บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [Yaoi, Boy's love]

  • 97% Rating

  • 9 Vote(s)

  • 244,196 Views

  • 3,172 Comments

  • 4,279 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    71

    Overall
    244,196

ตอนที่ 16 : บทเรียนรัก ❤ นักกีฬา [ภาคิน X พระพาย].............5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3241
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    30 พ.ค. 58




บทเรียนรัก นักกีฬา  [ภาคิน X พระพาย] ตอนที่ 5

Author :   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

               

“พี่ครับ เดี๋ยวก่อนครับ” เสียงเรียกของกราฟดังขึ้น เมื่อวิ่งตามภาคินกับพระพายออกมานอกร้าน ภาคินหันไปมองหน้ากราฟนิดๆ

 

 

“มีอะไร” ภาคินถามกลับ ส่วนพระพายกำลังยืนงงอยู่

 

 

“พี่จะพาพระพายไปไหน” กราฟถามอย่างเป็นห่วง เพราะเขาเองก็ไม่ได้สนิทกับภาคินมากนัก เลยไม่รู้ว่าจริงๆแล้วภาคินนิสัยยังไง

 

 

“พี่จะพาไปส่ง นายต้องซ้อนมอเตอร์ไซค์โจกลับใช่มั้ยล่ะ ซ้อนสามมันคงไม่ดีเท่าไร อีกอย่างเราไปทางเดียวกันอยู่แล้ว” ภาคินพูดด้วยน้ำเสียงปกติ โจเองก็เดินตามกราฟออกมาเช่นเดียวกัน

 

 

“มีอะไรกันเหรอครับ” โจถามขึ้นทันทีเมื่อเดินมาถึงกราฟ

 

 

“โจพาเพื่อนกลับห้องได้แล้ว เดี๋ยวพี่ไปส่งพระพายเอง” ภาคินพูดบอกออกมา ก่อนจะดึงพระพายไปที่รถของตนเอง

 

 

“ดะ..เดี๋ยวครับ” พระพายที่พึ่งตั้งสติตัวเองได้ พยายามยื้อแขนตนเองไม่เดินตามที่ภาคินดึงไป ทำให้ภาคินหันมามองหน้านิดๆ

 

 

“อะไร” ภาคินถามกลับ

 

 

“คือ.” พระพายกำลังจะพูด

 

 

“นายอยากกลับห้องแล้วไม่ใช่รึไง” ภาคินถามดักขึ้นมาก่อน

 

 

“ใช่ครับ..แต่..ผมกลับเองก็ได้ ผมไม่อยากรบกวนพี่ภาคิน” พระพายพูดบอกออกมาเสียงอ่อยๆ บริเวณแขนที่ถูกภาคินจับเอาไว้ ร้อนผ่าว หัวใจของพระพายเต้นระรัว เมื่อถูกอีกฝ่ายสัมผัส ถึงว่าจะเป็นแค่การจับแขนธรรมดาก็ตาม

 

 

“แต่จะไปรบกวนเพื่อนแทนน่ะเหรอ” ภาคินถามกลับมาอีก พระพายส่ายหน้าไปมา

 

 

“ผมเองก็ไม่คิดจะกลับกับกราฟหรอกครับ ว่าจะหารถกลับเอง” พระพายพูดบอก ซึ่งเด็กหนุ่มหมายถึงรถโดยสารทั่วไป

 

 

“ก็นี่ไง นายหารถกลับได้แล้ว ขึ้นไป เดี๋ยวพี่ไปส่ง ยังไงเราต้องกลับทางเดียวกันอยู่แล้ว” ภาคินพูด พร้อมกับเปิดประตูรถตนเอง พระพายมองภาคินอย่างแปลกใจ เนื่องจากวันนี้ชายหนุ่มพูดมากผิดปกติ

 

 

“พี่ภาคินเมารึเปล่าครับ” พระพายถามอย่างเกร็งๆ

 

 

“แล้วนายคิดว่าไงล่ะ” ภาคินถามกลับ ทำเอาพระพายนิ่งเงียบไป เพราะไม่รู้จริงๆว่าตอนนี้ภาคินเมาหรือไม่

“ขึ้นรถเถอะ พี่อยากกลับไปนอนพักเหมือนกัน” ภาคินพูดบอกออกมา ทำให้พระพายยอมพยักหน้ารับ เพราะเห็นว่าอีกฝ่ายมีน้ำใจ แล้วตนเองจะมามัวอิดออดอยู่ก็อาจจะทำให้ภาคินเสียเวลา อีกอย่าง เมื่อมีโอกาสได้ใกล้ชิดกับภาคินอีกนิด พระพายก็อยากจะคว้าเอาไว้เหมือนกัน

 

 

“ครับ” พระพายตอบรับเสียงแผ่ว ทำให้ภาคินยกยิ้มมุมปากขึ้นมาเพียงชั่วแวบเดียว ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินอ้อมไปยังฝั่งคนขับ ส่วนพระพายก็เข้าไปนั่งข้างคนขับพร้อมกับปิดประตูรถ

 

 

