บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [Yaoi, Boy's love]

  • 97% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 244,221 Views

  • 3,172 Comments

  • 4,281 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    96

    Overall
    244,221

ตอนที่ 11 : บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [ภาคิน X พระพาย].............2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3326
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    27 เม.ย. 58





บทเรียนรัก นักกีฬา  [ภาคิน X พระพาย] ตอนที่ 2

Author :   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

               

 

“เอ่อ ครับ ขอบคุณครับ” พระพายตอบรับ ก่อนจะรีบเดินย้อนไปทางคณะของตนเองในทันที พระพายยิ้มนิดๆ อย่างน้อย เขาก็ได้เห็นคณะที่คนๆนั้นเรียนแล้ว เมื่อเดินไปถึงคณะของตนเอง พระพายก็ไปรวมตัวกับนักศึกษาใหม่คนอื่นๆ วันแรกมีเพื่อนใหม่มาทักบ้าง แต่พระพายก็พูดคุยกลับไปด้วยท่าทีปกติ ยังไม่กล้าที่จะสนิทกับใครมากนัก

 

 

“นายชื่ออะไรน่ะ” เสียงทักของชายหนุ่มคนหนึ่งดังขึ้น เพราะนั่งข้างๆพระพายขณะที่นั่งรอปฐมนิเทศ

 

 

“พระพาย” พระพายตอบกลับยิ้มๆ

 

 

“เรากราฟนะ” กราฟตอบกลับ เพราะรู้สึกถูกชะตากับพระพายไม่น้อย

 

 

“ส่วนเราชื่อสน” ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ด้านหน้าของพระพายบอกขึ้นอีกคน พระพายก็พยักหน้ารับยิ้มๆ

 

 

“พระพายบ้านอยู่ในกรุงเทพใช่มั้ย” กราฟถามขึ้น พระพายส่ายหน้าไปมา เพราะมีเพื่อนหลายคนที่มาถามแบบนี้

 

 

“เราอยู่ต่างจังหวัดน่ะ เราไม่ใช่คนกรุงเทพหรอก” พระพายตอบออกไปตรงๆ

 

 

“แต่ดูเหมือนนายเป็นคนกรุงเทพเลยนะ” กราฟพูดขึ้นยิ้มๆ เพราะอาจจะเป็นเพราะท่าทีที่ดูเหมือนคุณหนูของพระพาย จึงทำให้กราฟเข้าใจปิด แต่ถึงแม้ว่าพระพายจะมาจากต่างจังหวัด กราฟก็คิดว่า บ้านพระพายคงมีฐานะดีแน่ๆ

 

 

“อ๊ะ เริ่มแล้วล่ะ” พระพายพูดบอกเมื่อเห็นคณะอาจารย์เดินเข้ามาในห้องประชุมของคณะ

..

..

..

“พระพาย จะรีบไปไหน” กราฟทักขึ้นเมื่อเห็นพระพายเดินจ้ำไปทางหน้ามหาวิทยาลัย

 

 

“เรามีธุระน่ะ กลับก่อนนะ ไว้เจอกัน” พระพายตอบกลับ ก่อนจะรีบวิ่งไปที่ป้ายรถประจำทาง เด็กหนุ่มขึ้นรถไปทางหอพักของตนเอง เด็กหนุ่มลงรถก่อนที่รถจะถึงหอพักตนเอง พร้อมกับเดินตรงเข้าไปใน เซเว่นฯ

 

 

“เซเว่นฯยินดีต้อนรับครับ” เสียงพนักงานกล่าวทักทาย พระพายจึงเดินเข้าไปหาทันที

 

 

“คือ..ผมอยากจะมาสมัครทำงานพาร์ททามน่ะครับ” พระพายพูดขึ้น เพราะเขาเล็งที่นี่เอาไว้ตั้งนานแล้ว

 

 

“อ่อ เดี๋ยวพี่ถามผู้จัดการก่อนนะ” พนักงานคนหนึ่งตอบกลับ ก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องด้านหลัง และเดินกลับออกมาในเวลาไม่นาน พร้อมกับเรียกให้พระพายเข้าไปคุยรายละเอียดกับผู้จัดการด้านใน

..

..

..

“ในที่สุดก็ได้งานพาร์ททามทำแล้ว ดีจัง” พระพายพูดกับตัวเองยิ้มๆ หลังจากที่ผู้จัดการรับเข้าทำงานและคุยรายละเอียดเรียบร้อย ซึ่งพระพายจะมาเริ่มงานพรุ่งนี้ตอนเย็นหลังจากเลิกเรียน พระพายเดินเข้าไปในตลาดนัดตอนเย็นที่อยู่ใกล้ๆ เพื่อหาซื้อของกินกลับไปกินที่ห้อง พระพายเดินเข้าไปในตลาดนัด เมื่อซื้อของกินที่ต้องการแล้ว พระพายก็ถือโอกาสเดินดูไปเรื่อยๆ ก่อนจะชะงักเมื่อเห็นร่างสูงคุ้นตาของใครคนหนึ่งกำลังยืนซื้อส้มอยู่ที่ร้านขายผลไม้

 

 

