ้มๆ และขับรถต่ออีกไม่นานออดี้  ก็เลี้ยวเข้าบ้านของตนเอง

 

 

“พี่ออดี้รถเยอะแยะเลย” พลพูดขึ้นเมื่อเห็นรถจอดที่หน้าบ้านพ่อแม่ของออดี้อยู่หลายคัน

 

 

“พวกญาติๆ พี่คงมาถึงกันแล้วล่ะ ป่ะ เราลงไปหาพ่อแม่พี่กัน”  ออดี้พูดชวน พลมองไปรอบๆ อย่างหวั่นใจ ถึงจะเคยมาบ้านพ่อแม่ของออดี้อยู่บ่อยครั้ง แต่ก็ไม่รู้สึกเกร็งเท่าครั้งนี้เลย

 

 

“พี่ออดี้ พี่ไม่ต้องจูงมือพลเข้าไปนะ เดี๋ยวพลเดินตามหลังพี่ไปเอง”    พลพูดบอก ออดี้พยักหน้ารับ ก่อนที่ทั้งสองจะลงจากรถพร้อมกัน

 

 

“พี่ออดี้ไปไหนมา” เสียงตะโกนถามของชายหนุ่มคนหนึ่งดูแล้วน่าจะอายุมากกว่าพลไม่กี่ปี

 

 

“ไปรับคนมา” ออดี้บอกกลับพร้อมกับพยักหน้ามาที่พล ชายหนุ่มหันมามองพลอย่างแปลกใจแต่ก็ไม่ได้ถามอะไร เพราะกำลังถือของเข้าไปในบ้าน

 

 

“ใครอ่ะพี่ออดี้” พลถามขึ้นทันที

 

 

“เจ้าไวน์ ลูกน้าพี่ รุ่นพี่พล 2 ปี” ออดี้พูดบอก ก่อนจะเดินนำพลเข้าไป  ในบ้าน เสียงพูดคุยเซ็งแซ่ดังขึ้น เป็นเสียงของการไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบของญาติพี่น้องที่แยกย้ายกันไปอยู่ที่อื่น แต่ก็กลับมารวมตัวกันในวันสำคัญต่างๆ

 

 

“อ่า น้องพลมาพอดีเลย มาหาแม่เร็ว” แม่ของออดี้หันมาเห็นพลก็รีบกวักมือเรียก ออดี้ดันหลังคนรักให้เดินเข้าไปหาแม่ตนเอง พลก็เดินเข้าไปแบบเกร็งๆ เพราะญาติของออดี้หันมามองพลอย่างงงๆ แม่ของออดี้กอดไหล่พลเอาไว้ เมื่อพลเดินเข้ามาหาตนเอง

“น้องพลนี่ป้าพิศพี่สาวแม่ ลุงดอนสามีป้าพิศ พี่สา พี่สร ลูกป้าพิศเค้า ส่วนนี่.....”แม่ของออดี้แนะนำญาติพี่น้องของตนเองให้พลรู้จักใครที่อายุมากกว่าพลก็ยกมือไหว้จนหมด

 

 

“แล้วเด็กคนนี้เป็นลูกใครกันน่ะยัยดา” เสียงของป้าพิศถามแม่ของออดี้ดังขึ้น พร้อมกับมองพลอย่างสังเกต เมื่อแม่ของออดี้แนะนำให้รู้จักจนครบทุกคนแล้ว

 

 

“ทุกคน ฉันมีเรื่องจะบอก ออดี้มานี่สิ” แม่หันไปเรียกออดี้อีกคน  ออดี้จึงเดินมายืนข้างๆ พล พลหันไปยิ้มแห้งๆ ให้คนรัก เพราะรู้ดีว่าแม่ของออดี้กำลังจะแนะนำตนเองให้ญาติๆ รับรู้ว่าเป็นใคร

“ไหนๆ วันนี้ก็มารวมกันแล้ว ฉันก็เลยอยากจะบอกให้รู้กันไปเลย ว่า  น้องพลเด็กคนนี้เนี่ย เป็นคนรักของเจ้าออดี้เค้า” แม่ของออดี้พูดบอกออกไปตรงๆ  ทำให้ทั้งห้องเงียบกริบ

 

 

“เธอว่าอะไรนะยัยดา เป็นคนรักงั้นเหรอ” ป้าพิศถามขึ้นหลังจากที่เงียบไปนิด

 

 

“ใช่ ฉันไม่รู้หรอกนะว่าใครรับเรื่องนี้ได้หรือเปล่า แต่ฉันกับแม่แล้วก็ คุณไกรน่ะรับได้” แม่ของออดี้พูดยิ้มๆ พลรู้สึกอึดอัดเล็กน้อยเมื่อเห็นอาการนิ่งๆ ของแต่ละคน

 

 

“ตาถึงเหมือนกันนี่หว่าเจ้าออดี้” เสียงแซวจากน้าเขยของออดี้ดังขึ้น   ทำให้ออดี้ยิ้มกว้าง ส่วนพลก็ใจชื้นขึ้นมานิด หลายคนที่คลี่ยิ้มมาให้พลจากใจจริง แต่เห็นจะมีป้าพิศ พี่พรกับพี่พรต ลูกสาวลูกชายป้าพิศเท่านั้นที่มีสีหน้าแบบกระอักกระอ่วน แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

 

 

“ผมกะแล้ว ว่าพี่ออดี้หายไปไหนแต่เช้า ที่แท้ก็ไปรับแฟนนี่เอง” ไวน์พูดขึ้นยิ้มๆ พลรู้สึกขัดเขินเล็กน้อย

 

 

“ไปๆ ไปกินข้าวเช้ากันดีกว่า พี่ดา เดี๋ยวชั้นไปพาแม่ออกมาเลยละกันนะ” น้าสาวของออดี้พูดขึ้น แม่ของออดี้พยักหน้ารับ

 

 

“ออดี้พาน้องไปที่ครัวก่อนสิ” แม่พูดบอก ออดี้จึงพยักหน้ากับพล ส่วนแม่ก็ถูกป้าพิศดึงตัวเพื่อคุยด้วย ซึ่งออดี้กับพลก็พอจะรู้ว่าต้องคุยเรื่องของเขาทั้งสองคนแน่ๆ

 

 

“พลอายุเท่าไรอ่ะ” ไวน์ถามขึ้นขณะช่วยกันจัดโต๊ะอาหารในครัว

 

 

18 ครับ” พลตอบกลับ

 

 

