บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [Yaoi, Boy's love]

  • 97% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 244,243 Views

  • 3,172 Comments

  • 4,282 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    118

    Overall
    244,243

ตอนที่ 15 : บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา.............9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2769
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    27 พ.ค. 58





บทเรียนรัก นักกีฬา  ตอนที่ 9

Author :   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

               

“เดี๋ยวเดินไปส่งที่คณะนะ” โจพูดขึ้นเมื่อจอดรถที่มหาวิทยาลัยในช่วงเช้า วันนี้เขาสองคนตื่นมาเรียนเร็วจึงแวะกินข้าวใกล้ๆคอนโดก่อนจะเข้ามหาวิทยาลัย

 

 

“เดินไปเองได้ ไม่หลงหรอกน่า” กราฟบอกยิ้มๆ

 

 

“อยากไปส่ง” โจบอกกลับ กราฟยิ้มนิดๆ แต่ก็ยอมพยักหน้ารับ ทั้งสองจึงเดินคุยไปเรื่อยๆ

 

 

“วันนี้ไม่ต้องมากินข้าวด้วยกันนะ” กราฟพูดบอกออกมาด้วยน้ำเสียงปกติ

 

 

“ทำไม” โจถามทันที

 

 

“มึงจะเดินมาเดินไปทำไม ต่างคนต่างกินไปนั่นแหละ เดี๋ยวตอนเย็นก็ต้องเจอกันอยู่ดี” กราฟพูดขึ้น โจถอนหายใจหนักๆแต่ก็ยอมทำตามที่คนรักพูดบอกอยู่ดี

 

 

“เย็นนี้ทำสุกี้กินกันดีมั้ย อยากกินว่ะ” โจพูดชวนเมื่อนึกได้

 

 

“งั้นก็ต้องกลับไปซื้อของสด แต่จะเลิกตอนไหนเนี่ยแหละปัญหา ไม่แน่ใจว่าพวกรุ่นพี่จะเรียกรวมอีกรึเปล่า” กราฟพูดบอกออกมา

 

 

“งั้นก็รอดูก่อนล่ะกัน” โจพูดกลับไป

 

 

“มาเร็วเหมือนกันนี่กราฟ” เสียงทักของอาท เพื่อนอีกคนดังขึ้น

 

 

“ตื่นเช้าน่ะ โจมึงไปคณะมึงเลยก็ได้ เดี๋ยวกูนั่งอยู่กับเพื่อนกูเนี่ยแหละ” กราฟตอบอาท ก่อนจะหันมาพูดบอกกับโจ อาทพยักหน้าให้โจเป็นการทักทาย โจก็พยักหน้ากลับไป

 

 

“อืม เลิกเรียนโทรมาด้วยนะ” โจพูดย้ำ กราฟพยักหน้ารับ ก่อนที่โจจะเดินแยกกลับไปยังคณะของตน

 

..

..

ช่วงพักกลางวัน

 

“วันนี้มึงจะไปกินข้าวกับกราฟรึเปล่าวะ” ฟลุคถามขึ้นเมื่อเดินลงจากตึกเรียน

 

 

“ไม่ได้ไปว่ะ กราฟมันไม่ยอมให้ไป” โจพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงปกติ ฟลุคก็ยิ้มล้อๆ

 

 

“งั้นก็กินกันในโรงอาหารล่ะกัน” ฟลุคพูดขึ้นโจพยักหน้ารับ ก่อนจะล้วงกระเป๋าสะพายตนเองเพื่อหยิบกระเป๋าเงิน

 

 

“อ่าว เหี้ยแล้วไง กระเป๋าตังค์กูอยู่ไหนวะ” โจสบถออกมาเมื่อหากระเป๋าเงินตัวเองไม่เจอ

 

 

“หาดีๆสิ เผื่อหลบอยู่ซอกไหน” ฟลุคพูดขึ้น โจเดินมาที่โต๊ะหน้าตึกเรียนแล้วค้นกระเป๋าจนทั่ว

 

 

“เดี๋ยวกูโทรถามกราฟมันก่อนดีกว่าว่ะ” โจพูดออกมา แล้วหยิบโทรศัพท์มากดโทรออก

 

 

(“ว่าไง”) กราฟรับสาย

 

 

“กราฟ กระเป๋าตังค์กูอยู่ที่มึงป่ะ” โจถามคนรักกลับไปเสียงเครียด

 

 