“มีเศษ 2 บาท มั้ยพ่อหนุ่ม” เสียงแม่ค้าพูดบอกกับชายหนุ่มร่างสูง ซึ่งอีกฝ่ายกำลังล้วงหาเศษเงินในกระเป๋ากางเกงและกระเป๋าเงิน แต่ดูเหมือนจะไม่มี

 

 

“นี่ครับ” พระพายยื่นเหรียญสองบาทในมือไปให้แม่ค้าทันที ทำให้ชายหนุ่มร่างสูงหันมามองด้วยความแปลกใจ และขมวดคิ้วเข้าหากันนิดๆ ซึ่งพระพายไม่รอให้ชายหนุ่มพูดขอบคุณหรือถามอะไร พระพายรีบจ้ำอ้าวออกมาจากตลาดนัดอย่างรวดเร็ว

 

 

“เฮ้” เสียงเรียกเพื่อหยุดพระพายดังขึ้น แต่ก็ไม่ทัน เพราะพระพายเดินออกไปจากตลาดแล้ว ด้วยความต้องรอเงินทอนและคนก็เยอะ ทำให้ร่างสูงไม่สามารถเบียดกับคนอื่นออกตามไปได้ทัน

 

 

ตุ้บ ตุ้บ ตุ้บ

 

พระพายกึ่งวิ่งกึ่งเดินไปตามถนนที่ตรงไปยังหอพักของตนเอง

“ฟู่ววว” พระพายเป่าลมออกจากปากด้วยความเหนื่อยนิดๆ ก่อนจะหันไปมองทางด้านหลัง เมื่อไม่เห็นว่ามีใครตามมาก็รู้สึกโล่งใจ และรู้สึกเหมือนหัวใจพองโตอย่างบอกไม่ถูก

“ท่าจะอาการหนักนะ พระพาย” พระพายพูดกับตัวเอง ก่อนจะเดินเข้าไปในหอพักและตรงขึ้นห้องของตนเองไป พร้อมกับริมฝีปากที่คลี่ยิ้มกว้าง

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

และหลังจากวันปฐมนิเทศ พอหลังเลิกเรียนที่มหาวิทยาลัย พระพายก็จะตรงมาทำงานพิเศษที่เซเว่นทุกเย็น เป็นประจำ วันนี้ก็เป็นอีกวันที่พระพายมาทำงาน ส่วนหนึ่งที่มาทำเพราะหารายได้พิเศษ และอีกส่วนก็คือ....

 

 

ตื๊อดึ่ง

 

“เซเว่นยินดีต้อนรับค่ะ”

 

 

เสียงสัญญานที่เหมือนกันทุกสาขาตรงหน้าประตูดังขึ้น พร้อมกับเสียงทักทายของพนักงาน ทำให้รู้ว่ามีลูกค้าเข้ามาในร้าน พระพายชะเง้อมองจากตรงชั้นวางของ ก่อนจะรีบหลบวูบเมื่อเห็นใครบางคน ร่างสูงที่อยู่ในชุดกีฬาเดินตรงไปที่ตู้น้ำ เพื่อหยิบสปอนเซอร์ พอร่างสูงหันกลับมาพระพายก็รีบหลบ พร้อมกับนั่งยองๆก้มหน้าจัดของไปเรื่อยๆ เสียงฝีเท้าของใครบางคนเดินผ่านพระพายไปที่ชั้นวางของอีกด้าน แค่เห็นรองเท้าของคนที่เดินผ่านพระพายก็รู้แล้วว่าเป็นใคร เมื่อได้ของที่ต้องการ ร่างสูงก็เดินไปจ่ายเงินพร้อมกับพูดคุยกับพนักงานเสียงไม่ดังมากนัก ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินออกไป พระพายถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะยกยิ้มและนั่งจัดของต่อ

..

..

..

“พระพายเลิกงานได้แล้ว พรุ่งนี้ต้องไปเรียนแต่เช้าไม่ใช่เหรอ” เสียงพนักงานประจำในเซเว่นคนหนึ่งพูดขึ้น ทำให้พระพายหันไปมองนาฬิกาจึงรู้ว่าตอนนี้เที่ยงคืนแล้ว

 

 

“ครับ” พระพายตอบกลับ ก่อนจะเดินไปตอกบัตรเลิกงาน

 

 

“เดินกลับคนเดียวได้รึเปล่าพระพาย” ยะ พนักงานรุ่นพี่อีกคนถามขึ้น

 

 

“กลับได้ครับพี่ยะ แค่นี้เอง” พระพายตอบกลับ เพราะหอพักของพระพายจะต้องเดินข้ามสะพานลอยไปอีกฝั่ง และเดินย้อนขึ้นไปอีก 2 ป้ายรถประจำทาง

 

 

“ถ้าเป็นห่วงนักก็ไปส่งสิยะ” สารุ่นพี่ผู้หญิงอีกคนพูดแซวขึ้น

 

 

“พี่สาให้ผมไปเปล่าล่ะ” ยะถามกลับไปยิ้มๆ

 

 