“โหย พี่ออดี้ ยังเด็กอยู่เลยนะเนี่ย ไม่กลัวติดคุกเหรอ” ไวน์พูดแซวพี่ตัวเอง ออดี้ตบหัวไวน์เบาๆ อย่างหยอกๆ

 

 

“ไม่ติดเว้ยพ่อแม่ของพลเค้ายอมรับพี่ได้” ออดี้พูดยิ้มๆ

 

 

“แกอยากเป็นอมตะรึไง ถึงกินเด็ก” พ่อของไวน์พูดแซวขึ้นมาบ้าง ทำเอาพลหน้าขึ้นสี

 

 

“น้าดอนเลิกแซวเหอะ พลเขินแย่แล้ว” ออดี้พูดขึ้น อย่างขำๆ พลหันไปมองลูกสาวของป้าพิศก็ต้องชะงักนิดๆ เพราะอีกฝ่ายมองพลด้วยสายตาเหมือนรับไม่ได้สักเท่าไร

 

 

“แกหาผู้หญิงไม่ได้รึไงออดี้ ถึงได้มีแฟนเป็นผู้ชาย” พรตลูกชายของป้าพิศถามขึ้นตรงๆ ออดี้หันมามองหน้าพลนิดๆ ก็รู้ว่าพลนิ่งไปทันทีเมื่อได้ยินคำถามนี้

 

 

“หาได้พี่พรต หาได้เยอะแค่ไหนพี่คงไม่ต้องถามผมหรอกมั้ง เพราะแค่หน้าตาผมก็เรียกผู้หญิงเข้ามาหาไม่ขาดสายอยู่แล้ว แต่ที่ผมเลือกผู้ชายอย่างพลมาเป็นแฟน เพราะพลให้ความรู้สึกบางอย่างกับผม ความรู้สึกที่ใครก็ให้ผมไม่ได้นอกจากพลคนเดียว” ออดี้พูดบอกกลับไปด้วยสีหน้าปกติ แต่ถ้าคนรู้นิสัยกันดีก็จะรู้ว่าออดี้แอบจิกกัดพี่ชายตัวเองเล็กน้อย เพราะหน้าตาของออดี้จัดว่าดีกว่าพรตพอสมควร พลหันไปมองหน้าคนรักอย่างอึ้งๆ ไม่คิดว่าออดี้จะพูดเหน็บพี่ชายตนเองกลับไป

 

 

“แต่ฉันว่า ยังไงผู้หญิงก็ดีกว่าอยู่ดีนั่นแหละ” พรตบอกออกมาอีก

 

 

“เหรอครับ แล้วทำไมพี่พรตถึงไม่ยอมมีเมียสักทีล่ะ พี่อายุ 30 กว่าแล้วนะ” ออดี้ถามกลับ ทำให้พลกับไวน์แอบยิ้มขำ

 

 

“จะหาเมียทั้งที มันก็ต้องหาที่ดีๆ หน่อย ตอนนี้ฉันก็มีคนคุยๆ อยู่บ้าง แต่ก็ต้องดูกันไปอีกนิดถึงจะตัดสินใจแต่ง” พรตพูดบอกออกมาเหมือนกลัวจะเสียหน้า ซึ่งพรตเองก็ใช่ว่าจะหน้าตาขี้เหร่แต่อย่างไร เพียงแค่หน้าตาดีน้อยกว่าออดี้เท่านั้นเอง

 

 

“ให้ผมทายนะ คงเป็นคนที่แม่พี่หามาให้อีกน่ะสิ” ไวน์พูดขึ้นบ้าง ทำให้พรตนิ่งไปนิด

 

 

“นี่ หลบหน่อย ยืนเกะกะจัง” เสียงของพรดังขึ้นด้านหลังของพล ทำให้พลขยับห่างนิดๆ

 

 

“ที่ออกตั้งกว้าง ทำไมไม่เดินล่ะพร มาว่าพลยืนเกะกะได้ไง” ไวน์พูดเถียงแทนขึ้นเพราะทั้งสองอายุเท่ากัน

 

 

“อะไรกัน แตะไม่ได้เลยเหรอ หรือว่าแกก็ชอบแบบนี้ด้วยเหมือนกันถึงได้ดูเข้าข้างกันจัง” พรพูดบอกออกมา ทำให้พลที่ฟังพี่น้อง พรต พร มาตั้งแต่แรกรู้สึกหงุดหงิดไม่น้อย

 

 

“แล้วพี่ไม่ชอบคนแบบพวกผมมากเหรอครับ ถึงได้แขวะกันจัง” พลพูดถามออกมาอย่างเหลืออด ออดี้หันมายิ้มกว้าง

 

 

“อั๊ยย่ะ! แฟนพี่ออกฤทธิ์แล้ว” ออดี้พูดยิ้มๆ

 

 

“มีอะไรกัน หืม อ่า พลมาตั้งแต่เมื่อไรลูก ทำไมไม่เข้าไปหายายในห้องล่ะ” เสียงทักจากยายของออดี้ดังขึ้นได้จังหวะพอดี พลหันไปยิ้มให้กับยายที่เดินมาพร้อมกับน้าของออดี้ พลรีบเดินเข้าไปช่วยประคองอย่างรวดเร็ว ยายของออดี้ถึงจะอายุมากแล้วแต่ก็ดูแข็งแรงอยู่เสมอ อาจจะแข็งแรงกว่าคนวัยเดียวกันหลายคนเสียด้วยซ้ำ

 

 

“พลช่วยพี่ๆ เค้าจัดโต๊ะอาหารอยู่ครับยาย” พลตอบกลับยิ้มๆ

 

 

“นี่ แม่นา รู้จักกับแฟนของเจ้าออดี้แล้วใช่ไหม” ยายหันไปถามน้าของออดี้

 

 

“พี่ดาเค้าแนะนำให้รู้จักแล้วค่ะแม่” น้านาตอบยิ้มๆ

 

 

“อ่าๆ ดีๆ ทุกวันนี้แม่ก็ได้พลเนี่ยแหละ คอยมาเที่ยวหาทำให้หายเหงาไปได้บ้าง” ยายของออดี้พูดยิ้มๆ

 

 

“แหม เหงาอะไรกันคะแม่ ยัยดากับคุณไกรก็อยู่ด้วย” เสียงป้าพิศดังขึ้น เมื่อเดินเข้ามาพร้อมหน้ากันในห้องอาหาร

 

 