(“แป๊บๆ ดูก่อน”) เสียงกราฟบอกกลับมา โจได้ยินเสียงกุกกักทางฝั่งของกราฟอยู่สักพัก

(“เออ อยู่ในกระเป๋ากูเนี่ย ทำไมมึงไม่ดูให้ดีก่อนออกจากห้องวะ แล้วเอามาใส่ไว้เมื่อไร”) เสียงกราฟบ่นอุบออกมา

 

 

“เมื่อเย็นวานแน่เลย ตอนจัดกระเป๋ากูโยนใส่ไปกะว่าจะเอาออกทีหลัง สงสัยลืม” โจพูดขึ้นอย่างโล่งใจ

 

 

(“สงสัยลืมบ้าอะไร มึงลืมจริงๆเลยล่ะ แล้วนี่กินข้าวรึยัง”) กราฟถามกลับมาถึงแม้ว่าเสียงจะติดขุ่นนิดๆ แต่โจก็รู้สึกถึงความห่วงใยในน้ำเสียงของกราฟได้ดี

 

 

“ยังไม่ได้กิน ก็กำลังจะไปกินแล้วหากระเป๋าเงินไม่เจอเนี่ยแหละ” โจบอกกลับ

 

 

(“เออๆ เดี๋ยวเดินเอาไปให้ วันนี้กูพักเร็วพึ่งกินข้าวอิ่มเหมือนกัน”) กราฟตอบกลับ

 

 

“ไม่ต้องก็ได้ เดี๋ยวกูยืมไอ้ฟลุคไปก่อน ตอนเย็นค่อยคืนมัน” โจบอกกลับ

 

 

(“ไม่เอา เกรงใจมัน เดี๋ยวกูเดินไป แค่นี้เอง”) กราฟตอบกลับ โจยกยิ้มออกมาทันที ไม่คิดว่าจะได้เจอหน้าคนรักในช่วงพักกลางวัน

(“หรือว่าไม่อยากให้กูเดินไปหา”) กราฟแกล้งถาม

 

 

“เดินมาให้ไวเลยที่รัก” โจบอกยิ้ม

 

 

(“ที่รักบ้าอะไร พูดมาได้ไม่อายปาก ไม่กลัวใครได้ยินรึไง”) กราฟโวยกลับมาไม่เต็มเสียงนัก โจมองหน้าฟลุคที่นั่งยิ้มล้ออยู่ข้างๆ

 

 

“มีใครที่ไหน ไม่มี๊ กูเดินมาคุยห่างจากคนอื่น” โจโกหกกลับไป ฟลุคก็หัวเราะเบาๆ

 

 

(“เสียงสูงไปนะมึง เออๆ แค่นี้แหละ เดี๋ยวเดินไปหา”) กราฟพูดตัดบท

 

 

“อืม กูรอตรงโต๊ะหน้าตึกคณะเนี่ยแหละ ถ้าหาไม่เจอก็โทรถามอีกทีล่ะกัน” โจพูดบอกกลับไปก่อนจะวางสาย

 

 

“กลัวเมียก้านคอใส่รึไง ถึงได้บอกว่าเดินออกไปคุยห่างจากคนอื่นน่ะ” ฟลุคแซวขึ้นยิ้มๆ

 

 

“เออ เห็นมันแบบนั้น มันตีนหนักนะมึง ไม่งั้นมันไม่เป็นนักกีฬาฟุตบอลของโรงเรียนสมัยเรียนมัธยมหรอก” โจพูดออกมาอย่างขำๆ

 

 

“มึงกับกราฟเนี่ย เป็นนักกีฬาของโรงเรียนเหมือนกันเลยเหรอวะ” ฟลุคถามด้วยความอยากรู้

 

 

“อืม กูเล่นบาส มันเล่นบอล” โจตอบกลับ

 

 

“แล้วปิ๊งกันได้ไงวะ” ฟลุคถามด้วยความอยากรู้

 

 

“กูน่ะ ไปชอบมันก่อน ก็เลยตามกวนตีนมัน เมื่อก่อน กูกับมันไม่ถูกกันนะเว้ย ต่อยกันหลายครั้งด้วย หึหึ มันชอบคิดว่ามันต่อยเก่งกว่ากู มันไม่รู้เลยว่ากูอ่อยให้มัน” โจบอกออกมายิ้มๆ เมื่อนึกถึงเรื่องเก่าๆ สมัยเรียนมัธยม

 

 

“โห นี่เข้าข่ายเป็นคู่กัดกันมาก่อน แล้วถึงมาเป็นคู่รักใช่มั้ยมึง” ฟลุคถามขึ้นยิ้มๆ โจพยักหน้ารับ

 

 