“ไม่ต้องหรอกครับพี่ยะ ผมกลับเองได้ ขอบคุณครับ” พระพายตอบยิ้มๆ ก่อนจะเดินออกจากเซเว่นไป พระพายหยุดซื้อไก่ย่างข้าวเหนียวหน้าเซเว่นเพื่อกลับไปกิน แล้วเดินไปยังสะพานลอยที่อยู่ตรงหน้าซอย 68 ถึงแม้ว่าจะเที่ยงคืนแล้ว แต่กรุงเทพก็ไม่เคยหลับใหล ยังมีแสงไฟให้ความสว่างอยู่ตลอดเวลา ทั้งรถ และคน ต่างวิ่งและเดินสวนกันไปมาอยู่เลย พระพายเดินขึ้นสะพานลอย แล้วไปหยุดอยู่ตรงกลางสะพาน ก่อนจะมองไปที่ตึกสูงตรงหน้า

“เราอยู่ใกล้กันอีกนิดแล้วนะครับ” พระพายพูดพึมพำเบาๆ ก่อนจะยืนกินไก่ย่างข้าวเหนียวตรงนั้นจนหมด แล้วถึงจะเดินกลับห้องพักของตนเอง

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

วันนี้รุ่นพี่ที่คณะของพระพายเรียกรวมตัวรุ่นน้องเพื่อพูดคุยนัดแนะเกี่ยวกับการรับน้องนิดหน่อย แต่ไม่นานนักก็ปล่อยให้น้องๆกลับได้ พระพาย สน อาท เดินออกมาพร้อมกับกราฟ วันนี้พระพายไม่ได้รีบไปทำงานพิเศษแต่อย่างไร เพราะโทรบอกผู้จัดการแล้วว่าจะเข้าช้ากว่าทุกที เพราะรุ่นพี่เรียกคุย กราฟเดินตรงไปหาชายหนุ่มร่างสูงคนหนึ่ง

 

 

“เอ่อ โจ นี่สน พระพาย อาท เพื่อนที่เรียนด้วยกัน พวกมึง นี่โจ ....เพื่อนกูตอนมอปลาย เรียนอยู่วิทยาศาสตร์การกีฬา” กราฟแนะนำเพื่อนร่างสูงที่ชื่อโจให้ทุกคนรู้จัก แต่นั่นไม่ได้สะดุดใจพระพายเท่าที่รู้ว่าโจเรียนอยู่คณะวิทยาศาสตร์การกีฬา พระพายได้แต่ส่งยิ้มให้โจ ก่อนที่โจจะชวนกราฟกลับ

 

 

“แล้วนายจะไปไหนต่อ พระพาย” อาทถามขึ้น

 

 

“เราจะกลับแล้วล่ะ ขอตัวก่อนนะอาท สน” พระพายพูดบอกกับเพื่อน ก่อนจะเดินแยกไปอีกทาง

 

 

“พระพายบอกว่าจะกลับ แล้วทำไมเดินไปทางนั้นวะ หน้ามหาลัยไปทางนี้ไม่ใช่เหรอ” อาทพูดขึ้นกับสนอย่างงงๆ

 

 

“คงจะไปหาเพื่อนก่อนล่ะมั้ง” สนบอกอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะพากันเดินออกไปหน้ามหาวิทยาลัย ส่วนพระพายก็เดินมายังโรงยิมของคณะวิทยาศาสตร์การกีฬา พระพายถอดแว่นของตนเองมาเก็บใส่กล่อง พระพายจะใส่ตอนเรียนเท่านั้น เพราะไม่ได้สายตาสั้นมากนัก เสียงตะโกนโหวกเหวกดังออกมาจากโรงยิม ทำให้พระพายค่อยๆเดินไปแอบดูตรงทางเข้า

นักกีฬาบาสเกตบอลของคณะวิทยาศาสตร์การกีฬา กำลังเล่นและซ้อมบาสเก็ตบอลกันอยู่ พระพายไม่คิดจะเดินเข้าไปด้านใน เพียงแค่ยืนมองตรงทางเข้าเท่านั้น สายตาของพระพายจับจ้องไปที่ร่างสูงในชุดเสื้อกล้ามเบอร์ 4 มีหญิงสาวหลายคนมานั่งรอนั่งดูนักกีฬาในสนามอยู่ไม่น้อย ทันทีที่ร่างสูงเบอร์ 4 เดินมานั่งพักตรงที่นั่งข้างสนาม ก็มีหญิงสาวหน้าตาดี หุ่นดีตรงเข้าไปยื่นผ้ากับเกลือแร่ให้ แต่ดูเหมือนว่าชายหนุ่มจะเลือกรับแค่ผ้าขนหนูอย่างเดียว

 

 

“อยากเล่นบาสเหรอน้อง” เสียงทักทางด้านหลังดังขึ้น ทำให้พระพายสะดุ้งนิดๆ แล้วหันไปมอง

“พี่ว่าน้องหน้าคุ้นๆนะ” รุ่นพี่คนหนึ่งพูดขึ้น เพราะรู้สึกเหมือนเคยเจอพระพายมาก่อน

 

 

“ผมหน้าโหลมั้งครับ” พระพายตอบกลับ อีกฝ่ายขมวดคิ้วเข้าหากันเพราะคุ้นหน้าพระพายจริงๆ แต่คิดเท่าไรก็คิดไม่ออก

 

 

“ไอ้บราว มึงจะซ้อมมั้ย” เสียงตะโกนของคนในสนามบาสดังขึ้น ทำให้ทุกคนหันมามองตรงทางเข้าหน้าประตูโรงยิมเป็นตาเดียว รวมไปถึงชายหนุ่มในชุดเบอร์ 4 ด้วย ทำให้พระพายรีบหันหลังแล้วเดินไปทันที