“มันไม่เหมือนกัน ดากับไกรก็มีงานของเค้า จะให้มานั่งคุย นั่งทำโน่น ทำนี่กับแม่เหมือนพลคงไม่ได้หรอก” ยายของออดี้พูดยิ้มๆ ทำให้ป้าพิศมองพลอย่างหมั่นไส้นิดๆ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา เมื่อทุกคนมากันครบแล้วก็พากัน  นั่งประจำที่

 

 

“พรกับพรตไปนั่งข้างยายสิลูก จะได้ดูแลยายได้” เสียงป้าพิศพูดบอก  ลูกทั้งสองของตนเอง

 

 

“ไม่ต้องๆ หรอก นั่งตรงนั้นแหละ ตามสบายเลย พลมานั่งข้างๆ ยายดีกว่ามา เจ้าออดี้อยากนั่งข้างน้องก็ขยับมา” ยายพูดบอก พลจึงลุกไปนั่งข้างยายของออดี้โดยมีออดี้ตามไปนั่งข้างพลส่วนอีกด้านของยายก็เป็นแม่ของออดี้เช่นเดียวกัน

 

 

//เรามีแบ็คดี เห็นมั้ย// ออดี้กระซิบบอกคนรักเบาๆ พลมองไปที่พรก็เห็นหญิงสาวกระซิบกระซาบกับแม่ของหญิงสาวเอง ซึ่งพลพอจะเดาออกว่าคงฟ้องเรื่องที่พลพูดว่าไปเมื่อสักครู่ เพราะป้าพิศหันมามองพลอย่างไม่พอใจนัก ก่อนที่ทั้งหมดจะเริ่มทานอาหารเช้าพร้อมกัน พลเองก็คอยตักอาหารให้ยายของออดี้เป็นระยะ เพราะพลทำให้ทุกครั้งเวลาที่ได้มานั่งกินข้าวกับยายของออดี้

 

 

“เจ้าไวน์ เรียนเป็นยังไงบ้าง ตอนแรกบอกให้ลงเรียนนิติศาสตร์แบบพี่พรตก็ไม่เอา ไปลงเกษตรฯ จบมาจะหางานทำได้รึเปล่าก็ไม่รู้” ป้าพิศพูดขึ้นขณะกินข้าว ทำให้พลรู้เลยว่าป้าพิศกำลังหาเรื่องเยินยอลูกตัวเอง

 

 

“พ่อกับแม่ไวน์มีสวนผลไม้ ไวน์ก็ต้องเรียนอะไรที่นำความรู้มาช่วยงานพ่อแม่ได้บ้างสิป้าพิศ อีกอย่างไวน์ก็ชอบทางนี้ด้วย ถึงจะหางานทำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร เพราะพ่อแม่ไวน์มีสวนให้ไวน์ดูแลเป็นร้อยๆ ไร่” ไวน์พูดบอกออกมาเสียงติดขุ่นนิดๆ

 

 

“ทำสวน ดูแลสวนมันเหนื่อยจะตาย แกอยากเหนื่อยแบบพ่อแม่แกรึไง” ป้าพิศพูดขึ้นมาอีก ซึ่งพลเองได้ยินยังรู้สึกไม่ชอบใจสักเท่าไร

 

 

“เจ้าไวน์มันอยากจะทำอะไรก็ช่างหลานมันสิ เราจะไปยุ่งกับหลาน มันทำไม” ยายของออดี้พูดขัดขึ้น ทำให้ป้าพิศได้แต่ฮึดฮัด

 

 

“ก็พิศเป็นห่วงหลานน่ะสิคะแม่ สงสัยพิศต้องหาผู้หญิงดีๆ สักคนมาให้เจ้าไวน์ได้รู้จักแล้วล่ะค่ะ ไม่งั้นเดี๋ยวจะเป็นแบบเจ้าออดี้อีกคน” ป้าพิศพูดกระทบมาที่ออดี้บ้าง ทำให้ออดี้กับพลชะงักกึก

 

 

“ไวน์หาเองได้ ป้าพิศหาให้พี่พรตดีกว่าครับ” ไวน์ตอบกลับทันที

 

 

“นั่นสิครับ เพราะในนี้พี่พรตอายุมากที่สุดแล้วในหมู่หลานยาย สมควรแต่งงานได้แล้วนะครับ” ออดี้พูดออกไปบ้าง ทำให้พรตออกอาการฮึดฮัดที่ถูกพาดพิง

 

 

“จะแต่งช้าแต่งเร็วพี่พรตเค้าก็ได้แต่งอยู่แล้วล่ะพี่ออดี้ แต่พี่ออดี้นี่คงแต่งไม่ได้สินะ เพราะมีแฟนเป็นผู้ชายเหมือนกัน ขืนแต่งเพื่อนๆ พี่คงขำตายเลย” พรพูดเหน็บขึ้นมาบ้าง

 

 

“ไม่ขำนะครับ เพราะเพื่อนพี่ออดี้ก็มีแฟนเป็นผู้ชายเหมือนกัน อย่างพี่กานต์ไงครับยาย” พลพูดขึ้นพร้อมกับหันไปดึงยายของออดี้เข้ามามีส่วนร่วมในบทสนทนาครั้งนี้ด้วย

 

 

“อะไรนะ พี่กานต์เพื่อนพี่ออดี้อ่ะนะมีแฟนเป็นผู้ชาย ฉันไม่เชื่อ” พรพูดขึ้นมาทันที เพราะเคยเจอกับกานต์แทบทุกครั้งที่มาเที่ยวที่นี่

 

 

“เห็นออดี้บอกอยู่เหมือนกัน ว่าเป็นเพื่อนเราด้วยนี่ ใช่ไหม” ยายถามพลกลับมา พลพยักหน้ายิ้มๆ

 

 

“ครับ ชื่อบีมครับ” พลตอบกลับไป ทำให้พรถึงกับนั่งหน้าเหวอ พลแอบขำนิดๆ เพราะพอจะเดาออกว่าหญิงสาวคงชอบและปลื้มกานต์ไม่น้อย

 

 

“ผมว่าเรากินข้าวกันให้อิ่มก่อนดีไหม แล้วค่อยนั่งคุยกัน เด็กๆ จะได้คุยกันสะดวกกว่านี้” พ่อของออดี้พูดเสียงเรียบ ทำให้ทุกคนจำต้องนั่งทานข้าวกันต่อ เมื่อทานอิ่มแล้ว ผู้ใหญ่ก็ปล่อยให้ลูกหลานเก็บโต๊ะและทำความสะอาด พลไปยืนล้างจานอยู่กับไวน์

 

 