“ประมาณนั้นว่ะ” โจตอบรับ ก่อนที่เพื่อนๆคนอื่นๆจะเดินมานั่งด้วย

 

 

“ไอ้โจ ไอ้พี่โก้แม่งมองมึงใหญ่เลยว่ะ” อ้น เพื่อนอีกคนพูดบอกกับโจ เพราะเพื่อนๆหลายคนพอจะมองออกว่าโก้ไม่ค่อยชอบโจเท่าไรนัก โจหันไปมองตามสายตาเพื่อน ก็เห็นโก้ยืนคุยกับกลุ่มตนเองอยู่อีกด้าน แล้วยังมองมาที่โจเป็นระยะ  โจหันกลับมาอย่างไม่ใส่ใจ

 

 

“ช่างมันว่ะ สงสัยมันอิจฉาในความหล่อของกู” โจพูดติดตลกเพราะไม่อยากให้เพื่อนคิดมากในเรื่องนี้กัน

 

 

“โหยย กล้าพูดนะมึง” เพื่อนๆในกลุ่มต่างโห่ใส่โจอย่างขำๆ

 

 

“โจ” เสียงเรียกของกราฟดังขึ้น ทำให้โจหันไปมองก่อนจะรีบลุกเดินไปหากราฟที่ยืนห่างออกไปเล็กน้อย

 

 

“โทษทีนะที่ต้องให้เดินเอามาให้” โจพูดบอกก่อนจะรับกระเป๋าเงินจากกราฟ

 

 

“ไม่เป็นไร ทีหลังอย่าลืมอีกนะ” กราฟบ่นเล็กน้อยพอให้ได้ยินกันแค่สองคนเท่านั้น

 

 

“อืม มึงจะกลับคณะเลยเหรอ” โจถามพร้อมกับมองกราฟด้วยสายตาเว้าวอน

 

 

“กลับเลยสิ จะให้อยู่ทำไม” กราฟตอบพยายามไม่สบตาโจมากนัก เพราะกลัวใจอ่อน

 

 

“กราฟ กินข้าวยัง ไปกินด้วยกันมั้ย” ฟลุคเอ่ยชวนออกมา

 

 

“ไม่เป็นไร กินมาเรียบร้อยแล้ว” กราฟตอบด้วยน้ำเสียงปกติ ก่อนจะหันมาหาโจอีกครั้ง

“กูกลับก่อนนะ” กราฟพูดบอกกับโจ

 

 

“เดินมาคนเดียวเหรอ” โจถามขึ้นก่อน กราฟพยักหน้ารับ

“งั้นเดี๋ยวเดินกลับไปส่ง” โจรีบพูดอาสาทันที กราฟจ้องหน้าโจด้วยสายตาดุๆ

 

 

“ไปกินข้าวเลยไป เดี๋ยวก็หมดเวลาพักกันพอดี มีเรียนต่อไม่ใช่รึไง” กราฟว่าเสียงดุ

 

 

“ก็ห่วง” โจบอกเสียงอ่อย แต่สีหน้าไม่ได้หงอยตามเสียงไปด้วยเลยสักนิด

 

 

“กูเป็นผู้ชายป่ะ” กราฟถามกลับ ทำให้โจต้องถอนหายใจออกมา

 

 

“เออๆ เดินกลับดีๆล่ะกัน” โจตอบกลับ เพราะรู้ว่ากราฟไม่อยากให้โจปฏิบัติกับกราฟเหมือนกราฟเป็นผู้หญิง

 

 

“อืม เจอกันตอนเย็น” กราฟพูดบอกแค่นั้น ก่อนจะเดินแยกกลับไป โจก็เดินกลับมาหากลุ่มเพื่อนตนเอง แล้วพากันไปกินข้าว เพราะเพื่อนๆ ต่างมารอโจเพื่อไปกินข้าวพร้อมกัน

กราฟเดินจะกลับคณะของตนเอง แต่ก็ต้องชะงักไปนิดเมื่อเห็นกลุ่มรุ่นพี่ในคณะของโจซึ่งกราฟจำได้ว่ามีอยู่คนหนึ่งที่ไม่ถูกกับโจ

 

 

“เดี๋ยว” อีกฝ่ายเรียกขึ้นเสียงเรียบ ทำให้กราฟชะงักไปนิด พร้อมกับหันไปมอง โก้เดินเข้ามาหากราฟพร้อมกับมองกราฟอย่างสำรวจ

 

 

“มีอะไรรึเปล่าครับ” กราฟถามด้วยน้ำเสียงปกติ ถึงแม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายเข้ามาทักอย่างไม่เป็นมิตรเท่าไรนัก