“คาดเข็มขัดด้วย” ภาคินพูดเสียงเรียบ พระพายก็รีบคาดอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ภาคินจะขับรถออกไป พระพายนั่งตัวเกร็ง ไม่กล้าหันไปมองหน้าภาคินสักเท่าไร เพียงแค่เหลือบๆมองเท่านั้น บรรยากาศในรถเงียบสนิท เด็กหนุ่มนั่งเอามือประสานกันอยู่ที่ตัก เพราะไม่รู้ว่าจะวางมือไว้ตรงไหน แต่สายตาก็มองสำรวจรถของภาคินเท่าที่จะมองได้

 

 

(โชคดีจัง ได้นั่งรถพี่ภาคินด้วย) พระพายแอบคิดในใจ เพราะไม่เคยคิดฝันมาก่อนว่าตนเองจะได้มานั่งรถคู่กับภาคินเหมือน...จี

เมื่อคิดมาถึงหญิงสาวที่นั่งรถคันนี้บ่อยๆ ก็ทำให้ความตื่นเต้นหดหายลงไปเล็กน้อย ใบหน้าเนียนหม่นลงนิดๆ พร้อมกับถอนหายใจออกมาเบาๆ อย่างปลงๆ

 

 

“อยากจะอ้วกรึเปล่า” เสียงของภาคินถามขึ้น ทำให้พระพายสะดุ้งนิดๆ พร้อมกับส่ายหน้าระรัว

 

 

“ป่ะ...เปล่าครับ” พระพายรีบบอก

 

 

“ดื่มเหล้าเป็นด้วยเหรอ” ภาคินถามขึ้นมาอีก พระพายรู้สึกดีขึ้นมาอีกนิด เมื่อภาคินชวนคุย

 

 

“พอเป็นครับ ลุงสอนให้ดื่มน่ะครับ” พระพายพูดขึ้น ภาคินเลิกคิ้วนิดๆ

 

 

“ลุงสอนดื่ม” ภาคินพูดทวนอย่างแปลกใจ เพราะจะไม่ค่อยเห็นพ่อแม่หรือญาติผู้ใหญ่ที่จะสอนลูกหลานให้ดื่มของมึนเมา  ส่วนใหญ่จะห้ามกันเสียมากกว่า

 

 

“ครับ ลุงของผมบอกว่าให้หัดเอาไว้ เผื่อเข้าสังคม แต่ไม่ให้ดื่มมากจนเมา” พระพายพูดบอกออกมาตามตรง ภาคินพยักหน้ารับรู้

 

 

“อืม ก็ดี” ภาคินพูดแค่นั้น แล้วก็ไม่ได้ถามอะไรออกมาอีก รถกลับมาเงียบอีกครั้ง ถึงแม้ว่าจะได้คุยกับภาคินบ้างแล้ว แต่หัวใจของพระพายก็ยังเต้นแรงอยู่ดี ภาคินขับรถอีกสักพัก

“หอพักอยู่ในซอย 101 ใช่มั้ย เข้าไปลึกรึเปล่า” ภาคินถามขึ้น เมื่อเห็นว่าใกล้จะถึงเขตที่พวกเขาอยู่กันแล้ว พระพายรู้สึกดีใจลึกๆ เมื่อเห็นว่าภาคินจำซอยหอพักของเขาได้ ทั้งๆที่บอกไปแค่ครั้งเดียว

 

 

“ไม่ลึกมากหรอกครับ เดี๋ยวพี่ภาคินจอดส่งตรงปากซอยก็ได้ครับ เดี๋ยวผมเดินเข้าไปเอง” พระพายพูดขึ้น ภาคินไม่ได้ตอบรับอะไร เมื่อมาถึงปากซอยเข้าหอพักพระพาย เด็กหนุ่มก็เตรียมถอดเข็มขัดนิรภัย เพื่อลงจากรถ แต่ก็ต้องตกใจเล็กน้อย เมื่อรถของภาคินเลี้ยวเข้าไปในซอย

“พี่ภาคิน จอดตรงนี้ก็ได้ครับ ผมเดินเข้าไปได้ ข้างในซอยแคบจะตาย เดี๋ยวก็ออกลำบากหรอกครับ” พระพายรีบพูดบอก

 

 

“ซอยนี้มันมีทางเชื่อมทะลุซอยข้างหน้าได้” ภาคินพูดบอกออกมา เพราะเขาค่อนข้างรู้เส้นทางแถวนี้ดี เพราะเคยขับเลี่ยงขบวนแห่อะไรสักอย่างเข้าไปด้านใน พระพายอึ้งไปนิดเพราะเขาพึ่งมาอยู่เลยไม่รู้อะไร

 

 

“หอพักสีฟ้านั่นน่ะครับ” พระพายชี้ไปที่หอพักตนเอง ภาคินมองตามที่พระพายบอกก่อนจะค่อยๆ จอดรถที่หน้าหอพัก ภาคินมองรอบๆอย่างสำรวจ

 

 

“หอนี้พึ่งสร้างเสร็จใช่มั้ย” ภาคินถามขึ้น เพราะล่าสุดที่เขาเข้ามาในซอยนี้  หอพักนี้กำลังก่อสร้างอยู่

 

 

“ครับ” พระพายตอบกลับ

 

 

“อยู่ชั้นไหน” ภาคินถามต่อ พระพายทำหน้างง

 

 

2 ครับ” พระพายตอบออกไปตรงๆ ภาคินมองขึ้นไปบนชั้นสองของหอพักผ่านกระจกหน้ารถ ก่อนจะพยักหน้ารับ