 

 

“ซ้อมโว้ยยย รอแป๊บ อ่าว น้องๆ” บราวหันไปจะเรียกพระพาย แต่พระพายก็จ้ำอ้าวหนีไปแล้ว เขาจึงเดินเกาหัวเข้าไปหากลุ่มเพื่อนที่เล่นบาสอยู่

“ไง ไอ้กัปตันทีม” บราวทักทายชายหนุ่มเบอร์ 4 ที่นั่งอยู่

 

 

“เมื่อกี้มึงคุยกับใคร” ชายหนุ่มไม่ตอบแต่ถามกลับไป

 

 

“อ่อ รุ่นน้องปีหนึ่งน่ะ แต่ดูท่าจะไม่ใช่เด็กคณะเรา กูคุ้นหน้าแต่จำไม่ได้ว่าเคยเจอที่ไหน” บราวตอบกลับ อีกฝ่ายนิ่งไปนิด ก่อนจะพยักหน้ารับ แล้วลงไปซ้อมบาสฯกันต่อ

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

“เลิกเรียนแล้ว มึงจะไปไหนต่อ” อาทเพื่อนร่วมกลุ่มถามขึ้น ในช่วงเลิกเรียนของวันถัดมา พระพายเองก็เดินอยู่กับเพื่อนๆด้วย

 

 

“ว่าจะไปรอไอ้โจที่คณะมันว่ะ เพราะต้องกลับด้วยกัน” กราฟตอบกลับ ทันทีที่ได้ยินว่ากราฟจะไปที่คณะวิทยาศาสตร์การกีฬาที่โจเรียนอยู่ พระพายก็รีบหันไปหากราฟทันที

 

 

“ไปคณะโจเหรอ เราไปด้วยสิ” พระพายพูดขอตามไปด้วย

 

 

“นายจะไปทำไมเหรอ” กราฟถามกลับ

 

 

“เรายังไม่อยากกลับอ่ะ เราไปรอโจเป็นเพื่อนกราฟล่ะกัน” พระพายตอบกลับ กราฟนิ่งคิด ก่อนจะพยักหน้ารับ

 

 

“ถ้าไม่เบื่อนะ” กราฟบอกกลับ พระพายยิ้มน้อยๆ ก่อนที่กราฟกับพระพายจะเดินแยกกับสนและอาทไปยังคณะวิทยาศาสตร์การกีฬา เมื่อไปถึงก็เห็นรุ่นพี่กำลังเรียกรวมรุ่นน้องปีหนึ่งกันอยู่ใต้อาคารเรียน กราฟกับพระพายจึงไปนั่งที่โต๊ะแถวๆหน้าคณะ พระพายมองหาใครบางคน ก่อนจะเจออีกฝ่ายยืนนิ่งอยู่ข้างแถวที่รุ่นน้องนั่งเรียงกันอยู่ ร่างสูงมีสีหน้าเรียบนิ่ง พร้อมกับมองและคุมน้องๆที่นั่งอยู่ในแถว

 

 

“นั่นไงโจ” พระพายดังขึ้น พร้อมกับชี้ให้กราฟดู เมื่อเห็นว่าโจนั่งอยู่ใกล้กับคนที่ตนเองกำลังมองอยู่ กราฟก็มองตามที่พระพายชี้

“นั่งริมสุดฝั่งโน้นไง ที่รุ่นพี่ตัวใหญ่ๆยืนอยู่อ่ะ” พระพายบอกตำแหน่งอีกครั้ง กราฟถึงได้มองเห็นโจ

 

 

“พระพายตาดีจังนะ” กราฟพูดขึ้นยิ้มๆ พระพายก็ยิ้มรับ ตลอดเวลาที่นั่งรอ พระพายก็คุยกับกราฟไปเรื่อย แต่สายตาของเด็กหนุ่มก็มองไปที่รุ่นพี่ร่างสูงไม่วางตา พออีกฝ่ายหันมาทางตนเอง พระพายก็รีบหลบสายตามาหากราฟทันที จนเวลาผ่านไปร่วม 2 ชั่วโมง รุ่นพี่ก็ปล่อยให้น้องๆกลับ ส่วนรุ่นพี่ก็ยืนคุยกันอีกเล็กน้อยอยู่ใต้อาคาร โจเดินมาหากราฟและพระพาย

 

 

“รอนานเลย โทษทีว่ะ” โจพูดขึ้นกับกราฟ ก่อนจะหันไปยิ้มให้พระพายนิดๆ

 

 

“ไม่เป็นไร” กราฟตอบกลับ

 

 

“เอ่อ..กราฟ โจ เรากลับก่อนนะ” พระพายลุกขึ้น พร้อมกับพูดบอกกับกราฟและโจ เมื่อเห็นว่าได้เวลาที่ตนเองต้องกลับไปทำงานพิเศษแล้ว

 

 

“แล้วกลับยังไง” กราฟหันไปถาม

 

 

“กลับรถประจำทางอ่ะ” พระพายตอบกลับ

 

 

“อ่าว ไม่มีคนมารับเหรอ” โจถามขึ้น เพราะเห็นพระพายเหมือนกับลูกคุณหนูที่น่าจะมีรถคอยมารับมาส่ง