 

 

“เป็นเพื่อนกับไอ้โจเหรอ” โก้ถามขึ้นมา

 

 

“ครับ” กราฟตอบออกไปตรงๆ

 

 

“แค่เพื่อน?” อีกฝ่ายเลิกคิ้วแล้วถามซ้ำ กราฟขมวดคิ้วเล็กน้อย เพราะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายถามแบบนี้ต้องการสื่อถึงอะไรกันแน่ และกราฟก็ไม่อยากคิดไปเองล่วงหน้าด้วย

 

 

“ครับ พี่มีธุระอะไรกับไอ้โจมันรึเปล่า ถ้ามี ไปคุยกับมันที่โรงอาหารก็ได้นะครับ มันพึ่งไปกินข้าวเมื่อกี้นี้เอง” กราฟพูดตัดบทเพื่อให้อีกฝ่ายรู้ว่า ถ้ามีอะไรอยากคุยกับโจก็ให้ไปคุยกันเอง โก้มองกราฟพร้อมกับยกยิ้มมุมปากอย่างเยาะๆ

 

 

“ไม่มีอะไร กูก็แค่อยากรู้ว่ามึงเป็นอะไรกับไอ้โจเท่านั้นเอง” โก้พูดขึ้น ก่อนจะเดินแยกไปหากลุ่มเพื่อน กราฟมองด้วยสายตาเรียบนิ่ง ก่อนจะเดินกลับคณะตัวเองต่อ แต่ในใจก็นึกห่วงเรื่องของโจขึ้นมาไม่น้อย เพราะรู้ว่ารุ่นพี่ที่ชื่อโก้ ไม่ชอบโจเอามากๆ

 

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

เลิกเรียน

 

วันนี้คณะของกราฟเรียกรวมรุ่นน้องอีกครั้ง เพื่อจับสายรหัส กราฟจึงต้องส่งข้อความไปบอกโจว่าอาจจะเลิกช้า โจเลยส่งกลับไปว่าจะเล่นบาสรอไปเรื่อยๆ

“รุ่นพี่คณะกราฟเรียกรวมเหรอวะ” ฟลุคถามขึ้น เมื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าออกมาจากห้องแต่งตัวนักกีฬาในโรงยิมพร้อมกับโจ

 

 

“อืม เห็นว่าจับสายรหัสน่ะ” โจตอบกลับ

 

 

“แล้วคณะเราจะจับเมื่อไรวะ” ฟลุคถามไม่จริงจังนัก

 

 

“ไม่รู้ว่ะ แต่กูขออย่างเดียว อย่าให้จับเจอไอ้บ้านั่นเลย” โจบอกออกมาอย่างเซ็งๆ ซึ่งฟลุคก็รู้ดีว่าโจหมายถึงใคร

 

 

“โจ ฟลุค เดี๋ยววันนี้พวกนายเล่นอีกสนามไปก่อนนะ เพราะพี่จะเอาสนามนี้ไว้ให้นักกีฬาซ้อมอุ่นเครื่องก่อน” ภาคินพูดบอกกับโจที่เดินเข้ามาหา

 

 

“ได้ครับพี่” โจตอบรับ

 

 

“ถ้าซ้อมเสร็จจะเรียกมาแจมด้วย” บราวพูดบอกออกมาอีกคน โตกับฟลุคพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินไปเล่นกับคนอื่นๆที่ไม่ได้เป็นนักกีฬาตัวจริงของคณะ เสียงดุๆของภาคินดังขึ้นมาให้ได้ยินเป็นระยะ ทำให้โจกับฟลุครู้ว่า ภาคินเป็นคนดุและจริงจังจริงๆ

 

 

//ดูไอ้โก้นั่งหอบเหมือนหมาหอบแดดเลยมึง// ฟลุคมากระซิบบอกกับโจขณะเดินออกมานั่งพักตรงที่นั่งข้างสนาม โจยกแขนขึ้นมาปาดเหงื่อออกจากหน้าเล็กน้อย แล้วหันไปมองตามที่ฟลุคพูด ก็เห็นโก้นั่งหอบอยู่จริงๆ

 

 

//เห็นพี่บราวบ่นไม่ใช่เหรอวะ ว่ามันไม่ค่อยอยู่ซ้อม ซ้อมบ้างไม่ซ้อมบ้าง ร่างกายมันจะไปฟิตได้ไง นี่ถ้าเจอโค้ชกูสมัยมัธยมนะ โดนตบหน้าคว่ำไปแล้ว// โจพูดบอกออกมายิ้มๆ เมื่อนึกถึงป๋า อาจารย์ที่เป็นคนฝึกสอนพวกเขา