“เอ่อ...ขอบคุณมากนะครับพี่ภาคิน ที่อุตส่าห์มาส่งผม” พระพายยกมือไหว้ภาคินทันที ภาคินพยักหน้ารับ ก่อนที่เด็กหนุ่มจะลงจากรถ แล้วขยับไปยืนบนฟุตบาทเพื่อรอให้ภาคินขับรถอกไปก่อน แต่ภาคินก็จอดรถนิ่งอยู่อย่างนั้นจนพระพายแปลกใจ กระจกรถฝั่งที่พระพายนั่งเลื่อนลงมาช้าๆ

“มีอะไรรึเปล่าครับ” พระพายก้มหน้าไปถามภาคิน

 

 

“เข้าไปสิ มายืนทำไม” ภาคินถามเสียงเรียบ

 

 

“ก็ผมรอให้พี่ภาคินขับรถออกไปก่อน” พระพายตอบออกมาตรงๆ ภาคินถอนหายใจเบาๆ

 

 

“ขึ้นไปได้แล้ว ไม่ต้องรอ” ภาคินพูดบอก พระพายมองหน้าภาคินอย่างงงๆ แต่ก็พยักหน้ารับ

 

 

“ครับ” พระพายตอบรับ ก่อนจะเดินเข้าไปในหอพัก แต่ก็คอยหันมามองรถของภาคินเป็นระยะ

//อะไรของเค้ากันนะ// พระพายเกาหัวแกรกอย่างงงๆ ก่อนจะขึ้นบันไดไปยังห้องพักของตนเองที่ชั้นสอง พระพายไขประตูห้องเข้าไป เมื่อเปิดไฟในห้องแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะเดินไปที่ระเบียง เพื่อมองออกไปด้านล่าง เพราะห้องของพระพายระเบียงหันหน้าออกมาทางหน้าหอ ซึ่งพอพระพายชะโงกหน้ามอง รถของภาคินก็ขับออกไปพอดี พระพายยืนมองท้ายรถของภาคินพร้อมกับคลี่ยิ้มออกมาช้าๆ ก่อนจะเกยคางตนเองลงบนท่อนแขนที่วางพาดราวระเบียงด้วยรอยยิ้มที่ประดับอยู่บนใบหน้า

“ขอบคุณนะครับ รุ่นพี่ ที่ชวนพวกผมไปดื่มวันนี้” พระพายพูดคนเดียว เพราะเขารู้สึกขอบคุณพวกปอนด์รุ่นพี่ในคณะของตนเองเป็นอย่างมากที่ชวนไปดื่ม เพราะมันทำให้พระพายได้ใกล้ชิดกับภาคินอีกครั้ง พระพายยืนยิ้มอยู่อย่างนั้นสักพัก ก่อนจะกลับเข้ามาโทรศัพท์บอกกราฟ ว่าตนเองถึงห้องแล้ว และอาบน้ำ เตรียมตัวนอน

 

ส่วนภาคิน เมื่อขับรถกลับมาถึงคอนโดของตนเองก็ขึ้นห้องอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า เพื่อเตรียมตัวนอนเช่นเดียวกัน ชายหนุ่มเดินมาที่ระเบียงห้องของตนเองบนชั้น 10 แล้วมองดูวิวกรุงเทพฯยามค่ำคืน สายตาของชายหนุ่มมองไปยังตึกแถว อาคารต่างๆ อยู่สักพัก ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ของตนเองขึ้นมากดอ่านข้อความ เนื่องจากภาคินปิดเสียงโทรศัพท์เอาไว้ ตอนที่ไปนั่งดื่มที่ร้านเหล้า

ข้อความที่มาจากคนในครอบครัว ทำให้ภาคินต้องถอนหายใจออกมาหนักๆ ก่อนจะกลับเข้าห้อง พร้อมกับล้มตัวลงนอนบนเตียงกว้าง

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

“พระพาย เมื่อวานเป็นไงบ้าง” สนถามขึ้นเมื่อเดินมานั่งที่โต๊ะ ซึ่งพระพายมานั่งรออยู่ก่อนแล้วในตอนเช้า

 

 

“อะไรเป็นไงเหรอ” พระพายถามกลับ

 

 

“เมื่อคืนน่ะ เมามั้ย” สนถามต่อ พระพายยิ้มรับนิดๆ พร้อมกับส่ายหน้า

 

 

“เราดื่มไปนิดเดียวเอง ไม่เมาหรอก แต่ถ้าดื่มมากกว่านั้น คงไม่ไหวแน่ๆ ดีที่ได้กลับก่อน” พระพายบอกกลับยิ้มๆ วันนี้พระพายตื่นเช้ามาอย่างอารมณ์ดี  เพราะเมื่อคืนตนเองมีเรื่องดีๆเกิดขึ้น คือการได้ใกล้ชิดกับภาคิน กราฟที่นั่งอยู่ กำลังจะอ้าปากถามบางอย่างแต่ก็ต้องชะงัก เมื่อรุ่นพี่ปีสองเดินเข้ามาหา

 

 

“สวัสดีครับพี่ปอนด์ พี่ไทค์ พี่โป้ง” พระพาย กราฟ สน ยกมือไหว้รุ่นพี่เป็นการทักทาย ทั้งสามคนพยักหน้ารับยิ้มๆ