 

 

“ใครจะมารับล่ะ เรามาจากต่างจังหวัด อยู่หอพักเหมือนกันนะ” พระพายพูดยิ้มๆ

 

 

“งั้นกลับดีๆนะ ขอบใจมากนะที่มานั่งเป็นเพื่อนเรา” กราฟบอกกลับ พระพายยิ้มนิดๆ พร้อมกับเหลือบไปมองทางกลุ่มของรุ่นพี่ของโจ ที่ยืนคุยกันอยู่ใต้คณะ แล้วเดินแยกออกไป พระพายเดินยิ้มไปเรื่อยๆ จนถึงหน้ามหาวิทยาลัย ใครเห็นก็อาจจะคิดว่าพระพายเป็นบ้าก็ได้ ที่อยู่ๆก็เดินยิ้มคนเดียว

 

..

..

 

“อารมณ์ดีรึไง ยิ้มตลอดเลย” ยะ รุ่นพี่ที่ร้านทักขึ้นเมื่อเห็นว่าตั้งแต่พระพายเข้างานมา ก็เอาแต่ยิ้มและฮัมเพลงอยู่ตลอดเวลา

 

 

“แล้วพี่ยะจะให้ผมร้องไห้เหรอ” พระพายถามกลับ โดยที่ริมฝีปากก็ยังคลี่ยิ้ม

 

 

หมั่บ...

 

 

“ยอกย้อนนะ ยอกย้อน” ยะว่าอย่างเอ็นดู พร้อมกับจับแก้มทั้งสองข้างของพระพายยืดออก

 

 

“พี่ยะ...ผมเจ็บนะ” พระพายว่าพร้อมกับตีมือยะ อย่างขำๆ พระพายดีใจที่พี่ๆที่ทำงานต่างเอ็นดูและใจดีกับตนเองไม่น้อย

 

 

ตื๊อดึ่ง

 

เสียงสัญญานว่ามีลูกค้าเข้าร้านดังขึ้น ทำให้พระพายหันไปมอง ก่อนจะชะงัก รีบจับมือของยะออกจากแก้มของตนเองอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นใครบางคนเดินเข้ามาพร้อมกับมองมาที่ยะกับพระพาย แต่อีกฝ่ายก็หันไปอีกทางด้วยท่าทีปกติอย่างไม่สนใจ พร้อมกับเดินตรงไปยังตู้น้ำเช่นเคย

 

 

“มาเข้าเครื่องได้แล้วยะ มัวแต่จีบน้องอยู่ได้” สาพูดแซวขึ้น

 

 

“จีบอะไร โว้วว” ยะพูดขึ้นก่อนจะเดินกลับไปที่เครื่องคิดเงิน พระพายก็รีบหลบไปนับสต็อคของบนชั้นวาง แต่ก็แอบชำเลืองมองอีกฝ่ายที่เดินไปหยิบอาหารแช่แข็งจากตู้เย็นแล้วไปคิดเงินก่อนจะเดินออกไป

“ลูกค้าคนเมื่อกี้ เค้าไม่พอใจอะไรผมรึเปล่าวะพี่สา” เสียงของยะพูดขึ้น

 

 

“ทำไม” สาถามกลับ

 

 

“ก็ผมเห็นเค้ามองหน้าผมตลอดเลย” ยะพูดบอกออกมาอีก

 

 

“เค้าสนใจแกเปล่า” สาพูดออกมาอย่างขำๆ ยะทำท่าขนลุก

 

 

“พี่ก็พูดไปเรื่อย” ยะบอกออกมาอย่างนึกขำเช่นเดียวกัน แต่ก็ไม่ได้คิดอะไร พระพายนั่งเช็คของและฟังไปเงียบๆ

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

 

“แม่เป็นยังไงบ้างครับ” พระพายโทรถามแม่ตนเองในช่วงเช้าของวันหยุด ซึ่งวันนี้พระพายต้องเข้าทำงานช่วงเช้า เลยโทรหาแม่ตัวเองทันทีที่ตื่นขึ้นมา

 

 

(“ก็ดี แล้วพระพายล่ะ เป็นไงบ้างลูก”) แม่ของพระพายถามกลับมา

 

 

“เรื่องเรียนก็โอเคครับ ส่วนที่ทำงานพิเศษพี่ๆก็ใจดี ไม่มีปัญหาอะไรครับแม่” พระพายตอบกลับไปตามจริง

 

 

(“ถ้าเหนื่อย ก็ไม่ต้องไปทำก็ได้นะ งานพาร์ททามน่ะ”) แม่ของพระพายบอกออกมาด้วยความเป็นห่วง

 

 

“พายไม่เหนื่อยหรอกครับ สนุกดี” พระพายพูดบอกกลับไป พร้อมกับกวาดห้องไปด้วย

“แล้วนี่มีคนไปช่วยแม่ขายขนมรึเปล่าครับ” พระพายถามเมื่อนึกได้

 

 

(“เพลินมาช่วยขาย พอได้เวลาจะไปโรงเรียนแม่ก็ให้กลับไปเตรียมตัวน่ะ”) แม่ของเด็กหนุ่มบอกกลับมาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

 

 

“แม่อย่าหักโหมมากนะครับ พักบ้าง” พระพายพูดบอกแม่ตนเองด้วยความเป็นห่วงเช่นเดียวกัน