 

 

//กูว่าเดี๋ยวได้โดนลดไปอยู่ตำแหน่งตัวสำรองเข้าสักวัน// ฟลุคบอกออกมาอีก โจพยักหน้ารับ

 

 

Tru…Tru…Tru

 

เสียงโทรศัพท์ของโจที่อยู่ในกระเป๋าดังขึ้น โจจึงหยิบออกมากดรับเมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ของกราฟ

 

“เออ ว่าไง” โจรับสาย

 

 

(“โจ รุ่นพี่ที่คณะกูเค้าจะพาไปนั่งร้านเหล้าหลังมอสักพักหนึ่งว่ะ”) เสียงกราฟบอกออกมาตามสาย โจขมวดคิ้วเข้าหากันทันที

 

 

“บอกเค้าว่าไม่ไปไม่ได้เหรอวะ” โจถามกลับเสียงแข็ง

 

 

(“กูปฏิเสธไม่ได้ เพื่อนๆคนอื่นๆก็ถูกลากไปด้วยกัน อีกอย่าง กูก็ไม่อยากขัดรุ่นพี่มากนัก เค้าแค่อยากทำความรู้จักให้มากกว่านี้”) กราฟบอกกลับมา

 

 

“ไปกันกี่คน พวกรุ่นน้องน่ะ” โจถามต่อ

 

 

(“ก็หลายคนอยู่ ส่วนใหญ่จะเป็นผู้ชาย”) กราฟตอบกลับมา โจนิ่งไปนิด

 

 

“มึงอยากไปงั้นเหรอวะ” โจถามกลับเสียงติดขุ่นนิดๆ

 

 

(“กูก็ไม่ได้อยากจะไปมากนักหรอก แต่มันก็เลี่ยงไม่ได้”) กราฟบอกให้คนรักเข้าใจ

 

 

“แล้วจะไปยังไง” โจถามต่อ

 

 

(“เดินไปเนี่ยแหละ ร้านมันอยู่ไม่ไกลนี่”) กราฟบอกกลับมา โจถอนหายใจนิดๆ

 

 

“อืมๆ จะไปก็ไป งั้นเดี๋ยวกูไปรับ โทรมาบอกด้วยล่ะกัน ว่าอยู่ร้านไหน ตรงไหน” โจบอกกลับ เพราะไม่อยากขัดใจคนรักมากนัก

 

 

(“เห็นว่าชื่อร้าน....”) กราฟบอกชื่อร้านไป

 

 

“อืม อย่าดื่มมากนะมึง พรุ่งนี้มีเรียน รุ่นพี่มึงก็บ้าเปล่าวะ น้องๆมีเรียนยังจะพาไปดื่มกันวันนี้อีก” โจอดไม่ได้ที่จะบ่นออกมา

 

 

(“เอาน่า กูดื่มไม่เยอะหรอก กะจะนั่งสักพักแล้วขอตัวกลับเหมือนกัน นี่พระพายก็ไปด้วยนะ เลี่ยงไม่ได้เลย”) กราฟบอกออกมา โจส่งเสียงในลำคอรับรู้เล็กน้อย ก่อนจะวางสายไป

 

 

“เป็นอะไรวะ” ฟลุคถามขึ้นเมื่อเห็นโจหน้าบึ้งลงนิด

 

 

“รุ่นพี่ไอ้กราฟ แม่งพาน้องไปแดกเหล้ากันต่อ ไม่ห่วงกันเลย ว่ารุ่นน้องต้องมีเรียน” โจบ่นออกมาอีก

 

 

“กูว่ามันเป็นเรื่องปกติของรุ่นพี่คณะนั้นว่ะ” ฟลุคบอกออกมาอย่างขำๆ โจนั่งนิ่งไปนิดก่อนจะคิดอะไรบางอย่างได้

 

 

“มึงรู้จักร้าน...มั้ยวะ กราฟมันบอกว่าอยู่หลังมอ” โจถามฟลุค เพราะฟลุครู้จักที่ทางในกรุงเทพฯดี

 

 

“อ่อ ร้านเฮียปัง พี่กูพาไปกินบ่อย” ฟลุคพูดบอกออกมา โจยิ้มทันทีเมื่อถามคนไม่ผิด

 

 

“งั้นเดี๋ยวเล่นบาสเสร็จ อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วไปกับกูหน่อย” โจบอกออกมาตามที่ใจคิด

 

 

“มึงจะไปเฝ้าไอ้กราฟรึไง” ฟลุคถามขึ้นอย่างรู้ทัน

 

 

“อืม เราก็ไปนั่งดื่มของเรา แล้วกูจะได้รับกราฟมันกลับด้วยเลย มึงสะดวกมั้ย” โจถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ ว่าตนเองไม่ได้รบกวนเวลาและทำให้เพื่อนลำบาก

 

 

“สะดวก เรื่องเหล้าขอให้บอก” ฟลุคพูดขึ้น ก่อนจะลงไปเล่นบาสกันต่อ เมื่อเล่นเสร็จก็แยกย้ายไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่ เพื่อไปร้านเหล้าตามที่กราฟบอกเอาไว้

..