 

 

“พระพาย เมื่อคืนกลับถึงหอพักใช่มั้ย” ปอนด์ถามขึ้น พระพายทำหน้างง แต่ก็พยักหน้ารับ

 

 

“ถึงสิครับ ทำไมจะไม่ถึงล่ะ” พระพายถามกลับ

 

 

“เปล่าหรอก พี่แค่ถามดูน่ะ ว่าแต่พระพายรู้จักกับพี่ภาคินวิทยาศาสตร์การกีฬาด้วยเหรอ” ปอนด์ถามออกมาด้วยความอยากรู้ พระพายนิ่งไปนิด

 

 

“ก็..รู้จักสิครับ ถ้าไม่รู้จักจะกลับด้วยกันได้ไงล่ะครับ” พระพายจำต้องอ้างไปแบบนี้ก่อน เพราะถ้าบอกไม่รู้จักหรือไม่สนิทกัน พวกรุ่นพี่อาจจะคิดว่าภาคินเข้ามาวุ่นวายกับการดื่มของรุ่นพี่รุ่นน้องกันได้ เมื่อได้ยินที่พระพายพูดบอก ปอนด์ก็ชะงักไปนิด พร้อมกับหันไปมองหน้าเพื่อนตนเองเล็กน้อย

 

 

“มีอะไรรึเปล่าครับ” กราฟถามอย่างสงสัย

 

 

“ไม่มีอะไรหรอก แค่ถามดูเฉยๆ อ่อ วันนี้ไม่เรียกรวมนะ ให้โอกาสไปตามล่าลายเซ็นกันก่อน” ปอนด์พูดขึ้นยิ้มๆ

 

 

“ครับ” พระพาย กราฟ สน ตอบรับพร้อมกัน ก่อนที่รุ่นพี่ทั้งสามคนจะเดินแยกไป

.

..

..

“มึงว่าพระพายเป็นเด็กพี่ภาคินรึเปล่าวะ” ปอนด์ถามเพื่อนตนเอง

 

 

“ไม่รู้ว่ะ แต่พี่ภาคินไม่เคยคบใครจริงจังนะเว้ย” โป้งบอกกลับ

 

 

“กูก็หวังว่าพระพายจะไม่ใช่เด็กพี่ภาคินนะ เพราะถ้าใช่ขึ้นมา กูแดกแห้วแน่นอน” ปอนด์พูดบ่นออกมาอย่างหงุดหงิด

..

..

..

พักกลางวัน

 

“พระพาย วันนี้ไปกินข้าวกลางวันกับเราที่คณะโจมั้ย” กราฟถามขึ้นในช่วงที่หมดวิชาเรียนในตอนเช้า

 

 

“โจให้ไปกินที่นั่นเหรอ” พระพายถามกลับอย่างแปลกใจ แต่ในใจก็อยากจะไปด้วยอยู่แล้ว

 

 

“อืม เราไม่อยากเดินไปคนเดียว” กราฟพูดขึ้น

 

 

“แล้วชวนสนกับอาทรึยัง” พระพายถามพร้อมกับหันไปมองเพื่อนอีกสองคน

 

 

“กราฟมันชวนแล้ว แต่เรากับอาทจะแวบไปตัดขากางเกง แล้วก็จะหากินข้าวข้างนอกเลยน่ะ” สนตอบกลับ พระพายพยักหน้ารับ

 

 

“งั้นเราไปกับกราฟก็ได้” พระพายตอบยิ้มๆ ในใจก็หวังว่าจะได้เห็นหน้าภาคินสักนิดก็ยังดี กราฟกับพระพายพากันเดินมายังคณะของโจ ซึ่งโจยืนรออยู่ที่หน้าคณะพร้อมกับเพื่อนอีก 3 คน

 

 

“สนกับอาทไม่มาด้วยเหรอวะ” โจถามขึ้น กราฟส่ายหน้าไปมา พร้อมกับบอกเหตุผลที่เพื่อนทั้งสองมาไม่ได้  

 

 

“เออ พระพาย นี่อ้น เทรน เพื่อนเรา ส่วนไอ้ฟลุคคงรู้จักแล้ว  พวกมึง นี่พระพายเพื่อนกราฟ” โจแนะนำให้พระพายรู้จักกับเพื่อนๆตนเอง พระพายพยักหน้าทักทายทุกคนยิ้มๆ ก่อนที่จะพากันเดินไปในโรงอาหารของทางคณะ พระพายพยายามมองไปรอบๆ เผื่อจะเจอภาคิน แต่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงา

 

 

“ตื่นเต้นอะไรรึเปล่าพระพาย เห็นมองไปทั่วเลย” กราฟแซวเพื่อนตนเองเล่นๆ

 

 

“ก็อยากรู้ไง ว่ามีอะไรกินบ้าง อ่อ จะว่าไป เด็กคณะนี้หุ่นนักกีฬากันทั้งนั้นเลยเนอะ” พระพายพูดขึ้นยิ้มๆ โจได้ยินก็ยิ้มรับ

 

 