//ครอบครัวป้าพิศเค้าเป็นแบบนี้กันทั้งนั้นแหละ พลไม่ต้องไปใส่ใจหรอก มีแค่ลุงนัยคนเดียวล่ะมั้งที่ไม่ค่อยพูดว่าใคร แต่เจ้าชู้โคตร// ไวน์แอบกระซิบบอกกับพล พลยกยิ้มนิดๆ

 

 

//พลก็ไม่อยากใส่ใจหรอกพี่ไวน์ ถ้าเค้าไม่มาพูดกระทบพลก่อนอ่ะนะ   นี่พลก็เห็นแก่พ่อแม่ เห็นแก่ยายหรอก ถึงไม่อยากตอกกลับแรงๆ// พลกระซิบกลับไปบ้าง

 

 

//ดูท่าทางพลไม่น่าเป็นคนตอกกลับใครได้เลยนะเนี่ย// ไวน์พูดขึ้นอย่างขำๆ เพราะเห็นว่าพลเข้ากับผู้ใหญ่ได้ดี ยกเว้นป้าพิศหนึ่งคน

 

 

//แกอย่าหลงกลท่าทางของพลสิวะ รายนี้กัดเจ็บอย่าบอกใคร พี่โดนมาแล้ว// เสียงออดี้ที่เดินเอาจานมาให้พูดกระซิบกับไวน์กลับไปบ้าง ทำให้พลมองค้อนคนรักอย่างหมั่นไส้ ก่อนจะทุบหลังคนรักไปทีหนึ่ง

 

 

“ขนลุก” เสียงหญิงสาวพูดขึ้น ขณะเช็ดโต๊ะอาหาร ทำให้พลกับออดี้  หันไปมอง

 

 

“ปวดขี้เหรอพี่พร ไปขี้ก่อนก็ได้นะ ไม่ต้องอั้น” พลพูดบอกกลับไปเพราะหมั่นไส้ตั้งแต่ทานอาหารแล้ว

 

 

“ปวดบ้าอะไร พี่ออดี้ทำไมแฟนพี่พูดแบบนี้ล่ะ เป็นรุ่นน้องแท้ๆ มาพูดจาปีนเกลียว” หญิงสาวพูดขึ้นทันที

 

 

“พลไม่ได้ปีนเกลียวนะ ก็เห็นพี่พรบอกว่าขนลุก ก็อยู่ดีๆ จะขนลุกได้ไงล่ะ พลเคยนะปวดขี้มากแล้วขนลุกอ่ะ” พลพูดบอกกลับไปอีก ทำเอาไวน์หัวเราะขำก๊ากออกมาทันที

 

 

“มีอะไรกัน” พรตที่เดินเอาขยะไปทิ้ง เดินเข้ามาถามเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะของไวน์

 

 

“พี่พรต เด็กนี่พูดจาไม่ดีใส่พร” หญิงสาวตรงเข้าไปฟ้องพี่ชายตัวเองทันที พรตมองหน้าพลนิดๆ เมื่อน้องสาวเล่าเรื่องที่พลพูดเมื่อกี้ให้ฟังจนจบ

 

 

“อยากพูดอะไรรึเปล่าพี่พรต” ออดี้ถามขึ้นทันที พรตขมวดคิ้วเข้าหากัน

 

 

“พูดอะไร ทำไมแกคิดว่าฉันต้องพูดอะไรด้วย ฉันมองแฟนแกไม่ได้เลย  รึไง” พรตถามกลับมาเสียงขุ่น ซึ่งตอนนี้ออดี้เองก็เริ่มอารมณ์ไม่ดีแล้ว

 

 

“ใช่ พี่ออดี้คิดว่าพี่พรตจะเป็นพวกผิดเพศเหมือนพี่กับแฟนพี่รึไง”     หญิงสาวพูดขึ้นอย่างเหยียดๆ

 

 

“ยัยพร!!” ออดี้เรียกน้องสาวดังลั่นครัว ทำให้หญิงสาวสะดุ้งเฮือก    ส่วนพลได้แต่ยืนกัดฟันกรอด

 

 

“พี่ออดี้ พาผมกลับบ้านเถอะครับ ขืนผมอยู่ต่อ บ้านพี่แตกแน่” พลพูดออกมาอย่างเหลืออดพร้อมกับเดินมาจับแขนออดี้ แต่เสียงตะคอกของออดี้    เมื่อสักครู่ ทำให้ผู้ใหญ่วิ่งเข้ามาในห้องอาหารกันอย่างตกใจ ยกเว้นยายของออดี้

 

 

“มีอะไรกันออดี้เสียงดังลั่นเลย” แม่ของออดี้ถามขึ้นทันที

 

 

“แม่ครับ พ่อครับ พลขอตัวกลับบ้านก่อนนะครับ” พลยกมือไหว้พ่อแม่ของออดี้ ทำให้พ่อแม่ของออดี้ถึงกับทำหน้างง

 

 

“มีอะไรกัน ทำไมถึงรีบกลับล่ะลูก” แม่ของออดี้ถามขึ้นอย่างแปลกใจ

 

 

//กลับไปก็ดี ไม่อยากจะเสวนาด้วยหรอก// เสียงหญิงสาวพึมพำออกมา แต่หลายคนก็ได้ยิน พลหันไปมองหน้าหญิงสาวทันที

 

 

“เกิดอะไรขึ้นยัยพร ใครว่าอะไรแก” แม่ของหญิงสาวถามลูกสาวตนเอง

 

 

“พ่อว่าอย่าเพิ่งกลับเลยพล ไปนั่งคุยกันที่ห้องรับแขกก่อนดีกว่า ทุกคนเลย” พ่อของออดี้พูดเสียงนิ่ง ก่อนจะดันหลังของพลเบาๆ ให้เดินไปที่ห้องรับแขก พลหันมามองหน้าออดี้นิดๆ ซึ่งออดี้ก็พยักหน้ารับ พลจึงเดินไปรวมกับทุกคนในห้องรับแขก

 

 

“มีอะไรกัน หืม” ยายที่นั่งรออยู่เอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นทุกคนเดินกลับมา พลไปนั่งที่พื้นข้างๆ ยาย พลนิ่งเงียบหน้าเครียด เพราะไม่อยากพูด อยากเล่าอะไรให้ยายของออดี้รับรู้แล้วเกิดการไม่สบายใจ

 

 

“ใครจะเป็นคนเล่าก่อน” พ่อของออดี้ถามขึ้น

 

 