 

 

(“พระพายก็เหมือนกัน ถ้าอาทิตย์ไหนว่างก็กลับมาหาแม่บ้างนะ”) แม่พูดขึ้นมาด้วยความคิดถึง เพราะไม่เคยแยกห่างจากลูกชายแบบนี้มาก่อน

 

 

“ครับ พายก็คิดถึงแม่ ฝากบอกตาด้วยนะครับ ว่าพายคิดถึงตาเหมือนกัน อยากกินมะม่วงกวนฝีมือตาที่สุด” พระพายพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนๆ แม่ของพระพายหัวเราะขำเบาๆ

 

 

(“นี่ถ้าแม่บอกตานะ รับรองว่าตาคงทำส่งไปให้เราที่กรุงเทพแน่นอน”) แม่ของพระพายบอกกลับมาอย่างอารมณ์ดี

 

 

“ถ้าตาจะส่ง แม่บอกตาด้วยนะครับ ว่าไม่ต้องส่งมา เปลืองเงินค่าส่งเปล่าๆ เดี๋ยววันไหนพายกลับบ้าน พายจะไปขนขึ้นมาเอง” พระพายบอกกลับไปยิ้มๆ

 

 

(“ได้จ่ะ”) แม่ตอบรับ

 

 

“งั้นเดี๋ยวพายไปอาบน้ำก่อนนะแม่  วันนี้เข้างาน 8 โมง” พระพายพูดบอก เนื่องจากตอนนี้ 7 โมงเช้าแล้ว

 

 

(“มีอะไรก็โทรมานะพระพาย”) แม่ของพระพายพูดย้ำอีกครั้ง เด็กหนุ่มก็ตอบรับ ก่อนจะวางสายแล้วเข้าไปอาบน้ำ เตรียมตัวไปทำงาน เข้างานได้ไม่เท่าไร พระพายก็เจอกับโจที่เข้ามาซื้อของในเซเว่น ทั้งสองทักทายกันเล็กน้อย แต่ไม่ได้คุยอะไรกันมากนัก เพราะพระพายต้องทำงาน เด็กหนุ่มทำงานอย่างขยันขันแข็ง ตอนแรกผู้จัดการร้านก็เป็นห่วงนิดๆ ว่าพระพายจะทำงานได้หรือไม่ เพราะท่าทางและบุคลิคค่อนข้างเหมือนคุณหนู จนกลัวว่าจะทำงานหนักไม่ไหว แต่เอาเข้าจริงๆ พระพายขยันและอดทนทำงานได้โดยไม่บ่นเลยสักนิด

 

 

“กินอะไรดี” ยะถามขึ้น ขณะมานั่งกินก๋วยเตี๋ยวที่ร้านข้างเซเว่น ในช่วงพักกลางวันกับพระพาย

 

 

“เอามาม่าหมูน้ำตกครับ” พระพายสั่งแม่ค้า

 

 

“เอามาสองเลยครับ” ยะบอกกลับ ก่อนจะหันมามองพระพาย ซึ่งตอนนี้พระพายกำลังนั่งมองไปที่ตึกสูงที่อยู่ตรงซอย 70

“มองคอนโดนั่นอยู่เหรอ พี่เห็นพายมองทุกวันเลย เวลามานั่งกินก๋วยเตี๋ยว” ยะถามพร้อมกับมองตามสายตาของพระพายไปที่คอนหรูสูงเป็นสิบๆชั้น

 

 

“ก็เห็นว่ามันสูงดีน่ะครับ ที่บ้านผมใช่ว่าจะได้เห็นตึกสูงๆแบบนี้”พระพายพูดกลบเกลื่อนถึงเหตุผลจริงๆที่มองคอนโดตรงหน้า

 

 

“อืม พวกเราก็คงได้แค่มองล่ะเนอะ คงไม่มีโอกาสได้เข้าไปอยู่ที่นั่นหรอก” ยะพูดออกมาอย่างขำๆ พระพายเองก็ยิ้มกลับไป

 

 

“นั่นสิครับ” พระพายพูดขึ้น ก่อนจะรับชามก๋วยเตี๋ยวที่แม่ค้าเดินมาเสริฟ เมื่อนั่งกินเสร็จแล้ว ทั้งสองก็พากันกลับเข้าไปทำงานต่อ พระพายจัดเรียงสินค้าเหมือนทุกที ขณะยืนจัดเรียงสินค้า ก็ได้ยินเสียงลูกค้าเดินเข้ามาพร้อมเสียงสัญญานหน้าประตู พระพายหันไปมองนิดๆ ก่อนที่จะชะงัก เมื่อเห็นร่างสูงคุ้นเคยเดินเข้ามาหยิบตะกร้าและเดินไปเลือกซื้อของ พระพายรีบนั่งยองๆทันที พร้อมกับชะเง้อแอบมองแผ่นหลังของอีกฝ่าย

//ไปไหนมาน๊า// พระพายแอบคิดในใจ พร้อมกับยกยิ้มน้อยๆ เมื่อเห็นแผ่นหลังแกร่งของอีกฝ่าย แค่เห็นแผ่นหลัง พระพายก็พอใจแล้ว

 

 

“ทำอะไรพระพาย” เสียงทักดังขึ้นทางด้านหลัง พร้อมกับมือที่วางบนไหล่บางของพระพาย

 

 

เฮือก...