“เป็นธรรมดา” โจบอกยิ้มๆ ก่อนจะพากันหาโต๊ะนั่งก่อน โดยที่อ้นอาสานั่งเฝ้าโต๊ะให้ พระพาย โจ กราฟ จึงเดินไปหาซื้ออาหารด้วยกัน

 

 

“เดี๋ยวเราเดินไปซื้อก๋วยเตี๋ยวร้านนั้นดีกว่า” พระพายพูดบอกับกราฟ เมื่อเห็นร้านก๋วยเตี๋ยวตรงมุมอีกด้านของโรงอาหาร

 

 

“ให้เราไปเป็นเพื่อนมั้ย” กราฟถามกลับ พระพายส่ายหน้าไปมา

 

 

“ไม่เป็นไร เราไปได้ เดี๋ยวเจอกันที่โต๊ะเลยนะ” พระพายบอกกลับ เขาไม่ใช่คนขี้กลัวถึงขนาดเดินไปไหนหรือทำอะไรคนเดียวไม่ได้ ซึ่งพระพายก็ไม่เข้าใจ ว่าทำไมทุกคนถึงได้มองว่าเขาเหมือนคุณหนูที่ทำอะไรไม่เป็นและมองว่าเขาเป็นคนหวาดกลัวกับสิ่งรอบข้างถึงขนาดนี้ด้วย พระพายเดินไปซื้อก๋วยเตี๋ยว เมื่อสั่งไปแล้วก็ยืนรออยู่สักพัก พอได้ก๋วยเตี๋ยวที่สั่ง พระพายก็ยืนปรุงตรงหน้าร้าน

(อืม โอเคละ) พระพายคิดในใจเมื่อชิมรสชาติได้ถูกใจแล้ว เด็กหนุ่มยกชามก๋วยเตี๋ยวขึ้นมาแล้วหันหลังกลับเพื่อจะเดินไปที่โต๊ะตนเอง

 

 

ฟึ่บบบ

 

“อ๊ะ...ขอโทษครับ เป็นอะไรรึเปล่าครับ ร้อนมั้ยครับ” พระพายรีบพูดขอโทษออกมาอย่างร้อนรนทันที เมื่อหันไปชนกับร่างสูงของใครสักคน ทำให้น้ำก๋วยเตี๋ยวในชามหกรดเสื้อนักศึกษาของอีกฝ่ายเป็นวงกว้าง แถมเป็นก๋วยเตี๋ยวน้ำตกอีกตะหาก แต่สิ่งที่พระพายใจหายคือน้ำก๋วยเตี๋ยวที่ยังคงร้อนอยู่ พระพายรีบวางชามก๋วยเตี๋ยวไว้ที่หน้าร้านทันที พร้อมกับรีบดูอีกฝ่ายอย่างตกใจ

 

 

“เป็นไงบ้างวะไอ้ภาคิน” เสียงของเพื่อนอีกฝ่ายดังขึ้นด้วยความตกใจเช่นเดียวกัน แต่ดูเหมือนเจ้าตัวที่โดนน้ำก๋วยเตี๋ยวหกใส่ จะไม่สะทกสะท้านมากนัก นอกจากดึงชายเสื้อออกห่างลำตัวของตนเองเล็กน้อย เมื่อได้ยินชื่อของภาคิน ทำให้พระพายรีบเงยหน้าขึ้นดูอีกฝ่ายทันที

 

 

“พะ...พี่ภาคิน” พระพายเรียกภาคินเสียงแผ่ว เมื่อรู้ว่าตนเองทำน้ำก๋วยเตี๋ยวหกใส่เสื้อของคนที่ตนเองพยายามมองหาตั้งแต่เดินเข้ามาในโรงอาหารเข้าให้แล้ว ภาคินขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นพระพาย

 

 

“มาทำอะไรที่นี่” ภาคินถามขึ้น

 

 

“ผะ..ผมมากินข้าวกับเพื่อนครับ..พี่ภาคินถูกน้ำร้อนลวกรึเปล่า” พระพายตอบกลับไปและถามออกมาอย่างใจไม่ดีนัก เพราะกลัวว่าตนเองจะทำให้ภาคินเจ็บตัว ถ้าเป็นคนอื่น พระพายจะไม่ร้อนใจเท่านี้เลย

 

 

“พี่ไม่เป็นอะไร แค่เสื้อเปื้อน” ภาคินบอกพร้อมกับก้มมองตนเอง เนื่องจากเขาใส่เสื้อกล้ามเข้ามาด้านในด้วย น้ำก๋วยเตี๋ยวก็ไม่ได้ซึมเข้าไปถึงผิวหนังของเขา พระพายยืนมองเสื้อภาคินน้ำคลอนิดๆ

 

 

“ผมขอโทษครับ ที่ทำให้เสื้อพี่ภาคินเปื้อน” พระพายพูดบอกเสียงอ่อยๆ ภาคินมองเด็กหนุ่มตรงหน้าด้วยสายตานิ่งๆ ก่อนจะปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาตนเองออก โดยที่นักศึกษาคนอื่นๆที่อยู่ใกล้ๆ ต่างมองอย่างสนใจ ภาคินถอดเสื้อของตนเอง แล้วส่งไปให้พระพาย

 

 

“งั้นเอาไปซักให้พี่ด้วย แล้วค่อยเอามาคืน” ภาคินพูดบอกออกมาเสียงเรียบ พระพายยืนอึ้งไปนิด แต่ก็เอื้อมมือไปรับเสื้อนักศึกษาของภาคิน