“พรเล่าก็ได้ค่ะ ก็แฟนของพี่ออดี้พูดจาไม่ดีใส่พร” หญิงสาวพูดฟ้องขึ้นมาก่อน พลกัดฟันนิดๆ ก่อนที่หญิงสาวจะเล่าเฉพาะที่พลพูดว่าตนเองตั้งแต่ก่อนทานข้าวและตอนที่ล้างจานเมื่อกี้

 

 

“ตายจริง นิสัยไม่ดีเลยนะ แกคว้ามาเป็นแฟนได้ไงออดี้” ป้าพิศพูดเสริมกับลูกสาวตัวเองทันทีเมื่อได้ยิน โดยที่ไม่ได้ถามเลยว่าเพราะอะไรพลถึงว่า    หญิงสาวไปอย่างนั้น

 

 

“พล เราอยากพูดอะไรไหม พูดเลยลูก ยายอนุญาต ไม่ต้องเกรงใจยาย เกรงใจพ่อแม่ของเจ้าออดี้หรอก” ยายของออดี้พูดยิ้มๆ เพราะพอจะรู้นิสัยของพล และของลูกหลานตนเองบ้างอยู่แล้ว พลมองหน้ายายก่อนจะยกมือไหว้ยายกับพ่อแม่ของออดี้

 

 

“พลขออนุญาตนะครับ” พลพูดบอกก่อนจะหันไปมองป้าพิศและลูกหญิงชายทั้งสองของป้าพิศ

“พลไม่แปลกใจเลยครับว่าทำไมลูกของป้าพิศถึงได้เป็นแบบนี้ ก็เพราะมีต้นแบบที่ไม่ค่อยดีสักเท่าไร” พลพูดขึ้น ทำเอาทุกคนในห้องรับแขกถึงกับอึ้ง แต่ก็มีบางคนที่ยิ้มขำ

 

 

“แกว่าอะไรนะ” ป้าพิศถามเสียงเข้ม

 

 

“พลขอโทษนะครับป้าพิศ ที่ต้องพูดแบบนี้ แต่ป้าพิศถามพลสักคำรึยัง ว่าทำไมพลถึงพูดจาแบบนั้นใส่ลูกสาวของป้าไป ป้าพิศพูดเข้าข้างลูกสาวตัวเองก่อน โดยไม่สนใจเลยว่าจริงๆ แล้วลูกสาวของป้าพูดว่าอะไรพลบ้าง หรือไม่ก็ ป้าอาจจะรู้ แต่ป้าก็ยังพอใจที่จะเข้าข้างลูกสาวของป้า” พลพูดออกมาอย่างเหลืออด

“พลไม่รู้หรอกนะครับ ว่าป้าพิศกับลูกๆ ของป้าพิศจะยอมรับในตัวของพลกับพี่ออดี้ได้รึเปล่า แต่ถึงแม้ว่าจะรับไม่ได้ ก็ไม่สิทธิ์ที่จะพูดจาดูถูกพลกับ      พี่ออดี้ ไม่มีสิทธิ์ที่จะแสดงท่าทีรังเกียจหรือไม่ชอบใจที่เห็นพลกับพี่ออดี้คบกันหรือเล่นกัน พ่อแม่พลยังไม่เคยพูดจาดูถูกพลเลยสักนิด แม้แต่พี่ชายของพลเองที่   ตอนแรกก็ไม่ยอมรับให้พลคบกับพี่ออดี้ แต่พี่ชายพลก็ไม่เคยพูดทำร้ายจิตใจพลหรือดูถูกพลเลยเหมือนกัน” พลพูดว่าออกมา ก่อนจะหันไปมองพ่อแม่ของคนรัก

“แม้แต่ยาย พ่อไกร แม่ดาท่านทั้งสามเป็นคนเลี้ยงดูพี่ออดี้มา ท่านทั้งสามก็ไม่เคยดูถูกพล พลรู้ว่าตอนแรกท่านอาจจะทำใจลำบากแต่ท่านก็ยอม เปิดใจยอมรับพล” พลพูดโดยที่มองหน้าพ่อกับแม่ของออดี้ด้วยความรู้สึกผิดในใจนิดๆ

“แล้วป้าพิศกับลูกป้าพิศเป็นใครครับ ถึงได้มาพูดจาดูถูกพล ทำท่าทีรังเกียจเหมือนพลกับพี่ออดี้เป็นโรคร้าย พลไม่อยากพูดหรอกนะครับ ว่าลูกสาวป้าพิศว่าอะไรพลกับพี่ออดี้บ้าง เพราะว่าพลไม่ใช่คนขี้ฟ้อง” พลไม่วายเหน็บ  หญิงสาวกลับไป

 

 

“แกกำลังจะบอกว่าพวกฉันเป็นพวกใจแคบอย่างนั้นเหรอ” ป้าพิศพูดออกมาด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง

 

 

“ถ้าป้าจะจำกัดความว่าอย่างนั้น ผมก็คงต้องบอกว่าใช่ครับ” ออดี้พูดขึ้นมาบ้าง

 

 

“ยัยดา นี่เธอปล่อยให้ลูกชายกับแฟนลูกชายเธอมานั่งต่อว่าฉันแบบนี้เนี่ยนะ” ป้าพิศหันไปเล่นงานแม่ของออดี้บ้าง

“ฉันถึงได้บอกไง ว่าเธอน่ะ คิดผิดที่ยอมให้ลูกชายเดินทางผิดแบบนี้” ป้าพิศพูดขึ้นมาอีก

 

 

“พี่พิศ ฉันบอกก่อนหน้านี้แล้วไง ว่าฉันไม่ได้หวังให้ใครมายอมรับเรื่องนี้ได้ แต่ฉันแค่อยากแนะนำพลให้ทุกคนรู้จักเท่านั้นเอง และอีกอย่าง ออดี้ไม่ได้เดินทางผิด เพราะออดี้กับพลไม่ได้ทำเรื่องผิดกฎหมายหรือทำความเดือดร้อน   ให้ใคร ฉันอยากให้พี่เข้าใจเสียใหม่ด้วยนะ” แม่ของออดี้บอกออกมาบ้าง ทำให้  ป้าพิศออกอาการฮึดฮัดทันที

 

 