 

 

พระพายสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ จนล้มลงไปนั่งแปะที่พื้น ทำให้คนที่อยู่ใกล้ๆหันมามองอย่างงงๆ

 

 

“กราฟ  โจ ตกใจหมดเลย” พระพายเรียกเพื่อนอย่างตกใจนิดๆ เมื่อเห็นว่าเป็นกราฟกับโจ โจชะโงกหน้าไปมองทางที่พระพายมองไป ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้น

 

 

“อ่าว เจอกันอีกแล้วพี่ภาคิน” โจทักขึ้น อีกฝ่ายพยักหน้าให้ ก่อนที่โจจะเดินเข้าไปหา ส่วนพระพายก็รีบขยับมาหลังชั้นวางของ เมื่อเห็นสายตานิ่งๆของอีกฝ่ายกำลังมองมาที่ตนเอง

 

 

“ขอโทษทีไม่คิดว่านายจะตกใจ” กราฟพูดบอกกับพระพาย

 

 

“ไม่เป็นไร เราก็นั่งจัดของเพลินไปหน่อย” พระพายตอบกลับด้วยใบหน้าขึ้นสีนิดๆ

“แล้วนี่มาซื้ออะไรอ่ะ” พระพายถามขึ้น

 

 

“ซื้ออะไรกินนิดหน่อย คอนโดเราอยู่ตรงซอย 68 นี่เอง เห็นโจมันบอกว่านายทำงานอยู่ที่นี่ ก็เลยจะแวะมาดูด้วย” กราฟบอกกลับยิ้มๆ พระพายก็พยักหน้ารับ

“แล้วนี่นายทำงานทุกวันเลยเหรอ” กราฟถามอย่างสงสัย

 

 

“ก็ทำเต็มวันเฉพาะวันเสาร์อาทิตย์และวันหยุดอ่ะ ส่วนวันธรรมดา ถ้าไม่ติดอะไรก็จะมาทำช่วงเลิกเรียน” พระพายบอกกลับ

 

 

“แล้วแบบนี้นายจะไหวเหรอ ทั้งเรียน ทั้งทำงานไปด้วย” กราฟถามอย่างเป็นห่วง

 

 

“ไหวสิ ไม่ไหวคงไม่มาทำหรอก” พระพายตอบยิ้มๆ ก่อนที่โจจะเดินเข้ามาหากราฟพร้อมชาเขียว

 

 

“อ่ะ ได้แล้ว มึงจะเอาอะไรเพิ่มอีกมั้ย” โจถามกราฟกลับไป กราฟส่ายหน้าไปมา

“อ่อ เมื่อกี้กูถามพี่ภาคินแล้ว เค้าบอกว่าตอนเย็นพี่เค้าก็ไปเล่นกีฬาที่มหาลัยเหมือนกัน เค้าบอกว่าให้เราสองคนไปเล่นด้วยได้ เพราะคนไปเล่นกันเยอะ เค้าให้แจมกันทั้งนั้นแหละ” โจพูดบอก ทำให้พระพายนิ่งไปนิด

 

 

“ดีเลย” กราฟบอกออกมา ก่อนจะหันมาหาพระพายอีกครั้ง

“งั้นเราไปก่อนนะพระพาย” กราฟบอกกับพระพาย ก่อนจะเดินเอาชาเขียวไปคิดเงิน พระพายถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

 

“เพื่อนเหรอ” สาถามขึ้น

 

 

“ครับ” พระพายตอบรับ ก่อนจะทำงานต่อ

พระพายทำงานจนถึง 2 ทุ่ม ก็เลิกงาน เด็กหนุ่มเดินกลับห้องพักทางเดิม แต่ยังไม่ทันจะเดินถึงหน้าทางเข้าคอนโด YN พระพายก็ต้องชะงัก เมื่อเห็นชายหนุ่มร่างสูง นั่งอยู่บนขอบปูนที่กั้นต้นไม้สูงประมาณ 1 เมตร ที่หน้าคอนโด เหมือนกับ กำลังรออะไรบางอย่าง

//พะ..พี่ภาคิน// พระพายพูดพึมพำเบาๆ

 

 

 

 

 

 