 

 

“แล้วพี่ภาคินจะใส่อะไรล่ะครับ” พระพายถามเสียงสั่นเครือนิดๆ

 

 

“พี่มีเสื้อสำรองอยู่ในรถ เดี๋ยวไปเอามาใส่เอง เราจะไปกินข้าวก็ไปเถอะ” ภาคินพูดบอกแค่นั้น ก่อนจะหันไปพยักหน้ากับเพื่อนแล้วเดินต่อไปทันที พระพายยืนนิ่งอึ้งเล็กน้อย แต่ก็หันมาหยิบชามก๋วยเตี๋ยวของตนเองที่ไม่มีอะไรหกหายไปนอกจากน้ำ แล้วเดินกลับไปหากราฟทันที

 

 

“ทำไมมาช้าจังพระพาย” กราฟถามขึ้น เพราะเขามัวแต่เถียงกับโจเรื่องของกิน เลยไม่ได้ดูเลยว่าพระพายอยู่ตรงไหนแล้ว

 

 

“คือ..” พระพายอ้ำอึ้งเล็กน้อย

 

 

“อ่าว นั่นเสื้อใครล่ะ เปื้อนด้วย” โจถามออกมาเมื่อเห็นเสื้อที่พาดอยู่กับแขนของพระพาย พระพายเลยเล่าให้เพื่อนฟังว่าตนเองชนกับภาคินจนทำให้เสื้อของภาคินเปื้อน

 

 

“พี่ภาคินนี่ก็ดีนะ ไม่โกรธพระพายด้วย” กราฟพูดบอกออกมา หลังจากที่พระพายนั่งลงแล้ว

 

 

“เราว่าก็คงไม่พอใจบ้างล่ะ” พระพายบอกเสียงอ่อย พลางนึกด่าตัวเองในใจ ที่ทำให้ภาคินมีความรู้สึกติดลบกับพระพายเพราะไปทำเสื้อของภาคินเปื้อน

 

 

“พี่ภาคินเค้าดีจะตาย เค้าไม่โกรธเรื่องเล็กน้อยแบบนี้หรอก” อ้นเพื่อนของโจพูดบอกออกมาอีกคน พระพายยิ้มแหยๆส่งไปให้

 

 

“เดี๋ยวเรากับโจไปซื้อน้ำให้ พระพายจะเอาน้ำอะไร” กราฟถามขึ้น

 

 

“ขอน้ำเปล่า” พระพายตอบกลับ โจกับกราฟจึงลุกไปด้วยกัน ส่วนพระพายก็พับเสื้อของภาคินโดยไม่ให้รอยเปื้อนนั้นไปถูกส่วนอื่นของเนื้อผ้าเพิ่มขึ้นอีก พร้อมกับนึกหาวิธีที่จะทำให้เสื้อของภาคินสะอาดเหมือนเดิม พระพายนั่งสักพัก โจกับกราฟก็เดินกลับมา แต่โจมีสีหน้าบึ้งตึงเหมือนโมโหใครมา

//มีอะไรรึเปล่ากราฟ// พระพายกระซิบถามเพื่อนตนเอง กราฟหันมายิ้มอ่อนๆให้

 

 

//ไม่มีอะไรหรอก พระพายกินก๋วยเตี๋ยวเถอะ// กราฟบอกกลับพร้อมกับส่งน้ำให้พระพาย แล้วหันไปพูดอะไรบางอย่างกับโจ ซึ่งพระพายไม่ได้ยิน และยังไม่อยากสนใจในตอนนี้ เพราะยังคงกังวลเกี่ยวกับเสื้อของภาคินอยู่ และไม่กล้ามองหาด้วยว่าตอนนี้ภาคินอยู่ตรงไหน

..

..

..

“ทำไมมึงต้องถอดเสื้อให้น้องไปซักด้วยวะ แล้วน้องมันจะซักมาคืนมึงมั้ยเนี่ย” บราวถามขึ้นอย่างขำๆ  ขณะนั่งอยู่ที่โต๊ะริมสุดโรงอาหาร แต่อยู่โซนเดียวกับที่พระพายนั่ง และทางที่ภาคินนั่งก็เห็นพระพายได้อย่างชัดเจน แต่ดูเหมือนพระพายจะเอาแต่ก้มหน้าก้มตากินอย่างเดียว

 

 

“คืนสิ คืนแน่นอน” ภาคินพูดสั้นๆ แล้วนั่งกินข้าวต่อ

 

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

“แม่ครับ พายโทรมากวนรึเปล่า” พระพาย โทรหาแม่ตนเอง หลังจากที่กลับจากมหาวิทยาลัย พระพายก็รีบกลับมาหอพักเพื่อซักเสื้อของภาคินก่อน แล้วถึงจะออกไปทำงานที่เซเว่นต่อ

 

 

(“ไม่กวนหรอก มีอะไรรึเปล่าพาย”) แม่ของเด็กหนุ่มถามกลับ

 

 

“แม่ครับ ถ้าเสื้อนักศึกษาเปื้อนน้ำก๋วยเตี๋ยว ทำยังไงถึงจะซักให้สะอาดเหมือนเดิมอ่ะแม่” พระพายถามขึ้นทันที