“ผมขอพูดบ้างได้ไหมครับ” ไวน์เสนอตัวขึ้นมา ยายของออดี้พยักหน้ารับ

“ผมอยากเปิดอกพูดมานานแล้ว ไหนๆ วันนี้ยายเปิดโอกาสให้พูดผมก็จะพูดบ้าง ป้าพิศครับ ผมขอบคุณมากที่ป้าหวังดีกับผม แต่มันจะดีกว่านี้   ถ้าป้าเอาความหวังดีของป้าไปใส่ให้กับลูกของป้ามากกว่าจะมาใส่ผมหรือพี่ออดี้ หลายครั้งที่ผมต้องทนฟังป้าพูดจาดูถูกผม ดูถูกพ่อแม่ผมที่ต้องทำสวนทำไร่     ป้าบอกว่าป้าหวังดี แต่จริงๆ แล้ว ป้าแค่อยากจะพูดจาดูถูกคนอื่นเสียมากกว่า ผมเข้าใจถูกรึเปล่าครับ ผมไม่ได้ติดยา ไม่ได้เกเรทำเรื่องเสียหายอะไร ผมมั่นใจว่าผมเป็นเด็กดีพอ เพราะฉะนั้นป้าไม่ต้องเข้ามาหวังดีกับผมแทนพ่อแม่หรอกครับ” ไวน์เองก็พูดออกมาอย่างเหลืออดจริงๆ

 

 

“ไวน์ แกพูดแบบนี้แกหาว่าแม่ฉันเสือกเรื่องของแกรึไง” พรพูดขึ้นมาบ้าง

 

 

“นั่นแกพูดเองนะยัยพร ไวน์ไม่ได้พูด” ยายของออดี้พูดขึ้นมาทำให้   หญิงสาวชะงักกึก

 

 

“แม่ดูสิคะ นี่พิศผิดเหรอ ทำไมคนอื่นมองความหวังดีของพิศเป็นอื่นไปหมด” ป้าพิศหันไปพูดฟ้องแม่ตนเอง

 

 

“พี่พิศ พี่ยังไม่รู้ตัวจริงๆ น่ะเหรอ” แม่ของไวน์ว่าออกมาบ้าง พลมองหน้าทุกคนก็พอจะเข้าใจว่าทุกคนคงเก็บความรู้สึกอึดอัดนี้มานาน แต่ได้มาปล่อยพร้อมกันในวันนี้เพราะพล

 

 

“แกหมายความว่าไงยัยนา” ป้าพิศถามน้านา ส่วนสามีของป้าพิศได้แต่นั่งถอนหายใจเบาๆ

 

 

“เอาล่ะ เงียบก่อนพิศ” ยายของออดี้พูดขัดขึ้นทำให้ทุกคนนั่งเงียบฟัง

“พิศ เราเองก็เป็นผู้ใหญ่ เรื่องบางเรื่องที่มันเป็นเรื่องของเด็กๆ เราก็ไม่สมควรเข้าไปยุ่ง แม่ไม่ได้จะว่าอะไรเราแต่แม่อยากให้เราเข้าใจ เรื่องของครอบครัวคนอื่น ถ้าเค้าไม่ได้มาขอคำปรึกษาหรือมาขอคำแนะนำ เราก็ไม่ควร  เข้าไปยุ่ง เราควรจะดูแลครอบครัวของเราให้ดีเสียก่อน ครอบครัวอื่นก็ให้เค้าดูแลกันเองไป” ยายของออดี้พูดขึ้นเสียงเรียบ

“แม่ไม่เคยสอนลูกๆ ให้ดูถูกดูหมิ่นใคร ไม่ว่าเค้าจะยากดีมีจน หรือเป็นเพศไหน คนทุกคนมีความเท่าเทียมกัน อย่าเอาอคติหรือเอาความคิดของตัวเองเป็นที่ตั้ง ว่าแบบนั้นมันไม่ดี แบบนี้มันไม่ได้ หลายครั้งที่น้องๆ ของเรามาบ่นให้แม่ฟังเรื่องที่เราชอบดูถูกดูหมิ่นคนอื่น แต่น้องๆ ก็ไม่กล้าที่จะพูดบอกกับเรา ทำให้เราไม่รู้ตัวว่าสิ่งที่เรากำลังทำอยู่มันไม่ถูกไม่ควร เหมือนกับที่เรื่องบางเรื่องที่มันไม่ดีไม่สมควร เราก็ไม่เคยสอนลูก ลูกๆ ก็เลยคิดว่าสิ่งที่ตนเองพูด ตนเองคิดมันดีทุกอย่าง เพราะพ่อแม่ไม่เคยว่าไม่เคยห้าม มีแต่จะเข้าข้างตลอด” ยายของออดี้พูดบอกเป็นชุด ทำให้พรกับพรตหน้าเสียไปนิด รวมไปถึงป้าพิศกับสามีด้วย

“แม่ไม่ได้ว่าเราไม่ดีนะพิศ เราเป็นลูกที่ดีคนหนึ่ง แต่มันมีบางจุดที่เราต้องแก้ไข ยัยนา ยัยดาเองก็มีจุดบกพร่องของตัวเองเหมือนกัน แต่ทั้งสอง เขามองเห็นและจัดการกับมันได้ก่อนที่จะสายเกินไป เราเองก็ต้องทำให้ได้    ก่อนที่จะสายเกินไปเหมือนกันนะ” ยายพูดบอกออกมาอีก

“พร พรต ยายไม่ได้พูดเข้าข้างพลหรือออดี้ แต่ยายรู้นิสัยของหลานยายทุกคนดี แม้แต่พล ที่เพิ่งเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเรา ยายก็พอจะรู้ว่า    ถ้าพลไม่เหลืออดจริงๆ พลก็คงไม่พูดจาเหน็บแนมใส่เรา น้องไม่ใช่เด็กก้าวร้าว   อันนี้ยายยืนยันได้เลย เห็นทีก็จะมีแต่เจ้าออดี้เนี่ยแหละ ที่โดนพลดุประจำ แต่มันก็น่าดุอยู่หรอก” ยายพูดพร้อมกับยิ้มให้ออดี้กับพล แล้วหันมาหาพร กับพรตอีกครั้ง

“เราเองก็อย่าเอาอคติส่วนตัวมาใส่พลกับออดี้ ถ้ายังทำใจยอมรับเรื่องนี้ไม่ได้ก็แค่เฉยๆ เพราะเขาสองคนไม่ได้ไปทำให้ชีวิตของเราเดือดร้อนสักหน่อย    ถ้าไม่อยากคุยด้วยก็ไม่ต้องคุย แต่ก็ไม่สมควรไปจิกกัดเค้า เข้าใจที่ยายพูดไหม”  ยายพูดออกมาเรื่อยๆ ทุกคนก็นิ่งฟัง