2   Be   Con

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

เอาพาร์ทพระพายมาเสริฟก่อนนะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

43 ความคิดเห็น

  1. #1098 อนุบาลตัวแม่ (@ice-cream-kati) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2558 / 17:21
    สู้ๆนะพระพาย
    #1098
    0
  2. #557 Zevaress (@anontaporn) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2558 / 14:35
    คู่นี้น่ารักใสใสจัง
    #557
    0
  3. #491 ยิ้งฉุบ (@nongwanjang) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2558 / 10:35
    พี่ภาคินนิ่งสุดไรสุด แอบมองพระพายเหมือนกันอ่ะดิ555555555
    #491
    0
  4. #467 เต็นเทน (@darkpluslight11) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2558 / 09:40
    ชอบคู่นี้ๆๆ พระพายน่ารัก พี่ภาคินแอบชอบพระพายมาก่อนรึเปล่าน้า
    #467
    0
  5. #451 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2558 / 12:31
    แอบมองก็สุขใจแล้ว
    #451
    0
  6. #431 cipher (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 16:03
    เข้ามารอพระพายนะเตง
    #431
    0
  7. #425 BaiTong23 (@undarin) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 08:41
    ชอบพระพายยย
    #425
    0
  8. #424 Tarn Ittipolpornchai (@taartn) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 01:02
    ชอบพระพายยย>< มาอัพเร็วๆนะคะ
    #424
    0
  9. #422 nam-Sriyaphai (@nam6530) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 20:54
    คิดถึงโจกราฟ ภาคินพระพายนะ
    #422
    0
  10. #421 Natty Pimpilai (@natty36) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 20:44
    ชอบพระพายนะบุคลิกเหมือนเรา555แค่แอบรักก็เป็นสุขใจ
    #421
    0
  11. #420 Natty Pimpilai (@natty36) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 20:43
    รอพระพายอยู่นะค่ะ
    #420
    0
  12. #419 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 13:34
    ภาคินมาดักรอพระพายแน่เรยยย
    #419
    0
  13. #416 oh_hunhan (@hunhan947) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 เมษายน 2558 / 16:29
    ฮั่นแน่~ พี่ภาคินรอน้องอ่ะเด้ แหม~จะน่ารักไปไหน พี่ภาคินมาเซเว่นบ่อยๆเพื่อมาดูใช่มั้ยยย ต่างฝ่ายต่างแอบมองแอบชอบกันมช่มั้ยเนี้ยย>< แต่ๆพี่ยะนี้ชอบน้องอะป่าววว #ตอนหน้าขอแบบฟินๆน้าาา
    #416
    0
  14. #415 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 เมษายน 2558 / 13:30
    พระพายต้องรู้จักภาคินมาก่อนแน่ๆ แล้วภาคินล่ะรู้จักน้องรึป่าว ว่าแต่..ชื่อภาคินนี่ ความหมายมันคงดีมากสินะ นี่เป็นนิยายเรื่องที่สามที่ตัวรองชื่อว่า ภาคิน นะเนี่ย 5555 ตอนนี้เวลาอ่านแอบมึนว่าตกลงภาคินไหนกันแน่ 5555
    #415
    0
  15. #414 smilejaebeer (@smilejaebeer) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 เมษายน 2558 / 03:34
    พี่ภาคินติดใจเซเว่นสาขานี้เพราะพระพายใช่มั้ย
    #414
    0
  16. #410 nam-Sriyaphai (@nam6530) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 เมษายน 2558 / 11:52
    แอบมอง///พระพายเอ๊ยยยยย
    #410
    0
  17. วันที่ 29 เมษายน 2558 / 09:57
    ชอบอ่ะ...คู่นี้ โจกราฟก็ชอบ
    #409
    0
  18. #407 CoolIceLady/Sawachi Yuki (@CoolIceLady) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 เมษายน 2558 / 14:21
    พึ่งเข้ามาอ่านพระพาย น่ารักมากเลยอ้า
    เค้าไม่ได้จะต่อว่าหรือขัดอะไรนะคะ

    เราเคยฝึกงานเซเว่น เวลาเข้าหรือออกงาน จะคีย์รหัสพนักงานที่เครื่องคอมพิวเตอร์ด้านข้างเคาท์เตอร์น่ะนะ
    และต้องเดินเข้าไปคีย์เองให้กล้องจับด้วย ^_^
    ไม่ได้ใช้ระบบตอกบัตร แค่บอกเฉยๆ จ้า แต่แบบนี้ก็ดีแล้วค่ะ น่ารักและแต่งเก่งจริงๆ
    มาต่อไวๆ นะคะ


    #407
    0
  19. #406 Stamppu (@chanikanda) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 เมษายน 2558 / 10:07
    เอาแล้วๆๆๆๆๆๆๆๆๆ นี่มารอพระพายหรือมารอใครแล้วทำให้พระพายเสียใจไหมเนี่ยยยยยยย
    #406
    0
  20. #405 Khajeephan Ratanalert (@kibumonism) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 เมษายน 2558 / 23:18
    เง้อออ มารอพระพายแน่เลย เขิน.///////. มาต่อเร็วๆนะคะะะะ ค้างง่ะะ5555
    #405
    0
  21. #404 nabe (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 เมษายน 2558 / 21:33
    พี่ภาคิน มาดักรอฉุดน้องพระพายใช่มั่ยค่ะ อิอิ เดี๋ยวคุณแม่จะจับมัดมือ มัดเท้าส่งไปให้นะค่ะ คึคึ
    #404
    0
  22. #403 mvvm (@mayzchb) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 เมษายน 2558 / 20:59
    มาดักรอพายรึป่าววว
    #403
    0
  23. #402 run*-* (@unyaunyo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 เมษายน 2558 / 20:59
    แอบมองกันไป แอบมองกันมา พระพายน่ารักเน้อ 
    #402
    0
  24. #401 wanoneday (@wanoneday) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 เมษายน 2558 / 20:49
    ตอนหน้าขอเด็ดๆ จับพายเข้าห้องไรงี้55555
    #401
    0
  25. #400 snow_box (@snowboxs) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 เมษายน 2558 / 20:08
    น่ารักดีอ่ะคู่นี้ คงแอบชอบกันทั้งสองฝ่าย
    #400
    0