..

..

..

“ดื่มเลยกราฟ ไม่ต้องเกรงใจ พวกกูเลี้ยงเอง” รุ่นพี่ในคณะพูดขึ้นเมื่อวางแก้วเหล้าให้กราฟ

 

 

“ขอบคุณครับ” กราฟตอบกลับ ก่อนจะยกขึ้นมาจิบเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองพระพายที่นั่งอยู่ข้างๆ

“ดื่มได้มั้ย” กราฟถามอย่างเป็นห่วง

 

 

“ได้” พระพายตอบยิ้มๆ ก่อนจะจิบเหล้าที่รุ่นพี่ชงให้เช่นเดียวกัน เสียงซักถาม พูดคุย ดังไปทั่วบริเวณโต๊ะยาวที่กลุ่มของกราฟนั่ง จนเวลาผ่านไปสักพัก สนก็สะกิดกราฟให้มองไปที่หน้าร้าน กราฟมองตามไปก่อนจะขมวดคิ้วมุ่นเมื่อเห็นโจเดินเข้ามา และดูเหมือนโจจะมองเห็นแล้วว่ากราฟนั่งอยู่ตรงไหน แต่โจก็ไม่ได้เดินเข้ามาหาแต่อย่างไร โจเดินไปนั่งโต๊ะที่ไม่ไกลจากโต๊ะของกราฟมากนัก กราฟหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดส่งไลน์หาโจทันที

 

 

GLAF >> มาทำอะไรที่นี่

 

 

โจเมื่อได้ยินเสียงไลน์ก็หยิบขึ้นมาอ่าน พร้อมกับมองหน้ากราฟไปด้วย

 

 

JOEI >> มารอมึง

 

 

โจตอบกลับไปสั้นๆ

 

 

GLAF >> บอกแล้วไงว่าเดี๋ยวโทรไปบอกเองว่าจะกลับตอนไหน

 

 

JOEI >> อยากมารอไม่ได้รึไง แล้วนั่งห่างไอ้รุ่นพี่นั่นหน่อยได้มั้ยหะ

 

 

โจส่งสายตาขุ่นๆไปให้กราฟเมื่อมีรุ่นพี่มานั่งติดกับกราฟอีกด้าน ส่วนฟลุคก็สั่งเครื่องดื่มเผื่อโจไปด้วย

 

 

GLAF >> มึงอย่ามาเลอะเทอะว่ะโจ ร้านเหล้าไม่ใช่สนามฟุตบอลนะมึง จะได้นั่งห่างกันได้

 

 

JOEI >> ก็กูหวง ไม่อยากให้ใครโดนตัวมึงทั้งนั้นแหละ หึงโว้ย หวงโว้ย

 

 

โจตอบกลับไป ทำให้กราฟที่ตอนแรกหงุดหงิด กลายเป็นอดที่จะยิ้มขำไม่ได้ โจเองก็ยกยิ้มเล็กน้อยเช่นกัน เพราะนั่งมองกราฟอยู่

 

 

GLAF >> จะรอก็รอ มึงเองก็อย่าดื่มมากเพราะต้องขี่รถกลับ

 

 

กราฟบอกกลับไปแค่นั้น โจก็ตอบรับกลับมา ก่อนที่จะต่างฝ่ายต่างนั่งดื่มกันคนละโต๊ะ

 

 

//มันมารอรับมึงเหรอวะ// สนชะโงกหน้าไปกระซิบถาม กราฟพยักหน้ารับ ก่อนจะนั่งดื่มต่อ แต่สายตาก็มองโจเป็นระยะ ต่างจากโจที่เอาแต่จ้องไปที่โต๊ะของกราฟไม่วางตา สักพักฟลุคที่ลุกออกจากโต๊ะไปก็เดินมาตาม บอกว่ารุ่นพี่ในคณะตนเองที่มานั่งดื่มเหมือนกันเรียกให้ไปนั่งที่โต๊ะด้วย โจเลยย้ายโต๊ะไปนั่งกับรุ่นพี่