“แล้วอีกอย่างนะพร พรต เราสองคน ถ้ามีอะไรที่ไม่ชอบ ก็ให้บอกแม่เค้าไปตรงๆ ยายรู้ว่าเราสองคนก็เป็นเด็กดี ทำอะไรตามใจแม่ตลอด แต่ถ้าสิ่งที่เราต้องทำเพื่อตามใจแม่ มันไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการหรือสิ่งที่เราชอบก็ควรบอกกับเค้าตรงๆ เอาเหตุผลมาคุยกับแม่เค้าอย่าใช้อารมณ์ ยายเชื่อว่าแม่เค้าจะยอมรับฟังเราเหมือนกัน” ยายพูดบอกออกมาเพราะเข้าใจหลานทั้งสองดี

 

 

“ทำไมเหรอพร พรต เราไม่ชอบอะไรที่แม่ให้เหรอ” ป้าพิศหันไปถาม   ลูกทั้งสองของตนเอง พรตถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

 

“แม่ครับ คือ... ผมไม่ได้ชอบผู้หญิงที่แม่หามาให้ บอกตรงๆ ว่าตอนนี้  ผมอยากใช้เวลากับตัวเองมากกว่าที่จะมีครอบครัว ผมอยากทำงานของตัวเองให้มั่นคงเสียก่อน เรื่องแต่งงานหรือเรื่องสร้างครอบครัวผมยังไม่คิดจริงๆ ครับแม่” พรตพูดบอกเสียงเครียด ทำให้ป้าพิศถึงกับนิ่งอึ้ง เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาลูกชายตามใจตนเองมาตลอด ไม่ว่าจะบอกให้ไปซ้ายหรือขวาพรตก็ยอมทุกครั้ง

 

 

“ละ..แล้วเราล่ะพร...” ป้าพิศถามลูกสาวตัวเองบ้าง

 

 

“พร...เอ่อ...พรไม่อยากเรียนกฎหมายค่ะแม่ พรอยากเรียนบริหาร แต่มันคงช้าไปแล้ว เพราะพรเรียนมาถึงปี 2 แล้ว” หญิงสาวบอกเสียงอ่อย

 

 

“แล้วเรื่องที่ไม่ชอบความสัมพันธ์แบบพลกับพี่ออดี้ล่ะครับ” พลถามขึ้นอย่างข้องใจ เพราะรู้สึกตงิดๆว่าหญิงสาวมีปมเรื่องนี้

 

 

“ก็บอกไปสิ ว่าแฟนแกทิ้งแกไปคบกับผู้ชายด้วยกันน่ะ” เสียงไวน์พูดขึ้น ทำให้พรตาโตหันไปมองไวน์ทันที

 

 

“รู้ได้ไงอ่ะ” พรถามออกมาอย่างตกใจ

 

 

“ก็เพื่อนฉันเรียนคณะเดียวกับแก เลยมาเล่าให้ฟัง เห็นว่าเรื่องดังเหมือนกันนี่ ฉันไม่แปลกใจหรอกว่าทำไมแกถึงมีอคติกับเรื่องแบบนี้”  ไวน์พูดขึ้นอย่างเข้าใจ ทำให้พลกับออดี้อึ้งไปเหมือนกัน

 

 

“นี่ เราไปมีแฟนตั้งแต่เมื่อไรยัยพร ทำไมแม่ไม่รู้เรื่อง” ป้าพิศเองก็ตกใจ ที่รู้ว่าลูกสาวเคยมีแฟน

 

 

“พรไม่กล้าเล่าให้แม่ฟังหรอกค่ะ แม่ยังไม่อยากให้พรมีแฟน แต่พรก็แอบคบผู้ชายคนนี้ แต่เค้าก็ทิ้งพรไปหารุ่นน้องผู้ชายอีกคนเหมือนที่ไวน์บอกนั่นแหละค่ะ” หญิงสาวบอกออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วๆ ทำให้ป้าพิศถึงกับหน้าซีดเมื่อได้ยิน

 

 

“เห็นรึยังพิศ ว่าทำไมลูกๆ ถึงมีปัญหาแบบนี้ จริงอยู่ว่ามันไม่ใช่เพราะเราคนเดียวหรอกที่ทำให้เกิดเรื่องราวนี้ขึ้น แต่เราก็เป็นสาเหตุที่ทำให้ลูกๆ เป็นแบบนี้ แม่พูดถูกไหม” ยายพูดถามขึ้น ป้าพิศพยักหน้าช้าๆ

 

 

“พิศผิดจริงๆ นั่นแหละค่ะแม่  พิศแค่หวังมากเกินไปว่า ครอบครัวจะต้องเพอร์เฟกต์ ต้องดีเลิศทุกอย่าง จนลืมนึกถึงความเป็นจริงไป” ป้าพิศพูดเสียงอ่อนลง พร้อมกับมองหน้าพลกับออดี้อีกครั้ง

“ถ้าวันนี้ไม่เกิดเรื่องของพลกับออดี้ขึ้น ป้าก็คงไม่รู้ตัวจริงๆ ว่าป้าได้ทำอะไรผิดพลาดไปตั้งหลายอย่าง ป้าขอโทษด้วยนะ” ป้าพิศพูดบอกออกมาจากใจจริง

 

 

“ไม่เป็นไรครับ พลเองก็ต้องขอโทษป้าพิศ พี่พร พี่พรตด้วย ที่พูดจาไม่ดีใส่” พลยกมือไหว้คนทั้งสาม

 

 

“พี่..เอ่อ..ขอโทษพลด้วยนะ บอกตรงๆ ว่าตอนแรกพี่ทำใจไม่ได้จริงๆ ตอนนี้ก็ยังรู้สึกตะขิดตะขวงใจอยู่บ้าง แต่พี่ก็จะพยายามเปิดใจกับเรื่องแบบนี้   ให้มากกว่านี้นะ” พรพูดขึ้นมาเสียงอ่อยๆ พลยิ้มให้

 

 

“พี่ก็ขอโทษแกด้วยว่ะออดี้ ที่หงุดหงิดใส่แก” พรตพูดบ้าง ออดี้ก็ส่งยิ้มให้พี่ชายตัวเองเช่นเดียวกัน

 

 

“แม่ดีใจนะ ที่ทุกคนเข้าใจกันและคิดได้แบบนี้” ยายพูดขึ้นยิ้มๆ พร้อมกับยกมือลูบหัวพลเบาๆ

“เรื่องนี้ต้องยกความดีความชอบให้พลใช่ไหมเนี่ย ที่ทำให้ทุกคนเค้าได้มาเปิดใจคุยกันแบบนี้” ยายพูดแซวขึ้นยิ้มๆ