 

 

(“คึคึ อะไรกัน ทำน้ำก๋วยเตี๋ยวหกใส่เสื้อตัวเองรึไง”) แม่ถามออกมาอย่างขำๆ

 

 

“เปล่าครับ ผมไปทำหกใส่เสื้อคนอื่นตะหาก เค้าเลยให้ผมเอาเสื้อมาซัก แล้วค่อยไปคืนเค้า” พระพายตอบเสียงอ้อมแอ้ม

 

 

(“ตายจริง ทำหกใส่เสื้อใครล่ะนั่น”) แม่ถามอย่างตกใจนิดๆ แต่ก็คิดว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรอยู่ดี

 

 

“เสื้อพี่ภาคินครับ” พระพายตอบแม่เสียงอ่อย แม่ของพระพายนิ่งเงียบไปนิด

 

 

(“หึหึหึหึ พระพาย ตั้งใจจะชนพี่เค้ารึเปล่า”) แม่ของพระพายพูดแซวออกมา อย่างขำๆ

 

 

“แม่อ่ะ ผมไม่ได้ตั้งใจจะชนนะครับ มันบังเอิญตะหาก แล้วถ้าเลือกได้ ผมไม่อยากทำให้เสื้อพี่ภาคินเปื้อนเลยสักนิด ป่านนี้พี่ภาคินคงหงุดหงิดผมอยู่แน่ๆ” พระพายโอดครวญออกมาทันที

 

 

(“ใจเย็นๆ เดี๋ยวแม่บอกวิธีให้ ความจริงเราก็ซักเสื้อผ้าสะอาดอยู่แล้ว จะโทรถามแม่ทำไมล่ะ”) แม่ของพระพายถามกลับมา

 

 

“ก็...ผมอยากให้เสื้อพี่ภาคินสะอาดชัวร์ๆนี่ครับ” พระพายบอกเสียงอ่อยอีกครั้ง ก่อนจะได้ยินเสียงหัวเราะขำของแม่ตนเองดังรอดออกมา

“แม่ครับบบบบบบบบบบ” พระพายเรียกแม่ตนเองเสียงยานคางเป็นการเตือนไม่ให้แม่ตนเองแซวอะไรออกมาอีก

 

 

(“จ้าๆ งั้นพายเอาเสื้อมาทำแบบนี้นะ.....”) แม่ของพระพายพูดบอกวิธีซักเสื้อนักศึกษาของภาคินให้สะอาด พระพายก็รีบทำตามที่แม่ตนเองบอกทันที

 

 

“ขอบคุณครับแม่ รักแม่นะครับ เดี๋ยวผมซักเสื้อเสร็จแล้ว จะอาบน้ำแล้วออกไปทำงานต่อ” พระพายพูดบอกกับแม่ตนเอง

 

 

(“ดูแลตัวเองดีๆนะพาย มีอะไรก็โทรมานะ”) แม่บอกกลับ ก่อนจะวางสายไป พระพายก็หันมาตั้งใจซักเสื้อของภาคิน วิธีที่แม่บอกทำให้เสื้อของภาคินสะอาดเหมือนเดิมจริงๆ พระพายยิ้มออกมาอย่างพอใจ เมื่อซักเสร็จแล้วก็สะบัดตากที่ระเบียงห้อง

 

 

“พรุ่งนี้เช้าก็คงแห้งล่ะมั้ง จะได้รีดคืนพี่ภาคิน” เด็กหนุ่มพูดกับตัวเอง ก่อนจะเข้าไปอาบน้ำ และเปลี่ยนเสื้อผ้าไปทำงานที่เซเว่น

..

..

..

..

“วันนี้เข้าสายนะพาย” สาแซวขึ้นเล่นๆ เมื่อเห็นพระพายเดินเข้ามาในร้าน

 

 

“ซักผ้าอยู่น่ะครับพี่สา ขอโทษทีครับ” พระพายยกมือไหว้หญิงสาว สาโบกมือไปมา

 

 

“พี่แซวเล่น ไปตอกบัตรทำงานได้แล้วล่ะ จะได้ไม่ต้องเลิกดึกมาก” สาบอกยิ้มๆพระพายจึงเดินเข้าไปด้านในเพื่อตอกบัตร

 

 

โป๊ก!

 

“โอ๊ย” พระพายร้องออกมาเมื่อเดินชนกับกล่องบางอย่างใครสักคนที่กำลังจะเดินสวนออกมาจากห้องด้านใน

 

 

“พายๆ เป็นอะไรมั้ย โทษทีๆ” เสียงของยะดังขึ้น พร้อมกับรีบวางของแล้วดูพระพายทันที ด้วยความที่ยะกำลังแบกลังพลาสติกออกมาจากด้านในและบังเอิญชนเข้ากับพระพายพอดี พระพายยกมือลูบหน้าผากตัวเองป้อยๆ พร้อมกับหัวเราะแหะๆ

 

 

“ไม่เป็นอะไรครับพี่ยะ ผมเดินไม่ดูเอง” พระพายตอบยิ้มๆ ยะก็ส่ายหน้าไปมายิ้มเช่นเดียวกัน

 

 

“ถ้าเจ็บตรงไหนบอกนะ จะได้ทายา” ยะบอกออกมาอย่างเป็นห่วง

 