 

 

“เฮ้ย กราฟ มึงเคยเล่นบอลให้ทางโรงเรียนมาก่อนใช่มั้ยวะ” รุ่นพี่ที่นั่งข้างกราฟ ยกแขนขึ้นมากอดไหล่กราฟเอาไว้ พร้อมกับถามขึ้นมา

 

 

“ครับ” กราฟตอบโดยไม่ได้คิดอะไรกับการที่อีกฝ่ายมากอดไหล่

 

 

“เออๆดีๆ จะได้มาช่วยคณะได้บ้าง” อีกฝ่ายบอกกลับมา กราฟพยักหน้ารับ พร้อมกับมองมาที่โจอีกครั้ง โจพยักหน้าไปทางห้องน้ำ ก่อนจะลุกนำไปก่อน กราฟขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะขอตัวกับรุ่นพี่แล้วลุกตามไป เมื่อไปถึงหน้าห้องน้ำ โจที่ยืนรออยู่ก่อนแล้ว ดึงแขนกราฟไปทางด้านหลังของห้องน้ำ ที่ถูกจัดเอาไว้นั่งสูบบุหรี่ได้ แต่ตอนนั้นไม่มีใครมาสูบ เพราะส่วนใหญ่นั่งสูบในร้านกันได้เลย

 

 

“เบาๆ โจ” กราฟพูดขึ้นเพราะโจบีบแขนกราฟแรงกว่าทุกที

 

 

“จะกลับได้ยังวะ” โจปล่อยแขนกราฟแล้วถามขึ้นเสียงขุ่น

 

 

“อีกสักพัก มึงอารมณ์เสียอะไรเนี่ย” กราฟถามกลับ เพราะจับอารมณ์คนรักได้ว่ากำลังหงุดหงิด

 

 

“ก็ทำไมมึงต้องไปนั่งให้ไอ้รุ่นนั่นกอดด้วยวะ” โจถามออกมาเสียงเข้ม ตอนที่เห็นตอนแรก เขาแทบอยากจะลุกไปดึงกราฟออกมาด้วยตัวเอง แต่อีกใจก็ยังคิดถึงกราฟอยู่ ไม่อยากให้กราฟรู้สึกเสียหน้ามากนัก ถึงได้ส่งสัญญานให้คนรักตามมาคุยที่ห้องน้ำแทน

 

 

“กอดบ้าอะไรมึง มั่วใหญ่แล้ว พี่เค้าก็แค่กอดไหล่” กราฟตอบกลับทันที แต่โจก็ยังคงฮึดฮัดอยู่

 

 

“มันก็เรียกว่ากอดเหมือนกัน ไม่ใช่รึไง” โจเถียงกลับ

 

 

“มึงอย่ามาบ้าว่ะโจ เรื่องแค่นี้เอง กูผู้ชายนะเว้ย อีกอย่างพี่เค้าก็แค่ถามเรื่องที่กูเล่นฟุตบอลให้โรงเรียนตอนมัธยมเท่านั้น ไม่ได้ทำอะไรหรือพูดอะไรไม่ดีสักหน่อย” กราฟโวยกลับไม่ดังมากนัก

 

 

“แต่กูก็ไม่ชอบอยู่ดี” โจยังยืนยันความรู้สึกของตัวเอง กราฟถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

 

“มึงมีเหตุผลหน่อยโจ โตแล้วนะมึง ไม่ใช่เด็กๆ” กราฟบอกกลับไป โจพยายามระงับอารมณ์ตัวเอง เขาเองก็อยากจะมีเหตุผลอย่างที่กราฟพูดบอก แต่มันก็อดที่จะหึงหวงไม่ได้อยู่ดี

 

 

“แล้วจะกลับได้ยัง เริ่มดึกแล้วนะ พรุ่งนี้มีเรียน” โจเปลี่ยนมาพูดเรื่องกลับแทน

 

 

“อีกสักพักได้มั้ย เดี๋ยวกูบอกรุ่นพี่ว่าขอตัวกลับก่อน” เมื่อเห็นว่าโจเริ่มระงับอารมณ์ กราฟเองก็อ่อนลงให้บ้าง

 

 

“สักพักของมึงน่ะ อย่าให้นานนักนะ” โจไม่วายบ่นออกมาอีก

 

 

“เออ อ่อ พาพระพายกลับด้วยได้มั้ยวะ กูห่วงว่ะ” กราฟพูดขึ้นเมื่อนึกได้

“หอพระพายกับคอนโดเราไปทางเดียวกันอยู่แล้ว” กราฟบอกออกมาอีก

 