 

 

“ไม่ใช่เพราะพลหรอกครับยาย เป็นเพราะยายต่างหากที่ช่วยพูดให้ทุกคนเข้าใจกันดีได้ พลก็แค่เป็นคนจุดชนวนเฉยๆ แหะแหะ” พลพูดพร้อมกับหัวเราะแห้งๆ ทำให้ทุกคนยิ้มออกมาได้

 

 

“เห็นไหม ว่าฉันน่ะ ได้ลูกสะใภ้น่ารักแค่ไหน” แม่ของออดี้พูดยิ้มๆ ทำให้พลหน้าขึ้นสีระเรื่อ

 

 

“งั้นก็ต้องยกความดีความชอบให้ผมใช่ไหมแม่ ที่หาลูกสะใภ้น่ารักๆ แบบนี้มาให้น่ะ”ออดี้ได้ทียกหางตัวเอง

 

 

“เข้าข้างตัวเองตลอด” แม่ว่าออกมายิ้มๆ พลเองก็ยิ้มขำเช่นเดียวกัน ออดี้ขยับมาใกล้ๆ พล ก่อนจะก้มลงไปหอมแก้มใส

 

 

ฟอด..

 

“ฮิ้วววว” เสียงโห่แซวของไวน์ดังขึ้น ทำให้พลชะงักกึก ก่อนจะหันไปมองออดี้ที่นั่งยิ้มข้างๆ

 

ผัวะๆๆ

 

“โอ๊ยๆๆ พลพี่เจ็บนะครับ” ออดี้ร้องขึ้นมาทันทีเมื่อถูกพลต่อยรัวๆ ที่ต้นแขน

 

 

“บอกกี่ครั้งแล้วห้ะพี่ออดี้ ว่าทำอะไรให้รู้จักกาลเทศะบ้าง นิสัยไม่ดี ทำไมต้องให้บอกตลอดเลยห้ะ!” พลโวยใส่ออดี้ทันที ท่ามกลางเสียงหัวเราะขำของญาติๆ ฝ่ายแม่ของออดี้

..

..

..

“เห็นรึยังล่ะ ว่าเจ้าออดี้ มันชอบหาเรื่องให้พลดุใส่แบบนี้ประจำ” ยายของออดี้พูดขึ้นมายิ้มๆ และทุกคนก็พลางนึกขอบคุณเด็กหนุ่มพลในใจ ที่ทำให้ ทุกคนได้ปรับความเข้าใจกันในวันนี้ ถึงแม้ว่าเจ้าตัวจะบอกว่าเป็นแค่ตัวจุดชนวนในครั้งนี้เท่านั้นก็ตาม

 

 

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++ ออดี้พล +++++++++++++++++++++++++++++++++



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 18:24
    ลุกขึ้นยืนปรบมือให้น้องพลรัวๆเลยค่ะ คือดีงามมาก ประทับใจจริงๆ
    #341
    0
  2. #333 jee213 (@jee213) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2558 / 18:26
    ตัวอักษรเล็กจัง.
    #333
    0
  3. #322 cat (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 มกราคม 2558 / 22:14
    คุณป้าพิศกับลูกๆนี่ก็น่าหมั่นไส้จริงๆแหละ

    แอบสะใจโดนพลจัดสักดอก 55555

    ชอบคำสอนของคุณยายมากๆเลยค่ะ ^^
    #322
    0
  4. #270 KiHaE*129 (@princezzaofz) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 กันยายน 2557 / 18:15
    น่ารักที่สุด
    #270
    0
  5. #248 KARN_JUNSEOB (@karnlovebeast) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กันยายน 2557 / 22:11
    น่ารักๆๆๆๆๆๆๆๆ บอกได้คำเดียวเลยว่าพลน่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #248
    0
  6. #247 meaw meaw (@meaw-007) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 22:04
    น้องพลกับพี่ออดี้น่ารักมากๆเลย

    แต่ตอนนี้โดนคุณยายแย่งซีนไปแล้วจ้าาาาาา

    คุณยายชนะเลิศ
    #247
    0
  7. #244 คิมอุค'๑๑ (@feemmy14) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 07:42
    พลไปอยู่ที่ไหนกับใครนี่มีแต่คนเอ็นดูจริงๆ คิคิ น่ารักกกกกก
    #244
    0
  8. #243 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 07:30
    คุณยายน่ารักมากค่ะ แต่พี่ออดี้นี่ก็ชอบให้พลแจกขนมตุ้บตั้บตลอดเลยนะ ฮ่าๆๆ
    #243
    0
  9. #242 Little Stream (@haruka15) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 23:29
    ยกนิ้วให้คุณยายกับน้องพลลล ฮิ้วววว
    #242
    0
  10. #241 I'm sone M.Seo >O< (@lovelymylonelyfk) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 22:04
    คุณยายน่ารัก น้องพลชนะเลิศศศศศศ 555555555555555
    #241
    0
  11. #240 sosozee (@sosozee) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 17:57
    คุณยายสุดยอดดดดดดด
    #240
    0
  12. #239 Vvzvi (@vvzvi) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 15:16
    ครอบครัวเข้าใจกันได้ดีจิงๆนะ
    #239
    0
  13. #238 ดวงตาราชันย์ (@neakanest) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 12:13
    กรี๊ดดดดดดดด
    รักเลยอ่ะคู่นี้ หวานมุ้งมิ้ง(พลพูดได้แทงใจมากกกกกกกกก)
    #238
    0
  14. #237 raffin (@raffin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 11:23
    ยายสอนได้ดีมากอ่ะ

    พลนายแน่มากกกก
    #237
    0
  15. #236 onuma781998 (@onuma781998) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 11:04
    เห้ยยเราชบอ้ะ มันเป็นการเปิดใจที่ดีในเลยนะ สำหรับการใช้ชีวิตแบบครอบครัว มันต้องเปิดใจแบบนี้สิ ชอบอ้ะ
    #236
    0
  16. #235 Vanilla (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 10:44
    ตอนนี้คุณยายชนะเลิศ
    #235
    0
  17. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  18. #233 Tiankai (@baitery18) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 10:08
    พลน่าร๊ากก ติดตามต่อไปคะ ^^
    #233
    0
  19. #227 zominho (@zominho) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 23:18
    ออดี้พล กรี๊ดด
    #227
    0
  20. #226 kim (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 กันยายน 2557 / 23:02
    พลเอ้ย 5555555555



    ทำร้ายคนแก่แบบนั้นไปได้

    แต่น่าอยู่นะ 555555555

    #226
    0