 

“ไม่เป็นไรครับ ผมเข้าไปตอกบัตรก่อนดีกว่า” พระพายพูดบอกก่อนจะเดินแทรกเข้าไปด้านในห้องข้างหลัง พระพายเดินไปตอกบัตรพร้อมกับลูบหน้าผากเบาๆ

//เฮ้อ ทำไมวันนี้ซุ่มซ่ามทั้งวันเลยนะเรา// พระพายบ่นตัวเองเบาๆ

 

 

 

 

 

2   Be   Con

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

อัพภาคินพระพายแล้ววว

ก็ไปเรื่อยๆอ่ะเนอะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

38 ความคิดเห็น

  1. #1103 อนุบาลตัวแม่ (@ice-cream-kati) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2558 / 20:17
    พี่คินเริ่มสนใจน้องมากขึ้นแล้วใช่ม๊า คิคิ
    #1103
    0
  2. #634 s-cute (@s-cute) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 15:15
    เอาใจช่วยพระพาย แต่เหมือนพี่ภาคินจะเจ้าชู้เลยอ่า
    #634
    0
  3. #627 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 09:42
    ง่อวววววววว
    #627
    0
  4. #619 belmut (@ploy_orawan) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2558 / 17:34
    ชอบคู่เน้มากมายยยยยยยย
    #619
    0
  5. #618 Little Stream (@haruka15) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2558 / 14:39
    แผนของพี่ภาคินใช่ม้ายยยย 
    อิๆ 
    #618
    0
  6. #617 °7o๓ัว๑ื้o° (@fonkisslove) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2558 / 12:22
    ความเปิ่นของพระพายนี่ละเปรจุดดึงดูด คึคึ แหมๆ ภาคินมั่นใจมากเรย อิอิ
    #617
    0
  7. #614 Teoy0330 (@pimros) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 21:55
    ตอนนี้มุ้งมิ้งมากเลยยยย ชอบ !!!
    #614
    0
  8. #612 Felinonajang (@Felinonajang) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 18:53
    สรุปมันเป็นแผนพี่ภาคินค่ะแม่ ฮ่าๆ
    #612
    0
  9. #610 Gd. MoNo (@geadonzen) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 18:20
    พระพายยยยย อิจนางเบา ๆ คนที่ชอบมาส่งง
    #610
    0
  10. #609 KARN_JUNSEOB (@karnlovebeast) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 18:20
    พระพายน่ารักจัง
    #609
    0
  11. #608 bensipider (@bensipider) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 17:45
    ฟืสนนนนนมากกกกกก ปลื้มมมากๆเลยค่ะยอมนิม
    #608
    0
  12. #607 KAOWMAI (@kaowmai) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 17:38
    นี่รู้กันทั้งบ้านเลยใช่มั้ยว่าพระพายชอบพี่ภาคิน5555
    #607
    0
  13. #606 เต็นเทน (@darkpluslight11) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 16:04
    พี่ภาคินอยากเห็นหน้าพระพายทุกวันก็บอกมาเถอะ อิอิ เขินนนนนน ที่ถามว่ามาทำไม นี่ไม่อยากให้รู้ใช่ไหมว่ากำลังคิดถึงพระพายอยู่อ่าาา ปอนด์ๆเราจะบอกว่าพระพายเด็กพี่ภาคินตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมแล้ว.... อ้ากกกกก
    #606
    0
  14. #604 lumpoey (@lumpoey) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 13:35
    น่ารักเกินไปแล้วนะ
    #604
    0
  15. #603 sosozee (@sosozee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 12:52
    พี่ภาคินอ่อยน้องพายช่ะ???
    #603
    0
  16. #602 pupu (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 12:07
    แหมๆ พี่ภาคิน

    ถึงขนาดต้องถอดเสื้อให้เลยหรอคะ

    อ่อยน้องไปหน่อยป่าวว5555
    #602
    0
  17. วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 11:28
    ชอบคู่ภาคินกับพระพาย
    #601
    0
  18. #600 Zevaress (@anontaporn) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 11:24
    เอ้ยยย คู่นี้น่าร้ากกกก
    #600
    0
  19. #599 ยิ้งฉุบ (@nongwanjang) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 11:02
    ฮั่นน่อวววว พี่ภาคิ้นนนน แอบส่องด้วย หุ่ยๆๆๆ
    #599
    0
  20. #598 cipher (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 10:47
    จัดมาต่อครับ มันน่ารัก น่าลุ้นมาก ตกลง ใครแอบมองใครกันแน่
    #598
    0
  21. #597 snow_box (@snowboxs) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 10:27
    พระพายน่ารักตลอดๆ
    #597
    0
  22. #596 snow_box (@snowboxs) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 10:27
    พระพายน่ารักตลอดๆ
    #596
    0
  23. #595 jaebear (@catchjae) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 10:15
    ชอบคู่นี้มากกก
    #595
    0
  24. #594 mon9228 (@mon9228) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 09:58
    พี่ภาคินน่ารักดีเหมือนกันนะ พระพายจะมีเรื่องไปเจออีกแล้วสิ อิอิ
    #594
    0
  25. #593 mastard (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 09:53
    น่าร๊ากกกกกกกกกกกกกก >,,,<
    #593
    0