 

“ซ้อนสามได้เหรอวะ” โจถามขึ้น

 

 

“ก็ต้องซ้อนไปก่อนแหละ” กราฟบอกกลับมา โจถอนหายใจหนักๆ ก่อนจะขยี้หัวกราฟเบาๆ

 

 

“กูก็ไม่ได้อยากจะงี่เง่าหรือหงุดหงิดใส่มึงหรอกนะกราฟ แต่เพราะมึงเป็นคนรักของกู กูถึงได้บ้าขนาดนี้ได้ เข้าใจกูใช่มั้ย” โจบอกกลับ กราฟพยักหน้ารับพร้อมกับยิ้มอ่อนๆ

 

 

“เข้าไปข้างในเหอะ เดี๋ยวเพื่อนๆกูจะสงสัยเอาว่าทำไมหายไปนาน” กราฟพูดขึ้น โจพยักหน้ารับ ก่อนจะพากันกลับเข้าไปในร้านต่อ

 

 

 

 

 

2   Be   Con

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

คู่นี้ยอนิมให้ไปเรื่อยๆก่อนนะ ยังไม่รีบมากนัก

ถ้าทำให้ทุกคนเบื่อ ก็ขอโทษด้วยนะคะ

คืออยากให้เห็นถึงนิสัยบุคลิกของโจกับกราฟให้มากกว่านี้

อย่าพึ่งว่ากราฟน๊า กราฟอาจจะเป็นพวกที่คิดมากไปนิสสสส
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

14 ความคิดเห็น

  1. #1102 อนุบาลตัวแม่ (@ice-cream-kati) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2558 / 19:55
    คู่นี้กำลังน่ารักค่ะ ไม่มากไปไม่น้อยไปกำลังดี
    #1102
    0
  2. #616 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2558 / 11:46
    โจหึง โจหวง. กราฟเข้าใจมั้ย. อิอิ น่ารัก
    #616
    0
  3. #578 Meenjabin (@m20564) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2558 / 00:11
    โจใจเย๊นนนนน
    #578
    0
  4. #576 GALAXY_STYLE (@ma_prang) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2558 / 19:40
    เข้าใจโจนะ คือถ้าไม่รักมากก็ไม่หึงขนาดนี้อ่ะ เเต่สำหรับเรา เราคิดว่ากราฟรำคาญโจมาก การกระทำกราฟทำให้โจดูเป็นคนงี่เง่าไปเลย
    #576
    0
  5. #573 Felinonajang (@Felinonajang) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 22:11
    โจก็ขี้หวง ขี้หึง
    กราฟก็ขี้รำคาญ จริงจัง กลัวคนไม่ชอบ
    ก็ต้องปรับอะเนอะ สู้ๆ
    #573
    0
  6. #569 Little Stream (@haruka15) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 18:03
    โจนี่ขี้หวงจังน้าาาา
    #569
    0
  7. วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 14:31
    มาต่ออีกนะ....ติดตามอยู่.... คู่นี้เค้ามีเอกลักษณ์อบ่างนี้มาแต่แรกแล้ว คนที่ชอบ ก็ชอบเพราะอย่างนี้ละ เราคนนึงที่ชอบโจกราฟมากๆๆๆๆ
    #568
    0
  8. #567 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 12:51
    โจดูเอาใจใส่กราฟมากๆเลย ส่วนกราฟเองก็เข้าใจ แต่ไม่อยากให้โจต้องมาทำเหมือนตัวเองเป็นผู้หญิง เจอกันครึ่งทางเนอะ
    #567
    0
  9. #566 snow_box (@snowboxs) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 12:27
    เข้าใจทั้งคู่นะ
    แต่แอบเข้าข้างกราฟนิดนึง
    โจขี้หึง ขี้หวงเกินไปนะเราน่ะ
    #566
    0
  10. #565 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 12:21
    ง่อววววว เป็นโจต้องทนหน่อย55555555
    #565
    0
  11. #564 pupu (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 11:08
    โจน่าร้ากกกกก

    ขี้หึงเพราะรักกราฟมากแหละ

    อิ้อิ้
    #564
    0
  12. #563 sosozee (@sosozee) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 10:45
    โจขี้หึงมากกกกกกก
    #563
    0
  13. #562 Zevaress (@anontaporn) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 08:26
    มันก้เรื่องธรรมดาแหละ 555
    #562
    0
  14. #561 s-cute (@s-cute) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 07:41
    โจดูเป็นห่วงกราฟมากกกก
    #561
    0